| dbpedia-owl:abstract
|
- Der Begriff sola fide (lat. „allein durch Glauben“) ist ein Grundsatz der lutherischen Reformation. Er drückt die Überzeugung aus, dass der Mensch sich die Anerkennung Gottes nicht durch gute Werke verdienen kann, sondern diese allein durch die Glaubensbeziehung zu Gott bekommt, welche allein von Gott ausgeht. Die wichtigste biblische Grundlage für diesen Gedanken sah Martin Luther im Brief des Apostels Paulus an die Römer Vorlage:Bibel gegeben. Allerdings ist im griechischen Urtext vom Röm 3,28, also im entscheidenden Vers, das Wort „allein“ gar nicht vorhanden. Vielmehr wurde das „allein“ von Luther verdeutlichend hinzugefügt und ist in den Revisionen der Lutherbibel bis heute beibehalten worden. Die meisten philologisch genauen Bibelübersetzungen schreiben an der Stelle: „... dass der Mensch durch Glauben gerechtfertigt wird, nicht durch Werke des Gesetzes. “ Es ist dem Menschen nach lutherischer Auffassung nicht möglich, sich aus eigenen Stücken für den Glauben an Christus zu entscheiden, da der Glaube allein durch Gottes Gnade (sola gratia) zustande kommt bzw. durch das ihn erreichende Wort Gottes überhaupt erst geweckt wird. Damit ist eine autonome Glaubensentscheidung, also ein Akt des freien Willens seitens des Menschen für Luther völlig undenkbar: In Bezug auf sein Gottesverhältnis und somit sein Heil ist der Mensch geknechtet. Besonders im Calvinismus sieht das anders aus. Das sola fide bezeichnet das Grundvertrauen des Menschen in die göttliche Gnade. Allein dank ihr wird der Mensch gerettet. Sola fide und sola gratia bezeichnen die menschliche und die göttliche Seite des Heilswirkens Gottes. Beide Begriffe werden auch kongruent gebraucht – etwa bei Friedrich Wilhelm Graf: „Das sola fide kann auch als sola gratia expliziert werden. “ Neben dem sola fide stehen in den reformatorischen Kirchen die Prinzipien des sola scriptura, des sola gratia und Solus Christus.
- Sola fide, also historically known as the doctrine of justification by faith alone, is a Christian theological doctrine that distinguishes most Protestant denominations from Catholicism, Eastern Christianity, teachings in the New Testament, and some in the Restoration Movement. The doctrine of sola fide or "by faith alone" asserts God's pardon for guilty sinners is granted to and received through faith, conceived as excluding all "works", alone. All humanity, it is asserted, is fallen and sinful, under the curse of God, and incapable of saving itself from God's wrath and curse. But God, on the basis of the life, death, and resurrection of his Son, Jesus Christ alone, grants sinners judicial pardon, or justification, which is received solely through faith. Faith is seen as passive, merely receiving Christ and all his benefits, among which benefits are the active and passive righteousness of Jesus Christ. Christ's righteousness, according to the followers of "sola fide", is imputed (or attributed) by God to the believing sinner, so that the divine verdict and pardon of the believing sinner is based not upon anything in the sinner, nor even faith itself, but upon Jesus Christ and his righteousness alone, which are received through faith alone. Justification is by faith alone and is distinguished from the other graces of salvation. See the Protestant ordo salutis for more detail on the doctrine of salvation considered more broadly than justification by faith alone. Historic Protestantism has held to sola-fide justification in opposition to Roman Catholicism especially, but also in opposition to significant aspects of Eastern Orthodoxy. Protestants exclude all human works (except the works of Jesus Christ, which form the basis of justification) from the legal verdict / pardon of justification. Thus, "faith alone" is foundational to Protestantism, and distinguishes it from other Christian denominations. According to Martin Luther, justification by faith alone is the article on which the church stands or falls. Christian theologies answer questions about the nature, function and meaning of justification quite differently. These issues include: Is justification an event occurring instantaneously or is it as an ongoing process? Is justification effected by divine action alone, by divine and human action together or by human action? Is justification permanent or can it be lost? What is the relationship of justification to sanctification, the process whereby sinners become righteous and are enabled by the Holy Spirit to live lives pleasing to God?
- Sola fide, sola gratia (latinaa, "yksin uskosta, yksin armosta") tarkoittaa protestanttisessa uskonpuhdistuksessa sitä, että ihminen on vanhurskas eli kelpaa Jumalalle, kun hän uskoo (Jeesuksen sovitustyöhön), ei siis omien hyvien tekojensa perusteella. Hyvät työt ovat lähimmäisiä, ei pelastusta varten. Periaate eroaa katolisesta näkemyksestä, jonka mukaan ihminen tulee samoin vanhurskaaksi uskon kautta, mutta vanhurskauttava usko sisältää aina hyvät teot, sillä se liittää Kristukseen. Katolisen näkökulman mukaan ihminen ei voi ansaita omaa pelastustaan, mutta ihminen ei silti ole vapaa tekemästä hyvää. "Yksin uskosta, yksin armosta" -periaate on toinen protestanttisen uskonpuhdistuksen pääperiaatteista.
- 信仰義認（しんこうぎにん、ラテン語:Sola fide 信仰のみ）はプロテスタント信仰の根幹であり、宗教改革の三大原理、聖書のみ、万人祭司の一つ。「聖書のみ」は形式原理であり、「信仰のみ」は内容原理である。
- Sola fide is een Latijnse uitdrukking die betekent door het geloof alleen. De 16e eeuwse Reformatie onder leiding van onder meer Maarten Luther en Johannes Calvijn gaf hernieuwde inhoud aan deze theologische gedachte. Slechts door het geloof is een zondaar rechtvaardig voor God, zo vond de Reformatie. Het principe van sola fide (zie hieronder) stond voor de Reformatie tegenover goede werken als bijdrage aan de verlossing van mensen, zoals dat het geval zou zijn bij de Rooms-katholieke Kerk. De Reformatie wees dit echter af. De opvattingen van Sola fide is als volgt: Sola fide: alleen door het geloof. Tegenover de Rooms-katholieke Kerk beleed de Reformatie dat slechts het ware geloof leidt tot behoud. De Rooms-katholieke Kerk ziet het behoud en de redding onlosmakelijk verbonden met het ware geloof, vervolmaakt in het lidmaatschap van die Kerk en het gebruik van de sacramenten. Tevens beroven volgens de rooms-katholieke leer ernstige zonden gelovigen van de genade en zijn werken dus zeker van invloed op het heil evenals de menselijke vrije wil.
- Sola fide – doktryna chrześcijańska, według której grzeszny człowiek może przyjąć Boże przebaczenie jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa.
- Sola fide, também conhecida, historicamente, como Doutrina da justificação pela Fé, é a Doutrina que distingue denominações Protestantes da Igreja Católica Romana, Igreja Ortodoxa e outras.
- Sola fide, lat. ’Genom tron allena’, är grundsatsen i Martin Luthers reformatoriska lära. I anslutning till Paulus teologi, särskilt till Romarbrevet och Galaterbrevet, lärde Luther att människan inte kan bli frälst genom gärningar utan endast genom tro. Detta riktade sig mot en viss typ av senmedeltida fromhet som Luther menade lade överdriven vikt vid botövningar och befrielse från sådana genom avlat. I Efesierbrevet 2:8 framgår denna tankegång tydligt: ”Ty av nåd är ni frälsta genom tron, inte av er själva, Guds gåva är det”. Paulus avvisar Gamla Testamentets lagrättfärdighet; han gick emot dem som menade att man bara kunde bli rättfärdig, det vill säga acceptabel inför Gud, genom att hålla lagen. Paulus hänvisar till Abraham, som levde under lagförbundet, och menade på hur han förklarades rättfärdig genom tro.
- 因信稱義（Template:Lang-la，天主教译作因信成義，或称作惟獨信仰、惟獨因信稱義），是基督教新教的基本教條，曾明顯區別於天主教和東正教。按聖經説來，“稱義”的道理與人在上帝眼中的地位，以及他對待人的方式有關。因信”意为凭借信仰，“称义”意为耶稣代替我们受罪使我们得到救赎。
- Sola fide (только верою) — один из основных столпов Реформации, её "краеугольный камень", гласящий, что спасение людей происходит "только верой" независимо от дел закона. Принцип сформировался в связи с критикой католической практики индульгенций, согласно которому спасение может прийти от сверхдолжных заслуг святого. В Аугсбургском исповедании лютеранской церкви принципу Sola fide посвящен 4 артикул ("Об оправдании"), а в 6 артикуле авторство вероучительной формулы приписано Амвросию Медиоланскому. В Шмалькальденских артикулах принцип sola fide назван самым главным артикулом об искуплении "одна лишь вера оправдывает нас" В Гейдельбергском катехизисе реформатских церквей принципу Sola fide посвящен 61 артикул: "святостью Христа я оправдан перед Богом. И только верою могу их принять и сделать своими". На практике принцип приводил к отрицанию свободы воли у человека в деле спасения и даже (в случае кальвинистов) к идее двойного предопределения. Католицизм и православие утверждают синергизм как совместное участие воли человека и воли Бога в деле спасения. В русской философии принцип Sola fide отстаивал Лев Шестов В 1999 году католики и лютеране подписали компромиссную Совместную декларацию о доктрине оправдания
- Sola fide est un principe théologique protestant signifiant en latin Par la foi, seule. Il fait partie des cinq sola. On présente souvent la foi comme une grande confiance, une intime conviction. La plupart des chrétiens résolvent la difficulté par le courage d'exprimer publiquement, en toute liberté, cette conviction de l'ordre intime. C'est un des mouvements à l'origine du protestantisme, et de la création de toute église. L'intime donne la sincérité, le public la reconnaissance, même au cœur d'un conflit et malgré lui. On voit ainsi que la déclaration de foi est un outil pour la paix, quand bien même il est récupéré dans l'instant par les acteurs du conflit. De cette intimité, de ce public, de cette expression, ce courage, ces conflit et paix, les protestants se sentent acteurs. Pourtant, ils sentent que le contenu même de leur foi, son corps, ce qui forme leur conviction, leur échappe. Ils sont dans l'incrédulité, comme le père de l'enfant possédé de Marc 9 : 24, dans son apostrophe à Jésus : Je crois ! Viens au secours de mon manque de foi ! Pour cette raison, ils disent que la foi vient de Dieu seul. En termes d'église, ils comblent cette incrédulité en se donnant la Bible comme référant pour leur foi. Mais, à la différence d'autres confessions, ils ne vont pas plus loin, et, bien qu'ils aient souvent prétendu les régimenter, ils laissent aujourd'hui ouverts la voie, et la voix, de l'intime et du public. Il y existe une version extrême de cette doctrine qui est appelée la sécurité éternelle : soutenue par les calvinistes, elle tolérait l'apostasie car il suffisait de croire une seule fois.
|
| rdfs:comment
|
- 信仰義認（しんこうぎにん、ラテン語:Sola fide 信仰のみ）はプロテスタント信仰の根幹であり、宗教改革の三大原理、聖書のみ、万人祭司の一つ。「聖書のみ」は形式原理であり、「信仰のみ」は内容原理である。
- Sola fide – doktryna chrześcijańska, według której grzeszny człowiek może przyjąć Boże przebaczenie jedynie przez wiarę w Jezusa Chrystusa.
- Sola fide, também conhecida, historicamente, como Doutrina da justificação pela Fé, é a Doutrina que distingue denominações Protestantes da Igreja Católica Romana, Igreja Ortodoxa e outras.
- 因信稱義（Template:Lang-la，天主教译作因信成義，或称作惟獨信仰、惟獨因信稱義），是基督教新教的基本教條，曾明顯區別於天主教和東正教。按聖經説來，“稱義”的道理與人在上帝眼中的地位，以及他對待人的方式有關。因信”意为凭借信仰，“称义”意为耶稣代替我们受罪使我们得到救赎。
- Der Begriff sola fide (lat. „allein durch Glauben“) ist ein Grundsatz der lutherischen Reformation. Er drückt die Überzeugung aus, dass der Mensch sich die Anerkennung Gottes nicht durch gute Werke verdienen kann, sondern diese allein durch die Glaubensbeziehung zu Gott bekommt, welche allein von Gott ausgeht. Die wichtigste biblische Grundlage für diesen Gedanken sah Martin Luther im Brief des Apostels Paulus an die Römer Vorlage:Bibel gegeben.
- Sola fide, also historically known as the doctrine of justification by faith alone, is a Christian theological doctrine that distinguishes most Protestant denominations from Catholicism, Eastern Christianity, teachings in the New Testament, and some in the Restoration Movement. The doctrine of sola fide or "by faith alone" asserts God's pardon for guilty sinners is granted to and received through faith, conceived as excluding all "works", alone.
- Sola fide, sola gratia (latinaa, "yksin uskosta, yksin armosta") tarkoittaa protestanttisessa uskonpuhdistuksessa sitä, että ihminen on vanhurskas eli kelpaa Jumalalle, kun hän uskoo (Jeesuksen sovitustyöhön), ei siis omien hyvien tekojensa perusteella. Hyvät työt ovat lähimmäisiä, ei pelastusta varten. Periaate eroaa katolisesta näkemyksestä, jonka mukaan ihminen tulee samoin vanhurskaaksi uskon kautta, mutta vanhurskauttava usko sisältää aina hyvät teot, sillä se liittää Kristukseen.
- Sola fide is een Latijnse uitdrukking die betekent door het geloof alleen. De 16e eeuwse Reformatie onder leiding van onder meer Maarten Luther en Johannes Calvijn gaf hernieuwde inhoud aan deze theologische gedachte. Slechts door het geloof is een zondaar rechtvaardig voor God, zo vond de Reformatie. Het principe van sola fide (zie hieronder) stond voor de Reformatie tegenover goede werken als bijdrage aan de verlossing van mensen, zoals dat het geval zou zijn bij de Rooms-katholieke Kerk.
- Sola fide, lat. ’Genom tron allena’, är grundsatsen i Martin Luthers reformatoriska lära. I anslutning till Paulus teologi, särskilt till Romarbrevet och Galaterbrevet, lärde Luther att människan inte kan bli frälst genom gärningar utan endast genom tro. Detta riktade sig mot en viss typ av senmedeltida fromhet som Luther menade lade överdriven vikt vid botövningar och befrielse från sådana genom avlat.
- Sola fide (только верою) — один из основных столпов Реформации, её "краеугольный камень", гласящий, что спасение людей происходит "только верой" независимо от дел закона. Принцип сформировался в связи с критикой католической практики индульгенций, согласно которому спасение может прийти от сверхдолжных заслуг святого.
- Sola fide est un principe théologique protestant signifiant en latin Par la foi, seule. Il fait partie des cinq sola. On présente souvent la foi comme une grande confiance, une intime conviction. La plupart des chrétiens résolvent la difficulté par le courage d'exprimer publiquement, en toute liberté, cette conviction de l'ordre intime. C'est un des mouvements à l'origine du protestantisme, et de la création de toute église.
|
