| dbpedia-owl:abstract
|
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar Palacios y Blanco ] war südamerikanischer Unabhängigkeitskämpfer und ist Nationalheld vieler südamerikanischer Länder. Er führte die südamerikanische Unabhängigkeitsbewegung gegen die spanischen Kolonialherren in den heutigen südamerikanischen Staaten Venezuela, Kolumbien, Panamá, Ecuador, Peru und Bolivien an.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco, commonly known as Simón Bolívar was a Venezuelan military and political leader. Together with José de San Martín, he played a key role in Latin America's successful struggle for independence from the Spanish Empire, and is today considered one of the most influential politicians in Latin American history. Following the triumph over the Spanish Monarchy, Bolívar participated in the foundation of the first union of independent nations in Latin America, a republic, which was named Gran Colombia, and of which he was president from 1819 to 1830. Bolívar remains regarded in Hispanic America as a hero, visionary, revolutionary, and liberator. During his lifetime, he led Bolivia, Colombia, Peru, Ecuador, Panama, and Venezuela to independence, and helped lay the foundations for democratic ideology in much of Hispanic America.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco, mejor conocido como Simón Bolívar, fue un militar y político venezolano de la época pre-republicana de la Capitanía General de Venezuela; fundador de la Gran Colombia y una de las figuras más destacadas de la emancipación americana frente al Imperio español. Contribuyó de manera decisiva a la independencia de las actuales Bolivia, Colombia, Ecuador, Panamá, Perú y Venezuela. Le fue concedido el título honorífico de Libertador por el Cabildo de Mérida en Venezuela que, tras serle ratificado en Caracas, quedó asociado a su nombre. Los problemas para llevar adelante sus planes fueron tan frecuentes que llegó a afirmar de sí mismo que era "el hombre de las dificultades" en una carta dirigida al general Francisco de Paula Santander en 1825. Participó en la fundación de la Gran Colombia, nación que intentó consolidar como una gran confederación política y militar en América, de la cual fue Presidente. Bolívar es considerado por sus acciones e ideas el "Hombre de América" y una destacada figura de la Historia Universal, ya que dejó un legado político en diversos países latinoamericanos, algunos de los cuales le han convertido en objeto de veneración nacionalista. Ha recibido honores en varias partes del mundo a través de estatuas o monumentos, parques, plazas, etc.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco oli venezuelalainen vallankumousjohtaja. Hän johti taisteluja, jotka johtivat nykypäivän itsenäisten Venezuelan, Kolumbian, Ecuadorin, Perun ja Bolivian syntyyn. Viimeksi mainitulle hän on antanut nimensäkin. Hän oli Suur-Kolumbian (Kolumbia, Ecuador ja Venezuela) presidentti 1819–1830, Venezuelan 1813–1814, Bolivian 1825 ja Perun 1824–1827. Hänen tavoitteensa eräänlaisen Etelä-Amerikan Yhdysvaltojen luomisesta ei kuitenkaan toteutunut.
- シモン・ボリバル（シモン・ホセ・アントニオ・デ・ラ・サンティシマ・トリニダー・ボリーバル・イ・パラシオス、Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios、1783年7月24日 - 1830年12月17日）は、南米大陸のアンデス5ヵ国をスペインから独立に導き、統一したコロンビア共和国を打ちたてようとした革命家、軍人、政治家、思想家である。日本語ではシモン・ボリーバルと表記されることも多い。 ベネズエラのカラカスにアメリカ大陸屈指の名家の男子として生まれたが、早いうちに妻を亡くしたことが直接、間接のきっかけとなってボリバルはその後の生涯をラテンアメリカの解放と統一に捧げた。このため、ラテンアメリカでは「解放者」 (El Libertador) とも呼ばれる。多くの武将を配下にして使いこなし、特にアントニオ・ホセ・デ・スクレ将軍との親交は有名である。
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios, of kortweg Simón Bolívar was een Zuid-Amerikaanse vrijheidsstrijder. Hij stond aan de wieg van de landen Panama, Colombia, Ecuador, Peru, Venezuela en Bolivia. Dat laatste land is naar hem genoemd. Tegenwoordig staat hij in Latijns-Amerika nog steeds bekend als El Libertador, ofwel De Bevrijder. Hugo Chávez, president van Venezuela, refereert vaak aan Simón Bolívar en noemt zijn beleid de Bolivariaanse Revolutie.
- Simón José Antonio Bolívar var en søramerikansk general og nasjonalist. Simón Bolívar befridde store deler av visekongedømmet i Ny-Granada (Det som i dag er Venezuela og Colombia) og visekongedømmet i Peru fra det spanske veldet, og sammen med sin general Antonio José de Sucre deler han æren for å ha befridd Ecuador. Bolivar er fremdeles en sterkt symbolpreget figur med heltestatus i Latin-Amerika.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios - bohater walk o wyzwolenie Ameryki Południowej spod władzy Hiszpanów, mason. Wojna domowa o niepodległość Wenezueli, prowadzona w latach 1811-1812, zakończyła się klęską republikanów i ich przywódcy zostali aresztowani. Wśród represjonowanych oficerów republikańskich był pułkownik Simon Bolivar, syn majętnego kreolskiego szlachcica z Wenezueli. Został on przez władze hiszpańskie wydalony z kraju na jedną z wysp na Antylach Holenderskich. Wrócił po kilku miesiącach z zamiarem kontynuowania walki o niezależność hiszpańskiej Ameryki, lecz przy zastosowaniu nowej strategii. Sprowadzała się ona do objęcia ruchem wyzwoleńczym wszystkich prowincji Wicekrólestw Peru i Nowej Granady, prowadzenia szerokiej agitacji prorepublikańskiej i przyciągnięcia wszystkich warstw społecznych, także niewolników, przez nadanie im wolności. Swój szlak wyzwoleńczy rozpoczął od portu Cartagena w północnej Kolumbii. W kraju tym panowała wtedy chaotyczna wojna domowa. Istniało wiele rozproszonych ośrodków walki z wojskami hiszpańskimi. W pierwszym więc rzędzie Bolivar starał się o zespolenie sił republikańskich. Miał początkowo do dyspozycji zaledwie 70 ludzi, lecz śmiałe działania zaczepne, zabiegi propagandowe i „napoleoński” stosunek do żołnierzy, sprawiały, że jego oddziały szybko się rozrastały. W sierpniu 1813 oddziały Bolivara zajęły Caracas i ponownie proklamowana została w Wenezueli republika oraz powołany rząd republikański. Lecz było to pyrrusowe zwycięstwo, gdyż brakowało wszystkiego: broni, pieniędzy, żywności. Nie było też żadnej pomocy zewnętrznej, gdy tymczasem z Hiszpanii, gdzie król Ferdynand VII wyparł Francuzów za Pireneje i odzyskał swą władzę, napływały tysięczne oddziały regularnego wojska. Jesienią 1813 w Republice Wenezueli wybuchła rebelia kierowana przez Jose Bovesa, w wyniku której republika przestała praktycznie istnieć. Bolivar uciekł do Kolumbii, potem na brytyjską wyspę Jamajka, gdy cała Kolumbia opanowana została przez nową hiszpańską armię ekspedycyjną króla hiszpańskiego Ferdynanda VII. Przebywając na Jamajce Bolivar opublikował we wrześniu 1815 program wyzwoleńczy dla całej Ameryki Południowej, znany jako List z Jamajki. Zaś w grudniu udał się na emigrację do Haiti, gdzie Bolivarowi i jego przyjaciołom udało się zorganizować dwa kilkusetosobowe oddziały i przerzucić je w marcu 1816 na wybrzeże Wenezueli. Ich działania przez wiele miesięcy były jednakże nieskuteczne z powodów kłótni i konfliktów między dowódcami, nieuznającymi centralnego dowództwa i dyscypliny. Jedynym większym zwycięstwem było zdobycie przez Bolivara w 1817 twierdzy Angostura nad rzeką Orinoko i przyciągnięcie na swą stronę pasterzy-wojowników Llanos oraz ludności murzyńskiej po deklaracji zniesienia niewolnictwa. Gdy na zdobytych terenach powstańcy po raz trzeci utworzyli Republikę Wenezueli, Bolivar został w 1817 jej Najwyższym Naczelnikiem, zaś od 1819 prezydentem. Na tym jednakże nie poprzestał i nie zrezygnował ze swego programu wyzwolenia całej Ameryki Południowej. Zgodnie z tym programem, na wyzwolonych już terytoriach powstańcy zbierali siły do marszu na północne i zachodnie tereny Wicekrólestwa Nowej Granady. Rozpoczęli go w lutym 1819. Trwał sześć lat. Generał Simon Bolivar poprowadził swe, wciąż rosnące w siłę, oddziały wyzwoleńcze szlakiem, liczącym ponad cztery tysiące kilometrów, wyzwalając spod panowania Hiszpanów kolejne kraje: Wenezuelę, Kolumbię, Ekwador i Peru. Już wcześniej w latach 1816-1818 wywalczyły swą niepodległość Argentyna, Paragwaj i Chile, do 1822 Panama i Urugwaj, zaś w 1825 Boliwia (część Peru), nazwana tak od nazwiska Bolivara. W 1822 uniezależniła się od Portugalii także Brazylia, ogłaszając się cesarstwem, z cesarzem Pedro I, synem byłego króla portugalskiego. Nowo powstałe państwa uznane zostały przez mocarstwa europejskie i USA. Te ostatnie były szczególnie zainteresowane zmianami i rozwojem sytuacji w Ameryce Południowej, sprzyjając zresztą wyeliminowaniu wpływów hiszpańskich. Przez uchwalenie w 1823 tzw. doktryny Monroe'a wzbraniały też innym państwom europejskim interwencji i mieszania się do spraw kontynentu amerykańskiego. Bolivar dążył do stworzenia federacji wszystkich państw pohiszpańskiej Ameryki Południowej. Udało mu się to tylko częściowo przez utworzenie jeszcze w 1819 Federacji Wielkiej Kolumbii, grupującej Wenezuelę, Kolumbię, Ekwador i Panamę (współczesne flagi trzech pierwszych państw mają ten sam układ barw, pochodzący z flagi federacji zaprojektowanej przez samego Bolivara). Od początku, gdy został jej prezydentem piętrzyły się przed nim problemy odbudowy zniszczonych miast i zagospodarowania opustoszałych terenów rolniczych. Lecz największym problemem była panosząca się anarchia i samowola lokalnych władz. Te wielkie trudności popychały Bolivara do rządów autokratycznych i dyktatorskich, jakie zaczął stosować od 1828. Zraził sobie w ten sposób nawet przychylne mu dotąd kręgi społeczeństwa i najbardziej oddanych mu przyjaciół. W styczniu 1830 dokonany został nieudany pucz i zamach na życie Bolivara. W ich następstwie w marcu przekazał urząd prezydenta na rzecz generała Domingo Caycedo. Wielka Kolumbia podzieliła się z powrotem na Wenezuelę, Ekwador i Kolumbię (z Panamą). Rozpad dotychczasowego scentralizowanego państwa, i sposób w jaki się to dokonało, były dla Bolivara szokiem psychicznym. Ciężko chory próbował jeszcze jedność tę odbudować, ale nikt go już nie słuchał. Okrzyczany został wrogiem Wenezueli, oskarżano go o chęć zaprzedania kraju ojczystego cudzoziemcom itp. W atmosferze nagonki i wrogości złożył więc swój urząd prezydenta Wielkiej Kolumbii, nie przyjmując nawet należnej mu emerytury. "El Libertador", chory na gruźlicę płuc, zmarł w osamotnieniu w grudniu 1830. Jego postać jest szczególnie uwielbiana w Wenezueli, gdzie nazwisko Bolivara nosi miejscowa waluta, prestiżowo usytuowany plac w każdym większym mieście, kilkaset wiosek i osobny region administracyjny. Jego adiutantem był Polak pułkownik Józef Szeliski. Szablon:Przypisy
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios, comumente conhecido como Simón Bolívar ou Simão Bolívar, foi um militar e líder político venezuelano. Junto a José de San Martín, foi uma das peças chaves nas guerras de independência da América Espanhola do Império Espanhol. Após o triunfo da Monarquia Espanhola, Bolívar participou da fundação da primeira união de nações independentes na América Latina, nomeada Grã-Colômbia, na qual foi Presidente de 1819 a 1830. Simón Bolívar é considerado na América Latina como um herói, visionário, revolucionário, e libertador. Durante seu curto tempo de vida, liderou a Bolívia, a Colômbia, Equador, Panamá, Peru, e Venezuela à independência, e ajudou a lançar bases ideológicas democráticas na maioria da América Hispânica. Por essa razão, é referido por alguns historiadores como "George Washington da América do Sul".
- Симо́н Боли́вар — наиболее влиятельный и известный из руководителей войны за независимость испанских колоний в Америке. Национальный герой Венесуэлы. Генерал. Освободил от испанского господства Венесуэлу, Новую Гранаду, провинцию Кито, в 1819—1830 президент Великой Колумбии, созданной на территории этих стран. В 1824 освободил Перу и стал во главе образованной на территории Верхнего Перу Республики Боливия, названной в его честь. Национальным конгрессом Венесуэлы провозглашён Освободителем.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar Palacios Ponte y Blanco, vanligtvis kallad Simón Bolívar, född 24 juli 1783 i Caracas i nuvarande Venezuela, död 17 december 1830 i Santa Marta i nuvarande Colombia, var en sydamerikansk general och nationalist. Simón Bolívar befriade Peru, Venezuela och Nya Granada från det spanska väldet, och tillsammans med sin general Antonio José de Sucre delar han äran av att ha befriat Ecuador. Han planerade att samla alla de tidigare spanska besittningarna i Amerika i en stat.
- 西蒙·何塞·安东尼奥·德·拉·桑蒂西马·特立尼达·玻利瓦尔·伊·帕拉西奥斯（Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios，Template:Bd），通称西蒙·玻利瓦尔，拉丁美洲革命家、军事家、政治家、思想家，他与圣马丁遥相呼应，为南美洲脱离西班牙帝国统治而独立发挥了关键作用。 在从与西班牙王室的斗争中取胜后，玻利瓦尔参与建立了拉丁美洲第一个独立国家联盟，即大哥伦比亚，并于1819年至1830年任该国总统。 西蒙·玻利瓦尔在西班牙语美洲被公认为英雄、革命者与解放者。在他有生之年，他领导玻利维亚、哥伦比亚、厄瓜多尔、巴拿马、秘鲁和委内瑞拉取得独立，并促进民主意识形态在这些国家的发展。 西蒙·玻利瓦尔于1784年7月24日出生在委内瑞拉加拉加斯的一个来自西班牙巴斯克地区的贵族家庭。在他的家里，除拥有大片种植园和1000多名奴隶之外，还有金矿、糖厂、房产以及呢绒商店等。与其他地主资本家一样，他的家庭既是压制者，又是被压制者。他们凭借经济地位过着剥削奴隶的生活。而另一方面，他们在政治上、经济上又受到西班牙殖民当局的歧视、压制。所以，这些地主资本家迫切希望推翻殖民统治，挣脱殖民枷锁。 玻利瓦尔出生后不久，他身体欠安的父母便不得不将他托付给家奴照料。两年后，玻利瓦尔回到父母怀抱，然而之后的痛苦经历会继续严重影响他。1786年1月，即玻利瓦尔两岁半时，其父胡安·维森特·玻利瓦尔因肺结核去世，8岁时（1792年），母亲堂娜·玛丽亚·德拉孔塞普西翁·帕拉西奥斯·伊·布兰科逝世，父母双亡后，他住在舅父卡洛斯家中，然后于1799年前往西班牙学习法文，1802年5月26日同玛丽亚·特雷莎·罗德里格斯·德尔托罗·阿莱萨在西班牙马德里结婚，7月12日谐同妻子回到家乡委内瑞拉，但妻子玛丽亚·特雷莎于1803年1月22日染病去世。1804年他又回到欧洲，12月2日，去巴黎参加拿破仑的加冕礼，并成为拿破仑的随从官。 他非常钦佩拿破仑的才能和勋业，但他对拿破仑称帝反应十分强烈，鄙视其个人野心，并引以为戒，他以后虽然创造了很大的功业，面对人民的拥护，决不称帝，他认为对他最好的终身称号就是“解放者”，而且这个称号比任何帝王都高贵。 1807年他经美国返回委内瑞拉，1808年拿破仑入侵西班牙，西班牙人奋起抵抗，玻利瓦尔参加了在拉美西班牙殖民地的反抗法国人的斗争。 1810年他与弗朗西斯科·德·米兰达组织起义，召集了委内瑞拉第一次议会，1811年7月5日议会宣布委内瑞拉独立。7月23日，在米兰达的统率下，玻利瓦尔攻克巴伦西亚。这是他第一次战争经历。 1812年西班牙军队卷土重来，玻利瓦尔逃往哥伦比亚，发表《卡塔纳赫宣言》，指出失败的原因是内部不团结。 1813年3月12日，他被任命为新格拉納達准将，领兵苦战六次，重新占领加拉加斯，并接受“解放者”(el libertador)称号，建立“第二共和国”，但1814年第二共和国又覆灭，1815年5月10日，玻利瓦尔欲从卡塔赫纳去解放委内瑞拉，但遭到该城当局的坚决反对，于是他决定乘船去牙买加，过自愿流亡者的生活。12月24日到达海地洛斯卡约斯港，在海地总统佩蒂翁的帮助下，他重新组织武装，明确宣称要建立整个拉丁美洲联盟，他说：“我们是整个人类的缩影，我们在地球的另一边，被两个大洋包围着，虽然艺术事业和科学事业尚属年轻，但历史悠久，文明古老，我们既不是印第安人，也不是欧洲人，但有这两种血统。」 1819年他突袭波哥大，12月17日建立“大哥伦比亚共和国”，并把它分为三个省：委内瑞拉、昆迪纳马卡和基多。议会选举他为哥伦比亚总统。1821年解放委内瑞拉，1822年6月16日同安东尼奥·何塞·苏克雷并肩解放厄瓜多尔，7月26日和何塞·德·圣马丁将军在瓜亚基尔会面。1824年12月5日解放上秘鲁，1825年8月6日上秘鲁以玻利瓦名字命名玻利维亚共和国，结束了西班牙在南美的统治。1826年在巴拿马举行泛美大会。 但不久，委内瑞拉和哥伦比亚的领导人因为对宪法意见不同发生分歧，导致内战，英国、法国和美国立即趁机干预，1829年国家分裂。1830年玻利瓦尔沮丧至极，3月1日将权力移交国务委员会主席多明戈·凯塞多，而后退居富查。12月17日在圣玛尔塔因肺结核逝世。 2010年7月16日，在委內瑞拉總統查韋斯下令將他的遺骸取出，以查明他的真正死因。
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios, plus connu sous le nom de Simón Bolívar, surnommé le Libertador, né le Modèle:Date de naissance à Caracas au Venezuela, et mort le Modèle:Date de décès à Santa Marta en Colombie, est un général et homme politique sud-américain. Anti-impérialiste et nationaliste, il est une figure emblématique, avec l'Argentin José de San Martín de l'émancipation des colonies espagnoles d'Amérique du Sud dès 1813. Il participa de manière décisive à l'indépendance des actuels Bolivie, Colombie, Équateur, Panamá, Pérou et Venezuela. Bolivar participa également à la création de la Grande-Colombie, dont il souhaitait qu'elle devînt une grande confédération politique et militaire regroupant l'ensemble de l'Amérique latine, et dont il fut le premier Président. Le titre honorifique de Libertador lui fut d'abord accordé par le Cabildo de Mérida, au Venezuela, puis ratifié à Caracas, et reste aujourd'hui encore associé à son nom. Bolívar rencontra tant d'obstacles pour mener à bien ses projets qu'il en arriva à s'appeler lui-même « l'homme des difficultés », dans une lettre adressée au général Francisco de Paula Santander en 1825. Figure majeure de l'histoire universelle, Bolívar est aujourd'hui une icône politique et militaire dans de nombreux pays d'Amérique latine et dans le monde, qui ont donné son nom à un très grand nombre de places, de rues ou de parcs. Son nom est aussi celui d’un État du Venezuela, d’un département de la Colombie et surtout d’un pays, la Bolivie. On retrouve des statues à son effigie dans la plupart des grandes villes d'Amérique hispanophone, mais aussi à New York, Lisbonne, Paris, Londres, Bruxelles, Le Caire, Tōkyō, Québec, Ottawa.
|
| rdfs:comment
|
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar Palacios y Blanco ] war südamerikanischer Unabhängigkeitskämpfer und ist Nationalheld vieler südamerikanischer Länder. Er führte die südamerikanische Unabhängigkeitsbewegung gegen die spanischen Kolonialherren in den heutigen südamerikanischen Staaten Venezuela, Kolumbien, Panamá, Ecuador, Peru und Bolivien an.
- シモン・ボリバル（シモン・ホセ・アントニオ・デ・ラ・サンティシマ・トリニダー・ボリーバル・イ・パラシオス、Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios、1783年7月24日 - 1830年12月17日）は、南米大陸のアンデス5ヵ国をスペインから独立に導き、統一したコロンビア共和国を打ちたてようとした革命家、軍人、政治家、思想家である。日本語ではシモン・ボリーバルと表記されることも多い。 ベネズエラのカラカスにアメリカ大陸屈指の名家の男子として生まれたが、早いうちに妻を亡くしたことが直接、間接のきっかけとなってボリバルはその後の生涯をラテンアメリカの解放と統一に捧げた。このため、ラテンアメリカでは「解放者」 (El Libertador) とも呼ばれる。多くの武将を配下にして使いこなし、特にアントニオ・ホセ・デ・スクレ将軍との親交は有名である。
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios, of kortweg Simón Bolívar was een Zuid-Amerikaanse vrijheidsstrijder. Hij stond aan de wieg van de landen Panama, Colombia, Ecuador, Peru, Venezuela en Bolivia. Dat laatste land is naar hem genoemd. Tegenwoordig staat hij in Latijns-Amerika nog steeds bekend als El Libertador, ofwel De Bevrijder. Hugo Chávez, president van Venezuela, refereert vaak aan Simón Bolívar en noemt zijn beleid de Bolivariaanse Revolutie.
- Simón José Antonio Bolívar var en søramerikansk general og nasjonalist. Simón Bolívar befridde store deler av visekongedømmet i Ny-Granada (Det som i dag er Venezuela og Colombia) og visekongedømmet i Peru fra det spanske veldet, og sammen med sin general Antonio José de Sucre deler han æren for å ha befridd Ecuador. Bolivar er fremdeles en sterkt symbolpreget figur med heltestatus i Latin-Amerika.
- Симо́н Боли́вар — наиболее влиятельный и известный из руководителей войны за независимость испанских колоний в Америке. Национальный герой Венесуэлы. Генерал. Освободил от испанского господства Венесуэлу, Новую Гранаду, провинцию Кито, в 1819—1830 президент Великой Колумбии, созданной на территории этих стран. В 1824 освободил Перу и стал во главе образованной на территории Верхнего Перу Республики Боливия, названной в его честь. Национальным конгрессом Венесуэлы провозглашён Освободителем.
- 西蒙·何塞·安东尼奥·德·拉·桑蒂西马·特立尼达·玻利瓦尔·伊·帕拉西奥斯（Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios，Template:Bd），通称西蒙·玻利瓦尔，拉丁美洲革命家、军事家、政治家、思想家，他与圣马丁遥相呼应，为南美洲脱离西班牙帝国统治而独立发挥了关键作用。 在从与西班牙王室的斗争中取胜后，玻利瓦尔参与建立了拉丁美洲第一个独立国家联盟，即大哥伦比亚，并于1819年至1830年任该国总统。 西蒙·玻利瓦尔在西班牙语美洲被公认为英雄、革命者与解放者。在他有生之年，他领导玻利维亚、哥伦比亚、厄瓜多尔、巴拿马、秘鲁和委内瑞拉取得独立，并促进民主意识形态在这些国家的发展。 西蒙·玻利瓦尔于1784年7月24日出生在委内瑞拉加拉加斯的一个来自西班牙巴斯克地区的贵族家庭。在他的家里，除拥有大片种植园和1000多名奴隶之外，还有金矿、糖厂、房产以及呢绒商店等。与其他地主资本家一样，他的家庭既是压制者，又是被压制者。他们凭借经济地位过着剥削奴隶的生活。而另一方面，他们在政治上、经济上又受到西班牙殖民当局的歧视、压制。所以，这些地主资本家迫切希望推翻殖民统治，挣脱殖民枷锁。 玻利瓦尔出生后不久，他身体欠安的父母便不得不将他托付给家奴照料。两年后，玻利瓦尔回到父母怀抱，然而之后的痛苦经历会继续严重影响他。1786年1月，即玻利瓦尔两岁半时，其父胡安·维森特·玻利瓦尔因肺结核去世，8岁时（1792年），母亲堂娜·玛丽亚·德拉孔塞普西翁·帕拉西奥斯·伊·布兰科逝世，父母双亡后，他住在舅父卡洛斯家中，然后于1799年前往西班牙学习法文，1802年5月26日同玛丽亚·特雷莎·罗德里格斯·德尔托罗·阿莱萨在西班牙马德里结婚，7月12日谐同妻子回到家乡委内瑞拉，但妻子玛丽亚·特雷莎于1803年1月22日染病去世。1804年他又回到欧洲，12月2日，去巴黎参加拿破仑的加冕礼，并成为拿破仑的随从官。 他非常钦佩拿破仑的才能和勋业，但他对拿破仑称帝反应十分强烈，鄙视其个人野心，并引以为戒，他以后虽然创造了很大的功业，面对人民的拥护，决不称帝，他认为对他最好的终身称号就是“解放者”，而且这个称号比任何帝王都高贵。 1807年他经美国返回委内瑞拉，1808年拿破仑入侵西班牙，西班牙人奋起抵抗，玻利瓦尔参加了在拉美西班牙殖民地的反抗法国人的斗争。 1810年他与弗朗西斯科·德·米兰达组织起义，召集了委内瑞拉第一次议会，1811年7月5日议会宣布委内瑞拉独立。7月23日，在米兰达的统率下，玻利瓦尔攻克巴伦西亚。这是他第一次战争经历。 1812年西班牙军队卷土重来，玻利瓦尔逃往哥伦比亚，发表《卡塔纳赫宣言》，指出失败的原因是内部不团结。 1813年3月12日，他被任命为新格拉納達准将，领兵苦战六次，重新占领加拉加斯，并接受“解放者”(el libertador)称号，建立“第二共和国”，但1814年第二共和国又覆灭，1815年5月10日，玻利瓦尔欲从卡塔赫纳去解放委内瑞拉，但遭到该城当局的坚决反对，于是他决定乘船去牙买加，过自愿流亡者的生活。12月24日到达海地洛斯卡约斯港，在海地总统佩蒂翁的帮助下，他重新组织武装，明确宣称要建立整个拉丁美洲联盟，他说：“我们是整个人类的缩影，我们在地球的另一边，被两个大洋包围着，虽然艺术事业和科学事业尚属年轻，但历史悠久，文明古老，我们既不是印第安人，也不是欧洲人，但有这两种血统。」 1819年他突袭波哥大，12月17日建立“大哥伦比亚共和国”，并把它分为三个省：委内瑞拉、昆迪纳马卡和基多。议会选举他为哥伦比亚总统。1821年解放委内瑞拉，1822年6月16日同安东尼奥·何塞·苏克雷并肩解放厄瓜多尔，7月26日和何塞·德·圣马丁将军在瓜亚基尔会面。1824年12月5日解放上秘鲁，1825年8月6日上秘鲁以玻利瓦名字命名玻利维亚共和国，结束了西班牙在南美的统治。1826年在巴拿马举行泛美大会。 但不久，委内瑞拉和哥伦比亚的领导人因为对宪法意见不同发生分歧，导致内战，英国、法国和美国立即趁机干预，1829年国家分裂。1830年玻利瓦尔沮丧至极，3月1日将权力移交国务委员会主席多明戈·凯塞多，而后退居富查。12月17日在圣玛尔塔因肺结核逝世。 2010年7月16日，在委內瑞拉總統查韋斯下令將他的遺骸取出，以查明他的真正死因。
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco, commonly known as Simón Bolívar was a Venezuelan military and political leader. Together with José de San Martín, he played a key role in Latin America's successful struggle for independence from the Spanish Empire, and is today considered one of the most influential politicians in Latin American history.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco, mejor conocido como Simón Bolívar, fue un militar y político venezolano de la época pre-republicana de la Capitanía General de Venezuela; fundador de la Gran Colombia y una de las figuras más destacadas de la emancipación americana frente al Imperio español. Contribuyó de manera decisiva a la independencia de las actuales Bolivia, Colombia, Ecuador, Panamá, Perú y Venezuela.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios Ponte y Blanco oli venezuelalainen vallankumousjohtaja. Hän johti taisteluja, jotka johtivat nykypäivän itsenäisten Venezuelan, Kolumbian, Ecuadorin, Perun ja Bolivian syntyyn. Viimeksi mainitulle hän on antanut nimensäkin. Hän oli Suur-Kolumbian (Kolumbia, Ecuador ja Venezuela) presidentti 1819–1830, Venezuelan 1813–1814, Bolivian 1825 ja Perun 1824–1827.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios - bohater walk o wyzwolenie Ameryki Południowej spod władzy Hiszpanów, mason. Wojna domowa o niepodległość Wenezueli, prowadzona w latach 1811-1812, zakończyła się klęską republikanów i ich przywódcy zostali aresztowani. Wśród represjonowanych oficerów republikańskich był pułkownik Simon Bolivar, syn majętnego kreolskiego szlachcica z Wenezueli.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios, comumente conhecido como Simón Bolívar ou Simão Bolívar, foi um militar e líder político venezuelano. Junto a José de San Martín, foi uma das peças chaves nas guerras de independência da América Espanhola do Império Espanhol. Após o triunfo da Monarquia Espanhola, Bolívar participou da fundação da primeira união de nações independentes na América Latina, nomeada Grã-Colômbia, na qual foi Presidente de 1819 a 1830.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar Palacios Ponte y Blanco, vanligtvis kallad Simón Bolívar, född 24 juli 1783 i Caracas i nuvarande Venezuela, död 17 december 1830 i Santa Marta i nuvarande Colombia, var en sydamerikansk general och nationalist. Simón Bolívar befriade Peru, Venezuela och Nya Granada från det spanska väldet, och tillsammans med sin general Antonio José de Sucre delar han äran av att ha befriat Ecuador.
- Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar y Palacios, plus connu sous le nom de Simón Bolívar, surnommé le Libertador, né le Modèle:Date de naissance à Caracas au Venezuela, et mort le Modèle:Date de décès à Santa Marta en Colombie, est un général et homme politique sud-américain. Anti-impérialiste et nationaliste, il est une figure emblématique, avec l'Argentin José de San Martín de l'émancipation des colonies espagnoles d'Amérique du Sud dès 1813.
|
