A skyscraper is a tall, continuously habitable building of over 10 floors, mostly designed for office, commercial and residential uses. A skyscraper can also be called a high-rise, but the term skyscraper is often used for buildings higher than 50 m (164 ft). For buildings above a height of 300 m (984 ft), the term Supertall can be used, while skyscrapers reaching beyond 600 m (1,969 ft) are classified as Megatall.

Property Value
dbo:abstract
  • A skyscraper is a tall, continuously habitable building of over 10 floors, mostly designed for office, commercial and residential uses. A skyscraper can also be called a high-rise, but the term skyscraper is often used for buildings higher than 50 m (164 ft). For buildings above a height of 300 m (984 ft), the term Supertall can be used, while skyscrapers reaching beyond 600 m (1,969 ft) are classified as Megatall. One common feature of skyscrapers is having a steel framework that supports curtain walls. These curtain walls either bear on the framework below or are suspended from the framework above, rather than load-bearing walls of conventional construction. Some early skyscrapers have a steel frame that enables the construction of load-bearing walls taller than of those made of reinforced concrete. Modern skyscrapers' walls are not load-bearing and most skyscrapers are characterized by large surface areas of windows made possible by the concept of steel frame and curtain walls. However, skyscrapers can have curtain walls that mimic conventional walls and a small surface area of windows. Modern skyscrapers often have a tubular structure, and are designed to act like a hollow cylinder to resist lateral loads (wind, seismic, etc.). To appear more slender, allow less wind exposure, and in order to transmit more daylight to the ground, many skyscrapers have a design with setbacks; sometimes they are also structurally required. (en)
  • ناطحة السحاب مبنى شديد الارتفاع. وبالرغم من عدم وجود تعريف رسمي لناطحة السحاب، إلا أنه أحياناً يعد ارتفاع مبنى ل 150 متر مؤهلاً له بأن يطلَق عليه اسم ناطحة سحاب. ويعد الشكل والمظهر من الخصائص الأخرى للمبنى التي تؤهله لأن يطلق عليه اسم ناطحة سحاب. وتعتبر مدينة شيكاغو الأمريكية محل ميلاد ناطحات السحاب. (ar)
  • Als Wolkenkratzer bezeichnet man besonders hohe Hochhäuser. Üblicherweise wird die Bezeichnung ab 150 Metern Höhe verwendet, wobei diese Höhenmarke je nach Zusammenhang und Region abweichen kann. Sie werden oft als Symbole für wirtschaftliche Macht und das Streben nach Wachstum angesehen, für ihre Erbauer und Besitzer können sie repräsentative Zwecke erfüllen. In vielen dicht bebauten Städten sind sie auch schlicht ein Ausdruck von Platzmangel und hoher Nachfrage. Der deutsche Begriff ist eine Lehnübersetzung des englischen skyscraper, das wiederum aus der Fachsprache der Seefahrer stammt, wo es den höchsten Mast eines Segelschiffs bezeichnet. (de)
  • Un rascacielos es un edificio particularmente alto y continuamente habitable. A menudo también se denomina rascacielos a aquellos edificios que destacan por su altura sobre los de sus alrededores; esto último se fundamenta en la definición del Consejo de Edificios Altos y Hábitat Urbano (CTBUH): «La altura de los rascacielos es un término relativo, generalmente comparativo con el contexto. El primer edificio considerado como tal no tenía más que 5 alturas... y ahora se han alcanzado casi los 500 m de altura. No existe una medida internacional, aunque sí una definición dada por el Consejo de Edificios Altos y Hábitat Urbano (CTBUH) con base en Pensilvania que dice que un rascacielos “es un edificio en el que lo vertical tiene una consideración superlativa sobre cualquier otro de sus parámetros y el contexto en que se implanta”. Hoy en día el significado es mezcla de lo anterior». También existen criterios basados en altura, de forma que un rascacielos tendría que tener al menos 100 metros, o 150 metros de altura. También se ha definido como superalto al que llega a los 300 metros de altura, y mega alto al que supera los 600 metros. La razón de su construcción suele ser el máximo aprovechamiento económico del suelo. Por ello, suelen encontrarse múltiples rascacielos agrupados en las zonas comerciales o residenciales de grandes ciudades, donde el valor del suelo es elevado. Sin embargo, en el caso de los grandes rascacielos, la motivación económica suele ser en realidad inexistente, pues el exceso de altura conlleva gastos todavía mayores. En estos casos la motivación es puramente publicitaria, ya que estos grandes edificios, en especial si logran la etiqueta de «edificio más alto» (de la ciudad o país), adquieren relevancia y notoriedad, y dotan de una imagen de poder y pujanza económica a sus propietarios. Estas agrupaciones de rascacielos suelen dibujar una línea de horizonte característica de muchas ciudades, como Nueva York, Chicago, Shanghái, Dubái, Hong Kong, Panamá o Singapur. (es)
  • Un gratte-ciel (calque de l'anglais skyscraper) ou tour est un bâtiment de très grande hauteur. Il n'existe pas de définition officielle ni de hauteur minimale à partir de laquelle un immeuble est qualifié de gratte-ciel, cette dernière notion étant essentiellement relative : ce qui est perçu comme gratte-ciel peut varier fortement en fonction de l’époque ou du lieu. Toutefois, la société allemande Emporis qui recense les gratte-ciel de la planète, considère qu'un gratte-ciel est un édifice composé de plusieurs étages et qui mesure au moins 100 m de hauteur. Par ailleurs ne sont pas considérés[réf. nécessaire] comme gratte-ciel certaines tours comme la tour Eiffel (1889) car il s'agit d'une tour d'observation et non pas d'un immeuble constitué d'une juxtaposition d'étages. Le terme de gratte-ciel (datant de 1911) est une traduction de l'anglais sky scraper (qui date de 1891) et provient du vocabulaire maritime : c'était le nom donné aux plus hauts des trois-mâts qui abordaient New York depuis Liverpool. (fr)
  • Il grattacielo è un edificio di grandi dimensioni espanso verso l'alto, costituito da un gran numero di piani abitabili. La sua struttura è composta da un nucleo d'acciaio molto resistente. La loro forma slanciata permette una certa elasticità che in caso di terremoti fa oscillare la costruzione ma non la fa crollare. Il termine è un calco dall'inglese skyscraper, che significa appunto "che gratta il cielo". La parola skyscraper veniva utilizzata nel XVIII secolo per indicare gli altissimi alberi maestri che reggevano le vele nelle navi inglesi. Sin dagli inizi del XX secolo e in tutta l'era moderna e contemporanea, il termine skyscraper indica tuttavia una particolare tipologia di edificio: una torre moderna caratterizzata da una struttura interna in acciaio o calcestruzzo, con scansione in piani. Attualmente meno di venti edifici in tutto il pianeta possono essere definiti come supergrattacieli e fra questi solamente 10 (a partire dalle Twin Towers o Torri Gemelle di New York completate nel 1973 e distrutte durante gli attentati dell'11 settembre) hanno superato i 400 metri di altezza, mentre solo 6 edifici superano attualmente i 100 piani. (it)
  • 超高層建築物(ちょうこうそうけんちくぶつ)は、高層建築物の中でも特に高い建築物である。超高層ビル(ちょうこうそうビル)ともいう(以下、「超高層ビル」を用いる)。どの程度の高さ以上の建築物を超高層ビルと呼ぶかについては、統一された明確な基準はない(参照)。 (ja)
  • Een wolkenkrabber is een bijzonder hoog gebouw dat gebruikt wordt om in te wonen of te werken. Uitkijktorens en zendmasten zonder reguliere verdiepingen, bijvoorbeeld de Eiffeltoren of de CN Tower, worden hier niet toe gerekend. Of een gebouw beschouwd wordt als wolkenkrabber is sterk tijds- en plaatsgebonden. Het Witte Huis in Rotterdam was rond 1900 met 43 meter hoogte het hoogste gebouw van Europa en werd gebouwd naar voorbeeld van de Amerikaanse wolkenkrabbers. ook staat het slechts 40 meter hoge 12-verdiepingenhuis in Amsterdam uit 1931 sinds jaar en dag bekend als "de Wolkenkrabber" en dit geldt eveneens voor de 97 meter hoge Boerentoren in Antwerpen (ook uit 1931). Als een gebouw de skyline bepaalt dan zal het over het algemeen het predicaat wolkenkrabber krijgen, in Nederland is dit tegenwoordig meestal het geval bij hoogbouw boven de 100 meter. Omdat wolkenkrabbers per vierkante meter nuttige ruimte relatief weinig bodem in beslag nemen worden dit soort complexe constructies neergezet in gebieden met een hoge grondprijs zoals Manhattan of Hongkong. Belangrijke technische factoren in de geschiedenis van wolkenkrabbers zijn onder meer de ontwikkeling van de lift en de toepassing van hoogwaardig staal en beton. (nl)
  • Wieżowiec (drapacz chmur) – bardzo wysoki, wielokondygnacyjny budynek zdolny (w przeciwieństwie do innych konstrukcji, takich jak wieże i maszty) tworzyć warunki do życia i zamieszkania. Wprawdzie nie istnieją żadne ogólne oficjalne regulacje, ale oprócz wysokości, również inne kryteria, takie jak kształt, wygląd, lokalizacja i obecność innych budynków, mogą wpłynąć na sklasyfikowanie budynku jako wieżowca. W Stanach Zjednoczonych istnieje niepisana reguła, według której za wieżowiec uznawany jest budynek o wysokości przekraczającej 150 m. W innych rejonach świata niższy budynek również może zostać uznany za drapacz chmur, zwłaszcza jeśli dominuje nad otoczeniem. Wieżowce przekraczające 300 m (1000 stóp) są czasami określane mianem superwysokich. Wieżowca nie powinno mylić się z nieco ogólniej sformułowanym terminem wysokościowiec. Według definicji Emporis Data Committee, wysokościowiec to budynek mający przynajmniej 35 m (115 stóp) wysokości, podzielony regularnie na piętra. Wszystkie wieżowce są wysokościowcami, lecz tylko najwyższe wysokościowce są wieżowcami. Za miejsce narodzin drapaczy chmur powszechnie uznaje się Chicago. Określenie drapacz chmur (pierwotnie był to termin żeglarski odnoszący się do wysokiego masztu lub żagla na żaglowcu) przylgnęło do wysokich budynków pod koniec XIX wieku jako wyraz publicznego zachwytu nad potężnymi konstrukcjami wznoszonymi w tamtych czasach w Chicago i Nowym Jorku. Formalnie wieżowce określono później w oparciu o wynalazki w dziedzinie inżynierii budowlanej dokonane w latach 80. XIX wieku, które umożliwiły budowę wysokich wielopiętrowych budowli. Według technicznej definicji, drapacz chmur bazował na stalowym szkielecie, jako przeciwieństwie konstrukcji wznoszonych przy użyciu technologii murarskich, które wyczerpały swoje możliwości w 1891 r., wraz z powstaniem Monadnock Building. Ratusz filadelfijski, powstały w 1901 r., do dziś pozostaje najwyższym budynkiem wzniesionym przy użyciu tej technologii. Rama stalowa, stopniowo udoskonalana, zwiększała swoje możliwości wspierania konstrukcji budynków, po wzniesieniu przy jej użyciu kilku obiektów w Chicago i Nowym Jorku rozwinęła się na tyle, by samodzielnie utrzymywać budynek. Obecnie jednak wiele najwyższych wieżowców powstaje w mniejszej lub większej części z żelbetu. (pl)
  • Arranha-céu (no Brasil) ou arranha-céus (em Portugal) é um edifício alto, continuamente habitável por muitos andares, geralmente projetados para escritórios e uso comercial. Não existe uma definição oficial ou uma altura mínima para uma construção poder ser classificada como um arranha-céu. Uma característica comum dos arranha-céus é ter uma estrutura de aço que suporta as paredes externas, que servem como revestimento, em vez de paredes estruturais das construções convencionais. Alguns dos primeiros arranha-céus têm uma estrutura de aço que permite a construção de paredes estruturais mais altas do que aquelas feitos de concreto armado. As paredes dos arranha-céus modernos não são feitas para sustentar o peso da estrutura e a maioria dos arranha-céus são caracterizados por grandes áreas de superfície de janelas, que só são possibilitadas pelo uso da estrutura de aço e de paredes de revestimento. No entanto, os arranha-céus podem ter paredes que imitam paredes convencionais e uma pequena área de superfície de janelas. Os arranha-céus, desde a década de 1960, usam modelos tubulares inovadores criados pelo engenheiro estrutural estadunidense-bangladeshiano Fazlur Rahman Khan. Este princípio de engenharia civil faz com que esses edifícios sejam estruturalmente mais eficientes e fortes. Ele reduz a utilização do material (economicamente muito mais eficiente), permitindo , simultaneamente, que as construções alcancem maiores alturas. O modelo de Khan permite menos colunas interiores e assim cria um espaço mais utilizável, além de permitir que os edifícios tenham formatos variados. Existem diversas variações do modelotubular; estes sistemas estruturais são fundamentais para o projeto de construção de altura atual. Outros pioneiros incluem Hal Iyengar e William LeMessurier. Hoje, os arranha-céus são algo cada vez mais comum onde a terra é cara, como nos centros das grandes cidades, porque eles fornecem uma alta proporção de espaço locável por área de terra. Eles são construídos não apenas pela economia de espaço, mas, assim como templos e palácios do passado, os arranha-céus são considerados símbolos do poder econômico de uma cidade ou de um país. Eles não só definem o horizonte, como ajudam a definir a identidade da uma cidade. Em alguns casos, arranha-céus excepcionalmente altos foram construídas não por necessidade, mas para ajudar a definir a identidade e de projeção do poder da cidade onde foi construído. (pt)
  • Небоскрёб (калька с англ. skyscraper) — очень высокое здание с несущим стальным или железобетонным каркасом, предназначенное для жизни и работы людей. В русском языке также используется термин «высотное здание» или просто «высотка». Минимальная высота здания-небоскрёба является спорной. В США и Европе небоскрёбами принято считать здания высотой не менее 150 м (500 футов). Emporis определяет небоскрёб как здание выше 100 метров, в отличие от просто высотных зданий (от 35 до 100 метров), а SkyscraperCity — как здание выше 200 метров. Небоскрёбы выше 300 м по определению Совета по высотным зданиям и городской среде называются сверхвысокими, а свыше 600 м — «мега-высокими» (англ. megatall). Категорирование высотных зданий и составление их рейтингов имеет некоторую неоднозначность ввиду разнообразия способов измерения. В настоящее время общепринятыми критериями являются разработанные Советом по высотным зданиям и городской среде. Согласно этим критериям, под зданием подразумевается сооружение, спроектированное для использования в качестве жилого, офисного (коммерческого) или производственного помещения. Существенной характеристикой здания является наличие этажей. Таким образом, описываемый рейтинг заведомо не включает теле- и радиобашни. Совет предлагает три критерия измерения высоты здания (во всех случаях измерения производятся от наиболее низкого значимого входа в здание): * конструктивная высота здания — высота от уровня тротуара до наивысшей точки конструктивных элементов здания (включая шпили и исключая телевизионные и радио антенны и флагштоки). * до наивысшего доступного этажа — высота здания до уровня пола наиболее высокого доступного этажа корпуса. * до кончика антенны/шпиля — высота здания до самой высокой точки антенны, шпиля и т. п. Первый критерий является основным. Именно он используется при составлении рейтинга самых высоких зданий. До XIX века здания высотой более шести этажей строились редко. Это было связано с неудобством поднятия по лестницам на большую высоту. Кроме того, всасывающие водяные насосы, применявшиеся в то время, позволяли поднимать воду не более чем на 10 м. Развитие технологий стали, железобетона и водных напорных насосов, а также изобретение безопасных лифтов позволили в десятки раз увеличить высоту зданий, что особенно востребовано в мегаполисах, где велика стоимость площади застройки. На декабрь 2014 года в мире насчитывалось 3137 небоскрёбов (высотой более 150 м), из них 87 — сверхвысоких и 924 выше 200 м; ведётся строительство более 950, в том числе 130 — сверхвысоких. Строительство ещё 121 небоскрёба (из них 18 — сверхвысоких) пока приостановлено. Больше всего небоскрёбов (высотой более 150 м) в Китае (вместе с Гонконгом и Макао) — 1083, в США — 677, в Японии — 189 и в Объединённых Арабских Эмиратах — 182, в Южной Корее — 175, в Австралии — 79, в Сингапуре — 71. В России построено 30 небоскрёбов, ещё 24 находятся в стадии строительства. (ru)
  • 摩天大樓(Skyscraper),又稱高樓、高層大樓,是指具有相當高度的大樓(大廈)型式高層建築物。起初為10至20層的建築,但是現在通常指超過50層的大廈。隨著高層建築在各地不同的發展,各地對摩天大樓的定義也略微不同。世界高層都市建築學會(CTBUH)認為,高度在300公尺以上的建築稱為超高層建築。在日本,法規定義超過60公尺就屬於超高層建築;在美國,則普遍認為500英呎(152公尺)以上的建築為摩天大樓;中華人民共和國《民用建築設計通則》GB50352—2005規定:建築高度超過100公尺時,不論住宅及公共建築均為超高層建築。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 29485 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744789896 (xsd:integer)
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • ناطحة السحاب مبنى شديد الارتفاع. وبالرغم من عدم وجود تعريف رسمي لناطحة السحاب، إلا أنه أحياناً يعد ارتفاع مبنى ل 150 متر مؤهلاً له بأن يطلَق عليه اسم ناطحة سحاب. ويعد الشكل والمظهر من الخصائص الأخرى للمبنى التي تؤهله لأن يطلق عليه اسم ناطحة سحاب. وتعتبر مدينة شيكاغو الأمريكية محل ميلاد ناطحات السحاب. (ar)
  • Als Wolkenkratzer bezeichnet man besonders hohe Hochhäuser. Üblicherweise wird die Bezeichnung ab 150 Metern Höhe verwendet, wobei diese Höhenmarke je nach Zusammenhang und Region abweichen kann. Sie werden oft als Symbole für wirtschaftliche Macht und das Streben nach Wachstum angesehen, für ihre Erbauer und Besitzer können sie repräsentative Zwecke erfüllen. In vielen dicht bebauten Städten sind sie auch schlicht ein Ausdruck von Platzmangel und hoher Nachfrage. Der deutsche Begriff ist eine Lehnübersetzung des englischen skyscraper, das wiederum aus der Fachsprache der Seefahrer stammt, wo es den höchsten Mast eines Segelschiffs bezeichnet. (de)
  • 超高層建築物(ちょうこうそうけんちくぶつ)は、高層建築物の中でも特に高い建築物である。超高層ビル(ちょうこうそうビル)ともいう(以下、「超高層ビル」を用いる)。どの程度の高さ以上の建築物を超高層ビルと呼ぶかについては、統一された明確な基準はない(参照)。 (ja)
  • 摩天大樓(Skyscraper),又稱高樓、高層大樓,是指具有相當高度的大樓(大廈)型式高層建築物。起初為10至20層的建築,但是現在通常指超過50層的大廈。隨著高層建築在各地不同的發展,各地對摩天大樓的定義也略微不同。世界高層都市建築學會(CTBUH)認為,高度在300公尺以上的建築稱為超高層建築。在日本,法規定義超過60公尺就屬於超高層建築;在美國,則普遍認為500英呎(152公尺)以上的建築為摩天大樓;中華人民共和國《民用建築設計通則》GB50352—2005規定:建築高度超過100公尺時,不論住宅及公共建築均為超高層建築。 (zh)
  • A skyscraper is a tall, continuously habitable building of over 10 floors, mostly designed for office, commercial and residential uses. A skyscraper can also be called a high-rise, but the term skyscraper is often used for buildings higher than 50 m (164 ft). For buildings above a height of 300 m (984 ft), the term Supertall can be used, while skyscrapers reaching beyond 600 m (1,969 ft) are classified as Megatall. (en)
  • Un rascacielos es un edificio particularmente alto y continuamente habitable. A menudo también se denomina rascacielos a aquellos edificios que destacan por su altura sobre los de sus alrededores; esto último se fundamenta en la definición del Consejo de Edificios Altos y Hábitat Urbano (CTBUH): También existen criterios basados en altura, de forma que un rascacielos tendría que tener al menos 100 metros, o 150 metros de altura. También se ha definido como superalto al que llega a los 300 metros de altura, y mega alto al que supera los 600 metros. (es)
  • Un gratte-ciel (calque de l'anglais skyscraper) ou tour est un bâtiment de très grande hauteur. Il n'existe pas de définition officielle ni de hauteur minimale à partir de laquelle un immeuble est qualifié de gratte-ciel, cette dernière notion étant essentiellement relative : ce qui est perçu comme gratte-ciel peut varier fortement en fonction de l’époque ou du lieu. Toutefois, la société allemande Emporis qui recense les gratte-ciel de la planète, considère qu'un gratte-ciel est un édifice composé de plusieurs étages et qui mesure au moins 100 m de hauteur. (fr)
  • Il grattacielo è un edificio di grandi dimensioni espanso verso l'alto, costituito da un gran numero di piani abitabili. La sua struttura è composta da un nucleo d'acciaio molto resistente. La loro forma slanciata permette una certa elasticità che in caso di terremoti fa oscillare la costruzione ma non la fa crollare. (it)
  • Een wolkenkrabber is een bijzonder hoog gebouw dat gebruikt wordt om in te wonen of te werken. Uitkijktorens en zendmasten zonder reguliere verdiepingen, bijvoorbeeld de Eiffeltoren of de CN Tower, worden hier niet toe gerekend. Of een gebouw beschouwd wordt als wolkenkrabber is sterk tijds- en plaatsgebonden. Het Witte Huis in Rotterdam was rond 1900 met 43 meter hoogte het hoogste gebouw van Europa en werd gebouwd naar voorbeeld van de Amerikaanse wolkenkrabbers. ook staat het slechts 40 meter hoge 12-verdiepingenhuis in Amsterdam uit 1931 sinds jaar en dag bekend als "de Wolkenkrabber" en dit geldt eveneens voor de 97 meter hoge Boerentoren in Antwerpen (ook uit 1931). Als een gebouw de skyline bepaalt dan zal het over het algemeen het predicaat wolkenkrabber krijgen, in Nederland is di (nl)
  • Wieżowiec (drapacz chmur) – bardzo wysoki, wielokondygnacyjny budynek zdolny (w przeciwieństwie do innych konstrukcji, takich jak wieże i maszty) tworzyć warunki do życia i zamieszkania. Wprawdzie nie istnieją żadne ogólne oficjalne regulacje, ale oprócz wysokości, również inne kryteria, takie jak kształt, wygląd, lokalizacja i obecność innych budynków, mogą wpłynąć na sklasyfikowanie budynku jako wieżowca. W Stanach Zjednoczonych istnieje niepisana reguła, według której za wieżowiec uznawany jest budynek o wysokości przekraczającej 150 m. W innych rejonach świata niższy budynek również może zostać uznany za drapacz chmur, zwłaszcza jeśli dominuje nad otoczeniem. Wieżowce przekraczające 300 m (1000 stóp) są czasami określane mianem superwysokich. Wieżowca nie powinno mylić się z nieco ogól (pl)
  • Arranha-céu (no Brasil) ou arranha-céus (em Portugal) é um edifício alto, continuamente habitável por muitos andares, geralmente projetados para escritórios e uso comercial. Não existe uma definição oficial ou uma altura mínima para uma construção poder ser classificada como um arranha-céu. Uma característica comum dos arranha-céus é ter uma estrutura de aço que suporta as paredes externas, que servem como revestimento, em vez de paredes estruturais das construções convencionais. Alguns dos primeiros arranha-céus têm uma estrutura de aço que permite a construção de paredes estruturais mais altas do que aquelas feitos de concreto armado. As paredes dos arranha-céus modernos não são feitas para sustentar o peso da estrutura e a maioria dos arranha-céus são caracterizados por grandes áreas de (pt)
  • Небоскрёб (калька с англ. skyscraper) — очень высокое здание с несущим стальным или железобетонным каркасом, предназначенное для жизни и работы людей. В русском языке также используется термин «высотное здание» или просто «высотка». Категорирование высотных зданий и составление их рейтингов имеет некоторую неоднозначность ввиду разнообразия способов измерения. В настоящее время общепринятыми критериями являются разработанные Советом по высотным зданиям и городской среде. Первый критерий является основным. Именно он используется при составлении рейтинга самых высоких зданий. (ru)
rdfs:label
  • 超高層建築物 (ja)
  • Skyscraper (en)
  • ناطحة سحاب (ar)
  • Wolkenkratzer (de)
  • Rascacielos (es)
  • Gratte-ciel (fr)
  • Grattacielo (it)
  • Wolkenkrabber (nl)
  • Wieżowiec (pl)
  • Arranha-céu (pt)
  • Небоскрёб (ru)
  • 摩天大樓 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:architecturalStyle of
is dbo:knownFor of
is dbo:significantDesign of
is dbo:structuralSystem of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:aux of
is dbp:title of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is owl:differentFrom of
is foaf:primaryTopic of