| dbpprop:abstract
|
- Simon Magus (Greek Σίμων ὁ μάγος), also known as Simon the Sorcerer and Simon of Gitta, was a Samaritan proto-Gnostic and traditional founder of the Simonians in the first century A.D. He appeared prominently in several apocryphal and heresiological accounts of early Christian writers, who regarded him as the source of all heresies. Simon Magus has been portrayed as both student and teacher of Dositheus, with followers who revered him as the Great Power of God. There were accusations by Christians that he was a demon in human form, and he was specifically said to possess the ability to levitate and fly at will. The fantastic stories of Simon the Sorcerer persisted into the Middle Ages, becoming a possible inspiration for the Faustbuch, and Goethe's Faust.
- Simon Magus (auch Simon der Magier, Simon von Samarien oder Simon von Gitta; † 65, Rom) gilt als erster Häretiker der Kirche. Das Wenige, das über ihn bekannt ist, stammt aus christlichen Quellen, meist Polemiken gegen Gnostiker. Demzufolge war er ein Samaritaner, der von seinen Anhängern als "die große Kraft Gottes" oder Gott in menschlicher Gestalt verehrt wurde. Von ihm abgeleitet ist der Begriff Simonie für Ämterkauf.
- Simó Mag (Simon Magus) fou un suposat religiós cristià, considerat el primer heretge, amb fets fabulosos que són difícils de distingir dels fets reals. Va viure vers la meitat del segle I.
- Simón el Mago, llamado también Simón de Gitta fue un líder religioso samaritano, inicialmente gnóstico (posteriormente modificó sus doctrinas), mencionado en la literatura cristiana primitiva. Se encuentran referencias a Simón el Mago en los Hechos de los Apóstoles, en las obras patrísticas de Justino Mártir, Ireneo de Lyon e Hipólito, en los Hechos apócrifos de Pedro y en la llamada "literatura clementina". No está claro si todas estas fuentes se refieren a un solo personaje o a varios personajes distintos. La referencias más conocida a Simón Mago se encuentra en el capítulo 8 de los Hechos de los Apóstoles. En él se relata que Simón, un hechicero de Samaria, fue convertido al cristianismo por Felipe el Evangelista. Cuando Pedro y Juan fueron enviados a Samaria, Simón les ofreció dinero a cambio del poder de transmitir el Espíritu Santo, proposición que ambos apóstoles rechazaron escandalizados. (De esta propuesta de Simón Mago deriva la palabra "simonía", que designa el pecado consistente en pagar por obtener prebendas o beneficios eclesiásticos). En el texto cristiano apócrifo de los Hechos de Pedro se narra una de las leyendas más conocidas acerca de Simón el Mago. Cuando exhibía sus poderes mágicos en Roma, volando ante el emperador Claudio, para probar su condición divina, los apóstoles Pedro y Pablo rogaron a Dios que detuviese su vuelo: Simón paró en seco y cayó a tierra, donde fue apedreado. Para el simonianismo, antigua secta gnóstica, Simón Mago era dios en forma humana.
- Simon Magus (Simon Taikuri tai Simon Tietäjä) oli ensimmäisellä vuosisadalla elänyt ihmeiden tekijä, joka mainitaan Apostolien teoissa sekä useissa apokryfisissä teksteissä. Antiikin maailmassa Simon Magus oli laajalti tunnettu etenkin Simon Pietarin vastustajana. Kristityt ovat maininneet hänet ensimmäisenä harhaoppisena, ja gnostilainen simonianismin lahko piti häntä ihmishahmoisena jumalana.
- Simon le Magicien ou le Mage, selon les chrétiens, ou Simon de Samarie, né à Gitton et mort probablement à Rome au I siècle, est un chrétien gnostique, dont les écrits ont été condamnés comme hérétiques par l’Église.
- Simon mágus, Szimón ho magosz, Simon magus, Simon Samaritanus görög nyelven alkotó protognosztikus szamaritánus, vallásalapító. Életéről nincsenek pontos adataink, valódi neve sem ismert. A Kr. u. 40-es években Rómában működött. A korai keresztényekkel való összeütközését a Bibliában olvasható Apostolok cselekedetei ismerteti, tanairól részletesen beszámolt Hippolütosz a „Philoszophúmena” 6. fejezetében. Simon mágus volt a kereszténység előtti gnózis utolsó nagyhatású képviselője. „Apophaszisz megalé” (Nagy tagadás) című sokat emlegetett, de egészében elveszett írása az egyházatyák tudósításaiból ítélve a Tóra értelmezése az alexandriai hellenisztikus zsidó filozófia szellemében, mindenesetre a gnózis megalapozására. Tanaiban a görög mitológia is jelentős szerepet kapott. Ő maga „Isten nagy ereje”; társnője, a türoszi származású – állítólag nyilvánosházból kiváltott – Helené, a megismerési princípium megtestesülése. Simon gnózisa a zsidó és görög mitológiai allegóriák átélésére, megvalósítására is törekedett. Hatása a Kr. u. II. század gnosztikus iskoláiban élt tovább. A kereszténység legfőbb ellenfeleként támadta.
- Simon Mago, considerato il primo degli eretici dalle fonti cristiane antiche, fu un proto-gnostico samaritano.
- Simon Magus of Simon de tovenaar kennen we uit Handelingen van de Apostelen 8:9-13: Voordien had een zekere Simon in de stad magie bedreven en de bevolking versteld doen staan. Hij beweerde over bijzondere gaven te beschikken, en iedereen, van groot tot klein, keek vol ontzag naar hem op omdat ze werkelijk meenden dat de grote macht van God in hem zichtbaar werd. Hij boezemde de bevolking ontzag in omdat hij hen geruime tijd verbaasd had met zijn magische kunsten. Maar toen Filippus hen door zijn verkondiging van het koninkrijk van God en de naam van Jezus Christus tot geloof had gebracht, lieten ze zich dopen, mannen zowel als vrouwen. Ook Simon aanvaardde het geloof, en na zijn doop bleef hij voortdurend bij Filippus; en hij stond versteld van de tekenen en de machtige wonderen die hij zag gebeuren. Maar daarna gedroeg hij zich minder netjes : Toen Simon zag dat de mensen door de handoplegging van de apostelen vervuld raakten van de Geest, bood hij Petrus en Johannes geld aan en zei: ‘Geef ook mij deze macht, zodat iedereen wie ik de handen opleg de heilige Geest ontvangt. ’ Maar Petrus zei tegen hem: ‘U zult in het verderf worden gestort, u met uw geld, omdat u denkt te kunnen kopen wat God geschonken heeft. U kunt beslist geen deel hebben aan onze taak, want uw houding tegenover God is niet oprecht. Toon berouw over uw verfoeilijke gedrag en smeek de Heer of hij u uw slechte gedachten wil vergeven, want ik zie dat u vol venijn zit en verstrikt bent in het kwaad. ’ Toen zei Simon: ‘Bid voor mij tot de Heer dat het me niet zal vergaan zoals u hebt gezegd'. Uit deze poging van Simon om spirituele macht of autoriteit aan te wenden tot eigen gewin, komt de term 'simonie' voort. Meer in het bijzonder geldt simonie in de Rooms-katholieke kerk als misbruik van het priesterlijk ambt tot geldelijk gewin. Simon Magus leefde in de eerste eeuw. In de tweede eeuw beriep de gnostische sekte van de Simonianen zich op hem als hun grondvester. We kennen hun leer voornamelijk van Irenaeus van Lyon die deze beschreef en aanviel als ketterij in zijn Adversus Haereses. Simon Magus komt ook voor in de apocriefe Handelingen van Petrus. Daarin vertelt Petrus het verhaal van Simons dood. Simon Magus was in het Colosseum om zijn mogelijkheid om te vliegen te demonstreren aan keizer Claudius. Petrus vond dit echter godslastering en bad tot God om hem te laten vallen, die zijn verzoek inwilligde, en Simon Magus stortte neer. Hij brak zijn been op 3 plaatsen en werd gestenigd door de volgelingen van Petrus.
- Szymon Mag, znany także jako Simon Magus lub Szymon z Gitty – był Samarytaninem (proto-)gnostykiem. Według wierzeń starożytnej sekty gnostycznej simonitów był on bogiem w ludzkiej postaci. Niemalże wszystkie z ocalałych źródeł świadczących o życiu i poglądach Szymona Maga są zawarte w pracach chrześcijańskich. Różne źródła informacji o Szymonie zawierają odmienne jego wyobrażenia, różniące się tak bardzo, że wyraża się wątpliwość, czy odnoszą się do tej samej osoby.
- Simão foi um mago da Samaria, tanto seu nascimento quanto falecimento são desconhecidos, citado no Novo Testamento e nas obras dos Padres da Igreja. Sua personalidade foi objeto de muita controvérsia. Para os Padres, Simão é um homem ambicioso e desejoso dos poderes de Deus. Como podemos ver na Bíblia, mais precisamente nos Atos dos Apóstolos 8, 9-24. Entretanto, para os Gnósticos, o mago da Samaria era um "rival" do Cristo a qual fundou uma seita que se proclamava representante da Gnose e sua companheira, Helena, uma ex-prostituta, que, segundo o mago, era a encarnação de Sophia e de Helena de Tróia. Simão acreditava na Reencarnação e que o elemento Fogo é a raiz de todas as coisas e este é a origem da Alma. Em suas viagens na Judéia, o mago explicava que o conhecimento é a única chave para a ascensão aos Céus. Afirmava que o Deus do Velho Testamento é um Demiurgo. Conta-se que para provar a validade de sua doutrina fazia demonstrações públicas de levitação. Há um texto apócrifo que diz que Pedro travou um embate contra o mago da Samaria que questionava suas habilidades "voadoras". Assim, no alto de uma torre, o mago dá o seu derradeiro vôo. Mesmo assim, Simão é considerado o primeiro profeta Gnóstico.
- Симон Волхв (греч. Σίμων ό μάγος) — из самарийского местечка Гиттон, современник апостолов, основатель существовавшей до III в. гностической секты симониан, или еленгиан (по имени его спутницы Елены). По общему мнению древних христианских писателей, Симон Волхв был родоначальником гностицизма и всех ересей в церкви. Главные известия о его жизни и учении имеют исторический характер. Первое свидетельство о нём находится в кн. Деян. Апост. (VIII, 9—24), где рассказывается, что Филипп (архидиакон), успешно проповедуя евангелие в Самарии, крестил там, между прочим, и одного волхва, Симона, считавшего себя «чем-то великим», творившего всякие чудеса и имевшего многих последователей, которые видели в нём явление «великой силы Божией». Когда из Иерусалима прибыли ап. Пётр и Иоанн, чтобы посредством возложения рук низвести дары Духа Святого на крещённых, Симон Волхв предложил им денег за сообщение ему их «секрета» и был строго обличен и отвергнут апостолом Петром. Дальнейшая судьба Симона известна из других источников (главным образом, через Иринея и Ипполита, пользовавшихся не дошедшею до нас «Синтагмой» святого Иустина, земляка Симона). Из Самарии Симон прибыл в Тир, где на деньги, отвергнутые апостолами, выкупил из блудилища пребывавшую там 10 лет женщину Елену и объявил её творческой мыслью верховного Божества, родившего через неё архангелов и ангелов, сотворивших наш мир. Самого себя он выдавал за этого верховного Бога, как являемого в прошедшем, настоящем и будущем (ό εστώς, στάς, στησόμενος). Применяясь к христианским терминам, Симон Волхв объявил, что он есть «отец», «сын» и «дух святой» — три явления единого сверхнебесного Бога: как отец, он явился в Самарии в собственном лице Симона; как сын — в Иудее, в лице Иисуса, которого оставил перед распятием; как дух святой он будет просвещать язычников во всей вселенной. О нераздельной с ним мысли Божией он рассказывал, что созданные ею космические духи, движимые властолюбием и неведением, не захотели признавать её верховенства и, заключив её в оковы чувственно-телесного бытия, заставили последовательно переходить из одного женского тела в другое. Она явилась как гомеровская Елена виновницею Троянской войны, а через 1000 лет очутилась проституткой в Тире, где Симон Волхв, следивший за всеми её превращениями, подобрал её, как добрый пастырь потерянную овцу. Известие о путешествии Симона в Рим и его успехах там совершенно правдоподобно, но эти успехи, конечно, не доходили до публичных почестей со стороны императора и сената, как сообщают церковные писатели, введённые в заблуждение ошибочным чтением надписи на одной статуе, посвященной латинизованому семитическому божеству Semo Sancus. — Псевдоклементины (тенденциозный сборник рассказов II в. , ложно приписанных Клименту римскому) содержат много подробных, но недостоверных сведений о Симоне — о его долгом противоборстве с апост. Петром в Кесарии и в Риме, о его неудачной попытке вознестись на небо и ещё более неудачной — воскреснуть из гроба, куда по его требованию ученики положили его живым, а через три дня нашли мертвым. Основная тенденция при вымышленном изображении Симона в Клементинах — отождествление его с апостолом Павлом, как «врагом Моисеева закона и лукавым извратителем истинного христианства». У исторического Симона как родоначальника гностики и апостола Павла была лишь та общая черта, что оба они, хотя в различных направлениях, решительно вывели религиозную мысль христиан из пределов современного им ортодоксального иудейства. Хотя Симон, несомненно, был причастен эллинистическому образованию, но прямая принадлежность ему теософского сочинения «Великое изъяснение», откуда значительные отрывки приводятся у Ипполита, подвергается сомнению; во всяком случае достоверно, что это любопытное сочинение, при религиозно-мистическом содержании пропитанное философскими понятиями Гераклита, Эмпедокла, Аристотеля и стоиков, вышло из среды ближайших последователей Симона. Абсолютное начало всего возможного и действительного автор μεγ. απόφ. обозначает как двойственный огонь — скрытый и явный (греч. πϋρ διπλουν — το μέν τι κρυπτόν, το δέ τι φανερον); первый скрывается во втором, второй возникает из первого; помимо метафорического названия сверхнебесного огня (греч. το πύρ ύπερουράνιον), абсолютное начало Симона обозначается и философски посредством аристотелевых понятий δύναμις и ερέργεια (потенция и акт). Первый акт абсолютного начала есть всеобъемлющая мысль, мысленно рождая которую абсолютное определяется как ум и отец. Первая чета — ум и мысль, обращаясь внутренне на себя, развиваются в две другие: звук и название, рассудок и вожделение. Скрывающееся в этих «шести корнях бытия» единое абсолютное первоначало само по себе есть невидимая сила, непостижимое молчание (греч. δύναμις σιγή αορατος, άκαταληπτος); в своей чистой потенциальности, как нераскрывшийся зачаток, или точка бытия, оно есть по преимуществу малое; но, будучи таковым лишь для видимости, оно становится великим, определяясь в себе как ум и мысль и вечно выводя из себя все дальнейшие определения мира умопостигаемого — а эго мысленно великое становится беспредельным в явлениях реального мира, который развивается по той же схеме активно-пассивных, мужеско-женских сочетаний, как и мир умопостигаемый. Первой сизигии (уму и мысли) соответствуют здесь небо и земля, второй (звуку и названию) — солнце и луна, третьей (рассудку и вожделению) — воздух и вода. Единый подлинный деятель и двигатель всего этого логического и физического процесса есть то же самое абсолютное начало в своей являемости, или «явный огонь», великая творческая сила, «изображающаяся» во всем видимом и невидимом — тот έστώς οτάς, στησόμενος, с которым отождествлял себя Симон. В μεγ. απόφ. этот актуальный сущий бог представлен говорящим предвечной или предсуществующей силе божества (абсолютному первоначалу как такому); «я и ты — одно, прежде меня — ты, то, что за тобой, — я». Этот «второй бог» — или всецелая действительность абсолютного — называется также седьмой силой, как завершение всех дел, исходящих из семи корней бытия в горнем и дольнем мире. Между этим умозрением и мистическим романом ума и мысли, Симона и Елены, нельзя установить прямой связи, вероятно потому, что μεγ. απόφασις не дошла до нас в полном виде. Из последователей Симона и Елены церковные историки не называют крупных имен; непосредственно за Симона выступает Менандр, близкий к нему, но самостоятельный гностик. Главные источники: Ипполит и Ириней (последний есть в русский перев. свящ. Преображенского, М. , изд. ред. «Правосл. обозр. »). В новейшей лит. главное соч. — Adolf Hilgenfeld, «Die Ketzer geschichte des Urchristenthums» (Л. , 1884).
- Simon Magus, Simon trollkarlen, samarisk religiös ledare, omtalad i Apg. 8:9-24. Enligt olika tidigkristna författare var Simon den förste gnostikern och ledde en egen sekt där han själv spelade en gudomlig roll. Enligt de kristna Petrusakterna möttes Petrus och Simon på Forum Romanum i Rom och tävlade i att göra under, varvid Petrus avgick med segern och Simon omkom, då han försökte flyga.
|
| rdfs:comment
|
- Simon Magus (Greek Σίμων ὁ μάγος), also known as Simon the Sorcerer and Simon of Gitta, was a Samaritan proto-Gnostic and traditional founder of the Simonians in the first century A.D. He appeared prominently in several apocryphal and heresiological accounts of early Christian writers, who regarded him as the source of all heresies. Simon Magus has been portrayed as both student and teacher of Dositheus, with followers who revered him as the Great Power of God.
- Simon Magus (auch Simon der Magier, Simon von Samarien oder Simon von Gitta; † 65, Rom) gilt als erster Häretiker der Kirche. Das Wenige, das über ihn bekannt ist, stammt aus christlichen Quellen, meist Polemiken gegen Gnostiker. Demzufolge war er ein Samaritaner, der von seinen Anhängern als "die große Kraft Gottes" oder Gott in menschlicher Gestalt verehrt wurde. Von ihm abgeleitet ist der Begriff Simonie für Ämterkauf.
- Simó Mag (Simon Magus) fou un suposat religiós cristià, considerat el primer heretge, amb fets fabulosos que són difícils de distingir dels fets reals. Va viure vers la meitat del segle I.
- Simón el Mago, llamado también Simón de Gitta fue un líder religioso samaritano, inicialmente gnóstico (posteriormente modificó sus doctrinas), mencionado en la literatura cristiana primitiva. Se encuentran referencias a Simón el Mago en los Hechos de los Apóstoles, en las obras patrísticas de Justino Mártir, Ireneo de Lyon e Hipólito, en los Hechos apócrifos de Pedro y en la llamada "literatura clementina".
- Simon Magus (Simon Taikuri tai Simon Tietäjä) oli ensimmäisellä vuosisadalla elänyt ihmeiden tekijä, joka mainitaan Apostolien teoissa sekä useissa apokryfisissä teksteissä. Antiikin maailmassa Simon Magus oli laajalti tunnettu etenkin Simon Pietarin vastustajana. Kristityt ovat maininneet hänet ensimmäisenä harhaoppisena, ja gnostilainen simonianismin lahko piti häntä ihmishahmoisena jumalana.
- Simon le Magicien ou le Mage, selon les chrétiens, ou Simon de Samarie, né à Gitton et mort probablement à Rome au I siècle, est un chrétien gnostique, dont les écrits ont été condamnés comme hérétiques par l’Église.
- Simon mágus, Szimón ho magosz, Simon magus, Simon Samaritanus görög nyelven alkotó protognosztikus szamaritánus, vallásalapító. Életéről nincsenek pontos adataink, valódi neve sem ismert. A Kr. u. 40-es években Rómában működött. A korai keresztényekkel való összeütközését a Bibliában olvasható Apostolok cselekedetei ismerteti, tanairól részletesen beszámolt Hippolütosz a „Philoszophúmena” 6. fejezetében.
- Simon Mago, considerato il primo degli eretici dalle fonti cristiane antiche, fu un proto-gnostico samaritano.
- Simon Magus of Simon de tovenaar kennen we uit Handelingen van de Apostelen 8:9-13: Voordien had een zekere Simon in de stad magie bedreven en de bevolking versteld doen staan. Hij beweerde over bijzondere gaven te beschikken, en iedereen, van groot tot klein, keek vol ontzag naar hem op omdat ze werkelijk meenden dat de grote macht van God in hem zichtbaar werd. Hij boezemde de bevolking ontzag in omdat hij hen geruime tijd verbaasd had met zijn magische kunsten.
- Szymon Mag, znany także jako Simon Magus lub Szymon z Gitty – był Samarytaninem (proto-)gnostykiem. Według wierzeń starożytnej sekty gnostycznej simonitów był on bogiem w ludzkiej postaci. Niemalże wszystkie z ocalałych źródeł świadczących o życiu i poglądach Szymona Maga są zawarte w pracach chrześcijańskich.
- Simão foi um mago da Samaria, tanto seu nascimento quanto falecimento são desconhecidos, citado no Novo Testamento e nas obras dos Padres da Igreja. Sua personalidade foi objeto de muita controvérsia. Para os Padres, Simão é um homem ambicioso e desejoso dos poderes de Deus. Como podemos ver na Bíblia, mais precisamente nos Atos dos Apóstolos 8, 9-24.
- Симон Волхв (греч. Σίμων ό μάγος) — из самарийского местечка Гиттон, современник апостолов, основатель существовавшей до III в. гностической секты симониан, или еленгиан (по имени его спутницы Елены).
- Simon Magus, Simon trollkarlen, samarisk religiös ledare, omtalad i Apg. 8:9-24. Enligt olika tidigkristna författare var Simon den förste gnostikern och ledde en egen sekt där han själv spelade en gudomlig roll. Enligt de kristna Petrusakterna möttes Petrus och Simon på Forum Romanum i Rom och tävlade i att göra under, varvid Petrus avgick med segern och Simon omkom, då han försökte flyga.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
