| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Slaptechnik entwickelte sich im Bereich der Unterhaltungsmusik seit den 1910er-Jahren. Da durch die Einführung elektrisch verstärkter Gitarren in den 1940er Jahren der Bass selbst in kleinen Besetzungen kaum noch zu hören war, versuchten die Bassisten die Lautstärke ihres Instrumentes zu erhöhen: durch das Schlagen auf die Saiten im unteren Teil des Griffbrettes („slap“) oder durch das Anreißen der Saiten, die dann auf das Griffbrett zurückschlagen („pop“ oder auch „pluck“). Beide Spielweisen erzeugen einen perkussiven Ton, der den Rhythmus der Musik zusätzlich hervorhebt.
- In music, the term slapping is often used to refer to two different playing techniques used on the double bass and on the (electric) bass guitar.
- El slap es una técnica para tocar el bajo, aunque también se usa en el contrabajo. Asociado mayoritariamente al estilo funk en el bajo y al rockabilly en el contrabajo, es ampliamente usado por bajistas de todos los estilos. Esta técnica produce un sonido muy percusivo ya que las cuerdas del instrumento se golpean contra el mástil.
- Lo slapping (o slap) è una tecnica specifica degli strumenti a corda, nata negli Stati Uniti nell'ambito della musica afroamericana, in cui si alternano "strappi" e percussioni con il pollice alle corde di uno strumento. Conosciuto anche come "thumb slap e pop (o pull) technique", consiste nel percuotere con il pollice (thumb slap) e tirare (pull o pop) con la mano destra (la sinistra per i mancini) le corde, dando uno stile ritmico. A questi due colpi vengono accorpati altri abbellimenti usati nel pizzicato e in altre tecniche: il legato ascendente (hammer on) o discendente (pull off), il glissato (slide), le note stoppate (mute, ghost o dead notes), bicordi, eccetera. Questo stile esalta il ruolo del basso nella sua funzione ritmica, integrando in modo stretto la batteria. Prevalentemente usato nel basso e sfruttato anche nella chitarra. Gli stili musicali che ne fanno più uso sono il jazz il funk e le sue derivazioni funk rock, ma anche i più nuovi generi nu metal ed emo-core oltre alcuni ritmi afro-americani. Si pensa che l'inventore dello slapping sia Larry Graham, bassista degli Sly & The Family Stone, un personaggio fondamentale per lo sviluppo della tecnica del basso nella musica funk (e non solo). Maestri e pionieri di questa tecnica sono Stanley Clarke, Marcus Miller, Mark King ed i più virtuosi come Victor Wooten (funambolo dello stile con un approccio più ritmico) e Alain Caron (caratteristico per la sua precisione). Fra i bassisti rock che usano più intensamente questa tecnica vi sono Michael Balzary, meglio conosciuto come Flea, bassista dei Red Hot Chili Peppers, Les Claypool, bassista dei Primus e Reginald Arvizu, meglio noto come Fieldy, bassista dei Korn. C'è stata anche una considerevole evoluzione dello slap nel Latin jazz, grazie ad Oscar Stagnaro uno dei bassisti più rappresentativi di questo genere.
- スラップ奏法(-そうほう)は、ベースの演奏方法のひとつ。スラッピング(slapping)、日本に限ってチョッパーとも言う。スラップとは本来、英語で「(平手で)打つ」という意味の動詞である。
- Slapping Bass is een techniek op de elektrische basgitaar. Bij het slappen wordt met de duim op de snaren van de basgitaar geslagen terwijl de andere hand op het fretboard de aangeslagen snaar in meer of mindere mate afdempt. Dit geeft een sterk ritmisch, funky effect. Om het slappen compleet te maken wordt er ook geplukt met de wijsvinger of middelvinger aan snaren die met de andere hand worden gedempt. Dit wordt ook wel popping genoemd. De "slap" valt meestal op de downbeat (op de tel) en de "pluk"s daar tussenin. Hiermee worden de syncopen benadrukt.
- Slapping (w Polsce nazywany klangiem lub "grą kciukiem") – technika gry na gitarze basowej opierająca się na dwóch sposobach wydobywania dźwięku: slap – mocne uderzenie struny kciukiem, tak by uderzając o gryf wydobyła charakterystyczny i czysty dźwięk pop szarpnięcie, "poderwanie" struny tak mocne, by ta odezwała się uderzając o progi, mające dać efekt podobny do uzyskanego przez slap Slap może być łączony z niemal każdą inną techniką gry na gitarze basowej. Slap jest najmłodszą z najpopularniejszych technik gry na gitarze basowej i nie ma w niej kanonów ani nienaruszalnych reguł – zarówno kąt trzymania uderzającej ręki, jak i kąt uderzania kciuka o struny zależą od upodobań muzyka. Większość basistów preferuje raczej wysoko zawieszoną gitarę.
- O slap ou slapping é uma técnica usada por baixistas em contrabaixos elétricos. O criador da técnica foi o baixista Larry Graham, usualmente designada pelo termo slapping ou, conforme definição do próprio artista, Thumpin' and Pluckin' . o slap se caracteriza por um som quase percussivo que é executado por muitos baixistas: apoia-se a mão na corda, e se puxa a outra corda aguda utilizando o dedo indicador ou médio. O slap é geralmente utilizado entre um tempo forte e um tempo fraco, para caracterizar a síncope do ritmo. O slap é uma das técnicas mais usadas para se tocar Funk, Jazz e dar um ritmo de forma que fique mais metalizado e com um estilo diferente. Para o baixista usar o slap, o mesmo tem que ser muito bom em ritmo e ter uma preparação adequada para a técnica, pois o slap não pode ser executado de forma que atrapalhe um grupo de músicos e/ou saia do ritmo e levada da música. Para que isso não ocorra, o baixista tem que ter consciência do que está fazendo. É muito simples; basta colocar a mão no fim da escala e bater com o polegar para sair o som mais grave e puxar a corda com o indicador para dar o som mais agudo, não sendo necessário movimentar todo o braço, mais sim a mão e rotacionando o antebraço de acordo com a mão e o punho.
- Слэп или слэппинг (от англ. slap — шлепок) — техника игры на различных видов инструментах. Термин имеет несколько значений. Для бас-гитары игра слэпом заключается в ударе фалангой большого пальца о струны. При этом струны на ладу зажимаются так же, как и при игре пиццикато или медиатором. Слэп на струнных инструментах — это усиленное пиццикато, при котором дёргающее усилие столь велико, что струна ударяется о гриф, вызывая особый звук. Другое название данного приема у струнных часто называется «Bartok-pizzicato», по аналогии с тем, что именно венгерский композитор XX века Бела Барток официально ввел его в свои сочинения. В джазе контрабасовый слэп появился в конце 1920-х годов, обрёл популярность в 1940-е, затем перекочевал в рокабилли, а потом и в сайкобилли. Слэп на деревянных духовых инструментах появился в середине XX века. Первые композиторы, применившие данный прием на флейте были французские композиторы Клод Дебюсси и Эдгар Варез. На флейте различают два вида слэпа — языковой и губной. Так же возможен и закрытый слэп, то есть слэп с закрытым амбушюром. На кларнете слэп появился в начале XX века в джазе. Так же различают два вида — открытый(очень громкий) и закрытый слэп(может исполняться как тихо, так и громко). Такая же техника слэпа и на саксафоне Слэпы на гобое и фаготе тоже имеют два вида, но они отличаются от предыдущих. Первый вид слэпа схож с закрытым кларнетовым слэпом, а второй исполняется без трости. Слэпы на медных духовых инструментах также возможны. Они берутся при помощи быстрого произношения слога «фт» в мундштук. В практике медных духовых употребляется довольно редко. Слэп так же возможен и на фортепиано. Возник он на рояле в середине XX века. Извлекается он следующим образом. Одна рука держит пальцем струну на рояле, а вторая играет по клавишам этот же звук. Звук становится приглушенным.
- Le slap ou slapping est une technique de jeu instrumental qui permet de produire des sons percussifs sur un instrument non prévu pour cela à la base. En ce sens c'est une technique de jeu étendue. Mise au point sur la contrebasse, cette technique est surtout connue pour être utilisée sur une guitare basse, afin de produire un jeu percussif mais des techniques au nom similaire mais de réalisation totalement différentes existent aussi pour le saxophone, la clarinette ou la flûte par exemple. Certains instrumentistes spécialisés parviennent même à le réaliser sur le hautbois ou le basson.
|
| rdfs:comment
|
- In music, the term slapping is often used to refer to two different playing techniques used on the double bass and on the (electric) bass guitar.
- El slap es una técnica para tocar el bajo, aunque también se usa en el contrabajo. Asociado mayoritariamente al estilo funk en el bajo y al rockabilly en el contrabajo, es ampliamente usado por bajistas de todos los estilos. Esta técnica produce un sonido muy percusivo ya que las cuerdas del instrumento se golpean contra el mástil.
- スラップ奏法(-そうほう)は、ベースの演奏方法のひとつ。スラッピング(slapping)、日本に限ってチョッパーとも言う。スラップとは本来、英語で「(平手で)打つ」という意味の動詞である。
- Die Slaptechnik entwickelte sich im Bereich der Unterhaltungsmusik seit den 1910er-Jahren. Da durch die Einführung elektrisch verstärkter Gitarren in den 1940er Jahren der Bass selbst in kleinen Besetzungen kaum noch zu hören war, versuchten die Bassisten die Lautstärke ihres Instrumentes zu erhöhen: durch das Schlagen auf die Saiten im unteren Teil des Griffbrettes („slap“) oder durch das Anreißen der Saiten, die dann auf das Griffbrett zurückschlagen („pop“ oder auch „pluck“).
- Lo slapping (o slap) è una tecnica specifica degli strumenti a corda, nata negli Stati Uniti nell'ambito della musica afroamericana, in cui si alternano "strappi" e percussioni con il pollice alle corde di uno strumento. Conosciuto anche come "thumb slap e pop (o pull) technique", consiste nel percuotere con il pollice (thumb slap) e tirare (pull o pop) con la mano destra (la sinistra per i mancini) le corde, dando uno stile ritmico.
- Slapping Bass is een techniek op de elektrische basgitaar. Bij het slappen wordt met de duim op de snaren van de basgitaar geslagen terwijl de andere hand op het fretboard de aangeslagen snaar in meer of mindere mate afdempt. Dit geeft een sterk ritmisch, funky effect. Om het slappen compleet te maken wordt er ook geplukt met de wijsvinger of middelvinger aan snaren die met de andere hand worden gedempt. Dit wordt ook wel popping genoemd.
- Slapping (w Polsce nazywany klangiem lub "grą kciukiem") – technika gry na gitarze basowej opierająca się na dwóch sposobach wydobywania dźwięku: slap – mocne uderzenie struny kciukiem, tak by uderzając o gryf wydobyła charakterystyczny i czysty dźwięk pop szarpnięcie, "poderwanie" struny tak mocne, by ta odezwała się uderzając o progi, mające dać efekt podobny do uzyskanego przez slap Slap może być łączony z niemal każdą inną techniką gry na gitarze basowej.
- O slap ou slapping é uma técnica usada por baixistas em contrabaixos elétricos. O criador da técnica foi o baixista Larry Graham, usualmente designada pelo termo slapping ou, conforme definição do próprio artista, Thumpin' and Pluckin' . o slap se caracteriza por um som quase percussivo que é executado por muitos baixistas: apoia-se a mão na corda, e se puxa a outra corda aguda utilizando o dedo indicador ou médio.
- Слэп или слэппинг (от англ. slap — шлепок) — техника игры на различных видов инструментах. Термин имеет несколько значений. Для бас-гитары игра слэпом заключается в ударе фалангой большого пальца о струны. При этом струны на ладу зажимаются так же, как и при игре пиццикато или медиатором. Слэп на струнных инструментах — это усиленное пиццикато, при котором дёргающее усилие столь велико, что струна ударяется о гриф, вызывая особый звук.
- Le slap ou slapping est une technique de jeu instrumental qui permet de produire des sons percussifs sur un instrument non prévu pour cela à la base. En ce sens c'est une technique de jeu étendue. Mise au point sur la contrebasse, cette technique est surtout connue pour être utilisée sur une guitare basse, afin de produire un jeu percussif mais des techniques au nom similaire mais de réalisation totalement différentes existent aussi pour le saxophone, la clarinette ou la flûte par exemple.
|