| dbpprop:abstract
|
- The Sino-Tibetan languages form a language family composed of, at least, the Chinese and the Tibeto-Burman languages, including some 250 languages of East Asia, Southeast Asia and parts of South Asia. They are second only to the Indo-European languages in terms of the number of native speakers.
- Die sinotibetischen Sprachen bilden mit rund 1.300 Mio. Sprechern die zweitgrößte Sprachfamilie der Erde. Die insgesamt etwa 340 Sprachen werden in China, dem Himalaya-Gebiet und Südostasien gesprochen. Sie teilen sich nach Meinung der meisten Forscher in die beiden Hauptzweige Sinitisch (acht Sprachen mit 1.220 Mio. Sprechern) und Tibetobirmanisch (330 Sprachen mit 70 Mio. Sprechern) auf. Das Sinotibetische ist im Hinblick auf Zeittiefe, interne Vielfalt und kulturelle Bedeutung durchaus mit der indogermanischen Sprachfamilie zu vergleichen. Früher wurden häufig auch die Tai-Kadai-Sprachen, die Hmong-Mien-Sprachen (auch Miao-Yao-Sprachen genannt) und das Vietnamesische zum Sinotibetischen gerechnet. Seit etwa 1950 geht die Mehrheit der Forscher jedoch davon aus, dass die Tai- und Hmong-Mien-Sprachen jeweils eigene genetische Einheiten bilden und nicht näher mit dem Sinotibetischen verwandt sind, während das Vietnamesische als eine austroasiatische Sprache erkannt worden ist. Die Gemeinsamkeiten in der Phonologie, Syntax und dem Wortschatz zwischen diesen Sprachen und dem Sinotibetischen werden auf Entlehnungen und langzeitige areale Kontakte zurückgeführt.
- La família lingüística sinotibetana conté 250 llengües, aproximadament. És la segona amb més parlants del món, només per darrere de la família de l'indoeuropeu. La majoria d'aquestes llengües són analítiques, monosil·làbiques i tonals. Geogràficament, ocupen el sud-est asiàtic. Els idiomes més importants d'aquest grup són el xinès (en totes les seves variants), el tibetà i el birmà.
- Sinotibetské jazyky (tibeto-čínské jazyky) jsou jednou z jazykových rodin, která je rozšířena hlavně na území Číny a okolí - v počtu mluvčích se jedná o druhou největší jazykovou rodinu světa, po jazycích indoevropských. Složení a dělení této skupiny je poněkud nejasné a její vnitřní struktura stále není obecně ustálená - v minulosti sem byly řazeny například i jazyky hmong-mienské a tajsko-kadajské, které jsou výrazně ovlivněny čínštinou. Samotná čínština tvoří samostatnou větev a její nářečí, v mluvené formě vzájemně nesrozumitelná, mohou být chápána jako samostatné jazyky.
- Las lenguas sino-tibetanas forman en conjunto más de 250 idiomas, que se hablan desde el norte de la India al occidente, hasta Taiwán por el este, y desde China al norte, hasta la península de Malaca, por el sur, que presumiblemente constituyen una macrofamilia o familia de lenguas. En número de hablantes solamente la supera la familia indoeuropea. La procedencia de estas lenguas (que la lingüística occidental apenas ha estudiado) hay que buscarla en Tíbet, Nepal, Birmania, China occidental y el estado indio de Assam. Las lenguas del grupo se caracterizan por su tendencia a la tonalidad, aunque se discute si este es un rasgo que se remonte al ancetecesor común.
- Sinotiibetiläiset kielet muodostavat mahdollisesti kielikunnan, johon kuuluu noin 250 Itä-Aasian kieltä. Kielikunnan olemassaololle on esitetty myös vastaväitteitä, erityisesti että siniittiset ja tiibetiläis-burmalaiset kielet olisivat erillisiä kielikuntia. Mikäli tällainen kielikunta on olemassa, se on puhujien määrän suhteen indoeurooppalaisen jälkeen maailman toiseksi suurin kielikunta. Siniittiset kielet, joista monet ovat 'yksitavuisia', analyyttisia ja toonikieliä. Tiibetiläiset kielet, joista osa on agglutinoivia kieliä. Burmalaiset kielet Jotkut kielitieteilijät sijoittaisivat myös tai-kieliä tähän kielikuntaan, toiset kuitenkin laskisivat ne austronesialaisiin kieliin.
- Les langues sino-tibétaines forment une famille de langues, originaires d'Asie. Certains linguistes mettent en avant les phonologies communes entre les langues sinitiques et les langues tibéto-birmanes et d'autres le peu de phonologie commune. L'idée de ce groupement date de la fin du XIX siècle et les recherches sont encore balbutiantes. Le rapprochement se fait surtout entre les langues tibéto-birmanes et le chinois archaïque. Certains chercheurs commencent également à émettre la possibilité d'un arbre plus large comprenant également les langues austronésiennes. Le terme de « langues sino-tibétaines » est sujet à controverse, notamment par manque de références écrites du tibétain ancien, car si l'écriture chinoise a plus de 3500 ans, les écritures tibétaines n'en ont que 1500, l'écriture tibétaine ayant été crée au VII siècle, par une adaptation de l'alphasyllabaire indienne devanāgarī. Des langues telles que le vietnamien pourraient avoir acquis des mots communs du fait de sa proximité et de son intégration temporaire à l'empire chinois, plutôt qu'à une origine commune avec la famille chinoise ou la famille tibéto-birmane.
- A természetes nyelvek egyik nyelvcsaládja. Elterjedési területük Kelet-Ázsia és Délkelet-Ázsia. Közös jellemzőik az izoláló nyelvszerkezet (egyszótagú gyökszavak) és a tonalitás (éneklő hangsúly). A nyelvcsaládhoz tartozó nyelvek: Kínai ág mandarin vu kantoni (jüe) kan hakka hsziang min északi min keleti min fucsoui déli min hsziameni csaocsoui taivani hainani hoklo lan-nang Karen ág karen Tibeto-burmai ág Tibeti nyelvek Bodi-himalájai nyelvek Bodi nyelvek derge gjarung gurung tibeti Himalájai nyelvek Almorai ág rangkasz Kanauri ág bunan csamba lahuli csitkhuli kanasi mancsati rangloi thebor Kiranti (bahing-vaju) nyelvek Keleti (bahing) ág bahing dumi jakha khambu lambi-csong lohorung lumbu rodong szunvar vaiing Nyugat (vaju) ág csepang magari vaju nevari Miri nyelvek abor dafla (nyiszing) digaro (tajing) mindzsu miri (mising) dhimal hruszo Burmai nyelvek Burmai-lolo nyelvek Burmai ág burmai lasi (leci) maru (laung) Lolo ág Északi csoport ji liszu lolofo Déli csoport hani (akha) lahu csiang na-hszi Kacsin nyelvek aci (caiva) kacsin (csing-po) Kuki nyelvek Kuki ág Középső csoport lai lakher lusai Északi csoport kamhau szijin thado Déli csoport jodvin csinbok khami so Ókuki csoport aimol anai bete lamgang purum rangkhol Nyugati csoport empeo kabui khoirao kvoireng maram lahupa csoport khoibu maring tangkhul Nágá ág angami ao lepcsá (rong) rengma sema
- Le lingue sinotibetane sono un vasto gruppo di lingue parlate in Asia. Si suddividono in due branche principali: le lingue sinitiche, che comprendono il cinese mandarino il cantonese, e molte altre parlate in Cina; lingue tibetobirmane, a loro volta suddivise in numerose sottofamiglie, tra le quali le lingue tibetiche, il cui maggior esponente è il tibetano le lingue lolobirmane, cui appartengono il birmano, e lo Yi (o Lolo)
- シナ・チベット語族（シナ・チベットごぞく）は、言語の言語学上の分類単位の一種で、主に中国、東南アジアなどアジアの民族によって話される250余の諸言語のことである。多くが声調言語、孤立語であるが、これは言語系統上と言うより地域特性であるとも言われている。 代表的な言語として、中国語、ビルマ語がある。支那・蔵語族、漢蔵語系ともいう。なお、これら言語学に用いられる「シナ」はラテン語の Sina の音訳であり、近現代の「支那」に見られる差別的意味はないとされているが、「シナ」の代わりに「漢」を用いることもある。 シナ・チベット語族とされる言語グループの系統は、諸説あるが、下記の通り列挙する。 シナ語派 (Sinitic) 中国語諸語 -北方語、呉語、粤語、閩語、客家語、贛語、湘語など チベット・ビルマ語派 (Tibeto-Burman) ヒマラヤ語群 (Himalayish) チベット語 (Tibetan) - 中国チベット自治区および青海省周辺のチベット民族の言語。独自の表音文字チベット文字をもつ。 レプチャ語 (Lepcha) - ロン語とも言う。シッキムにて使用されている。 ネワール語 (Nepal Bhasa) - ネパールタライ平原周辺のネワール族の言語など カマルパ語群 (Kamarupan) チン語 (Chin) - ミャンマー西部チン州周辺のチン族の言語 ナガ語 (Naga) - インド北東部からミャンマー国境のナガ族の言語 アボル語 (Abor) - インド・アッサム地方周辺のアボル族の言語 ミリ語 (Miri) - インド・アッサム地方周辺のミリ族の言語 ダフラ語 (Dafla) ボド語 (Bodo) - インド・アッサム地方周辺のボド族の言語 ガロ語 (Garo) - インド・バングラデシュ国境周辺のガロ族の言語 チャン語 (Qiangic) - 羌語（中国四川省周辺のチベット系羌族＝タングート族の言葉） チンプオ・カチン語群 (Jingpho-Nungish-Luish) カチン語 (Kachinic) - ミャンマー山岳部カチン州周辺のカチン族の言語、またはチンプオ語（中国雲南省周辺のチンプオ族＝景頗族の言語） ヌン語 (Nungish) - ベトナム北部高原地帯周辺のヌン族の言語 ルイ語 (Luish) - タイ山岳地帯のルイ族の言語 ビルマ・ロロ・ナシ語群 (Lolo-Burmese-Naxi) ビルマ語 (Burmese) ロロ諸語 (Lolo) - 中国雲南省周辺のイー族（彝族）の彝語、ラフ語、リス語、アカ語など。ロロ文字という表音文字がある ナシ語 (Naxi) - 中国雲南省周辺のナシ族の言語。トンパ文字という象形文字がある。 カレン語 (Karenic) - ミャンマー・タイ国境周辺のカレン族の言語 ペー語 (Baic) - 中国雲南省大理周辺のペー族（白族）の言語（ロロ諸語に入れる説、シナ語派に入れる説もある）
- De Sino-Tibetaanse talen vormen een hypothetische taalfamilie met ongeveer 250 talen. De taalfamilie is met betrekking tot het aantal sprekers de tweede grootste groep, na de Indo-Europese taalfamilie. De Sino-Tibetaanse talen zijn over het algemeen tonaal. De volgende talen en taalgroepen behoren volgens veel taalkundigen tot de Sino-Tibetaanse taalfamilie: Chinese talen, waarvan velen monosyllabisch en analytisch zijn. Tibeto-Birmaanse talen: Nepalbhasa Tibetaanse talen, waarvan sommige agglutinerend zijn. Sherpatalen Birmaans (of Birmees) Het Nüshu-schrift werd tot voor kort door vrouwen gebruikt. Ook de Miao-Yaotalen (of Hmong-Mien) wordt soms tot deze taalfamilie gerekend maar is misschien een aparte familie. Sommige linguïsten vinden dat ook de Tai-Kadaitalen binnen de uitgebreide versie van deze familie passen, terwijl anderen ze liever indelen bij de Austronesische talen.
- Sinotibetanske språk er en språkfamilie i sørøst-Asia som omfatter om lag 340 forskjellige språk. Mange av de mer kjente sinotibetanske språkene er tonespråk, men dette behøver ikke å være et bevis på genetisk beslektelse, da toneforskjeller kan oppstå i et språk på relativt kort tid, og kan ha spredd seg til andre språk via sprachbund. Noen av språkene i familien er kinesisk, burmesisk/myanmarsk, dzongkha og nepal bhasa/newari.
- Języki chińsko-tybetańskie (sino-tybetańskie) to jedna z hipotetycznych rodzin językowych, do której należą języki używane na terenie Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej przez ludność rasy żółtej. Językami tymi posługuje się ponad miliard ludzi. Uwaga: Ponieważ brakuje dowodów na pokrewieństwo (pochodzenie od wspólnego przodka) języków chińskich i tybetańskich, współczesne językoznawstwo coraz częściej odchodzi od hipotezy rodziny chińsko-tybetańskiej na rzecz pojęcia ligi językowej dwóch rodzin - chińskiej (sinickiej) i tybeto-birmańskiej, które wskutek długiego obcowania ze sobą nabrały szeregu wspólnych cech.. Nawet termin "języki tybetańsko-birmańskie" w nowszych badaniach używany jest nie jako określenie rodziny językowej, lecz tylko jako collectivum dla sześciu grup jezykowych, co oznacza, że nowsze ustalenia kwestionują genetyczną jedność języków tybeto-birmańskich.
- As línguas sino-tibetanas constituem uma família lingüística que inclui idiomas do extremo oriente, como o chinês, o tibetano, o birmanês. As línguas sino-tibetanas são divididas em dois grupos principais: o grupo da língua chinesa e seus dialetos e o grupo das línguas tibeto-birmanesas. O grupo tibeto-birmanês se divide ainda em subgrupos como: kamarupa, himalaio, qiângico, jingpho-nungi-luico, lolo-birmano-naxi, carênico e baico. Uma característica comum a idiomas dessa família é o fato de serem tonais, de morfologia analítica (sem flexões de palavras) e monossilábicos, isto é, os morfemas são compostos de apenas uma sílaba.
- Си́но-тибе́тские языки (раньше назывались также китайско-тибетскими) — крупная языковая семья, распространённая в Восточной, Юго-Восточной и Южной Азии. Объединяет около 300 языков. Общее число говорящих на этих языках составляет не менее 1,2 млрд человек, таким образом, по числу носителей данная семья занимает второе место в мире. Сино-тибетская семья подразделяется на две подсемьи — китайскую (синитскую), состоящую из нескольких китайских языков, в том числе дунганского языка и языка бай, и тибето-бирманскую (все остальные языки). Число носителей китайского превысило 1 млрд человек. Согласно одной из дискуссионных теорий, предполагается, что сино-тибетские языки входят в гипотетическую сино-кавказскую макросемью.
- De sinotibetanska språken utgör en språkfamilj som består av de sinitiska språken och de tibetoburmanska språken, och omfattar cirka 250 språk som talas i Östasien av fler än en miljard talare. Ingen annan språkfamilj utom de indoeuropeiska språken har fler talare. Många av de mer kända sinotibetanska språken är tonspråk. Dock kan ton som distinktivt drag i ett språk utvecklas snabbt, och är vanligen att betrakta som ett arealt drag och är därför en dålig indikator på genetisk släktskap mellan språk. Till exempel är Lhasa-tibetanska ett tonspråk, medan andra tibetanska dialekter inte är det. Flera existerande rekonstruktioner kräver inte heller att man rekonstruerar ton som ett särdrag för fornkinesiska. Ton verkar ha utvecklats för att kompensera för förluster av distinktion mellan konsonanter.
- Çin-Tibet dil ailesi Çin (Sin) ve Tibet-Burma Dilleri gruplarında yer alan 300 Doğu Asya dilinden oluşur. Çince, Tibetçe, Dzongka ve Birmanca bu gruba girer.
- Сино-тибетські мови — велика мовна сім'я, поширена в Східній, Південно-Східній і Південній Азії. Група об'єднує близько 300 мов. Загальне число носіїв цих мов складає не менш ніж 1,2 млрд. чоловік, що робить її другою за числом носіїв мовною сім'єю у світі після Індоєвропейської. Сино-тибетська сім'я підрозділяється на дві підсім'ї — китайську (синітську), що складається з кількох китайських мов, у тому числі і мови бай, і тибето-бірманську (решта всіх мов сім'ї, понад 250 мов). Число носіїв лише китайської мови перевищує 1 млрд. чоловік.
- 汉藏语系是语言学家按照谱系分类法划分的一组语群，但是划分的形式很多。这个语系至少包含汉语和藏缅语族，共计约400种语言，主要分布在中国大陆、香港、澳門、台灣、越南、老挝、柬埔寨、缅甸、泰国、印度、尼泊尔、不丹、孟加拉等亚洲各地。按使用人数计算，是仅次于印欧语系的第二大语系。
|
| rdfs:comment
|
- The Sino-Tibetan languages form a language family composed of, at least, the Chinese and the Tibeto-Burman languages, including some 250 languages of East Asia, Southeast Asia and parts of South Asia. They are second only to the Indo-European languages in terms of the number of native speakers.
- Die sinotibetischen Sprachen bilden mit rund 1.300 Mio. Sprechern die zweitgrößte Sprachfamilie der Erde. Die insgesamt etwa 340 Sprachen werden in China, dem Himalaya-Gebiet und Südostasien gesprochen. Sie teilen sich nach Meinung der meisten Forscher in die beiden Hauptzweige Sinitisch (acht Sprachen mit 1.220 Mio. Sprechern) und Tibetobirmanisch (330 Sprachen mit 70 Mio. Sprechern) auf.
- La família lingüística sinotibetana conté 250 llengües, aproximadament. És la segona amb més parlants del món, només per darrere de la família de l'indoeuropeu. La majoria d'aquestes llengües són analítiques, monosil·làbiques i tonals. Geogràficament, ocupen el sud-est asiàtic. Els idiomes més importants d'aquest grup són el xinès (en totes les seves variants), el tibetà i el birmà.
- Sinotibetské jazyky (tibeto-čínské jazyky) jsou jednou z jazykových rodin, která je rozšířena hlavně na území Číny a okolí - v počtu mluvčích se jedná o druhou největší jazykovou rodinu světa, po jazycích indoevropských. Složení a dělení této skupiny je poněkud nejasné a její vnitřní struktura stále není obecně ustálená - v minulosti sem byly řazeny například i jazyky hmong-mienské a tajsko-kadajské, které jsou výrazně ovlivněny čínštinou.
- Las lenguas sino-tibetanas forman en conjunto más de 250 idiomas, que se hablan desde el norte de la India al occidente, hasta Taiwán por el este, y desde China al norte, hasta la península de Malaca, por el sur, que presumiblemente constituyen una macrofamilia o familia de lenguas. En número de hablantes solamente la supera la familia indoeuropea.
- Sinotiibetiläiset kielet muodostavat mahdollisesti kielikunnan, johon kuuluu noin 250 Itä-Aasian kieltä. Kielikunnan olemassaololle on esitetty myös vastaväitteitä, erityisesti että siniittiset ja tiibetiläis-burmalaiset kielet olisivat erillisiä kielikuntia. Mikäli tällainen kielikunta on olemassa, se on puhujien määrän suhteen indoeurooppalaisen jälkeen maailman toiseksi suurin kielikunta. Siniittiset kielet, joista monet ovat 'yksitavuisia', analyyttisia ja toonikieliä.
- Les langues sino-tibétaines forment une famille de langues, originaires d'Asie. Certains linguistes mettent en avant les phonologies communes entre les langues sinitiques et les langues tibéto-birmanes et d'autres le peu de phonologie commune. L'idée de ce groupement date de la fin du XIX siècle et les recherches sont encore balbutiantes. Le rapprochement se fait surtout entre les langues tibéto-birmanes et le chinois archaïque.
- A természetes nyelvek egyik nyelvcsaládja. Elterjedési területük Kelet-Ázsia és Délkelet-Ázsia. Közös jellemzőik az izoláló nyelvszerkezet (egyszótagú gyökszavak) és a tonalitás (éneklő hangsúly).
- Le lingue sinotibetane sono un vasto gruppo di lingue parlate in Asia. Si suddividono in due branche principali: le lingue sinitiche, che comprendono il cinese mandarino il cantonese, e molte altre parlate in Cina; lingue tibetobirmane, a loro volta suddivise in numerose sottofamiglie, tra le quali le lingue tibetiche, il cui maggior esponente è il tibetano le lingue lolobirmane, cui appartengono il birmano, e lo Yi (o Lolo)
- De Sino-Tibetaanse talen vormen een hypothetische taalfamilie met ongeveer 250 talen. De taalfamilie is met betrekking tot het aantal sprekers de tweede grootste groep, na de Indo-Europese taalfamilie. De Sino-Tibetaanse talen zijn over het algemeen tonaal. De volgende talen en taalgroepen behoren volgens veel taalkundigen tot de Sino-Tibetaanse taalfamilie: Chinese talen, waarvan velen monosyllabisch en analytisch zijn.
- Sinotibetanske språk er en språkfamilie i sørøst-Asia som omfatter om lag 340 forskjellige språk. Mange av de mer kjente sinotibetanske språkene er tonespråk, men dette behøver ikke å være et bevis på genetisk beslektelse, da toneforskjeller kan oppstå i et språk på relativt kort tid, og kan ha spredd seg til andre språk via sprachbund. Noen av språkene i familien er kinesisk, burmesisk/myanmarsk, dzongkha og nepal bhasa/newari.
- Języki chińsko-tybetańskie (sino-tybetańskie) to jedna z hipotetycznych rodzin językowych, do której należą języki używane na terenie Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej przez ludność rasy żółtej. Językami tymi posługuje się ponad miliard ludzi.
- As línguas sino-tibetanas constituem uma família lingüística que inclui idiomas do extremo oriente, como o chinês, o tibetano, o birmanês. As línguas sino-tibetanas são divididas em dois grupos principais: o grupo da língua chinesa e seus dialetos e o grupo das línguas tibeto-birmanesas. O grupo tibeto-birmanês se divide ainda em subgrupos como: kamarupa, himalaio, qiângico, jingpho-nungi-luico, lolo-birmano-naxi, carênico e baico.
- Си́но-тибе́тские языки (раньше назывались также китайско-тибетскими) — крупная языковая семья, распространённая в Восточной, Юго-Восточной и Южной Азии. Объединяет около 300 языков.
- De sinotibetanska språken utgör en språkfamilj som består av de sinitiska språken och de tibetoburmanska språken, och omfattar cirka 250 språk som talas i Östasien av fler än en miljard talare. Ingen annan språkfamilj utom de indoeuropeiska språken har fler talare. Många av de mer kända sinotibetanska språken är tonspråk.
- Çin-Tibet dil ailesi Çin (Sin) ve Tibet-Burma Dilleri gruplarında yer alan 300 Doğu Asya dilinden oluşur. Çince, Tibetçe, Dzongka ve Birmanca bu gruba girer.
- Сино-тибетські мови — велика мовна сім'я, поширена в Східній, Південно-Східній і Південній Азії. Група об'єднує близько 300 мов. Загальне число носіїв цих мов складає не менш ніж 1,2 млрд.
- 汉藏语系是语言学家按照谱系分类法划分的一组语群，但是划分的形式很多。这个语系至少包含汉语和藏缅语族，共计约400种语言，主要分布在中国大陆、香港、澳門、台灣、越南、老挝、柬埔寨、缅甸、泰国、印度、尼泊尔、不丹、孟加拉等亚洲各地。按使用人数计算，是仅次于印欧语系的第二大语系。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
