Sloths are the six species of medium-sized mammals belonging to the families Megalonychidae (two-toed sloth) and Bradypodidae (three-toed sloth), part of the order Pilosa and therefore related to armadillos and anteaters, which sport a similar set of specialized claws. They are arboreal (tree dwelling) residents of the jungles of Central and South America. The sloth's taxonomic suborder is Folivora, while some call it Phyllophaga.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Die Faultiere (Folivora) bilden eine urtümliche Unterordnung der zahnarmen Säugetiere (Pilosa) und sind mit Ameisenbären und Gürteltieren verwandt. Es sind sechs rezente Arten bekannt, die sich in die beiden Familien der Zweifinger-Faultiere (Megalonychidae) und der Dreifinger-Faultiere (Bradypodidae) aufteilen. Daneben gab es noch eine Reihe heute ausgestorbener Riesenfaultiere.
  • Los folívoros (Folivora) o filófagos (Phyllophaga) son un suborden de mamíferos placentarios del orden Pilosa, comúnmente conocidos como perezosos o pereza. Son animales neotropicales de variado tamaño (de 0,5 m a 1,7 m) endémicos de las selvas húmedas de Centro y Sudamérica. Las especies actuales se pueden clasificar en dos géneros: los perezosos de tres dedos y los perezosos de dos dedos, pero se conocen más de 50 géneros extintos.
  • Sloths are the six species of medium-sized mammals belonging to the families Megalonychidae (two-toed sloth) and Bradypodidae (three-toed sloth), part of the order Pilosa and therefore related to armadillos and anteaters, which sport a similar set of specialized claws. They are arboreal (tree dwelling) residents of the jungles of Central and South America. The sloth's taxonomic suborder is Folivora, while some call it Phyllophaga.
  • Laiskiaiset (Folivora) ovat keskikokoisia eteläamerikkalaisia nisäkkäitä, jotka kuuluvat pilosa-lahkoon yhdessä muurahaiskarhujen kanssa. Laiskiaisilla on kehittynyt erinomaisia ominaisuuksia puuelämään. Lehdet, jotka ovat laiskiaisten pääruokaa, tarjoavat hyvin vähän energiaa ja ravintoa sekä ovat huonosti sulavia. Tämän vuoksi laiskiaisilla on suuri ja erikoistunut mahalaukku, jossa on monta osastoa, joissa symbioosissa elävät bakteerit hajottavat lehtiainesta. Silti ruoansulatusprosessi voi kestää peräti kuukauden. Jopa kaksi kolmasosaa laiskiaisen painosta voi muodostua mahalaukun sisällöstä. Lehdistä saatavan vähäisen energiamäärän laiskiaiset käyttävät taloudellisesti, sillä eläinten aineenvaihdunta on todella hidasta (alle puolet siitä, mitä tämän kokoluokan eläimillä tavallisesti on) ja ruumiinlämpö vain 28–32 °C. Laiskiaiset liikkuvat myös hitaasti ja niillä onkin vain puolet siitä lihasmassasta, mitä muilla samanpainoisilla eläimillä on. Koska laiskiaiset eivät hitautensa takia pääse petoja pakoon, ne puolustautuvat voimakkailla kynsillään. Niiden erikoistuneet raajat ja kynnet antavat mahdollisuuden roikkua oksissa lähes ilman työtä. Laiskiaiset syövät, nukkuvat ja jopa synnyttävät puussa. Ne laskeutuvat maahan vain kerran viikossa virtsaamaan ja ulostamaan. Raajojen turkki on sopeutunut ylösalaiseen elämään, sillä karvat kasvavat raajojen yläosaa kohti, toisin kuin muilla nisäkkäillä. Lisäksi laiskiaisen turkissa elää kaksi levälajia symbioosissa. Levät antavat suojaväritystä ja mahdollisesti ylimääräistä ravintoa. Useat luonnossa elävät laiskiaiset näyttävätkin vihreiltä levän takia. Laiskiaisia on jäljellä kaksi heimoa: kolmivarvaslaiskiaiset ja kaksivarvaslaiskiaiset. Molempien heimojen edustajilla on kolme varvasta kummassakin jalassa, mutta kaksivarvaslaiskiaisilla on vain kaksi sormea. Sukupuuttoon kuolleista laiskiaista mainitsemisen arvoinen on jättiläislaiskiainen, joka eli maanpinnalla ja oli norsun kokoinen. Laiskiaiset ovat harvinainen poikkeus nisäkkäiden joukossa manaattien kanssa siinä, että niiden niskanikamien määrä voi vaihdella 5-9 välillä; kaikilla muilla nisäkkäillä nikamia on aina seitsemän. Yleensä nisäkkäillä eri nikamamäärä johtuu mutaatiosta, joka myös aiheuttaa syöpää. Laiskiaisten hitaan aineenvaihdunnan vuoksi syöpäriski ei kuitenkaan ole yhtä haitallinen.
  • I Folivori (Folivora), detti anche Fillofagi (Phyllophaga), sono un sottordine di mammiferi, i cui rappresentanti attuali sono i bradipi.
  • ナマケモノ（樹懶）は、哺乳綱異節上目有毛目ナマケモノ亜目 (Folivora) の総称。ミユビナマケモノ科とフタユビナマケモノ科が現生し、他にいくつかの絶滅科がある。
  • Luiaards (Folivora of Phyllophaga) vormen een onderorde van middelgrote Zuid-Amerikaanse zoogdieren waarvan tegenwoordig nog twee families bestaan: tweevingerige luiaards (Megalonychidae) en drievingerige luiaards (Bradypodidae). Luiaards zijn herbivoren en eten weinig anders dan bladeren. Luiaards hebben veel buitengewone aanpassingen aan hun boomklimmende levensstijl. Bladeren, hun belangrijkste voedselbron, leveren weinig energie en worden niet gemakkelijk verteerd: luiaards hebben daarom een zeer grote, gespecialiseerde maag met meerdere delen waarin symbiotische bacteriën de stugge bladeren afbreken. Luiaards kunnen ook insecten, kleine hagedissen en kadavers eten. In vochtige omstandigheden bevat hun vacht bacteriën die voor camouflage kunnen zorgen. De vacht is meestal (diep) bruin, maar sommige in het wild levende luiaards hebben een groenige tint dankzij de aanwezigheid van de bacteriën. De pels van zo'n luiaard is een ecosysteem op zich. Algen en bacteriën hebben zich tussen de haren genesteld en geven zijn vacht die typische groenige tint. De schutkleur beschermt het langzame dier tegen de arend en andere roofdieren. Ook zitten er allerlei kleine beestjes in zijn rommelige jas, zoals kevers en vlinders, die zich te goed doen aan het microscopische leven. De meeste zoogdieren hebben 7 nekwervels, maar bij luiaards wijkt dit af. De soorten van geslacht Bradypus hebben er tot 10, de Choloepus hebben er dan weer 5 tot 6. Tijdens de groei van de ongeboren jongen van Bradypus ontwikkelen de onderste nekwervels zich echter als ruggenwervels, maar er ontwikkelen zich geen ribben. Het omgekeerde gebeurt waarschijnlijk bij de soorten van het geslacht Choloepus.
  • tofingrede dovendyr trefingrede dovendyr Mal:Taksoboks-slutt Dovendyr (Folivora) er en gruppe pattedyr som lever høyt oppe i trærne, og henger som regel opp ned fra greinene. De lever i den nordlige delen av Latin-Amerikas regnskoger. Levealderen til et dovendyr i fangenskap er opptil 30 år sammenlignet med rundt 12-20 år i naturlige omgivelser.
  • Leniwce – ogólna nazwa dwóch rodzin z rzędu szczerbaków: leniwcowatych (Bradypodidae) – nazywanych również leniwcami trójpalczastymi – i Megalonychidae, do których zaliczane są leniwce dwupalczaste. Są to średniej wielkości, nadrzewne zwierzęta z mocnymi kończynami, opatrzonymi bardzo długimi pazurami, na których poruszają się grzbietem w dół, zwisając z gałęzi drzew. Środkowe człony palców są zrośnięte. Leniwiec jest roślinożercą. Posiada wielokomorowy żołądek, w którym żyją żywiące się celulozą bakterie. Jednocześnie ma zredukowane umięśnienie i powiększony przewód pokarmowy. Temperatura ciała leniwca waha się od 30 do 34 °C. W przeciwieństwie do większości ssaków, leniwce nie regulują swojej temperatury przez zmianę tempa metabolizmu, tylko poprzez przechodzenie ze słońca do cienia. W efekcie ciało leniwca potrzebuje prawie o połowę mniej kalorii niż ciała innych ssaków o podobnych rozmiarach. Dzięki temu pożywienie roślinne w pełni mu wystarcza. Samica rodzi zwykle jedno młode rocznie, karmi je mlekiem przez 6 miesięcy. Młode natychmiast po urodzeniu obraca się do pozycji "do góry nogami", w której spędzi resztę życia. Samce i samice osiągają dojrzałość płciową po trzech latach. Leniwce żyją samotnie, z wyjątkiem matki z młodym. Ich środowisko to las równikowy Ameryki Południowej i Środkowej. Każdy osobnik zajmuje terytorium ok. 16 akrów, a pomiędzy drzewami przechodzi korzystając z wiszących między nimi roślin. Leniwce są niezwykle odporne na infekcje. Nawet bardzo głębokie zranienie rzadko przeradza się w zakażenie. W tych samych warunkach klimatycznych człowiek pozbawiony leków często cierpi od niegojących się ran. Poznanie mechanizmu obronnego leniwca może pozwolić na postęp w leczeniu. Leniwcom zagraża wyginięcie spowodowane wycinaniem brazylijskich lasów równikowych. Te zwierzęta wolno się rozmnażają, a ich wolne tempo ewolucyjne nie rokuje nadziei na to, że zdołają przystosować się do innych środowisk. Kopalne leniwce naziemne żyły w plejstocenie. Megatherium americanum osiągały nawet rozmiary słonia.
  • A preguiça, ou bicho-preguiça, é um mamífero da ordem Xenarthra (anteriormente chamada de Edentata ou Desdentada), a mesma dos tatus e tamanduás, pertencente à família Bradypodidae (preguiças com três dedos) ou Megalonychidae (preguiças com dois dedos). Todos os dedos têm garras longas pelas quais a preguiça se pendura aos galhos das árvores, com o dorso para baixo. Seu nome advém do metabolismo muito lento do seu organismo, responsável pelos seus movimentos extremamente lentos. É um animal de pelos longos, que vive na copa das árvores de florestas tropicais desde a América Central até o norte da Argentina. Na Mata Atlântica, o animal se alimenta dos frutos da Cecropia (embaúba, conhecida por isto como árvore-da-preguiça) De hábitos solitátios, a preguiça tem como defesa sua camuflagem e suas garras. Para se alimentar, a Preguiça utiliza-se de "dentes" que se apresentam em forma de uma pequena serra. Herbívoro, tem hábitos alimentares restritos, o que torna difícil sua manutenção em cativeiro. Dorme cerca de 14 horas por dia, também pendurada nas árvores. Na reprodução dá apenas uma cria, e apenas a fêmea cuida do filhote. Reproduz-se, como tudo que faz, na copa das árvores. Raramente desce ao chão, apenas aproximadamente a cada sete dias para fazer as suas necessidades fisiológicas. O seu principal predador é a onça-pintada.
  • Лени́вцы — неполнозубые млекопитающие, относящиеся к семейству лат. Bradypodidae, в прошлом сюда же относились и представители семейства двупалоленивцевых.
  • Sengångare (Folivora) är nattaktiva däggdjur som lever långt in i Amerikas regnskogar. Sengångare är nära släkt med myrslokar och bältdjur men liknar dem inte i utseende. Underordningen består av 16 recenta (nu levande) arter som är fördelade på två familjer, tvåtåiga sengångare (Megalonychidae) och tretåiga sengångare (Bradypodidae). Dessutom fanns flera jättesengångare som numera är utdöda.
  • 樹懶，在生物分類學上是哺乳綱貧齒總目披毛目下樹懶亞目的俗稱，包括有樹懶科和二趾樹懶科。其移動的速度非常非常地慢，长期居住树上，因不能在地面爬行，所以如果不幸掉到地面，容易成为其他肉食性动物的猎物。共有兩科六種，雖然外觀上相似，但兩科之間的分別頗大。
  • Le terme Paresseux (Aï ou Unau) est le nom vernaculaire donné à certains mammifères d'Amérique tropicale appartenant au super-ordre des xénarthres. Folivora est le nom scientifique du sous-ordre auquel ils appartiennent. Les paresseux sont connus pour leur mode de vie original : ils sont presque toujours suspendus à l'envers dans les arbres et se déplacent avec lenteur. Ils possèdent de longues griffes. Outre les six espèces vivant actuellement, on connaît quatre espèces éteintes de paresseux géants qui vivaient en Amérique. Les fossiles de trois d'entre elles ont été trouvés dans l'asphalte des Tar Pits de Rancho La Brea qui abrite des fossiles récents de la dernière ère glaciaire (-40 000 à -10 000 ans). Il ne faut pas confondre avec le "paresseux australien", un autre nom donné au koala.
dbpedia-owl:class
dbpedia-owl:kingdom
dbpedia-owl:order
dbpedia-owl:phylum
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpprop:classis
  • Mammalia
dbpprop:imageCaption
dbpprop:infraclassis
dbpprop:name
  • Sloths
dbpprop:ordo
dbpprop:phylum
dbpprop:regnum
  • Animalia
dbpprop:subclassis
dbpprop:subdivision
  • dbpedia:Three-toed_sloth
  • †Mylodontidae
  • Megalonychidae
  • †Megatheriidae
  • †Orophodontidae
  • †Scelidotheriidae
  • †Nothrotheriidae
dbpprop:subdivisionRanks
dbpprop:subordo
  • Folivora
dbpprop:subordoAuthority
  • Delsuc, Catzeflis, Stanhope, and Douzery, 2001
dbpprop:superordo
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Die Faultiere (Folivora) bilden eine urtümliche Unterordnung der zahnarmen Säugetiere (Pilosa) und sind mit Ameisenbären und Gürteltieren verwandt. Es sind sechs rezente Arten bekannt, die sich in die beiden Familien der Zweifinger-Faultiere (Megalonychidae) und der Dreifinger-Faultiere (Bradypodidae) aufteilen. Daneben gab es noch eine Reihe heute ausgestorbener Riesenfaultiere.
  • Los folívoros (Folivora) o filófagos (Phyllophaga) son un suborden de mamíferos placentarios del orden Pilosa, comúnmente conocidos como perezosos o pereza. Son animales neotropicales de variado tamaño (de 0,5 m a 1,7 m) endémicos de las selvas húmedas de Centro y Sudamérica. Las especies actuales se pueden clasificar en dos géneros: los perezosos de tres dedos y los perezosos de dos dedos, pero se conocen más de 50 géneros extintos.
  • Sloths are the six species of medium-sized mammals belonging to the families Megalonychidae (two-toed sloth) and Bradypodidae (three-toed sloth), part of the order Pilosa and therefore related to armadillos and anteaters, which sport a similar set of specialized claws. They are arboreal (tree dwelling) residents of the jungles of Central and South America. The sloth's taxonomic suborder is Folivora, while some call it Phyllophaga.
  • I Folivori (Folivora), detti anche Fillofagi (Phyllophaga), sono un sottordine di mammiferi, i cui rappresentanti attuali sono i bradipi.
  • ナマケモノ（樹懶）は、哺乳綱異節上目有毛目ナマケモノ亜目 (Folivora) の総称。ミユビナマケモノ科とフタユビナマケモノ科が現生し、他にいくつかの絶滅科がある。
  • tofingrede dovendyr trefingrede dovendyr Mal:Taksoboks-slutt Dovendyr (Folivora) er en gruppe pattedyr som lever høyt oppe i trærne, og henger som regel opp ned fra greinene. De lever i den nordlige delen av Latin-Amerikas regnskoger. Levealderen til et dovendyr i fangenskap er opptil 30 år sammenlignet med rundt 12-20 år i naturlige omgivelser.
  • Лени́вцы — неполнозубые млекопитающие, относящиеся к семейству лат. Bradypodidae, в прошлом сюда же относились и представители семейства двупалоленивцевых.
  • Sengångare (Folivora) är nattaktiva däggdjur som lever långt in i Amerikas regnskogar. Sengångare är nära släkt med myrslokar och bältdjur men liknar dem inte i utseende. Underordningen består av 16 recenta (nu levande) arter som är fördelade på två familjer, tvåtåiga sengångare (Megalonychidae) och tretåiga sengångare (Bradypodidae). Dessutom fanns flera jättesengångare som numera är utdöda.
  • 樹懶，在生物分類學上是哺乳綱貧齒總目披毛目下樹懶亞目的俗稱，包括有樹懶科和二趾樹懶科。其移動的速度非常非常地慢，长期居住树上，因不能在地面爬行，所以如果不幸掉到地面，容易成为其他肉食性动物的猎物。共有兩科六種，雖然外觀上相似，但兩科之間的分別頗大。
  • Laiskiaiset (Folivora) ovat keskikokoisia eteläamerikkalaisia nisäkkäitä, jotka kuuluvat pilosa-lahkoon yhdessä muurahaiskarhujen kanssa. Laiskiaisilla on kehittynyt erinomaisia ominaisuuksia puuelämään. Lehdet, jotka ovat laiskiaisten pääruokaa, tarjoavat hyvin vähän energiaa ja ravintoa sekä ovat huonosti sulavia. Tämän vuoksi laiskiaisilla on suuri ja erikoistunut mahalaukku, jossa on monta osastoa, joissa symbioosissa elävät bakteerit hajottavat lehtiainesta.
  • Luiaards (Folivora of Phyllophaga) vormen een onderorde van middelgrote Zuid-Amerikaanse zoogdieren waarvan tegenwoordig nog twee families bestaan: tweevingerige luiaards (Megalonychidae) en drievingerige luiaards (Bradypodidae). Luiaards zijn herbivoren en eten weinig anders dan bladeren. Luiaards hebben veel buitengewone aanpassingen aan hun boomklimmende levensstijl.
  • Leniwce – ogólna nazwa dwóch rodzin z rzędu szczerbaków: leniwcowatych (Bradypodidae) – nazywanych również leniwcami trójpalczastymi – i Megalonychidae, do których zaliczane są leniwce dwupalczaste. Są to średniej wielkości, nadrzewne zwierzęta z mocnymi kończynami, opatrzonymi bardzo długimi pazurami, na których poruszają się grzbietem w dół, zwisając z gałęzi drzew. Środkowe człony palców są zrośnięte. Leniwiec jest roślinożercą.
  • A preguiça, ou bicho-preguiça, é um mamífero da ordem Xenarthra (anteriormente chamada de Edentata ou Desdentada), a mesma dos tatus e tamanduás, pertencente à família Bradypodidae (preguiças com três dedos) ou Megalonychidae (preguiças com dois dedos). Todos os dedos têm garras longas pelas quais a preguiça se pendura aos galhos das árvores, com o dorso para baixo. Seu nome advém do metabolismo muito lento do seu organismo, responsável pelos seus movimentos extremamente lentos.
  • Le terme Paresseux (Aï ou Unau) est le nom vernaculaire donné à certains mammifères d'Amérique tropicale appartenant au super-ordre des xénarthres. Folivora est le nom scientifique du sous-ordre auquel ils appartiennent. Les paresseux sont connus pour leur mode de vie original : ils sont presque toujours suspendus à l'envers dans les arbres et se déplacent avec lenteur. Ils possèdent de longues griffes.
rdfs:label
  • Sloth
  • Faultiere
  • Folivora
  • Laiskiaiset
  • Paresseux
  • Folivora
  • ナマケモノ
  • Luiaards
  • Dovendyr
  • Leniwce
  • Bicho-preguiça
  • Ленивцевые
  • Sengångare
  • 树懒
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:name
  • Sloths
foaf:page
is dbpedia-owl:order of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:subGrouping of
is dbpprop:subordo of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of