| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Satyr oder Silen ist in der griechischen Mythologie ein Dämon im Gefolge des Dionysos. Sie gehören zu den Mischwesen der griechischen Mythologie. Sie treten relativ spät erst am Ende des 7. Jahrhunderts v. Chr. auf, als Einzelfigur hebt sich vor allem Silenos ab. Man unterscheidet die Silene (Silenoi, ältere Satyrn mit dicken Bäuchen und Glatze) und Satyrisken (Satyriskoi, jugendliche und kindliche Satyrn), wobei in der bildlichen Darstellung häufig nicht eindeutig unterschieden werden kann. Von römischen Dichtern werden sie mit den Faunen identifiziert.
- In Greek mythology, satyrs are a troop of male companions of Pan and Dionysus — "satyresses" were a late invention of poets — that roamed the woods and mountains. In myths they are often associated with pipe-playing. The satyrs' chief was Silenus, a minor deity associated with fertility. These characters can be found in the only complete remaining satyr play, Cyclops, by Euripides, and the fragments of Sophocles' The Tracking Satyrs (Ichneutae). The satyr play was a short, lighthearted tailpiece performed after each trilogy of tragedies in Athenian festivals honoring Dionysus. There is not enough evidence to determine whether the satyr play regularly drew on the same myths as those dramatized in the tragedies that preceded. The groundbreaking tragic playwright Aeschylus is said to have been especially loved for his satyr plays, but none of them have survived. Attic painted vases depict mature satyrs as being strongly built with flat noses, large pointed ears, long curly hair, and full beards, with wreaths of vine or ivy circling their balding heads. Satyrs often carry the thyrsus: the rod of Dionysus tipped with a pine cone. Satyrs acquired their goat-like aspect through later Roman conflation with Faunus, a carefree Italic nature spirit of similar characteristics and identified with the Greek god Pan. Hence satyrs are most commonly described in Latin literature as having the upper half of a man and the lower half of a goat, with a goat's tail in place of the Greek tradition of horse-tailed satyrs; therefore, satyrs became nearly identical with fauns. Mature satyrs are often depicted in Roman art with goat's horns, while juveniles are often shown with bony nubs on their foreheads. Satyrs are described as roguish but faint-hearted folk — subversive and dangerous, yet shy and cowardly. As Dionysiac creatures they are lovers of wine and women, and they are ready for every physical pleasure. They roam to the music of pipes, cymbals, castanets, and bagpipes, and they love to dance with the nymphs (with whom they are obsessed, and whom they often pursue), and have a special form of dance called sikinnis. Because of their love of wine, they are often represented holding wine cups, and they appear often in the decorations on wine cups.
- Los sátiros (en griego Σάτυροι, Satyroi) son criaturas masculinas —las sátiras son una invención posterior de los poetas— que en la mitología griega acompañaban a Pan y Dioniso, vagando por bosques y montañas. En la mitología están a menudo relacionados con el apetito sexual, y los pintores de vasijas solían representarlos con erecciones perpetuas.
- Satyyrit ovat kreikkalaisessa mytologiassa miespuolisia luonnonhenkiä, jotka vaeltavat metsissä ja vuoristossa. Heidät usein liitetään Dionysoksen seuralaisiksi kantaen tällöin viinimaljoja ja thyrsos-sauvoja. Sanan satyros alkuperäksi arvellaan sanaa tityros, joka tarkoittaa oinasta. Vanhempia satyyrejä kutsuttiin yleensä sileeneiksi, kun taas nuoremmat tunnettiin nimellä satyriskoi. Satyyrien suvun kantaisänä pidetään Silenosta, ja heidän sanotaan olevan Hermeen poikia. Homeros ei mainitse satyyreita lainkaan, mutta Hesiodos viittaa heihin monikossa ja kuvaa heitä kelvottomiksi ja hyödyttömiksi.
- Il satiro (in Greco, Σάτυροι — Sátyroi) è una figura mitica maschile, compagna di Pan e Dioniso, che abita boschi e montagne. È personificazione della fertilità e della forza vitale della natura, connessa con il culto dionisiaco. I satiri sono generalmente raffigurati come esseri umani barbuti con caratteristiche animali, come le corna, la coda e le zampe di capra. Il loro aspetto perse gradualmente, con il passare del tempo, qualche attributo animale. Vengono rappresentati come esseri lascivi, spesso dediti al vino, a danzare con le ninfe ed a suonare il flauto. Talvolta hanno un vistoso fallo in erezione. Il loro principale esponente era Sileno, una divinità minore associata alla fertilità. Nella Mitologia greca si narra che i satiri fossero grandi suonatori di flauto. Questo strumento fu invenzione della dea Atena, la quale lo gettò, indispettita dal modo in cui le deformava le guance mentre lo suonava. Il satiro Marsia lo raccolse (e fu percosso dalla dea per il suo gesto irrispettoso) e cominciò a suonarlo con incredibile maestria, tanto che, pretendendo di essere in grado di suonare una musica "divina", sfidò Apollo (in altre versioni fu invece il dio a sfidare Marsia, geloso della sua bravura) il quale gli promise di farlo salire con sé sull'Olimpo se la sua musica fosse stata migliore della propria, mentre in caso contrario il satiro sarebbe stato punito. Le Muse avrebbero decretato il vincitore. Il flauto del satiro, però, non riuscì a reggere la sfida, quando Apollo cominciò ad accompagnare la lira con il canto. Trionfante, il Dio dispose del satiro e lo scorticò vivo in presenza delle Muse. (di questo mito parlano molte fonti classiche tra cui Ovidio, nel Libro VI delle Metamorfosi)
- サテュロス（Σάτυροι ? - Satyri?） はギリシア神話に登場する半人半獣の自然の精霊である。ローマ神話にも現れ、ローマの森の精霊ファウヌスやギリシアの牧羊神パーンとしばしば同一視された。
- Een satyr (Gr. σάτυρος - satyros) of sater is een figuur uit de Griekse mythologie. Het is een vrolijk en ondeugend boswezen, behorend tot het gevolg van de god Dionysos. Bokkenstaart, -oren en soms ook -poten, en een ithyphallos (erecte penis) behoren tot zijn fysieke kenmerken. Satyrs zijn doorgaans sterk behaard en dragen een baard. Een veel voorkomend attribuut is de fluit. Bekende satyrs zijn Marsyas en Aristaios. Ook de god Pan heeft veel kenmerken van een satyr. De satyr staat bekend om zijn lust voor wijn en het verleiden van nimfen en efeben. De satyrs lieten instinct boven rede gaan, anarchie boven orde, extase boven ascese, overvloed boven matigheid. Zij symboliseren wellust en vervoering, net als de vrouwelijke volgelingen van Dionysos, de Mainaden of Bacchanten.
- For den norske black metal-musikeren med pseudonymet Satyr, se Sigurd Wongraven En satyr er sammen med silénen det mannlige motstykket til nymfen i gresk mytologi. Satyren er en bukkeaktig skapning i menneskeskikkelse. Satyrer var skogsguder, som bodde i skog og daler. De hadde horn og klauver. Satyrene ledsaget skogsguden Pan. Satyrer er halv guddommelige vesner ifølge gresk mytologi, og de er opprinnelig natur-demoner med trekk fra mennesker og dyr (både menneskelig og dyrisk) Satyrer hadde menneskelige overkropper, bortsett fra bukkehornene på hodet, og til bein hadde de en bukks bakbein. De hadde også gjerne mye, krøllete hårvekst og bukkeskjegg. Satyr' i sosialt henseende betegner en mann med ualminnelig stort sexbehov, som benytter enhver mulighet for å erobre en hvilken som helst kvinne, uansett alder og utseende, da det er det seksuelle begjær som styrer atferden. En satyr er også dominerende og meget viljesterk.
- Satyr – bóg grecki; demon leśny; bóstwo płodności; według niektórych ojcem satyrów był Hermes, matką Iphtime; choć nie wymieniane przez Homera, u Hezjoda określane są mianem braci nimf górskich i Kuretów. Fakt, że kojarzono satyrów z nimfami, kultem dionizyjskim oraz płodnością natury wskazuje na pierwotnie chtoniczną naturę tego bóstwa. Satyrowie wchodzili w skład orszaku Dionizosa i – jak on – kojarzeni byli z męskim popędem seksualnym; miano "satyrów" nosili też mężczyźni uczestniczący w orszakach dionizyjskich (analogicznie, kobiety, które brały udział w tych pochodach, znane były jako menady). Na wazach greckich przedstawiano ich zatem z wyeksponowanym, często wyolbrzymionym członkiem w stanie erekcji. Satyrów wyobrażano sobie jako istoty silnej budowy; górną połowę ciała miały ludzką, dolną – zwierzęcą; przedstawiano je ze zmierzwionymi włosami, płaskim nosem, spiczastymi uszami; później dodano im kozi czy koński ogon. Głównym satyrem był Sylen – pomniejsze bóstwo kojarzone z płodnością. Satyry, bóstwa naturalne, uchodziły za istoty nieprzyjazne człowiekowi, choć nie bezpośrednio mu wrogie; satyry, w przeciwieństwie do bogów większych, zantropomorfizowanych, nie zdradzały chęci do nawiązywania związków ze światem ludzkim, unikały go i nie życzyły sobie, by ludzie ingerowali w ich świat. Jako uczestnicy orszaku dionizyjskiego satyrowie, tak jak Dionizos, uwielbiali muzykę, wino, taniec i rozkosz, które wprawiały ich w stan upojenia; grali na fletni, cymbałach i kastanietach; tańczyli z nimfami, które lubili wprawiać w przerażenie (stąd paniczny strach) i które prześladowali, by w końcu je zniewolić. Uprawiali specyficzną formę tańca znana jako sikinnis. Ze względu na umiłowanie wina, często przedstawiani są w towarzystwie winorośli, z pucharami w dłoniach. Satyrowie jako bogowie mniejsi (dii minorum gentium) nie byli nieśmiertelni, uważano jednak, że dożywają późnego wieku. Na wazach greckich występują w formach odpowiadających trzech stadiom życia ludzkiego. Satyrowie starsi znani byli jako sileni, a młodsi znani byli jako satyrisci. Ze względu na swój chtoniczny, nieprzyjazny człowiekowi charakter, a także w związku z faktem, że satyrowie wchodzili w skład orszaku dionizyjskiego, w chrześcijańskim Średniowieczu postać satyra stała się archetypem – nieznanego wcześniej – wyobrażenia diabła, choć raczej w jego ludowej, rubasznej postaci. W kulturze polskiej również podejrzewa się wiarę w te leśne stworzenia, nazywane u nas po prostu diabłami (Rokita, Boruta).
- Sátiro (em grego, Σάτυροι — Sátyroi), na mitologia grega, era a entidade da natureza com o corpo metade humano e metade de bodes. Equivale ao fauno da mitologia romana.
- картина художника Адольфа Вильяма Бугро (1873). ]] Сати́ры (ед. ч. др. -греч. Σάτυρος) — в греческой мифологии лесные божества, демоны плодородия, жизнерадостные козлоногие существа, населявшие греческие острова. По гипотезе А. А. Молчанова, *Satur- — древний минойский теоним. Происходит от корня *tur «владыка» и приставки «Са-». Встречается в минойской (линейного письма А) надписи первой половины XVII века до н. э. ro-we-sa-ze-ro . Об их происхождении рассказывает Гесиод. Они впервые приготовили вино . Славились пристрастием к алкоголю и избыточной сексуальной активностью. Сатиры составляли свиту Диониса — всегда веселящуюся и поющую. Легенда гласит, что именно сатиры спасли принцессу Крита Ариадну, которую её афинский возлюбленный Тесей оставил спящей на берегу Наксоса. Были известны статуи сатира работы Праксителя и Фимила . По рационалистической интерпретации, это люди, которые жили в горах и не мылись, отчего и считалось, что они покрыты козьим мехом .
- För den norska black metal-musikern Satyr, se Sigurd Wongraven I grekisk mytologi är satyrerna manliga naturväsen, hälften människor, hälften djur, som hemsöker skogar och berg som följeslagare till Pan och framför allt Dionysos. Deras kvinnliga motsvarigheter är menaderna. Satyrerna har små utväxter i pannan som på en get skulle kallas horn. På vaser från Attika framträder de som kraftigt byggda med platt näsa, stora spetsiga öron, långt lockigt hår, helskägg och med svansar som hos hästen eller geten. Satyrerna omtalas aldrig av Homeros, men Hesiodos omnämner dem som bröder till bergnymferna och kureterna och kallar dem lättjefulla och värdelösa. De är starkt bundna till kulten kring Dionysos.
- 薩堤爾（拉丁文：Satyrus ；希臘文：Σάτυροι）又譯薩特，一般被視為是希臘神話裡的潘與戴奧尼索斯的複合體的精靈。
- Le satyre est une créature de la mythologie grecque. Les satyres, associés aux ménades, forment le « cortège dionysiaque », qui accompagne le dieu Dionysos. Ils peuvent aussi s'associer au dieu Pan.
|
| rdfs:comment
|
- Los sátiros (en griego Σάτυροι, Satyroi) son criaturas masculinas —las sátiras son una invención posterior de los poetas— que en la mitología griega acompañaban a Pan y Dioniso, vagando por bosques y montañas. En la mitología están a menudo relacionados con el apetito sexual, y los pintores de vasijas solían representarlos con erecciones perpetuas.
- サテュロス（Σάτυροι ? - Satyri?） はギリシア神話に登場する半人半獣の自然の精霊である。ローマ神話にも現れ、ローマの森の精霊ファウヌスやギリシアの牧羊神パーンとしばしば同一視された。
- Sátiro (em grego, Σάτυροι — Sátyroi), na mitologia grega, era a entidade da natureza com o corpo metade humano e metade de bodes. Equivale ao fauno da mitologia romana.
- 薩堤爾（拉丁文：Satyrus ；希臘文：Σάτυροι）又譯薩特，一般被視為是希臘神話裡的潘與戴奧尼索斯的複合體的精靈。
- Ein Satyr oder Silen ist in der griechischen Mythologie ein Dämon im Gefolge des Dionysos. Sie gehören zu den Mischwesen der griechischen Mythologie. Sie treten relativ spät erst am Ende des 7. Jahrhunderts v. Chr. auf, als Einzelfigur hebt sich vor allem Silenos ab.
- In Greek mythology, satyrs are a troop of male companions of Pan and Dionysus — "satyresses" were a late invention of poets — that roamed the woods and mountains. In myths they are often associated with pipe-playing. The satyrs' chief was Silenus, a minor deity associated with fertility. These characters can be found in the only complete remaining satyr play, Cyclops, by Euripides, and the fragments of Sophocles' The Tracking Satyrs (Ichneutae).
- Satyyrit ovat kreikkalaisessa mytologiassa miespuolisia luonnonhenkiä, jotka vaeltavat metsissä ja vuoristossa. Heidät usein liitetään Dionysoksen seuralaisiksi kantaen tällöin viinimaljoja ja thyrsos-sauvoja. Sanan satyros alkuperäksi arvellaan sanaa tityros, joka tarkoittaa oinasta. Vanhempia satyyrejä kutsuttiin yleensä sileeneiksi, kun taas nuoremmat tunnettiin nimellä satyriskoi. Satyyrien suvun kantaisänä pidetään Silenosta, ja heidän sanotaan olevan Hermeen poikia.
- Il satiro (in Greco, Σάτυροι — Sátyroi) è una figura mitica maschile, compagna di Pan e Dioniso, che abita boschi e montagne. È personificazione della fertilità e della forza vitale della natura, connessa con il culto dionisiaco. I satiri sono generalmente raffigurati come esseri umani barbuti con caratteristiche animali, come le corna, la coda e le zampe di capra. Il loro aspetto perse gradualmente, con il passare del tempo, qualche attributo animale.
- Een satyr (Gr. σάτυρος - satyros) of sater is een figuur uit de Griekse mythologie. Het is een vrolijk en ondeugend boswezen, behorend tot het gevolg van de god Dionysos. Bokkenstaart, -oren en soms ook -poten, en een ithyphallos (erecte penis) behoren tot zijn fysieke kenmerken. Satyrs zijn doorgaans sterk behaard en dragen een baard. Een veel voorkomend attribuut is de fluit. Bekende satyrs zijn Marsyas en Aristaios. Ook de god Pan heeft veel kenmerken van een satyr.
- For den norske black metal-musikeren med pseudonymet Satyr, se Sigurd Wongraven En satyr er sammen med silénen det mannlige motstykket til nymfen i gresk mytologi. Satyren er en bukkeaktig skapning i menneskeskikkelse. Satyrer var skogsguder, som bodde i skog og daler. De hadde horn og klauver. Satyrene ledsaget skogsguden Pan.
- Satyr – bóg grecki; demon leśny; bóstwo płodności; według niektórych ojcem satyrów był Hermes, matką Iphtime; choć nie wymieniane przez Homera, u Hezjoda określane są mianem braci nimf górskich i Kuretów. Fakt, że kojarzono satyrów z nimfami, kultem dionizyjskim oraz płodnością natury wskazuje na pierwotnie chtoniczną naturę tego bóstwa.
- картина художника Адольфа Вильяма Бугро (1873). ]] Сати́ры (ед. ч. др. -греч. Σάτυρος) — в греческой мифологии лесные божества, демоны плодородия, жизнерадостные козлоногие существа, населявшие греческие острова. По гипотезе А. А. Молчанова, *Satur- — древний минойский теоним. Происходит от корня *tur «владыка» и приставки «Са-». Встречается в минойской (линейного письма А) надписи первой половины XVII века до н. э. ro-we-sa-ze-ro . Об их происхождении рассказывает Гесиод.
- För den norska black metal-musikern Satyr, se Sigurd Wongraven I grekisk mytologi är satyrerna manliga naturväsen, hälften människor, hälften djur, som hemsöker skogar och berg som följeslagare till Pan och framför allt Dionysos. Deras kvinnliga motsvarigheter är menaderna. Satyrerna har små utväxter i pannan som på en get skulle kallas horn.
- Le satyre est une créature de la mythologie grecque. Les satyres, associés aux ménades, forment le « cortège dionysiaque », qui accompagne le dieu Dionysos. Ils peuvent aussi s'associer au dieu Pan.
|
