| dbpprop:abstract
|
- The Sassanid Empire known to its inhabitants as Eranshahr was the last pre-Islamic Persian Empire, and reigned from 224-651 CE. Along with the Byzantine Empire, the Sassanid Empire was recognized as one of the two main powers in Western Asia and Europe for a period of more than 400 years. The Empire was founded by Ardashir I, after the fall of the Arsacids (Parthians) and the defeat of the last Arsacid king, Artabanus IV, and lasted until Yazdegerd III lost a series of wars against the Arab Caliphate. During its 400-year existence, the Sassanid Empire encompassed all of today's Iran, Afghanistan, Iraq, Syria, the Caucasus (Armenia, Georgia, Azerbaijan and Dagestan), southwestern Central Asia, most of Turkey, some coastal parts of the Arabian Peninsula, the Persian Gulf area, and parts of southwestern Pakistan. The Sassanid era, encompassing the length of the Late Antiquity period, is considered to be one of Iran's most important and influential historical periods. In many ways the Sassanid period witnessed the highest achievement of Persian civilization, and constituted the last great Iranian empire before the Muslim conquest and the adoption of Islam. Persia influenced Roman civilization considerably during the Sassanids' times, and the empires regarded one another as equals, exemplified in the letters written by the rulers of the two states addressing each other as "brother". The Sassanids' cultural influence extended far beyond the empire's territorial borders, reaching as far as Western Europe, Africa, China and India and played a prominent role in the formation of both European and Asiatic medieval art. This influence carried forward to the early Islamic world with the Muslim conquest of Iran, especially the dynasty's unique, aristocratic culture. Zarinkoob, a famous Iranian scholar even went so far as to claim that much of what later came to be known as Islamic culture, architecture, writing and other skills borrowed mainly from the Sassanids and propagated throughout the broader Muslim world.
- Das Sassanidenreich war das zweite persische Großreich, das sich in der Spätantike etwa über die Gebiete der heutigen Staaten Iran und Irak sowie einige ihrer Randgebiete erstreckte. Es existierte zwischen dem Ende des Partherreichs und der arabischen Eroberung Persiens, also von 224 bis zur Schlacht von Nehawend im Jahr 642 beziehungsweise bis zum Tod des Großkönigs Yazdegerd III. im Jahr 651. Das Sassanidenreich, das in der Forschung gelegentlich auch als Neupersisches Reich bezeichnet wird, war über Jahrhunderte hinweg eine bedeutende Großmacht und ein Rivale des römischen bzw. des oströmischen Reiches. Außer kriegerischen Auseinandersetzungen gab es aber auch zahlreiche friedliche Kontakte zwischen Römern und Sassaniden, die sich in vielerlei Hinsicht gegenseitig beeinflussten. Der Name des Reiches leitet sich von der letzten vorislamischen persischen Dynastie der Sassaniden ab. Diese wiederum führten ihre Herkunft auf einen historisch kaum fassbaren Stammvater zurück, einen gewissen Sasan, der laut den Angaben später Quellen um 200 n. Chr. Oberpriester im Tempel der Anahita in Istakhr gewesen ist. Mit sehr wenigen Ausnahmen gehörten bis zum Schluss sämtliche Könige der Familie der Sassaniden an. In der modernen historischen Literatur wird der Begriff Sassaniden außer auf das Herrschergeschlecht auch auf die Bevölkerung ihres Reiches angewandt.
- L'Imperi Sassànida és el període de govern del segon Imperi Persa per part de la dinastia sassànida (quarta dinastia iraniana). La dinastia fou fundada per Ardashir I després de treure del tron l'últim rei arsàcida, Artaban V de Pàrtia, i s'acabà quan l'últim Rei de reis sassànida Yezdegerd III perdé una llarga guerra de 14 anys contra el primer dels califats islàmics (el califat omeia). El territori de l'Imperi persa sassànida comprenia els actuals estats de l'Iran, l'Iraq, Armènia, Afganistan, parts de l'est de Turquia i Síria, del Paquistan, els Caucas, Àsia Central i Aràbia. Durant el govern de Cosroes II, s'annexaren a l'imperi els territoris que correspondrien als actuals Egipte, Jordània, Palestina i el Líban, i fins i tot establí un protectorat sobre territoris actualment corresponents a Oman i al Iemen, assolint així la màxima expansió de l'Imperi. Els sassànides anomenaven al seu imperi Erānshahr ايرانشهر (Iranshæhr) o Domini dels Iranians. El període sassànida (que comprèn tot el període final de l'antiguitat clàssica) es considera un dels períodes històrics més importants i influents de la història de l'Iran. En molts aspectes, arribà als èxits més importants de la cultura persa, i fou l'últim gran imperi iranià abans de la conquesta musulmana de Pèrsia i de la consegüent conversió a l'Islam com a religió de tot el territori. L'Imperi Sassànida tingué una important influència sobre l'antiga Roma. Aquesta influència cultural s'estengué més enllà dels territoris fronterers d'ambdós imperis, arribant fins a l'Europa occidental, Àfrica, Xina i l'Índia, i tingué un paper fonamental en la formació de l'art medieval europeu i asiàtic, ja que influïa en els dos continents. Aquesta influència arribà també fins el llavors recent món islàmic. La societat aristocràtica i exclusiva de la dinastia sassànida transformà la conquesta islàmica de l'Iran en un "renaixement" persa. La cultura islàmica adoptà, en molts aspectes (arquitectura, escriptura, etc) característiques dels perses sassànides.
- Sásánovci byla královská dynastie, vládnoucí ve starověké Persii v letech 224 až 651. Dobu jejího panování vymezuje pád parthské arsakovské dynastie na počátku 3. století a arabská expanze ve století 7. Těžiště sásánovské říše se nacházelo na území současných států Írán a Irák, králové však dočasně ovládali i oblast dnešního Jemenu, Sýrie, Turecka, Egypta, Afghánistánu, Pákistánu, Turkmenistánu, Arménie a Ázerbájdžánu.
- El Imperio sasánida (en persa medio, Erānshahr o Iranshæhr, "Dominios de los iranios" en español) es el nombre que recibe el segundo Imperio persa durante su cuarta dinastía irania. La dinastía sasánida fue fundada por Ardacher I tras derrocar al último rey arsácida, Artabán IV de Partia, y terminó cuando el último Shahanshah (Rey de reyes) sasánida Yazdgerd III perdió una prolongada guerra de 14 años contra el primero de los califatos islámicos. El territorio del Imperio persa sasánida comprendía los actuales países de Irán, Iraq, Armenia, Afganistán y partes del este de Turquía y Siria, además de parte de Pakistán, el Cáucaso, Asia Central y Arabia. Además, durante el gobierno de Cosroes II, se anexionaron al imperio los territorios de los actuales Egipto, Israel, Jordania, Líbano y los Territorios Palestinos, llegando a ejercer un "protectorado" sobre territorios actualmente correspondientes a Omán y Yemen. El periodo sasánida, que comprende todo el periodo final de la antigüedad clásica e incluso la sobrevive unos siglos, se considera uno de los periodos históricos más importantes e influyentes de la historia de Irán. En muchos aspectos, el periodo sasánida alcanzó los mayores logros de la cultura persa, y constituyó el último gran imperio iranio antes de la conquista islámica de Persia y la adopción del islam como religión en todo el territorio. Persia tuvo una importante influencia sobre la civilización romana. Esta influencia cultural se extendió mucho más allá de los territorios fronterizos de ambos imperios, llegando hasta la Europa occidental, África, China e India, y jugó un papel fundamental en la formación del arte medieval europeo y asiático. Esta influencia llegó también hasta el incipiente mundo islámico. La cultura aristocrática y exclusiva de la dinastía sasánida transformó la conquista islámica de Irán en un ‘renacimiento’ persa. Gran parte de lo que posteriormente sería conocido como ‘cultura islámica’ (arquitectura, escritura y otras habilidades) fueron adoptadas por el amplio mundo islámico a partir de los persas sasánidas.
- Sassanidien dynastia (ساسانیان, Ṣāṣānīyān) oli persialainen hallitsijasuku, joka hallitsi Persiaa ja suuria alueita lähi-idässä toisen Persian valtakunnan aikana vuosina 226–651. Sassanidien dynastian perusti Ardašir I, kun hän oli lyönyt viimeisen Parthian arkasidisukuisen kuninkaan Artabanos IV:n. Dynastia päättyi, kun shaahi Yazdegerd III hävisi 14-vuotisen taistelun umaijadien kalifaatille, ensimmäiselle islamilaiselle valtakunnalle. Valtakunnan alueeseen kuului alueita nykyisestä Iranista, Irakista, Armeniasta, Afganistanista, Turkista, Syyriasta, Pohjois-Intiasta, Pakistanista, Kaukasiasta, Keski-Aasiasta ja Arabiasta, sekä Khosrau II:n aikana Egyptistä, Jordaniasta, Israelista ja Libanonista. Sassanidit kutsuivat valtakuntaansa nimellä Erānshahr ايرانشهر (Iranshaehr), iranilaisten valtakunta. Myöhäisantiikin käsittävää sassanidikautta on pidetty kulttuurillisesti edistyneenä aikakautena ja se oli viimeinen merkittävä Persian imperiumi ennen islamin ekspansiota alueelle. Valtakunnan kulttuurillinen vaikutus oli merkittävä myös sen rajojen ulkopuolella, aina Roomassa, Kiinassa, Intiassa ja Afrikassa saakka. Sassanidikulttuuri vaikutti myös ajallisesti eteenpäin sitä seuranneeseen islamilaiseen kulttuuriin, jolle periytyivät muun muassa sassanidien arkkitehtuuri, kirjallisuus ja muut taidot.
- Les Sassanides régnèrent sur l'Iran de 224 jusqu'à l'invasion musulmane des Arabes en 651. Cette période constitue un âge d'or pour l'Iran tant sur le plan artistique que politique et religieux. On considère l'ère sassanide comme l'une des périodes les plus importantes de l'histoire de l'Iran. Sous bien des aspects, elle représente l'accomplissement au plus haut degré de la civilisation perse et fut contemporaine du dernier grand empire iranien avant la conquête musulmane de la Perse et l'adoption de la religion musulmane. La Perse sassanide eut un impact certain sur la civilisation romaine et les Romains considéraient les Perses sassanides comme leurs égaux; en témoignent les lettres de l'empereur romain au Shahanshah : « A mon frère... » Leur influence culturelle s'étendit bien au-delà des frontières de l'empire pour atteindre l'Europe de l'Ouest, l'Afrique, la Chine et l'Inde, et joua un rôle dans la formation de l'art médiéval européen et asiatique. Cette influence se perçoit aussi dès l'apparition du monde islamique et lors de la conquête de l'Iran par les musulmans. La culture aristocratique et unique de la dynastie en est la preuve. Zarinkoob va même jusqu'à affirmer que ce que l'on appellera ensuite la culture, l'architecture, l'écriture islamique devra beaucoup aux Perses sassanides, pour se propager ensuite dans les autres pays islamisés.
- A Szászánida Birodalom egy ókori iráni központú birodalom volt. A magát az Akhaimenidák örököseinek tartó Szászánida-dinasztia alapította 224-ben és 651-ig, az arab hódításig állt fenn. A Párthus Birodalom helyére lépett, amelynek utolsó uralkodóját, V. Artabanoszt, a birodalomalapító I. Ardasír (Artaxerxész) csatában megverte és 224-ben bevonult Ktésziphónba, a párthus fővárosba. A Szászánidák a párthusok laza államszervezetével szemben erősen központosított, despotikus államot hoztak létre, amely ideológilag a zoroasztriánus államvallás hatalmas papságára támaszkodott. A Szászánidákat erőteljes terjeszkedési törekvések jellemezték, és e célból a királyok megreformálták a hadsereget. A fő ütőerőt e seregben a páncélos nehézlovasság képezte. A Szászánida Birodalom hatalma csúcsán Szíriától Indiáig, a kaukázusi Ibériától a Perzsa-öbölig terjedt. A Szászánidák ki akarták szorítani a rómaiakat Ázsiából, ezért azok megerősítették az eufráteszi limest. Az újperzsa uralkodók több római császárral is heves harcokat vívtak: Valerianus császár I. Sápúr királytól elszenvedett veresége után annak fogságában halt meg, megalázó körülmények közt. Ezt a diadalt örökíti meg Sápúr Nags-e-Rosztami szikladomborműve. Hatalmának végén a Szászánida Birodalom még merészebb haditettre vállalkozott, II. Huszrau király elfoglalta Kis-Ázsiát, 626-ban pedig megostromolta Konstantinápolyt, Hérakleiosz bizánci császár csak komoly erőfeszítések árán tudta visszaverni a támadást. Egy évtized múlva a Szászánidák hatalma összeomlott a hódító arabok támadásai alatt.
- I Sassanidi (adesso è preferito il termine Sasanidi) furono l'ultima dinastia indigena a governare la Persia prima della conquista islamica.
- サーサーン朝（サーサーンちょう、Sassanid、アラビア語 ساسانيون Sāsāniyūn 、ペルシア語 ساسانيان Sāsāniyān 、226年 - 651年）はイラン高原・メソポタミアなどを支配した王朝・帝国。しばしばササン朝ペルシア、ササン朝ペルシャ、ササン朝ペルシア帝国、ササン朝ペルシャ帝国とも呼ばれる。単にペルシア帝国またはペルシャ帝国といった場合はこの王朝かアケメネス朝を指すことが多い。 首都はクテシフォン（現在はイラク領）。ゾロアスター教を国教とし、アケメネス朝ペルシャの復興を目標とした。その支配領域はエーラーン・シャフル Ērān Šahr と呼ばれ、おおよそアナトリア東部、アルメニアからアムダリア川西岸、アフガニスタン周辺まで及んだ。ペルシアを支配した勢力の中で、ゾロアスター教を国教とした最後の政権である。
- De dynastie van de Sassaniden vormde het koningshuis van het Perzische rijk van de 3e eeuw tot de 7e eeuw. Op 24 april 224 versloegen de Sassaniden onder leiding van Ardashir I het rijk van de Parthen in de Slag bij Hormizdgan. De overwinning van de Sassaniden brak de macht van de toen heersende Parthische dynastie van de Arsaciden. Deze slag wordt algemeen gezien als de bevestiging van de macht van de Sassaniden. Ardashir liet zich in 226 tot 'Koning der Koningen' (sjahansjah) kronen.
- Sasanide-dynastiet var navnet som ble gitt til kongene i Persia under det andre persiske imperiet, fra 224 inntil 651, da den siste sasanide-sjahen, Yazdegird III, tapte en 14-årig kamp for å drive ut umajjad-kalifatet, det første av de islamske imperiene.
- Sasanidzi – dynastia panująca w Iranie w latach 224-651 naszej ery. Za jej protoplastę uznawany jest Sasan, pasterz (wg innych źródeł arcykapłan Anahity), będący podobno potomkiem Achemenidów. Jego syn, Papak zjednoczył Fars (Persję właściwą). Jego następca Ardaszir I wypowiedział posłuszeństwo partyjskiemu królowi królów Artabanowi IV. W 224 roku pokonał go pod Hormizdeganem, kładąc kres panowaniu partyjskiej dynastii Arsacydów. W 226 r. opanował Mezopotamię i rok później ogłosił się "Wielkim Królem, Królem Królów". Do około 239 roku opanował całe imperium partyjskie i stłumił wszelkie przejawy posłuszeństwa wobec Partów. Rządy dynastii Sasanidów pod kilkoma istotnym względami różniły się od wcześniejszych panujących w Iranie. Po pierwsze w stopniu dotychczas niespotykanym nawiązywali oni do tradycji Achemenidów (którzy w międzyczasie w zbiorowej pamięci stali się półlegendarnymi Kejanidami) i innych czysto irańskich, przeciwstawiając je greckim i rzymskim - to jest opierali się na ideologii o charakterze nacjonalistycznym. Po drugie, przynajmniej od czasu śmierci Szapura I, coraz silniejsze były związki państwa z zoroastryzmem, który stał się niejako religią oficjalną, i w związku z tym doszło do prześladowania innych wyznań, chociaż nigdy nie przybrało ono charakteru systematycznego. Po trzecie wreszcie stopniowo dochodziło do coraz większej centralizacji rządów, która osiągnęła szczyt za panowania Chosrowa I. Pierwszym okresem potęgi dynastii było panowanie jej drugiego władcy, Szapura I, który w roku 244 pokonał cesarza Gordiana III, a następnie zmusił do zawarcia korzystnego dla siebie pokoju jego następcę, Filipa Araba. Szczytowym momentem wojen Szapura z Rzymem było zniszczenie całej armii rzymskiej i wzięcie do niewoli cesarza Waleriana ok. r. 260. Po śmierci Szapura I nastąpił jednak okres zamętu, po części spowodowany niepokojami religijnymi wynikającymi z ekspansji nowo powstałego manicheizmu, jak i chrześcijaństwa, które to religie zdawały się podważać fundamenty państwa, pierwsza poprzez radykalizm swej doktryny, druga poprzez związki z Rzymem. To wtedy Sasanidzi nadali liczne przywileje zoroastryjskiemu klerowi, który wydawał się silną gwarancją stabilności władzy. Poza tym krajem wstrząsały wojny domowe pomiędzy członkami dynastii wspieranymi przez poszczególne odłamy arystokracji. Państwo powróciło do siły za długich rządów Szapura II, który stoczył szereg zwycięskich wojen z Rzymem. Potem nastąpił jednak długotrwały kryzys, trwający właściwie aż do roku 531. Początkowo wynikał on z brutalnej walki jaką prowadziła arystokracja i kler przeciwko monarchii, chcąc uzyskać jak najwięcej niezależności kosztem jej władzy. Kolejni władcy ginęli w wyniku spisków i zajęci tłumieniem ciągłych rebelii oraz strachem przed nimi nie byli w stanie rządzić efektywnie. W drugiej połowie V wieku jednak głównym problemem stało się zagrożenie zewnętrzne ze strony koczowniczego ludu Heftalitów. Peroz I został przez nich pokonany i zabity, a jego syn, Kawad I, im zawdzięczał powrót na tron, ale w zamian musiał płacić roczny trybut. Te klęski stały się impulsem do przeprowadzenia reform, które rozpoczął Kawad, a kontynuował jego następca, Chosrow I. Objęły one zarówno wojsko jak i administrację, a w szczególności system podatkowy, który stał się bardziej racjonalny i sprawiedliwy. To właśnie te reformy pozwoliły Chosrowowi I rozbić Heftalitów w przymierzu z Turkami, skutecznie przeciwstawić się tym ostatnim kiedy zwrócili się oni przeciwko Iranowi oraz toczyć zwycięskie wojny z Bizancjum. Panowanie Chosrowa I, którego sprawiedliwość stała się wręcz przysłowiowa, posiadającego szerokie intelektualne zainteresowania, było w historii Iranu okresem rozkwitu w każdej sferze, zarówno militarnej, jak i gospodarczej oraz kulturalnej. Jego następca, Hormizd IV, został obalony przez Bahrama Czobina, wodza sławnego ze swoich zwycięstw nad Turkami. Jednak wkrótce syn Hormizda, Chosrow II Parwiz, prowadząc ze sobą bizantyjską armię pokonał Bahrama i zabił go. Wnuk wielkiego Chosrowa I po zdobyciu władzy oddał się głównie swojemu zamiłowaniu do luksusu i zmysłowych uciech. Po śmierci cesarza Maurycjusza, któremu zawdzięczał tron, Chosrow ogłosił się jego mścicielem, i rozpoczął długotrwała wojnę z Bizancjum. Sasanidzki władca zdobył Syrię, Palestynę i Egipt, a jego wojska dotarły aż pod Konstantynopol. Jednak od roku 622 pod wodzą cesarza Herakliusza wojska bizantyjskie po kolei rozbijały wyczerpane długoletnią wojną irańskie armie, wykorzystując możliwość transportu morzem, nad którym cały czas panowała bizantyjska flota, oraz sojusz z Chazarami. Ostatecznie Chosrow był zmuszony sformować armię z niewolników i kucharzy, którą w 627 roku Herakliusz doszczętnie rozbił pod dawną stolicą Asyrii Niniwą. Wkrótce potem Chosrow został obalony i stracony. Imperium ogarnęła wojna domowa, po której ostatecznie władcą został ośmioletni wnuk Chosrowa II, Jezdegerd III. Kraj był kompletnie zdezorganizowany, liczni możnowładcy stali się właściwie na wpół niezależnymi władcami - zaniedbano nawet sieć irygacyjną, tak że niektóre pola uprawne stały się bagnami. Na tak wyniszczone państwo uderzyli niedawno zjednoczeni przez Mahometa Arabowie, i wkrótce zadali irańskiej armii szereg klęsk, w tym dwie najważniejsze: pod Al-Kadisijją w roku 637 oraz Nihawandem w roku 642. Ostatecznie Jezdegerd zginął w roku 651 w Merwie, a wraz z nim "era perskiej suwerenności tak samo jak odrębnej kultury dobiegła końca, a ślady po ostatnim reprezentancie starożytnej cywilizacji Bliskiego Wschodu zaginęły".
- A dinastia sassânida (ساسانیان em persa) foi uma linhagem real que governou a Pérsia entre 224 e 651 d.C. A dinastia extinguiu-se quando o último xá sassânida, Yezdegerd III, perdeu uma luta de catorze anos contra o Califado, o primeiro dos impérios islâmicos. O território do Império Sassânida, governado desde a capital Ctesifonte, ocupava todo o território dos atuais Irã, Iraque, Azerbaijão, Armênia, Geórgia, o leste da Turquia, Síria, Libano, Israel, Turcomenistão, Afeganistão, Tadjiquistão, e toda costa do Golfo Pérsico do Kuwait, Arábia Saudita, Bareine, Emirados Árabes Unidos, Omã, Iemen, nordeste do Egito, parte do Paquistão e extremo oeste da Índia. Os sassânidas davam a seu império o nome de Irã (ver a discussão sobre etimologia no artigo Pérsia). A era sassânida é considerada um dos períodos mais importantes e influentes da história da Pérsia. Em muitos sentidos, aquela época constituiu o auge da civilização persa e foi o último grande Império Persa antes da conquista muçulmana e da adoção do islamismo. A influência dos sassânidas afetou culturas muito além de suas fronteiras, como a Europa Ocidental, a África, a China e a Índia, e foi passada ao mundo islâmico. A cultura singular e aristocrática da dinastia, chefiada por monarcas dinâmicos, transformou a conquista islâmica do Irã numa espécie de renascença persa: muito do que viria posteriormente a ser identificado com a cultura, a arquitetura e a literatura islâmicas veio da Pérsia sassânida.
- Dinastie de şahi persani (226-651). Statul sasanizilor cuprindea, pe lângă Iran, Afganistanul, Irakul, o mare parte din Armenia şi Gruzia. În anul 651, statul sasanizilor a fost cucerit de arabi.
- Файл:Sassanid-empire-610CE. png Максимальные границы империи Сасанидов при Хосрове II Парвизе Сасаниды, империя Сасанидов — название третьей иранской династии и второй персидской империи, существовавших с 224 по 651 год. Сами Сасаниды называли свою державу Eranshahr Файл:Eranshahr. svg «Государством иранцев». Династия Сасанидов была основана Арташиром I Папаканом после победы над парфянским царём Артабаном IV из династии Аршакидов. Последним сасанидским шахиншахом (Царём царей) был Йездигерд III, потерпевший поражение в 14-летней борьбе с Арабским халифатом. Территория империи при правлении Хосрова II включала земли нынешних Ирана, Ирака, Азербайджана, Армении, Афганистана, восточную часть современной Турции и части нынешних Индии, Сирии, Пакистана; частично территория заходила на Кавказ, в Центральную Азию и на Аравийский полуостров. Во времена Хосрова II (Абарвеза, Апарвеза, «Победоносного») — внука Хосрова I Аноширвана и сына Ормизда III, правившего с 591 по 628 год, — в состав государства Сасанидов вошли также земли нынешних Египта, Иордании, Израиля и Палестины. В середине VII века империя Сасанидов была разбита и поглощена Арабским халифатом.
- Sasaniderna var den sista inhemska dynastin att styra Persien före den arabisk-muslimska invasionen. Den sasanidiska epoken sträckte sig mellan 226, när partherna besegrades, och 640, med Ktesifon som huvudstad. Huvudstaden föll för araberna redan 636. Statsreligionen var zoroastrism och dynastins beteckning kommer av Sassan, en förfader till Ardashir I, den förste sasanidiske härskaren.
- Sasani İmparatorluğu (Sasani Devleti veya Sasaniler) (ساسانیان), dördüncü İran Hanedanlığı ve ikinci Pers İmparatorluğu'nun adıdır. Sasani İmparatorluğu, son Arşaklı hanedanı (Partlar) kralı IV. Artabanus'u yenmesinin ardından I. Ardeşir tarafından kurulmuş, son Sasani hükümdarı Şehinşah (Krallar kralı) III. Yezdigirt'in (632-651), erken Halifelik'le yani ilk İslam Devleti ile girdiği 14 senelik mücadeleyi kaybetmesiyle sona ermiştir. İmparatorluğun sınırları bugünkü İran, Irak, Ermenistan, Afganistan, Türkiye'nin doğu bölgesi, Suriye'nin bir kısmı, Pakistan, Kafkaslar, Orta Asya ve Arabistan'ın tamamını kapsıyordu. II. Hüsrev'in hükümdarlığı (590-628) sırasında Mısır, Ürdün, Filistin ve Lübnan da kısa süreli olarak imparatorluğa dahil oldu. Sasaniler, imparatorluklarını 'İranşehr' ايرانشهر (Iranshæhr) 'İranlıların (Aryanların) memleketi' diye adlandırırlardı. Sasani dönemi, Geç İlkçağ'ı kapsayarak İran Tarihi'nin en önemli ve etkili dönemlerinden biri olarak kabul edilir. Bir çok yönüyle Sasani dönemi, Pers medeniyetinin en önemli başarılarına tanıklık etmiş ve İran'ın müslümanlar tarafından fethedilmesi ve İslamlaşmasından önceki son büyük İran İmparatorluğu olmuştur. İran, Roma medeniyetini Sasani döneminde farkedilir şekilde etkilemiştir. Kültürel etkisi imparatorluk sınırlarının çok ötesine, Batı Avrupa'ya, Afrika'ya, Çin'e ve Hindistan'a kadar ulaşmıştır. Ayrıca bu kültürel etki Avrupa ve Asya ortaçağ sanatının oluşmasında göze çarpan bir rol oynamıştır. Bu etki erken dönem İslam dünyasına kadar taşındı. Hanedanın kendine has ve aristokratik kültürü, İran'ın fethini bir Pers Rönesansına dönüştürdü. Daha sonra İslami olarak adlandırılan kültürün, mimarinin, yazımın ve diğer becerilerin çoğu Sasani İranlılarından daha geniş Müslüman dünyasına aktarılmıştır..
- 薩珊王朝（226年-650年）是波斯在公元3世紀至7世紀的統治王朝，亦是波斯自阿契美尼德帝國之後的首次统一，被认为是第二个波斯帝國。當時薩珊王朝與中亞的印度貴霜王朝及歐洲的羅馬帝國並稱，三國雄霸歐亞。薩珊王朝在最強盛之時，曾多次威脅比鄰的貴霜王朝及東羅馬帝國。後來由於阿拉伯帝国的兴起以及王朝連續兩位國王被刺殺，帝國中心崩潰，末代國王伊嗣埃三世的儿子俾路斯東逃至唐朝，任右武衛將軍，當時唐朝由唐高宗當朝。
|
| rdfs:comment
|
- The Sassanid Empire known to its inhabitants as Eranshahr was the last pre-Islamic Persian Empire, and reigned from 224-651 CE. Along with the Byzantine Empire, the Sassanid Empire was recognized as one of the two main powers in Western Asia and Europe for a period of more than 400 years.
- Das Sassanidenreich war das zweite persische Großreich, das sich in der Spätantike etwa über die Gebiete der heutigen Staaten Iran und Irak sowie einige ihrer Randgebiete erstreckte. Es existierte zwischen dem Ende des Partherreichs und der arabischen Eroberung Persiens, also von 224 bis zur Schlacht von Nehawend im Jahr 642 beziehungsweise bis zum Tod des Großkönigs Yazdegerd III. im Jahr 651.
- L'Imperi Sassànida és el període de govern del segon Imperi Persa per part de la dinastia sassànida (quarta dinastia iraniana). La dinastia fou fundada per Ardashir I després de treure del tron l'últim rei arsàcida, Artaban V de Pàrtia, i s'acabà quan l'últim Rei de reis sassànida Yezdegerd III perdé una llarga guerra de 14 anys contra el primer dels califats islàmics (el califat omeia).
- Sásánovci byla královská dynastie, vládnoucí ve starověké Persii v letech 224 až 651. Dobu jejího panování vymezuje pád parthské arsakovské dynastie na počátku 3. století a arabská expanze ve století 7. Těžiště sásánovské říše se nacházelo na území současných států Írán a Irák, králové však dočasně ovládali i oblast dnešního Jemenu, Sýrie, Turecka, Egypta, Afghánistánu, Pákistánu, Turkmenistánu, Arménie a Ázerbájdžánu.
- El Imperio sasánida (en persa medio, Erānshahr o Iranshæhr, "Dominios de los iranios" en español) es el nombre que recibe el segundo Imperio persa durante su cuarta dinastía irania. La dinastía sasánida fue fundada por Ardacher I tras derrocar al último rey arsácida, Artabán IV de Partia, y terminó cuando el último Shahanshah (Rey de reyes) sasánida Yazdgerd III perdió una prolongada guerra de 14 años contra el primero de los califatos islámicos.
- Sassanidien dynastia (ساسانیان, Ṣāṣānīyān) oli persialainen hallitsijasuku, joka hallitsi Persiaa ja suuria alueita lähi-idässä toisen Persian valtakunnan aikana vuosina 226–651. Sassanidien dynastian perusti Ardašir I, kun hän oli lyönyt viimeisen Parthian arkasidisukuisen kuninkaan Artabanos IV:n. Dynastia päättyi, kun shaahi Yazdegerd III hävisi 14-vuotisen taistelun umaijadien kalifaatille, ensimmäiselle islamilaiselle valtakunnalle.
- Les Sassanides régnèrent sur l'Iran de 224 jusqu'à l'invasion musulmane des Arabes en 651. Cette période constitue un âge d'or pour l'Iran tant sur le plan artistique que politique et religieux. On considère l'ère sassanide comme l'une des périodes les plus importantes de l'histoire de l'Iran.
- A Szászánida Birodalom egy ókori iráni központú birodalom volt. A magát az Akhaimenidák örököseinek tartó Szászánida-dinasztia alapította 224-ben és 651-ig, az arab hódításig állt fenn. A Párthus Birodalom helyére lépett, amelynek utolsó uralkodóját, V. Artabanoszt, a birodalomalapító I. Ardasír (Artaxerxész) csatában megverte és 224-ben bevonult Ktésziphónba, a párthus fővárosba.
- I Sassanidi (adesso è preferito il termine Sasanidi) furono l'ultima dinastia indigena a governare la Persia prima della conquista islamica.
- De dynastie van de Sassaniden vormde het koningshuis van het Perzische rijk van de 3e eeuw tot de 7e eeuw. Op 24 april 224 versloegen de Sassaniden onder leiding van Ardashir I het rijk van de Parthen in de Slag bij Hormizdgan. De overwinning van de Sassaniden brak de macht van de toen heersende Parthische dynastie van de Arsaciden. Deze slag wordt algemeen gezien als de bevestiging van de macht van de Sassaniden. Ardashir liet zich in 226 tot 'Koning der Koningen' (sjahansjah) kronen.
- Sasanide-dynastiet var navnet som ble gitt til kongene i Persia under det andre persiske imperiet, fra 224 inntil 651, da den siste sasanide-sjahen, Yazdegird III, tapte en 14-årig kamp for å drive ut umajjad-kalifatet, det første av de islamske imperiene.
- Sasanidzi – dynastia panująca w Iranie w latach 224-651 naszej ery. Za jej protoplastę uznawany jest Sasan, pasterz (wg innych źródeł arcykapłan Anahity), będący podobno potomkiem Achemenidów. Jego syn, Papak zjednoczył Fars (Persję właściwą). Jego następca Ardaszir I wypowiedział posłuszeństwo partyjskiemu królowi królów Artabanowi IV. W 224 roku pokonał go pod Hormizdeganem, kładąc kres panowaniu partyjskiej dynastii Arsacydów. W 226 r.
- A dinastia sassânida (ساسانیان em persa) foi uma linhagem real que governou a Pérsia entre 224 e 651 d.C. A dinastia extinguiu-se quando o último xá sassânida, Yezdegerd III, perdeu uma luta de catorze anos contra o Califado, o primeiro dos impérios islâmicos.
- Dinastie de şahi persani (226-651). Statul sasanizilor cuprindea, pe lângă Iran, Afganistanul, Irakul, o mare parte din Armenia şi Gruzia. În anul 651, statul sasanizilor a fost cucerit de arabi.
- Файл:Sassanid-empire-610CE. png Максимальные границы империи Сасанидов при Хосрове II Парвизе Сасаниды, империя Сасанидов — название третьей иранской династии и второй персидской империи, существовавших с 224 по 651 год. Сами Сасаниды называли свою державу Eranshahr Файл:Eranshahr.
- Sasaniderna var den sista inhemska dynastin att styra Persien före den arabisk-muslimska invasionen. Den sasanidiska epoken sträckte sig mellan 226, när partherna besegrades, och 640, med Ktesifon som huvudstad. Huvudstaden föll för araberna redan 636. Statsreligionen var zoroastrism och dynastins beteckning kommer av Sassan, en förfader till Ardashir I, den förste sasanidiske härskaren.
- Sasani İmparatorluğu (Sasani Devleti veya Sasaniler) (ساسانیان), dördüncü İran Hanedanlığı ve ikinci Pers İmparatorluğu'nun adıdır. Sasani İmparatorluğu, son Arşaklı hanedanı (Partlar) kralı IV. Artabanus'u yenmesinin ardından I. Ardeşir tarafından kurulmuş, son Sasani hükümdarı Şehinşah (Krallar kralı) III. Yezdigirt'in (632-651), erken Halifelik'le yani ilk İslam Devleti ile girdiği 14 senelik mücadeleyi kaybetmesiyle sona ermiştir.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
