Sir John Fenwick, 3rd Baronet (c. 1645 – 28 January 1697) was an English Jacobite conspirator, who succeeded to the Baronetcy of Fenwick on the death of his father in 1676. He was the eldest son of Sir William Fenwick, or Fenwicke, a member of an old Northumberland family. He entered the army, becoming major-general in 1688, but before this date he had been returned in succession to his father as one of the Members of Parliament for Northumberland, which county he represented from 1677 to 1687. He was a strong partisan of King James II, and in 1685 was one of the principal supporters of the act of attainder against the Duke of Monmouth; but he remained in England when William III ascended the throne in the Revolution of 1688.

Property Value
dbo:abstract
  • Sir John Fenwick, 3rd Baronet (c. 1645 – 28 January 1697) was an English Jacobite conspirator, who succeeded to the Baronetcy of Fenwick on the death of his father in 1676. He was the eldest son of Sir William Fenwick, or Fenwicke, a member of an old Northumberland family. He entered the army, becoming major-general in 1688, but before this date he had been returned in succession to his father as one of the Members of Parliament for Northumberland, which county he represented from 1677 to 1687. He was a strong partisan of King James II, and in 1685 was one of the principal supporters of the act of attainder against the Duke of Monmouth; but he remained in England when William III ascended the throne in the Revolution of 1688. He had financial problems and in 1688 he sold the rump of the family estates and Wallington Hall to Sir William Blackett for £4000 and an annuity of £2000 a year. He began to plot against the new King William, for which he underwent a short imprisonment in 1689. Renewing his plots on his release, he publicly insulted Queen Mary in 1691, and it is practically certain that he was implicated in the schemes for assassinating William which came to light in 1695 and 1696. After the seizure of his fellow-conspirators, Robert Charnock and others, he remained in hiding until the imprudent conduct of his friends in attempting to induce one of the witnesses against him to leave the country led to his arrest in June in 1696. To save himself he offered to reveal all he knew about the Jacobite conspiracies; but his confession was a farce, being confined to charges against some of the leading Whig noblemen, which were damaging, but not conclusive. By this time his friends had succeeded in removing one of the two witnesses, and in these circumstances it was thought that the charge of treason must fail. The government, however, overcame this difficulty by introducing a bill of attainder, which after a long and acrimonious discussion passed through both Houses of Parliament (Act 8 & 9 Will. III c. 4). His wife persevered in her attempts to save his life, but her efforts were fruitless, and Fenwick was beheaded in London on 28 January 1697, with the same formalities as were usually observed at the execution of a peer. He was the last person ever executed under an Act of Attainder. By his wife, Mary (d. 1708), daughter of Charles Howard, 1st Earl of Carlisle, he had three sons and one daughter, all of whom died young, and are buried with Fenwick at St Martin-in-the-Fields. Macaulay says that of all the Jacobites, the most desperate characters not excepted, he (Fenwick) was the only one for whom William felt an intense personal aversion. Fenwick's hatred of the king is said to date from the time when he was serving in Holland, and was reprimanded by William, then Prince of Orange. A horse, White Sorrel, owned by Fenwick was among items of his estate confiscated by the Crown on his attainder and a fall from that horse was partly responsible for William's death. The horse purportedly stumbled when it stepped on a mole hill. In recognition of this, the Jacobites' secret toast was to 'The little Gentleman in Black Velvet.' (en)
  • Sir John Fenwick, 3. Baronet of Fenwick (* um 1645; † 28. Januar 1697 in London) war ein englischer Jakobiten-Verschwörer. Fenwick stammte aus einer Gutsbesitzer-Familie in Northumberland und wurde nach dem Tod seines Vaters Sir William Fenwick 1675 3. Baronet of Fenwick. Er wählte die Militärlaufbahn und wurde 1688 Generalmajor. 1677 bis 1687 war er im Unterhaus auf einem der Sitze für Northumberland. Er war ein Parteigänger von Jakob II., blieb aber nach der Thronbesteigung von Wilhelm von Oranien 1688 im Land. Er war an Verschwörungsplänen gegen den neuen König beteiligt und deswegen auch 1689 kurz im Gefängnis. Sein Haus in London (Wallington) war ein Treffpunkt der Jakobiten, die eine Landung und Invasion Englands ausgehend von Newcastle-upon-Tyne im Nordosten des Landes planten, dem sich dann französische und schottische Invasionskräfte anschließen sollten. Nach der Aufdeckung von Attentatsplänen seiner Mitverschworenen 1695/6 versteckte er sich zunächst, wurde dann aber im Juni 1696 verhaftet, als seine Freunde unklugerweise versuchten, einen Zeugen einzuschüchtern. Seine Freunde konnten danach zwar einen der beiden Zeugen gegen ihn beseitigen, aber ein neues Gesetz ermöglichte dennoch seine Anklage, und am 28. Januar 1697 wurde er enthauptet. Er hatte mit seiner Frau Mary († 1708), der Tochter von Charles Howard, 1. Earl of Carlisle, drei Söhne und eine Tochter, die alle jung starben. Sie sind mit ihm in St. Martin-in-the-Fields begraben. Sein Gut wurde nach seinem Tod versteigert. Eines seiner Pferde ging in den Besitz des Königs über, und ironischerweise starb Wilhelm von Oranien an den Folgen von einem Sturz von diesem Pferd („White Sorrell“), angeblich als dieses über einen Maulwurfshügel stolperte. Ein geheimer Toast der Jakobiter war daher „The little gentleman in black velvet“ (Der kleine Herr in schwarzem Samt). (de)
  • John Fenwick (ca 1645 - Londen, 28 januari 1697) was een Engels militair en jacobiet. Hij is vooral bekend als samenzweerder tegen het bewind van de nieuwe koning Willem III, waarvoor hij de doodstraf kreeg. John Fenwick was de oudste zoon van William Fenwick, uit een familie in Northumberland. John ging in het leger, vocht onder andere tijdens de Hollandse Oorlog mee in het Beleg van Maastricht (1676) - onder bevel van stadhouder Willem III, tegen wie hij zich later zou keren - en bracht het tot generaal-majoor in 1688. Er wordt gezegd dat hij gedurende zijn verblijf in de Nederlanden van Willem III een reprimande kreeg. In 1676 volgde hij zijn vader op als baron van Fenwick en parlementslid voor Northumberland. Hij was een supporter van de katholieke koning Jacobus II (de jacobieten). Toen Jacobus II na de Glorious Revolution van 1688 werd vervangen door de protestante stadhouder-koning Willem III van Oranje, bleef John Fenwick in het land. Nadat hij verdacht werd van het smeden van complotten tegen de nieuwe koning, werd hij in 1689 korte tijd gevangengezet. Na vrijlating ging hij klaarblijkelijk door met samenzweren, want in 1696 kwam aan het licht dat hij medeverantwoordelijk was voor het beramen van moordaanslagen (The Fenwick Plot). Na veel discussies in het verdeelde parlement, en ondanks pogingen van zijn vrouw Mary, dochter van Charles Howard, 1e graaf van Carlisle, om zijn leven te redden, werd hij in 1697 onthoofd. Samen met zijn drie zonen, die allen jong stierven, ligt hij begraven in de kerk van St. Martin-in-the-Fields in Londen. Bij de bezittingen van Fenwick, die door Willem III werden geconfisqueerd, hoorde het paard White Sorrel. Dit paard betekende uiteindelijk Willems dood, want op 20 februari 1702 struikelde White Sorrel over een molshoop op het landgoed Hampton Court. Willem brak een sleutelbeen, maar bij het herstel daarvan viel hij bij een open raam in slaap, waardoor hij longontsteking opliep. Twee weken later overleed hij aan de complicaties daarvan. De geheime jacobitische toast "To the little gentleman in black velvet", waarmee de mol bedoeld wordt, verwijst hiernaar. (nl)
dbo:birthDate
  • 1645-1-1
dbo:deathDate
  • 1697-1-28
dbo:deathPlace
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 1650181 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 723575637 (xsd:integer)
dbp:after
dbp:before
dbp:title
  • dbr:Fenwick_baronets
  • '''
  • Member of Parliament for Northumberland
  • Colonel of Fenwick's Regiment of Horse
dbp:with
  • Sir Ralph Delaval 1677–1685
  • William Ogle 1685–1687
dbp:years
  • 1677 (xsd:integer)
  • 1687 (xsd:integer)
  • '''1676–1697
dct:description
  • English Jacobite conspirator (en)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • Sir John Fenwick, 3rd Baronet (c. 1645 – 28 January 1697) was an English Jacobite conspirator, who succeeded to the Baronetcy of Fenwick on the death of his father in 1676. He was the eldest son of Sir William Fenwick, or Fenwicke, a member of an old Northumberland family. He entered the army, becoming major-general in 1688, but before this date he had been returned in succession to his father as one of the Members of Parliament for Northumberland, which county he represented from 1677 to 1687. He was a strong partisan of King James II, and in 1685 was one of the principal supporters of the act of attainder against the Duke of Monmouth; but he remained in England when William III ascended the throne in the Revolution of 1688. (en)
  • Sir John Fenwick, 3. Baronet of Fenwick (* um 1645; † 28. Januar 1697 in London) war ein englischer Jakobiten-Verschwörer. Fenwick stammte aus einer Gutsbesitzer-Familie in Northumberland und wurde nach dem Tod seines Vaters Sir William Fenwick 1675 3. Baronet of Fenwick. Er wählte die Militärlaufbahn und wurde 1688 Generalmajor. 1677 bis 1687 war er im Unterhaus auf einem der Sitze für Northumberland. Er war ein Parteigänger von Jakob II., blieb aber nach der Thronbesteigung von Wilhelm von Oranien 1688 im Land. Er war an Verschwörungsplänen gegen den neuen König beteiligt und deswegen auch 1689 kurz im Gefängnis. Sein Haus in London (Wallington) war ein Treffpunkt der Jakobiten, die eine Landung und Invasion Englands ausgehend von Newcastle-upon-Tyne im Nordosten des Landes planten, dem (de)
  • John Fenwick (ca 1645 - Londen, 28 januari 1697) was een Engels militair en jacobiet. Hij is vooral bekend als samenzweerder tegen het bewind van de nieuwe koning Willem III, waarvoor hij de doodstraf kreeg. Na veel discussies in het verdeelde parlement, en ondanks pogingen van zijn vrouw Mary, dochter van Charles Howard, 1e graaf van Carlisle, om zijn leven te redden, werd hij in 1697 onthoofd. Samen met zijn drie zonen, die allen jong stierven, ligt hij begraven in de kerk van St. Martin-in-the-Fields in Londen. (nl)
rdfs:label
  • Sir John Fenwick, 3rd Baronet (en)
  • John Fenwick (de)
  • John Fenwick (nl)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:gender
  • male (en)
foaf:givenName
  • John (en)
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Sir John Fenwick, 3rd Baronet (en)
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbp:after of
is foaf:primaryTopic of