| dbpedia-owl:abstract
|
- Sisebut war König der Westgoten von Februar/März 612 bis Februar 621.
- Sisebuto, rey de los visigodos sucedió a Gundemaro. Probablemente pertenecía a la misma tendencia nobiliaria que su antecesor. A Sisebuto hay que atribuir la construcción de la Iglesia de Santa Leocadia en Toledo, que más tarde fue sede de cuatro concilios. Conocemos algunas de sus características personales: desaprobaba el teatro (al parecer en la época estaba mal considerado al menos entre los católicos, pues Isidoro de Sevilla también lo desaprobaba) y en una carta reprende al obispo Eusebio de Tarraco (que ya aparece como obispo en el sínodo provincial de la Tarraconense del 614) por su afición al arte escénico. Sabemos que designaba obispos, pues en la misma carta en que reprendía a Eusebio, ordenaba a éste, como metropolitano, que consagrara obispo de Barcino al portador de la carta. Era contrario a que los obispos entraran en monasterios, ya que cuando Cecilio de Mentesa quiso hacerlo (seguramente después de su liberación por los bizantinos) fue duramente reprendido por el rey, quien además expuso su punto de vista a otros obispos que hizo llamar al efecto. En cambio trató afectuosamente a su hijo Teudila que había ingresado en un monasterio. Sisebuto participó en la política internacional de la época, intentando (sin el menor éxito) convertir al catolicismo al rey lombardo Adaloaldo (hijo del rey Agilulfo), que era arriano. En el año 619 se convocó un sínodo provincial de la Bética en Sevilla, en la Iglesia del Sagrado Corazón,Plantilla:Cita requerida presidido por el obispo Isidoro. Asistió al acto un funcionario con el título de Viri Illustris y el cargo de Rector rerum fiscalium, que probablemente era el delegado del comes patrimonii en la Bética, el cual tenía un nombre godo (Suanila), lo que indicaría que algunos godos empezaban a asumir funciones que antes solamente habían desarrollado los hispanorromanos. También asistió otro Vir Ilustre, al que se hace referencia como rector rerum publicarum, llamado Sisisclo, que se cree debía ser el conde local (o el dux provincial) y se ocupaba de algunas cuestiones disciplinarias y organizativas, de los errores en el derecho canónico del fallecido obispo de Córdoba, Agapius (fallecido en 619), y de los herejes acéfalos (una versión extremista de los monofisitas), que estaban dirigidos al parecer por un sirio llamado Gregorio, convertido posteriormente al catolicismo por Isidoro, que afirma que había dos naturalezas en Jesucristo y que la naturaleza de la divinidad no podía sufrir. Sisebuto murió en febrero del 621 en Toledo en extrañas circunstancias, sucediéndole su hijo Recaredo II. Como escritor gozó de cierta fama debido a un poema sobre los eclipses y a su obra Vida y pasión de San Desiderio, en la cual narra la vida del santo galo, que fue ejecutado hacia el 606 o 607 por orden del rey Teodorico de Borgoña y de su abuela la visigoda Brunegilda, ambos enemigos de diversos reyes visigodos.
- Sisebut (also Sisebuth, Sisebuto, Sisebur, Sisebod or Sigebut) (ca 565 – 620 or 621) was Visigothic King of Hispania, Septimania and Galicia from 612 until his death. He campaigned successfully against the remains of Byzantine power in Spania, strengthened Visigothic control over the Basques and Cantabrians, developed friendly relations with the Lombards of Italy, and reinforced the fleet which had been established by his predecessor Leovigild. In 616, he ordered that those Jews who refused to convert to Christianity should be punished with the lash. He was closely associated with the great statesman and encyclopaedist Isidore, bishop of Seville, and is usually regarded as the author of a Latin poem on astronomy, Carmen de Luna or Praefatio de Libro Rotarum, dedicated to a friend who is identified with Isidore. He married firstly to an unknown wife, by whom he had a daughter Theodora, born circa 590, who married Suintila, and secondly to his son in law's illegitimate sister, bastard daughter of Reccared I by Floresinda, by whom he had a son Reccared II.
- Sisebut (of Sisebuth) (612 - 620/21) was koning over de Visigoten in wat nu Spanje is. Hij was succesvol in zijn strijd tegen de laatste steunpunten van het Byzantijnse Rijk in Spanje. De Gotische greep op Spanje werd versterkt door belangrijke delen van Noord-Spanje te onderwerpen, waaronder het gebied van de Basken. In zijn buitenlandse politiek zocht hij toenadering tot de Longobarden in Italië. De door zijn voorganger Leovigild opgerichte vloot werd door hem verder uitgebreid. In zijn binnenlandse politiek werd Sisebuts regering gekarakteriseerd door het in de middeleeuwen zo bekende antisemitisme. In 616 werden alle Joden verplicht zich te bekeren tot het christendom.
- Sisebur var vestgoternes konge i Hispania fra 612 til 620 eller 621. Han drev en vellykket kampanje mot restene av bysantinernes makt i Hispania, styrket vestgotisk kontroll over baskerne og cantabrierne, styrket forbindelsene med langobardene i Italia og styrket flåten som ble etablert av hans forgjenger Liuvigild. I 616 beordret han at de jødene som nektet å konvertere til kristendom skulle straffes med pisking.
- Sisebut (ur. ? – zm. 621) – król Wizygotów w latach 612-621. Sisebut prowadził wiele kampanii wojennych. Dwie z nich, przeciwko Bizantyjczykom uwieńczone podpisaniem korzystnego pokoju w 616 roku, prowadził osobiście. Jego dowódcy stłumili powstanie w Asturii i pokonali Ruccones. Sisebut pokonał również księcia o imieniu Franco, dzięki czemu odzyskał Kantabrię, która, według kronikarza Fredegara, znajdowała się pod panowaniem frankijskim, co jest jednak mało prawdopodobne. W Afryce pokonał Maurów i zdobył Ceutę oraz Tanger. Sisebut wydał dekret, w którym nakazał ochrzcić wszystkich Żydów żyjących w królestwie. To postanowienie nie przysporzyło mu jednak popularności. Po jego śmierci zwołano w Toledo czwarty synod Kościoła Wizygockiego, na którym to obradowano o sposobach i skutkach cofnięcia tej decyzji. Skrytykowano przymusową zmianę wiary, lecz nie pozwolono ochrzczonym Żydom powrócić do swej wiary, gdyż sakrament chrztu jest nieodwracalny. Szablon:Przypisy
- Sisebuto foi o vigésimo terceiro rei visgodo. Sucedeu a Gundemaro e reinou desde a primavera de 612 até fevereiro de 621. Provavelmente tinha a mesma origem nobre de seu antecessor. A Sisebuto deve-se que atribuir a construção da Igreja de Santa Leocádia em Toledo, que mais tarde foi sede de quatro concílios. Sisebuto morreu em fevereiro de 621 em Toledo em circunstâncias estranhas e foi sucedido por seu filho Recaredo II.
- Сисебут — король вестготов, правил в 612 — 621 годах. Сын Реккареда I и дочери короля Австразии Сигиберта I и Брунгильды Хлодосвинты. Даже франкский хронист Фредегар отмечает, что это был «мудрый и очень благочестивый человек, вызвавший большое восхищение во всей Испании» и «наимилосерднейший король».
- Sisebuth (Flavius Sisebutus en latin; Flavio Sisebuto en espagnol) est un roi wisigoth d'Espagne règnant de 612 à février 621.
|
| rdfs:comment
|
- Sisebut war König der Westgoten von Februar/März 612 bis Februar 621.
- Sisebur var vestgoternes konge i Hispania fra 612 til 620 eller 621. Han drev en vellykket kampanje mot restene av bysantinernes makt i Hispania, styrket vestgotisk kontroll over baskerne og cantabrierne, styrket forbindelsene med langobardene i Italia og styrket flåten som ble etablert av hans forgjenger Liuvigild. I 616 beordret han at de jødene som nektet å konvertere til kristendom skulle straffes med pisking.
- Sisebuto foi o vigésimo terceiro rei visgodo. Sucedeu a Gundemaro e reinou desde a primavera de 612 até fevereiro de 621. Provavelmente tinha a mesma origem nobre de seu antecessor. A Sisebuto deve-se que atribuir a construção da Igreja de Santa Leocádia em Toledo, que mais tarde foi sede de quatro concílios. Sisebuto morreu em fevereiro de 621 em Toledo em circunstâncias estranhas e foi sucedido por seu filho Recaredo II.
- Сисебут — король вестготов, правил в 612 — 621 годах. Сын Реккареда I и дочери короля Австразии Сигиберта I и Брунгильды Хлодосвинты. Даже франкский хронист Фредегар отмечает, что это был «мудрый и очень благочестивый человек, вызвавший большое восхищение во всей Испании» и «наимилосерднейший король».
- Sisebuto, rey de los visigodos sucedió a Gundemaro. Probablemente pertenecía a la misma tendencia nobiliaria que su antecesor. A Sisebuto hay que atribuir la construcción de la Iglesia de Santa Leocadia en Toledo, que más tarde fue sede de cuatro concilios.
- Sisebut (also Sisebuth, Sisebuto, Sisebur, Sisebod or Sigebut) (ca 565 – 620 or 621) was Visigothic King of Hispania, Septimania and Galicia from 612 until his death. He campaigned successfully against the remains of Byzantine power in Spania, strengthened Visigothic control over the Basques and Cantabrians, developed friendly relations with the Lombards of Italy, and reinforced the fleet which had been established by his predecessor Leovigild.
- Sisebut (of Sisebuth) (612 - 620/21) was koning over de Visigoten in wat nu Spanje is. Hij was succesvol in zijn strijd tegen de laatste steunpunten van het Byzantijnse Rijk in Spanje. De Gotische greep op Spanje werd versterkt door belangrijke delen van Noord-Spanje te onderwerpen, waaronder het gebied van de Basken. In zijn buitenlandse politiek zocht hij toenadering tot de Longobarden in Italië. De door zijn voorganger Leovigild opgerichte vloot werd door hem verder uitgebreid.
- Sisebut (ur. ? – zm. 621) – król Wizygotów w latach 612-621. Sisebut prowadził wiele kampanii wojennych. Dwie z nich, przeciwko Bizantyjczykom uwieńczone podpisaniem korzystnego pokoju w 616 roku, prowadził osobiście. Jego dowódcy stłumili powstanie w Asturii i pokonali Ruccones. Sisebut pokonał również księcia o imieniu Franco, dzięki czemu odzyskał Kantabrię, która, według kronikarza Fredegara, znajdowała się pod panowaniem frankijskim, co jest jednak mało prawdopodobne.
- Sisebuth (Flavius Sisebutus en latin; Flavio Sisebuto en espagnol) est un roi wisigoth d'Espagne règnant de 612 à février 621.
|