The Sasanian Empire (/səˈsɑːnɪən/ or /səˈseɪnɪən/), also known as Sassanian, Sasanid, Sassanid or Neo-Persian Empire), known to its inhabitants as Ērānshahr in Middle Persian language, was the last Iranian empire before the rise of Islam, ruled by and named after the Sasanian dynasty from 224 to 651. The Sasanian Empire, which succeeded the Parthian Empire, was recognized as one of the leading world powers alongside its neighboring arch-rival the Roman-Byzantine Empire, for a period of more than 400 years.

Property Value
dbo:abstract
  • الإمبراطورية الساسانية الاسمُ استعملَ للإمبراطورية الفارسية الثانية (226 – 651) والتي يرجع تسمية الساسانيين إلى الكاهن الزرادشتي ساسان الذي كان جد أول ملوك الساسانيين أردشير الأول أُسّستْ السلالة الساسانية مِن قِبل الملك أردشير الأول بعد هَزيمة ملكِ البارثيين / الفرثيين الاشكانيين الأخير أرتبانوس الرابع، وانتهتْ عندما حاول ملك الدولة الساسانية الأخير يزدجرد الثالث (632 – 651) مكافحة الخلافة الإسلامية المبكرة أوّل الإمبراطوريات الإسلامية لمدة 14 سنة. أرض الإمبراطوريةَ الساسانية أحاطتْ كل إيران اليوم، العراق، وأجزاء من أرمينيا وأفغانستان، والأجزاء الشرقية من تركيا، وأجزاء من باكستان. سمى الساسانيون إمبراطوريتهم (إيران شهر) أي سيادة الإيرانيين الآريون. جاء في أطلس تاريخ الإسلام (ص49): "هناك مبالغة في نصوص تصوير اتساع دولة فارس في العصر الإيراني، لأن فارس لم تكن قط في أي عصر من عصور تاريخها قبل الإسلام دولة ثابتة الحدود. إنما كانت حدودها تتسع أحياناً في عصور الملوك الأقوياء، وتنقبض في عصور الضعفاء وهم الأكثرون". العصر الساساني يحيط طول فترة العصر القديمِ المتأخّرةِ، ويعتبر أحد أهم العوامل المؤثرة في تاريخ إيران القديم، شهدت الفترة الساسانية الإنجاز الأعلى الميدية، وشكّلتْ هذه الفترة الإمبراطوريةَ الإيرانيةَ العظيمةَ الأخيرةَ قبل الفتوحات الإسلامية وتبني الإسلامِ. أَثرت بلاد فارس على الحضارة الرومانية إلى حدٍّ كبير أثناء العهد الساساني، تأثيرهم الثقافي يَمتدُّ أبعد كثيراً إلى ماوراء حدودِ الإمبراطوريةَ الإقليميةَ، يَصِلُ بقدر ما إلى أوروبا الغربية، أفريقيا، الصين، والهند، وأيضاً لعب دوراً بارزاً في تشكيلِ أنواع من الفنون في القرون الوسطى الأوروبية والآسيوية. دخل هذا التأثيرِ إلى العالم الإسلامي مبكراً، حوّلتْ ثقافة السلالةَ الفريدةَ والأرستقراطية والفتح الإسلاميَ لإيران إلى عصر نهضةٍ فارسي. (ar)
  • Das Sassanidenreich war das zweite persische Großreich des Altertums. In der jüngeren Forschung hat sich die etymologisch korrektere Schreibweise Sasaniden gegenüber der lange Zeit gebräuchlichen Schreibweise Sassaniden weitgehend durchgesetzt. Das Reich erstreckte sich in der Spätantike ungefähr über die Gebiete der heutigen Staaten Iran, Irak, Aserbaidschan, Turkmenistan, Pakistan und Afghanistan sowie einige Randgebiete. Es existierte zwischen dem Ende des Partherreichs und der arabischen Eroberung Persiens, also von 224 bzw. 226 bis zur Schlacht von Nehawend im Jahr 642 beziehungsweise bis zum Tod des letzten Großkönigs Yazdegerd III. im Jahr 651. Das Sassanidenreich, das in der Forschung auch als Neupersisches Reich bezeichnet wird (in Abgrenzung zum Altpersischen Reich der Achämeniden und Teispiden), war über Jahrhunderte hinweg eine bedeutende Großmacht und ein Rivale des Römischen beziehungsweise Oströmischen Reiches. Außer kriegerischen Auseinandersetzungen (siehe Römisch-Persische Kriege) gab es aber auch zahlreiche friedliche Kontakte zwischen Römern und Sassaniden, die sich in vielerlei Hinsicht gegenseitig beeinflussten. Sassanidische Traditionen hatten zudem auch noch großen Einfluss auf die Umayyaden und Abbasiden. Der Name des Reiches leitet sich von der letzten vorislamischen persischen Dynastie der Sassaniden (persisch ساسانیان / Sāsānīyān) ab. Diese führten ihre Herkunft auf einen historisch kaum fassbaren Stammvater zurück, einen gewissen Sasan, der laut den Angaben später Quellen um 200 n. Chr. Oberpriester im Tempel der Anahita in Istachr gewesen ist. Im mittelalterlichen Schāhnāme wird die Dynastie nach Papak bzw. Bābak, dem Vater Sasans, bezeichnet. Mit sehr wenigen Ausnahmen (Bahram Chobin 590 sowie Shahrbaraz 630) gehörten bis zum Schluss sämtliche spätantiken Großkönige der Familie der Sassaniden an. In der modernen Geschichtswissenschaft wird der Begriff außer auf das Herrschergeschlecht auch auf die Bevölkerung ihres Reiches angewandt. (de)
  • El Imperio sasánida (en persa medio: , Erānšahr o Iranšæhr; "Dominios de los iranios" en español) es el nombre que recibe el segundo Imperio persa durante su cuarta dinastía irania (226-651). La dinastía sasánida fue fundada por Ardacher I tras derrocar al último rey arsácida, Artabán IV de Partia, y terminó cuando el último Shahanshah (Rey de reyes) sasánida Yazdgerd III (632-651) perdió una prolongada guerra de 14 años contra el primero de los califatos islámicos. El territorio del Imperio persa sasánida comprendía los actuales países de Irán, Irak, Armenia, Afganistán y partes del este de Turquía y Siria, además de parte de Pakistán, el Cáucaso, Asia Central y Arabia. Además, durante el gobierno de Cosroes II (590-628), se anexionaron al imperio los territorios de los actuales Egipto, Israel, Jordania, Líbano y los Territorios Palestinos, llegando a ejercer un "protectorado" sobre territorios actualmente correspondientes a Omán y Yemen. El periodo sasánida, que comprende todo el periodo final de la antigüedad clásica e incluso la sobrevive unos siglos, se considera uno de los periodos históricos más importantes e influyentes de la historia de Irán. En muchos aspectos, el periodo sasánida alcanzó los mayores logros de la cultura persa, y constituyó el último gran imperio iranio antes de la conquista islámica de Persia y la adopción del islam como religión en todo el territorio. La Persia sasánida fue rival de la civilización romana por el control de Oriente Próximo y Mesopotamia. Su influencia cultural se extendió mucho más allá de los territorios fronterizos de ambos imperios, llegando hasta la Europa occidental, África, China e India, y jugó un papel fundamental en la formación del arte medieval europeo y asiático. Esta influencia llegó a través del mundo islámico que adoptó muchos aspectos de su arte y protocolo. La cultura aristocrática y exclusiva de la dinastía sasánida transformó la conquista islámica de Irán en un ‘renacimiento’ persa. Gran parte de lo que posteriormente sería conocido como ‘cultura islámica’ (arquitectura, escritura y otras habilidades) fueron adopciones del amplio mundo islámico a partir de los modelos persas sasánidas. (es)
  • Les Sassanides règnent sur le Grand Iran de 224 jusqu'à l'invasion musulmane des Arabes en 651. Cette période constitue un âge d'or pour la région tant sur le plan artistique que politique et religieux. Ce fut, avec l'empire romano-byzantin, l'une des deux grandes puissances en Asie occidentale pendant plus de quatre cents ans.Fondée par Ardashir (Ardéchir), qui mit en déroute Artaban V, le dernier roi parthe (arsacide), elle prit fin lors de la défaite du dernier roi des rois (empereur) Yazdgard III (632-651). Ce dernier, après quatorze ans de lutte, ne parvint pas à repousser le califat arabe, le premier des empires islamiques. Le territoire de l'Empire sassanide englobait la totalité de l'Iran actuel, l'Irak et l'Arménie d'aujourd'hui, Caucase sud (Transcaucasie) y compris le Daghestan du sud, l'Asie Centrale du sud-ouest, l'Afghanistan occidental, des fragments de la Turquie (Anatolie) et de la Syrie d'aujourd'hui, une partie de la côte de la péninsule arabe, la région du Golfe Persique et des fragments du Pakistan occidental. Les Sassanides appelaient leur empire Eranshahr, « l'Empire iranien », ou Empire des Aryens. On considère l'ère sassanide comme l'une des périodes les plus importantes de l'histoire de l'Iran. Sous bien des aspects, elle représente l'accomplissement au plus haut degré de la civilisation perse et fut le dernier grand empire iranien avant la conquête musulmane de la Perse et l'adoption de la religion musulmane.Leur influence culturelle s'étendait bien au-delà des frontières de l'empire pour atteindre l'Europe de l'Ouest, l'Afrique, la Chine et l'Inde, et joua un rôle dans la formation de l'art médiéval européen et asiatique. Cette influence se perçoit aussi dès l'apparition du monde islamique et lors de la conquête de l'Iran par les musulmans. La culture aristocratique et unique de la dynastie en est la preuve. (fr)
  • L'Impero sasanide, noto anche come secondo impero persiano per distinguerlo dal primo impero persiano (Impero achemenide), fu un'entità politica costituitasi nel 224 con Ardashir I in seguito alla caduta dell'Impero partico e alla sconfitta dell'ultimo re della dinastia arsacide, Artabano V. Noto ai suoi abitanti come Ērānshahr e Ērān in Persiano Medio e come Iranshahr e Iran in Persiano Nuovo, fu l'ultimo impero persiano preislamico, governato dalla dinastia sasanide dal 224 al 651., rappresentò una delle potenze maggiori in Asia Occidentale, Meridionale e Centrale, insieme all'Impero romano/bizantino, nella Tarda Antichità. Nel corso del tempo, l'Impero giunse a comprenderne interamente le odierne Iran, Iraq, Afghanistan, Siria orientale, il Caucaso (Armenia, Georgia, Azerbaijan, e Dagestan), Asia Centrale sudoccidentale, parte della Turchia, alcune regioni costiere della penisola arabica, la regione del golfo persico e alcune regioni del Pakistan occidentale. Il nome nativo dell'Impero sasanide in Persiano Medio è Eran Shahr che significa Impero ariano. Secondo la leggenda, la bandiera dell'Impero sasanide era la Derafsh Kaviani. Il periodo sasanide è considerato uno dei periodi più importanti della storia della Persia, in quanto costituì l'ultimo grande impero iraniano prima della conquista musulmana e dell'adozione dell'Islam. In molti modi, il periodo sasanide rappresentò il picco dell'antica civiltà persiana. La Persia influenzò considerevolmente la civiltà romana nel corso del periodo sasanide. L'influenza culturale dei Sasanidi si estendeva anche oltre i confini territoriali dell'Impero, raggiungendo persino l'Europa Occidentale, Africa, Cina e India. Giocò un ruolo fondamentale nella formazione dell'arte medievale sia europea che asiatica. (it)
  • サーサーン朝(サーサーンちょう、英: Sassanid、波: ساسانيان‎ - Sāsāniyān 、226年 - 651年)はイラン高原・メソポタミアなどを支配した王朝・帝国。首都はクテシフォン(現在のイラク)。 (ja)
  • De dynastie van de Sassaniden (ook wel Sasaniden) vormde het koningshuis van het Perzische rijk van de 3e eeuw tot de 7e eeuw. (nl)
  • The Sasanian Empire (/səˈsɑːnɪən/ or /səˈseɪnɪən/), also known as Sassanian, Sasanid, Sassanid or Neo-Persian Empire), known to its inhabitants as Ērānshahr in Middle Persian language, was the last Iranian empire before the rise of Islam, ruled by and named after the Sasanian dynasty from 224 to 651. The Sasanian Empire, which succeeded the Parthian Empire, was recognized as one of the leading world powers alongside its neighboring arch-rival the Roman-Byzantine Empire, for a period of more than 400 years. The Sasanian Empire was founded by Ardashir I, after the fall of the Parthian Empire and the defeat of the last Arsacid king, Artabanus V. At its greatest extent, the Sasanian Empire encompassed all of today's Iran, Iraq, Eastern Arabia (Bahrain, Kuwait, Oman, Qatif, Qatar, UAE), the Levant (Syria, Palestine, Lebanon, Israel, Jordan), the Caucasus (Armenia, Georgia, Azerbaijan, Dagestan, South Ossetia, Abkhazia), Egypt, large parts of Turkey, much of Central Asia (Afghanistan, Turkmenistan, Uzbekistan, Tajikistan), Yemen and Pakistan. According to a legend, the vexilloid of the Sasanian Empire was the Derafsh Kaviani. The Sasanian Empire during Late Antiquity is considered to have been one of Iran's most important and influential historical periods, and constituted the last great Iranian empire before the Muslim conquest and the adoption of Islam. In many ways, the Sasanian period witnessed the peak of ancient Iranian civilization. Persia influenced Roman culture considerably during the Sasanian period. The Sasanians' cultural influence extended far beyond the empire's territorial borders, reaching as far as Western Europe, Africa, China and India. It played a prominent role in the formation of both European and Asian medieval art. Much of what later became known as Islamic culture in art, architecture, music and other subject matter was transferred from the Sasanians throughout the Muslim world. (en)
  • Sasanidzi – dynastia panująca w Iranie w latach 224–651 naszej ery. Za jej protoplastę uznawany jest Sasan, pasterz (według innych źródeł arcykapłan Anahity), będący podobno potomkiem Achemenidów. Jego syn, Papak (panował prawdopodobnie w latach 208–222) zjednoczył Fars (Persję właściwą). Jego następca Ardaszir I wypowiedział posłuszeństwo partyjskiemu królowi królów Artabanowi IV. W 224 roku pokonał go pod Hormizdeganem, kładąc kres panowaniu partyjskiej dynastii Arsacydów. W 226 r. opanował Mezopotamię i rok później ogłosił się "Wielkim Królem, Królem Królów". Do około 239 roku opanował całe imperium partyjskie i stłumił wszelkie przejawy posłuszeństwa wobec Partów. Rządy dynastii Sasanidów pod kilkoma istotnym względami różniły się od wcześniejszych panujących w Iranie. Po pierwsze, w stopniu dotychczas niespotykanym nawiązywali oni do tradycji Achemenidów (którzy już wtedy w zbiorowej pamięci stali się półlegendarnymi Kejanidami) i innych czysto irańskich, przeciwstawiając je greckim i rzymskim – opierali się więc na ideologii o charakterze narodowym. Po drugie, przynajmniej od czasu śmierci Szapura I (240–270), coraz silniejsze były związki państwa z zoroastryzmem, który stał się niejako religią oficjalną, co prowadziło do prześladowania innych wyznań, chociaż nigdy nie przybrało ono charakteru systematycznego. Po trzecie wreszcie, stopniowo następowała centralizacja rządów, która osiągnęła szczyt za panowania Chosrowa I (531–579). Pierwszym okresem potęgi dynastii było panowanie jej drugiego władcy, Szapura I, który w roku 244 pokonał cesarza Gordiana III, a następnie zmusił do zawarcia korzystnego dla siebie pokoju jego następcę, Filipa Araba. Szczytowym momentem wojen Szapura z Rzymem było zniszczenie całej armii rzymskiej i wzięcie do niewoli cesarza Waleriana ok. r. 260. Po śmierci Szapura I nastąpił jednak okres zamętu, po części spowodowany niepokojami religijnymi wynikającymi z ekspansji nowo powstałego manicheizmu, jak również chrześcijaństwa, które to religie zdawały się podważać fundamenty państwa, pierwsza poprzez radykalizm swej doktryny, druga poprzez związki z Rzymem. To wtedy Sasanidzi nadali liczne przywileje zoroastryjskiemu klerowi, który wydawał się silną gwarancją stabilności władzy. Po prześladowaniach chrześcijan w IV wieku, Jezdegerd I zwołał w roku 410 synod duchowieństwa, podczas którego powołano do życia odrębny Kościół perski, który odtąd funkcjonował jako część struktury religijnej, administracyjnej i prawnej państwa Sasanidów. Poza tym krajem wstrząsały wojny domowe pomiędzy członkami dynastii wspieranymi przez różne odłamy arystokracji. Państwo odzyskało siły za długich rządów Szapura II (309–379), który stoczył szereg zwycięskich wojen z Rzymem. Wkrótce jednak nastąpił długotrwały kryzys, trwający aż do roku 531. Początkowo wynikał on z brutalnej walki jaką prowadziła arystokracja i kler przeciwko monarchii, chcąc uzyskać jak najwięcej niezależności kosztem jej władzy. Kolejni władcy ginęli w wyniku spisków, a zajęci tłumieniem ciągłych rebelii oraz strachem przed nimi nie byli w stanie rządzić efektywnie. W drugiej połowie V wieku jednak głównym problemem stało się zagrożenie zewnętrzne ze strony koczowniczego ludu Heftalitów. Peroz I (459–484) został przez nich pokonany i zabity, a jego syn Kawad I (488–496 i 498–531), im zawdzięczał powrót na tron, ale w zamian musiał płacić roczny trybut. Te klęski stały się impulsem do przeprowadzenia reform, które rozpoczął Kawad, a kontynuował jego następca, Chosrow I (531–579). Objęły one zarówno wojsko jak i administrację, a w szczególności system podatkowy, który stał się bardziej racjonalny i sprawiedliwy. To właśnie te reformy pozwoliły Chosrowowi I rozbić Heftalitów w przymierzu z Turkami, skutecznie przeciwstawić się tym ostatnim kiedy zwrócili się oni przeciwko Iranowi oraz toczyć zwycięskie wojny z Bizancjum. Panowanie Chosrowa I, którego sprawiedliwość stała się wręcz przysłowiowa, posiadającego szerokie intelektualne zainteresowania, było w historii Iranu okresem rozkwitu w każdej sferze, zarówno militarnej, jak i gospodarczej oraz kulturalnej. Jego następca, Hormizd IV (579–589), został obalony przez Bahrama Czobina (590–591), wodza sławnego ze swoich zwycięstw nad Turkami. Jednak wkrótce syn Hormizda, Chosrow II Parwiz (591–628), prowadząc ze sobą bizantyjską armię pokonał Bahrama i zabił go. Wnuk wielkiego Chosrowa I po zdobyciu władzy oddał się głównie swojemu zamiłowaniu do luksusu i zmysłowych uciech. Po śmierci cesarza Maurycjusza, któremu zawdzięczał tron, Chosrow ogłosił się jego mścicielem, i rozpoczął długotrwała wojnę z Bizancjum. Sasanidzki władca zdobył Syrię, Palestynę i Egipt, a jego wojska dotarły aż pod Konstantynopol. Jednak od roku 622 pod wodzą cesarza Herakliusza wojska bizantyjskie po kolei rozbijały wyczerpane długoletnią wojną irańskie armie, wykorzystując możliwość transportu morzem, nad którym cały czas panowała bizantyjska flota, oraz sojusz z Chazarami. Ostatecznie Chosrow był zmuszony do sformowania armii z niewolników i kucharzy, którą w 627 roku Herakliusz doszczętnie rozbił pod dawną stolicą Asyrii Niniwą. Wkrótce potem Chosrow został obalony i stracony. Imperium ogarnęła wojna domowa, po której ostatecznie władcą został ośmioletni wnuk Chosrowa II, Jezdegerd III (632–651). Kraj był kompletnie zdezorganizowany, liczni możnowładcy stali się właściwie na wpół niezależnymi władcami – zaniedbano nawet sieć irygacyjną, tak że niektóre pola uprawne stały się bagnami. Na tak wyniszczone państwo uderzyli niedawno zjednoczeni przez Mahometa Arabowie i wkrótce zadali irańskiej armii szereg klęsk, w tym dwie najważniejsze: pod Al-Kadisijją w roku 637 oraz Nihawandem w roku 642. Ostatecznie Jezdegerd zginął w roku 651 w Merwie, a wraz z nim „era perskiej suwerenności tak samo jak odrębnej kultury dobiegła końca, a ślady po ostatnim reprezentancie starożytnej cywilizacji Bliskiego Wschodu zaginęły”. (pl)
  • O Império Sassânida (em persa: امپراتوری ساسانیان) foi o último Império Persa pré-islâmico, governado pela dinastia sassânida (224 d.C. - 651). O Império Sassânida, que sucedeu o Império Parta, foi reconhecido como uma das principais potências da Ásia Ocidental e Central, juntamente com o Império Romano/Bizantino, por um período de mais de 400 anos. Foi fundado por Artaxes I, após a queda do Império Arsácida e a derrota do último rei arsácida, Artabano IV. Durante sua existência, o Império Sassânida dominou os territórios dos atuais Irã, Iraque, Afeganistão, o leste da Síria, o Cáucaso (Armênia, Geórgia, Azerbaijão e Daguestão), o sudoeste da Ásia Central, parte da Turquia, certas áreas litorâneas da península Arábica, a região do golfo Pérsico, e algumas regiões do Baluquistão paquistanês De acordo com a lenda tradicional persa, o vexiloide do Império Sassânida era o Derafsh Kaviani. Hipóteses foram levantadas afirmando que a transição que resultou no Império Sassânida representa o fim da disputa entre os proto-persas e seus parentes próximos étnicos migrantes, os partas, cuja pátria original localizava-se na atual Ásia Central. O período sassânida, durante a Antiguidade Tardia, é considerado um dos mais importantes e influentes períodos históricos da história da Pérsia e do Irã, e constituiu o último grande império iraniano antes da conquista muçulmana e a adoção do islamismo pela população local. O Império Sassânida testemunhou o auge da civilização persa, de diversas maneiras; a Pérsia da época influenciou a civilização romana consideravelmente durante o período. A influência cultural sassânida ultrapassou em muito as fronteiras territoriais do império, chegando até a Europa ocidental, a África, a China e a Índia. Teve um papel importante na formação da arte medieval europeia e asiática. (pt)
  • Государство Сасанидов (пехл. [Ērānšahr] (Эраншахр) — «Государство иранцев (ариев)»; перс. شاهنشاهی ساسانیان‎ [šāhanšāhije sɒsɒnijɒn]) — государство, образовавшееся на территории современных Ирака и Ирана в результате падения власти парфянской династии Аршакидов и прихода к власти персидской династии Сасанидов. Существовало с 224 по 651 год. Иногда в отношении государства Сасанидов применяется термин империя. Династия Сасанидов была основана Ардаширом I Папаканом после победы над парфянским царём Артабаном V (перс. اردوان‎ Ardavan) из династии Аршакидов. Последним сасанидским шахиншахом (Царём царей) был Йездигерд III (632—651), потерпевший поражение в 14-летней борьбе с Арабским халифатом. В конце III — начале IV веков от империи отпал ряд областей на Востоке, однако во время правления Шапура II (правил в 309—379 годах) власть в ранее утраченных областях была восстановлена. По договору 387 года к Сасанидам отошли районы Месопотамии и большая часть Армянского царства. В V веке цари местных династий Армении, Кавказской Албании и Иберии были заменены Сасанидскими наместниками. Во 2-й половине V века произошли восстания в Закавказье, в 571—572 годах — в Армении. После появления маздакитского движения в конце V века в государстве произошли глубокие изменения в системе управления, социально-политической структуре и культуре. Наибольшего расцвета империя достигла при Хосрове I Ануширване (правил в 531—579 годах). При Хосрове I часть старой знати оказалась в непосредственной экономической зависимости от государства и царя, а также возросла роль бюрократического аппарата и чиновничества. С начала VI века происходили войны с Византией, которые проходили с переменным успехом. В 558—568 годах Сасаниды разгромили эфталитов и включили в состав государства ряд областей в Афганистане и Средней Азии. Около 570 года был завоёван Йемен. Около 589 года были разгромлены вторгшиеся в государство тюрки. Длительная война с Византией привела к истощению материальных ресурсов государства. Это, а также резкое увеличение налогов подорвали политическое и экономическое могущество государства Сасанидов. Наибольшее (но кратковременное) расширение границ государства Сасанидов случилось в правление Хосрова II Парвиза (Абарвеза, Апарвеза, «Победоносного», правил в 591—628 годах) — внука Хосрова I Ануширвана и сына Ормизда IV. Тогда империя включала земли нынешних Ирана, Ирака, Азербайджана, Армении, Афганистана, восточную часть современной Турции и части нынешних Индии, Сирии, Пакистана; частично территория сасанидского государства захватывала Кавказ, Центральную Азию, Аравийский полуостров, Египет, земли нынешних Иордании и Израиля, расширив Сасанидский Иран (хотя и кратковременно) почти до пределов державы Ахеменидов. С 628 по 632 год сменилось около 10 царей. При Йездигерде III в середине VII века империя Сасанидов была уничтожена и поглощена Арабским халифатом. (ru)
  • 薩珊王朝或薩桑王朝(波斯語:ساسانیان‎;英语:Sassanid Empire),也稱波斯第二帝國,是最後一個前伊斯蘭時期的波斯帝國,國祚始自公元224年,651年亡。薩珊王朝的居民稱薩珊王朝為埃蘭沙赫爾或埃蘭。薩珊王朝取代了被視為西亞及歐洲兩大勢力之一的安息帝國,與羅馬帝國共存了超過400年。 在安息帝國衰敗及其末代君王阿爾達班五世陣亡後,阿爾達希爾一世建立了薩珊王朝。薩珊王朝一直統治到阿拉伯帝國入侵,伊嗣俟三世被迫逃亡為止。薩珊王朝統治時期的領土包括當今伊朗、阿富汗、伊拉克、叙利亞、高加索地區、中亞西南部、土耳其部分地區、阿拉伯半島海岸部分地區、波斯灣地區、巴基斯坦西南部,控制範圍甚至延伸到印度。620年前后,萨珊王朝控制的土地面积达到约540万平方公里,人口达到约1970万。薩珊王朝在當地被稱為埃蘭沙赫爾,在中古波斯語裡意指雅利安帝國。 古典時代晚期的薩珊王朝被認為是伊朗或波斯最具重要性和影響力的歷史時期之一,它是在伊斯蘭對波斯的征服及伊斯蘭教流行之前最後一個伊朗大帝國。從很多方面來說,薩珊王朝統治時期見證了古波斯文化發展至巔峰狀態,它在很大程度上影響了羅馬文化。薩珊王朝的文化影響力遠遠超出了它的邊界,影響力遍及西歐、非洲、中國及印度,對歐洲及亞洲中世紀藝術的成形起著顯著的作用。 (zh)
dbo:capital
dbo:dissolutionYear
  • 0651-01-01 (xsd:date)
dbo:foundingDate
  • 0224-04-28 (xsd:date)
dbo:foundingYear
  • 0224-01-01 (xsd:date)
dbo:governmentType
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 5876413 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 744312074 (xsd:integer)
dbp:commonLanguages
  • *Middle Persian *Middle Aramaic *Parthian spoken in the north and east, and by the seven Parthian clans) *Greek and regional) *[[#Regional languages
dbp:continent
  • Afroeurasia
dbp:country
  • Iran
dbp:dateEvent
  • 602 (xsd:integer)
  • 628 (xsd:integer)
  • 633 (xsd:integer)
dbp:dateStart
  • --04-28
dbp:era
dbp:event
dbp:eventEnd
dbp:eventStart
dbp:flag
  • Derafsh Kaviani
dbp:flagP
  • Georgian States Colchis and Iberia -en.svg
  • Kushanmap.jpg
  • Maps of the Armenian Empire of Tigranes.gif
  • LakhmidsVassal.png
  • Indo-ScythiansMap.jpg
  • Parthia 001ad.jpg
dbp:flagS
  • black flag.svg
  • BavandDynastyIranian.png
  • Tabaristan-EN.svg
dbp:flagType
  • Derafsh Kaviani
dbp:imageCoat
  • Senmurv.svg
dbp:imageFlag
  • Derafsh Kaviani flag of the late Sassanid Empire.svg
dbp:imageMap
  • Sassanian Empire 621 A.D.jpg
dbp:imageMapCaption
  • *
  • The Sasanian Empire at its greatest extent c. 620 CE., under Khosrau II
dbp:leader
  • Ardashir I
  • Yazdegerd III
dbp:p
  • Parthian Empire
  • Kushan Empire
  • Indo-Scythians
  • Kingdom of Armenia
  • Kingdom of Iberia
  • Lakhmids
dbp:region
  • Near East
dbp:religion
dbp:s
  • Rashidun Caliphate
  • Bavand dynasty
  • Dabuyid dynasty
  • Masmughans of Damavand
  • Qarinvand dynasty
  • Zarmihrids
dbp:statArea
  • 3500000 (xsd:integer)
dbp:statYear
  • 550 (xsd:integer)
dbp:symbol
  • Simurgh
dbp:symbolType
  • Simurgh
dbp:titleLeader
dbp:yearLeader
  • 224 (xsd:integer)
  • 632 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • サーサーン朝(サーサーンちょう、英: Sassanid、波: ساسانيان‎ - Sāsāniyān 、226年 - 651年)はイラン高原・メソポタミアなどを支配した王朝・帝国。首都はクテシフォン(現在のイラク)。 (ja)
  • De dynastie van de Sassaniden (ook wel Sasaniden) vormde het koningshuis van het Perzische rijk van de 3e eeuw tot de 7e eeuw. (nl)
  • 薩珊王朝或薩桑王朝(波斯語:ساسانیان‎;英语:Sassanid Empire),也稱波斯第二帝國,是最後一個前伊斯蘭時期的波斯帝國,國祚始自公元224年,651年亡。薩珊王朝的居民稱薩珊王朝為埃蘭沙赫爾或埃蘭。薩珊王朝取代了被視為西亞及歐洲兩大勢力之一的安息帝國,與羅馬帝國共存了超過400年。 在安息帝國衰敗及其末代君王阿爾達班五世陣亡後,阿爾達希爾一世建立了薩珊王朝。薩珊王朝一直統治到阿拉伯帝國入侵,伊嗣俟三世被迫逃亡為止。薩珊王朝統治時期的領土包括當今伊朗、阿富汗、伊拉克、叙利亞、高加索地區、中亞西南部、土耳其部分地區、阿拉伯半島海岸部分地區、波斯灣地區、巴基斯坦西南部,控制範圍甚至延伸到印度。620年前后,萨珊王朝控制的土地面积达到约540万平方公里,人口达到约1970万。薩珊王朝在當地被稱為埃蘭沙赫爾,在中古波斯語裡意指雅利安帝國。 古典時代晚期的薩珊王朝被認為是伊朗或波斯最具重要性和影響力的歷史時期之一,它是在伊斯蘭對波斯的征服及伊斯蘭教流行之前最後一個伊朗大帝國。從很多方面來說,薩珊王朝統治時期見證了古波斯文化發展至巔峰狀態,它在很大程度上影響了羅馬文化。薩珊王朝的文化影響力遠遠超出了它的邊界,影響力遍及西歐、非洲、中國及印度,對歐洲及亞洲中世紀藝術的成形起著顯著的作用。 (zh)
  • الإمبراطورية الساسانية الاسمُ استعملَ للإمبراطورية الفارسية الثانية (226 – 651) والتي يرجع تسمية الساسانيين إلى الكاهن الزرادشتي ساسان الذي كان جد أول ملوك الساسانيين أردشير الأول أُسّستْ السلالة الساسانية مِن قِبل الملك أردشير الأول بعد هَزيمة ملكِ البارثيين / الفرثيين الاشكانيين الأخير أرتبانوس الرابع، وانتهتْ عندما حاول ملك الدولة الساسانية الأخير يزدجرد الثالث (632 – 651) مكافحة الخلافة الإسلامية المبكرة أوّل الإمبراطوريات الإسلامية لمدة 14 سنة. دخل هذا التأثيرِ إلى العالم الإسلامي مبكراً، حوّلتْ ثقافة السلالةَ الفريدةَ والأرستقراطية والفتح الإسلاميَ لإيران إلى عصر نهضةٍ فارسي. (ar)
  • Das Sassanidenreich war das zweite persische Großreich des Altertums. In der jüngeren Forschung hat sich die etymologisch korrektere Schreibweise Sasaniden gegenüber der lange Zeit gebräuchlichen Schreibweise Sassaniden weitgehend durchgesetzt. (de)
  • El Imperio sasánida (en persa medio: , Erānšahr o Iranšæhr; "Dominios de los iranios" en español) es el nombre que recibe el segundo Imperio persa durante su cuarta dinastía irania (226-651). La dinastía sasánida fue fundada por Ardacher I tras derrocar al último rey arsácida, Artabán IV de Partia, y terminó cuando el último Shahanshah (Rey de reyes) sasánida Yazdgerd III (632-651) perdió una prolongada guerra de 14 años contra el primero de los califatos islámicos. El territorio del Imperio persa sasánida comprendía los actuales países de Irán, Irak, Armenia, Afganistán y partes del este de Turquía y Siria, además de parte de Pakistán, el Cáucaso, Asia Central y Arabia. Además, durante el gobierno de Cosroes II (590-628), se anexionaron al imperio los territorios de los actuales Egipt (es)
  • The Sasanian Empire (/səˈsɑːnɪən/ or /səˈseɪnɪən/), also known as Sassanian, Sasanid, Sassanid or Neo-Persian Empire), known to its inhabitants as Ērānshahr in Middle Persian language, was the last Iranian empire before the rise of Islam, ruled by and named after the Sasanian dynasty from 224 to 651. The Sasanian Empire, which succeeded the Parthian Empire, was recognized as one of the leading world powers alongside its neighboring arch-rival the Roman-Byzantine Empire, for a period of more than 400 years. (en)
  • Les Sassanides règnent sur le Grand Iran de 224 jusqu'à l'invasion musulmane des Arabes en 651. Cette période constitue un âge d'or pour la région tant sur le plan artistique que politique et religieux. (fr)
  • L'Impero sasanide, noto anche come secondo impero persiano per distinguerlo dal primo impero persiano (Impero achemenide), fu un'entità politica costituitasi nel 224 con Ardashir I in seguito alla caduta dell'Impero partico e alla sconfitta dell'ultimo re della dinastia arsacide, Artabano V. (it)
  • Sasanidzi – dynastia panująca w Iranie w latach 224–651 naszej ery. Za jej protoplastę uznawany jest Sasan, pasterz (według innych źródeł arcykapłan Anahity), będący podobno potomkiem Achemenidów. Jego syn, Papak (panował prawdopodobnie w latach 208–222) zjednoczył Fars (Persję właściwą). Jego następca Ardaszir I wypowiedział posłuszeństwo partyjskiemu królowi królów Artabanowi IV. W 224 roku pokonał go pod Hormizdeganem, kładąc kres panowaniu partyjskiej dynastii Arsacydów. W 226 r. opanował Mezopotamię i rok później ogłosił się "Wielkim Królem, Królem Królów". Do około 239 roku opanował całe imperium partyjskie i stłumił wszelkie przejawy posłuszeństwa wobec Partów. (pl)
  • O Império Sassânida (em persa: امپراتوری ساسانیان) foi o último Império Persa pré-islâmico, governado pela dinastia sassânida (224 d.C. - 651). O Império Sassânida, que sucedeu o Império Parta, foi reconhecido como uma das principais potências da Ásia Ocidental e Central, juntamente com o Império Romano/Bizantino, por um período de mais de 400 anos. (pt)
  • Государство Сасанидов (пехл. [Ērānšahr] (Эраншахр) — «Государство иранцев (ариев)»; перс. شاهنشاهی ساسانیان‎ [šāhanšāhije sɒsɒnijɒn]) — государство, образовавшееся на территории современных Ирака и Ирана в результате падения власти парфянской династии Аршакидов и прихода к власти персидской династии Сасанидов. Существовало с 224 по 651 год. Иногда в отношении государства Сасанидов применяется термин империя. С 628 по 632 год сменилось около 10 царей. При Йездигерде III в середине VII века империя Сасанидов была уничтожена и поглощена Арабским халифатом. (ru)
rdfs:label
  • Sasanian Empire (en)
  • ساسانيون (ar)
  • Sassanidenreich (de)
  • Imperio sasánida (es)
  • Sassanides (fr)
  • Sasanidi (it)
  • サーサーン朝 (ja)
  • Sassaniden (nl)
  • Sasanidzi (pl)
  • Império Sassânida (pt)
  • Государство Сасанидов (ru)
  • 萨珊王朝 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
foaf:name
  • Persia (en)
  • Sasanian Empire (en)
  • Ērānshahr (en)
is dbo:birthPlace of
is dbo:country of
is dbo:deathPlace of
is dbo:place of
is dbo:spokenIn of
is dbo:territory of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:birthPlace of
is dbp:deathPlace of
is dbp:dynasty of
is dbp:locationSigned of
is dbp:nation of
is dbp:partof of
is dbp:period of
is dbp:realm of
is foaf:primaryTopic of