| dbpedia-owl:abstract
|
- Satire ist eine Spottdichtung, die mangelhafte Tugend oder gesellschaftliche Missstände anklagt. Historische Bezeichnungen sind im Deutschen auch Spottschrift, Stachelschrift und Pasquill (gegen Personen gerichtete satirische Schmähschrift). Das Wort Satire entstammt dem lat. satira, das wiederum aus satura lanx hervorgeht und ‚mit Früchten gefüllte Schale‘ bedeutet. Im übertragenen Sinn lässt es sich mit ‚bunt gemischtes Allerlei‘ übersetzen. In früherer Zeit wurde Satire fälschlicherweise auf Satyr zurückgeführt, daher die ältere Schreibweise Satyra.
- Satire is primarily a literary genre or form, although in practice it can also be found in the graphic and performing arts. In satire, vices, follies, abuses, and shortcomings are held up to ridicule, ideally with the intent of shaming individuals, and society itself, into improvement. Although satire is usually meant to be funny, its greater purpose is often constructive social criticism, using wit as a weapon. A common feature of satire is strong irony or sarcasm—"in satire, irony is militant"—but parody, burlesque, exaggeration, juxtaposition, comparison, analogy, and double entendre are all frequently used in satirical speech and writing. This "militant" irony or sarcasm often professes to approve (or at least accept as natural) the very things the satirist wishes to attack. Satire is nowadays found in many artistic forms of expression, including literature, plays, commentary, and media such as lyrics.
- La sátira es un subgénero lírico que expresa indignación hacia alguien o algo, con propósito moralizador, lúdico o meramente burlesco. Se escribe en prosa o verso o alternando ambas formas (sátira menipea). Estrictamente la sátira es un género literario, pero también la encontramos en las artes gráficas y escénicas. En la sátira los vicios individuales o colectivos, las locuras, los abusos o las deficiencias se ponen de manifiesto por medio de la ridiculización, la farsa, la ironía y otros métodos; ideados todos ellos para lograr una mejora de la sociedad. Aunque en principio la sátira está pensada para la diversión, su propósito principal no es el humor en sí mismo, sino un ataque a una realidad que desaprueba el autor, usando para este cometido el arma de la inteligencia. Es muy común, casi definiendo su esencia, que la sátira esté fuertemente impregnada de ironía y sarcasmo; además la parodia, la burla, la exageración, las comparaciones, las yuxtaposiciones, la analogía y las dobleces son usados de manera frecuente en el discurso y la escritura satírica. Lo esencial, sin embargo, es que "en la sátira la ironía sea militante". La ironía militante a menudo declara abiertamente que acepta las situaciones que son blanco del ataque de la sátira.
- Tiedosto:Editorial cartoon depicting Charles Darwin as an ape (1871). jpg Darwin apinana. Satiiri on pääasiassa kirjallinen tyylikeino, joka tarkoittaa jonkin aiheen käsittelyä niin, että se näyttää naurettavalta. Satiirissa voidaan käyttää samantapaista tekniikkaa kuin parodiassa, mutta satiiri on yleensä hienovaraisempaa. Satiiri ei välttämättä ole aina hauskaa, sillä satiiri pyrkii pelkän huvittamisen sijasta esittämään myös kritiikkiä ja ottamaan kantaa. Satiirin päätarkoitus onkin usein komiikan sijaan pikemminkin poliittinen, sosiaalinen tai moraalinen. Esimerkki satiirisesta kirjallisuudesta on Jonathan Swiftin Gulliverin retket, jossa Swift ottaa satiirin keinoin kantaa muun muassa uskonsotiin ja ajan tieteeseen. Uskonkiistaa esittää kansaa jakava riita siitä, pitääkö kananmuna murtaa suiposta vai tylpästä päästä. Tämä riita laajentuu täysimittaiseksi sodaksi, joka vertautuu protestanttien ja katolisten sotaan Swiftin aikana. Toinen satiirisen kirjallisuuden klassikko on Voltairen Candide. Siinä Voltaire kritisoi sodan ja kuoleman keinoin leibniziläistä optimismia, jonka mukaan ihmiskunta elää parhaassa mahdollisessa maailmassa.
- La satira (dal latino satura lanx, nome di una pietanza mista e colorata) è una forma libera e assoluta del teatro, un genere della letteratura e di altre arti caratterizzata dall'attenzione critica alla politica e alla società, mostrandone le contraddizioni e promuovendo il cambiamento. Sin dall'Antica Grecia la satira è sempre stata fortemente politica, occupandosi degli eventi di stretta attualità per la città (la polis), ed avendo una notevole influenza sull'opinione pubblica Ateniese, proprio a ridosso delle elezioni. Per questo motivo è sempre stata soggetta a violenti attacchi da parte dei potenti dell'epoca, come nel caso del demagogo Cleone contro il poeta comico Aristofane. La satira, storicamente e culturalmente, risponde ad un'esigenza dello spirito umano: l'oscillazione fra sacro e profano. La satira si occupa da sempre di temi rilevanti, principalmente la politica, la religione, il sesso e la morte, e su questi propone punti di vista alternativi, e attraverso la risata veicola delle piccole verità, semina dubbi, smaschera ipocrisie, attacca i pregiudizi e mette in discussione le convinzioni. «La satira - scrive Daniele Luttazzi - è un punto di vista e un po' di memoria». Questo, assieme ai temi rilevanti che affronta, la distingue dalla comicità e dallo sfottò (la presa in giro bonaria), nei quali l'autore non ricorda fatti rilevanti e non propone un punto di vista ma fa solo del "colore".
- ファイル:Cruikshank - Snuffing out Boney. png ロシア遠征に失敗したナポレオンを風刺した漫画。ロウソク立てに据えられて、コサック兵に芯切りバサミで首を切られそうになっている。題名は『Snuffing out Boney!（墓に行け！）』 風刺（ふうし、諷刺とも）とは、 多くの場合、変化を誘発あるいは阻止する意図をもって、主題（人物、組織、国家など）の愚かしさを暴きだし嘲弄する、文章・絵画・劇・映像等さまざまな文化的領域で使われる表現技法である。ケルト人の社会において、吟遊詩人の風刺は呪いと同様の物理的な効果をもたらしえると考えられていた。 技法としてパロディと似ている面もあるが、同義ではない。パロディは滑稽な効果をもたらすために、誇張された方法で他の芸術作品を模倣するユーモアの一形式である。それゆえにパロディは何らかの模倣による表現であるが、風刺は必ずしも模倣ではない。また、ほぼ全てのパロディは必然的にユーモラスな調子を帯びているのだが、風刺はユーモラスである必要はなく、事実多くの風刺作品は悲劇に含まれる。風刺の主要な目的は政治的・社会的・倫理的な変化の誘発（もしくは抑止）であり、ユーモアは二次的な目的となる。ユーモアを含んだ風刺は、巧妙かつ偽装的であり、いわゆる「笑えない」要素を含んでいる。 風刺を導入するバーレスクの形式も、2つの異なるカテゴリーへ分類することができる。自然からそのままに採用された主題を高尚な形式で扱うハイ・バーレスクと、叙事詩や詩の様式で伝統的に扱われる主題を採用し、それを貶めるロウ・バーレスクである。
- Een satire of hekeldicht is een kunstvorm waarbij vaak op humoristische wijze maatschappijkritiek wordt gegeven. De kritiek kan geleverd worden via parodie, ironie, sarcasme, pastiche en karikatuur. De doelwitten kunnen personen, tradities, religie, politici, media, normen, waarden, trends zijn. Niet alle satire is uitsluitend humoristisch bedoeld. Sommige satire is zo agressief en scherp dat ze vooral wil provoceren of tot actie aanzetten. Hierom zijn door de geschiedenis heen veel satirici vervolgd door de overheid.
- Satire er vittig spott, det vil si en forteller- eller kunstform som kritiserer eller kommenterer mennesker, samfunn, politikk, fenomener og tanker i samtida på en humoristisk og poengtert måte. Satiren bruker gjerne ironi, grove overdrivelser og karikaturer for å latterliggjøre og synliggjøre svakheter ved systemene eller gjøre narr av menneskenes laster og skrøpeligheter. Satire kan være reint underholdende eller brukes som politisk kampmiddel og omfatter alt fra spydige kommentarer og vitser til refsende pamfletter og store diktverk. En god satire kan derfor ha en viktig frigjørende funksjon i samfunnets regulering av makt.
- Plik:Satire (Orazio) - pag. 12. JPG "E satyra Le l'epistole di Q. Orazio Flacco", wydrukowane w 1814 roku. Satyra – gatunek literacki lub publicystyczny łączący w sobie epikę i lirykę (także inne formy wypowiedzi) wywodzący się ze starożytności (pisał je m. in. Horacy), ośmiesza i piętnuje ukazywane w niej zjawiska, obyczaje, politykę, stosunki społeczne. Prezentuje świat poprzez komiczne wyolbrzymienie, ale nie proponuje żadnych rozwiązań pozytywnych. Cechą charakterystyczną satyry jest karykaturalne ukazanie postaci. Istotą satyry jest krytyczna postawa autora wobec rzeczywistości, ukazywanie jej w krzywym zwierciadle.
- Ficheiro:Satire (Orazio) - pag. 12. JPG "Le e sátira l'epístola di Orazio Flacco Q. ", impressa em 1814. A sátira é uma técnica literária ou artística que ridiculariza um determinado tema (indivíduos, organizações, estados), geralmente como forma de intervenção política ou outra, com o objectivo de provocar ou evitar uma mudança. O adjectivo satírico refere-se ao autor da sátira. A paródia pode estar relacionada com a sátira. A paródia imita outra forma de arte, de uma forma exagerada, para criar um efeito cómico, ridicularizando, geralmente, o tema e estilo da obra parodiada. Ainda que por vezes as técnicas próprias da sátira e da paródia se sobreponham, não são sinónimas. A sátira nem sempre é humorística - por vezes chega a ser trágica. A paródia é, inevitavelmente de carácter cómico. A paródia é imitativa por definição - a sátira não tem de o ser. O humor satírico tenta, muitas vezes, obter um efeito cómico pela justaposição da sátira com a realidade. O principal objectivo da sátira é político, social ou moral - e não cómico... O humor satírico tende, pois, para a sutileza, ironia e uso do efeito cómico do deadpan (impassibilidade do humorista, como se não percebesse o ridículo das situações que apresenta). Nas sociedades célticas, cria-se que uma sátira composta por um bardo tinha efeitos físicos, semelhantes a uma maldição. Hoje ainda podemos falar de sátiras e paródias audiovisuais, que nada mais são do que as reproduções da sátira ou da paródia como as conhecemos através de meios audiovisuais, como a televisão, o cinema e mais recentemente a internet. A sátira e a paródia aqui ganham elementos novos, pois passa-se a trabalhar com o jogo de imagens e sons, sendo esses dois os principais elementos com que se irá criar o efeito cômico ou o efeito crítica-ironia, e não mais através somente do texto e de sua interpretação. O leitor da sátira e da paródia passa ao espectador desses estilos que em última análise podem se manifestar em qualquer linguagem. Uma das características da sátira antiga é a apropriação paródica dos mais diversos gêneros literários da Antiguidade, incluindo uma heterogeneidade estilística em que prosa e verso encontravam misturados no mesmo texto. Mas outra etimologia, ligada à língua grega, associa a sátira à figura mítica do sátiro, lembrando uma de suas características mais importantes, já encontrada na comédia antiga e transmitida ao romance: a irreverência. O que caracteriza a irreverência satírica é o seu caráter denunciador e moralizador. De fato, o objetivo da sátira é atacar os males da sociedade, o que deu origem à expressão latina: castigat ridendo moris, que se pode traduzir livremente como "castigar os costumes pelo riso". Por seu caráter denunciador, a sátira é essencialmente paródica, pois constrói-se através do rebaixamento de personalidades (reais ou fictícias), instituições e temas que, segundo as convenções clássicas, deveriam ser tratados em estilo elevado. Ou seja: a sátira ri de assuntos e pessoas "sérias", para denunciar o que há de podre por trás da fachada nobre impingida à sociedade. Portanto o riso satírico é diametralmente oposto à idealização épica. Sendo o riso satírico em geral extremamente sarcástico, o grotesco é um dos procedimentos favoritos do satirista, que costuma mostrar a deformação grotesca do corpo do personagem satirizado como uma alegoria dos seus defeitos morais. Um poeta muito conhecido por suas sátiras foi Gregório de Matos e Guerra, poeta de estilo barroco.
- Satir är en skrivteknik där man påvisar brister hos subjektet (till exempel en individ, en organisation eller en stat) för att förlöjliga, ofta menat som en provokation eller för att få i stånd en förändring. Humor i satir tenderar att vara subtil, med ett fritt användande av ironi och skruvad humor. Enkelt förklarat är det ett sätt att förmedla budskap i förklädd form med hjälp av ironi och humor. Termen användes i romersk litteratur om en kåserande diktart som introducerades av Lucilius, vilken förbättrades av Horatius och erhöll polemisk skärpa hos Juvenalis. Först efter fransk-klassicismen upphörde termen satir att beteckna en särskild diktart och blev ett begrepp använt för att karakterisera litterära verk som i kritiskt syfte gycklar med (det offentliga livets) missförhållanden. Satir finns i form av prosa, dikter, teckningar, dramatik, revyer, filmer, TV-serier eller radioprogram Den svenska satirens fader anses vara Olof von Dalin som 1740 utkommer med sin allegorisk berättelse Sagan om hästen som skildrar Sveriges historia från Gustav Vasa till Karl XII. Under senare delen av 1700-talet märks särskilt Anna Maria Lenngrens "Porträtterna".
- 讽刺是一种文学手法，用于暴露对象的缺点和可笑之处，常采用夸张或反讽（irony）等方式，从而产生幽默的效果。当然也可以用拙劣模仿、作戏、毗邻、并置、并列、对比、类似、类推等也经常用于讽刺手法种。如果说反话（反讽）就是讽刺的话，是一个很大的错误。严格来说，讽刺（satire）是一种俗称类型；而反讽（irony）则是一种比较具体的修饰手法。 中文的「讽刺」一词在唐代所写的《隋书》中即已经出现，收录于《全唐诗》的高骈《途次内黄马病，寄僧舍呈诸友人》一诗中也提到了该词。諷刺在日文漢字中寫作「風刺」或「諷刺」。 西方諷刺（風刺）小說，大概可以上推到古羅馬帝國希臘語作家路吉阿諾斯（常見的譯名是從英語音譯的琉善或盧其安；盧奇安，路吉阿諾斯是周作人根據希臘語發音翻的）的「真實的故事」。作者以第一人稱，寫一群人到月亮上面、極樂世界（周作人譯「福人島」）等好幾個地方遊歷的經過，標題「真實的故事」就是極大的反諷。 後世傑出的諷刺小說：法國拉伯雷的《巨人傳》、英國斯威夫特的《格列佛遊記》，都受到路吉阿諾斯小說很深的影響，有很濃的奇幻色彩。 也有漢文譯本的法國勒薩日《吉爾·布拉斯》、西班牙塞萬提斯《堂吉訶德》，諷刺性非常強烈，但已經是寫實，不比前面幾種是虛實交錯，以虛為主。 吉爾·布拉斯和吉訶德先生都是遊走四方的人物，這與西方的流浪漢小說傳統有關。 流浪漢小說以主角遊走四方的見聞閱歷反映作者要表達的內容，在西班牙尤其盛行，現存最古的西班牙流浪漢小說是《小癩子》（《托美思河的小拉撒路》），著名作品有克維多的《騙子外傳》等。 《堂吉訶德》是西班牙文學的曠世巨著，奠定了現代西班牙語文的基礎，而且，賽萬提斯的寫作手法非常新穎，對現代小說有極深遠的影響。 捷克的《好兵帥克》也是諷刺小說的名作。 現代中國諷刺小說名篇有魯迅《阿Q正傳》、《故事新編》；老舍《趙子曰》、《二馬》、《馬褲先生》、《駱駝祥子》；沈從文《阿麗思中國遊記》；錢鍾書《圍城》等。 [编辑] 註
- Сатира — проявление комического в искусстве, представляющее собой поэтическое унизительное обличение явлений при помощи различных комических средств: сарказма, иронии, гиперболы, гротеска, аллегории, пародии и др. Успехов в ней достигли Гораций, Персий и в особенности Ювенал, который определил её позднейшую форму для европейского классицизма. На жанр политической сатиры повлияли произведения поэта Аристофана об афинском народовластии. Юмор в сатире используется для того, чтобы разбавить прямую критику, иначе сатира может выглядеть как проповедь. Это характерно уже для первых сатирических произведений.
- Une satire est une œuvre dont l'objectif est une critique moqueuse de son sujet (des individus, des organisations, des États, etc. ), souvent dans l'intention de provoquer ou prévenir un changement. On attribue généralement la paternité de ce genre littéraire (satura, c'est-à-dire « pot-pourri ») au poète archaïque latin Lucilius.
|
| rdfs:comment
|
- 讽刺是一种文学手法，用于暴露对象的缺点和可笑之处，常采用夸张或反讽（irony）等方式，从而产生幽默的效果。当然也可以用拙劣模仿、作戏、毗邻、并置、并列、对比、类似、类推等也经常用于讽刺手法种。如果说反话（反讽）就是讽刺的话，是一个很大的错误。严格来说，讽刺（satire）是一种俗称类型；而反讽（irony）则是一种比较具体的修饰手法。 中文的「讽刺」一词在唐代所写的《隋书》中即已经出现，收录于《全唐诗》的高骈《途次内黄马病，寄僧舍呈诸友人》一诗中也提到了该词。諷刺在日文漢字中寫作「風刺」或「諷刺」。 西方諷刺（風刺）小說，大概可以上推到古羅馬帝國希臘語作家路吉阿諾斯（常見的譯名是從英語音譯的琉善或盧其安；盧奇安，路吉阿諾斯是周作人根據希臘語發音翻的）的「真實的故事」。作者以第一人稱，寫一群人到月亮上面、極樂世界（周作人譯「福人島」）等好幾個地方遊歷的經過，標題「真實的故事」就是極大的反諷。 後世傑出的諷刺小說：法國拉伯雷的《巨人傳》、英國斯威夫特的《格列佛遊記》，都受到路吉阿諾斯小說很深的影響，有很濃的奇幻色彩。 也有漢文譯本的法國勒薩日《吉爾·布拉斯》、西班牙塞萬提斯《堂吉訶德》，諷刺性非常強烈，但已經是寫實，不比前面幾種是虛實交錯，以虛為主。 吉爾·布拉斯和吉訶德先生都是遊走四方的人物，這與西方的流浪漢小說傳統有關。 流浪漢小說以主角遊走四方的見聞閱歷反映作者要表達的內容，在西班牙尤其盛行，現存最古的西班牙流浪漢小說是《小癩子》（《托美思河的小拉撒路》），著名作品有克維多的《騙子外傳》等。 《堂吉訶德》是西班牙文學的曠世巨著，奠定了現代西班牙語文的基礎，而且，賽萬提斯的寫作手法非常新穎，對現代小說有極深遠的影響。 捷克的《好兵帥克》也是諷刺小說的名作。 現代中國諷刺小說名篇有魯迅《阿Q正傳》、《故事新編》；老舍《趙子曰》、《二馬》、《馬褲先生》、《駱駝祥子》；沈從文《阿麗思中國遊記》；錢鍾書《圍城》等。 [编辑] 註
- Satire ist eine Spottdichtung, die mangelhafte Tugend oder gesellschaftliche Missstände anklagt. Historische Bezeichnungen sind im Deutschen auch Spottschrift, Stachelschrift und Pasquill (gegen Personen gerichtete satirische Schmähschrift). Das Wort Satire entstammt dem lat. satira, das wiederum aus satura lanx hervorgeht und ‚mit Früchten gefüllte Schale‘ bedeutet. Im übertragenen Sinn lässt es sich mit ‚bunt gemischtes Allerlei‘ übersetzen.
- Satire is primarily a literary genre or form, although in practice it can also be found in the graphic and performing arts. In satire, vices, follies, abuses, and shortcomings are held up to ridicule, ideally with the intent of shaming individuals, and society itself, into improvement. Although satire is usually meant to be funny, its greater purpose is often constructive social criticism, using wit as a weapon.
- La sátira es un subgénero lírico que expresa indignación hacia alguien o algo, con propósito moralizador, lúdico o meramente burlesco. Se escribe en prosa o verso o alternando ambas formas (sátira menipea). Estrictamente la sátira es un género literario, pero también la encontramos en las artes gráficas y escénicas.
- Tiedosto:Editorial cartoon depicting Charles Darwin as an ape (1871). jpg Darwin apinana. Satiiri on pääasiassa kirjallinen tyylikeino, joka tarkoittaa jonkin aiheen käsittelyä niin, että se näyttää naurettavalta. Satiirissa voidaan käyttää samantapaista tekniikkaa kuin parodiassa, mutta satiiri on yleensä hienovaraisempaa. Satiiri ei välttämättä ole aina hauskaa, sillä satiiri pyrkii pelkän huvittamisen sijasta esittämään myös kritiikkiä ja ottamaan kantaa.
- La satira (dal latino satura lanx, nome di una pietanza mista e colorata) è una forma libera e assoluta del teatro, un genere della letteratura e di altre arti caratterizzata dall'attenzione critica alla politica e alla società, mostrandone le contraddizioni e promuovendo il cambiamento.
- ファイル:Cruikshank - Snuffing out Boney.
- Een satire of hekeldicht is een kunstvorm waarbij vaak op humoristische wijze maatschappijkritiek wordt gegeven. De kritiek kan geleverd worden via parodie, ironie, sarcasme, pastiche en karikatuur. De doelwitten kunnen personen, tradities, religie, politici, media, normen, waarden, trends zijn. Niet alle satire is uitsluitend humoristisch bedoeld. Sommige satire is zo agressief en scherp dat ze vooral wil provoceren of tot actie aanzetten.
- Satire er vittig spott, det vil si en forteller- eller kunstform som kritiserer eller kommenterer mennesker, samfunn, politikk, fenomener og tanker i samtida på en humoristisk og poengtert måte. Satiren bruker gjerne ironi, grove overdrivelser og karikaturer for å latterliggjøre og synliggjøre svakheter ved systemene eller gjøre narr av menneskenes laster og skrøpeligheter.
- Plik:Satire (Orazio) - pag. 12. JPG "E satyra Le l'epistole di Q. Orazio Flacco", wydrukowane w 1814 roku. Satyra – gatunek literacki lub publicystyczny łączący w sobie epikę i lirykę (także inne formy wypowiedzi) wywodzący się ze starożytności (pisał je m. in. Horacy), ośmiesza i piętnuje ukazywane w niej zjawiska, obyczaje, politykę, stosunki społeczne. Prezentuje świat poprzez komiczne wyolbrzymienie, ale nie proponuje żadnych rozwiązań pozytywnych.
- Ficheiro:Satire (Orazio) - pag. 12. JPG "Le e sátira l'epístola di Orazio Flacco Q. ", impressa em 1814. A sátira é uma técnica literária ou artística que ridiculariza um determinado tema (indivíduos, organizações, estados), geralmente como forma de intervenção política ou outra, com o objectivo de provocar ou evitar uma mudança. O adjectivo satírico refere-se ao autor da sátira. A paródia pode estar relacionada com a sátira.
- Satir är en skrivteknik där man påvisar brister hos subjektet (till exempel en individ, en organisation eller en stat) för att förlöjliga, ofta menat som en provokation eller för att få i stånd en förändring. Humor i satir tenderar att vara subtil, med ett fritt användande av ironi och skruvad humor. Enkelt förklarat är det ett sätt att förmedla budskap i förklädd form med hjälp av ironi och humor.
- Сатира — проявление комического в искусстве, представляющее собой поэтическое унизительное обличение явлений при помощи различных комических средств: сарказма, иронии, гиперболы, гротеска, аллегории, пародии и др. Успехов в ней достигли Гораций, Персий и в особенности Ювенал, который определил её позднейшую форму для европейского классицизма. На жанр политической сатиры повлияли произведения поэта Аристофана об афинском народовластии.
- Une satire est une œuvre dont l'objectif est une critique moqueuse de son sujet (des individus, des organisations, des États, etc. ), souvent dans l'intention de provoquer ou prévenir un changement. On attribue généralement la paternité de ce genre littéraire (satura, c'est-à-dire « pot-pourri ») au poète archaïque latin Lucilius.
|
