| dbpprop:abstract
|
- The Scientific-Humanitarian Committee was founded in Berlin on the 14th or 15th of May, 1897, to campaign for social recognition of homosexual, bisexual and transgender men and women, and against their legal persecution. It was the first such organization in history.
- Das Wissenschaftlich-humanitäre Komitee (WhK) war der erste Versuch in der Geschichte, sich gegen antihomosexuelle Strafgesetze zu organisieren und die Öffentlichkeit über das „Wesen der mann-männlichen Liebe“ aufzuklären.
- El Comité científico humanitario (Wissenschaftlich-humanitäres Komitee, WhK) fue fundado en Berlín el 14 o 15 de mayo de 1897 para hacer campaña por el reconocimiento social de hombres y mujeres homosexuales y transgénero y para luchar contra su persecución por el artículo 175 del código penal alemán. Fue la primera organización de su tipo en la historia.
- Le Comité scientifique humanitaire est la toute première organisation de défense des droits des homosexuels. Il fut créé en Allemagne en 1897. Le WhK a été fondé par le 15 mai 1897 par le sexologue Magnus Hirschfeld, l'éditeur Max Spohr, le juriste Eduard Oberg ainsi que l'écrivain Franz Joseph von Bülow à Berlin Charlottenbourg. Un des objectifs du comité était l'abrogation du paragraphe 175 qui condamnait pénalement les relations sexuelles entre hommes consentants. Peu de temps après sa création, Adolf Brand, Benedict Friedlaender et Kurt Hiller adhérèrent au WhK. Le WhK était particulièrement lié à l'institut de sexologie fondé par Hirschfeld. Il s'appuyait sur les théories de Hirschfeld dont celle du Troisième sexe. Il avançait aussi l'innéité de l'homosexualité (son caractère "naturel" rendait ainsi sa condamnation injuste). Le WhK avait son siège à Berlin et des antennes dans 25 villes d'Allemagne et des annexes à l'étranger: en Autriche, aux Pays-Bas (NWHK) ainsi qu'un correspondant en Alsace. Il est le précurseur du mouvement d'émancipation homosexuelle ou mouvement gay et lesbien.
- Il Wissenschaftlich-humanitäres Komitee ("Comitato Scientifico-Umanitario"), noto anche con l'acronimo WHK, può essere considerato il primo vero gruppo del movimento di liberazione omosessuale. Il WHK ha costituito il primo tentativo nella storia di organizzarsi contro le leggi penali che discriminavano gli omosessuali e di illuminare l'opinione pubblica sull'essenza dell'amore fra uomo e uomo. Fu fondato il 15 maggio 1897 da Magnus Hirschfeld assieme all'editore Max Spohr, al giurista Eduard Oberg ed allo scrittore Max von Bülow, con lo scopo principale di mobilitare l'opinione pubblica per l'abolizione del paragrafo 175, che puniva financo con la reclusione gli atti omosessuali fra maggiorenni consenzienti ed in privato. Il Comitato scientifico-umanitario era strettamente legato con l'Institut für Sexualwissenschaft (Istituto di Sessuologia) di Hirschfeld, e da quest'ultimo mutuò una serie di teorie scientifiche che concorrevano tutte a dipingere l'omosessualità come un "terzo sesso" intermedio tra l'uomo e la donna, teoria che divenne però marginale già ai tempi della Repubblica di Weimar. Scopo di tale teorizzazione era dichiarare l'inapplicabilità delle norme penali di fronte alla dimostrazione del fatto che l'omosessualità era da considerare un fattore innato e non una scelta morale e quindi "colpevole". La tendenza biologistica data da Hirschfeld al Comitato fu contestata fin dall'inizio in seno allo stesso, anche se soltanto nel 1929 gli oppositori interni, con il funzionario del partito comunista tedesco Richard Linsert in testa, riuscirono a provocare le sue dimissioni. Suo successore divenne il dottor Otto Juliusburger, consigliere sanitario, che per i pochi anni trascorsi da lì fino alla dissoluzione del comitato per opera dei nazisti riuscì a far cambiare rotta al WHK, liberandolo dal proprio isolamento scientifico. L'attenzione del Comitato venne così spostata verso conoscenze psicologiche e sociologiche, anziché biologiche. Il Comitato Scientifico-Umanitario aveva sede a Berlino e sedi distaccate in altre 25 città tedesche, austriache e olandesi. Nonostante non abbia mai avuto più di 500 aderenti, è considerato come una pietra miliare del movimento di liberazione omosessuale.
- Het Wissenschaftlich-humanitäre Komitee was de eerste organisatie in de geschiedenis die tegen anti-homoseksuele wetten protesteerde, en die zich inzette om de mensen te informeren over het wezen van de liefde van man tot man of vrouw tot vrouw. Het Comité werd opgericht in Berlijn op 15 mei 1897 door de geneeskundige Magnus Hirschfeld, de uitgever Max Spohr, de jurist Eduard Oberg en de schrijver Max von Bülow. Het stelde zich ten doel om de tegen homoseksuelen gerichte paragraaf 175 van het Duitse Strafwetboek te bestrijden, die seksueel contact tussen mannen met gevangenisstraf bedreigde. Van deze personen was Hirschfeld de actiefste. Hij gaf bij Max Spohr in 1898 een aantal werken over homoseksualiteit uit, en in 1899 begon hij met zijn belangrijkste project: het Jahrbuch für sexuelle Zwischenstufen, een volumineus tijdschrift dat elk jaar verscheen van 1899-1923, en samen zo'n 10.000 bladzijden druks beslaat. In de eerste jaargang begon hij met een petitie gericht tot het Duitse parlement om die paragraaf 175 op te heffen. Daarvoor vroeg hij handtekeningen aan duizenden van zijn landgenoten, medici, geestelijken, kunstenaars en vertegenwoordigers van de overheid. Ofschoon hij in de loop van meerdere decennia duizenden handtekeningen bij elkaar wist te krijgen, lukte het Hirschfeld niet om enige invloed uit te oefenen. In 1903 voegde de Nederlandse jurist Jacob Anton Schorer zich bij Hirschfelds comité. Later vervulde hij een bestuursfunctie in het WhK ('Obmann'). Nadat Schorer was teruggegaan naar Nederland in 1910 zette hij een Nederlandse afdeling op van het WhK om het werk van Hirschfeld ook in Nederland voort te zetten. Na de Eerste Wereldoorlog kreeg deze afdeling de naam Nederlandsch Wetenschappelijk Humanitair Komitee. Omdat Hirschfeld Joods was én zich steeds prominent had ingezet voor de emancipatie van homoseksuelen, was hij zijn leven niet zeker in het Duitsland van de vroege jaren dertig. Hij vertrok in 1932 op een wereldreis waarvan hij niet terugkeerde. Het Wissenschaftlich-humanitäre Komitee werd onder Hitler in 1933 opgeheven. De Nederlandse afdeling bleef voortbestaan tot de Duitse inval in 1940.
- O Comité Científico-Humanitário foi fundado em Berlim no dia 14 ou 15 de Maio de 1897, para para promover a legalização e o reconhecimento social dos homens e mulheres homossexuais e transgêneros. O Comité foi um pioneiro histórico nesta matéria. O Comité editou uma revista científica denominada Jahrbuch für sexuelle Zwischenstufen ("Anuário de Tipos Sexuais Intermédios). Esta revista em conjunto com os relatórios de actividades do Comité, publicaram um grande número de artigos de natureza científica, polémica e literária. It produced the Jahrbuch für sexuelle Zwischenstufen (Yearbook for Intermediate Sexual Types). O Anuário foi publicado regularmente entre 1899 e 19323 (algumas vezes com periodicidade trimestral) e de forma mais esporádica eaté 1933. O foco inicial do WhK foi o Parágrafo 175 do Código Penal Imperial Alemão, que criminalizava os actos "tipo coito" entre homens - o WhK apoiou a defesa de acusados em julgamentos, promoveu conferências públicas, e obteve assinaturas para uma petição pedindo a eliminação da lei. Entre os signatários contavam-se Albert Einstein, Hermann Hesse, Thomas Mann, Rainer Maria Rilke e Tolstói. A petição foi enviado ao Parlamento em 1898 e posteriormente em 1922 e 1925, mas não foi apoiada, e a legislação continuou a incluir a criminalização dos actos sexuais entre homens até 1969, tendo a legalização completa ocorrida apenas em 1994. Os membros iniciais do WhK incluiam o médico Magnus Hirschfeld, o editor Max Spohr, o advogado Eduard Oberg e o escritor Max von Bülow. Adolf Brand, Benedict Friedländer e Kurt Hiller juntaram-se também à organização. Em 1929, Hiller subsituiu Hirschfeld como Presidente do Comité. O WhK chegou a contar com 500 membros e a ter delegações em cerca de 25 cidades da Alemanha, Áustria e Holanda. O Comité foi dissolvido em 1933, quando os Nazis destruíram o Institut für Sexualwissenschaft, em Berlim, onde o WhK estava sedeado.
|
| rdfs:comment
|
- The Scientific-Humanitarian Committee was founded in Berlin on the 14th or 15th of May, 1897, to campaign for social recognition of homosexual, bisexual and transgender men and women, and against their legal persecution. It was the first such organization in history.
- Das Wissenschaftlich-humanitäre Komitee (WhK) war der erste Versuch in der Geschichte, sich gegen antihomosexuelle Strafgesetze zu organisieren und die Öffentlichkeit über das „Wesen der mann-männlichen Liebe“ aufzuklären.
- El Comité científico humanitario (Wissenschaftlich-humanitäres Komitee, WhK) fue fundado en Berlín el 14 o 15 de mayo de 1897 para hacer campaña por el reconocimiento social de hombres y mujeres homosexuales y transgénero y para luchar contra su persecución por el artículo 175 del código penal alemán. Fue la primera organización de su tipo en la historia.
- Le Comité scientifique humanitaire est la toute première organisation de défense des droits des homosexuels. Il fut créé en Allemagne en 1897. Le WhK a été fondé par le 15 mai 1897 par le sexologue Magnus Hirschfeld, l'éditeur Max Spohr, le juriste Eduard Oberg ainsi que l'écrivain Franz Joseph von Bülow à Berlin Charlottenbourg. Un des objectifs du comité était l'abrogation du paragraphe 175 qui condamnait pénalement les relations sexuelles entre hommes consentants.
- Il Wissenschaftlich-humanitäres Komitee ("Comitato Scientifico-Umanitario"), noto anche con l'acronimo WHK, può essere considerato il primo vero gruppo del movimento di liberazione omosessuale. Il WHK ha costituito il primo tentativo nella storia di organizzarsi contro le leggi penali che discriminavano gli omosessuali e di illuminare l'opinione pubblica sull'essenza dell'amore fra uomo e uomo.
- Het Wissenschaftlich-humanitäre Komitee was de eerste organisatie in de geschiedenis die tegen anti-homoseksuele wetten protesteerde, en die zich inzette om de mensen te informeren over het wezen van de liefde van man tot man of vrouw tot vrouw. Het Comité werd opgericht in Berlijn op 15 mei 1897 door de geneeskundige Magnus Hirschfeld, de uitgever Max Spohr, de jurist Eduard Oberg en de schrijver Max von Bülow.
- O Comité Científico-Humanitário foi fundado em Berlim no dia 14 ou 15 de Maio de 1897, para para promover a legalização e o reconhecimento social dos homens e mulheres homossexuais e transgêneros. O Comité foi um pioneiro histórico nesta matéria. O Comité editou uma revista científica denominada Jahrbuch für sexuelle Zwischenstufen ("Anuário de Tipos Sexuais Intermédios).
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
