The Chequered Blue Butterfly (Scolitantides orion) belongs to the Lycaenidae family of gossamer-winged butterflies. The male is 13 to 16 mm, and flight takes place in July. The butterfly lives in rocky areas up to 1000 m of altitude, on plants such as Sedum telephium and Sedum album. It is found in Spain, France and all the way to Japan.
| Property | Value |
|---|
| dbpedia-owl:Species/binomialAuthority
| |
| dbpedia-owl:Species/class
| |
| dbpedia-owl:Species/division
| |
| dbpedia-owl:Species/family
| |
| dbpedia-owl:Species/genus
| |
| dbpedia-owl:Species/kingdom
| |
| dbpedia-owl:Species/order
| |
| dbpedia-owl:binomialAuthority
| |
| dbpedia-owl:class
| |
| dbpedia-owl:division
| |
| dbpedia-owl:family
| |
| dbpedia-owl:genus
| |
| dbpedia-owl:kingdom
| |
| dbpedia-owl:order
| |
| dbpedia-owl:thumbnail
| |
| dbpprop:abstract
|
- The Chequered Blue Butterfly (Scolitantides orion) belongs to the Lycaenidae family of gossamer-winged butterflies. The male is 13 to 16 mm, and flight takes place in July. The butterfly lives in rocky areas up to 1000 m of altitude, on plants such as Sedum telephium and Sedum album. It is found in Spain, France and all the way to Japan.
- Der Fetthennen-Bläuling (Scolitantides orion) ist ein Schmetterling aus der Familie der Bläulinge (Lycaenidae).
- Kalliosinisiipi (Scolitantides orion) on sinisiipisten heimoon kuuluva päiväperhonen, joka on sen harvinaisuuden vuoksi luokiteltu vaarantuneeksi ja täten se on rauhoitettu. Eniten kalliosinisiipeä on tavattu Euroopassa Itävallan, Sveitsin ja Pohjois-Italian vuoristoisilla alueilla. Sitä on tavattu myös Romaniassa, Saksassa ja Espanjassa. Lajin pohjoisimmat havainnot on tehty Etelä- ja Itä-Suomessa sekä Ohotanmeren rannalla sijaitsevan Magadanin kaupungin lähistöllä. Kalliosinisiiven kanta on pienenemässä, joka johtuu muiden muassa elinympäristöjen umpeenkasvusta ja ihmisten rakentamisesta. Kalliosinisiipi elää usein vesistöjen läheisyydessä. Se suosii avoimia ja aurinkoisia kallioita, joissa kasvaa toukan ravintokasvia, isomaksaruohoa. Kalliosinisiiven lentoaika kestää n. kesäkuun alusta heinäkuun alkuun.
- L’Azuré des orpins est un insecte lépidoptère de la famille des Lycaenidae. Envergure du mâle : de 13 à 16 mm. Période de vol : juillet, une génération. Habitat : lieux rocailleux jusqu'à 1 000 m. Plantes-hôtes : Sedum telephium, S. album. Répartition : de l'Espagne et du centre de la France jusqu'au Japon.
- A szemes boglárka (Scolitantides orion) a rovarok (Insecta) osztályának a lepkék (Lepidoptera) rendjéhez, ezen belül a boglárkalepkék (Lycaenidae) családjához tartozó faj.
- Scolitantides orion Hübner, 1819, è un lepidottero della famiglia dei Lycaenidae. Il maschio è grande da 13 a 16 mm, e il volo ha luogo in luglio. Vive in aree rocciose sopra i 1.000 m di altitudine, su piante come Sedum telephium e Sedum album. Si trova in Spagna, Francia e lungo tutto il Giappone.
- Het vetkruidblauwtje (Scolitantides orion) is een dagvlinder uit de familie Lycaenidae, de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes. De spanwijdte bedraagt tussen de 25 en 30 millimeter. De vlinder is in Europa te vinden in de Pyreneeën, Alpen en delen van Scandinavië. De soort is kwetsbaar, en flink in aantallen achteruitgegaan, gelukkig suggereert onderzoek in Finland dat voor de populatie daar geen direct uitstervingsgevaar dreigt. De vliegtijd is van mei tot september. De waardplanten van het vetkruidblauwtje zijn wit vetkruid en hemelsleutel.
- Klippeblåvinge (Scolitantides orion) er en av blåvingene, en dagaktiv sommerfugl i gruppen glansvinger. Klippeblåvinge er en av de mest sjeldne dagsommerfuglene i Norge og er på den nasjonale rødlisten fordi den har hatt stor tilbakegang flere steder. Sommeren 2007 ble den fredet i Norge.
- Modraszek orion lub modraszek rozchodnikowiec (Scolitantides orion) - motyl z rodziny modraszkowatych. Wygląd Ciało w stosunku do skrzydeł dość krótkie i masywne. Na głowie para oczu złożonych, są one okrągłe i nagie. Przyoczka dobrze wykształcone. Czułka krótkie, nie sięgające do połowy długości skrzydła, delikatnie, naprzemiennie prążkowane na biało i czarno. Skrzydła przednie w zarysie trójkąta z zaokrąglonym brzegiem bocznym. Skrzydła tylne okrągławe. Aparat gębowy typu ssącego z dobrze rozwiniętą ssawką. Rozpiętość skrzydeł 25-28 mm. Skrzydła od góry są koloru czarnobrunatnego z granatowym odcieniem i niebieskimi podkowiastymi plamkami przy zewnętrznym brzegu skrzydeł przednich i tylnych. Kolor spodniej strony skrzydeł jest biały z dużymi, czarnymi, plamami w kształcie nieforemnych kwadratów lub prostokątów. Czarne plamki występują także w komórce środkowej i na jej brzegu od strony brzegu bocznego skrzydła. Na tylnych skrzydłach przy zewnętrznym brzegu obwódka w kolorze pomarańczowym. Motyl o niewielkich rozmiarach, cechujący się wyraźnym dymorfizmem płciowym polegającym na różnicy ubarwienia samców i samic. Biotop Występują zarówno na nizinach, jak i w górach. Typowym środowiskiem życia są nasłonecznione stoki w wąwozów lessowych, piargi, kamieniołomy, skały, stoki górskie od strony południowej. Preferuje tereny o podłożu wapiennym. Motyle większą część czasu spędzają na terenie nieosłoniętym, ponieważ są owadami słońcolubnymi. Gąsienica żyje na rozmaitych gatunkach rozchodnika zwłaszcza na rozchodniku wielkim (Sedum maximum) i rozchodniku karpackim (Sedum telephium). Zasięg występowania Globalny zasięg rozciąga się od zachodniej Europy przez Azję Centralną aż do Japonii. W Europie występuje głównie w jej południowej i miejscami środkowej części, a także południowej części Skandynawii. W Polsce spotykany na kilku stanowiskach na Dolnym Śląsku i w Pieninach. Liczniej występuje wyspowo na Wyżynie Lubelskiej w okolicach Kazimierza Dolnym i we wschodniej Polsce. Postać gąsienicy i poczwarki Samice składają jaja koloru białego zwykle pojedynczo na liściach i łodygach roślin pokarmowych. Gąsienice pojawiają się z początkiem czerwca i wdrążają się w delikatny wierzchołek pędu swojej rośliny pokarmowej. Dorosłe gąsienice żywią się wszystkimi częściami rośliny pokarmowej. Gąsienice są krótkie i szerokie, grzbietobrzusznie spłaszczone. Barwa ich jest zazwyczaj zielonawa lub szarawa, pokryta krótkimi włoskami. Larwa zwana gąsienicą należy do typu larw polipodycznych, posiadają trzy pary odnóży przednich służących do chwytania się podłoża, po którym poruszają się, i kilka par posuwek czyli odnóży tylnych, którymi przyczepiają się do podłoża. Larwa posiada aparat gębowy gryzący a w dolnej wardze gruczoł przędny. Stadium larwy trwa około 120 dni tym czasie postać larwalna przechodzi kilka linień, zrzucając w miarę rośnięcia za ciasny oskórek. Po ostatnim linieniu pojawia się poczwarka czyli stadium spoczynkowe motyla w którym zimuje. Poczwarki są grube i masywne, brunatnej barwy. W poczwarce zachodzi przeobrażenie. Z organów larwalnych wykształcają się organy dorosłego motyla, takie jak skrzydła, ssący aparat gębowy, układ rozrodczy. Postać dorosła - imago Gatunek pojawia się w dwóch pokoleniach w ciągu roku. Motyl lata od początku maja do początku czerwca oraz od połowy lipca do końca sierpnia, w górach okres ten przeciąga się o kilkanaście dni. Motyle chętnie wygrzewają się na ubiegłorocznych liściach. Żywią się nektarem, spijają również wodę z wilgotnej ziemi. Długość okresu lotów zależy od warunków pogodowych. Przy upalnej pogodzie może ulec skróceniu do kilkunastu dni. W pierwszej fazie populacji przeważają samce, a dopiero później proporcje się wyrównują. Samce dokonują lotów patrolowych w poszukiwaniu przesiadujących na rozchodnikach samic. Cały cykl procesu rozwojowego motyla od jaja do dojrzałej postaci zwany jest przeobrażeniem zupełnym (holometabolią). Ochrona Gatunek prawnie chroniony. Zobacz też Przegląd zagadnień z zakresu biologii, owady Polski
- Fetörtsblåvinge (Scolitantides orion) är en art i insektsordningen fjärilar som tillhör familjen juvelvingar.
|
| dbpprop:binomial
| |
| dbpprop:binomialAuthority
| |
| dbpprop:classis
| |
| dbpprop:divisio
| |
| dbpprop:familia
| |
| dbpprop:frenchtransProperty
|
- 8 Oct 2007
- fr:Azuré des orpins
|
| dbpprop:genus
| |
| dbpprop:hasPhotoCollection
| |
| dbpprop:imageCaption
| |
| dbpprop:ordo
| |
| dbpprop:regnum
| |
| dbpprop:species
| |
| dbpprop:wikiPageUsesTemplate
| |
| rdf:type
| |
| rdfs:comment
|
- The Chequered Blue Butterfly (Scolitantides orion) belongs to the Lycaenidae family of gossamer-winged butterflies. The male is 13 to 16 mm, and flight takes place in July. The butterfly lives in rocky areas up to 1000 m of altitude, on plants such as Sedum telephium and Sedum album. It is found in Spain, France and all the way to Japan.
- Der Fetthennen-Bläuling (Scolitantides orion) ist ein Schmetterling aus der Familie der Bläulinge (Lycaenidae).
- Kalliosinisiipi (Scolitantides orion) on sinisiipisten heimoon kuuluva päiväperhonen, joka on sen harvinaisuuden vuoksi luokiteltu vaarantuneeksi ja täten se on rauhoitettu. Eniten kalliosinisiipeä on tavattu Euroopassa Itävallan, Sveitsin ja Pohjois-Italian vuoristoisilla alueilla. Sitä on tavattu myös Romaniassa, Saksassa ja Espanjassa. Lajin pohjoisimmat havainnot on tehty Etelä- ja Itä-Suomessa sekä Ohotanmeren rannalla sijaitsevan Magadanin kaupungin lähistöllä.
- L’Azuré des orpins est un insecte lépidoptère de la famille des Lycaenidae. Envergure du mâle : de 13 à 16 mm. Période de vol : juillet, une génération. Habitat : lieux rocailleux jusqu'à 1 000 m. Plantes-hôtes : Sedum telephium, S. album. Répartition : de l'Espagne et du centre de la France jusqu'au Japon.
- A szemes boglárka (Scolitantides orion) a rovarok (Insecta) osztályának a lepkék (Lepidoptera) rendjéhez, ezen belül a boglárkalepkék (Lycaenidae) családjához tartozó faj.
- Scolitantides orion Hübner, 1819, è un lepidottero della famiglia dei Lycaenidae. Il maschio è grande da 13 a 16 mm, e il volo ha luogo in luglio. Vive in aree rocciose sopra i 1.000 m di altitudine, su piante come Sedum telephium e Sedum album. Si trova in Spagna, Francia e lungo tutto il Giappone.
- Het vetkruidblauwtje (Scolitantides orion) is een dagvlinder uit de familie Lycaenidae, de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes. De spanwijdte bedraagt tussen de 25 en 30 millimeter. De vlinder is in Europa te vinden in de Pyreneeën, Alpen en delen van Scandinavië. De soort is kwetsbaar, en flink in aantallen achteruitgegaan, gelukkig suggereert onderzoek in Finland dat voor de populatie daar geen direct uitstervingsgevaar dreigt. De vliegtijd is van mei tot september.
- Klippeblåvinge (Scolitantides orion) er en av blåvingene, en dagaktiv sommerfugl i gruppen glansvinger. Klippeblåvinge er en av de mest sjeldne dagsommerfuglene i Norge og er på den nasjonale rødlisten fordi den har hatt stor tilbakegang flere steder. Sommeren 2007 ble den fredet i Norge.
- Modraszek orion lub modraszek rozchodnikowiec (Scolitantides orion) - motyl z rodziny modraszkowatych. Wygląd Ciało w stosunku do skrzydeł dość krótkie i masywne. Na głowie para oczu złożonych, są one okrągłe i nagie. Przyoczka dobrze wykształcone. Czułka krótkie, nie sięgające do połowy długości skrzydła, delikatnie, naprzemiennie prążkowane na biało i czarno. Skrzydła przednie w zarysie trójkąta z zaokrąglonym brzegiem bocznym. Skrzydła tylne okrągławe.
- Fetörtsblåvinge (Scolitantides orion) är en art i insektsordningen fjärilar som tillhör familjen juvelvingar.
|
| rdfs:label
|
- Scolitantides orion
- Fetthennen-Bläuling
- Kalliosinisiipi
- Azuré des orpins
- Szemes boglárka
- Scolitantides orion
- Vetkruidblauwtje
- Klippeblåvinge
- Modraszek orion
- Fetörtsblåvinge
|
| owl:sameAs
| |
| skos:subject
| |
| foaf:depiction
| |
| foaf:page
| |
| is dbpprop:redirect
of | |
| is owl:sameAs
of | |
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
