| dbpprop:abstract
|
- Self-injury (SI), self-harm (SH) or deliberate self-harm (DSH) is deliberate infliction of tissue damage or alteration to oneself without suicidal intent. Although the terms self-injury or self-harm have been used to refer to infliction of harm to the body's surface, the term self-harm may be used to include the harm inflicted on the body by those with eating disorders. Some scholars use more technical definitions related to specific aspects of this behaviour. These acts may be aimed at relieving otherwise unbearable emotions, and/or sensations of unreality and numbness. Self-harm is listed in the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-IV-TR) as a symptom of borderline personality disorder and depressive disorders. It is sometimes associated with mental illness, a history of trauma and abuse including emotional abuse, sexual abuse, eating disorders, or mental traits such as low self-esteem or perfectionism, but a statistical analysis is difficult, as many self-injurers conceal their injuries. The relationship between self-harm and suicide is a complex one, as self-harm behaviour may be potentially life-threatening, with or without the intent of suicide. However, attributing self harmers as suicidal is, in the majority of cases, inaccurate. Non-fatal self-harm is common in young people worldwide and due to this prevalence the term self-harm is increasingly used to denote any non-fatal acts of deliberate self-harm, irrespective of the intention. There are a number of different treatments available for self-injurers which concentrate on either treating the underlying causes or on treating the behaviour itself. When self-injury is associated with depression, antidepressant drugs and treatments may be effective. Other approaches involve avoidance techniques, which focus on keeping the self-injurer occupied with other activities, or replacing the act of self-harm with safer methods that do not lead to permanent damage.
- Mit selbstverletzendem Verhalten (SVV) oder autoaggressivem Verhalten beschreibt man eine ganze Reihe von Verhaltensweisen, bei denen sich betroffene Menschen absichtlich nicht-lebensbedrohliche Verletzungen oder Wunden zufügen. Normalpsychologische Grundlage für diese Störung ist unter anderem das Konzept des Körperschemas. Selbstverletzendes Verhalten kann auftreten bei: Borderline-Persönlichkeitsstörung, Depressionen, Essstörungen wie Anorexia nervosa, Bulimie oder Adipositas, Missbrauchserfahrungen, Deprivationen (Entzug von Zuwendung und „Nestwärme“), Traumatisierungen, während der Pubertät, Kontrollverlust, Körperschema-Störungen, Zwangsstörungen, schweren Zurücksetzungen und Demütigungen, psychotischen oder schizophrenen Schüben und ähnlichen seelischen Störungen sowie bei geistiger Behinderung und Autismus. Obgleich Selbstverletzung in der Regel keinen suizidalen Aspekt hat, im Gegenteil sogar durch Spannungs-, Wut- und Selbsthass-Abfuhr einen Suizid zu vermeiden und aufzuschieben trachtet, können die zu Grunde liegenden Depressionen, Persönlichkeitsstörungen, Dissoziationsphänomene, unerträglichen Spannungszustände, Nervenschwächen und Nervenerregungen, todestriebähnlichen Selbstzerstörungswünsche und etwaigen Suchtabhängigkeiten auf die Dauer zu Todessehnsucht führen und enden in einigen Fällen letztlich im Suizid.
- Sebepoškozování (neboli automutilace) je záměrné a opakované ubližování si ve snaze vypořádat se s nepříjemnými duševními stavy. Projevuje se zraňováním vlastního těla a je signálem vážného psychického problému, jenž postižený nedokáže zvládnout jiným způsobem.
- La autolesión o automutilación consiste en hacerse un daño físico cómo método de alivio al sufrimiento psicológico. A veces el dolor psicológico se hace tan difícil de manejar, que se opta por dañar al cuerpo en un intento de controlar la situación. Esto efectivamente alivia, aunque sea por unos minutos. Las sensaciones que se tienen al momento de autolesionarse depende de cada persona y de la situación que se esté viviendo. A veces puede proporcionar calma, en otras un "despertar", hacer sentir "real" a una persona disociada que piensa que ya no siente nada en la vida. Los métodos de autolesión varían mucho de persona a persona: cortes, quemaduras, golpes, tirarse del pelo, quebrarse algún miembro, etc. Asimismo varia la profundidad e intensidad de la lesión. Algunos se hacen cortes muy profundas, otros optan por muchos rasguños en la piel, sin embargo, el tamaño de la herida no se relaciona con el dolor psicológico de la persona, es decir, si alguien simplemente se rasguña, no quiere decir que sufra menos que aquel que se corta profundamente. La intensidad de la lesión puede ir en aumento de acuerdo al tiempo en el que el individuo se autolesiona, algunas personas pueden comenzar con rasguñanos, pasar a cortes superficiales, a cortes más profundos, y así sucesivamente. Es una conducta compulsiva y adictiva que al igual que las drogas, lleva a un aumento gradual del uso. Un estudio demostró que las mujeres son más propensas a recurrir a la autolesión. La autolesión suele desarrollarse entre la pre-adolescencia y la adolescencia. En general quien se autolesiona suele mantenerlo en secreto, procurando que nadie se entere del dolor que esa persona padece, aunque hay pautas variadas de comportamiento. Debe entenderse la automutilación como comportamiento de evasión a un sufrimiento o a un problema, el cual debe ser solucionado para que la persona deje de automutilarse. Para poder llegar a una solución, el primer paso es la aceptación de que se tiene un problema, no se puede hacer mucho si el autolesionador no quiere curarse. Es un proceso lento, que requiere mucha paciencia y entendimiento por parte del enfermo y de quienes lo rodean, pero es extremadamente necesario.
- Itsetuhoisuus on itsensä tahallista vahingoittamista tai halua vahingoittaa itseään. Itsetuhoisuutta esiintyy usein erilaisten mielenterveysongelmien, esimerkiksi masennuksen, ahdistuneisuushäiriöiden, kaksisuuntaisen mielialahäiriön ja psykoosisairauksien yhteydessä. Psykoosisairauksissa itsetuhoisuus liittyy usein psykooseihin, joissa esimerkiksi potilas saattaa kuulla ääniä, jotka kehottavat häntä vahingoittamaan itseään. Usein muissa tapauksissa itsetuhoisuus liittyy hankalaan tilanteeseen, johon henkilö saattaa hakea ratkaisua itseään vahingoittamalla. Itsetuhoisuus saattaa olla myös avunhuuto, jolla henkilö yrittää saada huomiota ja täten apua ongelmaansa. Nykyään itsetuhoisuus (varsinkin viiltely) on tosin noussut jonkinsorttiseksi muoti-ilmiöksi nuorten keskuudessa, sillä saatetaan haluta osoittaa omaa uskaliaisuutta tai saada kavereiden huomiota. On kuitenkin näyttöä siitä, että itsetuhoisuudella, joka on oire psyykkisistä vaikeuksista, ei välttämättä ole selkeää kommunikatiivista merkitystä. Itsetuhoisuuden muotoja ovat muun muassa: Itsensä viiltely tai muu vahingoittaminen esimerkiksi käsivarsiin, sääriin tai kaulaan Itsensä polttaminen esimerkiksi tupakantumpilla tai sytyttimellä Lääkkeiden tai päihteiden väärinkäyttö muussa kuin päihtymistarkoituksessa Tahallinen varomattomuus liikenteessä Itsensä pahoinpitely
- L’automutilation est le fait pour une personne de s'infliger délibérément des blessures. Elle peut être faite dans plusieurs buts, comme se punir, ou pour se soulager de problèmes personnels ou professionnels.
- L'autolesionismo è un atto che implica il procurare, consciamente o meno, danni rivolti alla propria persona, sia in senso fisico che in senso astratto. Autolesionismo deriva dall'incrocio di due termini, uno di derivazione greca, il suffisso (αυτός=se stesso) ed uno di derivazione latina, il verbo laedere, che ha lo stesso significato del moderno vocabolo italiano: ledere, danneggiare.
- 自傷行為（じしょうこうい）とは自らの身体を意識的・無意識的に拘らず傷つける事を言う。日本ではリストカットが有名である。虐待のトラウマや心理的虐待及び摂食障害、低い自尊心や完璧主義と正の相関関係があると考えられている。自傷行為は多くの場合文化的タブーとされる。
- Automutilatie is het woord voor zelfbeschadiging of zelfverminking, zoals gebruikt in de geneeskunde in het algemeen en in de psychiatrie en de zorg voor mensen met een verstandelijke handicap in het bijzonder. De ernst varieert van nauwelijks bemerkbaar (b.v. zich de huid openkrabben bij jeuk) tot gedrag dat leidt tot doofheid, blindheid, amputatie van hele ledematen of de dood. Zelfdoding is nadrukkelijk geen doel bij automutilatie. Soms is het doel van automutilatie het zichzelf opzettelijk pijn doen. Dit kan op allerlei manieren plaatsvinden zoals in de eigen huid krassen of snijden (deze manieren worden het meest gebruikt), schaven, branden, slaan, haren uit trekken, met het hoofd tegen de muren bonken, zichzelf schoppen of zelfs in extreme gevallen, giftige middelen drinken of botten breken. Automutilatie is vaak een symptoom van een psychiatrische aandoening zoals een borderline-persoonlijkheidsstoornis, maar dit is niet altijd het geval. De wijze waarop automutilatie plaatsvindt kan meer duidelijkheid geven over de achterliggende redenen. Vaak geldt voor alle vormen van automutilatie, dat zolang deze oorzaak niet is achterhaald, het gedrag blijft bestaan. Toch bestaat er ook zoiets als "restgedrag". Dit is een mildere vorm van automutilatie, die optreedt uit gewoonte. In Japan is rituele automutilatie een traditie onder de Yakuza als ze hun commandant/bendeleider hebben teleurgesteld. Om hun excuses aan te bieden voor hun gemaakte fout, snijden ze zelf met een mes het bovenste deel van hun pink af en bieden dat aan hun meerdere aan. Wanneer ze nog een keer een fout maken, moeten ze dit bekopen met hun leven.
- Selvskading er en fellesbetegnelse på atferd hvor en person bevisst påfører seg selv fysisk eller psykisk smerte. Begrepet har blitt diskutert i medisinsk litteratur og man har kommet fram til ulike definisjoner ut fra ulike vinkler. Det er mange forskjellige grunner til at noen mennesker velger å skade seg selv. Mange som bedriver selvskading beskriver at selvfremkalt fysisk smerte demper vanskelige emosjoner og at det gir en følelse av kontroll.
- Samookaleczenie – umyślne uszkodzenie własnego ciała w wyniku autoagresji lub depresji. Samookaleczenie może też być zjawiskiem społecznym (np. w środowiskach, w których pogarda dla bólu nobilituje). Pojawia się też u dzieci, czasem w celu zwrócenia uwagi dorosłych. Przykładem samookaleczenia wynikającego ze względów społecznych mogą być np. praktyki inicjacyjne ludów pierwotnych, a także popularne sznyty, praktykowane w niektórych środowiskach młodzieżowych i więzieniach.
- Automutilação (AM), também conhecida como Autolesão (AL), corresponde a uma forma de lesão provocada deliberadamente por uma pessoa a seu próprio corpo sem intenção de suicídio. Os atos podem ter, como intenção, o alívio de emoções insuportaveis, sensações de irrealidade e apatia (geralmente causadas por experiências dissociativas como a despersonalização). Esse comportamento é listado no DSM-IV-TR como sintoma do transtorno de personalidade borderline e é, algumas vezes, associado à doença mental, uma história de traumas e abusos, transtornos alimentares, baixa auto-estima e perfeccionismo.
- Självskadebeteende är ett beteende som innebär att man avsiktligt utsätter sin kropp för skada, exempelvis genom att skära eller bränna sig själv. Den som skadar sig själv gör det inte i syfte att begå självmord, utan beteendet fyller ett flertal vad personen upplever som positiva funktioner som självbestraffning, förflyttning av smärta från sinnet till kroppen. Den som uppvisar detta beteende kan också säga sig uppleva en känsla av lugn efteråt.
- Kendini yaralama ya da kendine zarar verme, bir kişinin kendi vücuduna, intihar etme niyeti olmadan zarar vermesidir. Bu zarar vermelerin nedeni dayanılmaz duygulardan, gerçekdışılık hissinden ve hissizlikten kurtulma olabilir. Bu rahatsızlık Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Sınıflandırması (DSM-IV-TR) tanı el kitabında, sınır kişilik bozukluğu ve depresif bozuklukların bir belirtisi olarak listelenmiştir. Bazen akıl hastalıkları, travma geçmişi ve duygusal taciz, cinsel taciz gibi taciz geçmişi, yeme bozuklukları ya da düşük özsaygı, mükemmeliyetçilik gibi karakter özellikleri ile bağdaştırılır ancak kendini yaralayan birçok kişi yaralarını sakladığı için istatistiki bir analiz yapmak zordur. Kendini yaralayanlar sıklıkla intihara meyilliler ile karıştırılır ancak vakaların çoğunda bu doğru değildir. Ölümcül olmayan kendini yaralama dünya çapında gençler arasında yaygındır ve bu yaygınlık nedeniyle, nedeni ne olursa olsun ölümcül olmayan kendini yaralamalar için kendine zarar verme terimi giderek daha çok kullanılmaya başlanmıştır. Kendini yaralamanın altında yatan nedenleri ya da doğrudan davranışı tedavi etmeye yönelik değişik tedavi yöntemleri vardır. Kendini yaralama depresyon ile bağlantılı olduğunda antidepresan ilaçlar etkili olabilir. Alternatif yaklaşımlar arasında kendini yaralayan kişiyi başka bir şekilde meşgul etmeyi içeren ya da kendini yaralamayı kalıcı zararlar vermeyecek daha güvenli yöntemlerle değiştirmeye çalışan vazgeçirici teknikler bulunur.
|
| rdfs:comment
|
- Self-injury (SI), self-harm (SH) or deliberate self-harm (DSH) is deliberate infliction of tissue damage or alteration to oneself without suicidal intent. Although the terms self-injury or self-harm have been used to refer to infliction of harm to the body's surface, the term self-harm may be used to include the harm inflicted on the body by those with eating disorders. Some scholars use more technical definitions related to specific aspects of this behaviour.
- Mit selbstverletzendem Verhalten (SVV) oder autoaggressivem Verhalten beschreibt man eine ganze Reihe von Verhaltensweisen, bei denen sich betroffene Menschen absichtlich nicht-lebensbedrohliche Verletzungen oder Wunden zufügen. Normalpsychologische Grundlage für diese Störung ist unter anderem das Konzept des Körperschemas.
- Sebepoškozování (neboli automutilace) je záměrné a opakované ubližování si ve snaze vypořádat se s nepříjemnými duševními stavy. Projevuje se zraňováním vlastního těla a je signálem vážného psychického problému, jenž postižený nedokáže zvládnout jiným způsobem.
- La autolesión o automutilación consiste en hacerse un daño físico cómo método de alivio al sufrimiento psicológico. A veces el dolor psicológico se hace tan difícil de manejar, que se opta por dañar al cuerpo en un intento de controlar la situación. Esto efectivamente alivia, aunque sea por unos minutos. Las sensaciones que se tienen al momento de autolesionarse depende de cada persona y de la situación que se esté viviendo.
- Itsetuhoisuus on itsensä tahallista vahingoittamista tai halua vahingoittaa itseään. Itsetuhoisuutta esiintyy usein erilaisten mielenterveysongelmien, esimerkiksi masennuksen, ahdistuneisuushäiriöiden, kaksisuuntaisen mielialahäiriön ja psykoosisairauksien yhteydessä. Psykoosisairauksissa itsetuhoisuus liittyy usein psykooseihin, joissa esimerkiksi potilas saattaa kuulla ääniä, jotka kehottavat häntä vahingoittamaan itseään.
- L’automutilation est le fait pour une personne de s'infliger délibérément des blessures. Elle peut être faite dans plusieurs buts, comme se punir, ou pour se soulager de problèmes personnels ou professionnels.
- L'autolesionismo è un atto che implica il procurare, consciamente o meno, danni rivolti alla propria persona, sia in senso fisico che in senso astratto. Autolesionismo deriva dall'incrocio di due termini, uno di derivazione greca, il suffisso (αυτός=se stesso) ed uno di derivazione latina, il verbo laedere, che ha lo stesso significato del moderno vocabolo italiano: ledere, danneggiare.
- 自傷行為（じしょうこうい）とは自らの身体を意識的・無意識的に拘らず傷つける事を言う。日本ではリストカットが有名である。虐待のトラウマや心理的虐待及び摂食障害、低い自尊心や完璧主義と正の相関関係があると考えられている。自傷行為は多くの場合文化的タブーとされる。
- Automutilatie is het woord voor zelfbeschadiging of zelfverminking, zoals gebruikt in de geneeskunde in het algemeen en in de psychiatrie en de zorg voor mensen met een verstandelijke handicap in het bijzonder. De ernst varieert van nauwelijks bemerkbaar (b.v. zich de huid openkrabben bij jeuk) tot gedrag dat leidt tot doofheid, blindheid, amputatie van hele ledematen of de dood. Zelfdoding is nadrukkelijk geen doel bij automutilatie.
- Selvskading er en fellesbetegnelse på atferd hvor en person bevisst påfører seg selv fysisk eller psykisk smerte. Begrepet har blitt diskutert i medisinsk litteratur og man har kommet fram til ulike definisjoner ut fra ulike vinkler. Det er mange forskjellige grunner til at noen mennesker velger å skade seg selv. Mange som bedriver selvskading beskriver at selvfremkalt fysisk smerte demper vanskelige emosjoner og at det gir en følelse av kontroll.
- Samookaleczenie – umyślne uszkodzenie własnego ciała w wyniku autoagresji lub depresji. Samookaleczenie może też być zjawiskiem społecznym (np. w środowiskach, w których pogarda dla bólu nobilituje). Pojawia się też u dzieci, czasem w celu zwrócenia uwagi dorosłych. Przykładem samookaleczenia wynikającego ze względów społecznych mogą być np.
- Automutilação (AM), também conhecida como Autolesão (AL), corresponde a uma forma de lesão provocada deliberadamente por uma pessoa a seu próprio corpo sem intenção de suicídio. Os atos podem ter, como intenção, o alívio de emoções insuportaveis, sensações de irrealidade e apatia (geralmente causadas por experiências dissociativas como a despersonalização).
- Självskadebeteende är ett beteende som innebär att man avsiktligt utsätter sin kropp för skada, exempelvis genom att skära eller bränna sig själv. Den som skadar sig själv gör det inte i syfte att begå självmord, utan beteendet fyller ett flertal vad personen upplever som positiva funktioner som självbestraffning, förflyttning av smärta från sinnet till kroppen. Den som uppvisar detta beteende kan också säga sig uppleva en känsla av lugn efteråt.
- Kendini yaralama ya da kendine zarar verme, bir kişinin kendi vücuduna, intihar etme niyeti olmadan zarar vermesidir. Bu zarar vermelerin nedeni dayanılmaz duygulardan, gerçekdışılık hissinden ve hissizlikten kurtulma olabilir. Bu rahatsızlık Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal Sınıflandırması (DSM-IV-TR) tanı el kitabında, sınır kişilik bozukluğu ve depresif bozuklukların bir belirtisi olarak listelenmiştir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
