| dbpprop:abstract
|
- The Second Balkan War was a conflict broken when Bulgaria dissatisfied from its share over the division of the spoils of the First Balkan War, attacked its former allies, Serbia and Greece, on 16 June 1913. Serbian and Greek armies repulsed the Bulgarian offensive and counterattacked penetrating into Bulgaria. Having previously engaged in territorial disputes with Romania, the new war caused a Romanian intervention against Bulgaria. The Ottoman Empire took also advantage of the situation to regain some lost territories from the previous war. When Romanian troops approached the capital Sofia, Bulgaria asked for an armistice, resulting to the Treaty of Bucharest, in which Bulgaria had to give up much of its First Balkan War gains to Serbia, Greece, Romania and the Ottomans. The conditions under which the war began and its outcome, caused a permanent break up of the Russo-Bulgarian alliance, and thus left Serbia as the only ally of Russia in this critical region. For this reason Serbia had Russia's full support, which provided her with the necessary self-confidence to restore her aspirations over Austro-Hungarian occupied Bosnia. This allowed Serbia to ignite the July crisis of 1914 and after that to keep the uncompromising position against Austria-Hungary that led (through the existing European chains of alliances) to World War I.
- El 1 de junio de 1913, Grecia y Serbia pusieron fin a su alianza con Bulgaria, lo que provocó el estallido de la Segunda Guerra Balcánica el 29 de junio del mismo año. El Tratado de Londres había creado fricciones entre los aliados balcánicos, especialmente entre Serbia y Bulgaria. Una de las causas de la desavenencia fue la negativa de Bulgaria a reconocer la reivindicación Serbia sobre la posesión de determinadas áreas de Macedonia que se hallaban bajo control búlgaro. Además, Serbia deseaba vengarse por no haber podido conseguir ningún territorio en la costa adriática. El 29 de junio de 1913, un general búlgaro, que no actuaba bajo las órdenes de su gobierno, lanzó un ataque sobre las posiciones defensivas serbias. Aunque el gobierno búlgaro negó tener conocimiento alguno de esta ofensiva, Grecia y Serbia le declararon la guerra a Bulgaria el 8 de julio. Dos semanas después, Montenegro, Rumania y el Imperio Otomano también le declararon la guerra a Bulgaria. El 30 de julio, los búlgaros, incapaces de enfrentarse a esta coalición, solicitaron un armisticio que les fue concedido. Durante las negociaciones Serbia invadió Albania y sólo se retiro ante un ultimátun austríaco. Según el acuerdo de paz resultante, denominado Tratado de Bucarest y firmado en la capital rumana el 10 de agosto, Bulgaria perdió una parte considerable de su territorio, incluidos unos 7.700 km². que fueron asignados a Rumania. Entre otras compensaciones, la mayor parte de Macedonia pasó a formar parte de Serbia y Grecia. También Bulgaria tuvo que ceder una gran extensión de su territorio al Imperio Otomano en virtud de posteriores acuerdos. Las Guerras Balcánicas influyeron profundamente en el curso posterior de la historia de Europa. El desmantelamiento del Imperio Otomano y de Bulgaria originó tensiones igualmente peligrosas en el sureste europeo. Los tratados de paz facilitaron la formación de un Estado serbio fuerte y ambicioso, pero también infundieron temor y un resentimiento antiserbio en el vecino Imperio Austrohúngaro. En 1914, el asesinato de Francisco Fernando de Austria, archiduque de Austria y heredero del trono imperial, proporcionó a Austria-Hungría un pretexto para invadir Serbia, lo que motivó el estallido de la Primera Guerra Mundial.
- Toinen Balkanin sota alkoi 19. toukokuuta vuonna 1913, kun Bulgarian joukot hyökkäsivät Pirotin ja Zajecarin kaupunkeihin Serbiassa . Serbian kuningas Pietari julisti sodan 1. kesäkuuta Bulgariaa vastaan ja taistelut puhkeavat myös Makedoniassa ja Kreikka julisti sodan 3. heinäkuuta sodan Bulgariaa vastaan. Balkanin valtiot Kreikka, Romania ja Montenegro ja Ottomaanien valtakunta lähtevät sotaan Serbian puolelle . Romania joka puolestaan havitteli naapurinsa kahden vastustajan sitomaksi ja marssi 10. kesäkuuta eteläiseen Dobrudsan kaupunkiin . Ottomaanienjoukot valloittivat Adrianopolin 25. maaliskuuta ja saavuttivat sotilaallisia voitto. Rauhanneuvottelut aloitetaan Bukarestissa 29. heinäkuuta. Toinen Balkanin sota päättyy rauhansopimukseen joka allekirjoitettiin 10. elokuuta Bukarestissa ja Konstantinopolissa 29. syyskuuta vuonna 1913. Bulgaria menetti kaiken ensimmäisen Balkanin sodassa valloittamat alueet sekä Dobrudsan joka on hedelmällistä viljelymaata ja sille jää Makedoniasta vain kapea kaista kun Serbia ja Kreikka jakavat keskenään suurimman osan Makedoniasta . Solanikin ja Thasossari luovutetaan Kreikalle . Albaniasta tulee Saksan prinssi Wilhelmin johtama itsenäinen valtio . Kreeta siirtyy lopullisesti osaksi Kreikkaan joka vaati alueita Epeiroksesta joka on ollut tähän saakka turkkilainen Albania. Ottomaanien valtakunta sai Adrianopolin. Sota aiheutti li 500 000 ihmisen pakolaisuuden ja karkoitukseen. 234 000 turkkilaista lähtee Bulgariasta ja Serbiasta ja 15 000 bulgarialaisia pakeni Makedoniasta joka jaetaan Kreikan ja Serbian kesken ja noin 70 000 kreikkalaista Traakiasta joka liitettin Bulgariaan. Epeiros siirtyi Kreikalle josta karkoitetaan noin 70 000 albaania. Ottomaanien valtakunnasta lähteet 265 000 kreikkalaista ja 100 000 turkkialaista siirtyy Kreikasta Ottomaanien valtakuntaan. Sodan jälkeen Bulgarian pääministeri Vasil Raboslavov ryhtyi lähentämään maataan Italian, Itävalta-Unkarin ja Saksan keisarikunnan kolmiliittoon jonka erimielisyydet ovat jo huonot koska Itävalta-Unkari ei hyväksynyt Romanian hallituksen Bulgarialle esittämiä aluevaatimuksia.
- La Deuxième guerre balkanique voit les États vainqueurs de la Première Guerre balkanique, tout juste terminée le 30 mai 1913 par la signature du Traité de Londres, se disputer les territoires pris à l'Empire ottoman en juin-juillet 1913. Elle oppose la Bulgarie à ses anciens alliés de la Première Guerre : la Serbie, la Grèce, le Monténégro, qui se coalisent alors avec la Roumanie (neutre dans la Première guerre balkanique) et l'ancien ennemi : l'Empire ottoman. La Bulgarie, qui avait porté l'essentiel de l'effort de guerre contre l'Empire ottoman, revendiquait les territoires à majorité bulgarophone de Macédoine et de Serbie orientale, en possession de la Serbie, qui refusait toute concession. La Deuxième Guerre balkanique se conclut par la défaite de la Bulgarie qui perd au Traité de Bucarest l'essentiel des gains territoriaux que lui attribuait précédemment le Traité de Londres, et, en plus, la Dobroudja du sud qui est annexée par la Roumanie.
- A második Balkán-háború az első Balkán-háborút lezáró londoni egyezmény területi rendezésével elégedetlen balkáni nemzetek – Görögország, Szerbia, az Oszmán Birodalom és Románia – Bulgária ellen vívott, 1913. június 29-étől augusztus 10-éig (a Julianus-naptár szerint június 16-ától július 28-áig) tartó, bolgár vereséggel záruló háborúja volt.
- La seconda guerra balcanica (conosciuta in bulgaro come Междусъюзническа война, Meždusăjuzničeska vojna, Guerra tra gli alleati) fu un conflitto scatenatosi nella omonima penisola europea nel giugno del 1913 in seguito alla Prima Guerra Balcanica e fu una delle cause, che avrebbero condotto alla Prima Guerra Mondiale.
- Den andre balkankrigen ble utkjempet i perioden mellom 16. juni og 18. juli 1913. Krigen sto mellom Bulgaria på den ene side, mot Hellas, Serbia og Romania på den annen. Da det så ut til at Bulgaria kom til å tape, intervenerte dessuten Det osmanske riket for å ta tilbake noen av områdene som ble tapt under den første balkankrigen. Den andre balkankrigen markerer dermed sammenbruddet av Balkanligaen kjent fra Den første balkankrigen, og førte til at Serbia, som var alliert med Russland, ble en viktig regional makt. Men dette førte igjen til at Østerrike-Ungarn ble urolig, og slik ble resultatet av denne en del av opptakten til første verdenskrig. I Den første balkankrigen hadde Balkanligaen lyktes med å erobre Det osmanske rikets europeiske provinser, slik at tyrkerne bare hadde halvøyene Chatalja og Gallipoli igjen. Fredsslutningen i London ble undertegnet 30. mai 1913 og garanterte blant annet et uavhengig Albania. Men denne fredsavtalen løste ikke problemet at partene ikke var enige om hvordan det erobrede området skulle fordeles, særlig var dette tilfelle for Makedonia. Bulgarias standpunkt var at de hadde fått liten uttelling av sin krigsinnsats, særlig ønsket deler av Makedonia, samt byen Thessaloniki hvor de allerede hadde utstasjonert et regiment. Hellas og Serbia var på den annen side misfornøyd med at de måtte forlate Albania. For å demme opp mot bulgarsk ekspansjon, dannet de en allianse til tross for at de hadde stor intern uenighet. Bulgaria motsatte seg Romanias krav på den bulgarske befestningen i Silistria ved Donau som belønning for at de holdt seg nøytrale i Den første balkankrigen. Russland var fra 1912 allierte med både Serbia og Bulgaria og ville unngå krig mellom sine allierte. Men under forhandlingene fortsatte spredte kamphandlinger i Makedonia mellom disse landene. Den 16. juni beordret den bulgarske overkommandoen, uten forutgående konsultasjoner med egen regjering, sine tropper å angripe serbiske og greske posisjoner, noe som førte til krigserklæringer. Bulgaria ønsket å sikre seg hele Makedonia og slik dominere Balkan, men for Serbia og Hellas ga krigen anledning til å sikre sine posisjoner i Makedonia og unngå bulgarsk dominans. Hellas var numerært overlegen ved Thessaloniki og Bulgaria måtte trekke seg rask tilbake. Stort sett var bulgarerne på defensiven, og tapte de fleste slagene. Da Romania gikk inn i krigen i månedskiftet juni/juli, og senere også Det osmanske riket som så sitt snitt til å ta tilbake noe av det tapte fra Den første balkankrigen, måtte Bulgaria be om våpenhvile. Kolera brøt ut blant styrkene, slik at verken Romania eller tyrkerne kom i faktisk kamp. Bulgaria tapte de territoriene de hadde fått i Den første balkankrigen, men dette ble en midlertidig avtale, da Den første verdenskrig brøt ut den neste sommeren.
- Druga wojna bałkańska – konflikt zbrojny pomiędzy Bułgarią a Serbią i jej sojusznikami: oraz walczącą przeciwko Bułgarii Turcją. W niespełna miesiąc po zakończeniu pierwszej wojny bałkańskiej konflikt na Bałkanach rozgorzał na nowo. Tym razem sojusznicy z Ligi Bałkańskiej zaczęli kłócić się o podział zysków. Wojna wybuchła po zerwaniu przez cara bułgarskiego Ferdynanda I pertraktacji z Serbią na temat nowego podziału Macedonii. Uderzenie Bułgarii na Serbię pociągnęło za sobą utworzenie wokół Bułgarii koalicji złożonej z Grecji, Czarnogóry, Serbii, Rumunii i Turcji. Po trzytygodniowych niekorzystnych dla Bułgarii działaniach wojennych zawarto rozejm. Odbyło się to dzięki mediacjom rosyjskim. 10 sierpnia 1913 podpisano w Bukareszcie traktat pokojowy, w myśl którego Rumunia przejmowała południową Dobrudżę, Serbia dotychczasową część Macedonii bułgarskiej, Grecja utrzymała Macedonię południową. Osobny układ zawarły Turcja i Bułgaria, która utraciła zajęte w pierwszej wojnie bałkańskiej obszary Tracji i Macedonii. Turcja odzyskała m. in. Adrianopol.
- A Segunda Guerra Balcânica, também conhecida como Segunda Guerra dos Bálcãs ou Balcãs, ocorreu em 1913 e foi um conflito entre a Bulgária de um lado contra seus antigos aliados da Liga Balcânica - Sérvia, Grécia e Montenegro - somados a Romênia e o Império Otomano de outro. O resultado desta guerra tornou a Sérvia, um importante aliado da Rússia, em uma potência regional dos Bálcãs, alarmando a Áustria-Hungria e indiretamente tornando-se mais uma causa para a Primeira Guerra Mundial.
- Cel de-al doilea război balcanic a avut loc în 1913 între Bulgaria pe de o parte şi Grecia şi Serbia pe cealaltă. Rezultatul a făcut din aliatul Rusiei, Serbia, o putere regională importantă, alarmând astfel Austro-Ungaria şi fiind astfel o cauză importantă de izbucnire a Primului Război Mondial.
- Втора́я Балка́нская война́, Межсою́зническая война́ (болг. Междусъюзническа война, сербск. Други балкански рат, греч. Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος рум. Al doilea război balcanic, тур. İkinci Balkan Savaşı) — быстротечная война 29 июня — 29 июля 1913 года за раздел Македонии между Болгарией с одной стороны, и Османской империей, Румынией, Черногорией, Сербией и Грецией с другой. Война была спровоцирована дипломатами Австро-Венгрии и Германской империи, которые стремились развалить Балканский союз. Болгария проиграла войну. В итоге политическая ситуация на Балканском полуострове изменилась в пользу Франции, Австро-Венгрии и Германии, когда Российская империя наоборот — утратила своё влияние в регионе. Территория, завоёванная Болгарией в Первой Балканской войне, была разделена между странами-победительницами.
- Upprinnelsen till det andra balkankriget, som ägde rum 1913, var meningsskiljaktigheter mellan Bulgarien och Grekland om hur södra Makedonien. skulle förvaltas. Grekerna anade att bulgarerna troligtvis skulle försöka ta det grekiska Makedonien med våld om ingen diplomatisk lösning nåddes. De ingick därför en allians med Serbien, vars relationer till Bulgarien också började bli ansträngda. Denna allians riktades mot såväl Bulgarien som Österrike-Ungern. Serbien fortsatte att iakttaga en defensiv hållning gentemot Bulgarien, men behöll av historiska och demografiska skäl sina erövringar i Makedonien, vilket var ett brott mot set serbisk-bulgariska avtalet, och fick till följd att Bulgarien den 17 juni 1913 anföll serberna i Gevgelija och grekerna i Nigrita. Grekerna var bulgarerna numerärt överlägsna, och besegrade dem först vid Kilkis-Lahanas, för att därefter dela upp armén i två delar. Den första delen tågade österut och ockuperade allt område öster om floden Mesta, medan den andra avancerade norrut längs Strumafloden och besegrade den bulgariska armén två gånger, innan den själv blev besegrad. Trots segern i fältslaget mot grekerna begärde Bulgarien en vapenvila, då man såg hotet från Rumänien i norr och från det Osmanska riket i söder, som skulle kunna anfalla Bulgarien när armén var upptagen med att slåss mot serberna och grekerna. Likväl anföll såväl turkarna som rumänerna Bulgarien, och de förra lyckades till och med återerövra Adrianopel och östra Thrakien. Det andra Balkankriget, som kom att bli den sista stora konflikten på Balkan före första världskrigets utbrott, innebär återigen att gränserna på den oroliga halvön ritades om. Men framförallt innebar det att en ny balkansk stormakt var på väg att skapas: Serbien. Bukarestavtalet undertecknades den 10 augusti 1913 av delegater från Serbien, Montenegro, Grekland, Rumänien och förloraren Bulgarien. Avtalet innebar att: Bulgarien avträdde norra Dobrudzja till Rumänien. Serbien expanderade, och omfattade nu centrala Makedonien, Kosovo och Novi Pazar. Detta innebar en ökning av Serbiens territorial med över 80%, eller 15 241 engelska kvadratmil. Även Grekland gjorde stora territorialvinster, främst i den grekiska övärlden, och tog formellt över Kreta den 14 december. Mycket av det Bulgarien erövrat under det första kriget föll dem ur händerna, men jämfört med innan Balkankrigen hade territoriet ökat med 9 633 engelska kvadratmil. Österrike-Ungern oroades av Serbiens snabba expansion, och såg däri ett hinder att dominera Balkan. Dessutom visade serberna att ett slaviskt folk kunde göra sig fria från en stormakt, något som mäkta imponerade på de sydslaver som befolkade dubbelmonarkin. För att kunna förklara krig mot Serbien behövde dock Österrike-Ungern en förevändning att göra så, något det fick i juni 1914, när Gavrilo Princip på order av organisationen Ujedinjenje ili smrt mördade det österrikiska tronföljarparet i Sarajevo. Den som beordrade dådet var ingen mindre än Dragutin "Apis" Dimitrijević, ledaren för konspiratörerna som mördade kung Aleksandar Obrenović lite mer än tio år tidigare.
- İkinci Balkan Savaşı I. Balkan Savaşı'na katılan devletlerin, Yunanistan, Bulgaristan, Karadağ, Arnavutluk, Sırbistan, Osmanlı İmparatorluğu ve sonradan katılan Romanya'nın aralarında yaptıkları savaşlardır. Bu savaş ile, Edirne ve Kırklareli kurtarılmıştır. Londra Konferansı, hükümleri kısmen değişmiştir.
- Друга Балканська війна — швидкоплинна війна 29 червня — 29 липня 1913 року за розділ Македонії між Болгарією з одного боку, й Османською імперією, Румунією, Чорногорією, Сербією і Грецією з іншого. Війна була спровокована дипломатами Австро-Угорщини і Німецької імперії, які прагнули розвалити Балканський союз. Болгарія програла війну. У результаті політична ситуація на Балканському півострові змінилася на користь Франції, Австро-Угорщини, Російська імперія навпаки — втратила свій вплив. Територія, захоплена Болгарією в Балканський війні, була поділена між країнами-переможницями.
|
| rdfs:comment
|
- The Second Balkan War was a conflict broken when Bulgaria dissatisfied from its share over the division of the spoils of the First Balkan War, attacked its former allies, Serbia and Greece, on 16 June 1913. Serbian and Greek armies repulsed the Bulgarian offensive and counterattacked penetrating into Bulgaria. Having previously engaged in territorial disputes with Romania, the new war caused a Romanian intervention against Bulgaria.
- El 1 de junio de 1913, Grecia y Serbia pusieron fin a su alianza con Bulgaria, lo que provocó el estallido de la Segunda Guerra Balcánica el 29 de junio del mismo año. El Tratado de Londres había creado fricciones entre los aliados balcánicos, especialmente entre Serbia y Bulgaria. Una de las causas de la desavenencia fue la negativa de Bulgaria a reconocer la reivindicación Serbia sobre la posesión de determinadas áreas de Macedonia que se hallaban bajo control búlgaro.
- Toinen Balkanin sota alkoi 19. toukokuuta vuonna 1913, kun Bulgarian joukot hyökkäsivät Pirotin ja Zajecarin kaupunkeihin Serbiassa . Serbian kuningas Pietari julisti sodan 1. kesäkuuta Bulgariaa vastaan ja taistelut puhkeavat myös Makedoniassa ja Kreikka julisti sodan 3. heinäkuuta sodan Bulgariaa vastaan. Balkanin valtiot Kreikka, Romania ja Montenegro ja Ottomaanien valtakunta lähtevät sotaan Serbian puolelle .
- La Deuxième guerre balkanique voit les États vainqueurs de la Première Guerre balkanique, tout juste terminée le 30 mai 1913 par la signature du Traité de Londres, se disputer les territoires pris à l'Empire ottoman en juin-juillet 1913. Elle oppose la Bulgarie à ses anciens alliés de la Première Guerre : la Serbie, la Grèce, le Monténégro, qui se coalisent alors avec la Roumanie (neutre dans la Première guerre balkanique) et l'ancien ennemi : l'Empire ottoman.
- A második Balkán-háború az első Balkán-háborút lezáró londoni egyezmény területi rendezésével elégedetlen balkáni nemzetek – Görögország, Szerbia, az Oszmán Birodalom és Románia – Bulgária ellen vívott, 1913. június 29-étől augusztus 10-éig (a Julianus-naptár szerint június 16-ától július 28-áig) tartó, bolgár vereséggel záruló háborúja volt.
- La seconda guerra balcanica (conosciuta in bulgaro come Междусъюзническа война, Meždusăjuzničeska vojna, Guerra tra gli alleati) fu un conflitto scatenatosi nella omonima penisola europea nel giugno del 1913 in seguito alla Prima Guerra Balcanica e fu una delle cause, che avrebbero condotto alla Prima Guerra Mondiale.
- Den andre balkankrigen ble utkjempet i perioden mellom 16. juni og 18. juli 1913. Krigen sto mellom Bulgaria på den ene side, mot Hellas, Serbia og Romania på den annen. Da det så ut til at Bulgaria kom til å tape, intervenerte dessuten Det osmanske riket for å ta tilbake noen av områdene som ble tapt under den første balkankrigen.
- Druga wojna bałkańska – konflikt zbrojny pomiędzy Bułgarią a Serbią i jej sojusznikami: oraz walczącą przeciwko Bułgarii Turcją. W niespełna miesiąc po zakończeniu pierwszej wojny bałkańskiej konflikt na Bałkanach rozgorzał na nowo. Tym razem sojusznicy z Ligi Bałkańskiej zaczęli kłócić się o podział zysków. Wojna wybuchła po zerwaniu przez cara bułgarskiego Ferdynanda I pertraktacji z Serbią na temat nowego podziału Macedonii.
- A Segunda Guerra Balcânica, também conhecida como Segunda Guerra dos Bálcãs ou Balcãs, ocorreu em 1913 e foi um conflito entre a Bulgária de um lado contra seus antigos aliados da Liga Balcânica - Sérvia, Grécia e Montenegro - somados a Romênia e o Império Otomano de outro.
- Cel de-al doilea război balcanic a avut loc în 1913 între Bulgaria pe de o parte şi Grecia şi Serbia pe cealaltă. Rezultatul a făcut din aliatul Rusiei, Serbia, o putere regională importantă, alarmând astfel Austro-Ungaria şi fiind astfel o cauză importantă de izbucnire a Primului Război Mondial.
- Втора́я Балка́нская война́, Межсою́зническая война́ (болг. Междусъюзническа война, сербск. Други балкански рат, греч. Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος рум. Al doilea război balcanic, тур.
- Upprinnelsen till det andra balkankriget, som ägde rum 1913, var meningsskiljaktigheter mellan Bulgarien och Grekland om hur södra Makedonien. skulle förvaltas. Grekerna anade att bulgarerna troligtvis skulle försöka ta det grekiska Makedonien med våld om ingen diplomatisk lösning nåddes. De ingick därför en allians med Serbien, vars relationer till Bulgarien också började bli ansträngda. Denna allians riktades mot såväl Bulgarien som Österrike-Ungern.
- İkinci Balkan Savaşı I. Balkan Savaşı'na katılan devletlerin, Yunanistan, Bulgaristan, Karadağ, Arnavutluk, Sırbistan, Osmanlı İmparatorluğu ve sonradan katılan Romanya'nın aralarında yaptıkları savaşlardır. Bu savaş ile, Edirne ve Kırklareli kurtarılmıştır. Londra Konferansı, hükümleri kısmen değişmiştir.
- Друга Балканська війна — швидкоплинна війна 29 червня — 29 липня 1913 року за розділ Македонії між Болгарією з одного боку, й Османською імперією, Румунією, Чорногорією, Сербією і Грецією з іншого.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
