| dbpprop:abstract
|
- Sirius is the brightest star in the night sky with a visual apparent magnitude of −1.46, almost twice as bright as Canopus, the next brightest star. The name Sirius is derived from the Ancient Greek Σείριος. The star has the Bayer designation α Canis Majoris (α CMa, or Alpha Canis Majoris). What the naked eye perceives as a single star is actually a binary star system, consisting of a white main sequence star of spectral type A1V, termed Sirius A, and a faint white dwarf companion of spectral type DA2, termed Sirius B. Sirius appears bright due to both its intrinsic luminosity and its closeness to the Earth. At a distance of 2.6 parsecs, the Sirius system is one of our near neighbors. Sirius A is about twice as massive as the Sun and has an absolute visual magnitude of 1.42. It is 25 times more luminous than the Sun but has a significantly lower luminosity than other bright stars such as Canopus or Rigel. The system is between 200 and 300 million years old. It was originally composed of two bright bluish stars. The more massive of these, Sirius B, consumed its resources and became a red giant before shedding its outer layers and collapsing into its current state as a white dwarf around 120 million years ago. Sirius is also known colloquially as the "Dog Star", reflecting its prominence in its constellation, Canis Major. The heliacal rising of Sirius marked the flooding of the Nile in Ancient Egypt and the 'Dog Days' of summer for the Ancient Greeks, while to the Polynesians it marked winter and was an important star for navigation around the Pacific Ocean.
- Sirius (griechisch Σείριοςα; lateinisch Canis Majoris, Alpha Canis Majoris, α CMa; auch Hundsstern, Aschere oder Canicula) ist als Doppelsternsystem des Sternbildes „Großer Hund“ das südlichste sichtbare Himmelsobjekt des Wintersechsecks. Seine hellere Komponente besitzt eine scheinbare Helligkeit von −1,46 mag. Damit ist Sirius A der hellste Stern am Nachthimmel, beinahe doppelt so hell wie der zweithellste Stern Canopus mit einer scheinbaren Helligkeit von −0,72 mag. Unter den Gestirnen sind nur Sonne, Mond und die Planeten Venus, Jupiter, Mars und Merkur heller. Die Helligkeit seines Begleiters, des Weißen Zwerges Sirius B, beträgt hingegen nur 8,5 mag. Mit 8,6 Lichtjahren Entfernung ist Sirius eines der nächsten Gestirne. Aufgrund des geschätzten Alters von etwa 240 Mio. Jahren gehört Sirius zu den jungen Sternsystemen.
- L'estel Sírius (també coneguda com α Canis Majoris i estel del Ca) és el més brillant del cel nocturn (-1,43). Aquest estel es pot veure des de cada regió habitada de la Terra, i a l'hemisferi nord, és un vèrtex del Triangle Hivernal. A una distància de 8,6 anys llum, Sírius és un dels estels més propers a la Terra. Pertany a la seqüència principal de tipus espectral A1 i té una massa aproximadament 2,1 vegades la del Sol. Sírius té una companya nana blanca anomenada Sírius B que l'orbita amb un període d'aproximadament 50 anys i a una distància d'unes 20 U.A.. Va ser la primera nana blanca descoberta i a vegades s'anomena "el cadell". Com a sistema doble, doncs, l'estrella principal s'anomena Sirius A. Històricament, moltes cultures han donat un significat especial a Sirius. Sirius era venerada a la vall del Nil, i molts temples antics egipcis es van construir orientats de manera que la llum de l'estrella pogués penetrar als altars interiors. A la mitologia grega, el gos d'Orió va esdevenir Sírius. Els grecs també van associar Sírius amb la calor de l'estiu.
- Sírius, nebo též Psí hvězda, Aschere nebo Canicula je nejjasnější hvězda na noční obloze a nejjasnější hvězda souhvězdí Velkého psa. Velký pes představoval původně egyptského boha Anubise se šakalí hlavou. Sírius je nejjižnější hvězda zimního šestiúhelníku. Souřadnice pro Ekvinokcium J 2000,0: Rektascenze: 6458,90 Deklinace: -16°42'58,0" Jméno Sírius pochází z řeckého slova seírios, což znamená blikotající, jiskřící. Toto jméno dostala hězda od Řeků pro svoji blikotavou záři. To je způsobeno tím, že se Siris nachází blízko obzoru. Neklid vzduchu proto způsobuje jeho scintilaci, vláště za mrazivých nocích. Sírius je pozorovatelný z každého obydleného místa na Zemi a má hvězdnou velikost -1,46. Jeho vzdálenost je jen 8,6 světelných let. Je jednou z nejbližších hvězd a má velký vlastní pohyb o rychlosti 1,3 úhlových vteřin ročně. Sírius patří mimo jiné k proudu hvězd Velké medvědice. Pohybuje se totiž stejným směrem jako ony, což naznačuje jejich společný původ. Sírius je hvězda hlavní posloupnosti o spektrální třídě A0 nebo A1 a třídě svítivosti Vm. Jeho hmotnost je 2,4× větší jako hmotnost Slunce, jeho průměr je 1,8× větší a jeho svítivost je 26× větší. Jeho povrchová teplota je zhruba 10 000 kelvinů, což je příčina jeho velké jasnosti. Sírius je dvojhvězda. I když jeho odchylka od přímočarého pohybu byla známa již dříve, byl jeho průvodce objeven kvůli velkému rozdílu ve svítivosti a malé úhlové vzdálenosti maximálně 11,4 úhlových vteřin až roku 1862 Alvenem Grahemem Clarkem. Oproti své jasnější hvězdě Síriu A má průvodce Sírius B jen hvězdnou velikost 8,5 a je bílým trpaslíkem. Toto bylo objeveno až roku 1923, kdy se ukázalo, že ačkoli Sirius B je stejně těžký jako Slunce a má povrchovou teplotu 25 000 K, musí mít při své velké hmotnosti malé rozměry. Sirius B má 0,94 hmotnosti Slunce, je ale menší než Neptun. Byl to první bílý trpaslík, který byl objeven, a obíhá Sírius A jednou za necelých 50 let. Malá poloosa oběžné dráhy činí 4 miliard km, ale excentricita oběžné dráhy je při 0,58 velice vysoká. Existují teorie, že Sírius má další průvodce, ale nebyli dosud žádní objeveni.
- Sirio o Sirius es el nombre propio de la estrella Alfa Canis Majoris (α CMa / HD 48915), la del cielo nocturno vista desde la Tierra, situada en la constelación del hemisferio celeste Sur Canis Major («El Can Mayor»). Su magnitud en la banda B (azul) es -1,46, y en la banda V (verde-amarillo) es -1,47. Esta estrella tan notable, a veces llamada «estrella perro» a raíz de la constelación a la que pertenece, es muy conocida desde la antigüedad; por ejemplo, en el antiguo Egipto, la salida helíaca de Sirio marcaba la época de las inundaciones del Nilo. Sirio es una estrella blanca de secuencia principal de tipo espectral A1V y temperatura superficial 10.000 K. Está situada a 8,6 años luz del Sistema Solar, lo que la constituye en la . Por su velocidad radial, -7,6 km/s, puede calcularse que se aproxima a la velocidad de 27,36 km/s: este valor tan elevado resulta de la combinación de su movimiento propio y el movimiento orbital del Sol alrededor del centro de la Vía Láctea. Sirio es una estrella binaria. Friedrich Bessel, en 1844, analizó con precisión las variaciones en el movimiento propio de Sirio, y dedujo la presencia de una compañera. Ésta, un objeto muy débil (cuya naturaleza de enana blanca se entendió después) ahora llamado Sirio B o «el cachorro», fue observada casualmente en 1862 por el famoso constructor de objetivos astronómicos, Alvan Graham Clark, cuando estaba enfocando sobre Sirio el telescopio que acababa de terminar para el Observatorio Naval de Washington. Era la segunda enana blanca descubierta (la primera fue 40 Eridani B); su magnitud V es 8,44 y su tipo espectral es DA2. Se estima que la masa de Sirio A es 3,5 masas solares y que la de su compañera es de aproximadamente una masa solar. Pero dada la muy baja luminosidad de Sirio B (aunque su temperatura superficial, unos 25.000 K, es mucho mayor que la de Sirio A), se deduce que su volumen es similar al de la Tierra, es decir, 1.600.000 veces menor que el solar. Por consiguiente, su densidad media es 1.600.000 veces la del Sol, y como ésta es 1,4 g/cm, resulta para Sirio B la asombrosa densidad de unos 2.200.000 g/cm: un litro de este material pesaría más de 2.000 toneladas. Para tener una idea de lo que esto significa, baste recordar que 2.000 toneladas era el peso de la última etapa llena de combustible del gigantesco cohete Saturno V, el utilizado en las misiones Apolo. El espectro de Sirio A muestra intensas líneas metálicas, indicando un refuerzo de elementos más pesados que el helio, como el hierro. Sirio A presenta un 316% más de hierro en su atmósfera que el Sol, proporción que no se cree esté presente en la totalidad del interior estelar, sino que se mantenga en las capas más externas gracias a una delgada envoltura convectiva. El origen de esta alta metalicidad puede estar en la evolución del sistema binario. Puesto que abandonó la secuencia principal antes, Sirio B debió comenzar siendo la estrella más masiva de las dos, con posiblemente unas 5 masas solares. Como evidentemente Sirio B ha perdido mucha masa en el proceso de transformarse en gigante roja y luego en enana blanca, parte de esa masa puede haber sido depositada en Sirio A enriqueciendo, de esta manera, su metalicidad superficial. Debido a ciertas irregularidades en la órbita de A+B se ha sugerido la presencia de una tercera estrella, Sirio C, una enana roja de masa 1/5 la del Sol y tipo espectral M5-9, en una órbita elíptica de 6 años alrededor de Sirio A. Este objeto aún no ha sido observado y se discute su existencia real.
- Sirius (α Canis Majoris, α CMa) Ison koiran Tähdistössä on Maasta katsoen tähtitaivaan kirkkain tähti. Siriuksen näennäinen kirkkaus eli suuruusluokka on −1,42 ja valovoima hieman yli 23 aurinkoa. Sirius kuuluu Talvikolmioon Sirius sijaitsee 8,7 valovuoden etäisyydellä Maasta. Se on kolmanneksi lähimpänä meitä oleva paljain silmin näkyvä tähti. Sitä lähempänä ovat vain Aurinko ja Rigil Kentaurus (α Centauri). Sirius tunnetaan myös siitä, että sen seuralainen Sirius B on pieni ja tiheä valkoinen kääpiötähti.
- Alpha Canis Majoris (α Canis Majoris/α CMa), plus connue en occident sous son nom traditionnel de Sirius, est l'étoile principale de la constellation du Grand Chien. Vue de la Terre, Sirius est l'étoile la plus brillante du ciel, dépassant largement α Carinae (Canopus) et α Bootis (Arcturus). Du fait de sa déclinaison, Sirius n'est jamais très élevée au-dessus de l'horizon depuis les latitudes tempérées de l'hémisphère nord. L'extinction atmosphérique atténue son éclat comparativement à Arcturus (Canopus étant elle, invisible depuis ces latitudes). Du fait de sa proximité et de son éclat, Sirius est une des étoiles les plus étudiée des astronomes et fut siège de plusieurs « premières », notamment la détection de son mouvement propre et de sa vitesse radiale.
- A Szíriusz (α Canis Maioris) a Nagy Kutya csillagkép legfényesebb csillaga. A Földről látható csillagok között ez a legfényesebb.
- Sirio (α CMa / α Canis Majoris / Alfa Canis Majoris, conosciuta anche come Stella del Cane o Stella Canicola; in latino Sīrĭus) è una stella bianca della costellazione del Cane Maggiore; è la stella più brillante del cielo notturno, con una magnitudine apparente pari a -1,46 e una magnitudine assoluta di +1,40. Vista dalla Terra possiede due volte la luminosità apparente di Canopo, la seconda stella più brillante del cielo; in una notte limpida, senza Luna e possibilmente senza i pianeti più luminosi, è pure in grado di proiettare a terra una leggerissima ombra degli oggetti. Sirio può essere osservata da tutte le regioni abitate della Terra e, nell'emisfero boreale, è uno dei vertici dell'asterismo del Triangolo Invernale. La sua brillantezza in cielo è dovuta sia alla sua luminosità intrinseca, sia alla sua vicinanza al Sole; Sirio si trova infatti ad una distanza di 8,6 anni luce, ed è perciò una delle stelle più vicine alla Terra. È una stella di sequenza principale di tipo spettrale A1 Vm ed ha una massa circa 2,4 volte quella del Sole. La sua luminosità assoluta è pari a 25 volte quella del nostro Sole, ma è notevolmente meno luminosa di Rigel o della stessa Canopo, che appaiono meno luminose perché più lontane. Sirio è in realtà un sistema binario infatti, attorno alla componente principale (detta per questo Sirio A) orbita una nana bianca chiamata Sirio B, che compie la propria rivoluzione attorno alla primaria ad una distanza compresa tra 8,1 e 31,5 UA, con un periodo di circa 50 anni. Presso molte culture, la stella è stata spesso associata alla figura di un cane, ed è spesso indicata come foriera di sciagure. Presso i Greci si riteneva che il suo scintillio al suo sorgere eliaco potesse danneggiare i raccolti, portare forte siccità o persino causare e diffondere epidemie di rabbia; il suo nome deriva infatti dal greco antico Σείριος (pronuncia Séirios), che significa splendente, ma anche ardente, bruciante. I Romani erano invece soliti sacrificare un cane assieme ad una pecora e del vino, allo scopo di prevenire gli effetti nefasti di questa stella. I giorni in cui queste cerimonie venivano consumate, all'inizio dell'estate, erano detti Giorni del Cane, e la stella Sirio Stella Canicula fu così che il termine canicola diventò sinonimo di caldo torrido.
- Sirius puo' indicare Sirius Black è un personaggio della serie dei romanzi di Harry Potter. HMS Sirius è il nome di diverse navi della Royal Navy. Pattuglia Sirius è un corpo militare che opera nella Groenlandia del nord e fa uso di cani da slitta.
- シリウス (Sirius) はおおいぬ座α星で学名はα Canis Majoris（略称はα CMa）。太陽を除けば地球上から見える最も明るい恒星。意味はギリシャ語で「焼き焦がすもの」「光り輝くもの」を意味する「セイリオス（Σείριος, Seirios）」に由来、中国語では天狼 (Tiānláng) と呼ばれる。和名は『青星（あおぼし）』と呼ばれている。
- Sirius (alpha Canis Maioris) is de helderste ster in het sterrenbeeld Grote Hond (Canis Maior). De ster staat ook bekend als de Hondsster, Canicula en Aschere. Sirius is de helderste ster aan de hemel. Het is ook een van de dichtstbijstaande sterren. Als Sirius niet te zien is aan de hemel, zijn er de hondsdagen.
- Sirius eller Hundestjernen (også kalt α CMa, α Canis Majoris, Alpha Canis Majoris og α Canis Maioris) er en dobbeltstjerne i stjernebildet Store hund (Canis Majoris). Den er den mest lyssterke stjernen på jordens nattehimmel, med en tilsynelatende størrelsesklasse på −1.47. Sirius er nesten dobbelt så lyssterk som Canopus. Sirius befinner seg 8,6 lysår fra vårt solsystem.
- Syriusz (znany także jako Psia Gwiazda oraz α CMa) to najjaśniejsza i jedna z najbliższych gwiazd nocnego nieba, położona w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa. Jej jasność obserwowana wynosi -1,47 magnitudo, a odległość od Układu Słonecznego wynosi około 8,6 lat świetlnych. Syriusza gołym okiem widać niemal z całej kuli ziemskiej (Poza szerokościami geograficznymi położonymi na północ od równoleżnika 73,284°N) i na półkuli północnej stanowi on jeden z wierzchołków trójkąta zimowego. W sprzyjających warunkach można go zaobserwować gołym okiem nawet w ciągu dnia. Syriusz, który gołym okiem wygląda jak pojedyncza gwiazda, jest w rzeczywistości gwiazdą podwójną, składającą się z jasnej, białej gwiazdy ciągu głównego o typie widmowym A1V określanej jako Syriusz A oraz towarzyszącego jej białego karła o typie widmowym DA2, znanego jako Syriusz B.
- Sirius ou Sírio (α CMa / α Canis Majoris / Alpha Canis Majoris) é a estrela mais brilhante no céu noturno, com uma magnitude aparente de −1,46, localizada na constelação de Canis Major. Pode ser vista a partir de qualquer ponto na Terra, sendo que, no hemisfério norte é considerada o vértice do Triângulo Invernal. Dista 2,6 parsec da Terra, sendo por isso uma das estrelas mais próximas do nosso planeta. A sua estrela vizinha mais próxima é Procyon, à distância de 1,61 pc ou 5,24 anos-luz, com um espectro de tipo A0 ou A1 e uma massa cerca de 2,4 vezes maior que a massa do Sol. A melhor época do ano para observação situa-se em meados do mês de janeiro, quando atinge o meridiano à meia-noite.
- Pentru alte utilizări ale termenului Sirius vezi Sirius (dezambiguizare). Sirius este cea mai strălucitoare stea a cerului, făcând parte din constelaţia Câinele Mare. Magnitudinea sa aparentă este: -1,44. Se află la o distanţă de 8.61 ani-lumină de sistemul nostru solar. Sirius are o temperatură medie de 9700 grade Kelvin,luminozitatea de 61 de ori mai mare decât a Soarelui şi de 2,4 ori raza mai mare decât raza Soarelui. Masa ei este de 3.3 ori mai mare decât cea a Soarelui si densitatea este de 810 kg pe cm-cub. Sirius are un mic companion: Sirius B, care este o pitică albă cu densitatea medie de 70 kg /cm.
- Си́риус, α Большого Пса — ярчайшая звезда ночного неба. Сириус можно наблюдать из любого региона Земли, за исключением самых северных её областей. Сириус удалён на 8,6 световых лет от Солнечной системы и является одной из ближайших к нам звёзд. Он является звездой главной последовательности, спектрального класса A1. В 1844 Ф. Бессель предположил, что Сириус представляет собой двойную звезду. В 1862 году А. Кларк обнаружил звезду-компаньона, получившую название Сириус B (здесь латинская буква B, поскольку компоненты звёзд именуются заглавными латинскими буквами; в просторечии эту звезду часто называют Сириус-Б). Видимую звезду иногда называют Сириус A. Две звезды вращаются вокруг общего центра масс на расстоянии примерно в 20 а. е. с периодом оборота, близким к 50 годам. В 1915 астрономами из обсерватории Маунт-Вильсон было установлено, что Сириус B является белым карликом (это был первый из обнаруженных белых карликов). Интересно, что из этого следует, что Сириус B в прошлом должен был быть гораздо массивнее Сириуса A, так как он уже покинул главную последовательность в процессе эволюции. Возраст Сириуса составляет, по современным исследованиям, примерно 230 миллионов лет (варьируются оценки от 200 до 300 миллионов лет). Первоначально Сириус состоял из двух мощных голубых звёзд спектрального класса A. Масса одного компонента была 5 масс Солнца, второго — 2 массы Солнца (Сириус B и Сириус A). Затем более мощный и массивный компонент Сириус B прогорел и стал белым карликом. Сейчас масса Сириуса A примерно в два раза больше массы Солнца, Сириуса Б — немного меньше массы Солнца.
- Sirius (α Canis Majoris / α CMa), även känd som hundstjärnan, är huvudstjärnan i stjärnbilden Stora hunden. Från jorden sett är Sirius den klarast lysande stjärnan. Sirius ligger 8,6 ljusår från solen och är därmed en av de stjärnor som ligger närmast jorden. Friedrich Wilhelm Bessel fastslog 1841 efter upptäckten av Sirius skenbara "vaggning" att Sirius måste ha en ännu inte upptäckt följeslagare. Denna upptäcktes 1862 av Alvan Graham Clark. Stjärnorna ligger på ett avstånd av 20 AE från varandra och gör ett varv kring varandra på 50 år. Den mindre stjärnan, Sirius B, är en vit dvärg.
- Sirius, Büyük Köpek Takımyıldızı’nda yer alan bir çift yıldız. Bu çift yıldızdan Türkçe’de Akyıldız, Osmanlıca'da Şi’ra-i Yemaniye adıyla bilinen Sirius-A bileşeni (α CMa / α Canis Majoris/ Büyük Köpek Takımyıldızı’nın alpha yıldızı), görünür kadiri bakımından gökyüzündeki en parlak yıldız olup, -1.47 görünür kadir derecesiyle, kendisine görünür kadiri bakımından en yakın olan Canopus’a oranla onun iki katı kadar parlaktır ve geceleyin görülen gökyüzünde bu görsel görünüş önemiyle baş rolde bulunmaktadır. Çıplak gözle tek yıldızmış gibi görünen Sirius, aslında, tayf türlerine göre yapılan yıldız sınıflandırma sisteminde A1V sınıfında bulunan Sirius-A ile DA2 sınıfına giren, Sirius-B olarak adlandırılan bir beyaz cüce’den oluşan bir çift yıldızdır. Sirius-A bu parlak görünümünü aslında aydınlatma gücünün yanısıra Güneş Sistemi’mize yakınlığına borçludur. Güneş’imize 2.6 parsek uzaklıkta oluşundan dolayı, Sirius Sistemi uzaydaki yakın komşularımızdan biridir. Sirius-A kütlesi bakımından Güneş’imizin iki katı olup, 1.42’lik bir mutlak kadir’e sahiptir. Aydınlatma gücü Güneş’imizin 25 katı olmakla birlikte, Canopus veya Rigel gibi diğer parlak yıldızlarınkine oranla aşağıda kalır. Sirius Sistemi’nin yaşı 200 milyon – 300 milyon yıldır. Sistemin oluşma başlangıcında baş rolü oynayan iki mavimsi yıldızdı. Bu iki yıldızdan da kütlesi bakımından baş roldeki, vaktiyle, kaynaklarını tüketerek, dış katmanlarını kaybetmeden önce kızıl dev haline gelmiş ve yaklaşık 120 milyon yıl önce, bugünkü halini almak üzere, yani bir beyaz cüce haline gelmek üzere içine çökmüş Sirius-B yıldızıdır. Sirius, aynı zamanda, yer aldığı takımyıldızdaki önemli rolünden dolayı, geleneklerde köpek-yıldız olarak da adlandırılır. Bu yıldız pek çok mitolojik ve folklorik öykülere Güneş’ten bağımsız bir biçimde konu olabilmiştir. Sirius-A’nın helyak doğuşu antik Mısır’da Nil Nehri’nin taşmalarını, antik Yunan’da “köpek günleri”nin (kavurucu sıcak günler) başlangıcını, Polinezya’da kışı haber veriyor, Pasifik Okyanusu’nda ise gemicilere önemli bir işaret oluyordu.
- Сі́ріус, α Великого Пса (давноєгипетське Сопт, або менш вірно — Сотіс, римське — Канікула "песик") — найяскравіша зоря на небі. Аккадська назва - Как сі ді "стріла". Світимість Сіріуса у 22 рази більша, ніж у сонця, видима зоряна величина −1,46. Відстань до землі складає 2,64 парсек або 8,6 світлових років. Сіріус — це подвійна зоря, тобто зоря, котра має зорю-супутника. Супутник був теоретично відкритий Бесселем. На практиці його побачили у 1862 році. Багато древніх культур надавали особливого значення Сіріусу. Йому поклонялися в долині Ніла задовго перше ніж був заснований Рим, і багато древньоєгипетських храмів були орієнтовані так, щоб світло зірки попадало на внутрішній вівтар. Геліактичний схід Сіріуса (перша у році поява зірки над горизонтом) дозволяв єгипетським жерцям точно пророкували початок розливу Ніла.
- 天狼星是夜空中最亮的恆星，其視星等為-1.47，幾乎為第二亮恆星老人星的兩倍。它的英文名稱為Sirius，讀法為//,，源自古希臘語的Σείριος。天狼星根據拜耳命名法的名稱為大犬座α星。我們肉眼以爲是一顆恆星的天狼星，實際上是一個雙星系統，其中包括一顆光譜型A1V的白主序星和另一顆光譜型DA2的暗白矮星伴星天狼星B。 天狼星如此之亮除了因爲其原本就很高的光度以外，還因爲它距離太陽很近。天狼星距離我們2.6秒差距（8.6光年），並是最近的恆星之一。天狼星A的質量為太陽的兩倍，而絕對星等為1.42等。它比太陽亮25倍，但光度明顯比其它亮星較暗，如對比老人星或參宿七。此雙星系統約有200到300萬年老，並且一開始是由兩顆藍色的亮星組成。更高質量的天狼星B耗盡了能源，成爲一顆紅巨星，然後又漸漸削去外層，約在120萬年前坍塌成爲今天的白矮星狀態。 中國古代星象學說中，天狼星是「主侵略之兆」的惡星。屈原在《九歌·東君》中寫到：「舉長矢兮射天狼」，以天狼星比擬位於楚國西北的秦國。蘇軾《江城子》中「會挽雕弓似滿月，西北望，射天狼」，以天狼星比擬威脅北宋西北邊境的西夏。在西方的文化裏，人們視其為狗。
|
| rdfs:comment
|
- Sirius is the brightest star in the night sky with a visual apparent magnitude of −1.46, almost twice as bright as Canopus, the next brightest star. The name Sirius is derived from the Ancient Greek Σείριος. The star has the Bayer designation α Canis Majoris (α CMa, or Alpha Canis Majoris).
- Sirius (griechisch Σείριοςα; lateinisch Canis Majoris, Alpha Canis Majoris, α CMa; auch Hundsstern, Aschere oder Canicula) ist als Doppelsternsystem des Sternbildes „Großer Hund“ das südlichste sichtbare Himmelsobjekt des Wintersechsecks. Seine hellere Komponente besitzt eine scheinbare Helligkeit von −1,46 mag. Damit ist Sirius A der hellste Stern am Nachthimmel, beinahe doppelt so hell wie der zweithellste Stern Canopus mit einer scheinbaren Helligkeit von −0,72 mag.
- L'estel Sírius (també coneguda com α Canis Majoris i estel del Ca) és el més brillant del cel nocturn (-1,43). Aquest estel es pot veure des de cada regió habitada de la Terra, i a l'hemisferi nord, és un vèrtex del Triangle Hivernal. A una distància de 8,6 anys llum, Sírius és un dels estels més propers a la Terra. Pertany a la seqüència principal de tipus espectral A1 i té una massa aproximadament 2,1 vegades la del Sol.
- Sírius, nebo též Psí hvězda, Aschere nebo Canicula je nejjasnější hvězda na noční obloze a nejjasnější hvězda souhvězdí Velkého psa. Velký pes představoval původně egyptského boha Anubise se šakalí hlavou. Sírius je nejjižnější hvězda zimního šestiúhelníku. Souřadnice pro Ekvinokcium J 2000,0: Rektascenze: 6458,90 Deklinace: -16°42'58,0" Jméno Sírius pochází z řeckého slova seírios, což znamená blikotající, jiskřící.
- Sirio o Sirius es el nombre propio de la estrella Alfa Canis Majoris (α CMa / HD 48915), la del cielo nocturno vista desde la Tierra, situada en la constelación del hemisferio celeste Sur Canis Major («El Can Mayor»). Su magnitud en la banda B (azul) es -1,46, y en la banda V (verde-amarillo) es -1,47.
- Sirius (α Canis Majoris, α CMa) Ison koiran Tähdistössä on Maasta katsoen tähtitaivaan kirkkain tähti. Siriuksen näennäinen kirkkaus eli suuruusluokka on −1,42 ja valovoima hieman yli 23 aurinkoa. Sirius kuuluu Talvikolmioon Sirius sijaitsee 8,7 valovuoden etäisyydellä Maasta. Se on kolmanneksi lähimpänä meitä oleva paljain silmin näkyvä tähti. Sitä lähempänä ovat vain Aurinko ja Rigil Kentaurus (α Centauri).
- Alpha Canis Majoris (α Canis Majoris/α CMa), plus connue en occident sous son nom traditionnel de Sirius, est l'étoile principale de la constellation du Grand Chien. Vue de la Terre, Sirius est l'étoile la plus brillante du ciel, dépassant largement α Carinae (Canopus) et α Bootis (Arcturus). Du fait de sa déclinaison, Sirius n'est jamais très élevée au-dessus de l'horizon depuis les latitudes tempérées de l'hémisphère nord.
- A Szíriusz (α Canis Maioris) a Nagy Kutya csillagkép legfényesebb csillaga. A Földről látható csillagok között ez a legfényesebb.
- Sirio (α CMa / α Canis Majoris / Alfa Canis Majoris, conosciuta anche come Stella del Cane o Stella Canicola; in latino Sīrĭus) è una stella bianca della costellazione del Cane Maggiore; è la stella più brillante del cielo notturno, con una magnitudine apparente pari a -1,46 e una magnitudine assoluta di +1,40.
- Sirius puo' indicare Sirius Black è un personaggio della serie dei romanzi di Harry Potter. HMS Sirius è il nome di diverse navi della Royal Navy. Pattuglia Sirius è un corpo militare che opera nella Groenlandia del nord e fa uso di cani da slitta.
- シリウス (Sirius) はおおいぬ座α星で学名はα Canis Majoris（略称はα CMa）。太陽を除けば地球上から見える最も明るい恒星。意味はギリシャ語で「焼き焦がすもの」「光り輝くもの」を意味する「セイリオス（Σείριος, Seirios）」に由来、中国語では天狼 (Tiānláng) と呼ばれる。和名は『青星（あおぼし）』と呼ばれている。
- Sirius (alpha Canis Maioris) is de helderste ster in het sterrenbeeld Grote Hond (Canis Maior). De ster staat ook bekend als de Hondsster, Canicula en Aschere. Sirius is de helderste ster aan de hemel. Het is ook een van de dichtstbijstaande sterren. Als Sirius niet te zien is aan de hemel, zijn er de hondsdagen.
- Sirius eller Hundestjernen (også kalt α CMa, α Canis Majoris, Alpha Canis Majoris og α Canis Maioris) er en dobbeltstjerne i stjernebildet Store hund (Canis Majoris). Den er den mest lyssterke stjernen på jordens nattehimmel, med en tilsynelatende størrelsesklasse på −1.47. Sirius er nesten dobbelt så lyssterk som Canopus. Sirius befinner seg 8,6 lysår fra vårt solsystem.
- Syriusz (znany także jako Psia Gwiazda oraz α CMa) to najjaśniejsza i jedna z najbliższych gwiazd nocnego nieba, położona w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa. Jej jasność obserwowana wynosi -1,47 magnitudo, a odległość od Układu Słonecznego wynosi około 8,6 lat świetlnych.
- Sirius ou Sírio (α CMa / α Canis Majoris / Alpha Canis Majoris) é a estrela mais brilhante no céu noturno, com uma magnitude aparente de −1,46, localizada na constelação de Canis Major. Pode ser vista a partir de qualquer ponto na Terra, sendo que, no hemisfério norte é considerada o vértice do Triângulo Invernal. Dista 2,6 parsec da Terra, sendo por isso uma das estrelas mais próximas do nosso planeta.
- Pentru alte utilizări ale termenului Sirius vezi Sirius (dezambiguizare). Sirius este cea mai strălucitoare stea a cerului, făcând parte din constelaţia Câinele Mare. Magnitudinea sa aparentă este: -1,44. Se află la o distanţă de 8.61 ani-lumină de sistemul nostru solar. Sirius are o temperatură medie de 9700 grade Kelvin,luminozitatea de 61 de ori mai mare decât a Soarelui şi de 2,4 ori raza mai mare decât raza Soarelui.
- Си́риус, α Большого Пса — ярчайшая звезда ночного неба. Сириус можно наблюдать из любого региона Земли, за исключением самых северных её областей. Сириус удалён на 8,6 световых лет от Солнечной системы и является одной из ближайших к нам звёзд.
- Sirius (α Canis Majoris / α CMa), även känd som hundstjärnan, är huvudstjärnan i stjärnbilden Stora hunden. Från jorden sett är Sirius den klarast lysande stjärnan. Sirius ligger 8,6 ljusår från solen och är därmed en av de stjärnor som ligger närmast jorden. Friedrich Wilhelm Bessel fastslog 1841 efter upptäckten av Sirius skenbara "vaggning" att Sirius måste ha en ännu inte upptäckt följeslagare. Denna upptäcktes 1862 av Alvan Graham Clark.
- Sirius, Büyük Köpek Takımyıldızı’nda yer alan bir çift yıldız.
- Сі́ріус, α Великого Пса (давноєгипетське Сопт, або менш вірно — Сотіс, римське — Канікула "песик") — найяскравіша зоря на небі. Аккадська назва - Как сі ді "стріла". Світимість Сіріуса у 22 рази більша, ніж у сонця, видима зоряна величина −1,46.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
