| dbpprop:abstract
|
- Samuel Pepys, FRS ("peeps"; 23 February 1633 – 26 May 1703) was an English naval administrator and Member of Parliament, who is now most famous for his diary. Although Pepys had no maritime experience, he rose by patronage, hard work and his talent for administration, to be the Chief Secretary to the Admiralty under both King Charles II and subsequently King James II. His influence and reforms at the Admiralty were important in the early professionalization of the Royal Navy. The detailed private diary he kept during 1660–1669 was first published in the nineteenth century, and is one of the most important primary sources for the English Restoration period. It provides a combination of personal revelation and eyewitness accounts of great events, such as the Great Plague of London, the Second Dutch War and the Great Fire of London.
- Samuel Pepys [piːps] war Staatssekretär im englischen Marineamt, Präsident der Royal Society und Abgeordneter des englischen Unterhauses, wurde der Nachwelt aber vor allem als Tagebuchautor und Chronist der Restaurationsepoche unter König Karl II. von England bekannt.
- Samuel Pepys, membre i president de la Royal Society i membre del Parlament anglès i administrador de la Marina d'Anglaterra. Va ser un personatge de nivell cultural molt alt posseidor d'una biblioteca de més de 3.000 volums que va passar integrament a la posteritat. L'obra de Samuel Pepys és una font historiogràfica important gràcies a haver confeccionat un detallat diari privat, molt sincer, escrit amb un sistema de taquigrafia que abasta el període 1660–1669. El diari a més de la vida privada documenta les activitats científiques polítiques i econòmiques d'Anglaterra. Recull moltes dades sobre la Gran pesta (1665) i també l'incendi de la ciutat de Londres (1666)
- Samuel Pepys, presidente de la Royal Society fue administador naval y miembro del parlamento inglés y aunque no tenía experiencia marítima, prosperó a base de trabajo duro y su talento en la administración hasta ser Secretario Principal del Almirantazgo en el reinado de Jacobo II de Inglaterra. Se vio envuelto en el presunto complot del Duque de York, y fue acusado de jacobita, pasando en prisión, entre 1679 y julio de 1680, y desde mayo hasta junio de 1689 y en junio de 1690. Fue el primero en aplicar la investigación metódica y una cuidadosa gestión de registros de los negocios del gobierno, y su influencia fue importante en los primeros desarrollos del Servicio Civil del Reino Unido. Pepys es más famoso por el detallado diario privado que mantuvo entre 1660 y 1669, que fue publicado después de su muerte. El diario es una de las fuentes primarias más importantes del período de la Restauración inglesa. Suministra una fascinante combinación de revelaciones personales y relatos presenciales de grandes eventos como la Gran Peste de 1665 y el Gran Incendio de Londres en 1666, pero también las intrigas cortesanas o los pormenores de la guerra contra Holanda; de gran valor además son sus coloridas y pormenorizadas descripciones de la vida cotidiana de la época de la restauración y de su propia existencia doméstica. El diario fue descifrado, ya que se hallaba copiado taquigráficamente, y parcialmente publicado por John Smith en 1825, pero no fue hasta 1893 cuando se publicó en su totalidad.
- Samuel Pepys oli englantilainen merenkulkuhallituksen virkamies ja kansanedustaja. Hänet tunnetaan nykyisin parhaiten päiväkirjastaan. Pepys kirjoitti eräänlaisella pikakirjoituksella äärimmäisen pikkutarkkaa, avomielistä ja kulttuurihistoriallisesti arvokasta päiväkirjaa vuosina 1660–1669. Osa päiväkirjoista on julkaistu suomeksi vuonna 1966. Pepys oli Royal Societyn puheenjohtaja vuosina 1684–1686.
- Samuel Pepys /piːps/ était un fonctionnaire et un écrivain anglais. De nos jours, il est connu principalement pour son extraordinaire Journal, couvrant la période de 1660 à 1669, écrit presque intégralement en langage codé pour en préserver le contenu des yeux de sa femme et de ses commis. Le Journal est écrit avec une méthode de sténographie dérivée de la tachygraphie inventée par Thomas Shelton dans les années 1640, et abondamment utilisée pour prendre en note les sermons dans les églises. Pepys y relate notamment les grands évènements dont il a été le témoin au cours des années 1660, comme l'épidémie de peste de Londres (1665-1666) et le grand incendie de Londres en 1666.
- サミュエル・ピープス（Samuel Pepys 1633年2月23日 - 1703年5月26日）は17世紀に活躍したイギリスの官僚。王政復古の時流に乗り、一平民からイギリス海軍の最高実力者にまで出世した人物であり、国会議員及び王立協会の会長も務めた。一般には1660から1669年にかけて記した詳細な日記で知られているが、官僚としての業績も大きく、王政復古後の海軍再建に手腕を発揮したことにより「イギリス海軍の父」とも呼ばれている。
- Samuel Pepys [uitspraak: pieps] was een Brits ambtenaar in de 17e eeuw, die vooral beroemd is geworden vanwege zijn dagboeken. Deze bieden een fascinerende combinatie van persoonlijke onthullingen en ooggetuigenverslagen van belangrijke gebeurtenissen als de Pestepidemie in Londen en de Grote brand van Londen. Pepys werd geboren in Londen in 1633 als zoon van een kleermaker. Hij volgde de St Paul's School in Londen en het Magdalene College in Cambridge, waarna hij in dienst trad bij admiraal Edward Montagu. Zijn andere werkgever was George Downing. In 1655 trouwde hij met de vijftienjarige Elizabeth St Michel. Zijn dagboeken hield hij bij van 1660, het jaar waarin hij als klerk in dienst trad bij de marine, tot 1669, toen hij een oogkwaal kreeg en dacht volledig blind te worden. Hetzelfde jaar stierf zijn vrouw. In 1672 werd hij benoemd tot secretaris van de admiraliteit. Deze functie vervulde hij met een onderbreking van vier jaar aan het eind van de regeringsperiode van Karel II van Engeland tot hij zich ten tijde van de Glorious Revolution uit het openbare leven terugtrok. Hij was een van de belangrijkste ambtenaren van zijn tijd en een zeer gecultiveerd man, met bijzondere belangstelling voor boeken, muziek, theater en wetenschap. Hij werd in 1665 gekozen tot lid van de Royal Society, (de Britse Nationale Academie van Wetenschappen) waarvan hij later president werd. Daarnaast bekleedde hij diverse andere publieke functies, waaronder die van parlementslid. Hij stierf kinderloos in 1703. Zijn tijdgenoot John Evelyn herdacht hem als "alom geliefd, vriendelijk, vrijmoedig en geleerd op diverse gebieden". Na Pepys’ dood werden zijn dagboeken nagelaten aan het Magdalene College. De zes delen waren geschreven in een code gebaseerd op stenografie. Zij werden tussen 1819 en 1822 voor het eerst ontcijferd door John Smith. Een verkorte (en gekuiste) versie verscheen in 1825; de complete dagboeken van meer dan 3800 pagina’s pas in 1893. In Nederland verscheen het werk in 1967 onder de naam Dagboek van een levensgenieter, vertaald door A. Alberts. Samuel Pepys beschreef bijna tien jaar lang zijn dagelijks leven met een nietsontziende eerlijkheid. De vrouwen waarmee hij verhoudingen had, zijn vrienden, zijn bezigheden, alles en iedereen beschreef hij tot in de details. Zijn dagboeken getuigen van zijn jaloezieën en onzekerheid, zijn dagelijkse beslommeringen en de onfraaie manier waarop hij zijn vrouw behandelde. Hij hield van wijn en spelen, was een rokkenjager en hechtte grote waarde aan het door hem vergaarde fortuin en de positie die hij bekleedde. Hij werd gedreven door nieuwsgierigheid en liet zich vaak door deze nieuwsgierigheid leiden, zodat hij altijd sterk impulsief reageerde. Zijn dagboeken zijn vooral van belang vanwege hun beschrijving van Londen in de tweede helft van de zeventiende eeuw. Daaronder zijn persoonlijke weergave van de Restauratie, de Londense pestepidemie van 1665, de Grote brand van Londen van 1666 en het arriveren van de Nederlandse vloot tijdens de Tocht naar Chatham en andere gebeurtenissen van de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog. Pepys laat in verschillende passages van zijn waardering voor de Nederlanders blijken (a wise, brave and noble people), vooral als hij weer eens gefrustreerd is geraakt door het wanbeleid van het eigen bestuur. In 1679 werd hij gedwongen ontslag te nemen bij de admiraliteit en werd beschuldigd van de verkoop van marinegeheimen aan de Fransen en naar de Tower gestuurd. De aanklacht werd uiteindelijk ingetrokken.
- Samuel Pepys FRS var en engelsk politiker og forfatter. Han er spesielt kjent for sin dagbok. Selv om han ikke hadde noen erfaring fra marinen ble han under Jakob II oversekretær for Admiralitetet. Han var også medlem av Det engelske parlamentet. Hans detaljerte dagbok for årene 1660–1669 ble først publisert i det 19. århundre. Den er en av de viktigste primærkilder for kunnskap om restaurasjonsårene, og gir også øyevitneskildringer fra pesten i London 1665, bybrannen i London 1666 og andre anglo-nederlandske krig. I dagboken 23. februar 1669, da han fylte 36 år, forteller han hvordan han i Westminster Abbey fikk forevist den balsamerte kroppen til Owen Tudors dronning Katherine av Valois, som han kysset på leppene som var bevart, selv om hun døde i 1437. (Katherine var blitt gravd opp igjen under restaureringsarbeider i 1502, og ble noe av en attraksjon i katedralen, inntil liket hennes var så medtatt av all oppmerksomheten at hun ble begravd igjen i 1878). Etternavnet uttales vanligvis /piːps/, som engelsk peeps.
- Samuel Pepys, angielski urzędnik państwowy, pamiętnikarz. Wsławił się pamiętnikami pisanymi w latach 1660-1669. Pepys urodził się w Londynie, jako syn Jana; z zawodu krawca i Małgorzaty (z domu Kite - zm. w 1667 r. ); według jednych źródeł praczki, według innych była służącą - słabo umiejącą czytać i pisać. Najstarszy z czwórki żyjącego rodzeństwa (Peypsowie mieli w sumie jedenaścioro dzieci), pozostali to: Tomasz, Paulina (ur. 1640, po mężu Jackson, jej syn John Jackson był jedynym spadkobiercą Samuela), Jan. Uczył się w przykatedralnej szkole św. Pawła w południowo–zachodnim Londynie, a potem w Kolegium św. Magdaleny Uniwersytetu Cambridge. Pepysowie byli starym rodem drobnoszlacheckim zamieszkującym okolice Cambridge. Linia Samuela wywodziła się z Brampton, wsi leżącej na północny zachód od Londynu. Bliskimi ich sąsiadami była rodzina Cromwellów, którzy tamtejsze dobra ziemskie odsprzedali sir Sydneyowi Montagu, ojcu Edwarda Montagu; wujowi Samuela drugiego stopnia. Był on protektorem Pepysa. Nadto wpływ na jego karierę miała rewolucja Cromwellowska, która oparła się na niższych warstwach społecznych i wyniosła je - Samuel, jak sam przyznaje, w młodości był zapaloną okrągłą głową, a więc radykalnym zwolennikiem republikanizmu. A nade wszystko o karierze Pepysa zadecydowały jego wrodzone talenty. W 1655 Pepys ożenił się z Elizabeth Marchant de St Michel, córką Aleksandra, emigranta – hugenoty z Francji. Zaczął wtedy też służbę u swego protektora Edwarda Montagu. W przededniu przewrotu rojalistycznego był jego sekretarzem. W 1660 został sekretarzem Urzędu Marynarki (Clerk of the Acts to the Navy Board), co zapoczątkowało jego karierę. Samuel Pepys był też szefem kancelarii Tajnej Rady Królewskiej. 1 stycznia 1660 zaczął pisać swój "Dziennik". Zgodnie z planem, codziennie zapisywał wszystko to, co przykuło jego uwagę, a gdy nie udawało mu się to, szybko nadrabiał zaległości następnego dnia. Opisywał wydarzenia, takie jak powrót Karola II, plotki dotyczące rodziny królewskiej, jak i własną karierę, i nadzieje związane z przyszłością, relacje z członkami rodziny, znajomymi, służbą. Dzięki "Dziennikowi" mamy możność poznania życia Samuela Pepysa, jego intymnych przeżyć dzień po dniu. 31 maja 1669 przestał pisać "Dziennik". Powodem była, jak nas poinformował, obawa o pogarszający się wzrok. W czerwcu, za zgodą króla wyjechali z żoną w od lat planowaną podróż do Francji. Trwała ona do października. 10 listopada tego samego roku, jego żona Elżbieta zmarła na tyfus . Samuel do końca życia formalnie pozostał wdowcem. Oboje spoczęli w kościele St. Olave's na Hart Street w Londynie. Jedna z uliczek blisko jego kościoła parafialnego nazwana jest jego imieniem (Pepys Street). "Dziennik" Samuela Pepysa jest utworem wielowątkowym. Wynika to tyleż z istoty tej formy literackiej, co bogatej osobowości piszącego. Jest też niezwykłą pełną paradoksów autokreacją. Jednymi z najbardziej znaczących wątków dzieła są: zagmatwane i przedstawione na wskroś współczesnie życie intymne pisarza, pełne plastyki; sprzeczności, dramaturgii, pasji i pożądania, i poczucia winy... Opis relacji z żoną i sporym gronem kochanek, posunięty chwilami wręcz do masochizmu, to antycypacja powieści modernistycznej. Równie interesującą, rozpisaną na całość dzieła, jest realizacja mitu pucybuta. W momencie rozpoczęcia dziennika poznajemy Samuela, jako biednego i podrzędnego urzędnika. Utwór kończy się, kiedy bohatera stać na własny powóz, na codzienne wizyty w teatrze i organizowanie dużych przyjęć dla przyjaciół. Inne znaczące wątki utworu to opis sławnego wielkiego pożaru Londynu z 1666 roku, czy opis wielkiej zarazy z 1665r. /zob. też Dziennik roku zarazy, autor Daniel Defoe/. Na marginesie tych dwóch wątków godną uwagi jest postać i postawa piszącego. Sam o sobie często na kartach dziennika pisze, że jest "słabego ducha", bojaźliwy, nadwrażliwy, itp. ; np. kiedy jest świadkiem brutalnego i bezwzględnego poboru marynarzy (inna sprawa, że odbywało się to w oparciu o instrukcję, którą sam przygotował) pisze, że prawie płakał nad losem tych biedaków. I oto ten "słabeusz", jako zresztą jeden z nielicznych jest obecny w Londynie od pierwszego do ostatniego dnia tych kataklizmów. Cały dwór, wszyscy najwyżsi urzędnicy państwowi już na samym początku w panice pouciekali, a on, modląc się do swojego Boga z przygotowanym testamentem dzień w dzień pokonuje drogę przez pełne śmierci ulice Londynu. Był także człowiekiem, którego charakteryzowała niesłychana ciekawość świata. Miał bardzo szerokie spektrum zainteresowań, między innymi interesował się muzyką, teatrem, książkami. Poliglota władający pięcioma językami. Bogato opisywał w nich m. in. życie kulinarno-gastronomiczne Londynu. Współczesny mu John Evelyn scharakteryzował go jako wszechstronnie wykształconego. W 1665 został członkiem Towarzystwa Królewskiego, a później nawet jego prezesem. W 1685r. , po ustąpieniu z tronu Jakuba II Stuarta odszedł z życia publicznego, jego miejsce w Urzędzie Marynarki zajął William Herwer, najbliższy przyjaciel domu, u którego Samuel mieszkał w ostatnich latach swojego życia. Za życia Pepysa w 1690 r. ukazała się jego historia marynarki, pt. : Memories of the Navy. Samuel Pepys zapisał cały swój księgozbiór, a był namiętnym bibliofilem, w testamencie na rzecz Magdalen College. Miał on stanowić odrębną całość i zostać nazwany, zgodnie z wolą testatora: Bibliotheca Pepysiana. Księgozbiór - 3 tysiące tomów: książek drukowanych, rękopisów, rycin, trafił na miejsce swojego przeznaczenia w 1724. Chyba najważniejszą pozycją w tej bibliotece był oryginalny rękopis "Dzienników" Samuela Pepysa. Samuel Pepys pisał swój dziennik używając, jednego z wielu popularnych w tamtych czasach stenogramu. Był to rodzaj szyfru, który umożliwiał skrótowe zapisywanie. Autorem tego "szyfru" był Thomas Shelton, po raz pierwszy opublikował go w 1626 (Short Writing), potem ulepszył swój system i nazwał go "Tachygraphy" – wydawcą został Uniwersytet Cambridge. Wśród młodych ludzi zapanowała swoista moda na używanie tego systemu, przede wszystkim do zapisywania treści kazań. Samuel Pepys najprawdopodobniej nauczył się go podczas swoich studiów w Cambridge, gdyż podczas spisywania pamiętników był już bardzo wprawiony w używaniu szyfru Sheltona. Po śmierci Pepysa myślano jednak, że "Dzienniki" zostały napisane jakimś nieznanym szyfrem, wymyślonym przez samego autora. John Smith, nieświadomy, że w bibliotece Pepysa znajduje się klucz do szyfru, jakim zostały zapisane "Dzienniki", podjął trud zdekodowania zapisków. Udało mu się to w latach 1819 – 1822. Dziennik po raz pierwszy został wydany w 1825, ale w skróconej formie. Skróty wydawane były też między innymi w 1828, 1848–1849 i 1854. Cały tekst (ponad 3800 stron) został wydany dopiero w 1893 przez Henry B. Wheatleya. Najbardziej nam współczesne pełne wydanie to londyńskie, jedenastotomowe wydanie R. Lathama, R. Matthewsa z lat 1970-1983. Nie jest ono jednak dostępne w języku polskim. W Polsce "Dziennik" ukazał się w wyborze w dwóch tomach (prawie 1000 stron tekstu) w tłumaczeniu Marii Dąbrowskiej, nakładem wydawnictwa PIW w 1952r. ; II wydanie w1954r. ; III wydanie w 1966r. ostatnie IV wydanie, pochodzi z 1978 r. Biografie i studia biograficzne: − Bryant, Arthur (1933). Samuel Pepys, Revised 1948. Reprinted 1934, 1961, etc. , Cambridge: University Press. − Ollard, Richard (1984). Pepys : a biography, First published 1974, Oxford: Oxford University Press. − Tomalin, Claire (2002). Samuel Pepys : the unequalled self. London: Viking. W języku polskim: − Maria Dąbrowska, Samuel Pepys i jego Dziennik w: Myśli o sprawach i ludziach. Warszawa. Czytelnik 1956
- Samuel Pepys, era um funcionário público inglês do século XVII, famoso por seu diário. O diário é uma combinação fascinante de clientes pessoais, e revelações como testemunha ocular de grandes eventos, como a Grande Praga e o Grande Incêndio de Londres. Foi presidente da Royal Society entre 1684 e 1686 e primeiro secretário do Almirantado Britânico.
- Samuel Pepys a fost secretar şi în preşedinte în Marina regală britanică (Royal Society), membru în camera deputaţilor din Anglia, fost autor de romane şi cronicar din perioada domniei regelui Carol al II-lea al Angliei.
- Файл:Samuel Pepys. jpg Сэмюэл Пипс. Портрет работы Джона Хейлза, 1666 Сэ́мюэл Пипс, реже - Пепис — английский чиновник морского ведомства, автор знаменитого дневника о повседневной жизни лондонцев периода Стюартовской Реставрации.
- Samuel Pepys, född 23 februari 1633, död 26 maj 1703, var en engelsk ämbetsman och dagboksförfattare. Hans namn uttalas vanligen /piːps/ (som det engelska ordet 'peeps'). Han var en aktad ämbetsman, som 1660-69 med chiffer skrev en dagbok av stort kulturhistoriskt värde. Den upptäcktes och gavs ut på 1820-talet och har blivit en mindre klassiker. Pepys skriver om pesten 1665, den stora branden i London 1666, om politiska och sociala förhållanden. Hans naiva öppenhet och intima avslöjanden av egna och andras snedsprång, laster och dråpligheter gjorde att dagboken länge utgavs i censurerat skick. 1970-1983 utgavs den fullständiga dagboken i 11 band. Han satt en period i parlamentet, och bland hans vänner kan nämnas personligheter som Isaac Newton och Christopher Wren.
- Samuel Pepys Londra'da Parlemento Üyeliği yapmış bir donanma komutanıdır. 1660 - 1669 yılları arasında tuttuğu ayrıntılı günlükler ile yaşadağı döneme ilişkin bilgiler vermiştir. Büyük Veba Salgını, Büyük Londra Yangını ve ikinci Hollanda - İngiltere Savaşı'nı yaşayan Pepys'in yazdıklar 19. yüzyılda yayınlanmıştır.
|
| rdfs:comment
|
- Samuel Pepys, FRS ("peeps"; 23 February 1633 – 26 May 1703) was an English naval administrator and Member of Parliament, who is now most famous for his diary. Although Pepys had no maritime experience, he rose by patronage, hard work and his talent for administration, to be the Chief Secretary to the Admiralty under both King Charles II and subsequently King James II. His influence and reforms at the Admiralty were important in the early professionalization of the Royal Navy.
- Samuel Pepys [piːps] war Staatssekretär im englischen Marineamt, Präsident der Royal Society und Abgeordneter des englischen Unterhauses, wurde der Nachwelt aber vor allem als Tagebuchautor und Chronist der Restaurationsepoche unter König Karl II. von England bekannt.
- Samuel Pepys, membre i president de la Royal Society i membre del Parlament anglès i administrador de la Marina d'Anglaterra. Va ser un personatge de nivell cultural molt alt posseidor d'una biblioteca de més de 3.000 volums que va passar integrament a la posteritat. L'obra de Samuel Pepys és una font historiogràfica important gràcies a haver confeccionat un detallat diari privat, molt sincer, escrit amb un sistema de taquigrafia que abasta el període 1660–1669.
- Samuel Pepys, presidente de la Royal Society fue administador naval y miembro del parlamento inglés y aunque no tenía experiencia marítima, prosperó a base de trabajo duro y su talento en la administración hasta ser Secretario Principal del Almirantazgo en el reinado de Jacobo II de Inglaterra. Se vio envuelto en el presunto complot del Duque de York, y fue acusado de jacobita, pasando en prisión, entre 1679 y julio de 1680, y desde mayo hasta junio de 1689 y en junio de 1690.
- Samuel Pepys oli englantilainen merenkulkuhallituksen virkamies ja kansanedustaja. Hänet tunnetaan nykyisin parhaiten päiväkirjastaan. Pepys kirjoitti eräänlaisella pikakirjoituksella äärimmäisen pikkutarkkaa, avomielistä ja kulttuurihistoriallisesti arvokasta päiväkirjaa vuosina 1660–1669. Osa päiväkirjoista on julkaistu suomeksi vuonna 1966. Pepys oli Royal Societyn puheenjohtaja vuosina 1684–1686.
- Samuel Pepys /piːps/ était un fonctionnaire et un écrivain anglais. De nos jours, il est connu principalement pour son extraordinaire Journal, couvrant la période de 1660 à 1669, écrit presque intégralement en langage codé pour en préserver le contenu des yeux de sa femme et de ses commis.
- Samuel Pepys [uitspraak: pieps] was een Brits ambtenaar in de 17e eeuw, die vooral beroemd is geworden vanwege zijn dagboeken. Deze bieden een fascinerende combinatie van persoonlijke onthullingen en ooggetuigenverslagen van belangrijke gebeurtenissen als de Pestepidemie in Londen en de Grote brand van Londen. Pepys werd geboren in Londen in 1633 als zoon van een kleermaker.
- Samuel Pepys FRS var en engelsk politiker og forfatter. Han er spesielt kjent for sin dagbok. Selv om han ikke hadde noen erfaring fra marinen ble han under Jakob II oversekretær for Admiralitetet. Han var også medlem av Det engelske parlamentet. Hans detaljerte dagbok for årene 1660–1669 ble først publisert i det 19. århundre.
- Samuel Pepys, angielski urzędnik państwowy, pamiętnikarz. Wsławił się pamiętnikami pisanymi w latach 1660-1669. Pepys urodził się w Londynie, jako syn Jana; z zawodu krawca i Małgorzaty (z domu Kite - zm. w 1667 r. ); według jednych źródeł praczki, według innych była służącą - słabo umiejącą czytać i pisać. Najstarszy z czwórki żyjącego rodzeństwa (Peypsowie mieli w sumie jedenaścioro dzieci), pozostali to: Tomasz, Paulina (ur.
- Samuel Pepys, era um funcionário público inglês do século XVII, famoso por seu diário. O diário é uma combinação fascinante de clientes pessoais, e revelações como testemunha ocular de grandes eventos, como a Grande Praga e o Grande Incêndio de Londres. Foi presidente da Royal Society entre 1684 e 1686 e primeiro secretário do Almirantado Britânico.
- Samuel Pepys a fost secretar şi în preşedinte în Marina regală britanică (Royal Society), membru în camera deputaţilor din Anglia, fost autor de romane şi cronicar din perioada domniei regelui Carol al II-lea al Angliei.
- Файл:Samuel Pepys. jpg Сэмюэл Пипс. Портрет работы Джона Хейлза, 1666 Сэ́мюэл Пипс, реже - Пепис — английский чиновник морского ведомства, автор знаменитого дневника о повседневной жизни лондонцев периода Стюартовской Реставрации.
- Samuel Pepys, född 23 februari 1633, död 26 maj 1703, var en engelsk ämbetsman och dagboksförfattare. Hans namn uttalas vanligen /piːps/ (som det engelska ordet 'peeps'). Han var en aktad ämbetsman, som 1660-69 med chiffer skrev en dagbok av stort kulturhistoriskt värde. Den upptäcktes och gavs ut på 1820-talet och har blivit en mindre klassiker. Pepys skriver om pesten 1665, den stora branden i London 1666, om politiska och sociala förhållanden.
- Samuel Pepys Londra'da Parlemento Üyeliği yapmış bir donanma komutanıdır. 1660 - 1669 yılları arasında tuttuğu ayrıntılı günlükler ile yaşadağı döneme ilişkin bilgiler vermiştir. Büyük Veba Salgını, Büyük Londra Yangını ve ikinci Hollanda - İngiltere Savaşı'nı yaşayan Pepys'in yazdıklar 19. yüzyılda yayınlanmıştır.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
