The Second French Empire (French: Le second empire français) was the Imperial Bonapartist regime of Napoleon III from 1852 to 1870, between the Second Republic and the Third Republic, in France.

Property Value
dbo:abstract
  • The Second French Empire (French: Le second empire français) was the Imperial Bonapartist regime of Napoleon III from 1852 to 1870, between the Second Republic and the Third Republic, in France. (en)
  • الإمبراطورية الفرنسية الثانية (بالفرنسية: Second Empire Français) هي نظامٌ سياسيٌّ ودستوريٌّ أسسه لويس نابليون بونابرت رئيس الجمهورية الثانية في فرنسا في 2 ديسمبر 1852 ليصبح نابليون الثالث إمبراطور الفرنسيين، وقد تلت الجمهوريةُ الثالثة هذا النظام. يذكر كتاب "L'Histoire de la France contemporaine" (وترجمته تاريخ فرنسا المعاصرة) لإرنست لافيس أن تاريخ الإمبراطورية الثانية قد قسمه المؤرخون إلى فترتين: دُعيت الفترة الأولى بفترة الإمبراطورية الاستبدادية التي امتدت عامة بين عامي 1852 و1860، ودُعيت الفترة الأخرى التي امتدت بين عامي 1860 و1870 بفترة الإمبراطورية الليبرالية. سقطت الإمبراطورية الثانية في 4 سبتمبر 1870 بعد هزيمة الفرنسيين في معركة سيدان لصالح بروسيا بقيادة المستشار أوتو فون بسمارك. (ar)
  • Der Ausdruck Zweites Kaiserreich (französisch Second Empire) steht für die Periode von 1852 bis 1870 in der Geschichte Frankreichs. Der offizielle Staatsname war Französisches Kaiserreich (französisch Empire français). In dieser Zeit war Napoleon III. der Kaiser der Franzosen. In den ersten Jahren bis etwa 1860 regierte Napoleon autoritär. Auch als Folge der wachsenden Opposition sah er sich zu schrittweisen Reformen veranlasst, die 1870 in ein parlamentarisches Regierungssystem mündeten. Außenpolitisch gelang es zunächst das internationale Ansehen Frankreichs zu stärken, ehe in den 1860er Jahren die Erfolge weitgehend ausblieben. In wirtschaftlicher und gesellschaftlicher Hinsicht spielte die industrielle Entwicklung und damit neue Bevölkerungsgruppen wie die Industriellen oder die Arbeiter eine wichtige Rolle. Frankreich stieg zu einer der stärksten Wirtschaftsmächte auf. Der Glanz des Empire spiegelte sich unter anderem im Umbau von Paris zu einer modernen Metropole wider. Das Ende kam mit dem Deutsch-Französischen Krieg von 1870/71. Nach der Gefangennahme des Kaisers nach der Schlacht bei Sedan wurde in Paris die Dritte Republik ausgerufen. (de)
  • Le Second Empire est le système constitutionnel et politique instauré en France le 2 décembre 1852 lorsque Louis-Napoléon Bonaparte, président de la République française, devient Napoléon III, empereur des Français. Ce régime politique succède à la Deuxième République et précède la Troisième République. Depuis L'Histoire de la France contemporaine d'Ernest Lavisse, le Second Empire est analysé en deux périodes par les historiens : la première qualifiée d'Empire autoritaire qui s'étend globalement de 1852 à 1860 s'oppose à la seconde, dite de l'Empire libéral, s'étalant globalement de 1860 à 1870. Le Second Empire se termine le 4 septembre 1870 à la suite de la défaite de Sedan, lors de la guerre contre la Prusse, puissance montante en Europe dirigée par le chancelier Otto von Bismarck. (fr)
  • El Segundo Imperio francés es un término referido a una etapa histórica de Francia comprendida fundamentalmente entre 1852 y 1870. El Imperio fue proclamado por el entonces Presidente de Francia Carlos Luis Napoleón Bonaparte, el 2 de diciembre de 1852, aunque exactamente un año antes ya había disuelto la Asamblea Nacional convirtiéndose en dictador. El Imperio dejaría de existir al ser capturado el emperador Napoleón III en la batalla de Sedán, el 1 de septiembre de 1870. El 3 de septiembre sería proclamada la Tercera República Francesa en París. (es)
  • Per Secondo Impero francese si intende il regime bonapartista di Napoleone III instaurato in Francia dal 1852 al 1870, tra la Seconda e la Terza Repubblica. (it)
  • フランス第二帝政(フランスだいにていせい、フランス語: Second Empire Français)は、1852年から1870年まで存在した君主政体。ナポレオン・ボナパルトの甥であるルイ=ナポレオン(ナポレオン3世)が1851年12月2日にクーデターによって議会を解散し、新たな憲法を制定した上で国民投票によってフランス皇帝に即位した。 第二共和政期において、とりわけ六月蜂起後に保守・反動化した議会は、幅広い民衆の支持を得ることに失敗していた。こうして反議会に傾いた民衆をルイ=ナポレオン大統領は取り込むことに成功した。クーデターによる議会打倒を経て成立した第二帝政(第二帝国)は、権威主義的・反議会主義的な統治体制である一方、国民投票によって指導者を選出し、幅広い民衆に支持基盤をおいた点で、人民主権的、民主主義的な性格も有していた。 (ja)
  • Het Tweede Franse Keizerrijk begon toen Napoleon III de macht greep en in 1852 zijn keizerskroon kon opzetten. (nl)
  • II Cesarstwo Francuskie – państwo francuskie, którego początek datuje się na koronację Napoleona III na Cesarza Francuzów 2 grudnia 1852, koniec zaś na wrzesień 1870 (proklamacja III Republiki Francuskiej). Przez pierwszych osiem lat swego panowania cesarz Napoleon III rządził bardzo autorytarnie. Reżim swoją władzę oparł na wojsku, policji, administracji i Kościele katolickim. Zmniejszone zostały uprawnienia Senatu i Rady Stanu, a opozycja republikańska i socjalistyczna poddane zostały represjom oraz osłabione aresztowaniami i banicją swych przywódców. Ograniczone zostały dotychczasowe republikańskie prawa obywatelskie, wprowadzono na powrót cenzurę publikacji i widowisk, zakaz strajków, do 1864 zakaz zrzeszania się robotników, rozwiązana została Gwardia Narodowa, usunięto symbole republikańskie. 29 stycznia 1853 Napoleon III poślubił hrabinę Eugenię de Montijo. We wrześniu 1854 Francja, wraz z Wielką Brytanią, interweniowały w wojnie rosyjsko-tureckiej po stronie Turcji. Oba państwa obawiały się bowiem dalszego wzrostu potęgi Rosji, po grożącym całkowitym rozbiciu przez nią imperium tureckiego. Interwencja polegała na dokonaniu dużego desantu wojskowego na Półwyspie Krymskim (wojna krymska). Rozegrały się tam ciężkie walki, z których sprzymierzeni wyszli zwycięsko, głównie zresztą na skutek skrajnej nieudolności generałów rosyjskich. W traktacie pokojowym, zawartym w Paryżu w 1856, główne korzyści uzyskała Wielka Brytania, umacniając swą imperialną potęgę w basenie Morza Śródziemnego. Rosja została upokorzona, Imperium tureckie ocalone na dalszych kilkadziesiąt lat. Francja straciła 100 tys. żołnierzy. Większych korzyści mógł spodziewać się Napoleon III Bonaparte, gdy w 1859 poprowadził 100 tys. armię na pomoc Królestwu Sardynii (Piemontu), zaatakowanemu przez wojska austriackie. Zostały one pobite przez Francuzów pod Magentą i Solferino w Lombardii, po czym Napoleon III zawarł z Austrią rozejm, anektując prowincję lombardzką do Francji, a następnie wymieniając ją z Piemontem na przygraniczne tereny Sabaudii i Nicei. Klęska Austrii stała się asumptem do powstań narodowościowych w Toskanii, Parmie, Modenie i Państwie Kościelnym. Wszystkie te, dotąd odrębne państewka, przyłączyły się wraz z Królestwem Obojga Sycylii, ale bez Państwa Kościelnego, do Królestwa Sardynii (Piemontu), które uosabiało wówczas idee risorgimento, to jest wskrzeszenia jednego państwa włoskiego. W wyniku zmian na mapie Italii, Państwo Kościelne zostało zmniejszone do prowincji Rzymu, a świecka władza papieża mocno ograniczona. Stało się to powodem wielkiej krytyki Napoleona III przez biskupów, katolików francuskich i opozycji monarchistycznej. W rezultacie zastosował on represje wobec kleru, zamykając część gazet oraz stowarzyszeń katolickich i szkół zakonnych. Również burżuazja francuska, stanowiąca dotąd podporę władzy Cesarstwa, wystąpiła z krytyką Napoleona III za zawarcie liberalnego traktatu handlowego z Wielką Brytanią. W tej nowej sytuacji politycznej Napoleon III poczynił znaczne koncesje wobec opozycji republikańskiej. Ogłosił amnestię dla więźniów politycznych, rozszerzył uprawnienia parlamentu, przywódcy republikańscy mogli wrócić z wygnania do kraju, usankcjonowano prawnie strajki, upowszechniono bezpłatne szkoły podstawowe itp. Ta liberalizacja Cesarstwa uzyskała 83% poparcia w ogólnonarodowym plebiscycie. Po wojnie włoskiej Francja nie miała już żadnych sukcesów w swej zagranicznej polityce w Europie. Gdy wybuchło powstanie styczniowe w Polsce, Napoleon III nie mógł, mimo pierwotnych obietnic, przyjść z pomocą Polakom, gdyż utrzymywał wtedy dobre stosunki z Rosją. Zaskoczony został zaborem duńskiego Szlezwiku przez Prusy, a następnie pokonaniem przez nie Austrii. Prusy Bismarcka po zdominowaniu Związku Niemieckiego stały się też dużym zagrożeniem dla Francji. Za to w polityce kolonialnej Francuzi mogli odnotować wiele sukcesów. W północnej Afryce utwierdzili swe rządy w Algierii i opanowali Maroko oraz Tunis, zaś w środkowej terytoria Senegalu, Gwinei, Dahomeju, Gabonu i Wybrzeża Kości Słoniowej, natomiast na Oceanie Indyjskim wyspę Madagaskar. Również w Egipcie umocniły się wpływy francuskie, czego przejawem była budowa przez francuskiego inżyniera Ferdynanda Lessepsa Kanału Sueskiego, oddanego do użytku w 1869 Na Bliskim Wschodzie francuski korpus ekspedycyjny zajął Syrię, a w Indochinach terytoria Annamu i Kambodży. W Chinach wspólna wyprawa wojskowa Francji i Wielkiej Brytanii umocniła przywileje handlowe tychże w tym wielkim państwie. Jedyną porażką w ekspansji zamorskiej II Cesarstwa była przegrana wojna o uzależnienie Meksyku, a to w wyniku wsparcia Meksykanów przez Stany Zjednoczone Ameryki. Prawie przez cały czas istnienia II Cesarstwa francuskiego, gospodarka kraju rozwijała się względnie intensywnie, stymulowana zwłaszcza rozwojem przemysłu. Najbardziej rozbudowały się przemysły tekstylny i ciężki. Burzliwie rozwijał się transport, dzięki budowie w całym kraju linii kolejowych, które liczyły w 1870 już 24 tys. kilometrów. Także marynarka handlowa Francji stała się potęgą, drugą po angielskiej. Również rolnictwo, mimo swego rozdrobnienia (w 1900 było 1,5 miliona gospodarstw), notowało stały, choć niewielki, wzrost swej produkcji. Przebudowane i rozbudowane zostały duże miasta: Paryż, Lyon, Marsylia. Otrzymały one oświetlenie gazowe, wodociągi, kanalizację, autobusy konne. Zaczęto stosować konstrukcje stalowe w budownictwie dworców kolejowych, hal targowych, mostów. W Paryżu wyburzono i przebudowano kilka dzielnic pod kierownictwem barona Haussmanna. Zaplanował on szerokie aleje, bulwary i place gwiaździste na głównych skrzyżowaniach ulicznych, a to w celu umożliwienia dalekiego ostrzału artyleryjskiego na wypadek rozruchów i walk ulicznych. Miasto wzbogaciło się o tysiące nowych budowli, fortyfikacje, gmach wielkiej opery. Dużą rolę w rozwoju gospodarczym odgrywały banki i oferowane przez nie nowe formy obrotu kapitałowego takie jak akcje i obligacje. Rozrastała się administracja ogólna i komunalna, poczta, szkolnictwo, policja, a praca w administracji pozwalała na lepszy zarobek, niż otrzymywali robotnicy przemysłowi. Przy czym ci ostatni pracowali 11-12 godzin na dobę, bez zabezpieczenia na starość, lub na wypadek inwalidztwa, ich warunki mieszkaniowe były nędzne, wzrost płac bardzo powolny. Toteż mnożyły się strajki i inne spontaniczne formy protestów robotniczych, szczególne ich natężenie przypadało na ostatnie lata II Cesarstwa. W lipcu 1870 rząd francuski, sprowokowany propozycjami obsadzenia tronu hiszpańskiego przez członka pruskiej dynastii Hohenzollernów, wypowiedział Prusom wojnę (wojna francusko-pruska 1870-1871). Kanclerz Związku Północnoniemieckiego i jednocześnie premier pruski Bismarck tylko na to czekał. Wykorzystując transport kolejowy, szybko przerzucił swą, zmobilizowaną wcześniej, 500-tys. armię do Alzacji, atakując graniczne twierdze francuskie. Do września wojska pruskie zdobyły Sedan, biorąc do niewoli 100 tys. żołnierzy francuskich i samego cesarza Napoleona III Bonapartego. Kapitulacja Napoleona III i poddanie przez niego swej armii Prusom, wywołały szok i oburzenie Francuzów. Powszechnie żądano likwidacji Cesarstwa, przywrócenia rządów republikańskich i kontynuowania wojny z Prusami. Tak też się stało. We wrześniu 1870 ogłoszone zostało powstanie III Republiki i Rządu Obrony Narodowej, na którego czele stanął umiarkowany bonapartysta Gambetta. Napoleon III, zdetronizowany we wrześniu 1870, po zakończeniu wojny z Prusami emigrował do Anglii, gdzie zmarł w 1873. (pl)
  • O Segundo Império francês foi o regime monárquico bonapartista implantado por Napoleão III de 1852 a 1870, entre os períodos históricos da Segunda República e da Terceira República, na França.Caracterizado pela ditadura, modernização e desenvolvimento econômico, o que marginalizou o legislativo e as forças de opressão.Durante este período, a capital Paris foi centro de exposições mundiais, para onde convergiam a divulgação do progresso cultural e industrial do mundo. Durante a Guerra Franco-Prussiana o Império encontrou seu fim, mostrando seu despreparo militar, com o próprio Imperador Napoleão III sendo capturado na desastrosa batalha de Sedan, logo depois sendo deposto. Após seu fim, teve a curta duração da Comuna de Paris e a Terceira República Francesa. (pt)
  • Втора́я импе́рия (фр. Second Empire, официально — Импе́рия францу́зов, Empire des Français) — период бонапартистской диктатуры в истории Франции с 1852 по 1870 годы. 2 декабря 1852 года в результате плебисцита была установлена конституционная монархия во главе с племянником Наполеона I Луи Наполеоном Бонапартом, принявшим имя императора Наполеона III. Ранее Луи Наполеон был президентом Второй республики (1848—1852). Вторая империя была свергнута Сентябрьской революцией. После того, как Наполеон III в ходе франко-прусской войны попал в немецкий плен под Седаном (2 сентября 1870) на улицы Парижа вышли рабочие, требующие низложения Наполеона III. В ночном заседании законодательного корпуса 3—4 сентября Жюль Фавр предложил провозгласить низложение императора и избрать временное правительство. Утром 4 сентября народ ворвался в палату, и Гамбетта от имени народного представительства объявил, «что Луи Наполеон Бонапарт и его династия перестали царствовать во Франции». В городской мэрии той же толпой была провозглашена республика и без правильного избрания назначено временное «правительство народной обороны», в которое вошли все депутаты Парижа (Араго, Кремьё, Ферри, Фавр, Гамбетта, Гарнье-Пажес, Пелльтан, Пикар, Симон, позднее Рошфор и некоторые др.). (ru)
  • 法兰西第二帝国又简称为第二帝国(法语:Second Empire),是波拿巴家族的路易-拿破仑·波拿巴在法国建立的君主制政权(1852-1870年),后于法兰西第二共和国而先于法兰西第三共和国。 (zh)
dbo:anthem
dbo:capital
dbo:currency
dbo:dissolutionDate
  • 1870-09-04 (xsd:date)
dbo:dissolutionYear
  • 1870-01-01 (xsd:date)
dbo:foundingDate
  • 1852-01-14 (xsd:date)
dbo:foundingYear
  • 1852-01-01 (xsd:date)
dbo:governmentType
dbo:motto
  • Liberté, égalité, fraternité
  • ("Liberty, Equality, Fraternity")
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 216066 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 745008686 (xsd:integer)
dbp:commonLanguages
  • French
dbp:continent
  • Europe
dbp:country
  • France
dbp:dateEnd
  • --09-04
dbp:dateEvent
  • 1870-07-19 (xsd:date)
  • 1870-09-01 (xsd:date)
dbp:datePre
  • 1851-12-02 (xsd:date)
dbp:dateStart
  • --01-14
dbp:deputy
dbp:era
dbp:event
dbp:eventEnd
dbp:eventPre
dbp:eventStart
dbp:flagP
  • Flag of France.svg
dbp:flagS
  • Flag of France.svg
  • Flag of the German Empire.svg
dbp:house
dbp:imageCoat
  • Coat of Arms Second French Empire -2.svg
dbp:imageFlag
  • Flag of France.svgborder
dbp:imageMap
  • Second French Empire .png
dbp:imageMapCaption
  • The French Empire in 1867.
dbp:imageP
  • 30 (xsd:integer)
dbp:leader
dbp:legislature
dbp:lifeSpan
  • 1852 (xsd:integer)
dbp:p
  • Nguyễn Dynasty
  • French Second Republic
  • Ottoman Algeria
dbp:religion
dbp:s
  • German Empire
  • French Third Republic
dbp:symbol
  • Coat of arms of France
dbp:symbolType
  • Imperial Coat of arms
dbp:titleDeputy
dbp:titleLeader
dbp:yearDeputy
  • 1869 (xsd:integer)
  • 1870 (xsd:integer)
dbp:yearLeader
  • 1852 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
georss:point
  • 48.81666666666667 2.4833333333333334
rdf:type
rdfs:comment
  • The Second French Empire (French: Le second empire français) was the Imperial Bonapartist regime of Napoleon III from 1852 to 1870, between the Second Republic and the Third Republic, in France. (en)
  • El Segundo Imperio francés es un término referido a una etapa histórica de Francia comprendida fundamentalmente entre 1852 y 1870. El Imperio fue proclamado por el entonces Presidente de Francia Carlos Luis Napoleón Bonaparte, el 2 de diciembre de 1852, aunque exactamente un año antes ya había disuelto la Asamblea Nacional convirtiéndose en dictador. El Imperio dejaría de existir al ser capturado el emperador Napoleón III en la batalla de Sedán, el 1 de septiembre de 1870. El 3 de septiembre sería proclamada la Tercera República Francesa en París. (es)
  • Per Secondo Impero francese si intende il regime bonapartista di Napoleone III instaurato in Francia dal 1852 al 1870, tra la Seconda e la Terza Repubblica. (it)
  • フランス第二帝政(フランスだいにていせい、フランス語: Second Empire Français)は、1852年から1870年まで存在した君主政体。ナポレオン・ボナパルトの甥であるルイ=ナポレオン(ナポレオン3世)が1851年12月2日にクーデターによって議会を解散し、新たな憲法を制定した上で国民投票によってフランス皇帝に即位した。 第二共和政期において、とりわけ六月蜂起後に保守・反動化した議会は、幅広い民衆の支持を得ることに失敗していた。こうして反議会に傾いた民衆をルイ=ナポレオン大統領は取り込むことに成功した。クーデターによる議会打倒を経て成立した第二帝政(第二帝国)は、権威主義的・反議会主義的な統治体制である一方、国民投票によって指導者を選出し、幅広い民衆に支持基盤をおいた点で、人民主権的、民主主義的な性格も有していた。 (ja)
  • Het Tweede Franse Keizerrijk begon toen Napoleon III de macht greep en in 1852 zijn keizerskroon kon opzetten. (nl)
  • O Segundo Império francês foi o regime monárquico bonapartista implantado por Napoleão III de 1852 a 1870, entre os períodos históricos da Segunda República e da Terceira República, na França.Caracterizado pela ditadura, modernização e desenvolvimento econômico, o que marginalizou o legislativo e as forças de opressão.Durante este período, a capital Paris foi centro de exposições mundiais, para onde convergiam a divulgação do progresso cultural e industrial do mundo. Durante a Guerra Franco-Prussiana o Império encontrou seu fim, mostrando seu despreparo militar, com o próprio Imperador Napoleão III sendo capturado na desastrosa batalha de Sedan, logo depois sendo deposto. Após seu fim, teve a curta duração da Comuna de Paris e a Terceira República Francesa. (pt)
  • 法兰西第二帝国又简称为第二帝国(法语:Second Empire),是波拿巴家族的路易-拿破仑·波拿巴在法国建立的君主制政权(1852-1870年),后于法兰西第二共和国而先于法兰西第三共和国。 (zh)
  • الإمبراطورية الفرنسية الثانية (بالفرنسية: Second Empire Français) هي نظامٌ سياسيٌّ ودستوريٌّ أسسه لويس نابليون بونابرت رئيس الجمهورية الثانية في فرنسا في 2 ديسمبر 1852 ليصبح نابليون الثالث إمبراطور الفرنسيين، وقد تلت الجمهوريةُ الثالثة هذا النظام. يذكر كتاب "L'Histoire de la France contemporaine" (وترجمته تاريخ فرنسا المعاصرة) لإرنست لافيس أن تاريخ الإمبراطورية الثانية قد قسمه المؤرخون إلى فترتين: دُعيت الفترة الأولى بفترة الإمبراطورية الاستبدادية التي امتدت عامة بين عامي 1852 و1860، ودُعيت الفترة الأخرى التي امتدت بين عامي 1860 و1870 بفترة الإمبراطورية الليبرالية. (ar)
  • Der Ausdruck Zweites Kaiserreich (französisch Second Empire) steht für die Periode von 1852 bis 1870 in der Geschichte Frankreichs. Der offizielle Staatsname war Französisches Kaiserreich (französisch Empire français). In dieser Zeit war Napoleon III. der Kaiser der Franzosen. In den ersten Jahren bis etwa 1860 regierte Napoleon autoritär. Auch als Folge der wachsenden Opposition sah er sich zu schrittweisen Reformen veranlasst, die 1870 in ein parlamentarisches Regierungssystem mündeten. Außenpolitisch gelang es zunächst das internationale Ansehen Frankreichs zu stärken, ehe in den 1860er Jahren die Erfolge weitgehend ausblieben. In wirtschaftlicher und gesellschaftlicher Hinsicht spielte die industrielle Entwicklung und damit neue Bevölkerungsgruppen wie die Industriellen oder die Arbeit (de)
  • Le Second Empire est le système constitutionnel et politique instauré en France le 2 décembre 1852 lorsque Louis-Napoléon Bonaparte, président de la République française, devient Napoléon III, empereur des Français. Ce régime politique succède à la Deuxième République et précède la Troisième République. Le Second Empire se termine le 4 septembre 1870 à la suite de la défaite de Sedan, lors de la guerre contre la Prusse, puissance montante en Europe dirigée par le chancelier Otto von Bismarck. (fr)
  • II Cesarstwo Francuskie – państwo francuskie, którego początek datuje się na koronację Napoleona III na Cesarza Francuzów 2 grudnia 1852, koniec zaś na wrzesień 1870 (proklamacja III Republiki Francuskiej). 29 stycznia 1853 Napoleon III poślubił hrabinę Eugenię de Montijo. Napoleon III, zdetronizowany we wrześniu 1870, po zakończeniu wojny z Prusami emigrował do Anglii, gdzie zmarł w 1873. (pl)
  • Втора́я импе́рия (фр. Second Empire, официально — Импе́рия францу́зов, Empire des Français) — период бонапартистской диктатуры в истории Франции с 1852 по 1870 годы. 2 декабря 1852 года в результате плебисцита была установлена конституционная монархия во главе с племянником Наполеона I Луи Наполеоном Бонапартом, принявшим имя императора Наполеона III. Ранее Луи Наполеон был президентом Второй республики (1848—1852). (ru)
rdfs:label
  • Second French Empire (en)
  • الإمبراطورية الفرنسية الثانية (ar)
  • Zweites Kaiserreich (de)
  • Segundo Imperio francés (es)
  • Second Empire (fr)
  • Secondo Impero francese (it)
  • フランス第二帝政 (ja)
  • Tweede Franse Keizerrijk (nl)
  • II Cesarstwo Francuskie (pl)
  • Segundo Império Francês (pt)
  • Вторая империя (ru)
  • 法蘭西第二帝國 (zh)
owl:differentFrom
owl:sameAs
geo:geometry
  • POINT(2.4833333492279 48.816665649414)
geo:lat
  • 48.816666 (xsd:float)
geo:long
  • 2.483333 (xsd:float)
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • France (en)
  • French Empire (en)
  • Empire Français (en)
is dbo:birthPlace of
is dbo:country of
is dbo:deathPlace of
is dbo:knownFor of
is dbo:origin of
is dbo:place of
is dbo:predecessor of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:birthPlace of
is dbp:deathPlace of
is dbp:eventEnd of
is dbp:nationality of
is dbp:participants of
is dbp:reason of
is dbp:usedBy of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of