| dbpprop:abstract
|
- Saint David (c. 500–589) was a church official; he was later regarded as a saint and as the patron saint of Wales. In contrast with the other national patron saints of the British Isles, Saints George, Andrew and Patrick, David is a native of the country of which he is patron saint, and a relatively large amount of information is known about his life. However, his birth date is still uncertain, as suggestions range from 462 to 512.
- Der heilige David, (* um 512; † 587, in der walisischen Sprache als Dewi Sant bekannt, war Bischof von Menevia, der später als Heiliger betrachtet wurde und als Schutzpatron von Wales gilt. Er unterscheidet sich von anderen Nationalheiligen, wie z. B. Englands Heiligem Georg dadurch, dass relativ viel über sein Leben bekannt ist. David war ein Mitglied der königlichen Familie von Cunedda. Rhygyfarch schreibt, dass David der Sohn des sanctus rex ceredigionis gewesen sei, wobei Sanctus in diesem Fall als Eigenname der Person interpretiert wird, die von den Walisern als Saint Sant verehrt wird, während die tatsächliche Bedeutung heiliger König von Ceredigion ist. Der König von Ceredigion in dieser Zeit war nach der Landestradition Gwyddno Garanhir. Der Titel Garanhir oder Kranichbein bezeichnet bei den Druiden, die ihn verliehen, sicher eine spirituelle Fähigkeit. Als Sohn von König Gwyddno war David Enkel des Königs Ceredig, Neffe des Königs Maelgwn von Gwynedd und ein Bruder des Thronfolgers Elphin, dem Pflegevater und ersten Schirmherrn des Barden Taliesin. Er wurde bekannt als Lehrer, Prediger und Klostergründer in Britannien und der Bretagne in einer Zeit, als benachbarte Regionen noch weitgehend heidnisch waren. Er stieg in einer Diözese auf, saß zwei Synoden vor, pilgerte nach Jerusalem, wo er vom Patriarchen zum Bischof gesalbt wurde, und Rom. Die Kathedrale von St Davids steht heute an dem Platz des Klosters, das er an einem abgelegenen und ungastlichen Ort in Pembrokeshire gründete. Davids Klosterregel schrieb vor, dass Mönche den Pflug selbst und ohne die Hilfe der Kraft von Tieren zu ziehen hatten; sie durften nur Wasser trinken, nur Brot mit Salz und Kräutern essen; sie sollten den Abend im Gebet verbringen, schreibend und lesend. Kein persönlicher Besitz war erlaubt: selbst zu sagen mein Buch war ein Verstoß. Sein Symbol ebenso wie das Symbol von Wales ist der Lauch. Das bekannteste Wunder, das mit ihm in Verbindung gebracht wird, soll bei einer Gelegenheit stattgefunden haben, als er inmitten einer großen Menschenmenge predigte. Als die Leute im Hintergrund sich beklagten, dass sie ihn weder sehen noch hören konnten, habe sich der Boden, auf dem er stand, angeblich zu einem kleinen Hügel angehoben, so dass jeder eine gute Sicht hatte. Das Dorf, in dem sich dies ereignet haben soll, heißt heute Llanddewi Brefi. Eine prosaischere Version der Geschichte ist, dass er einfach den Teilnehmern empfohlen habe, auf einen Hügel zu steigen. Das Dokument, das viel von den überlieferten Erzählungen über David enthält, ist Buchedd Dewi, eine Hagiographie, die von Rhygyfarch im 11. oder 12. Jahrhundert geschrieben wurde. Eines von Rhygyfarchs Zielen mit dieser Schrift war es, mehr Unabhängigkeit für die walisische Kirche zu erreichen, die nach der normannischen Invasion in England 1066 in Gefahr war. Es ist bedeutsam, dass gesagt wird, David habe den Pelagianismus angeklagt, als der Boden, auf dem er stand, sich hob. Wilhelm von Malmesbury berichtet, David habe Glastonbury besucht, in der Absicht, die Abtei von Glastonbury zu weihen sowie ihr einen Reisealtar einschließlich eines großen Saphirs zu spenden. Er hatte aber eine Vision von Jesus, der gesagt habe, die Kirche sei von ihm selbst vor langer Zeit seiner Mutter gewidmet worden, und es sei nicht schicklich, sie durch menschliche Hand neu zu widmen. Also bevollmächtigte David statt dessen einen Erweiterungsbau, östlich der alten Kirche . Ein Manuskript gibt an, dass ein Saphir-Altar unter den Gütern gewesen sei, die König Heinrich VIII. tausend Jahre später bei der Auflösung der Abtei beschlagnahmt habe. Es gibt nicht nachweisbare Angaben, dass dieser Saphir sich nun unter den Britische Kronjuwelen befinde. Seine letzten Worte, dem Buchedd Dewi folgend, waren: "Seid standhaft, Brüder, und macht die kleinen Dinge. " Ungleich vielen zeitgenössischen Heiligen, die die Waliser sich selbst gaben, wurde David im Jahr 1120 durch den Papst Calixt II. tatsächlich kanonisiert. Sein Gedenktag, der Saint David’s Day, ist der 1. März.
- Sant David (en gal·lès Dewi Sant) va ser un bisbe catòlic que posteriorment esdevingué sant i patró de Gal·les. Sant David contrasta amb altres sants patrons, com Sant Jordi per Catalunya o Anglaterra, perquè la seva vida està força documentada. Tot i així, la seva data de naixement és desconeguda, i les propostes la situen en un ventall que va del 462 al 512.
- San David (conocido en Idioma galés como Dewi Sant) fue un hombre de iglesia, más tarde canonizado y declarado santo patrón de Gales. Se sabe relativamente bastante acerca de la vida de San David, lo que contrasta con lo que sucede con otros santos patrones, como San Jorge en Inglaterra. Sin embargo, su fecha de nacimiento se desconoce con seguridad, aunque se considera que debió nacer entre 462 y 512.
- Saint David, connu en gallois sous l'appellation Dewi Sant, est le saint patron du Pays de Galles. Sa fête, le 1 mars, est fête nationale galloise. Le poireau est le symbole du saint, ainsi que la jonquille: c'est le même mot (cenhinen) en gallois.
- San David (conosciuto in gallese come Dewi Sant) è il patrono del Galles. La sua data di nascita non è certa, ma si ritiene che sia nato tra il 462 e il 512. È venerato come santo sia dalla Chiesa anglicana che dalla Chiesa cattolica (canonizzazione avvenuta da parte di Callisto II nel 1120) ed è festeggiato il 1º marzo. Rhygyfarch, agiografo del tardo XI secolo e autore di una vita di David, scriveva che questi era il figlio del sanctus rex ceredigionis, dove Santo è stato interpretato come un nome proprio e identificato con Sandde, re di Ceredigion. Però questa frase latina può anche significare semplicemente: un re santo di Ceredigion. Al tempo in cui si presume David sia nato, il sovrano di Ceredigion dovrebbe essere stato Usai. Sandde, invece, sembra fosse il fratello, e quindi era probabilmente sovrano solo di una parte di Ceredigion. I due erano figli di Ceredig, fondatore di Ceredigion. David fu il frutto di una violenza subita da Non (o forse solo "nun" che in inglese significa suora), figlia di Cynyr, signore di Caer Goch, che secondo l'agiografo lo partorì su una scogliera, nel mezzo di una violenta tempesta. Divenne noto come insegnante e predicatore, fondò dei monasteri in Gran Bretagna e Bretagna, in un periodo in cui il paganesimo era ancora molto diffuso, specialmente nelle regioni vicine che trecento anni più tardi si unirono a formare l'Inghilterra. Fu nominato vescovo e presiedette in due sinodi; andò in pellegrinaggio a Gerusalemme e a Roma. La cattedrale di San David si trova sul territorio del monastero da lui fondato in una remota area del Pembrokeshire. La regola monastica di David prevedeva che i monaci dovessero loro stessi tirare l'aratro senza l'ausilio di alcun animale; dovessero bere solo acqua, mangiare soltanto pane con sale ed erbe e trascorrere le serate nella preghiera, nella lettura e nella scrittura. Non potessero inoltre avere alcuna proprietà. Il suo simbolo (che è anche il simbolo del Galles) è il porro. La tradizione agiografica attribuisce a David vari miracoli tra i quali il più noto sarebbe avvenuto quando egli stava predicando nel mezzo di una grande folla. Quando coloro che si trovavano molto lontani da lui si lamentarono, dicendo che non potevano vederlo e neppure sentirlo, la terra su cui lui si trovava si sarebbe sollevata, formando una piccola collina, in modo che tutti potessero vederlo bene. Sempre secondo le stesse fonti il presunto miracolo sarebbe avvenuto nell'odierno villaggio di "Llanddewi Brefi". Un'altra versione parla invece molto più semplicemente di un movimento della folla verso la collina. È significativo il fatto che, stando al racconto, David abbia denunciato il Pelagianesimo prima che la terra crescesse sotto di lui. Il documento che raccoglie la maggior parte dei racconti tradizionali su san David è Buchedd Dewi, agiografia scritta sul finire dell'XI secolo da Rhygyfarch. Uno degli obiettivi di questo autore era che il suo documento potesse stabilire una certa indipendenza per la chiesa gallese, che stava rischiando di perdere la propria indipendenza dopo l'invasione normanna dell'Inghilterra. Secondo Guglielmo di Malmesbury, David visitò Glastonbury con l'intenzione di consacrare l'abbazia e di donare un altare mobile, che comprendeva un grande zaffiro. Avrebbe però avuto una visione in cui Gesù gli diceva che la chiesa era stata dedicata molto tempo prima da lui stesso a sua madre e che non era decoroso che venisse ri-consacrata da mani umane. Allora David avrebbe preferito commissionare un'estensione dell'abbazia, ad est della vecchia chiesa (le dimensioni di questa estensione sono state verificate archeologicamente nel 1921). Un manoscritto indica che uno zaffiro era tra gli oggetti che Enrico VIII d'Inghilterra confiscò all'abbazia. Ci sono indicazioni inverificabili che lo zaffiro si troverebbe ora fra i gioielli della corona. Dewi sarebbe vissuto più di 100 anni e sarebbe morto un martedì, il 1º marzo o del 589 o, più probabilmente, del 590. Secondo la tradizione, il monastero si sarebbe riempito di angeli, mentre Cristo avrebbe accolto la sua anima. Sempre secondo Rhigyfarch, la domenica precedente la morte, nel corso di un sermone avrebbe pronunciato le seguenti parole: "siate allegri e mantenete la vostra fede e la vostra dottrina religiosa. Fate le piccole cose che avete visto fare e sentito dire da me. Camminerò il percorso che i nostri padri hanno percorso prima di noi". E la frase "fate le piccole cose" (Gwnewch y pethau bychain) è oggi molto famosa nel Galles. Sarebbe stato sepolto in quella che poi sarà chiamata Cattedrale di San David e la sua presunta tomba è stata meta di pellegrinaggi lungo tutto il Medioevo.
- 聖デイヴィッド (David、ウェールズ語:Dewi Sant、500年頃 - 589年頃)は、ウェールズの聖職者。ウェールズの守護聖人。カトリック教会・聖公会・西方奉神礼正教で聖人。祝日は3月1日で、セント・デイヴィッズ・デイと呼ばれてウェールズの祝日となっており、パレードが行われる(年によっては灰の水曜日と重ならないよう調整される)。芸術では、肩に鳩をのせ、司教祭服を着た姿で描かれる。 イングランドの守護聖人ジョージ、スコットランドの守護聖人アンドルーとは違い、地元ウェールズ出身の守護聖人である。その前半生はよく知られていない。大部分が異教の世界であったウェールズ、コーンウォール、ブルターニュにおいて信徒定住地や教会を造り続けた。彼は司教座を立ち上げ、教会会議を2度開催し、エルサレムとローマへ巡礼した。彼の菩提寺として中世を通して巡礼地となっていたセント・デイヴィッド大聖堂は、かつて彼がペンブロークシャーに建てた修道院の跡地に建てられた。彼は質素な生活と禁欲主義を実行し、信徒らにも菜食主義を説いた。デイヴィッド自身とウェールズの国花・国章となっているのは、リーキである。 当時としては非常に高齢まで生き(一説には100歳とも)、亡くなったときには彼の魂を迎えに天使を伴ったキリストが現れたという。1123年、ローマ教皇カリクトゥス2世によって列聖された。
- David van Wales, ook Dewi, was een bisschop en heilige uit Wales. David was afkomstig uit een adellijke familie. Zijn moeder zou Nonnita geweest zijn. Hij leefde als kluizenaar en strenge asceet in de bergen van Wales. Nadat hij tot priester was gewijd, ging hij op missiereis tot in het Heilig Land, waar hij bisschop zou worden. Hij werd de eerste bisschop van Mynyw. Bij zijn terugkeer in Wales speelde hij tussen 560 en 569 een belangrijke rol in twee synoden die zich uitspraken tegen het pelagianisme, een leer die onder meer het bestaan van de erfzonde ontkende. David stichtte vele kerken in het zuiden van Wales. Hij stierf in de armen van Aiden van Ferns, zijn geliefde leerling. Zijn graf in het toenmalige Mynyw was tot aan de reformatie een belangrijk bedevaartsoord. In 966 werden de overblijfselen van David van Menevia naar Glastonbury overgebracht. Hij werd heilig verklaard door Paus Calixtus II in 1120. Zijn feestdag is op 1 maart. David is de patroonheilige van Wales.
- Święty Dawid chrześcijański święty, biskup walijski, patron Walii. Kanonizowany w 1120 r. przez papieża Kaliksta II. Członek najstarszego ruchu monastycznego Kościoła Zachodniego (monastyzm celtycki/iroszkocki). Założył klasztor w Pembroke. Jego imię nosi wiele kościołów, a święto, jedno z najważniejszych, obchodzone jest 1 marca.
- São Davi, padroeiro do País de Gales, festejado em 1º de março. Também conhecido com David, o bretão.
- Святой Давид Валлийский —, Давид Меневийский — епископ, просветитель и святой покровитель Уэльса. Почитается как святой в католической, англиканской и православной церквах.
- David av Menevia, född cirka 500, död 1 mars 589 i St David's, Pembrokeshire, var en walesisk kyrkoman, biskop av St David's. Helgon inom Romersk-katolska kyrkan med festdag 1 mars och Wales skyddshelgon. Han grundade ett kloster i Mynyw (Menevia), den judiska delen av samfundet tillber löken som är en av de rotfrukter som David av Menevia är hårt sammanknippad med.
|
| rdfs:comment
|
- Saint David (c. 500–589) was a church official; he was later regarded as a saint and as the patron saint of Wales. In contrast with the other national patron saints of the British Isles, Saints George, Andrew and Patrick, David is a native of the country of which he is patron saint, and a relatively large amount of information is known about his life. However, his birth date is still uncertain, as suggestions range from 462 to 512.
- Der heilige David, (* um 512; † 587, in der walisischen Sprache als Dewi Sant bekannt, war Bischof von Menevia, der später als Heiliger betrachtet wurde und als Schutzpatron von Wales gilt. Er unterscheidet sich von anderen Nationalheiligen, wie z. B. Englands Heiligem Georg dadurch, dass relativ viel über sein Leben bekannt ist. David war ein Mitglied der königlichen Familie von Cunedda.
- Sant David (en gal·lès Dewi Sant) va ser un bisbe catòlic que posteriorment esdevingué sant i patró de Gal·les. Sant David contrasta amb altres sants patrons, com Sant Jordi per Catalunya o Anglaterra, perquè la seva vida està força documentada. Tot i així, la seva data de naixement és desconeguda, i les propostes la situen en un ventall que va del 462 al 512.
- San David (conocido en Idioma galés como Dewi Sant) fue un hombre de iglesia, más tarde canonizado y declarado santo patrón de Gales. Se sabe relativamente bastante acerca de la vida de San David, lo que contrasta con lo que sucede con otros santos patrones, como San Jorge en Inglaterra. Sin embargo, su fecha de nacimiento se desconoce con seguridad, aunque se considera que debió nacer entre 462 y 512.
- Saint David, connu en gallois sous l'appellation Dewi Sant, est le saint patron du Pays de Galles. Sa fête, le 1 mars, est fête nationale galloise. Le poireau est le symbole du saint, ainsi que la jonquille: c'est le même mot (cenhinen) en gallois.
- San David (conosciuto in gallese come Dewi Sant) è il patrono del Galles. La sua data di nascita non è certa, ma si ritiene che sia nato tra il 462 e il 512. È venerato come santo sia dalla Chiesa anglicana che dalla Chiesa cattolica (canonizzazione avvenuta da parte di Callisto II nel 1120) ed è festeggiato il 1º marzo.
- David van Wales, ook Dewi, was een bisschop en heilige uit Wales. David was afkomstig uit een adellijke familie. Zijn moeder zou Nonnita geweest zijn. Hij leefde als kluizenaar en strenge asceet in de bergen van Wales. Nadat hij tot priester was gewijd, ging hij op missiereis tot in het Heilig Land, waar hij bisschop zou worden. Hij werd de eerste bisschop van Mynyw.
- Święty Dawid chrześcijański święty, biskup walijski, patron Walii. Kanonizowany w 1120 r. przez papieża Kaliksta II. Członek najstarszego ruchu monastycznego Kościoła Zachodniego (monastyzm celtycki/iroszkocki). Założył klasztor w Pembroke. Jego imię nosi wiele kościołów, a święto, jedno z najważniejszych, obchodzone jest 1 marca.
- São Davi, padroeiro do País de Gales, festejado em 1º de março. Também conhecido com David, o bretão.
- Святой Давид Валлийский —, Давид Меневийский — епископ, просветитель и святой покровитель Уэльса. Почитается как святой в католической, англиканской и православной церквах.
- David av Menevia, född cirka 500, död 1 mars 589 i St David's, Pembrokeshire, var en walesisk kyrkoman, biskop av St David's. Helgon inom Romersk-katolska kyrkan med festdag 1 mars och Wales skyddshelgon. Han grundade ett kloster i Mynyw (Menevia), den judiska delen av samfundet tillber löken som är en av de rotfrukter som David av Menevia är hårt sammanknippad med.
|