| dbpedia-owl:abstract
|
- Als Skythen werden einige der Reiternomadenvölker bezeichnet, die ab etwa dem 8./7. Jahrhundert v. Chr. die eurasischen Steppen nördlich des Schwarzen Meeres im heutigen Südrussland und der Ukraine von der unteren Wolga und dem Kuban bis zum Dnister von Osten her kommend besiedelten. Sie wurden im 4./3. Jahrhundert v. Chr. von den kulturell nahestehenden Sarmaten, die sich als Stammesverband zuvor zwischen der unteren Wolga und der Südspitze des Ural gebildet hatten, unterworfen und assimiliert, ein Teil flüchtete auf die Krim, wo noch bis ins 3. Jahrhundert n. Chr. skythische Stammesverbände lebten. Sie hinterließen keinerlei schriftliche Aufzeichnungen, und alles, was man über sie weiß, beruht auf Bodenfunden und antiken Quellen. Nach dem antiken griechischen Geschichtsschreiber Herodot nannte sich der herrschende Klan Skoloten; die Bezeichnung Skythen stammt aus griechischen Quellen. Ihre Sprache wird den (alt-)nordost-iranischen Sprachen zugerechnet. Griechische und römische Quellen bezeichnen manchmal pauschal das gesamte Gebiet der kulturell und wohl auch sprachlich nahe verwandten Reiternomaden Osteuropas und Mittelasiens im 1. Jahrtausend v. Chr. als Skythien. Dort lebten u. a. auch die Stammesverbände der Saken (vgl. auch die griechische Bezeichnung der nach Indien ausgewanderten Saken als „Indo-Skythen“), Sarmaten und Massageten. In der Archäologie wird dieser Kulturraum Skythiens im weiteren Sinne als „skythisch-sakischer Kulturraum“ oder „Skythisch-sakischer Zusammenhang“ bezeichnet. Zu ihm zählen als älteste Kulturen (seit dem 9. Jahrhundert v. Chr. ) auch einige archäologische Kulturen Südsibiriens wie die Tagar-Kultur (Minussinsker Becken), Pasyryk-Kultur (Altai), Aldy-Bel-Kultur (Tuwa) und die Tes-Kultur (Tuwa). Diese sind nicht aus Schriftquellen bekannt, die sprachliche und ethnische Zugehörigkeit ihre Träger ist unbekannt, aber ihre materielle Kultur ähnelt derjenigen der Skythen am Schwarzen Meer. Aufgrund des Alters dieser südsibirischen Kulturen gehen Archäologen von einer Herkunft der Skythen und Saken aus dieser Region aus.
- The Iron Age Scythians or Scyths were an ancient Iranian people of horse-riding nomadic pastoralists who throughout Classical Antiquity dominated the Pontic-Caspian steppe, known at the time as Scythia. Before 2006, they were believed to have ranged west of the Altai Mountains, until a royal burial was found to the east in Mongolia. By Late Antiquity the closely-related Sarmatians came to dominate the Scythians in the west. Much of the surviving information about the Scythians comes from the Greek historian Herodotus (c. 440 BC) in his Histories and Ovid in his poem of exile Epistulae ex Ponto, and archaeologically from the depictions of Scythian life shown in relief on exquisite goldwork found in Scythian burial mounds in Ukraine and Southern Russia. The name "Scythian" has also been used to refer to various peoples seen as similar to the Scythians, or who lived anywhere in a vast area covering present-day Central Asia, Russia, and Ukraine—known until medieval times as Scythia. They have been described as "a network of culturally similar tribes. " For example, the name of the Scythians has been used in reference to the Goths.
- Escitas era el nombre dado en la Antigüedad a los miembros de un pueblo, o grupo de pueblos, de origen iranio caracterizados por una cultura basada en el pastoreo nómada y la cría de caballos de monta. Durante la Antigüedad Clásica, los escitas dominaron la Estepa póntica, la cual recibió el nombre de Escitia. En la Antigüedad tardía fueron sometidos por los sármatas, un pueblo culturalmente afín que terminó suplantándolos como amos de las estepas. La mayor parte de lo que se conoce sobre los escitas procede de fuentes extranjeras, concretamente griegas y latinas. Las principales de ellas son el libro IV de la Historia de Heródoto, la Geografía de Estrabón y el poema de Ovidio Epístola desde el Ponto, que describe principalmente la Escitia Menor, ambos de la misma época, La arqueología ha descubierto testimonios de la cultura escita en los montículos funerarios de Ucrania y el sur de Rusia. El etnónimo “escita” también ha sido usado para referirse a otros pueblos de costumbres similares o que ocuparon las regiones de Rusia, Ucrania y Asia Central, conocidas durante largo tiempo como Escitia. Se sabe que tuvieron sus antecedentes desde el año 2000 a. C. , pero su primera aparición en la historia es una alianza con los asirios en el siglo VII a. C. Siglos más adelante colaboraron con los medos —tribu irania emparentada con los persas— para desmembrar al Imperio asirio.
- Skyytit olivat muinaisia paimentolais- ja maanviljelijäheimoja, jotka antiikin aikoina asuivat aroalueilla Altain ja nykyisen Bulgarian välillä. Nykyisin alueella sijaitsevat muun muassa Ukraina, Kazakstan ja Etelä-Venäjän arot. Skyyttien valtakausi oli noin 600 eaa. – 300 jaa. antiikin Kreikan ja Rooman aikoina. Skyytit olivat sotaisia, hevosella liikkuvia ja teltoissa asuvia paimentolaisia. Luultavasti he olivat Iranista levittäytyneitä indoeurooppalaisia. Skyytit osasivat tehdä kullasta taidokkaita veistoksia, joita on löydetty skyyttien päälliköiden suurista kumpuhaudoista kurgaaneista.
- Gli Sciti (o Scythi) furono una popolazione seminomade probabilmente di origine iranica, mitologicamente nata dall'unione tra un eroe greco e una donna serpente tra l'VIII ed il VII secolo a.C.
- ファイル:Scythians map(ja). png 紀元前6世紀の諸民族と諸スキタイの位置。 スキタイ（Scythae, Skythai, 希: Template:Lang）は紀元前8世紀～紀元前3世紀にかけて、ウクライナ南部を中心に活動していた遊牧騎馬民族および遊牧国家。スキュタイ、スキュティア人、スキティア人ともいい、その土地をスキュティア、スキティアと呼ぶ。「スキタイ」は古代ギリシア人によってこの地域の諸部族をまとめて指す際に使われた呼称で「スキュティア地方の人々」の意味であるが、国家的な意味では後に述べる王族スキタイを指した。王族スキタイは自らをスコロトイと呼んだ。アジアのスキタイやヨーロッパのスキタイとも呼ばれるなど漠然とした呼称で、スキタイが滅んだ後も遊牧騎馬民族の代名詞として「スキタイ」の名は使われ続けた。とくに現代のスラヴ人は、古代ローマの資料においてスキタイ、サウロマタイ、ゲルマンニ（ゲルマン）と呼ばれていた、古代の3つの集団が混合して成立していった民族であることまでは、わかっている。
- De Scythen waren een Indo-Europees nomadisch volk van Iraanse afkomst dat leefde op de steppen van Centraal-Azië en dat zich van daaruit richtte op de gebieden aan de Zwarte Zee. Later werden ze door de Sarmaten verdreven. Hun gebied reikte tot Zuid-Palestina en Klein-Azië. De Scythen bedreven niet alleen akkerbouw, ze hadden ook grote kuddes vee, waarmee ze van het noorden (het binnenland van Oekraïne en de zuidkant van Rusland) naar het zuiden trokken. Ook hielden ze paarden, waarop ze in tijden van nood ten strijde konden trekken. De superioriteit van de Scythen berustte op de strijdtechniek van de steppe: ruiters met lichte bewapening, bestaande uit hoornen bogen en pijlen met driekantige spitsen uit steen, bot, brons of ijzer. Later ontstonden door de invallende Sarmaten twee groepen Scythen. De ene groep trok rond in huifkarren en plunderde steden langs de Zwarte Zee en huisvestte zich in het zuiden van Rusland. Ze leefden van veeteelt en handel in pelzen. Een andere groep leefde van akkerbouw en bouwde ommuurde steden met een fijn stratenplan; zij leefden ten westen van de Dnestr. Zij beheersten een lange tijd de Pontische steppe en een groot deel van Zuidoost-Europa en ze waren vaardig in het bewerken van goud en zilver en brons. In de 7e eeuw v. Chr. achtervolgden ze Cimmeriërs naar Klein-Azië en stuitten ze op de Assyriërs en de Meden. In 628 v. Chr. wierp Cyaxares hen terug. Van 514 tot 512 v. Chr. hielden de Perzische koningen Cyrus en Darius veldtochten tegen de Scythen ten noorden van de Zwarte Zee. Over de Djnestr drongen de Scythen de Balkan binnen langs de benedenloop van de Donau, de Pannonische vlakte en het gebied ten zuiden van de Karpaten. Een latere uitval bracht hen in de huidige mark Brandenburg. De aanvallen richtten zich op de culturen van het zuiden en tevens op het westen. Scythen en Cimmeriërs drongen door tot in het huidige Oost-Duitsland, Beieren en Noord-Italië.
- Scytowie – koczownicze ludy irańskie wywodzące się z obszarów pomiędzy Ałtajem a dolną Wołgą tj. z obszaru kultury andronowskiej, zamieszkujące od schyłku VIII lub od VII wieku p.n.e. północne okolice Morza Czarnego. Byli spokrewnieni z Sakami i Sarmatami.
- Os citas (do grego antigo Σκύθης, transl. Skythēs, pl. Σκύθοι, Skythoi) eram um antigo povo iraniano de pastores nômades equestres que por toda a Antiguidade Clássica dominaram a estepe pôntico-cáspia, conhecida à época como Cítia. Na Antiguidade Tardia os sármatas, povo com o qual os citas tinham forte parentesco, acabaram por dominar a região. A maior parte das informações que perduraram a respeito dos citas vem do historiador grego Heródoto, que os descreveu em sua obra Histórias e pelos achados arqueológicos, como as belas obras em ouro encontradas nos kurgans na Ucrânia e sul da Rússia. O nome "cita" foi usado também para se referir aos diversos povos vistos, ao longo da história, como semelhantes aos citas, ou que viveram em qualquer lugar da imensa área que era conhecida até a Idade Média como Cítia.
- Скифы — экзоэтноним греческого происхождения, применявшийся к группе народов, обитавших в Восточной Европе, Средней Азии и Сибири в эпоху античности. Древние греки называли страну, где обитали скифы, Скифией. В наше время под скифами в узком смысле обычно понимают ираноязычных кочевников, занимавших в прошлом территории Украины, Молдавии, Южной России, Казахстана и части Сибири. Это не исключает иную этническую принадлежность некоторых из племен, которых античные авторы также называли скифами. Информация о скифах происходит преимущественно из сочинений античных авторов и археологических раскопок на землях от низовий Дуная до Сибири и Алтая. Скифо-сарматский язык, а также производный от него аланский язык, входили в северо-восточную ветвь иранских языков и, вероятно, был предком современного осетинского языка, на что указывают сотни скифских личных имен, названий племен, рек, сохранившихся в греческих записях. Позднее, начиная с эпохи Великого переселения народов, слово «скифы» использовалось в греческих (византийских) источниках для наименования всех совершенно различных по-происхождению народов, населявших евразийские степи и северное Причерноморье: в источниках III—IV веков нашей эры «скифами» часто называются и германоязычные готы, в более поздних византийских источниках скифами назвали восточных славян — русь, тюркоязычных хазар и печенегов, а также родственных древнейшим ираноязычным скифам алан.
- Skyterna var under antiken en geografisk, politisk och kulturell enhet snarare än en etnisk folkgrupp, som levde omkring Kaspiska havet, på de ryska stäpperna, i norra och östra Iran och vid Altaibergen i Centralasien. Stäppen mellan Dnestr och Don har under lång tid bebotts av boskapsskötande indo-iranska folk vilka anses vara en av de mest betydelsefulla skytiska grupperna. Omkring 800 f. Kr. spred de sig mot Svarta havet, Rumänien, Ungern och Bulgarien. Skyterna återfinns för första gången i historiska källor i slutet av 700-talet f. Kr. då de invandrade till östra Anatolien i nuvarande Turkiet. De skytiska kungagravarna i Altaibergen är berömda för rika fynd av välbevarat organiskt material som bl.a. dräkter, sadlar och resterna av en tatuerad man. Tack vare permafrosten (ständig tjäle) har materialet kunnat bevaras så väl. Den typiska skytiska djurornamentiken med kronhjorten som huvudmotiv påverkade bl.a. den keltiska konsten. Även bruket av hästen i krigiska sammanhang och följaktligen förknippad utrustning som till exempel långbyxan anses vara ett resultat av kontakten med skyterna.
- 斯基泰人(Scythians)，又譯西古提人、西徐亞人或赛西亚人；古代波斯人稱之為 Saka 塞克人，分為戴尖帽塞克人、飲豪麻汁塞克人、海那邊的塞克人；中國《史記》、《漢書》稱之為塞種、尖帽塞人或薩迦人，是哈萨克草原上印欧语系东伊朗语族之游牧民族，其隨居地從今日俄羅斯平原一直到內蒙古和鄂爾多斯沙漠，是史载最早之游牧民族，善于养马，据信骑术与奶酪等皆出於其发明；公元前7世纪曾对高加索、小亚细亚、亚美尼亚、米底以及亚述帝国大举入侵，威胁西亚近七十年，其骑兵馳騁於卡帕多细亚到米底、高加索到叙利亚之间，寻找掠夺物；其後逐渐衰落，分为众多部落，公元373年随匈人入侵欧洲之阿兰人（注意不是阿瓦尔人）即为其中之一部。有人說在咸海以北戴尖帽那支後來成為突厥阿史那部。 斯基泰人没有文字。
- Fichier:Scythia-Parthia 100 BC. png Tailles comparées de la Scythie et du territoire des Parthes en 100 avant JC. Les Scythes (en grec ancien Σκὐθαι, Skúthai) sont un ensemble de peuples nomades, d'origine indo-européenne, ayant vécu entre le et le Modèle:IIIe siècle av. J. -C. dans les steppes eurasiennes. C'est une très vaste zone allant de l'Ukraine à l'Altaï, en passant par le Kazakhstan. Les Perses désignaient ces mêmes peuples par le nom de Saka, francisé en Saces. Les sources assyriennes mentionnent les Saces dès 640 avant l'ère chrétienne, c'est-à-dire au tout début de l'Antiquité dite classique. La culture scythe est essentiellement connue grâce aux récits d'Hérodote, et, d'une manière générale, les connaissances que nous avons de ces peuples anciens proviennent en grande partie des Grecs. Les écrits d'Hérodote constituent une source d'information très riche, mais ce « coup de projecteur » jeté sur les Scythes d'Ukraine pourrait faire penser que le phénomène scythe était essentiellement européen. Il n'en est rien. Les Scythes ont joué un rôle aussi important en Asie centrale qu'en Europe. Pour les étudier, on dispose aussi des vestiges archéologiques, les nomades scythes nous ont légué leurs tombes, ainsi que des « pierres à cerfs », roches gravées de motifs animaliers. Le consensus scientifique actuel est que les Scythes parlaient une langue indo-iranienne. De nombreux groupes ethniques continuent par ailleurs de se réclamer d'une ascendance scythe.
|
| rdfs:comment
|
- Gli Sciti (o Scythi) furono una popolazione seminomade probabilmente di origine iranica, mitologicamente nata dall'unione tra un eroe greco e una donna serpente tra l'VIII ed il VII secolo a.C.
- ファイル:Scythians map(ja). png 紀元前6世紀の諸民族と諸スキタイの位置。 スキタイ（Scythae, Skythai, 希: Template:Lang）は紀元前8世紀～紀元前3世紀にかけて、ウクライナ南部を中心に活動していた遊牧騎馬民族および遊牧国家。スキュタイ、スキュティア人、スキティア人ともいい、その土地をスキュティア、スキティアと呼ぶ。「スキタイ」は古代ギリシア人によってこの地域の諸部族をまとめて指す際に使われた呼称で「スキュティア地方の人々」の意味であるが、国家的な意味では後に述べる王族スキタイを指した。王族スキタイは自らをスコロトイと呼んだ。アジアのスキタイやヨーロッパのスキタイとも呼ばれるなど漠然とした呼称で、スキタイが滅んだ後も遊牧騎馬民族の代名詞として「スキタイ」の名は使われ続けた。とくに現代のスラヴ人は、古代ローマの資料においてスキタイ、サウロマタイ、ゲルマンニ（ゲルマン）と呼ばれていた、古代の3つの集団が混合して成立していった民族であることまでは、わかっている。
- Scytowie – koczownicze ludy irańskie wywodzące się z obszarów pomiędzy Ałtajem a dolną Wołgą tj. z obszaru kultury andronowskiej, zamieszkujące od schyłku VIII lub od VII wieku p.n.e. północne okolice Morza Czarnego. Byli spokrewnieni z Sakami i Sarmatami.
- 斯基泰人(Scythians)，又譯西古提人、西徐亞人或赛西亚人；古代波斯人稱之為 Saka 塞克人，分為戴尖帽塞克人、飲豪麻汁塞克人、海那邊的塞克人；中國《史記》、《漢書》稱之為塞種、尖帽塞人或薩迦人，是哈萨克草原上印欧语系东伊朗语族之游牧民族，其隨居地從今日俄羅斯平原一直到內蒙古和鄂爾多斯沙漠，是史载最早之游牧民族，善于养马，据信骑术与奶酪等皆出於其发明；公元前7世纪曾对高加索、小亚细亚、亚美尼亚、米底以及亚述帝国大举入侵，威胁西亚近七十年，其骑兵馳騁於卡帕多细亚到米底、高加索到叙利亚之间，寻找掠夺物；其後逐渐衰落，分为众多部落，公元373年随匈人入侵欧洲之阿兰人（注意不是阿瓦尔人）即为其中之一部。有人說在咸海以北戴尖帽那支後來成為突厥阿史那部。 斯基泰人没有文字。
- Als Skythen werden einige der Reiternomadenvölker bezeichnet, die ab etwa dem 8./7. Jahrhundert v. Chr. die eurasischen Steppen nördlich des Schwarzen Meeres im heutigen Südrussland und der Ukraine von der unteren Wolga und dem Kuban bis zum Dnister von Osten her kommend besiedelten. Sie wurden im 4./3. Jahrhundert v. Chr.
- The Iron Age Scythians or Scyths were an ancient Iranian people of horse-riding nomadic pastoralists who throughout Classical Antiquity dominated the Pontic-Caspian steppe, known at the time as Scythia. Before 2006, they were believed to have ranged west of the Altai Mountains, until a royal burial was found to the east in Mongolia. By Late Antiquity the closely-related Sarmatians came to dominate the Scythians in the west.
- Escitas era el nombre dado en la Antigüedad a los miembros de un pueblo, o grupo de pueblos, de origen iranio caracterizados por una cultura basada en el pastoreo nómada y la cría de caballos de monta. Durante la Antigüedad Clásica, los escitas dominaron la Estepa póntica, la cual recibió el nombre de Escitia. En la Antigüedad tardía fueron sometidos por los sármatas, un pueblo culturalmente afín que terminó suplantándolos como amos de las estepas.
- Skyytit olivat muinaisia paimentolais- ja maanviljelijäheimoja, jotka antiikin aikoina asuivat aroalueilla Altain ja nykyisen Bulgarian välillä. Nykyisin alueella sijaitsevat muun muassa Ukraina, Kazakstan ja Etelä-Venäjän arot. Skyyttien valtakausi oli noin 600 eaa. – 300 jaa. antiikin Kreikan ja Rooman aikoina. Skyytit olivat sotaisia, hevosella liikkuvia ja teltoissa asuvia paimentolaisia. Luultavasti he olivat Iranista levittäytyneitä indoeurooppalaisia.
- De Scythen waren een Indo-Europees nomadisch volk van Iraanse afkomst dat leefde op de steppen van Centraal-Azië en dat zich van daaruit richtte op de gebieden aan de Zwarte Zee. Later werden ze door de Sarmaten verdreven. Hun gebied reikte tot Zuid-Palestina en Klein-Azië. De Scythen bedreven niet alleen akkerbouw, ze hadden ook grote kuddes vee, waarmee ze van het noorden (het binnenland van Oekraïne en de zuidkant van Rusland) naar het zuiden trokken.
- Os citas (do grego antigo Σκύθης, transl. Skythēs, pl. Σκύθοι, Skythoi) eram um antigo povo iraniano de pastores nômades equestres que por toda a Antiguidade Clássica dominaram a estepe pôntico-cáspia, conhecida à época como Cítia. Na Antiguidade Tardia os sármatas, povo com o qual os citas tinham forte parentesco, acabaram por dominar a região.
- Скифы — экзоэтноним греческого происхождения, применявшийся к группе народов, обитавших в Восточной Европе, Средней Азии и Сибири в эпоху античности. Древние греки называли страну, где обитали скифы, Скифией. В наше время под скифами в узком смысле обычно понимают ираноязычных кочевников, занимавших в прошлом территории Украины, Молдавии, Южной России, Казахстана и части Сибири. Это не исключает иную этническую принадлежность некоторых из племен, которых античные авторы также называли скифами.
- Skyterna var under antiken en geografisk, politisk och kulturell enhet snarare än en etnisk folkgrupp, som levde omkring Kaspiska havet, på de ryska stäpperna, i norra och östra Iran och vid Altaibergen i Centralasien. Stäppen mellan Dnestr och Don har under lång tid bebotts av boskapsskötande indo-iranska folk vilka anses vara en av de mest betydelsefulla skytiska grupperna. Omkring 800 f. Kr. spred de sig mot Svarta havet, Rumänien, Ungern och Bulgarien.
- Fichier:Scythia-Parthia 100 BC. png Tailles comparées de la Scythie et du territoire des Parthes en 100 avant JC. Les Scythes (en grec ancien Σκὐθαι, Skúthai) sont un ensemble de peuples nomades, d'origine indo-européenne, ayant vécu entre le et le Modèle:IIIe siècle av. J. -C. dans les steppes eurasiennes. C'est une très vaste zone allant de l'Ukraine à l'Altaï, en passant par le Kazakhstan. Les Perses désignaient ces mêmes peuples par le nom de Saka, francisé en Saces.
|
