Socratic dialogue (Ancient Greek: Σωκρατικὸς λόγος) is a genre of prose literary works developed in Greece at the turn of the fourth century BCE, preserved today in the dialogues of Plato and the Socratic works of Xenophon. Characters discuss moral and philosophical problems, illustrating a version of the Socratic method. The dialogues are either dramatic or narrative, and Socrates is often the main character.

Property Value
dbo:abstract
  • Socratic dialogue (Ancient Greek: Σωκρατικὸς λόγος) is a genre of prose literary works developed in Greece at the turn of the fourth century BCE, preserved today in the dialogues of Plato and the Socratic works of Xenophon. Characters discuss moral and philosophical problems, illustrating a version of the Socratic method. The dialogues are either dramatic or narrative, and Socrates is often the main character. (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (يوليو 2016) الحوار السقراطي (يونانية قديمة: Σωκρατικὸς λόγος) هي نوع من الأعمال الأدبية النثرية انتشر في اليونان مطلع القرن الرابع قبل الميلاد وتم الحفاظ عليها في أعمال أفلاطون وزينوفون. تناقش الشخصيات المختلفة المعضلات الفلسفية والأخلاقية، موضحين نسخة من منهج سقراط. تتخذ الحوارات أنماطاً سردية أو درامية، وغالبا ما يكون سقراط الشخصية الرئيسية. * 32xبوابة فلسفة25بك هذه بذرة مقالة عن شخصيات أو مصطلحات متعلقة بالفلسفة بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها.25بك هذه بذرة مقالة عن موضوع ذي علاقة باليونان بحاجة للتوسيع. شارك في تحريرها. (ar)
  • Los Diálogos de Sócrates (en griego Σωκρατικός λόγος o Σωκρατικός διάλογος) es un género en prosa literaria desarrollado en la Antigua Grecia a finales del siglo IV a. C. y que fueron preservados en los diálogos platónicos y la obra socrática de Jenofonte - tanto dramática como narrativa - en las cuales los personajes discuten problemas morales y filosóficos para ilustrar el método socrático. Sócrates es el personaje principal. En sentido más estricto, el término se refiere a las obras en las cuales Sócrates es el personaje principal, aunque otros géneros son incluidos, como las Leyes de Platón y Hierón de Jenofonte que son diálogos socráticos en los cuales un hombre sabio que no es otro que Sócrates, dirige la discusión. Además el formato del estilo de los diálogos pueden variar: los diálogos de Platón contienen generalmente las palabras directas de cada hablante, mientras en los diálogos de Jenofonte estas están escritas en una historia continua que contiene junto a las narraciones de las circunstancias, los dichos de los hablantes. De acuerdo a un fragmento de Aristóteles, el primer autor de los diálogos socráticos fue Alexemenes de Teos, pero no se sabe nada acerca de él y si Sócrates aparece en su obra o si es confiable la negativa apreciación de Aristóteles acerca de él. Adicionalmente, muchos otros escribieron diálogos socráticos como Platón y Jenofonte, Antístenes, Aesquines de Espetos, Faedo, Euclides de Megara, Teocritus, Tissafernes y Aristóteles. Posteriormente Cicerón escribió diálogos similares en latín acerca de filosofía y temas retóricos, por ejemplo en su De re publica. También Séneca escribiría diálogos. El diálogo socrático como género filosófico-literario inventado por Platón es deudor del teatro antiguo (comedia y tragedia) adaptado a la filosofía, motivo de que se aprecien diálogos en la obra de comediógrafos como Aristófanes y Luciano de Samosata. En épocas posteriores, Boecio, Berkeley, Galileo Galilei, Voltaire, Rousseau, Diderot y en España Juan Valdés y su hermano Alfonso Valdés, al igual que Fray Luis de León, compusieron diálogos socráticos o textos filosófico-literarios de inspiración platónica en la forma. (es)
  • Le dialogue socratique (logos sokratikos ) est un genre littéraire pratiqué par quelques-uns des disciples de Socrate, parmi lesquels le plus connu est Platon. D'autres disciples de Socrate ont écrit des dialogues (notamment des Apologies de Socrate), Xénophon, Antisthène, Eschine, Phédon, mais il n'en reste à peu près rien. La liste des dialogues socratiques de Platon est la suivante : Alcibiade, Charmide, Criton, Euthyphron, les deux Hyppias, Ion, Lachès, Lysis. Depuis les années 1970, le dialogue socratique est aussi une forme de pratique philosophique remise à l'ordre du jour par Gerd Achenbach (de), Michel Tozzi et Michel Weber. (fr)
  • De socratische dialoog (Grieks Σωκρατικὸς λόγος of Σωκρατικὸς διάλογος) is een literair prozagenre, ontwikkeld in Griekenland omstreeks 400 v.Chr. De bekendste voorbeelden zijn de dialogen van Plato en het socratisch werk van Xenophon. Kenmerkend voor het genre zijn de dialoogvorm en de morele en filosofische problemen die de personages bespreken. (nl)
  • Diálogo socrático (em grego: Σωκρατικός λόγος, transl. Sokratikós lógos, ou Σωκρατικός διάλογος, Sokratikós diálogos) é um gênero de obra literária em prosa desenvolvido na Grécia Antiga por volta do século IV a.C., e preservado atualmente nos diálogos de Platão e nas obras socráticas de Xenofonte, tanto dramáticas quanto narrativas, nas quais os personagens discutem problemas morais e filosóficos, ilustrando alguma versão do método socrático. Sócrates, tutor do próprio Platão, frequentemente é o personagem principal destas obras. O termo pode se referir mais especificamente a estas obras específicas nas quais Sócrates é um personagem, embora outros textos sejam incluídos; as Leis, de Platão, e Hierão, de Xenofonte, por exemplo, são diálogos socráticos nos quais um sábio, que não é Sócrates conduz a discussão (o Estranho Ateniense e Simônides, respectivamente). Da mesma maneira, o formato estilístico dos diálogos pode variar; os diálogos de Platão contêm geralmente a transcrição direta de cada um dos falantes, enquanto os diálogos de Xenofonte são escritos na forma de uma história contínua, que contém, juntamente com a narrativa das circunstâncias do diálogo, as "citações" dos seus participantes. Sócrates costumava iniciar uma discussão sobre algo com uma pergunta, que obtinha opiniões de seu interlocutor, que ele primeiramente as aceitava. Depois, por meio de perguntas e respostas, mostrava o contraditório ou absurdo das opiniões originais, levando ao interlocutor a reconhecer seu desconhecimento sobre o assunto. Esta primeira parte do método de Sócrates, destinada a levar o indivíduo à convicção do erro, é a ironia. Depois, continuando o diálogo, e partindo da opinião primitiva do interlocutor, constrói com o interlocutor o conhecimento daquilo que se discute. Sócrates deu a esta última parte a designação de maiêutica - a arte de fazer nascer as ideias. É este o método que encontramos amplamente desenvolvido nos diálogos socráticos de Platão, onde a verdade nasce da discussão e não de uma "verdade" anterior afirmada. De acordo com um fragmento de Aristóteles, o primeiro autor do diálogo socrático teria sido Alexameno de Teos, porém nada se conhece a respeito do autor, se o próprio Sócrates aparecia em suas obras, ou quão preciso Aristóteles era em seu julgamento desfavorável a seu respeito. Além de Platão e Xenofonte, Antístenes, Ésquines de Esfeto, Fedo de Élis, Euclides de Megara, Simão, o Sapateiro, Teócrito, Tissafernes e Aristóteles teriam todos escrito diálogos socráticos, e o romano Cícero também teria escrito obras semelhantes, em latim, sobre temas filosóficos e retóricos (por exemplo, De re publica). (pt)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1021566 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 709501308 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Socratic dialogue (Ancient Greek: Σωκρατικὸς λόγος) is a genre of prose literary works developed in Greece at the turn of the fourth century BCE, preserved today in the dialogues of Plato and the Socratic works of Xenophon. Characters discuss moral and philosophical problems, illustrating a version of the Socratic method. The dialogues are either dramatic or narrative, and Socrates is often the main character. (en)
  • De socratische dialoog (Grieks Σωκρατικὸς λόγος of Σωκρατικὸς διάλογος) is een literair prozagenre, ontwikkeld in Griekenland omstreeks 400 v.Chr. De bekendste voorbeelden zijn de dialogen van Plato en het socratisch werk van Xenophon. Kenmerkend voor het genre zijn de dialoogvorm en de morele en filosofische problemen die de personages bespreken. (nl)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (يوليو 2016) الحوار السقراطي (يونانية قديمة: Σωκρατικὸς λόγος) هي نوع من الأعمال الأدبية النثرية انتشر في اليونان مطلع القرن الرابع قبل الميلاد وتم الحفاظ عليها في أعمال أفلاطون وزينوفون. تناقش الشخصيات المختلفة المعضلات الفلسفية والأخلاقية، موضحين نسخة من منهج سقراط. تتخذ الحوارات أنماطاً سردية أو درامية، وغالبا ما يكون سقراط الشخصية الرئيسية. (ar)
  • Los Diálogos de Sócrates (en griego Σωκρατικός λόγος o Σωκρατικός διάλογος) es un género en prosa literaria desarrollado en la Antigua Grecia a finales del siglo IV a. C. y que fueron preservados en los diálogos platónicos y la obra socrática de Jenofonte - tanto dramática como narrativa - en las cuales los personajes discuten problemas morales y filosóficos para ilustrar el método socrático. Sócrates es el personaje principal. (es)
  • Le dialogue socratique (logos sokratikos ) est un genre littéraire pratiqué par quelques-uns des disciples de Socrate, parmi lesquels le plus connu est Platon. D'autres disciples de Socrate ont écrit des dialogues (notamment des Apologies de Socrate), Xénophon, Antisthène, Eschine, Phédon, mais il n'en reste à peu près rien. La liste des dialogues socratiques de Platon est la suivante : Alcibiade, Charmide, Criton, Euthyphron, les deux Hyppias, Ion, Lachès, Lysis. (fr)
  • Diálogo socrático (em grego: Σωκρατικός λόγος, transl. Sokratikós lógos, ou Σωκρατικός διάλογος, Sokratikós diálogos) é um gênero de obra literária em prosa desenvolvido na Grécia Antiga por volta do século IV a.C., e preservado atualmente nos diálogos de Platão e nas obras socráticas de Xenofonte, tanto dramáticas quanto narrativas, nas quais os personagens discutem problemas morais e filosóficos, ilustrando alguma versão do método socrático. Sócrates, tutor do próprio Platão, frequentemente é o personagem principal destas obras. (pt)
rdfs:label
  • حوار سقراطي (ar)
  • Socratic dialogue (en)
  • Diálogos socráticos (es)
  • Dialogue socratique (fr)
  • Socratische dialoog (nl)
  • Diálogo socrático (pt)
owl:differentFrom
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dc:subject of
is foaf:primaryTopic of