A single-party state, one-party system or single-party system is a type of party system government in which a single political party forms the government and no other parties are permitted to run candidates for election. Sometimes the term de facto single-party state is used to describe a dominant-party system where laws or practices prevent the opposition from legally getting power.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • A single-party state, one-party system or single-party system is a type of party system government in which a single political party forms the government and no other parties are permitted to run candidates for election. Sometimes the term de facto single-party state is used to describe a dominant-party system where laws or practices prevent the opposition from legally getting power. Some single party states only outlaw opposition parties, while allowing subordinate allied parties to exist as part of a permanent coalition such as a popular front. Within their own countries, dominant parties ruling over single-party states are often referred to simply as the Party. For example, in reference to the Soviet Union, the Party meant the Communist Party of the Soviet Union; in reference to the former People's Republic of Poland it referred to the Polish United Workers' Party. A one-party system should not be confused with a non-partisan democracy which prohibits all political parties. Also, some one-party states may allow non-party members to run for legislative seats, as was the case with Taiwan's Tangwai movement in the 1970s and 1980s. In most cases, single-party states have arisen from Leninist, fascist or nationalist ideologies, particularly in the wake of independence from colonial rule. One-party systems often arise from decolonization because one party has had an overwhelmingly dominant role in liberation or in independence struggles. Where the ruling party subscribes to a form of Marxism-Leninism, the one-party state system is usually called a communist state, though such states do not use that term to describe themselves, adopting instead the title of people's republic, socialist republic or democratic republic. One peculiar example is Cuba, where the role of the Communist Party is enshrined in the constitution, and no party is permitted to campaign or run candidates for election, including the Communist party. Candidates are elected on an individual referendum basis without formal party involvement, though elected assemblies predominantly consist of members of the dominant party alongside non-affiliated candidates.
  • Unter einem Einparteiensystem versteht man ein politisches System, bei dem eine Partei langfristig die alleinige Regierungsgewalt innehat und keine Oppositionsparteien zulässt. Die Einheitspartei ist also alleinige Staatspartei und meist einer bestimmten Ideologie verpflichtet. Während in manchen Einparteiensystemen die alleinige Herrschaft der Einheitspartei gesetzlich festgeschrieben ist, sind in sogenannten De-facto-Einparteiensystemen andere Parteien zwar offiziell zugelassen, haben jedoch aufgrund diskriminierender Gesetze oder offener Repression keine reale Chance auf einen bedeutenden Anteil an der Machtausübung. Zu unterscheiden sind Einparteiensysteme von Systemen, in denen sämtliche Parteien verboten sind oder die Anzahl der Parteien beschränkt ist. Oft wird ein solches System durch staatlichen Druck und/oder Gewalt gegenüber der Bevölkerung und unter Einschränkung der Bürgerrechte aufrechterhalten. Somit stehen solche Systeme den Diktaturen nahe. Einparteiensysteme sind insbesondere in realsozialistischen und faschistischen Staaten üblich sowie in Militärdiktaturen.
  • Un estat unipartidista o sistema unipartidista és una forma de govern en què un partit polític conforma el govern i no es permet l'existència de cap altre partit polític. En cas que es permeti l'existència d'altres partits aquests se subordinen al partit dominant; és a dir, no es permet l'existència dels partits d'oposició. Un sistema unipartidista, però, no ha de confondre's amb els sistemes amb un partit dominant, els quals no prohibeixen l'existència d'altres partits polítics d'oposició els quals, però, no tenen probabilitats reals de governar; i tampoc no ha de confondre's amb les democràcies apartidistes les quals prohibeixen l'existència de qualsevol partit polític. En la majoria dels casos, els sistemes unipartidistes han sorgit de diverses ideologies, siguin feixistes, capitalistes, leninistes o nacionalistes. Els estats unipartidistes amb ideologia marxista s'anomenen estats comunistes.
  • El unipartidismo es un sistema de partidos políticos en el que existe un único partido político legal que pueda presentarse a los procesos electorales, o bien a aquel en el que, aún existiendo legalmente varios partidos políticos, las normas jurídicas establecen, o "de facto" se produce, el acaparamiento de la mayoría del poder político por un único partido. Si bien los sistemas unipartidistas se reivindican democráticos, varios cientistas políticos les niegan tal condición al no existir en ellos poliarquía. La base en la que se legitiman los sistemas unipartidistas son en la celebración de elecciones libres, ya sea para elegir presidente, parlamento o cualquier otro órgano legislativo. No debe confundirse pues con una dictadura, pues en ésta, los líderes no son elegidos mediante elecciones democráticas. Además, en la teoría, un sistema unipartidista no recorta los derechos de los ciudadanos. Sin embargo, en ocasiones, una dictadura puede adoptar un sistema pseudo unipartidista, pero falsificando los procesos electorales para hacer creer una legitimación del sistema. El unipartidismo ha sido el sistema de muchos países independizados tras ser una colonia administrativa, ya sea por la supremacía de un partido o por que sólo hubiera uno legal. Los sistemas unipartidistas son, y han sido, en el mundo bastante heterogéneos, pudiendo encontrar fundamentalmente partidos únicos comunistas, fascistas y nacionalistas.
  • Yksipuoluejärjestelmä on valtio, jossa yksi puolue tai koalitio johtaa maata, eivätkä muut puolueet saa asettaa ehdokkaita vaaleissa. Jossain tapauksissa sitoutumattomat ehdokkaat saavat asettua ehdolle. Useimmissa tapauksissa yksipuoluejärjestelmän takana on ollut sosialistinen, nationalistinen tai fasistinen ideologia. Useat yksipuoluejärjestelmät syntyivät siirtomaiden vapautustaisteluista, kun siirtomaaisännät joutuivat lopulta hyväksymään jonkin suositun liikkeen neuvotteluosapuoleksi ja luovuttamaan tälle vallan. Näin kävi esimerkiksi Algeriassa, jossa FLN nousi valtaan 1962. Kansandemokratioissa johtava puolue oli marxistis-leninistinen ja näitä valtioita kutsuttiin sosialistisiksi. Useimmissa kansandemokratioissa oli teknisesti ottaen useita puolueita, mutta muut puolueet tunnustivat kommunistisen puolueen johtavan aseman. Esimerkiksi Itä-Saksassa eduskuntaan valittiin kiinteä määrä eri puolueiden ja kansalaisjärjestöjen edustajia siten, että johtavalla puolueella SED:llä ja sen liittolaisilla oli aina enemmistö. Tšekkoslovakiassa ja monessa muussa itäblokin maassa kansanrintama muodosti pysyvän hallituskoalition. Äärioikeistolaiset yksipuoluejärjestelmät ovat yleensä syntyneet oikeistopuolueiden tukemista vallankaappauksista, jotka on tehty vasemmiston toiminnan estämiseksi. Valtaan päästyään äärioikeistolaiset ryhmät ovat kuitenkin lopettaneet ja kieltäneet myös muiden oikeistopuolueiden toiminnan. Näin kävi esimerkiksi Saksassa ja Chilessä.
  • Un parti unique est un parti politique ayant légalement le monopole de l'activité politique d'un État. Par principe, les régimes à parti unique s'opposent à ceux respectant le multipartisme. Le monopole de la vie politique fait qu'il y a une concentration du pouvoir dans les mains d'un petit groupe, ces régimes sont considérés comme dictatoriaux.
  • A pártállam egy fajta politikai hatalmi rendszer, ahol egy uralmon levő párt (melyet ebben az esetben állampártnak nevezünk) demokratikus kontrollok nélkül gyakorolja az állami funkciókat. A pártállam tehát olyan speciális formája a diktatúrának, ahol a hatalom gyakorlásában kiemelkedő szerepe van egy, a többpárti demokrácia pártjaihoz egyes külső jegyeiben hasonló szervezetnek. Az állampárt részvétele a hatalomgyakorlásban történhet közvetve, amikor a párt az állami szervekkel szervezetileg és a működésében szorosan összefonódik, vagy közvetlenül, amikor a párt az állami szerveket saját szerveivel helyettesíti, illetve azok feladatkörében önállóan jár el.
  • Un sistema politico monopartitico è un sistema politico in cui un solo partito può presentare i propri candidati alle elezioni. In senso esteso, si può parlare di stato monopartitico anche quando esiste un unico partito de facto, anche se la costituzione e le leggi vigenti in linea di principio consentirebbero una pluralità di partiti. Una variante di un sistema monopartitico puro è un sistema in cui possono esistere una plurarità di partiti, intesi come membri di una coalizione, ma non è prevista la presenza nel sistema di partiti di opposizione. Una ulteriore differenziazione è fra i sistemi monopartitici in cui alle elezioni si possono presentare solo candidati espressi dal partito, e quelli in cui sono ammessi candidati non appartenenti al partito, che si presentano però come candidati indipendenti. Negli stati monopartitici, il partito di governo viene spesso indicato semplicemente con l'espressione "il Partito"; questo era per esempio il modo in cui veniva indicato il Partito Comunista dell'Unione Sovietica nell'URSS e il Partito Operaio Unificato Polacco nella Repubblica Popolare Polacca. Nella maggior parte dei casi, gli stati monopartitici si fondano su ideologie totalitarie, come il comunismo nella sua accezione storica o il fascismo. Molti stati monopartitici nacquero in seguito alla decolonizzazione, come conseguenza del fatto che un particolare movimento politico, dotato di un ruolo predominante durante la lotta per l'indipendenza, è diventato naturalmente l'unico partito di governo (de jure o de facto) una volta raggiunto tale obiettivo. Nel XX secolo, per esempio in Africa e Sudamerica, questo fenomeno è accentuato dal fatto che i movimenti nazionalisti che si opponevano all'amministrazione coloniale europea vedevano in genere un alleato ideale nei paesi monopartitici del mondo comunista, in particolare Unione Sovietica, Cina e Cuba. Questi paesi rappresentavano anche un modello di sviluppo economico, essendo riusciti a trasformare radicalmente il proprio sistema produttivo (per esempio da un sistema prevalentemente agricolo a uno prevalentemente industriale, come nel caso dell'Unione Sovietica) anche grazie alla stabilità e continuità di governo garantita dal monopartitismo. Un sistema monopartitico viene generalmente percepito come una forma di dittatura o più in generale come un sistema non democratico. L'instaurazione di un regime dittatoriale spesso coincide con la trasformazione di un sistema precedentemente pluripartitico in uno monopartitico, con la messa al bando dei movimenti politici di opposizione. Tuttavia, sono possibili molti distinguo in funzione della natura specifica di un sistema monopartitico. In alcuni casi, l'unico partito di governo può esprimere diversi candidati per una determinata carica politica, e questi candidati possono a loro volta avere programmi politici differenti, seppure entro i limiti definiti in modo più o meno specifico dalla linea di partito. Di conseguenza, l'elettore può in effetti avere almeno in parte il potere di esprimere un voto significativo e influente sull'evoluzione politica del proprio paese.
  • 一党制（いっとうせい）は、合法政党が一党しか存在せず、他の政党の存在が許されない政党制（政党システム）のことである。
  • Een eenpartijenstelsel of eenpartijstelsel is een stelsel waarbij er in een land maar één politieke partij is toegestaan, dit in tegenstelling tot een meerpartijenstelsel. Oppositiepartijen zijn verboden. Meestal leidt een eenpartijstelsel tot een dictatuur (absolute macht bij één persoon), maar dit is niet altijd het geval. Een eenpartijstelsel mag niet worden verward met een stelsel waarin één partij als dominerend naar voren komt. Dit stelsel komt nog steeds vrij veel voor, ook in landen die als democratisch worden beschouwd. Staten met een eenpartijstelsel worden eenpartijstaten genoemd. In het verleden waren er vrij veel eenpartijstaten, thans zijn zij in de minderheid. Fascistische staten, communistische staten, dictaturen, maar soms ook democratieën hadden in het verleden een eenpartijstelsel. Het meest gebruikte argument voor de invoer van een eenpartijstelsel is dat meerpartijenstelsels zouden zorgen voor partijschappen en verdeeldheid, terwijl het eenpartijstelsel zou zorgen voor harmonie, eenstemmigheid en de besluitvorming zou bevorderen. Vergeleken met andere dictaturen houden eenpartijstaten het vaak opvallend lang uit. Dit komt vooral doordat niet alle macht is geconcentreerd bij een persoon, waarmee de dictatuur valt of staat. De partij die het langste aan de macht is gebleven was de True Whig Party in Liberia, die maar liefst 103 jaar ononderbroken aan het roer heeft gestaan, van 1877 tot 1980, gevolgd door de Communistische Partij van de Sovjet-Unie, die het 74 jaar heeft uitgehouden. De Institutioneel Revolutionaire Partij in Mexico heeft 71 jaar geregeerd en de Mongoolse Revolutionaire Volkspartij 68. De Koreaanse Arbeiderspartij in Noord-Korea regeert sinds 29 juli 1946; dat is anno 2009 al 63 jaar, en daarmee is Noord-Korea de oudste nog bestaande eenpartijstaat.
  • En ettpartistat er en stat hvor det er ett parti som har makten og alle de politiske lederene tilhører dette partiet. Det kan være mange grunner for at en stat er en ettpartistat, for eksempel ideologi eller religion. Dette betyr ikke nødvendigvis at ingen andre partier eller kandidater kan stille til valg. I dag er det Kina, Cuba, Nord-Korea, Laos, Syria, Turkmenistan og Vietnam land hvor ingen andre parti får stille. Mange ettpartistater er kommet som et resultat av demokrati, men hvor vinneren har eliminert alle andre parti.
  • System jednopartyjny – System partyjny występujący głównie w państwach komunistycznych oraz w Nazistowskich Niemczech i faszystowskich Włoszech. W systemie jednopartyjnym parlament (o ile istnieje) jest obsadzony przez członków jedynej legalnej partii, a działalność opozycyjna jest zakazana. Obecnie system jednopartyjny istnieje w Chinach, na Kubie, w Wietnamie, w Laosie i Korei Północnej.
  • Unipartidarismo, Sistema Unipartidário ou Sistema de Partido Único é um sistema partidário próprio dos regimes autoritários em que um único partido político é legal, confundindo-se com o próprio Estado, sendo que legalmente não podem existir outros partidos. Às vezes o termo unipartidarismo é utilizado para descrever um sistema de partido dominante, em que existem outros partidos, mais as leis impedem a oposição de obter legalmente poder. Um regime unipartidário não deve ser confundido com uma democracia não-partidária que proíbe os partidos políticos. Este sistema pode surgir de ideologias comunistas, fascistas ou nacionalistas, ou senão do processo de descolonização, porque este partido teve um papel importante nas lutas de independência.
  • Sistemul politic monopartit ori statul unipartid este un tip de guvernare în care un singur partid politic formează guvernul, niciunui alt partid nepermiţându-i-se să funcţioneze, sau să prezinte candidaţi la alegeri. În majoritatea cazurilor, toate partidele, în afara celui de la putere, sunt interzise. Există însă state care garantează monopolul puterii unui singur partid prin folosirea diferitelor prevederi legale sau acţiuni practice (aşa cum ar fi falsificarea alegerilor). În aceste cazuri, chiar dacă în parlament apar unele dezbateri, adevărata putere este în mâinile unei majorităţi create pe căi ilegale sau imorale, (aşa cum a fost cazul în Republica Democrată Germană). Deşi în cadrul unui stat unipartid pate fi permisă existenţa altor partide, acestea din urmă trebuie să se subordoneze partidului dominant şi nu pot să funcţioneze ca o opoziţie viabilă. De asemenea, în unele state unipartide, poate fi permisă participarea alegeri a persoanelor ne-membre de partid, aşa cum a fost cazul mişcării Tangwai taiwaneze din deceniile al optulea şi al nouălea al secolului trecut. Un sistem monopartit nu trebuie confundat cu sistemul politic dominat de un singur partid, în care opoziţia nu este interzisă în mod oficial, dar este ineficientă, (nu are şanse să ajungă la guvernare), şi nu trebuie confundat nici cu sistemul în care sunt interzise toate partidele politice. În cea mai mare parte a cazurilor, statele unipartide sunt rezultatul ideologiilor fasciste, marxiste, staliniste sau naţionaliste, apărute în timpul luptei pentru idependenţă de sub jugul colonial. Sistemele monopartite au apărut în cazul ţărilor decolonizate, datorită rolului copleşitor pe care l-a avut un singur partid în lupta pentru eliberare sau pentru independenţă. În statele în care partid de guvernământ este de orientare marxist-leninistă sau stalinistă, acel stat este denumit de obicei stat comunist.
  • Однопартийная система — тип политической системы, в которой единственная политическая партия обладает законодательной властью. Оппозиционные же партии либо запрещены, либо системно не допускаются к власти. Чаще всего такое положение рассматривается как диктатура, и многие, если не все, диктатуры представляют себя как однопартийные системы. Примеры диктатур, которые не являются однопартийными системами, включают в себя военные диктатуры, которые чаще всего пытаются объявить вне закона вообще все политические партии во время своего правления, абсолютные монархии, теократические государства. Однопартийную систему не следует путать с системой с доминирующей партией, в которой оппозиция официально не запрещена, но по большому счёту неэффективна (не имеет возможности возглавить правительство либо не имеет возможности влиять на его действия). Страны с однопартийной системой, в которых правящая партия исповедует ту или иную форму марксизма-ленинизма, в англоязычных источниках называют коммунистическими странами. Однопартийные государства часто формально заявляют о поддержке демократии (в особенности это справедливо для коммунистических государств, которые вставляют слово «демократический» в свои полные наименования, главным образом потому, что идеология марксизма-ленинизма заявляет о демократическом правительстве), но без нескольких партий такие выборы являются большей частью символическими. Несмотря на то, что иногда другие политические партии разрешаются правительством, они обязаны подчиняться доминирующей партии и не могут таким образом выступать в роли оппозиции. В большинстве случаев, однопартийные системы вырастают на почве фашистских, коммунистических или националистических идеологий, в частности, при освобождении от колониального управления. В подобной ситуации однопартийная система часто появляется при деколонизации в результате явного доминирования какой-либо партии в освобождении или в борьбе за независимость. Однопартийные государства обосновывают своё устройство различными путями. Одним из известных обоснований является то, что многопартийная система привносит слишком большое разделение и затрудняет экономическое и политическое развитие. Этот аргумент был особенно популярен в середине XX века, когда многие развивающиеся страны пытались повторить опыт СССР, который развился из отсталой, аграрной страны в сверхдержаву. Обычный контраргумент — однопартийное государство имеет тенденцию к застою и нежеланию воспринимать перемены, что обуславливает его неспособность принимать новые условия и ситуации и может привести к его падению. Этот аргумент стал широко распространён ближе к концу XX века, после падения Советского Союза и стран Варшавского договора.
  • En totalitär enpartistat är en stat där ett enda politiskt parti har absolut makt, och oppositionspartier och liknande politiska motståndsorganisationer är mer eller mindre olagliga. Länder som kallat sig socialistiska eller som innefattat demokratiska i landets namn har ofta varit eller blivit enpartistater och styrts av kommunistpartier. Exempel på enpartistater i dag är Folkrepubliken Kina, Kuba och Vietnam, medan Nordkorea de facto fungerar som en enpartistat, även om tre partier formellt är lagliga. Sovjetunionen är ett historiskt exempel på ett berömt enpartisystem, där partiets uppbyggnad motsvarade statsapparaten och översåg denna på samtliga nivåer. Även Tyskland under den så kallade Hitlertiden och Portugal under Salazaråren var enpartistater, under Nazistpartiet respektive Nationell Union. På många håll i Afrika förekom enpartistater under den ungefärliga perioden 1950-1990, men då det så kallade socialistiska maktsystemet i Östeuropa kollapsade i slutet av 1980-talet tvingades även många, om än inte samtliga afrikanska enpartiregimer på fall. Även en del demokratiska länder har eller har haft enpartisystem av olika skäl. I Mexico ställde länge enbart PRI upp i allmänna val, trots att andra partier inte var förbjudna. PRI:s metoder var dels att populistiskt anpassa sig efter folkopinionen, dels att köpa över eller kompromissa med oppositionella personer till att ingå i PRI. I Singapore har regeringspartiet People's Action Party och vunnit samtliga val sedan självständigheten 1965, bland annat genom att stämma oppositionskandidater och genom lagar utestänga bl a personer med brottsregister från att ställa upp i val. Även Tanzania hade ett enda nationellt samlingsparti efter frigörelsen, där olika kandidater hade rätt att driva olika frågor. Allvarliga tendenser till förtryck av oliktänkande är ej kända, men enpartisystemet inbjöd till korruption inom stasförvaltnigen. President Neyrere har i efterhand betraktat enpartisystemet som ett misslyckande, trots de goda intentionerna. Vissa länder har ett tvåpartisystem där två partier har maktposition, däribland Storbritannien och USA, men till skillnad från enpartistaten är andra partier lagliga i dessa länder, även om de inte ofta har samma framgångar som mindre partier i många andra länder. Värt att nämna är också att Östtyskland och Polen under kommunisttiden hade flerpartisystem respektiva tvåpartisystem. Detta till trots rådde politiskt förtryck. Antalet partier i ett land kan således inte ses som en mätare på landets politiska frihet.
  • Однопарті́йна систе́ма (монопартійна система) — тип політичної системи, що характеризується монопольним правом однієї партії брати участь у державному будівництві. Монопартійна система в основному була явищем ХХ століття. Вона була надбанням тоталітарних режимів. Однопартійна система була впроваджена в комуністичних державах, як от: КНР, Куба, КНДР, СРСР, а також в прорадянських країнах-сателітах. Монопартійність була встановлена також в нацистській Німеччині і фашистській Італії Лише члени правлячої партії могли обіймати державні посади. Тут проявляється ще один феномен тоталітарної держави такий, як злиття партійних і державних органів. Однопартійність ідеологічно виправдовувалася тоталітарними режимами. Правлячу партію називали носієм всіх політичних і моральних чеснот. Так, комуністичну партію називали провідною і спрямовуючою: «Провідною і спрямовуючою силою радянського народу як в роки мирного будівництва, так і в дні війни була партія Леніна, партія більшовиків. Ні одна партія не мала і не має такого авторитету серед народних мас, як наша більшовицька партія. Більшовицька партія являється передовим загоном робітничого класу та інших прошарків трудящих. » Інші політичні партії були непотрібними комуністичному режиму, а тому визнавалися ворожими. Так, Молотов, виступаючи 29 листопада на з'їзді, заявив: «Все краще в демократичному ладі інших держав ми беремо і переносимо в нашу країну і застосовуємо до наших умов радянської держави. За бортом залишається лише умовна нелегальність для політичних партій, крім партії комунізму. В нашій країні інші політичні партії, як показав весь наш досвід, являються агентурою реставраторів капіталізму, не може бути місця для їх легалізації. » На відміну від Радянського Союзу в нацистській Німеччині однопартійність була закріплена юридично майже відразу. Декрет від 14 липня 1933 р. говорить: «Націонал-соціалістична німецька робітнича партія є єдиною партією в Німеччині. Будь-хто, хто зробить кроки до збереження організаційної структури якої-небудь іншої політичної партії або до створення нової політичної партії, буде підданий покаранню у вигляді каторжних робіт строком до трьох років або тюремному ув'язнення терміном від шести місяців до трьох років, якщо його діяння не зажадають більш тяжке покарання відповідно до інших розпоряджень. » Введення однопартійної системи було необхідним для уніфікації всього суспільного життя. Проголошення однопартійності стало першим кроком до тотального контролю над державою і суспільством і насадження їм своїх принципів та ідеалів. Існування інших партій не допускалося, оскільки вони могли б перешкоджати руху суспільства по «єдино правильному» шляху.
  • 一党执政或一党专政指一个国家的政权由一个政党所把握，在相当长的时期内只存在唯一的执政党，俗稱「黨國體制」或「一黨獨裁」。 一党专政的术语比一党执政外延要小，通常通过法律的形式对一党执政加以确立，也可能通过现实力量如軍政府達成，不允許有反對党，或者法律上只有参政议政但不能执政的合法政党。 在一些一党佔主要地位的国家，反对党是允许的，但是通常没有机会获得实权。占主要地位的政党则容易有机会通过赞助或在投票中舞弊以保持政权。
dbpprop:date
  • December 2008
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:relatedInstance
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdf:type
rdfs:comment
  • A single-party state, one-party system or single-party system is a type of party system government in which a single political party forms the government and no other parties are permitted to run candidates for election. Sometimes the term de facto single-party state is used to describe a dominant-party system where laws or practices prevent the opposition from legally getting power.
  • Unter einem Einparteiensystem versteht man ein politisches System, bei dem eine Partei langfristig die alleinige Regierungsgewalt innehat und keine Oppositionsparteien zulässt. Die Einheitspartei ist also alleinige Staatspartei und meist einer bestimmten Ideologie verpflichtet.
  • Un estat unipartidista o sistema unipartidista és una forma de govern en què un partit polític conforma el govern i no es permet l'existència de cap altre partit polític. En cas que es permeti l'existència d'altres partits aquests se subordinen al partit dominant; és a dir, no es permet l'existència dels partits d'oposició.
  • El unipartidismo es un sistema de partidos políticos en el que existe un único partido político legal que pueda presentarse a los procesos electorales, o bien a aquel en el que, aún existiendo legalmente varios partidos políticos, las normas jurídicas establecen, o "de facto" se produce, el acaparamiento de la mayoría del poder político por un único partido.
  • Yksipuoluejärjestelmä on valtio, jossa yksi puolue tai koalitio johtaa maata, eivätkä muut puolueet saa asettaa ehdokkaita vaaleissa. Jossain tapauksissa sitoutumattomat ehdokkaat saavat asettua ehdolle. Useimmissa tapauksissa yksipuoluejärjestelmän takana on ollut sosialistinen, nationalistinen tai fasistinen ideologia.
  • Un parti unique est un parti politique ayant légalement le monopole de l'activité politique d'un État. Par principe, les régimes à parti unique s'opposent à ceux respectant le multipartisme. Le monopole de la vie politique fait qu'il y a une concentration du pouvoir dans les mains d'un petit groupe, ces régimes sont considérés comme dictatoriaux.
  • A pártállam egy fajta politikai hatalmi rendszer, ahol egy uralmon levő párt (melyet ebben az esetben állampártnak nevezünk) demokratikus kontrollok nélkül gyakorolja az állami funkciókat. A pártállam tehát olyan speciális formája a diktatúrának, ahol a hatalom gyakorlásában kiemelkedő szerepe van egy, a többpárti demokrácia pártjaihoz egyes külső jegyeiben hasonló szervezetnek.
  • Un sistema politico monopartitico è un sistema politico in cui un solo partito può presentare i propri candidati alle elezioni. In senso esteso, si può parlare di stato monopartitico anche quando esiste un unico partito de facto, anche se la costituzione e le leggi vigenti in linea di principio consentirebbero una pluralità di partiti.
  • 一党制（いっとうせい）は、合法政党が一党しか存在せず、他の政党の存在が許されない政党制（政党システム）のことである。
  • Een eenpartijenstelsel of eenpartijstelsel is een stelsel waarbij er in een land maar één politieke partij is toegestaan, dit in tegenstelling tot een meerpartijenstelsel. Oppositiepartijen zijn verboden. Meestal leidt een eenpartijstelsel tot een dictatuur (absolute macht bij één persoon), maar dit is niet altijd het geval. Een eenpartijstelsel mag niet worden verward met een stelsel waarin één partij als dominerend naar voren komt.
  • En ettpartistat er en stat hvor det er ett parti som har makten og alle de politiske lederene tilhører dette partiet. Det kan være mange grunner for at en stat er en ettpartistat, for eksempel ideologi eller religion. Dette betyr ikke nødvendigvis at ingen andre partier eller kandidater kan stille til valg. I dag er det Kina, Cuba, Nord-Korea, Laos, Syria, Turkmenistan og Vietnam land hvor ingen andre parti får stille.
  • System jednopartyjny – System partyjny występujący głównie w państwach komunistycznych oraz w Nazistowskich Niemczech i faszystowskich Włoszech. W systemie jednopartyjnym parlament (o ile istnieje) jest obsadzony przez członków jedynej legalnej partii, a działalność opozycyjna jest zakazana. Obecnie system jednopartyjny istnieje w Chinach, na Kubie, w Wietnamie, w Laosie i Korei Północnej.
  • Unipartidarismo, Sistema Unipartidário ou Sistema de Partido Único é um sistema partidário próprio dos regimes autoritários em que um único partido político é legal, confundindo-se com o próprio Estado, sendo que legalmente não podem existir outros partidos. Às vezes o termo unipartidarismo é utilizado para descrever um sistema de partido dominante, em que existem outros partidos, mais as leis impedem a oposição de obter legalmente poder.
  • Sistemul politic monopartit ori statul unipartid este un tip de guvernare în care un singur partid politic formează guvernul, niciunui alt partid nepermiţându-i-se să funcţioneze, sau să prezinte candidaţi la alegeri. În majoritatea cazurilor, toate partidele, în afara celui de la putere, sunt interzise. Există însă state care garantează monopolul puterii unui singur partid prin folosirea diferitelor prevederi legale sau acţiuni practice (aşa cum ar fi falsificarea alegerilor).
  • Однопартийная система — тип политической системы, в которой единственная политическая партия обладает законодательной властью. Оппозиционные же партии либо запрещены, либо системно не допускаются к власти.
  • En totalitär enpartistat är en stat där ett enda politiskt parti har absolut makt, och oppositionspartier och liknande politiska motståndsorganisationer är mer eller mindre olagliga. Länder som kallat sig socialistiska eller som innefattat demokratiska i landets namn har ofta varit eller blivit enpartistater och styrts av kommunistpartier.
  • Однопарті́йна систе́ма (монопартійна система) — тип політичної системи, що характеризується монопольним правом однієї партії брати участь у державному будівництві. Монопартійна система в основному була явищем ХХ століття. Вона була надбанням тоталітарних режимів.
rdfs:label
  • Single-party state
  • Einparteiensystem
  • Sistema unipartidista
  • Unipartidismo
  • Yksipuoluejärjestelmä
  • Parti unique
  • Pártállam
  • Monopartitismo
  • 一党制
  • Eenpartijstelsel
  • Ettpartistat
  • System jednopartyjny
  • Unipartidarismo
  • Sistem monopartit
  • Однопартийная система
  • Enpartistat
  • Однопартійна система
  • 一黨執政
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:Country/governmentType of
is dbpedia-owl:governmentType of
is dbpprop:governmentType of
is dbpprop:redirect of
is owl:sameAs of