| dbpprop:abstract
|
- Gaius Sallustius Crispus, generally known simply as Sallust, (86-34 BC), a Roman historian, belonged to a well-known plebeian family, and was born at Amiternum in the country of the Sabines. Throughout his career Sallust always stood by his principle as a popularis, an opposer of Pompey's party and the old aristocracy of Rome.
- Gaius Sallustius Crispus, deutsch Sallust war ein römischer Geschichtsschreiber und Politiker.
- Gai Sal·lusti Crisp (en llatí Gaius Sallustius Crispus) fou un historiador romà que va escriure l'obra titulada "Història Romana". Era nascut a Amiternum (Sabinia) l'any 86 aC en el si d'una família plebea. Es creu que va ser qüestor l'any 59 aC i tribú popular el 52 aC, època de les lluites entre els partits liderats respectivament per Clodi i Miló. Sal·lusti va figurar en el bàndol dels demagògics i va ser enemic de Ciceró. Quan l'any 50 aC va triomfar Pompeu, Sal·lusti va ser eliminat de la llista de senadors i se'l va acusar de relacions adulterines amb Fausta (filla de Sila i dona de Miló), però més tard va recobrar el seu rang senatorial després del triomf de Juli Cèsar, i va ser nomenat pretor. Es va traslladar amb Cèsar a Àfrica on va col·laborar en la victòria sobre els Pompeians, i després va ser nomenat governador de Numídia, càrrec en el que va cometre grans abusos, i va arruïnar al país, tornant a Roma amb riqueses immenses, construint-se un magnific palau al Quirinal dotat de notables jardins (Horti Sallustiani). Les queixes dels númides van ser desestimades per Cèsar, però Sal·lusti ja no va obtenir nous càrrecs polítics i es va dedicar a escriure diverses obres de les quals sol coneixem la ja citada Història Romana (Historiarum Libri Quinque), una història romana del 78 aC al 66 aC i les titulades Bellum Catilinarium sive de conjuratione Catilinae (sobre la conspiració de Catilina) i Jugurtha seu Bellum Jugurthinum. Se li atribueixen dues Epistolae de Re Publica ordinanda, cartes dirigides a Cèsar durant la campanya a Hispània . Alguns historiadors romans consideraven que imitava l'estil de Tucídides, amb llenguatge concís i intel·ligent, explicant molt amb molta brevetat. Es creu que els materials per les seves obres foren recopilats per Atteu Filòleg.
- Gaius Sallustius Crispus byl římský politik a historik.
- Gayo Salustio Crispo (en latín Gaius Sallustius Crispus), más conocido como Salustio, fue un historiador romano.
- Gaius Sallustius Crispus oli roomalainen historiankirjoittaja. Hän oli Julius Caesarin kannattaja, ja kirjoitti teoksia Catilinan salaliitosta ja Jugurthan sodasta.
- Salluste, Caius Sallustius Crispus, 86-35 av. J. -C. , homme politique, militaire et historien romain.
- Sallustius, Caius Crispus (Amiternum, Kr. e. 86 körül – Róma?, Kr. e. 35 körül) Római politikus és történetíró A lovagrendhez tartozott, s ezért a római politikai életben éppúgy homo novusnak (új ember) számított, mint Cicero, akinek levelezésében több Sallustius is előfordul. Ezek egyike, akivel a nagy szónok művészi-politikai vitákat folytatott, feltehetőleg azonos a történetíróval. Pályája kezdetén feltehetőleg Cicero bizalmas familiarisa volt, politikai karrierjét quaestorként kezdte. Kr. e. 52-ben néptribunus volt, s ekkor Clodius meggyilkolása után fellépett a felbujtással vádolt Milo s az őt védő Cicero ellen. Pálfordulása miatt Kr. e. 50-ben erkölcsi okokra hivatkozva kizárták a senatusból. Hogy politikai pályáját újrakezdhesse, a Kr. e. 49-ben kirobbanó polgárháború során Julius Caesar mellé állt, aki megtette quaestorának, s így Sallustius visszatérhetett a senatusba. A dictator később kinevezte az új afrikai tartomány helytartójának (Kr. e. 46), s ilyen minőségében Sallustius óriási vagyont harácsolt össze. Tetteiért Caesar bírósága előtt kellett felelnie, ahol felmentették ugyan, de a politikának örökre hátat kellett fordítania. A szerző neve alatt ókori viszonylatban nagyszámű mű maradt ránk. Az egyes írások sorrendje a következő: „Invectiva ad Ciceronem" (Támadóirat Cicero ellen), Kr. e. 54-ben keletkezhetett, nem sokkal azután, hogy Crassus elvonult a párthusok elleni hadjáratára. A sallustiusi stílusban megírt pamflet minden bizonnyal egy Augustus-kori rétor hamisítványa, aki jól ismerte a Kr. e. 50-es évek római belpolitikáját, s tudott Cicero és Sallustius kapcsolatának átmeneti megromlásáról, így a munkának, bár nem hiteles, van némi forrásértéke. Szintén vitatott a szerzősége annak a két levélnek, amelyet Caesarhoz intéztek, s amely Sallustius neve alatt maradt fenn („Epistulae ad caesarem senem", Levelek az idős Caesarhoz). A két levél közül sorrendben a második keletkezett előbb, mégpedig Kr. e. 50-ben, vagy közel ez időben, amikor Caesar még elsősorban „dignitas"-áért (méltóság) küzdött, s aligha voltak messzetekintő céljai. Az „Első levél", amely a valóságban később keletkezett, minden bizonnyal Kr. e. 46-ban, a thapsusi csatát követően íródhatott. A korábban írt levél azt fejtegeti, hogy az állam érdekében a plebs ugyanúgy köteles engedelmeskedni a senatusnak, ahogyan a test teljesíti a lélek parancsát. A később íródott levél a római állam eltorzulását a társadalmi bűnökben látja. Kr. e. 44-43-ban született meg talán legsikerültebb műve, a „De coniuratione Catilinae" (A Catilina-összeesküvésről, amely a római történelem Kr. e. 66-62 közti érdekes eseményét dolgozza fel. A mű Platón, Arisztotelész és főképp Cicero nyomdokain haladó filozófiai bevezetője a res publica alakulásának három szakaszát különbözteti meg. Az első az atyák vagy patríciusok döntésén nyugvó királyság, a második a választáson alapuló res publica, a harmadik szakasz pedig Karthágó lerombolásával kezdődik, amikor megszűnik az ellenségtől való félelem, s az állam a zsarnokság irányába mozdul el. Ez után tér rá magára az összeesküvésre, melyet Catilina szervez az állam ellen. A műben részletesen ismerteti Catilina jellemét is. A műben szó esik még Caesarról és Catoról is, akiket igen röviden próbál meg bemutatni, egymáshoz mérni és jellemezni. Természetesen igen részletes leírást ad az összeesküvés lépéseiről, a főbb résztvevők neveit megadja, illetve leírja a csata kimenetelét is. A 2. triumvirátus idején készült el Sallustius második történelmi monográfiája, a „Bellum Iugurthinum", amely a numida király elleni háború eseményein keresztül drámai módon jeleníti meg a római állam válságát. A történetírónak -miként híres kitérőjében kifejti- az a véleménye, hogy a régi res publica összhangjának megbomlásáért mind a nemesség, mind a popularisok, tehát a Gracchusok és maga Marius is felelősek. Sallustius utolsó, Sisenna művét folytató munkája, a „Historiae" a Sulla halálát követő változatos eseményeket adta elő: Lepidus és Sertorius háborúját, valamint a Spartacus-féle rabszolgahadjáratot. A feltehetőleg Kr. e. 39 utám, öt részben megírt műből ránk csupán töredékek maradtak. A mű folytatását később Asinius Pollio készítette el.
- Proveniente da una famiglia plebea legata alla nobilitas municipale, compì a Roma il cursus honorum, divenendo prima questore, poi tribuno della plebe ed infine senatore della res publica. Dopo esser stato cacciato dal Senato per indegnità morale, partecipò alla guerra civile del 49 a.C. tra Cesare e Pompeo, schierato tra le file cesariane. Dopo la sconfitta di Pompeo, Cesare lo ricompensò per la sua fedeltà conferendogli la pretura, riammettendolo in Senato e nominandolo governatore della provincia dell'Africa Nova. Dopo la fallimentare esperienza di governo e a seguito dell'uccisione di Cesare, si ritirò dalla vita politica; in questo momento si diede alla stesura di opere a carattere storico, in particolare le due monografie De Catilinae coniuratione e Bellum Iugurthinum, le prime della storiografia latina, e delle Historiae, un'opera di tipo annalistico. Grazie queste importanti opere ottenne un'enorme fama ed è annoverato tra gli storici latini più importanti del I secolo a.C. e di tutta la latinitas.
- ガイウス・サッルスティウス・クリスプス（ラテン語: Gaius Sallustius Crispus, 紀元前86年 - 紀元前35年）は、紀元前1世紀のローマの政治家・歴史家。 イタリアのサビニ人の町アミテルヌム (Amiternum) で生まれた。クァエストル（財務官）、護民官を歴任し、ガイウス・ユリウス・カエサルと同じくポプラレス（民衆派）に属した。ポプラレスのプブリウス・クロディウス・プルケルをオプティマテス（閥族派）のティトゥス・アンニウス・ミロが殺したときには、ミロを弁護したマルクス・トゥッリウス・キケロを攻撃した。カエサルとポンペイウスの対立が深刻になる中で、ケンソルに不道徳のかどで告発され、元老院を追放された。 紀元前49年からのローマ内戦では、カエサルを助けて戦った。アフリカ戦役でケルキナ島を占領し、その地の食糧を軍に供給した。カエサルの後押しで2度目の財務官からプラエトル（法務官）となり、アフリカ・ノウァ属州総督となった。カエサルが暗殺されると、政治から引退した。 属州総督時代に富を蓄え、後代に皇帝のものとなる豪華なサッルスティウス庭園 (holti Sallustiani) を造った。 自身に子はなく、同族から同名の養子ガイウス・サッルスティウス・クリスプスを迎えた。この養子はアウグストゥス、ティベリウスの私的な側近の地位を得た。 主著『歴史』は引退後の著作で、ラテン語で書かれた大著であったが、大部分が失われた。『カティリナ戦記』Bellum Catilinae と『ユグルタ戦記』Bellum Iugurthinum のほとんどが今日まで伝わる。元老院に拠るローマ貴族に対して批判的で、共和政ローマの政治の腐敗を記した。
- Gaius Sallustius Crispus was een Romeins geschiedschrijver. Zijn belangrijkste werken zijn historische monografieën over de "Oorlog tegen Jugurtha" (Bellum Iugurthinum) en de "Samenzwering van Catilina" (De Coniuratione Catilinae). Antieke bronnen maken melding van zijn politiek engagement aan de zijde van de populares, maar ook van zijn morele falen in zijn persoonlijk en openbaar leven. Sallustius was een belangrijk getuige van de geleidelijke ondergang van de Romeinse Republiek en van haar onmacht tegenover de ambities van krachtige persoonlijkheden als Marius en Sulla, Caesar en Pompeius.
- Gaius Sallustius Crispus, vanligvis kjent som kun Sallustius eller Sallust,, var en romersk historiker. Han lot bygge den berømte tregården Horti Sallustiani i Roma. Han er kjent for to historieverk, om Catilina (De coniuratione Catilinae eller Bellum Catilinae), og om Jugurthakrigen (Bellum Jugurthinum).
- Gaius Sallustius Crispus - wybitny rzymski historyk i polityk. Urodzony w Amiternum w kraju Sabinów (północny wschód od Rzymu), twórca De coniuratione Catilinae, Bellum Iugurthinum (Wojna z Jugurtą), oraz Historiae (Dzieje). Dwa pierwsze dzieła dotrwały do naszych czasów w całości, ostatnie, najbardziej dojrzałe i najobszerniejsze, zachowało się fragmentarycznie. Podobnie jak Cyceron, przybył do Rzymu jako homo novus. W stolicy początkowo korzystał ze wsparcia Marka Licyniusza Krassusa, później jego opiekunem został Cezar, którego Salustiusz był gorącym zwolennikiem. Swoje polityczne nadzieje wiązał zatem z partią popularów. W 52 roku p.n.e. zostaje trybunem ludowym. W 50 roku p.n.e. wyrzucony z Senatu za niemoralne prowadzenie się. Wydaje się jednak, że zarzut ten miał polityczny podtekst, a modus vivendi historyka nie odbiegał raczej od standardów epoki. Jednakże jako trybun Salustiusz swymi gwałtownymi wystąpieniami naraził się partii Optymatów, ona zaś w 50 p.n.e. roku posiadała większość w senacie. Powrócił do niego wkrótce po wybuchu wojny domowej w 49 p.n.e. , podczas której walcząc po stronie cezarian poniósł klęskę w Ilirii, lecz już w 46 p.n.e. zdobył wyspę Cercynę, na której Pompejusz zgromadził zapasy zboża. Niedługo potem objął namiestnictwo w prowincji Africa Nova, skąd powrócił z całkiem sporymi bogactwami, za które być może założył horti Sallustiani (Ogrody Salustiuszowe). Nie mamy jednak pewności, czy na pewno to właśnie on, a nie inny członek rodu Sallustiuszów podarował stolicy te piękne ogrody. Po śmierci Cezara Salustiusz wycofał się z polityki, rozpoczynając pracę historyka. Salustiusz jako historyk nie tylko zwraca uwagę na fakty, ale przede wszystkim stara się je interpretować, wyjaśniać w świetle filozofii dziejów przejętej od greckich uczonych Posejdoniosa i Teopompa. W swych dziełach autor piętnuje degenerację współczesnych mu elit, ostro kontrastując je z wizerunkiem dawnych Rzymian. Idąc za greckim historykiem Polibiuszem twierdzi, że póki Rzym musiał opierać się napaści sąsiadów, w państwie panowała zgoda. Kiedy jednak Scypion Młodszy zburzył Kartaginę, strach przed wrogiem zewnętrznym minął, co wpłynęło na rozluźnienie obyczajów. Z podbitych prowincji spływały do Rzymu wszelkie bogactwa, które zatrzymywała dla siebie arystokracja. "Przeto - jak pisze historyk - pierwej wzmogła się żądza władzy imperi cupido, a następnie pieniędzy pecuniae cupido [B.C. 10,3]. Największe bowiem wady Rzymian to ambitio i avaritia. Pierwsza z nich, chęć zdobycia zaszczytów, sprawia, że "ludzie zaczynają kłamać, co innego mają w sercu, a co innego na języku, przyjaciół jak i wrogów nie dobierają sobie w sposób należyty ale dla swej korzyści, zaś wygląd zewnętrzny jest dla nich ważniejszy niż prawy umysł. " [B.C. 10,5]. Druga, wyżej wspomniana wada 'avaritia', czyli chciwość, "niszczy wierność, prawość i inne dobre cechy, w zamian zaś uczy pychy, okrucieństwa, pogardy dla bogów, oraz przekonuje, że wszystko jest na sprzedaż". Salustiusz jednak przyznaje, że z dwojga złego lepsza jest 'ambitio', bowiem może prowadzić do heroicznych czynów, jak w przypadku samego Katyliny, który pod Pistorią dzielnie walczył w pierwszym szeregu i zginął godną śmiercią. Styl pisarski Salustiusza odbiega od stylu Cycerona, Salustiusz często dąży do dysharmonii w zdaniach, nie unika hiatów, znamienne jest u niego rozpoczynanie zdań od igitur, sed, a zdania sprawiają wrażenie rwanych. Także język zasługuje na uwagę: Salustiusz posługuje się dość trudną w odbiorze archaizowaną łaciną wzorowaną na Katonie Starszym. Występują formy: voster zamiast vester, 3 os. pluralis indicatiwu perfecti activi kończy się na -ere, zamiast na -erunt, coniunctivus imperfecti od sum to forem; ponadto można zauważyć wymianę i do u np. maxumus za maximus, autor kontrahuje samogłoski np. ingeni zamiast ingenii, często też w acc. pluralis rzeczowników i przymiotników III deklinacji typu samogłoskowego i mieszanego zamienia końcówkę -es na -is, np. : omnis, zamiast omnes. W łacinie wieku I p.n.e. jest to jednak zjawisko spotykane i u innych pisarzy, szczególnie poetów, niemniej jednak żaden twórca nie stosuje tych form tak konsekwentnie jak Salustiusz. W świadomości potomnych Salustiusz był największym rzymskim dziejopisarzem. Tacyt nazywa go "rerum Romanorum florentissimus auctor" - najwybitniejszym historykiem dziejów Rzymu. Ceniono również jego talent oratorski, o czym świadczy opinia św. Augustyna: "vir disertissimus Sallustius" - Salustiusz jest wybitnym mówcą", jak i bezstronność: "Sallustius autem auctor certissimus" - Salustiusz zaś jest najbardziej wiarygodny". Cześć oddał mu również rzymski poeta Marcjalis: "Hic erit, ut perhibent doctorum corda virorum/primus Romana Crispus in historia": Jak uważają co tęższe umysły, ów Kryspus otrzyma/miano pierwszego w nauce dziejów narodu rzymskiego.
- Caio Salústio Crispo (86-34 a.C. ), foi um dos grandes escritores e poetas da literatura latina. Nasceu em Amiterno, na Sabina, em 86 a.C. em uma família interiorana, mas de posses, teve uma formação requintada. Foi cedo para Roma, e recebeu apoio de pessoas de influência da sua família. Com o apoio de César, Salústio foi eleito questor, cargo que lhe assegurou uma cadeira no Senado Romano. Investiu contra adversários de César, e estes passaram a ser seus adversários, como Milão e Cícero. A inimizade que Salústio tinha para com Cícero se encontra refletida em sua obra; por exemplo, nos episódios relativos à conjuração de Catilina, o autor se mostra hostil a Cícero,não entrando em muitos detalhes quanto à importante participação daquele durante o ocorrido, não reproduzindo nem mesmo os discursos de Cícero no Senado Romano, discursos estes que até hoje são lembrados pela historiografia política. Em compensação Salústio descreve com riqueza de detalhes o discurso de César, com quem colaborava. Salústio foi expulso do Senado pelo censor Ápio Cláudio Pulcher, grande amigo de Cícero, sob a acusação de imoralidade, mais pouco depois foi reconduzido ao cargo pelo chefe e padrinho, Júlio César. Durante a guerra Civil, ele apoiou a causa de César, a quem prestou serviços e por quem foi nomeado governador da Numídia (África Nova), onde conseguiu acumular uma grande riqueza e passou a desfrutar da “angustiante fadiga romana”. No final de sua carreira política, ele passou a se dedicar à literatura. Já desiludido com a corrupção em Roma, escreveu sobre a decadência do povo romano e foi útil ao descrever dois grandes momentos do fim da república romana, a saber, a Conjuração de Catilina e a Guerra de Jugurta, episódios sobre os quais escreveu no período que vai da morte de Cícero, em 43 a. C à guerra Purúgia, em 40 a.C. , quando os grandes personagens da conjuração, Crasso, Pompeu, Catão, César, Cícero e o próprio protagonista, Catilina, já haviam desaparecido do cenário político. Salústio usa de suas narrativas como um pretexto para criticar os erros políticos cometidos pelos que detiveram o poder em Roma, principalmente aqueles de Cícero, seu inimigo político e pessoal. Encerra sua vida pública em uma mansão adquirida com as riquezas arrecadadas durante o período em que foi governador da Numídia, escrevendo suas monografias em seu belo jardim. Deixou seu nome na história sobretudo pelos relatos legados sobre momentos decisivos da política da República Romana.
- Гай Саллюстий Крисп — римский историк, родился в сабинском городе Амитерне; происходил из плебейской фамилии; провёл в Риме свою очень разгульную молодость.
- Gaius Sallustius Crispus, född 86 f. Kr. i Amiternum, Sabinium, död 34 f. Kr. i Rom, var en romersk historiker, som lät bygga den berömda trädgården Horti Sallustiani i Rom.
- Gaius Sallustius Crispus, genellikle Sallust olarak bilinir,,Sabinlerin ülkesindeki Amiternum'da doğmuş olan, tanınmış bir pleb ailesine mensup Romalı tarihçi. Sallust'un en bilinen eserleri arasında Catilina Tertibini anlattığı De coniuratione Catilinae ya da Bellum Catilinae, Jugurthine Savaşı'nı anlattığı Bellum Jugurthinum ve en önemli eseri olduğu kabul edilen ve Roma'nın M. Ö. 78 - M. Ö. 67 arası tarihini anlattığı, beş kitaptan oluşan Historiae sayılabilir.
- 薩盧斯特（Gaius Sallustius Crispus，前86年－前34年），古罗马著名歷史学家。主要作品有《喀提林陰謀》（Conspiracy of Catiline）、《朱古達戰爭》（Jugurthine War）等。
|
| rdfs:comment
|
- Gaius Sallustius Crispus, generally known simply as Sallust, (86-34 BC), a Roman historian, belonged to a well-known plebeian family, and was born at Amiternum in the country of the Sabines. Throughout his career Sallust always stood by his principle as a popularis, an opposer of Pompey's party and the old aristocracy of Rome.
- Gaius Sallustius Crispus, deutsch Sallust war ein römischer Geschichtsschreiber und Politiker.
- Gai Sal·lusti Crisp (en llatí Gaius Sallustius Crispus) fou un historiador romà que va escriure l'obra titulada "Història Romana". Era nascut a Amiternum (Sabinia) l'any 86 aC en el si d'una família plebea. Es creu que va ser qüestor l'any 59 aC i tribú popular el 52 aC, època de les lluites entre els partits liderats respectivament per Clodi i Miló. Sal·lusti va figurar en el bàndol dels demagògics i va ser enemic de Ciceró.
- Gaius Sallustius Crispus byl římský politik a historik.
- Gayo Salustio Crispo (en latín Gaius Sallustius Crispus), más conocido como Salustio, fue un historiador romano.
- Gaius Sallustius Crispus oli roomalainen historiankirjoittaja. Hän oli Julius Caesarin kannattaja, ja kirjoitti teoksia Catilinan salaliitosta ja Jugurthan sodasta.
- Salluste, Caius Sallustius Crispus, 86-35 av. J. -C. , homme politique, militaire et historien romain.
- Sallustius, Caius Crispus (Amiternum, Kr. e. 86 körül – Róma?, Kr. e. 35 körül) Római politikus és történetíró A lovagrendhez tartozott, s ezért a római politikai életben éppúgy homo novusnak (új ember) számított, mint Cicero, akinek levelezésében több Sallustius is előfordul. Ezek egyike, akivel a nagy szónok művészi-politikai vitákat folytatott, feltehetőleg azonos a történetíróval.
- Proveniente da una famiglia plebea legata alla nobilitas municipale, compì a Roma il cursus honorum, divenendo prima questore, poi tribuno della plebe ed infine senatore della res publica. Dopo esser stato cacciato dal Senato per indegnità morale, partecipò alla guerra civile del 49 a.C. tra Cesare e Pompeo, schierato tra le file cesariane.
- Gaius Sallustius Crispus was een Romeins geschiedschrijver. Zijn belangrijkste werken zijn historische monografieën over de "Oorlog tegen Jugurtha" (Bellum Iugurthinum) en de "Samenzwering van Catilina" (De Coniuratione Catilinae). Antieke bronnen maken melding van zijn politiek engagement aan de zijde van de populares, maar ook van zijn morele falen in zijn persoonlijk en openbaar leven.
- Gaius Sallustius Crispus, vanligvis kjent som kun Sallustius eller Sallust,, var en romersk historiker. Han lot bygge den berømte tregården Horti Sallustiani i Roma. Han er kjent for to historieverk, om Catilina (De coniuratione Catilinae eller Bellum Catilinae), og om Jugurthakrigen (Bellum Jugurthinum).
- Gaius Sallustius Crispus - wybitny rzymski historyk i polityk. Urodzony w Amiternum w kraju Sabinów (północny wschód od Rzymu), twórca De coniuratione Catilinae, Bellum Iugurthinum (Wojna z Jugurtą), oraz Historiae (Dzieje). Dwa pierwsze dzieła dotrwały do naszych czasów w całości, ostatnie, najbardziej dojrzałe i najobszerniejsze, zachowało się fragmentarycznie. Podobnie jak Cyceron, przybył do Rzymu jako homo novus.
- Caio Salústio Crispo (86-34 a.C. ), foi um dos grandes escritores e poetas da literatura latina. Nasceu em Amiterno, na Sabina, em 86 a.C. em uma família interiorana, mas de posses, teve uma formação requintada. Foi cedo para Roma, e recebeu apoio de pessoas de influência da sua família. Com o apoio de César, Salústio foi eleito questor, cargo que lhe assegurou uma cadeira no Senado Romano.
- Гай Саллюстий Крисп — римский историк, родился в сабинском городе Амитерне; происходил из плебейской фамилии; провёл в Риме свою очень разгульную молодость.
- Gaius Sallustius Crispus, född 86 f. Kr. i Amiternum, Sabinium, död 34 f. Kr. i Rom, var en romersk historiker, som lät bygga den berömda trädgården Horti Sallustiani i Rom.
- Gaius Sallustius Crispus, genellikle Sallust olarak bilinir,,Sabinlerin ülkesindeki Amiternum'da doğmuş olan, tanınmış bir pleb ailesine mensup Romalı tarihçi. Sallust'un en bilinen eserleri arasında Catilina Tertibini anlattığı De coniuratione Catilinae ya da Bellum Catilinae, Jugurthine Savaşı'nı anlattığı Bellum Jugurthinum ve en önemli eseri olduğu kabul edilen ve Roma'nın M. Ö. 78 - M. Ö. 67 arası tarihini anlattığı, beş kitaptan oluşan Historiae sayılabilir.
- 薩盧斯特（Gaius Sallustius Crispus，前86年－前34年），古罗马著名歷史学家。主要作品有《喀提林陰謀》（Conspiracy of Catiline）、《朱古達戰爭》（Jugurthine War）等。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
