In Classical Antiquity, Scythia was the area in Eurasia inhabited by the Scythians, from the 8th century BC to the 2nd century AD. Its location and extent varied over time but usually extended farther to the west than is indicated on the map opposite. The area known to classical authors as Scythia included: The Pontic-Caspian steppe: Kazakhstan, southern Russia and Ukraine (inhabited by Scythians from at least the 8th century BC) The northern Caucasus area, including modern day Azerbaijan.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • En la Antigüedad Clásica, Escitia era la región euroasiática habitada por los pueblos escitas desde el siglo VIII a.C. hasta el II d.C.. Su extensión varió a lo largo del tiempo, pero en general comprendía las llanuras de la Estepa póntica desde el Danubio hasta las costas septentrionales del Mar Negro, tal como se lo indica en el mapa. Las regiones conocidas como Escitia en los autores clásicos incluyen: La Estepa póntica: Kazajistán, sur de Rusia y Ucrania (habitadas por escitas desde al menos el siglo VIII a.C. ) La región al norte del Caúcaso, incluida Azerbaiján. La posterior Sarmacia, Ucrania, Bielorrusia y Polonia hasta el mar Báltico (conocido como Océano Sarmático). La zona del sur de Ucrania y el Bajo Danubio, también llamada Escitia Menor. La región del Sakastán, habitada por los Sakas o Indo escitas, no suele ser considerada parte de Escitia.
  • In Classical Antiquity, Scythia was the area in Eurasia inhabited by the Scythians, from the 8th century BC to the 2nd century AD. Its location and extent varied over time but usually extended farther to the west than is indicated on the map opposite. The area known to classical authors as Scythia included: The Pontic-Caspian steppe: Kazakhstan, southern Russia and Ukraine (inhabited by Scythians from at least the 8th century BC) The northern Caucasus area, including modern day Azerbaijan. Sarmatia, corresponding to the modern Ukraine and parts of Belarus and Poland Scythia Minor, corresponding to the southern Ukraine with the lower Danube river area and a part of modern Romania, ex-Bulgarian teritorry. The Sakas expanded to Sistan (which was also known as Sakestan) and the Indus valley from the 1st century BC. " In ancient Palestine a Scythian and Thracian population inhabited the lands between the Dead Sea and the Sea of Galilee from circa 5th century BC. According to biblical references, the Scythians there took part in many significant events such as the introduction of the Ark into Jerusalem by King David, and conflicts between Romans and Jews.
  • La Scizia corrisponde all'area euro-asiatica che in antichità, tra l'VIII secolo a.C. e il II secolo d.C. , fu abitata dalla popolazione degli Sciti. La sua posizione e la sua estensione variarono nel corso della Storia ma di solito l'area indicata dagli autori classici come Scizia include: La steppa del Ponto: Kazakistan, Russia meridionale e Ucraina orientale (abitata dagli Sciti fin dall'ottavo secolo a.C. ) L'area del Caucaso settentrionale, incluso l' Azerbaijan, e la Georgia Sarmazia, Ucraina, Bielorussia, Polonia fino all'Oceano Sarmatico conosciuto anche come Mar Baltico Il Sud dell'Ucraina con la zona del basso Danubio e la Bulgaria, nota anche come Scizia Minore I Saci si espansero fino alla regione del Sistan (che era anche conosciuta come Sakestan) e alla Valle dell'Indo, ma di solito non si fa riferimento a queste regioni quando si parla di Scizia.
  • Fil:Scythia-Parthia 100 BC. png Antatt utstrekning av Skytia og skytisk språk (oransje) på 100-tallet f. Kr. Skytia var et område i Eurasia befolket i antikken av iranere kjent som skytere. Lokaliteten og utstrekningen av Skytia varierte over tid, fra Altai-regionen hvor Mongolia, Kina, Russland og Kasakhstan møtes til området rundt de nedre delene av Donau-elven og Bulgaria. Sakaene var asiatiske skytere og var kjent som sai i Kina. Den mest betydelige skytiske stammen nevnt i antikke kilder bodde på steppene mellom Dneper og Don-elvene. Folkene i perifere steppene blir vanligvis kalt «skytere», men de snakket ikke iranske språk som ekte skytere gjorde. Priskus, den bysantiske utsendingen til Attila, henviser stadig til tilhengerne av Atilla som skytere, noen av dem må ha vært av skytisk opphav. Men siden betydelige områder for en lang tid var bebodd av iranske grupper, blir det vanligvis antatt at skyterne var av iransk opphav. Deres språk, skytisk, har store likheter med de østlige iranerne. Så langt en vet, var skyternes kultur uten et skriftssystem. Mesteparten av kunnskapen om skyterne kommer fra antikke greske tekster. Det gammelpersiske Saka, greske skythai og sogdianske sughde (også selve navnet for sogdianere), samt det bibelske hebreiske ashkenaz (via det syriske askuzai) ser ut til å stamme fra skuza, et indo-europeisk ord i antikken for bueskytter, jf det norske ordet skyte.
  • Scytia – obszar Eurazji zamieszkany przez Scytów. Regiony tradycyjnie uznawane za Scytię to: Kazachstan, południowa Rosja, wschodnia Ukraina północny Kaukaz Ukraina, Białoruś i Polska aż do Oceanu Sarmackiego, obecnie znanego jako Bałtyk Południowa Ukraina w dolnym biegu Dunaju i Bułgaria, znany także jako Scytia Mniejsza
  • A Cítia foi uma região na Eurásia habitada na antiguidade por um grupo de povos iranianos falantes de línguas iranianas conhecidos como citas ou cíticos. A localização e extensão da Cítia varia com o tempo, da região dos Montes Altai onde as fronteiras de Mongólia, China, Rússia e Cazaquistão se encontram à região do baixo Danúbio na Bulgária. Os sacas eram citas asiáticos e eram conhecidos como sai pelos chineses. Os citas são citados pela primeira vez nos anais assírios como Ishkuzai, onde são registrados como vindos do norte em algum momento por volta de 700 a.C. , se estabelecendo na Ascânia e no moderno Azerbaijão até o sudeste do lago Urmia. Os citas eram possivelmente um ramo dos Gimirru mencionados nos anais assírios aproximadamente na mesma época, da mesma forma que o historiador grego Heródoto de Halicarnasso descreveu os Kimmerioi, ou cimérios, como uma tribo distinta, a população autóctone da costa norte do Mar Negro, que foram expulsos pelos citas. A mais importante tribo cita mencionada nas fontes gregas residia nas estepes entre os rios Dniepre e Don. Não existem textos em cita, mas os nomes pessoais da literatura grega e textos epigráficos sugerem que a língua dos citas e dos sármatas (que falavam um dialeto cita de acordo com Heródoto, Hist. 4.117), tinha forte similaridade com os bem documentados dialetos iranianos orientais como o sogdiano e o moderno osseto. Os povos subalternos nas estepes periféricas também eram referidos como citas, mas isso não significa necessariamente que eles falassem línguas iranianas como os citas verdadeiros. Prisco, o emissário bizantino a Átila, se referiu repetidamente aos seguidores de Átila como citas. Alguns dos hunos devem ter tido ancestralidade cita. Restos arqueológicos de citas incluem elaboradas tumbas contendo ouro, seda, cavalos e sacrifícios humanos. Técnicas de mumificação e camadas de terra congeladas tem ajudado na relativa preservação de alguns restos.
  • Ски́фия — в представлении античной географии область расселения группы народов, объединенных под названием скифов. Восточные скифы нередко упоминаются под именем саков.
  • Skytien var under den klassiska antiken ett område i Eurasien som beboddes av folkslaget skyter från 700-talet f. Kr. till 200-talet e. Kr. Dess läge och utsträckning varierade över tiden, och omfattade enligt de klassiska författarna följande: Den pontisk-kaspiska stäppen: Kazakstan, södra Ryssland och östra Ukraina (som beboddes av skyter från senast 700-talet f. Kr. ) Norra Kaukasus, inbegripet Azerbajdzjan och Georgien. Samartien, Ukraina, Vitryssland, Polen, upp till Oceanus Sarmaticus. Södra Ukraina med nedre Donauområdet och Bulgarien, även känt som Scythia Minor. Sakas drog sig mot Sakestan och Indusdalen under första århundradet f. Kr. , men dessa områden innefattas normalt inte i begreppet Skytien.
  • La Scythie (en grec Σκυθία Skuthia) est le territoire habité par les Scythes du Modèle:VIIIe siècle av. J. -C. au Modèle:IIe siècle ap. J. -C. Sa localisation et son étendue ont varié au cours des siècles. Sous la plume des auteurs classiques, le terme de Scythie a pu désigner : la steppe pontique : Kazakhstan, Russie méridionale et Ukraine; la Ciscaucasie, y compris l'Azerbaïdjan; la Sarmatie, correspondant à l'Ukraine et à la plaine plaine polono-biélorusse . On rencontre aussi le terme de « Petite Scythie », qui peut renvoyer à : une partie de la Chersonèse Taurique et au pays situé plus au nord jusqu'au Borysthène; une partie de la Thrace entre le Pont-Euxin à l'est, le Danube au nord et à l'ouest, et la Dobroudja au sud. Cette région a formé une province romaine, la Scythie mineure (Scythia Minor), comprise dans la préfecture d'Orient et le diocèse de Thrace, et dont le chef-lieu était Tomis.
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Scytia – obszar Eurazji zamieszkany przez Scytów. Regiony tradycyjnie uznawane za Scytię to: Kazachstan, południowa Rosja, wschodnia Ukraina północny Kaukaz Ukraina, Białoruś i Polska aż do Oceanu Sarmackiego, obecnie znanego jako Bałtyk Południowa Ukraina w dolnym biegu Dunaju i Bułgaria, znany także jako Scytia Mniejsza
  • Ски́фия — в представлении античной географии область расселения группы народов, объединенных под названием скифов. Восточные скифы нередко упоминаются под именем саков.
  • En la Antigüedad Clásica, Escitia era la región euroasiática habitada por los pueblos escitas desde el siglo VIII a.C. hasta el II d.C.. Su extensión varió a lo largo del tiempo, pero en general comprendía las llanuras de la Estepa póntica desde el Danubio hasta las costas septentrionales del Mar Negro, tal como se lo indica en el mapa.
  • La Scizia corrisponde all'area euro-asiatica che in antichità, tra l'VIII secolo a.C. e il II secolo d.C. , fu abitata dalla popolazione degli Sciti. La sua posizione e la sua estensione variarono nel corso della Storia ma di solito l'area indicata dagli autori classici come Scizia include: La steppa del Ponto: Kazakistan, Russia meridionale e Ucraina orientale (abitata dagli Sciti fin dall'ottavo secolo a.C.
  • In Classical Antiquity, Scythia was the area in Eurasia inhabited by the Scythians, from the 8th century BC to the 2nd century AD. Its location and extent varied over time but usually extended farther to the west than is indicated on the map opposite. The area known to classical authors as Scythia included: The Pontic-Caspian steppe: Kazakhstan, southern Russia and Ukraine (inhabited by Scythians from at least the 8th century BC) The northern Caucasus area, including modern day Azerbaijan.
  • Fil:Scythia-Parthia 100 BC. png Antatt utstrekning av Skytia og skytisk språk (oransje) på 100-tallet f. Kr. Skytia var et område i Eurasia befolket i antikken av iranere kjent som skytere. Lokaliteten og utstrekningen av Skytia varierte over tid, fra Altai-regionen hvor Mongolia, Kina, Russland og Kasakhstan møtes til området rundt de nedre delene av Donau-elven og Bulgaria. Sakaene var asiatiske skytere og var kjent som sai i Kina.
  • A Cítia foi uma região na Eurásia habitada na antiguidade por um grupo de povos iranianos falantes de línguas iranianas conhecidos como citas ou cíticos. A localização e extensão da Cítia varia com o tempo, da região dos Montes Altai onde as fronteiras de Mongólia, China, Rússia e Cazaquistão se encontram à região do baixo Danúbio na Bulgária. Os sacas eram citas asiáticos e eram conhecidos como sai pelos chineses.
  • Skytien var under den klassiska antiken ett område i Eurasien som beboddes av folkslaget skyter från 700-talet f. Kr. till 200-talet e. Kr. Dess läge och utsträckning varierade över tiden, och omfattade enligt de klassiska författarna följande: Den pontisk-kaspiska stäppen: Kazakstan, södra Ryssland och östra Ukraina (som beboddes av skyter från senast 700-talet f. Kr. ) Norra Kaukasus, inbegripet Azerbajdzjan och Georgien. Samartien, Ukraina, Vitryssland, Polen, upp till Oceanus Sarmaticus.
  • La Scythie (en grec Σκυθία Skuthia) est le territoire habité par les Scythes du Modèle:VIIIe siècle av. J. -C. au Modèle:IIe siècle ap. J. -C. Sa localisation et son étendue ont varié au cours des siècles. Sous la plume des auteurs classiques, le terme de Scythie a pu désigner : la steppe pontique : Kazakhstan, Russie méridionale et Ukraine; la Ciscaucasie, y compris l'Azerbaïdjan; la Sarmatie, correspondant à l'Ukraine et à la plaine plaine polono-biélorusse .
rdfs:label
  • Scythia
  • Escitia
  • Scythie
  • Scizia
  • Skytia
  • Cítia
  • Scytia
  • Скифия
  • Skytien
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:page
is dbpedia-owl:spokenIn of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:namedAfter of
is dbpprop:region of
is dbpprop:states of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of