Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb (c. 1138 – March 4, 1193), better known in the Western world as Saladin, was a Kurdish Muslim, who became the first Sultan of Egypt and Syria, and founded the Ayyubid dynasty. He led Muslim and Arab opposition to the Franks and other European Crusaders in the Levant. At the height of his power, his sultanate included Egypt, Syria, Mesopotamia, Hejaz, and Yemen.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • Saladin gründete die Dynastie der Ayyubiden von Ägypten und Syrien. Als „Sultan Saladin“ wurde er zu einem Mythos, zum größten aller Helden der muslimischen Welt und vorbildhaften islamischen Herrscher. Er eroberte im Jahr 1187 Jerusalem; als erfolgreicher Gegenspieler der Kreuzfahrer wurde er oft verklärt und romantisiert. Die irakische Provinz Salah ad-Din und der Adler Saladins sind nach ihm benannt.
  • Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb (c. 1138 – March 4, 1193), better known in the Western world as Saladin, was a Kurdish Muslim, who became the first Sultan of Egypt and Syria, and founded the Ayyubid dynasty. He led Muslim and Arab opposition to the Franks and other European Crusaders in the Levant. At the height of his power, his sultanate included Egypt, Syria, Mesopotamia, Hejaz, and Yemen. Under his personal leadership, his forces defeated the Crusaders at the Battle of Hattin, leading the way to his re-capture of Palestine, which had been seized from the Fatimid Egyptians by the Crusaders 88 years earlier. Though the Crusader Kingdom of Jerusalem would continue to exist for a period, its defeat at Hattin marked a turning point in its conflict with the Muslims and Arabs. As such, Saladin is a prominent figure in Kurdish, Arab, and Muslim culture. Saladin was a strict adherent of Sunni Islam His chivalrous behavior was noted by Christian chroniclers, especially in the accounts of the Siege of Kerak, and despite being the nemesis of the Crusaders, he won the respect of many of them, including Richard the Lionheart; rather than becoming a hated figure in Europe, he became a celebrated example of the principles of chivalry.
  • Al-Nāsir Salāh ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb (en kurdo, Selaheddîn Eyûbîen, y en árabe, صلاح الدين يوسف الأيوبي, que quiere decir Yusuf, hijo de Ayyub), más conocido en occidente como Saladino, Saladín, Saladin o Saladine, fue uno de los grandes gobernantes del mundo islámico, siendo Sultán de Egipto y Siria e incluyendo sus dominios Palestina, Mesopotamia, Yemen, Hiyaz y Libia. Con él comenzó la dinastía ayubí, que gobernaría Egipto y Siria en los años posteriores a su muerte. Defensor del islam y particularmente de la ortodoxia religiosa representada por el sunismo, unificó política y religiosamente el Oriente Próximo, combatiendo y liderando la lucha contra los cristianos cruzados y acabando con doctrinas alejadas del culto oficial musulmán representado por el Califato Abasí. Es particularmente conocido por haber vencido en la batalla de Hattin a los cruzados, ocupando de nuevo Jerusalén para los musulmanes y tomando Tierra Santa. El impacto de este acontecimiento en Occidente provocó la Tercera Cruzada liderada por el famoso Ricardo I de Inglaterra que se convirtió en mítica tanto para occidentales como para musulmanes. Su fama trascendió lo temporal y se convirtió en un símbolo de caballerosidad medieval, incluso para sus enemigos. Sigue siendo una figura muy admirada en la cultura árabe, kurda y musulmana.
  • Saladin oli kurdilainen muslimihallitsija joka perusti aijubidien dynastian Egyptissä ja Syyriassa. Hän taisteli myös ristiretkeilijöitä vastaan ja tuli tunnetuksi sotataidoistaan ja armeliaisuudestaan. Saladin oli syntyjään kurdi. Vuonna 1152 hän astui Syyrian hallitsijan Nuruldinin palvelukseen ja osoitti pian pätevyytensä taisteluissa ristiretkivaltioita vastaan. Hänen sedästään Shirkuhista tuli 1169 Egyptin visiiri, mutta setä kuoli kahden kuukauden kuluttua, ja Saladin otti hänen paikkansa. Saladin teki Egyptistä aijubidien vasallivaltion Egyptin fatimidihallitsijoiden valituksista huolimatta. Hän syrjäytti Egyptin kalifaatin 1171 ja otti sulttaanin arvonimen. Saladin ei Nuruldinin käskyistä huolimatta halunnut aloittaa sotaa Jerusalemin kuningaskuntaa vastaan, ja siksi Nuruldin oli jo aloittamassa sodan Saladinia vastaan mutta kuoli 1174. Saladin käytti tilannetta hyväkseen ja valtasi Damaskoksen mutta hän ei kyennyt valtaamaan kahta tärkeää kaupunkia Aleppoa ja Mosulia, joita Nuruldin oli hallinnut. Vuonna 1187 Saladin hyökkäsi Jerusalemin kuningaskuntaa vastaan ja murskasi kuningaskunnan joukot Hattinin taistelussa. Hän myös vangitsi Jerusalemin kuninkaan Guy de Lusignanin. Jerusalemin kaupungin Saladin valtasi 3. lokakuuta 1187. Pian kaikki kaupungit Tyrosta lukuun ottamatta olivat hänen hallussaan. Jerusalemin kukistuminen sai aikaan kolmannen ristiretken, jossa läntinen kristikunta valtasi takaisin Akkon kaupungin. Englannin Rikhard I Leijonamieli löi Saladinin Arsufin taistelussa 1191. Saladin ja Rikhard sopivat 1192, että Jerusalem pysyisi muslimien käsissä mutta olisi avoin krisitityille pyhiinvaeltajille. Saladin kuoli seuraavana vuonna 1193 Damaskoksessa.
  • ファイル:Saladin the Victorious. jpg サラディンを描いた画 サラーフッディーン（サラーフ・アッ＝ディーン、Template:Lang-ar Template:Unicode、クルド語：Selaheddînê Eyûbî、1137年または1138年 - 1193年3月4日）は、エジプト、アイユーブ朝の始祖。現イラク北部のティクリート出身で、アルメニアのクルド一族の出自である。 本名をユースフ（・ブン・アイユーブ）（アイユーブの息子ユースフの意。ユースフはヨセフの、アイユーブはヨブのアラビア語形。）。サラーフッディーン Template:Unicode とは「宗教/信仰（Template:Unicode）の救い（Template:Unicode）」を意味するラカブである。同時代の十字軍側のラテン語資料などでは Salahadinus（サラハディヌス）または Saladinus（サラディヌス）などとと称し、これを受けて欧米では慣習的に Saladin（サラディン）と呼ばれる。
  • Saladin was een generaal die de Ajjoebidische dynastie van Egypte en Syrië stichtte. Zijn bekendste daad is het veroveren van Jeruzalem op de kruisvaarders. Over zijn etniciteit zijn de meningen tegenwoordig verdeeld.
  • Salahadin Ayyubi, mest kjent som Saladin i Europa var en kurdisk muslimsk politisk og militær leder. Han var sultan i Egypt og Syria, og grunnla Ayyubide-dynastiet som på sitt største hadde kontroll over Egypt, Syria, Irak, Hijaz, Jemen og Kurdistan. Saladin er i både den kristne og muslimske verden kjent som en dyktig hærfører under det tredje korstog, hvor han gjenerobret Kongeriket Jerusalem fra korstogfarerne. Han er en av de muslimske hærførerne som blir husket med respekt i den kristne verden fordi han behandlet kristne fanger skånsomt og med respekt. Han døde i 1193 i Damaskus i Syria. Sønnene hans overtok etter ham. Han hadde tre sønner, og disse fikk makt over hver sin by: Afzal fikk Damaskus Aziz fikk Kairo Tzahi fikk Aleppo
  • Saladyn, Al-Malik an-Nasir Salah ad-Dunja wa-ad-Din Abu al-Muzzafar Jusuf ibn Ajjub ibn Szazi Al-Kurdi w skrócie Salah ad-Din al-Ajjubi – wódz i polityk muzułmański pochodzenia kurdyjskiego, sułtan Egiptu, władca imperium rozciągającego się od Sudanu po Syrię, od Jemenu przez Półwysep Arabski, północny Irak do wschodniej Turcji, uważany za założyciela dynastii Ajjubidów. Według legendy, Saladyn urodził się ostatniej nocy przed ucieczką jego ojca z rodziną z zamku Tikrit do Aleppo, gdzie ojciec wstąpił na służbę u władcy Syrii, Nur ad-Dina. Saladyn dorastał w Baalbeku i Damaszku. W 1152 r. sam Saladyn rozpoczął służbę u Nur ad-Dina. W 1164 r. został wysłany wraz ze swoim stryjem Asad ad-Dinem Szirkuhem, by bronić Egiptu i dynastii Fatymidów przed najazdem krzyżowców, a także by go podporządkować Nur-ad-Dinowi. Objął wówczas urząd gubernatora Aleksandrii. Po śmierci stryja w 1169 r. został wezyrem Fatymidów i sformował swoją gwardię "As-Salahijja", a po śmierci ostatniego kalifa fatymidzkiego w 1171 przejął całkowicie faktyczną władzę w Egipcie. Oddawszy się formalnie pod zwierzchnictwo kalifa abbasydzkiego ogłosił się wówczas sułtanem Egiptu. Gdy w 1174 r. zmarł Nur ad-Din, Saladyn sięgnął po jego dziedzictwo i przejął władzę w Syrii: jeszcze w tym samym roku opanował Damaszek (Aleppo opierało się mu aż do 1183 r. , a mimo kilku prób nie zdołał zdobyć Mosulu). Jednocześnie toczył walki przeciwko Królestwu Jerozolimskiemu. W listopadzie 1177 roku, Saladyn wyprawił się z zamiarem zajęcia Askalonu, naprzeciw niego wyruszył Baldwin IV Trędowaty wraz z pięcioma setkami zbrojnych. Do głównego starcia tej kampanii doszło 25 listopada pod Montgisard. Oddziały sułtana zostały praktycznie całkowicie rozbite, a on sam musiał uciekać z pola bitwy pod eskortą swojej straży przybocznej. Baldwin IV nie mógł jednak wykorzystać zwycięstwa spod Montgisard, ponieważ pościg za Saladynem oznaczałby pozostawienie państewka krzyżowców bez armii. W maju 1180 roku doszło do podpisania rozejmu. Rozejm został zerwany z powodu napadów Renalda de Châtillon na muzułmańskie karawany. Renald zdobył także port Ajla i zwodował na Zatoce Akaba flotyllę statków, których zadaniem miało być łupienie okrętów muzułmańskich na Morzu Czerwonym oraz nadmorskich miast. Korsarze splądrowali miasteczka na wybrzeżu Afryki, spalili statki w kilku arabskich portach i zatopili okręt wiozący pielgrzymów do Dżiddy. W odpowiedzi Saladyn we wrześniu 1183 roku wraz ze swym wojskiem wkroczył do Palestyny. Przeciw niemu wyruszyła armia frankijska pod wodzą Gwidona z Lusignan. Do ich spotkania doszło w pobliżu Źródła Goliata na równinie Ezdrelon. W starciu tym Gwidon okazał się człowiekiem niezdecydowanym i nie radzącym sobie w sytuacjach kryzysowych. Wobec jego długiego wahania tylko zdecydowana postawa hrabiego Rajmunda z Trypolisu i Baliana z Ibelinu uchroniły armię przed klęską. Do decydującego starcia w tej wojnie doszło 4 lipca 1187 r. , gdy Saladyn w bitwie pod Hittin rozbił wojska frankijskie. Wkrótce potem zdobył Jerozolimę (2 października) oraz szereg innych zamków, wypierając chrześcijan z niemal całego obszaru Ziemi Świętej. Reakcją na wydarzenia w Ziemi Świętej była III krucjata. W 1192 zawarł z krzyżowcami traktat kończący oblężenie Akki. Kilka miesięcy później zmarł w Damaszku. Saladyn zasłynął jako zręczny polityk i wódz, a przy tym mecenas sztuki i nauki (zwłaszcza medycyny), człowiek wspaniałomyślny, prawy i rycerski. Jego postać została uwieczniona przez Torquata Tassa w Jerozolimie wyzwolonej. Utworzone przez niego potężne państwo rozpadło się jednak po jego śmierci ponieważ zostało rozdzielone wolą Saladyna pomiędzy jego krewnych. Najstarszy syn, Al-Afdal został emirem Damaszku i rządził południową Syrią. Az-Zahir otrzymał natomiast Aleppo i północną Syrię. Kolejny syn Al-Aziz otrzymał Egipt, natomiast brat Saladyna Al-Adil rządził w Mezopotamii.
  • Saladino foi um chefe militar curdo muçulmano que se tornou sultão do Egito e da Síria e liderou a oposição islâmica aos cruzados europeus no Levante. No auge de seu poder, seu domínio se estendia pelo Egito, Síria, Iraque, Iêmen e pelo Hijaz. Foi responsável por reconquistar Jerusalém das mãos do Reino de Jerusalém, após sua vitória na Batalha de Hattin e, como tal, tornou-se uma figura emblemática na cultura curda, árabe, persa, turca e islâmica em geral. Saladino, adepto do islamismo sunita, tornou-se célebre entre os cronistas cristãos da época por sua conduta cavalheiresca, especialmente nos relatos sobre o sítio a Kerak em Moab, e apesar de ser a nêmesis dos cruzados, conquistou o respeito de muitos deles, incluindo Ricardo Coração de Leão; longe de se tornar uma figura odiada na Europa, tornou-se um exemplo célebre dos princípios da cavalaria medieval.
  • Это статья о средневековом правителе. О провинции в Ираке см. Салах-эд-Дин (провинция) Салах ад-Динصلاح الدين يوسف ابن ايوبФайл:Standbeeld Saladin Damascus. JPG Памятник Салах ад-Дину в Дамаске Султан Египта 1171 — 4 марта 1193 Предшественник: аль-Адид Преемник: аль-Азиз Имад ад-Дин Вероисповедание: ислам суннитского толка Рождение: 1138 год(1138) Тикрит Смерть: 4 марта 1193(1193-03-04) Дамаск, Империя Айюбидов Похоронен: Мечеть Омейядов, Дамаск Династия: Айюбиды Отец: Найим ад-Дин Айюб Салах ад-Дин на Викискладе Салади́н, Сала́х ад-Ди́н, Юсуф ибн Айюб Салах ад-Дин — султан Египта и Сирии, талантливый полководец, мусульманский лидер XII века. Основатель династии Айюбидов, которая в период своего расцвета правила Египтом, Сирией, Ираком, Хиджазом и Йеменом. В Европе известен именно как Саладин, хотя это даже не имя. Салах ад-Дин — это лакаб — почётное прозвище, означающее «благочестие веры». Собственное имя этого правителя — Юсуф ибн Айюб (Юсуф, сын Айюба).
  • Saladin, född 1138 i Tikrīt, död 1193 i Dimashq, av kurdiskt ursprung. Han var muslimernas högste ledare före och under tredje korståget. Salah ad-Din betyder "Trons rättskaffenhet".
  • 萨拉丁（1137年或1138年-1193年），全名萨拉丁·优素福·本·阿尤布·本·沙迪·本·马尔旺·艾勒-阿尤比，简称為阿尤布的萨拉丁，意思是「世界的繁荣和信仰」。他為埃及阿尤布王朝的第一位君主，頭銜是苏丹，1174年-1193年在位。 萨拉丁是埃及歷史的民族英雄，因為他在阿拉伯人抗击十字军东征的過程中，表现出卓越的领袖作為、骑士风度、军事才能，闻名於基督徒和穆斯林世界。他为人慷慨，从不吝惜钱财，死后的财产只有几个第纳尔，還不够支付葬礼费用。
  • Al-Malik an-Nâsir Salâh ad-Dîn Yûsuf, ou Saladin est le premier dirigeant de la dynastie ayyoubide, qui a régné en Égypte de 1169 à 1250 et en Syrie de 1174 à 1260. Lui-même dirige l’Égypte de 1169 à 1193, Damas de 1174 à 1193 et Alep de 1183 à 1193. Son nom, an-Nâsir, signifie « celui qui reçoit la victoire de Dieu » et Saladin signifie la « rectitude de la Foi ». Il est connu pour avoir été le principal adversaire des Francs installés durant le dernier tiers du Modèle:XIIe siècle et l’artisan de la reconquête de Jérusalem par les musulmans en 1187.
dbpedia-owl:activeYearsEndYear
  • 1193-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:activeYearsStartYear
  • 1174-01-01 00:00:00 (xsd:date)
dbpedia-owl:birthPlace
dbpedia-owl:deathDate
  • --03-04
dbpedia-owl:deathPlace
dbpedia-owl:parent
dbpedia-owl:placeOfBurial
dbpedia-owl:predecessor
dbpedia-owl:successor
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:title
  • Sultan of Egypt and Syria
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpprop:after
dbpprop:align
  • right
dbpprop:before
dbpprop:birthDate
  • c. 1137–1138
dbpprop:birthPlace
dbpprop:caption
  • Statue of Saladin in Damascus.
dbpprop:coronation
  • 1174 (xsd:integer)
dbpprop:dateOfBirth
  • c. 1137–1138
dbpprop:dateOfDeath
  • 1193-03-04 (xsd:date)
dbpprop:deathDate
  • 1193-03-04 (xsd:date)
dbpprop:deathPlace
dbpprop:dynasty
dbpprop:father
dbpprop:fullName
  • Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb
dbpprop:name
  • Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb
  • Ayyūb, Ṣalāḥ al-Dīn Yūsuf ibn
dbpprop:placeOfBirth
dbpprop:placeOfBurial
dbpprop:placeOfDeath
dbpprop:predecessor
dbpprop:quote
  • It is equally true that his generosity, his piety, devoid of fanaticism, that flower of liberality and courtesy which had been the model of our old chroniclers, won him no less popularity in Frankish Syria than in the lands of Islam.
  • A Knight without fear or blame who often had to teach his opponents the right way to practice chivalry.
dbpprop:reign
  • 1174 (xsd:integer)
dbpprop:religion
dbpprop:source
  • An inscription written by Kaiser Wilhelm II on a wreath he laid on Saladin's Tomb.
  • René Grousset
dbpprop:successor
dbpprop:title
dbpprop:width
  • 25 (xsd:integer)
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
dbpprop:years
  • 1171 (xsd:integer)
  • 1174 (xsd:integer)
dcterms:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Saladin gründete die Dynastie der Ayyubiden von Ägypten und Syrien. Als „Sultan Saladin“ wurde er zu einem Mythos, zum größten aller Helden der muslimischen Welt und vorbildhaften islamischen Herrscher. Er eroberte im Jahr 1187 Jerusalem; als erfolgreicher Gegenspieler der Kreuzfahrer wurde er oft verklärt und romantisiert. Die irakische Provinz Salah ad-Din und der Adler Saladins sind nach ihm benannt.
  • ファイル:Saladin the Victorious. jpg サラディンを描いた画 サラーフッディーン（サラーフ・アッ＝ディーン、Template:Lang-ar Template:Unicode、クルド語：Selaheddînê Eyûbî、1137年または1138年 - 1193年3月4日）は、エジプト、アイユーブ朝の始祖。現イラク北部のティクリート出身で、アルメニアのクルド一族の出自である。 本名をユースフ（・ブン・アイユーブ）（アイユーブの息子ユースフの意。ユースフはヨセフの、アイユーブはヨブのアラビア語形。）。サラーフッディーン Template:Unicode とは「宗教/信仰（Template:Unicode）の救い（Template:Unicode）」を意味するラカブである。同時代の十字軍側のラテン語資料などでは Salahadinus（サラハディヌス）または Saladinus（サラディヌス）などとと称し、これを受けて欧米では慣習的に Saladin（サラディン）と呼ばれる。
  • Saladin was een generaal die de Ajjoebidische dynastie van Egypte en Syrië stichtte. Zijn bekendste daad is het veroveren van Jeruzalem op de kruisvaarders. Over zijn etniciteit zijn de meningen tegenwoordig verdeeld.
  • Saladin, född 1138 i Tikrīt, död 1193 i Dimashq, av kurdiskt ursprung. Han var muslimernas högste ledare före och under tredje korståget. Salah ad-Din betyder "Trons rättskaffenhet".
  • 萨拉丁（1137年或1138年-1193年），全名萨拉丁·优素福·本·阿尤布·本·沙迪·本·马尔旺·艾勒-阿尤比，简称為阿尤布的萨拉丁，意思是「世界的繁荣和信仰」。他為埃及阿尤布王朝的第一位君主，頭銜是苏丹，1174年-1193年在位。 萨拉丁是埃及歷史的民族英雄，因為他在阿拉伯人抗击十字军东征的過程中，表现出卓越的领袖作為、骑士风度、军事才能，闻名於基督徒和穆斯林世界。他为人慷慨，从不吝惜钱财，死后的财产只有几个第纳尔，還不够支付葬礼费用。
  • Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb (c. 1138 – March 4, 1193), better known in the Western world as Saladin, was a Kurdish Muslim, who became the first Sultan of Egypt and Syria, and founded the Ayyubid dynasty. He led Muslim and Arab opposition to the Franks and other European Crusaders in the Levant. At the height of his power, his sultanate included Egypt, Syria, Mesopotamia, Hejaz, and Yemen.
  • Al-Nāsir Salāh ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb (en kurdo, Selaheddîn Eyûbîen, y en árabe, صلاح الدين يوسف الأيوبي, que quiere decir Yusuf, hijo de Ayyub), más conocido en occidente como Saladino, Saladín, Saladin o Saladine, fue uno de los grandes gobernantes del mundo islámico, siendo Sultán de Egipto y Siria e incluyendo sus dominios Palestina, Mesopotamia, Yemen, Hiyaz y Libia. Con él comenzó la dinastía ayubí, que gobernaría Egipto y Siria en los años posteriores a su muerte.
  • Saladin oli kurdilainen muslimihallitsija joka perusti aijubidien dynastian Egyptissä ja Syyriassa. Hän taisteli myös ristiretkeilijöitä vastaan ja tuli tunnetuksi sotataidoistaan ja armeliaisuudestaan. Saladin oli syntyjään kurdi. Vuonna 1152 hän astui Syyrian hallitsijan Nuruldinin palvelukseen ja osoitti pian pätevyytensä taisteluissa ristiretkivaltioita vastaan.
  • Salahadin Ayyubi, mest kjent som Saladin i Europa var en kurdisk muslimsk politisk og militær leder. Han var sultan i Egypt og Syria, og grunnla Ayyubide-dynastiet som på sitt største hadde kontroll over Egypt, Syria, Irak, Hijaz, Jemen og Kurdistan. Saladin er i både den kristne og muslimske verden kjent som en dyktig hærfører under det tredje korstog, hvor han gjenerobret Kongeriket Jerusalem fra korstogfarerne.
  • Saladyn, Al-Malik an-Nasir Salah ad-Dunja wa-ad-Din Abu al-Muzzafar Jusuf ibn Ajjub ibn Szazi Al-Kurdi w skrócie Salah ad-Din al-Ajjubi – wódz i polityk muzułmański pochodzenia kurdyjskiego, sułtan Egiptu, władca imperium rozciągającego się od Sudanu po Syrię, od Jemenu przez Półwysep Arabski, północny Irak do wschodniej Turcji, uważany za założyciela dynastii Ajjubidów.
  • Saladino foi um chefe militar curdo muçulmano que se tornou sultão do Egito e da Síria e liderou a oposição islâmica aos cruzados europeus no Levante. No auge de seu poder, seu domínio se estendia pelo Egito, Síria, Iraque, Iêmen e pelo Hijaz. Foi responsável por reconquistar Jerusalém das mãos do Reino de Jerusalém, após sua vitória na Batalha de Hattin e, como tal, tornou-se uma figura emblemática na cultura curda, árabe, persa, turca e islâmica em geral.
  • Это статья о средневековом правителе. О провинции в Ираке см. Салах-эд-Дин (провинция) Салах ад-Динصلاح الدين يوسف ابن ايوبФайл:Standbeeld Saladin Damascus.
  • Al-Malik an-Nâsir Salâh ad-Dîn Yûsuf, ou Saladin est le premier dirigeant de la dynastie ayyoubide, qui a régné en Égypte de 1169 à 1250 et en Syrie de 1174 à 1260. Lui-même dirige l’Égypte de 1169 à 1193, Damas de 1174 à 1193 et Alep de 1183 à 1193. Son nom, an-Nâsir, signifie « celui qui reçoit la victoire de Dieu » et Saladin signifie la « rectitude de la Foi ».
rdfs:label
  • Saladin
  • Saladin
  • Saladino
  • Saladin
  • Saladin
  • Saladino
  • サラーフッディーン
  • Saladin
  • Saladin
  • Saladyn
  • Saladino
  • Салах ад-Дин
  • Saladin
  • 萨拉丁
owl:sameAs
foaf:depiction
foaf:givenName
  • Ṣalāḥ al-Dīn Yūsuf ibn
foaf:name
  • Ṣalāḥ ad-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb
  • Ṣalāḥ al-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb
foaf:page
foaf:surname
  • Ayyūb
is dbpedia-owl:commander of
is dbpedia-owl:parent of
is dbpedia-owl:predecessor of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:after of
is dbpprop:before of
is dbpprop:commander of
is dbpprop:commanders of
is dbpprop:father of
is dbpprop:leader of
is dbpprop:predecessor of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of