| dbpprop:abstract
|
- The second of three barbarian sacks of Rome, the sack of 455 was at the hands of the Vandals, then at war with the usurping Western Roman Emperor Petronius Maximus. In 455, the Vandal king Geiseric sailed his powerful fleet from the capital in Carthage, up the Tiber, finally sacking Rome. The murder and usurpation of the previous Emperor Valentinian III by Petronius Maximus that same year was seen by Geiseric as an invalidation of his 442 peace treaty with Valentinian. Upon the Vandal arrival, according to the chronicler Prosper of Aquitaine, Pope Leo I besought Geiseric not to destroy the ancient city or murder its inhabitants. Geiseric agreed and the gates of Rome were thrown open to him and his men. Maximus, who fled rather than fight the Vandal warlord, was killed by a Roman mob outside the city. It is accepted that Geiseric looted great amounts of treasure from the city, and also took the Empress Licinia Eudoxia, Valentinian's widow, and her daughters hostage. One of these daughters was Eudocia, who was later to marry Geiseric's son Huneric. There is, however, some debate over the severity of the Vandal sack. The sack of 455 is generally seen by historians as being more thorough than the Visigothic sack of 410, because the Vandals plundered Rome for fourteen days whereas the Visigoths spent only three days in the city. The cause of most controversy, however, is the claim that the sack was relatively 'clean', in that there was little murder and violence, and the Vandals did not burn the buildings of the city. This interpretation seems to stem from Prosper's claim that Leo the Great managed to persuade Geiseric to refrain from violence. However, Victor of Vita records how many shiploads of captives arrived in Africa from Rome, with the purpose of being sold into slavery. Similarly, the Byzantine historian Procopius reports how at least one church was burnt down.
- El segundo de los tres saqueos de Roma llevados a cabo por los pueblos bárbaros fue el saqueo de Roma del año 455, llevado a cabo por los vándalos, que estaban en guerra con Petronio Máximo, emperador romano durante poco tiempo durante el año 455. En ese año, el rey vándalo Genserico zarpó con su poderosa flota de su capital en Cartago, subiendo el Tíber para saquear la ciudad de Roma. El asesinato de Valentiniano III y la ocupación del trono por Petronio Máximo había sido la excusa para que Genserico considerase que había quedado invalidado el tratado de paz firmado con Valentiniano el año 442. Tras la llegada de los vándalos, y según los relatos del cronista Próspero, el Papa León I el Magno imploró a Genserico para que no destruyese la ciudad o matase a sus habitantes. Genserico accedió y las puertas de Roma se abrieron para él y para sus hombres. Máximo huyó para no enfrentarse al jefe vándalo, pero murió a manos de una muchedumbre de ciudadanos romanos a las afueras de la ciudad. Se acepta el hecho de que Genserico saquó grandes cantidades de tesoros de la ciudad, y que inclusó tomó a la emperatriz Licinia Eudoxia, viuda de Valentiniano, y a sus hijas como rehenes. Una de estas hijas fue Eudocia, que más tarde se casaría con el hijo de Genserico, Hunerico. Existe, sin embargo, bastante debate acerca de la severidad del saqueo vándalo. El saqueo del año 455 generalmente es visto por los historiadores como más duro que el saqueo de Roma llevado a cabo por los visigodos en el año 410, debido a que los vándalos estuvieron quince días mientras que los visigodos sólo pasaron tres en la ciudad. La causa de la controversia, sin embargo, es la afirmación de que el saqueo fue relativamente limpio, y que se produjeron pocas muertes y hubo poca violencia, habiendo respetado los vándalos los edificios de la ciudad. Esta interpretación parece que procede del relato de Próspero de que León I logró persuadir a Genserico para que no fuera violento. En cualquier caso, Víctor de Vita hace un recuento de los cargamentos de cautivos que llegaron a África desde Roma para ser vendidos como esclavos. Al mismo tiempo, el historiador bizantino Procopio de Cesarea cuenta cómo al menos una iglesia fue incendiada.
- Il sacco di Roma del 2 giugno del 455 fu il secondo dei tre saccheggi di Roma ad opera delle popolazioni barbare e fu attuato dai Vandali, allora in guerra con l'Imperatore Petronio Massimo.
- Zdobycie Rzymu przez Wandalów miało miejsce w roku 455. W marcu 455 r. cesarzem rzymskim został Petroniusz Maksymus, który zmusił do małżeństwa wdowę po zamordowanym Walentynianie III, obiecaną zaś Genzerykowi Eudokię wydał za swojego syna Palladiusza. Decyzje te wywołały niezadowolenie ludności kraju, a dla Genzeryka były pretekstem do wypowiedzenia cesarzowi wojny. W maju 455 r. Genzeryk zebrał znaczne siły, przeprawiając się do Italii. Po wylądowaniu w okolicy Tybru Wandalowie skierowali się na Rzym, w którym doszło do wybuchu paniki. Uchodzącego z miasta Petroniusza pochwycił wrogi mu tłum, który zmasakrował cesarza, wyrzucając jego szczątki do Tybru. Dnia 2 czerwca Wandalowie wkroczyli do Rzymu nie napotykając oporu. Po spotkaniu z papieżem Leonem Wielkim, Genzeryk zgodził się na oszczędzenie miejscowej ludności. Podczas dwutygodniowego pobytu w mieście Wandalowie całkowicie je ograbili, biorąc do niewoli kobiety z rodziny cesarskiej: Eudoksję, Eudokię i Placydię. Po splądrowaniu miasta Genzeryk załadował olbrzymie łupy na okręty, kierując się do Kartaginy. Ogołocony z bogactw Rzym zaczął podupadać. Dnia 9 lipca 455 r. nowym cesarzem obwołano Awitusa. Literatura Daniel Gazda: Pola Katalaunijskie 451, Wyd. Bellona, Warszawa 2005.
- O segundo dos três saques bárbaros de Roma, o saque de 455, foi pelas mãos dos vândalos, então em guerra com o usurpador Imperador Romano do Ocidente, Petrónio Máximo. Em 455, o rei vândalo Genserico navegou com sua poderosa frota da sua capital em Cartago, até o Tibre e finalmente saqueou Roma. O assassinato e e usurpação do trono do imperador anterior por Petrónio Máximo no mesmo ano foi visto por Genserico como uma invalidação de seu tratado de paz de 442 com Valentiniano. Com a chegada dos vândalos, de acordo com Próspero, o Papa Leão I implorou a Genserico para não destruir a antiga cidade ou assassinar seus habitantes. Genserico concordou e as portas de Roma então abertas para ele e seus homens. Maximus, que fugiu em vez de lutar com com vândalos foi morto por um romano fora da cidade. É aceito que Genserico saqueou grandes tesouros da cidade, e também que tomou a viúva de Valentiniano, imperatriz Licínia Eudóxia, e suas filhas como reféns. Uma dessas filhas foi Eudócia, que mais tarde casou-se com Hunerico, filho de Genserico. Há, porém, algum debate sobre a severidade do saque vândalo. O saque de 455 é geralmente visto pelos historiadores como sendo mais destruidor que o saque de 410 pelos visigodos, porque os vândalos permaneceram em Roma por catorze dias, enquanto que os visigodos permaneceram apenas três. A causa de maior controvérsia, porém, é a alegação de que o saque foi relativamente "limpo"', e que não houve muitos assassinatos e violência, e os vândalos não queimaram edifícios na cidade. Esta interpretação parece vir de da alegação de Próspero de que o Papa Leão conseguiu persuadir Genserico a refrear a violência. Porém, Vítor de Vita registrou quantos carregamentos de cativos chegaram à Africa vindos de Roma, com o propósito de ser vendidos como escravos. Similarmente, o historiador bizantino Procópio relata que ao menos uma igreja foi destruída.
- Захват Рима вандалами — разграбление Рима вандалами в июне 455 года. Воспользовавшись переворотом в Риме, в результате которого был убит император Валентиниан III, король вандалов Гейзерих отправился из Карфагена с флотом на столицу Западной Римской империи. Город был захвачен без боя, оказавшись без войск и власти в результате убийства толпой узурпатора императорской власти Максима. Римский папа Лев I уговорил вандалов не разрушать город и не убивать жителей в обмен на сдачу Рима. Файл:Genseric sacking Rome 455. jpg Нашествие Гензериха на Рим. Эскиз К. Брюллова, ок. 1834 Разграбление Рима продолжалось 2 недели, были угнаны с целью получения выкупа тысячи пленников. С этими событиями связывают возникновение в конце XVIII века термина «вандализм», означающего бессмысленное уничтожение культурных ценностей.
|
| rdfs:comment
|
- The second of three barbarian sacks of Rome, the sack of 455 was at the hands of the Vandals, then at war with the usurping Western Roman Emperor Petronius Maximus. In 455, the Vandal king Geiseric sailed his powerful fleet from the capital in Carthage, up the Tiber, finally sacking Rome. The murder and usurpation of the previous Emperor Valentinian III by Petronius Maximus that same year was seen by Geiseric as an invalidation of his 442 peace treaty with Valentinian.
- El segundo de los tres saqueos de Roma llevados a cabo por los pueblos bárbaros fue el saqueo de Roma del año 455, llevado a cabo por los vándalos, que estaban en guerra con Petronio Máximo, emperador romano durante poco tiempo durante el año 455. En ese año, el rey vándalo Genserico zarpó con su poderosa flota de su capital en Cartago, subiendo el Tíber para saquear la ciudad de Roma.
- Il sacco di Roma del 2 giugno del 455 fu il secondo dei tre saccheggi di Roma ad opera delle popolazioni barbare e fu attuato dai Vandali, allora in guerra con l'Imperatore Petronio Massimo.
- Zdobycie Rzymu przez Wandalów miało miejsce w roku 455. W marcu 455 r. cesarzem rzymskim został Petroniusz Maksymus, który zmusił do małżeństwa wdowę po zamordowanym Walentynianie III, obiecaną zaś Genzerykowi Eudokię wydał za swojego syna Palladiusza. Decyzje te wywołały niezadowolenie ludności kraju, a dla Genzeryka były pretekstem do wypowiedzenia cesarzowi wojny. W maju 455 r. Genzeryk zebrał znaczne siły, przeprawiając się do Italii.
- O segundo dos três saques bárbaros de Roma, o saque de 455, foi pelas mãos dos vândalos, então em guerra com o usurpador Imperador Romano do Ocidente, Petrónio Máximo. Em 455, o rei vândalo Genserico navegou com sua poderosa frota da sua capital em Cartago, até o Tibre e finalmente saqueou Roma. O assassinato e e usurpação do trono do imperador anterior por Petrónio Máximo no mesmo ano foi visto por Genserico como uma invalidação de seu tratado de paz de 442 com Valentiniano.
- Захват Рима вандалами — разграбление Рима вандалами в июне 455 года. Воспользовавшись переворотом в Риме, в результате которого был убит император Валентиниан III, король вандалов Гейзерих отправился из Карфагена с флотом на столицу Западной Римской империи.
|