| dbpprop:abstract
|
- The Seljuq were a Turco-Persian Sunni Muslim dynasty that ruled parts of Central Asia and the Middle East from the 11th to 14th centuries. They set up an empire, the Great Seljuq Empire, which at its height stretched from Anatolia through Persia and which was the target of the First Crusade. The dynasty had its origins in the Turcoman tribal confederations of Central Asia and marked the beginning of Turkic power in the Middle East. After arriving in Persia, the Seljuqs adopted the Persian culture and language, and played an important role in the development of the Turko-Persian tradition which features "Persian culture patronized by Turkic rulers. " Today, they are remembered as great patrons of Persian culture, art, literature, and language and are regarded by some as the cultural ancestors of the Western Turks – the present-day inhabitants of Azerbaijan, Turkey, and Turkmenistan.
- Seldžucká dynastie byla turecko–perská dynastie, která vládla v oblasti centrální Asie a Středního východu mezi 11. –14. stoletím. Příslušníci seldžucké dynastie byli stoupenci sunnitského islámu a území jimi ovládané je známo jako Seldžucká říše. Jejím zakladatelem byl Seldžuk Beg.
- Los selyúcidas, selchucos o selyuquíes, fueron una dinastía turca oghuz que reinó en los actuales Irán e Iraq así como en Asia menor entre mediados del siglo IX y finales del siglo XIII. Llegaron a Anatolia, procedentes del Asia Central, a finales del siglo X, causando estragos en las provincias bizantinas y árabes acabando con el Califato Abbasí y debilitando considerablemente al Imperio Bizantino con su empuje religioso hacia Occidente. Los turcos selyúcidas son considerados como los antepasados directos de los turcos sudoccidentales, los habitantes actuales de Turquía, Azerbaiyán, y Turkmenistán. Los Selyúcidas desempeñaron un papel principal en la historia medieval creando una barrera a Europa contra los invasores mongoles del Este, defendiendo el mundo Islámico contra los cruzados de Europa, y conquistando grandes extensiones del Imperio Bizantino, que prácticamente desmantelaron, siendo sus sucesores, los turcos osmanlíes, los que asestaron el golpe de gracia.
- Seldžukit olivat turkkilaiskansa, joka saapui Vähään-Aasiaan 1000-luvun alussa Keski-Aasiasta. Manzikertin taistelussa seldžukkisulttaani Alp Arslan löi vuonna 1071 Bysantin joukot ja nousi hallitsevaan asemaan Anatoliassa. Voiton seurauksena seldžukkien suvun yksi haara perusti Rūmin sultanaatin. Alp Arslanin pojan Malik Shah I:n aikana valtakunta laajeni käsittämään Keski-Aasiaan asti ulottuvan alueen. 1200-luvulla seldžukkien suurvaltakunnasta oli jäljellä enää Rūmin sulttaanikunta Vähä-Aasiassa, kunnes vuonna 1240 mongolit valtasivat Erzurumin ja 1242 löivät Kay Khosraun II:n johtaman seldžukkien armeijan Kuzadagissa. Mongolien jäljiltä Vähä-Aasia jakautui pieniin emiraatteihin jotka puolestaan valloitti Pohjois-Fryygian Osman I. Osmanin joukkoja kutsuttiin osmaneiksi.
- Seldżukidzi – dynastia panująca w różnych krajach Azji Zachodniej w okresie od XI do XIV wieku. Seldżuk, eponimiczny protoplasta Seldżukidów, był pod koniec X wieku dowódcą wojskowym (sübaši) u władcy Oguzów (w tym okresie zaczęli też być nazywani Turkmenami). Wszedł on z nim w konflikt, w związku z czym ok. roku 985 musiał odłączyć się od plemienia. On i jego zwolennicy, a także inni tureccy koczownicy, którzy stopniowo się do niego przyłączali, zaczęli być nazywani od imienia swojego przywódcy Seldżukami. Określenie Turcy Seldżuccy oznacza więc nie tyle grupę etniczną, co tych Turków (a w większości Turkmenów), którzy znajdowali się pod władzą rodu wywodzącego się od Seldżuka, to jest Seldżukidów. W źródłach pisanych Seldżuk pojawia się po raz pierwszy w roku 992, kiedy to wraz ze swoimi ludźmi miał wspomagać Samanidów w nieudanej obronie Buchary przed Hasan Bughra-chanem. Wtedy także Seldżucy mieli przejść na islam. W początkach swoich dziejów oferowali oni swoje usługi różnym władcom Azji Środkowej jako wojownicy, starając się znaleźć jakieś bezpieczne tereny do koczowania, ciągle naciskani przez innych Oguzów i Karachanidów. Po zwycięstwie nad Ghaznawidami pod Dandankanem w roku 1040 udało im się jednak utworzyć własne państwo. W roku 1055 zajęli oni Bagdad, a ich najwybitniejszy przywódca, wnuk Seldżuka, Tughril Beg, otrzymał od kalifa tytuł sułtana, tym samym zakładając dynastię Wielkich Seldżuków. Państwo rządzone przez Wielkich Seldżuków nie było jednak scentralizowane, lecz stanowiło stosunkowo luźny zbiór rządzonych przez poszczególnych członków rodu Seldżuka i innych wodzów i gubernatorów krajów, w różnym stopniu uznających swoją podległość władzy centralnej. I tak od roku 1041 Kermanem rządziła dynastia wywodząca się od Kawurta, syna Czaghri Bega, brata Tughrila. Wraz z zajęciem przez Seldżuków po bitwie pod Manzikertem Anatolii bratanek Tughrila, Sulajman Ibn Kutulmisz, ustanowił tam niezależną dynastię rządzącą sułtanatem Rum. Od momentu podbicia przez Wielkich Seldżuków Syrii, to jest roku 1078, rządziła w niej dynastia wywodząca się od Tutusza, brata sułtana Malikszaha, wnuka Czaghriego. Z kolei w roku 1118 w państwie Wielkich Seldżuków wyodrębniła się dynastia rządząca Irakiem, której pierwszym przedstawicielem był Mahmud II, wnuk Malikszaha. W roku 1117 został zamordowany nieletni wnuk Tutusza, ostatni Seldżukida panujący w Syrii. Ostatnim Wielkim Seldżukiem był Ahmed Sandżar, który zmarł w roku 1157. Po jego śmierci państwo rozpadło się. Seldżucy rządzili w Kermanie do roku 1187, kiedy zostali obaleni przez najazd Oguzów, a w Iraku do roku 1194, kiedy ostatni sułtan, Tughril III, został pokonany i zabity przez Chorezmszaha. Najdłużej Seldżukidzi rządzili w Anatolii – tamtejsza dynastia wygasła dopiero w roku 1307.
- Os turcos seljúcidas eram uma tribo de nómades conduzidos por um homem chamado Seljuque que se instalaram perto de Bucara no final dos anos 900. Alguns desses guerreiros partiram a seguir para a conquista de novas terras mais para o ocidente. Em 1071, Alp Arslan conduziu os seus homens para a Arménia, onde foi atacado por um exército bizantino sob o comando do Romano IV Diógenes, o que se provou fatal para os Bizantinos. Os turcos fingiram fugir, cercaram os inimigos e derrotaram-nos, capturando o imperador que acabou por ser libertado com pagamento de resgate. A batalha acabou com o poderio bizantino na Ásia Menor e os seljúcidas avançaram e fundaram o que viria a ser o Império Turco. Em 1078 tomaram Jerusalém. A reação da cristandade à tomada de Jerusalém deu origem às Cruzadas Sob o governo do xá Malik atingiram o seu auge.
- Selçuklular Farsça Saljükiyan; Arapça Saljük veya el Salajika), kökeni Oğuz Türkleri'nin büyük bir kolu olan bir hanedandı. Selçuklular 11. ve 14. yüzyıllar arasında Orta Asya'nın bir bölümünü ve Orta Doğu'yu yönetti.
|
| rdfs:comment
|
- The Seljuq were a Turco-Persian Sunni Muslim dynasty that ruled parts of Central Asia and the Middle East from the 11th to 14th centuries. They set up an empire, the Great Seljuq Empire, which at its height stretched from Anatolia through Persia and which was the target of the First Crusade. The dynasty had its origins in the Turcoman tribal confederations of Central Asia and marked the beginning of Turkic power in the Middle East.
- Seldžucká dynastie byla turecko–perská dynastie, která vládla v oblasti centrální Asie a Středního východu mezi 11. –14. stoletím. Příslušníci seldžucké dynastie byli stoupenci sunnitského islámu a území jimi ovládané je známo jako Seldžucká říše. Jejím zakladatelem byl Seldžuk Beg.
- Los selyúcidas, selchucos o selyuquíes, fueron una dinastía turca oghuz que reinó en los actuales Irán e Iraq así como en Asia menor entre mediados del siglo IX y finales del siglo XIII. Llegaron a Anatolia, procedentes del Asia Central, a finales del siglo X, causando estragos en las provincias bizantinas y árabes acabando con el Califato Abbasí y debilitando considerablemente al Imperio Bizantino con su empuje religioso hacia Occidente.
- Seldžukit olivat turkkilaiskansa, joka saapui Vähään-Aasiaan 1000-luvun alussa Keski-Aasiasta. Manzikertin taistelussa seldžukkisulttaani Alp Arslan löi vuonna 1071 Bysantin joukot ja nousi hallitsevaan asemaan Anatoliassa. Voiton seurauksena seldžukkien suvun yksi haara perusti Rūmin sultanaatin. Alp Arslanin pojan Malik Shah I:n aikana valtakunta laajeni käsittämään Keski-Aasiaan asti ulottuvan alueen.
- Seldżukidzi – dynastia panująca w różnych krajach Azji Zachodniej w okresie od XI do XIV wieku. Seldżuk, eponimiczny protoplasta Seldżukidów, był pod koniec X wieku dowódcą wojskowym (sübaši) u władcy Oguzów (w tym okresie zaczęli też być nazywani Turkmenami). Wszedł on z nim w konflikt, w związku z czym ok. roku 985 musiał odłączyć się od plemienia.
- Os turcos seljúcidas eram uma tribo de nómades conduzidos por um homem chamado Seljuque que se instalaram perto de Bucara no final dos anos 900. Alguns desses guerreiros partiram a seguir para a conquista de novas terras mais para o ocidente. Em 1071, Alp Arslan conduziu os seus homens para a Arménia, onde foi atacado por um exército bizantino sob o comando do Romano IV Diógenes, o que se provou fatal para os Bizantinos.
- Selçuklular Farsça Saljükiyan; Arapça Saljük veya el Salajika), kökeni Oğuz Türkleri'nin büyük bir kolu olan bir hanedandı. Selçuklular 11. ve 14. yüzyıllar arasında Orta Asya'nın bir bölümünü ve Orta Doğu'yu yönetti.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
