| dbpprop:abstract
|
- Shaktism is a denomination of Hinduism that focuses worship upon Shakti or Devi – the Hindu Divine Mother – as the absolute, ultimate Godhead. It is, along with Shaivism and Vaisnavism, one of the three primary schools of Hinduism. Shaktism regards Devi (lit. , "the Goddess") as the Supreme Brahman itself, the "one without a second", with all other forms of divinity, female or male, considered to be merely her diverse manifestations. In the details of its philosophy and practice, Shaktism resembles Shaivism. However, Shaktas, practitioners of Shaktism, focus most or all worship on Shakti, as the dynamic feminine aspect of the Supreme Divine. Shiva, the masculine aspect of divinity, is considered solely transcendent, and his worship is usually relegated to an auxiliary role. The roots of Shaktism penetrate deep into India's prehistory. From the Goddess's earliest known appearance in Indian paleolithic settlements more than 22,000 years ago, through the refinement of her cult in the Indus Valley Civilization, her partial eclipse during the Vedic period, and her subsequent resurfacing and expansion in the classical Sanskrit tradition, it has been suggested that, in many ways, "the history of the Hindu tradition can be seen as a reemergence of the feminine. " Over the course of its history, Shaktism has inspired great works of Sanskrit literature and Hindu philosophy, and it continues to strongly influence popular Hinduism today. Shaktism is practiced throughout the Indian subcontinent and beyond, in countless forms, both Tantric and non-Tantric; however, its two largest and most visible schools are the Srikula (lit. , family of Sri), strongest in South India, and the Kalikula, which prevails in northern and eastern India.
- Der Shaktismus entstand aus jenen hinduistischen Lehren, welche Gott als Frau darstellen. Diese sogenannte Shakti, die als weiblich gedachte Urkraft des Universums, hat demnach ausschlaggebende Bedeutung im Heilsgeschehen und im Weltprozess, in dem die männliche Gottheit nur durch ihre Energie, die Shakti handelt. Dabei ist die Stellung der Göttinnen innerhalb der einzelnen Kulte unterschiedlich. Sie kann das "Höchste Eine" oder den philosophischen Zentralbegriff darstellen, das Attribut eines männlichen Allgottes sein oder eine autonome, gütige oder grausame Muttergöttin. In jedem hinduistischen Kult gibt es weibliche Gottheiten. Die Abgrenzung zu diesen Kulten liegt darin, dass im Shaktismus eine oder mehrere Göttinnen, die als Energien aufgefasst werden, das Heilsgeschehen und die Prozesse der Welt unmittelbar bedingen und in einem Kult verehrt werden. Der Shaktismus ist eng verwoben mit dem indischen Tantrismus und ist neben Shivaismus und Vishnuismus eine der drei Hauptrichtungen des Hinduismus. Er hat sich zwischen dem 4. und dem 7. Jahrhundert entwickelt. Der Shaktismus entstand historisch gesehen in seiner ausgeprägten Form nach dem Tantrismus und hatte seine Hochzeit im 8. bis 10. Jahrhundert, in dem auch viele seiner Texte entstanden. Seine Ursprünge lassen sich jedoch bereits in den Veden finden und bei der drawidischen Urbevölkerung Indiens. Die wichtigsten Schriften der Anhänger Shaktis sind das Devi Bhagavata sowie das Devi Mahatmya, ein Teil des Markanadeya Purana
- Les adeptes du shaktisme sont appelés shakta, parce qu'ils considèrent la shakti (énergie, divine puissance) comme le principe absolu. Le terme shakti s'applique tout particulièrement à l'énergie créatrice de la divinité, et c'est à travers elle qu'on explique l'action en ce monde d'une divinité supérieure et transcendante. Shiva déploie sa Shakti comme Vishnou sa Lakshmî et Brahmâ sa Sarasvatî. Généralement, la condition d'épouse de la divinité masculine principale n'est rien d'autre que l'hypostase mythique du principe féminin qui, tour à tour, prend des noms différents selon les contextes historiques et religieux. Dans le culte du dieu Shiva, ses aspects féminins sont le plus souvent Kâlî (« la noire ») et Durgâ (« la difficilement accessible »). C'est à travers la vénération de la composante féminine de la divinité en tant que « force créatrice » - reflet des anciens culte de la déesse-mère - qu'est dépassée la dichotomie entre la transcendance du dieu et son immanence terrestre. Le dieu masculin Shiva se déploie, en effet, dans ce monde, à travers ses aspects féminins, Durgâ ou Kâlî. Pour les shakta, Durgâ serait même supérieure à son époux, qui n'existerait pas sans le principe féminin. Durgâ serait donc semblable au brahman, Cause première de la réalité tout entière, en parfaite identité avec l'Absolu, tandis que Shiva représenterait l'aspect statique du brahman. C'est donc l'énergie féminine (shakti) qui fait naître et nourrit constamment la « nature matérielle » (prakriti). Durgâ-Kâlî est donc la déesse-mère et la divinité centrale du shaktisme. En tant qu'images de la « grande déesse » (mahadevi), les femmes de culture shakta jouissent d'une très grande estime; à aucune époque, par exemple, elles ne furent immolées sur le bûcher de leur mari défunt et, depuis toujours, il leur est permis de se remarier après une période de veuvage. Le rituel shakta se teinte de fortes nuances érotiques. Dans l'union sexuelle entre un homme et une femme se reproduit, en effet, l'union parfaite de Shiva et de la shakti, et le coït est une forme de la vénération de la shakti. Le shaktisme est lié au tantrisme: l'un et l'autre constituent, d'une certaine manière, le développement extrême de l'hindouisme.
- Shaktisme is een hindoeïstische denominatie waarin Shakti, de Heilige Moeder, in al haar vormen wordt vereerd, zonder daarbij het belang van haar mannelijke en onzijdige heiligheid te verwerpen. In het Shaktisme wordt de nadruk gelegd op de vrouwelijke manifestatie, via welke uiteindelijk de Ongemanifesteerde Parashiva bereikt kan worden. De Heilige Moeder is derhalve de middelaarster en kan de advaitische moksha schenken aan degenen die Haar vereren. Shaktisme is dus eigenlijk een sub-denominatie van het Shaivisme, omdat Devi vereerd wordt ter verkrijging van de vereniging met Shiva, die in het Shaktisme wordt gezien als de onpersoonlijke, ongemanifesteerde Absolute God. Het huidige Shaktisme is tussen de vierde en de zevende eeuw in India tot ontwikkeling gekomen toen haar religieuze teksten de Tantra's werden geschreven. Het is mogelijk zich tegelijkertijd als een shakta (toegewijde van Shakti), een shaiva (toegewijde van Shiva en een vaishnava te beschouwen. Deze vorm van hindoeïsme is sterk geassocieerd met Vedanta, Samkhya en tantrische hindoe filosofieën en is ten laatste monistisch, hoewel er een rijke traditie aan bhakti yoga met het shaktisme verbonden is. De vrouwelijke energie wordt beschouwd als de drijvende kracht achter alle handelingen en ieder bestaan in de fenomenologische kosmos in het hindoeïsme. De kosmos zelf is Brahma, het concept van de onveranderlijke, oneindige, immanente en transcendente werkelijkheid, die de Heilige Basis vormt van alle wezens, de "wereldziel". Het mannelijke potentieel wordt geactualiseerd door de vrouwelijke dynamiek, die vorm krijgt in talloze godinnen, die uiteindelijk tot overeenstemming gebracht worden in de Ene. De sleuteltekst is de Devi Mahatmya die eerdere vedische theologiën, Upanishadische filosofieën en tantrische culturen samenbrengt in een preizende Shakti exegese. De demonen van het ego, de onwetendheid en het verlangen binden de ziel aan maya en het is Moeder Maya, Shakti zelf, die het gebonden individu vrij kan maken. Op deze immanente Moeder of Devi wordt om deze reden met grote intensiteit, liefde en zelf-oplossende concentratie de aandacht gevestigd, in een poging de shakta op de absolute werkelijkheid achter tijd, plaats en persoon te richten om zo los te komen uit de karmische cyclus. Een veelgebruikte hymne die de 1000 namen van Devi beschrijft is de Lalitha sahasranama. De meest vereerde manifestaties van Devi zijn Kali, Durga en Parvati.
- Śaktyzm (Śakta) - tradycyjny indyjski kult Bogini, żeńskiego aspektu Boga - Absolutu. Bogini ogólnie zwana Śakti lub Dewi stanowi podstawę zarówno ludowej jak i naukowej religijności indyjskiej. W obrębie hinduizmu istnieją trzy główne nurty religijno-duchowe, a śaktyzm jest najmniejszym z nich, słusznie kojarzonym z tantrą. Pozostałe dwa nurty to wisznuizm oraz śiwaizm. Tantra przedstawia Absolut jako personifikację Boskiej Pary Rodzicielskiej w postaci Boga Śiwa i Bogini Śakti. Każda z form kultowych posiada kilkanaście ważniejszych odmian nazywanych osobnym imieniem i bardzo dokładnie opisywanych. Najbardziej znane imiona Bogini Śakti-Kundalini to Dewi, Kali, Durga, Parwati, Uma, Sati, Annapurna, Lalita, Kamala, Śriwidja. Istnieje dobrze znany panteon trzech Bogiń, żeńskiej trójcy, która w hinduizmie łączy i zespala trzy największe nurty religijne. Śri Saraswati to małżonka Brahmy, Śri Lakszmi jest małżonką Boga Wisznu, a Śri Parwati to małżonka Boga Śiwa. Bogini jest ciepło i dobrotliwie nazywana Matką lub Mateczką (Ambika) i reprezentowana przez linię Świętych Kobiet pełniących rolę Guru - mistrzyń i przewodniczek życia duchowego o wielkiej osobistej charyzmie, wiedzy i umiejętności. Kultywuje się codzienne praktyki wielbienia 108, 300 lub 1008 świętych imion - właściwości przynależnych do Bogini, które człowiek powinien rozwijać w swej drodze udoskonalania i rozwoju wewnętrznego. Najbardziej popularnym zbiorem takich cech - imion jest Lalita-Sahasra-Nama, tysiąc imion Bogini Śri Lalita Dewi. Pozycja Bogini jest w kulturze indyjskiej duchowości i religii generalnie równorzędna do pozycji Bóstwa w męskiej postaci. Można powiedzieć, że Bogini jest ideałem dla kobiet, a Bóg ideałem dla mężczyzn. Charakterystyczna jest szczególna cześć dla Bogiń - Wojowniczek i Bohaterek jak Durga czy Kālī. Hinduizm uważa generalnie, że sprawowanie kultu tylko jednej formy osobowej Boga czy Bogini na "dłuższą metę" jest nieefektywne i wiedzie do patologicznych odchyleń u wyznawców. Dlatego przyjmuje się kult Bóstwa, Absolutu zarówno pod postacią Boga jak i Bogini oraz Boskiej Pary Rodzicielskiej. Ideowo chodzi o jak najlepsze zrównoważenie sił i energii subtelnych w człowieku, tak aby nie popadać w skrajności ani odchylenia czy fanatyzmy. Jest to jedna z przyczyn wielkiej tolerancji i swobody religijnej panującej w obrębie kultury panindyjskiej. Stare pisma i traktaty znane jako tantry stanowią podstawę nauczania i idei prezentowanych przez śaktyzm, uznawany też za nurt bardzo mistyczny, ezoteryczny czy magiczny. Przykładowe krótkie Modlitwy - Mantramy Kultu Bogini: Om Śaktyai Namah! - Boskiej Mocy i Potędze Chwała! Om Durgyai Namah! - Bogini Zwycięskiej Chwała! Om Lalityai Namah! - Bogini Piękna Chwała! Om Parwatyai Namah! - Dobrotliwej Bogini Chwała! Om Kālyai Namah! - Bogini Czasu Chwała!
- Shaktism är en trosinriktning inom hinduismen där många gudinnor tillbeds tillsammans med sin make som de ofta hamnar i skuggan av, t ex Parvati hamnar i skuggan av Shiva. De manliga gudarna ska agera vid sidan av sina fruar för att begreppet shaktism ska vara relevant. Men inte alla inriktiningar av hinduismen ser på gudinnorna på samma sätt. De traditioner där man ser Gudinnan, Mahadevi, som den yttersta verkligheten och som man tillber och dyrkar har fått samlingsnamnet shaktismen. Gudinnan är då både skapare och frälsare, men själv är hon oskapad. Trots att man tillber många olika gudinnor inom shaktismen så tror man att de alla manifesterar samma gudinna, alltså att alla är Mahadevi, men i olika skepnader. Det finns svårigheter med begreppet shaktism av den anledningen att vissa heliga texter enbart betonar manligheten eller kvinnligheten. Gudinnan har två sidor. Den ena är god och lugn, medan den andra är vild och farlig. Den godsinta sidan kontrolleras oftast av en manlig gud. P g a detta är det oftast de vilda gudinnorna som tillbes inom shaktismen. Man anser att Gudinnan är den högsta principen, att hon inte styrs av någon. Av den anledningen blir de otämjda gudinnorna såsom Kali och Durga populära. Det finns bristande källor om shaktismens utveckling men man tror att shaktismen har utvecklats ur shivaismen eftersom det finns likheter mellan de båda riktningarna. Inom shivaismen ses Shiva som den yttersta verkligheten, medan det inom shaktismen är Gudinnan som har den positionen. Shiva är då Gudinnans tillbedjare istället. En förklaring från shaktierna till varför de har rätt, och inte shivaiterna, är följande: Shakti var Shivas kvinnliga partner och kraft. Utan Shakti skulle Shiva vara ett lik. Shiva är alltså beroende av Shakti för att kunna leva. Shakti är Gudinnan. Devi-mahatmya är den första viktiga gudinnetexten som är helt tillägnad Gudinnan. I texten hyllas hon som den yttersta verkligheten. Devi-mahatmya är skriven tidigast 600 e v t, men troligtvis senare. Shaktismen är mest utbredd i Bengalen och Assam. Speciellt i Bengalen har det varit vanligt att skriva kärlekssånger till Gudinnan, även om man inte började med detta förrän på mitten av 1700-talet. Shaktismen förespråkar den kvinnliga gudomen och är även mer radikal i sin kritik mot kastsystemet och brahmanismen. Brahmanismen är mycket kvinnofientlig och shaktismen är än motpol i den frågan. Shaktismen har närmat sig Shivaismen, speciellt när det gäller Shivas androgyna drag
|
| rdfs:comment
|
- Shaktism is a denomination of Hinduism that focuses worship upon Shakti or Devi – the Hindu Divine Mother – as the absolute, ultimate Godhead. It is, along with Shaivism and Vaisnavism, one of the three primary schools of Hinduism. Shaktism regards Devi (lit. , "the Goddess") as the Supreme Brahman itself, the "one without a second", with all other forms of divinity, female or male, considered to be merely her diverse manifestations.
- Der Shaktismus entstand aus jenen hinduistischen Lehren, welche Gott als Frau darstellen. Diese sogenannte Shakti, die als weiblich gedachte Urkraft des Universums, hat demnach ausschlaggebende Bedeutung im Heilsgeschehen und im Weltprozess, in dem die männliche Gottheit nur durch ihre Energie, die Shakti handelt. Dabei ist die Stellung der Göttinnen innerhalb der einzelnen Kulte unterschiedlich.
- Les adeptes du shaktisme sont appelés shakta, parce qu'ils considèrent la shakti (énergie, divine puissance) comme le principe absolu. Le terme shakti s'applique tout particulièrement à l'énergie créatrice de la divinité, et c'est à travers elle qu'on explique l'action en ce monde d'une divinité supérieure et transcendante. Shiva déploie sa Shakti comme Vishnou sa Lakshmî et Brahmâ sa Sarasvatî.
- Shaktisme is een hindoeïstische denominatie waarin Shakti, de Heilige Moeder, in al haar vormen wordt vereerd, zonder daarbij het belang van haar mannelijke en onzijdige heiligheid te verwerpen. In het Shaktisme wordt de nadruk gelegd op de vrouwelijke manifestatie, via welke uiteindelijk de Ongemanifesteerde Parashiva bereikt kan worden. De Heilige Moeder is derhalve de middelaarster en kan de advaitische moksha schenken aan degenen die Haar vereren.
- Śaktyzm (Śakta) - tradycyjny indyjski kult Bogini, żeńskiego aspektu Boga - Absolutu. Bogini ogólnie zwana Śakti lub Dewi stanowi podstawę zarówno ludowej jak i naukowej religijności indyjskiej. W obrębie hinduizmu istnieją trzy główne nurty religijno-duchowe, a śaktyzm jest najmniejszym z nich, słusznie kojarzonym z tantrą. Pozostałe dwa nurty to wisznuizm oraz śiwaizm.
- Shaktism är en trosinriktning inom hinduismen där många gudinnor tillbeds tillsammans med sin make som de ofta hamnar i skuggan av, t ex Parvati hamnar i skuggan av Shiva. De manliga gudarna ska agera vid sidan av sina fruar för att begreppet shaktism ska vara relevant. Men inte alla inriktiningar av hinduismen ser på gudinnorna på samma sätt. De traditioner där man ser Gudinnan, Mahadevi, som den yttersta verkligheten och som man tillber och dyrkar har fått samlingsnamnet shaktismen.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
