| dbpprop:abstract
|
- Scarlat Callimachi was Grand Dragoman of the Sublime Porte 1801-1806, Prince of Moldavia between August 24 1806 - October 26 1806, August 4 1807 - June 13 1810, September 17 1812 - June 1819 and of Prince of Wallachia between February 1821 - June 1821. A member of the Callimachi family, he was the son of Alexandru Callimachi and Ruxandra Ghica, and married Smaragda Mavrogheni. In 1810, during the Russo-Turkish war, he was imprisoned by the Russians, and taken to Kharkiv. He regained the Moldovan throne in 1812. Scarlat Callimachi adopted new laws and cut taxes for the boyars. He took measures against the plague, maintained upkeep of wood paved streets, supported Gheorghe Asachi's Romanian-language movement, and introduced potatoes to Moldavia. In 1819 Scarlat Callimachi was taken to Constantinopole to be executed after being suspected of collaborating with the Russians. He managed to have the sentence cancelled and in 1821 was appointed by the Porte to be Hospodar of Wallachia. He was Prince de jure a few months in 1821 and was unable to claim the throne. The Greek War of Independence broke out in 1821, and Callimachi died poisoned later that year, under suspicion of being pro Greek.
- Scarlat Kallimachis, Callimaki ou Callimachi né et mort à Istanbul fut un Phanariote au service de l'Empire ottoman. Fils de l'hospodar Alexandre Kallimachis et d'Elena Ghika. Il fut comme son père Grand Drogman de la Sublime Porte de 1801 à 1806 puis hospodar de Moldavie d'août au 13 octobre 1806, de 1807 au 13 juin 1810 et enfin de 1812 à juin 1819. Il régna également sur la Valachie en 1821, mais, chassé du trône en mars de cette année par les révolutionnaires de Tudor Vladimirescu, il commit l'erreur de revenir à Istanbul il où fut exécuté en même temps que d'autres membres de l'élite Phanariote, suspectés, souvent à juste titre, d'avoir été favorables à la guerre d'indépendance grecque.
- Scarlat Callimachi – hospodar Mołdawii w latach 1806, 1807-1810 i 1812-1819 oraz hospodar Wołoszczyzny w roku 1821 z rodu Callimachi. Był synem hospodara mołdawskiego Aleksandra Callimachiego. Powołany na tron mołdawski w 1806 został z niego wkrótce przez Turcję usunięty wbrew postanowieniom porozumienia turecko-rosyjskiego z 1802, zgodnie z którym stanowiska hospodarskie mieli piastować kandydaci uzgodnieni przez oba mocarstwa przez okres 7 lat. Stało się to jedną z przyczyn wybuchu wojny rosyjsko-tureckiej w 1806. Ponownie mianowany hospodarem mołdawskim w okresie zawieszenia broni w czasie wojny – powrócił potem na tron mołdawski po zakończeniu wojny w 1812 (zgodnie z porozumieniami z 1802, do których powrócono – był jedynym hospodarem, który wypełnił założoną siedmioletnią kadencję). Uzyskał wówczas zwolnienie od Turcji z corocznego haraczu w związku ze zniszczeniami wojennymi w kraju, który był areną działań wojennych. W lutym 1821 został mianowany hospodarem wołoskim – objął to stanowisko w obliczu rozpoczynającego się właśnie w Oltenii powstania tureckiego pod wodzą Tudora Vladimirescu oraz wkraczających do Mołdawii sił zmobilizowanych przez greckie stowarzyszenie Filiki Eteria pod wodzą Aleksandra Ipsilantiego, zamierzającego wzniecić ogólnobałkańskie powstanie antytureckie z poparciem Rosji. W efekcie tego splotu wydarzeń Scarlat zmuszony został do ustąpienia już po kilku tygodniach. Kilka miesięcy później został stracony z rozkazu sułtańskiego. Literatura: J. Demel, Historia Rumunii, Wrocław 1970.
- Fişier:Scarlat Callimachi. jpg Portret oficial Scarlat Callimachi (n. 1773 în Constantinopol; d. 12 decembrie 1821) în a fost domnitorul Moldovei în perioadele 24 august 1806 - 26 octombrie 1806, 4 august 1807 - 13 iunie 1810 şi 17 septembrie 1812 - iunie 1819 şi al Munteniei între februarie - iunie 1821. Era fiul lui Alexandru şi avea o fire liniştită. Luând parte la războiul dintre turci şi ruşi, este prins de aceştia din urmă în 1810 şi dus la Harcov în Rusia. După doi ani de captivitate se întoarce şi îşi reocupă tronul în 1812. S-a străduit să reorganizeze administraţia, să restabilească ordinea şi să uşureze situaţia poporului împovărat de greutăţi. A adoptat cea mai bună legislaţie avută până la el. Îi scuteşte pe boieri de dări şi le dă şi un număr de oameni (posluşnici). A luat măsuri împotriva ciumei, se îngrijeşte de podurile de lemn, introduce cartofii în Moldova şi sprijină şcoala lui Asachi. A fost mazilit pentru că era considerat omul ruşilor. Scarlat a fost dus la Constantinopol unde scapă de execuţie numai datorită nebuniei care l-a lovit. A fost câteva luni domnitor şi în Ţara Românească, dar moare otrăvit în 1821, pentru că era bănuit că ţine cu revoluţia grecească.
|
| rdfs:comment
|
- Scarlat Callimachi was Grand Dragoman of the Sublime Porte 1801-1806, Prince of Moldavia between August 24 1806 - October 26 1806, August 4 1807 - June 13 1810, September 17 1812 - June 1819 and of Prince of Wallachia between February 1821 - June 1821. A member of the Callimachi family, he was the son of Alexandru Callimachi and Ruxandra Ghica, and married Smaragda Mavrogheni. In 1810, during the Russo-Turkish war, he was imprisoned by the Russians, and taken to Kharkiv.
- Scarlat Kallimachis, Callimaki ou Callimachi né et mort à Istanbul fut un Phanariote au service de l'Empire ottoman. Fils de l'hospodar Alexandre Kallimachis et d'Elena Ghika. Il fut comme son père Grand Drogman de la Sublime Porte de 1801 à 1806 puis hospodar de Moldavie d'août au 13 octobre 1806, de 1807 au 13 juin 1810 et enfin de 1812 à juin 1819.
- Scarlat Callimachi – hospodar Mołdawii w latach 1806, 1807-1810 i 1812-1819 oraz hospodar Wołoszczyzny w roku 1821 z rodu Callimachi. Był synem hospodara mołdawskiego Aleksandra Callimachiego. Powołany na tron mołdawski w 1806 został z niego wkrótce przez Turcję usunięty wbrew postanowieniom porozumienia turecko-rosyjskiego z 1802, zgodnie z którym stanowiska hospodarskie mieli piastować kandydaci uzgodnieni przez oba mocarstwa przez okres 7 lat.
- Fişier:Scarlat Callimachi. jpg Portret oficial Scarlat Callimachi (n. 1773 în Constantinopol; d. 12 decembrie 1821) în a fost domnitorul Moldovei în perioadele 24 august 1806 - 26 octombrie 1806, 4 august 1807 - 13 iunie 1810 şi 17 septembrie 1812 - iunie 1819 şi al Munteniei între februarie - iunie 1821. Era fiul lui Alexandru şi avea o fire liniştită. Luând parte la războiul dintre turci şi ruşi, este prins de aceştia din urmă în 1810 şi dus la Harcov în Rusia.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
