| dbpprop:abstract
|
- The living sloths comprise six species of medium-sized mammals belonging to the families Megalonychidae and Bradypodidae, part of the order Pilosa. They are arboreal residents of the rainforests of Central and South America. The sloth's taxonomic suborder is Folivora, while some call it Phyllophaga. Both names mean "leaf-eaters"; the first is derived from Latin, the second from ancient Greek. Names for the animals used by tribes in Ecuador include Ritto, Rit and Ridette, mostly forms of the word "sleep", "eat" and "dirty" from Tagaeri tribe of Huaorani.
- Die Faultiere (Folivora) bilden eine urtümliche Unterordnung der zahnarmen Säugetiere (Pilosa) und sind mit Ameisenbären und Gürteltieren verwandt. Es sind sechs rezente Arten bekannt, die sich in die beiden Familien der Zweifinger-Faultiere (Megalonychidae) und der Dreifinger-Faultiere (Bradypodidae) aufteilen. Daneben gab es noch eine Reihe heute ausgestorbener Riesenfaultiere.
- Els peresosos (Folivora) formen un subordre d'animals mamífers d'espècies herbívores adaptades de tal manera a la locomoció arborícola que han perdut la capacitat de moure's per terra.
- Lenochodi (Folivora, Phyllophaga) je skupina několika rodů chudozubých savců.
- Los folívoros (Folivora) o filófagos (Phyllophaga) son un suborden de mamíferos placentarios del orden Pilosa, comúnmente conocidos como perezosos o pereza. Son animales neotropicales de variado tamaño (de 0,5 m a 1,7 m) endémicos de las selvas húmedas de Centro y Sudamérica. Las especies actuales se pueden clasificar en dos grupos, los perezosos de tres dedos y los perezosos de dos dedos. A pesar de su aspecto tan diferente, pertenecen al mismo orden que los osos hormigueros, con los que están, por tanto, emparentados.
- Laiskiaiset (Folivora) ovat keskikokoisia eteläamerikkalaisia nisäkkäitä, jotka kuuluvat vajaahampaisten lahkoon yhdessä muurahaiskarhujen ja vyötiäisten kanssa. Laiskiaisilla on kehittynyt erinomaisia ominaisuuksia puuelämään. Lehdet, jotka ovat laiskiaisten pääruokaa, tarjoavat hyvin vähän energiaa ja ravintoa sekä ovat huonosti sulavia. Tämän vuoksi laiskiaisilla on suuri ja erikoistunut mahalaukku, jossa on monta osastoa, joissa symbioosissa elävät bakteerit hajottavat lehtiainesta. Silti ruoansulatusprosessi voi kestää peräti kuukauden. Jopa kaksi kolmasosaa laiskiaisen painosta voi muodostua mahalaukun sisällöstä. Lehdistä saatavan vähäisen energiamäärän laiskiaiset käyttävät taloudellisesti, sillä eläinten aineenvaihdunta on todella hidasta (alle puolet siitä, mitä tämän kokoluokan eläimillä pitäisi olla) ja ruumiinlämpö vain 30–34 °C. Laiskiaiset liikkuvat myös hitaasti ja niillä onkin vain puolet siitä lihasmassasta, mitä muilla samanpainoisilla eläimillä on. Koska laiskiaiset eivät hitautensa takia pääse petoja pakoon, ne puolustautuvat voimakkailla kynsillään. Niiden erikoistuneet raajat ja kynnet antavat mahdollisuuden roikkua oksissa lähes ilman työtä. Laiskiaiset syövät, nukkuvat ja jopa synnyttävät puussa. Ne laskeutuvat maahan vain kerran viikossa (virtsaamaan ja ulostamaan). Raajojen turkki on sopeutunut ylösalaiseen elämään, sillä karvat kasvavat raajojen yläosaa kohti, toisin kuin muilla nisäkkäillä. Lisäksi laiskiaisen turkissa elää kaksi levälajia symbioosissa. Levät antavat suojaväritystä ja mahdollisesti ylimääräistä ravintoa. Useat luonnossa elävät laiskiaiset näyttävätkin vihreiltä levän takia. Laiskiaisia on jäljellä kaksi heimoa: kolmivarvaslaiskiaiset ja kaksivarvaslaiskiaiset. Molempien heimojen edustajilla on kolme varvasta kummassakin jalassa, mutta kaksivarvaslaiskiaisilla on vain kaksi sormea. Sukupuuttoon kuolleista laiskiaista mainitsemisen arvoinen on jättiläislaiskiainen, joka eli maanpinnalla ja oli norsun kokoinen.
- Le terme Paresseux ou Aï (Folivora) est le nom vernaculaire donné à certains mammifères d'Amérique tropicale appartenant au super-ordre des xénarthres. Les paresseux sont connus pour leur mode de vie original : presque toujours suspendus à l'envers dans les arbres et se déplaçant avec lenteur. Ils possèdent des griffes impressionnantes. Outre les six espèces vivant actuellement, on connaît quatre espèces éteintes de paresseux géants qui vivaient en Amérique. Les fossiles de trois d'entre elles ont été trouvés dans l'asphalte des Tar Pits de Rancho La Brea qui abrite des fossiles récents de la dernière ère glaciaire (-40 000 à -10 000 ans). Il ne faut pas confondre avec le "paresseux australien", un autre nom donné au koala.
- A lajhárok (Folivora) az emlősök osztályának (Mammalia), a vendégízületesek öregrendjének (Xenarthra), azon belül a szőrös vagy páncélozatlan vendégízületesek rendjének (Pilosa) egyik alrendje. A csoport megítélése korábbi rendszerekben is hasonló volt, azzal a különbséggel, hogy a lajhárokat csak egy családnak tekintették, mivel a vendégízületesek csak egy rendet képviselt – a mai öregrendi szintje helyett. A lajhárok legközelebbi ma élő rokonai a hangyászok (Vermilingua), melyekkel együtt alkotják a szőrös vendégízületesek rendjét. A ma élő lajhárok szinte csak maradványai az egykor nagyon alakgazdag csoportnak. A kihalt lajhárféléket a taxonómia több családba sorolja, melyek között elefánt nagyságú, hatalmas növényevőket is találunk. A ma élő fajok jellegzetes fán lakó állatok, melyek annyira szélsőségesen alkalmazkodtak ehhez az életmódhoz, hogy a földön szinte alig tudnak mozogni.
- I bradipi tridattili sono gli unici membri del genere Bradypus e della famiglia Bradypodidae. I loro parenti più prossimi sono i [[Choloepus|bradipi didattili, coi quali condividono gran parte dell'[[habitat.
- ナマケモノ（樹懶）は、哺乳網異節上目有毛目ナマケモノ亜目 (Folivora) の総称。ミユビナマケモノ科とフタユビナマケモノ科が現生し、他にいくつかの絶滅科がある。
- Luiaards (Folivora of Phyllophaga) vormen een onderorde van middelgrote Zuid-Amerikaanse zoogdieren waarvan tegenwoordig nog twee families bestaan: tweevingerige luiaarden (Megalonychidae) en drievingerige luiaarden (Bradypodidae). Luiaarden zijn herbivoren en eten weinig anders dan bladeren. Luiaarden hebben veel buitengewone aanpassingen aan hun boomklimmende levensstijl. Bladeren, hun belangrijkse voedselbron, leveren weinig energie en worden niet gemakkelijk verteerd: luiaards hebben daarom een zeer grote, gespecialiseerde maag met meerdere delen waarin symbiotische bacteriën de stugge bladeren afbreken. Luiaarden kunnen ook insecten, kleine hagedissen en kadavers eten. In vochtige omstandigheden bevat hun vacht bacteriën die voor camouflage kunnen zorgen. De vacht is meestal (diep) bruin, maar sommige in het wild levende luiaarden hebben een groenige tint dankzij de aanwezigheid van de bacteriën. De pels van zo'n luiaard is een ecosysteem op zich. Algen en bacteriën hebben zich tussen de haren genesteld en geven zijn vacht die typische groenige tint. De schutkleur beschermt het langzame dier tegen de arend en andere roofdieren. Ook zitten er allerlei kleine beestjes in zijn rommelige jas, zoals kevers en vlinders, die zich te goed doen aan het microscopische leven.
- Dovendyr (Folivora) er en gruppe pattedyr som lever høyt oppe i trærne, og henger som regel opp ned fra greinene. De lever i den nordlige delen av Latin-Amerikas regnskoger.
- Leniwce – ogólna nazwa dwóch rodzin z rzędu szczerbaków: leniwcowatych (Bradypodidae) – nazywanych również leniwcami trójpalczastymi – i Megalonychidae, do których zaliczane są leniwce dwupalczaste. Są to średniej wielkości, nadrzewne zwierzęta z mocnymi kończynami, opatrzonymi bardzo długimi pazurami, na których poruszają się grzbietem w dół, zwisając z gałęzi drzew. Środkowe człony palców są zrośnięte. Leniwiec jest roślinożercą. Posiada wielokomorowy żołądek, w którym żyją żywiące się celulozą bakterie. Jednocześnie ma zredukowane umięśnienie i powiększony przewód pokarmowy. Temperatura ciała leniwca waha się od 30 do 34 °C. W przeciwieństwie do większości ssaków, leniwce nie regulują swojej temperatury przez zmianę tempa metabolizmu, tylko poprzez przechodzenie ze słońca do cienia. W efekcie ciało leniwca potrzebuje prawie o połowę mniej kalorii niż ciała innych ssaków o podobnych rozmiarach. Dzięki temu pożywienie roślinne w pełni mu wystarcza. Samica rodzi zwykle jedno młode rocznie, karmi je mlekiem przez 6 miesięcy. Młode natychmiast po urodzeniu obraca się do pozycji "do góry nogami", w której spędzi resztę życia. Samce i samice osiągają dojrzałość płciową po trzech latach. Leniwce żyją samotnie, z wyjątkiem matki z młodym. Ich środowisko to las równikowy Ameryki Południowej i Środkowej. Każdy osobnik zajmuje terytorium ok. 16 akrów, a pomiędzy drzewami przechodzi korzystając z wiszących między nimi roślin. Leniwce są niezwykle odporne na infekcje. Nawet bardzo głębokie zranienie rzadko przeradza się w zakażenie. W tych samych warunkach klimatycznych człowiek pozbawiony leków często cierpi od niegojących się ran. Poznanie mechanizmu obronnego leniwca może pozwolić na postęp w leczeniu. Leniwcom zagraża wyginięcie spowodowane wycinaniem brazylijskich lasów równikowych. Te zwierzęta wolno się rozmnażają, a ich wolne tempo ewolucyjne nie rokuje nadziei na to, że zdołają przystosować się do innych środowisk. Kopalne leniwce naziemne żyły w plejstocenie. Megatherium americanum osiągały nawet rozmiary słonia.
- A preguiça, ou bicho-preguiça, é um mamífero da ordem Xenarthra (anteriormente chamada de Edentata ou Desdentada), a mesma dos tatus e tamanduás), pertencente à família Bradypodidae (preguiças com três dedos) ou Megalonychidae (preguiças com dois dedos). Todos os dedos têm garras longas pelas quais a preguiça se pendura aos galhos das árvores, com o dorso para baixo. Seu nome advém do metabolismo muito lento do seu organismo, responsável pelos seus movimentos extremamente lentos. É um animal de pelos longos, que vive na copa das árvores de florestas tropicais desde a América Central até o norte da Argentina. Na Mata Atlântica, o animal se alimenta dos frutos da Cecropia (embaúba, conhecida por isto como árvore-da-preguiça) De hábitos solitátios, a preguiça tem como defesa sua camuflagem e suas garras. Para se alimentar, a Preguiça utiliza-se de "dentes" que se apresentam em forma de uma pequena serra. Herbívoro, tem hábitos alimentares restritos, o que torna difícil sua manutenção em cativeiro. Dorme cerca de 14 horas por dia, também pendurada nas árvores. Na reprodução dá apenas uma cria, e apenas a fêmea cuida do filhote. Reproduz-se, como tudo que faz, na copa das árvores. Raramente desce ao chão, apenas aproximadamente a cada sete dias para fazer as suas necessidades fisiológicas. O seu principal predador é a onça-pintada.
- Лени́вцы — неполнозубые млекопитающие, относящиеся к семейству лат. Bradypodidae, в прошлом сюда же относились и представители семейства двупалоленивцевых. Ленивцы питаются почти исключительно древесными листьями, хотя могут при случае съесть насекомое или мелкую ящерицу. Листья трудно перевариваются и обладают очень низкой калорийностью и питательной ценностью. Для переваривания листьев ленивцы используют бактерию-симбионт, живущую в их пищеварительном тракте. Переваривание занимает около месяца. У сытого ленивца ⅔ веса тела может приходиться на еду в желудке. Из-за низкой калорийности листьев, физиология и поведение ленивцев ориентировано на жесткую экономию энергии. Почти все время ленивцы проводят, вися на ветке дерева спиной вниз. Чтобы не падать с дерева, ленивцы обладают большими и острыми когтями. 15 часов в сутки ленивцы спят, но и бодрствуя, они передвигаются очень медленно и только когда это необходимо (отсюда название). Ленивцы обладают длинной шеей, позволяющей им доставать листья с большой территории, не передвигаясь. Температура тела активного ленивца составляет 30-34 °C, а в покое ещё ниже. Ленивцы очень не любят слезать с деревьев, потому что на земле они совершенно беспомощны. Кроме того, это требует затрат энергии. Слезают вниз они для отправления естественных потребностей, которое совершают всего раз в неделю (поэтому мочевой пузырь у них огромный) и иногда для перехода на другое дерево. Ро́ды часто происходят на дереве. В целях дополнительной экономии энергии, ленивцы часто собираются группами в развилках ветвей. Есть предположение, что при этом они спариваются. Ленивцы настолько медлительны, что в их шерсти часто живет бабочка-огнёвка. Кроме того, в шерсти многих видов ленивцев живут сине-зелёные водоросли (бактерии, способные к фотосинтезу), придающие ленивцам зеленоватый цвет, делающий их незаметными, и являющиеся дополнительным источником пищи. Из-за необычного положения тела ленивцев, их органы тоже расположены необычно. Печень повернута к спине и не соприкасается с брюшной стенкой, трахея изгибается и т. д. Шерсть направлена к хребту, в отличие от всех прочих млекопитающих. Как у всех неполнозубых, мозг ленивцев содержит очень мало извилин, но хорошо развиты обонятельные области. Ленивцы могут выдержать падение с большой высоты и тяжёлые травмы. Маленькие ленивчики цепляются не за деревья, а за шерсть матери. Иногда они падают, и при этом могут погибнуть, так как мать может и не полезть вниз за своим детенышем. Ленивец не может ни защитить себя, ни убежать от хищника. Тем не менее, ленивцы очень многочисленны, благодаря окраске и медленным движениям, делающих их практически незаметными. В некоторых областях ленивцы составляют ⅔ биомассы млекопитающих. Только один вид из пяти, ленивец ошейниковый, объявлен исчезающим. Ленивцы водятся в Центральной и Южной Америке. В прошлом они водились и в Северной Америке, но были почти немедленно истреблены после прихода туда европейцев. Масса тела ленивцев разных видов варьирует от 4 до 9 кг, а длина тела составляет около 60 сантиметров. Родственниками ленивцев являются броненосцы и муравьеды, тоже относящиеся к неполнозубым. Предками ленивцев были гигантские ленивцы, в том числе мегатерии — огромные животные размером со слона или быка, питавшиеся, как и современные ленивцы, листьями деревьев. Мегатерии вымерли 10—12 тыс. лет назад и были современниками первобытных людей.
- Sengångare (Folivora) är nattaktiva däggdjur som lever långt in i Amerikas regnskogar. De blir 58-70 cm lång och väger 4-12 kg. De blir ca 12 år gamla men kan bli ca 30 år i fångenskap. De äter blad, skott och frukter. Sengångarnas päls växer från magen mot ryggen, så att regnvatten ska kunna rinna av lättare. Deras klor är utformade som hakar så att de kan hänga sig fast upp och ned i de höga träden. Sengångarna är utrotningshotade, bland annat för att regnskogarna, som är deras hem, huggs ned. I fångenskap sover sengångaren största delen av dagen, men nyare undersökningar har visat att de är mer aktiva i frihet. En sengångare i regnskogen sover endast ca 9,6 timmar jämfört med en sengångare i fångenskap som är vaken ca 8 timmar om dygnet. Sengångaren rör sig mycket långsamt och har även extremt dålig syn och hörsel. Däremot har den utrustats med ett relativt bra luktsinne, vilket hjälper den att kunna lukta sig till om en gren är frisk eller rutten, och därmed undvika att ramla ner. Sengångare är mycket duktiga simmare, en förmåga som visar sig då områden de lever i översvämmas. Simförmågan tillåter dem att relativt säkert förflytta sig från ett träd till ett annat.
- Tembel hayvanlar, Orta ve Güney Amerika'da yaşayan Megalonychidae, Bradypodidae familyalarına ait 6 türü kapsayan orta büyüklükteki memelilerdir. Bilim adamlarının çoğu tembel hayvanları Folivora altakımında sınıflandırırken, bazıları onları Phyllophaga grubunda toplar. Bu iki grubun da adı, ilki Latince'de, ikincisi ise Eski Yunanca'da "yaprak-yiyen" anlamındadır. Bu metin genellikle ağaçlarda yaşayan tembel hayvanlara ilgilidir. Geçmiş jeolojik zamanlarda, Megatherium gibi büyük yer tembel hayvanları Güney Amerika'da ve Kuzey Amerika'nın bazı ksıımlarında yaşamışlardır, fakat insanların gelişinden sonra onlar da diğer bazı hayvanlar gibi birden yok olmuşlardır. Bazı kanıtlar, diğer Kuzey Asya, Avusturalya, Yeni Zelanda ve Madagaskar faunalarında olduğu gibi, Amerikan megafaunasının yok olmasında insanların eylemlerinin etkili olduğunu ileri sürmektedir. Bununla beraber, Buz Çağı'nın sonunda meydana gelen eş zamanlı iklim değişimi de bazı durumlarda rol oynamıştır.
|
| rdfs:comment
|
- The living sloths comprise six species of medium-sized mammals belonging to the families Megalonychidae and Bradypodidae, part of the order Pilosa. They are arboreal residents of the rainforests of Central and South America. The sloth's taxonomic suborder is Folivora, while some call it Phyllophaga. Both names mean "leaf-eaters"; the first is derived from Latin, the second from ancient Greek.
- Die Faultiere (Folivora) bilden eine urtümliche Unterordnung der zahnarmen Säugetiere (Pilosa) und sind mit Ameisenbären und Gürteltieren verwandt. Es sind sechs rezente Arten bekannt, die sich in die beiden Familien der Zweifinger-Faultiere (Megalonychidae) und der Dreifinger-Faultiere (Bradypodidae) aufteilen. Daneben gab es noch eine Reihe heute ausgestorbener Riesenfaultiere.
- Els peresosos (Folivora) formen un subordre d'animals mamífers d'espècies herbívores adaptades de tal manera a la locomoció arborícola que han perdut la capacitat de moure's per terra.
- Lenochodi (Folivora, Phyllophaga) je skupina několika rodů chudozubých savců.
- Los folívoros (Folivora) o filófagos (Phyllophaga) son un suborden de mamíferos placentarios del orden Pilosa, comúnmente conocidos como perezosos o pereza. Son animales neotropicales de variado tamaño (de 0,5 m a 1,7 m) endémicos de las selvas húmedas de Centro y Sudamérica. Las especies actuales se pueden clasificar en dos grupos, los perezosos de tres dedos y los perezosos de dos dedos.
- Laiskiaiset (Folivora) ovat keskikokoisia eteläamerikkalaisia nisäkkäitä, jotka kuuluvat vajaahampaisten lahkoon yhdessä muurahaiskarhujen ja vyötiäisten kanssa. Laiskiaisilla on kehittynyt erinomaisia ominaisuuksia puuelämään. Lehdet, jotka ovat laiskiaisten pääruokaa, tarjoavat hyvin vähän energiaa ja ravintoa sekä ovat huonosti sulavia.
- Le terme Paresseux ou Aï (Folivora) est le nom vernaculaire donné à certains mammifères d'Amérique tropicale appartenant au super-ordre des xénarthres. Les paresseux sont connus pour leur mode de vie original : presque toujours suspendus à l'envers dans les arbres et se déplaçant avec lenteur. Ils possèdent des griffes impressionnantes. Outre les six espèces vivant actuellement, on connaît quatre espèces éteintes de paresseux géants qui vivaient en Amérique.
- A lajhárok (Folivora) az emlősök osztályának (Mammalia), a vendégízületesek öregrendjének (Xenarthra), azon belül a szőrös vagy páncélozatlan vendégízületesek rendjének (Pilosa) egyik alrendje. A csoport megítélése korábbi rendszerekben is hasonló volt, azzal a különbséggel, hogy a lajhárokat csak egy családnak tekintették, mivel a vendégízületesek csak egy rendet képviselt – a mai öregrendi szintje helyett.
- I bradipi tridattili sono gli unici membri del genere Bradypus e della famiglia Bradypodidae. I loro parenti più prossimi sono i [[Choloepus|bradipi didattili, coi quali condividono gran parte dell'[[habitat.
- ナマケモノ（樹懶）は、哺乳網異節上目有毛目ナマケモノ亜目 (Folivora) の総称。ミユビナマケモノ科とフタユビナマケモノ科が現生し、他にいくつかの絶滅科がある。
- Luiaards (Folivora of Phyllophaga) vormen een onderorde van middelgrote Zuid-Amerikaanse zoogdieren waarvan tegenwoordig nog twee families bestaan: tweevingerige luiaarden (Megalonychidae) en drievingerige luiaarden (Bradypodidae). Luiaarden zijn herbivoren en eten weinig anders dan bladeren. Luiaarden hebben veel buitengewone aanpassingen aan hun boomklimmende levensstijl.
- Dovendyr (Folivora) er en gruppe pattedyr som lever høyt oppe i trærne, og henger som regel opp ned fra greinene. De lever i den nordlige delen av Latin-Amerikas regnskoger.
- Leniwce – ogólna nazwa dwóch rodzin z rzędu szczerbaków: leniwcowatych (Bradypodidae) – nazywanych również leniwcami trójpalczastymi – i Megalonychidae, do których zaliczane są leniwce dwupalczaste. Są to średniej wielkości, nadrzewne zwierzęta z mocnymi kończynami, opatrzonymi bardzo długimi pazurami, na których poruszają się grzbietem w dół, zwisając z gałęzi drzew. Środkowe człony palców są zrośnięte. Leniwiec jest roślinożercą.
- A preguiça, ou bicho-preguiça, é um mamífero da ordem Xenarthra (anteriormente chamada de Edentata ou Desdentada), a mesma dos tatus e tamanduás), pertencente à família Bradypodidae (preguiças com três dedos) ou Megalonychidae (preguiças com dois dedos). Todos os dedos têm garras longas pelas quais a preguiça se pendura aos galhos das árvores, com o dorso para baixo. Seu nome advém do metabolismo muito lento do seu organismo, responsável pelos seus movimentos extremamente lentos.
- Лени́вцы — неполнозубые млекопитающие, относящиеся к семейству лат. Bradypodidae, в прошлом сюда же относились и представители семейства двупалоленивцевых. Ленивцы питаются почти исключительно древесными листьями, хотя могут при случае съесть насекомое или мелкую ящерицу.
- Sengångare (Folivora) är nattaktiva däggdjur som lever långt in i Amerikas regnskogar. De blir 58-70 cm lång och väger 4-12 kg. De blir ca 12 år gamla men kan bli ca 30 år i fångenskap. De äter blad, skott och frukter. Sengångarnas päls växer från magen mot ryggen, så att regnvatten ska kunna rinna av lättare. Deras klor är utformade som hakar så att de kan hänga sig fast upp och ned i de höga träden.
- Tembel hayvanlar, Orta ve Güney Amerika'da yaşayan Megalonychidae, Bradypodidae familyalarına ait 6 türü kapsayan orta büyüklükteki memelilerdir. Bilim adamlarının çoğu tembel hayvanları Folivora altakımında sınıflandırırken, bazıları onları Phyllophaga grubunda toplar. Bu iki grubun da adı, ilki Latince'de, ikincisi ise Eski Yunanca'da "yaprak-yiyen" anlamındadır. Bu metin genellikle ağaçlarda yaşayan tembel hayvanlara ilgilidir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
