The Russo-Turkish War of 1877–1878 had its origins in a rise in nationalism in the Balkans as well as in the Russian goal of recovering territorial losses it had suffered during the Crimean War, reestablishing itself in the Black Sea and following the political movement attempting to free Balkan nations from the Ottoman Empire.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • 1877-04-24 (xsd:date)
dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
  • Russian: 27,512 killed in battle, missing in action, and died of wounds. 49,828 wounded. 46,000+ non-combat deaths, mostly from disease. Romanian: 4,302 dead and missing, 3,316 wounded, 19,904 sick.
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant

  • Serbia
    [[Image:Flag of the United Principalities of Romania (1862 - 1866).svg
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Russian Victory, Treaty of Berlin
dbpedia-owl:causalties
  • Russian: 27,512 killed in battle, missing in action, and died of wounds. 49,828 wounded. 46,000+ non-combat deaths, mostly from disease. Romanian: 4,302 dead and missing, 3,316 wounded, 19,904 sick.
dbpedia-owl:combatant

  • Serbia
    [[Image:Flag of the United Principalities of Romania (1862 - 1866).svg
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • 1877-04-24 (xsd:date)
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Russian Victory, Treaty of Berlin
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Russo-Turkish War of 1877–1878 had its origins in a rise in nationalism in the Balkans as well as in the Russian goal of recovering territorial losses it had suffered during the Crimean War, reestablishing itself in the Black Sea and following the political movement attempting to free Balkan nations from the Ottoman Empire. As a result of the war, the principalities of Romania, Serbia and Montenegro, each of which had had de facto sovereignty for some time, formally proclaimed independence from the Ottoman Empire. After almost five centuries of Ottoman domination (1396-1878), the Bulgarian state was reestablished as the Principality of Bulgaria, covering the land between the Danube River and the Balkan Mountains (except Northern Dobrudja which was given to Romania) and the region of Sofia, which became the new state's capital. The Congress of Berlin also allowed Austria-Hungary to occupy Bosnia and Herzegovina and the United Kingdom to take over Cyprus, while the Russian Empire annexed Southern Bessarabia and the Kars region.
  • Der Russisch-Osmanische Krieg von 1877–1878, auch Russisch-Türkischer Krieg (Auf Türkisch 93 Harbi), fand zwischen zwei der europäischen Großmächte, dem Russischen Reich und dem Osmanischen Reich, statt. Er hatte seine Ursachen im russischen Bestreben, einen Zugang zum Mittelmeer zu erlangen und die orthodoxen slawischen Völker des Balkans von der Herrschaft des islamischen Osmanischen Reiches zu befreien. Diese Nationen, die im Zuge des Krieges zum ersten Mal seit Jahrhunderten ihre Unabhängigkeit wiedererlangten, betrachten dieses Ereignis heute als die zweite Geburt ihrer nationalen Geschichte. In der bulgarischen Geschichtsschreibung spricht man offiziell vom Russisch-Türkischen Befreiungskrieg und dem Ende der Periode der Bulgarischen Wiedergeburt. Der Krieg bot auch Rumänien die Gelegenheit, seine volle Unabhängigkeit zu erklären. Obwohl es im Gegensatz zu anderen Gebieten des Balkans nie unmittelbarer Teil des Osmanischen Reiches war, stand es offiziell unter dessen Suzeränität. In der rumänischen Geschichte wird der Krieg daher als Rumänischer Unabhängigkeitskrieg bezeichnet. In der westeuropäischen Geschichtswahrnehmung ist dieser Krieg weit weniger bekannt als der vorhergehende Krimkrieg. Bekannter als der Russisch-Türkische Krieg von 1877/78 ist der Berliner Kongress, der kurz nach Kriegsende abgehalten wurde, und auf dem ein Teil der russischen Eroberungen wieder rückgängig gemacht wurde, um Russlands großen Machtzuwachs und vor allem eine Kontrolle des Bosporus zu verhindern.
  • La Guerra Russoturca de 1877–1878 va tenir els seus orígens en la voluntat russa d'aconseguir un accés a la Mar Mediterrània i alliberar els pobles eslaus dels Balcans de l'imperi Otomà. Fou la primera gran manifestació del paneslavisme i les nacions alliberades pels russos després de segles de la dominació turca encara consideren aquesta guerra com el segon començament de la seva nacionalitat.
  • La Guerra Ruso-Turca de 1877–1878, también conocida como la Guerra de Oriente, tuvo sus orígenes en la meta rusa de conseguir acceso al Mar Mediterráneo y liberar a los pueblos eslavos de la península Balcánica en el sureste de Europa del Imperio Otomano dominado por los turcos. Las naciones libradas por los rusos de siglos de yugo turco aún consideran esta guerra como el segundo comienzo de su nacionalidad. De ahí los títulos alternativos agregados a ella en las historiografías nacionalistas del siglo XX, tales como la Guerra Rumana de Independencia, la Guerra Búlgara de Independencia, etc.
  • Turkin sota käytiin Venäjän keisarikunnan ja Osmanien valtakunnan välillä vuosina 1877–1878. Sotaa on nimitetty eri maissa myös Romanian itsenäisyyssodaksi ja Bulgarian itsenäisyyssodaksi.
  • La guerre russo-turque de 1877-1878 est un conflit, qui opposa l'Empire ottoman à la Russie, la Roumanie, la Serbie et le Monténégro. C'est le premier conflit ayant comme toile de fond le panslavisme, assignant à la Russie le devoir de libérer les peuples slaves encore sous la domination turque et de constituer une confédération panslave qui irait de l'Elbe à l'Adriatique.
  • La Guerra turco-russa del 1877–1878 ebbe origine dalla volontà russa di ottenere uno sbocco sul Mar Mediterraneo e di imporre il proprio predominio ("liberare", nel linguaggio russo) le popolazioni slave residenti nei Balcani, occupati dall'Impero ottomano.
  • 露土戦争（ろとせんそう、1877年 - 1878年）は、ロシア帝国とオスマン帝国の間で起こった戦争のひとつ。（他の露土戦争については、露土戦争を参照。） ルーマニアではルーマニア独立戦争、トルコではヒジュラ暦の暦年にちなんで93年戦役とも呼ばれている。
  • De tiende Russisch-Turkse Oorlog of Russisch-Ottomaanse Oorlog woedde van 1877 tot 1878. In 1877 nam Rusland grote delen van Turkije in haar bezit en deelde deze uit onder de Slavische landen in de Balkan. Rusland droomde van de Bosporus en de Slaven maakten zich klaar om de Turkse leiders aan te vallen. Groot-Brittannië voelde zich genoopt de opmars van de Russen te stuiten, omdat daardoor de Britse machtspositie in de Middellandse Zee werd bedreigd, die door de aanleg van het Suezkanaal van groot belang was geworden voor het Britse koloniale rijk. De Vrede van San Stefano maakte in 1878 een voorlopig eind aan het conflict tussen Rusland en Turkije. De Vrede van San Stefano was zeer in het nadeel van de Turken en de volledige onafhankelijkheid van Roemenië, Servië en Montenegro werd vastgelegd. De Dobroedzja en Bessarabië kwamen aan Rusland en tussen de Donau en de Egeïsche Zee kwam een groot Bulgarije te liggen, dat een Ottomaanse vazalstaat moest worden, maar de eerste twee jaar nog militair door Rusland zou worden bezet. De andere grote mogendheden waren verbijsterd door de toegenomen macht van Rusland en een algemene Europese oorlog dreigde. Vooral dankzij de bemiddeling van Bismarck, die zich zelf in de rol van "eerlijke makelaar" zag, werden de geschillen bijgelegd op het Congres van Berlijn. Bij dat Congres van Berlijn werd Cyprus toegewezen aan Groot-Brittannië en Tunesië aan Frankrijk. Turkije kreeg krachtens de besluiten van dat congres een deel van het bij de Vrede van San Stefano verloren gebied terug en de Russische beschermeling, de vorst van Bulgarije, moest daarom flink wat gebied opgeven.
  • X Wojna rosyjsko-turecka – konflikt między Rosją a Wielką Portą w latach 1877-1878. Na frontach działania wojenne toczyły się od 24 kwietnia 1877 do 31 stycznia 1878.
  • Det rysk-turkiska kriget 1877-1878 utkämpades mellan Tsarryssland och Osmanska riket. Det grundades i den ryska avsikten att få tillträde till Medelhavet via Bosporen och Dardanellerna samt att bryta den osmanska överhögheten över de ortodoxt kristna slaviska folken på Balkan. Under kriget gick västmakterna in på den osmanska sidan eftersom de inte ville att Ryssland skulle få större makt. Tillsammans lyckades de begränsa de ryska framgångarna men kriget resulterade i långvariga oroligheter på Balkan. Fred slöts slutligen i och med fördraget i San Stefano den 3 mars 1878, enligt vilket Osmanska riket erkände Rumäniens, Serbiens och Montenegros självständighet, samt Bulgariens autonomi.
  • 93 Harbi ya da 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı Osmanlı padişahı II. Abdülhamit döneminde yapılan bir Osmanlı-Rus savaşıdır. Rumi takvime göre 1293 yılına denk geldiğinden Osmanlı tarihinde 93 Harbi olarak bilinir. Hem Tuna Cephesi'nde, hem de Kafkasya Cephesi'nde savaşılan 93 Harbi Osmanlı Devleti için büyük bir yenilgiyle sonuçlanmış; hem büyük bir toprak kaybına neden olmuş, hem de Rus ordusunun İstanbul'un eşiğine kadar ilerleyerek Osmanlı Devleti'nin varlığını tehdit etmesiyle sonuçlanmıştır.
dbpprop:caption
  • Plevna Monument near the walls of Kitai-gorod
dbpprop:casualties
  • 151,750+ killed, wounded, or captured
  • Russian: 27,512 killed in battle, missing in action, and died of wounds. 49,828 wounded. 46,000+ non-combat deaths, mostly from disease. Romanian: 4,302 dead and missing, 3,316 wounded, 19,904 sick.
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Russo-Romanian-Turkish War (1877–1878)
dbpprop:date
  • April 24 1877 – March 3 1878
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:place
dbpprop:reference
dbpprop:result
dbpprop:sing
  • on
dbpprop:territory
  • Reestablishment of the Bulgarian state; full independence of Romania, Serbia and Montenegro from Ottoman Empire
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • The Russo-Turkish War of 1877–1878 had its origins in a rise in nationalism in the Balkans as well as in the Russian goal of recovering territorial losses it had suffered during the Crimean War, reestablishing itself in the Black Sea and following the political movement attempting to free Balkan nations from the Ottoman Empire.
  • Der Russisch-Osmanische Krieg von 1877–1878, auch Russisch-Türkischer Krieg (Auf Türkisch 93 Harbi), fand zwischen zwei der europäischen Großmächte, dem Russischen Reich und dem Osmanischen Reich, statt. Er hatte seine Ursachen im russischen Bestreben, einen Zugang zum Mittelmeer zu erlangen und die orthodoxen slawischen Völker des Balkans von der Herrschaft des islamischen Osmanischen Reiches zu befreien.
  • La Guerra Russoturca de 1877–1878 va tenir els seus orígens en la voluntat russa d'aconseguir un accés a la Mar Mediterrània i alliberar els pobles eslaus dels Balcans de l'imperi Otomà. Fou la primera gran manifestació del paneslavisme i les nacions alliberades pels russos després de segles de la dominació turca encara consideren aquesta guerra com el segon començament de la seva nacionalitat.
  • La Guerra Ruso-Turca de 1877–1878, también conocida como la Guerra de Oriente, tuvo sus orígenes en la meta rusa de conseguir acceso al Mar Mediterráneo y liberar a los pueblos eslavos de la península Balcánica en el sureste de Europa del Imperio Otomano dominado por los turcos. Las naciones libradas por los rusos de siglos de yugo turco aún consideran esta guerra como el segundo comienzo de su nacionalidad.
  • Turkin sota käytiin Venäjän keisarikunnan ja Osmanien valtakunnan välillä vuosina 1877–1878. Sotaa on nimitetty eri maissa myös Romanian itsenäisyyssodaksi ja Bulgarian itsenäisyyssodaksi.
  • La guerre russo-turque de 1877-1878 est un conflit, qui opposa l'Empire ottoman à la Russie, la Roumanie, la Serbie et le Monténégro. C'est le premier conflit ayant comme toile de fond le panslavisme, assignant à la Russie le devoir de libérer les peuples slaves encore sous la domination turque et de constituer une confédération panslave qui irait de l'Elbe à l'Adriatique.
  • La Guerra turco-russa del 1877–1878 ebbe origine dalla volontà russa di ottenere uno sbocco sul Mar Mediterraneo e di imporre il proprio predominio ("liberare", nel linguaggio russo) le popolazioni slave residenti nei Balcani, occupati dall'Impero ottomano.
  • 露土戦争（ろとせんそう、1877年 - 1878年）は、ロシア帝国とオスマン帝国の間で起こった戦争のひとつ。（他の露土戦争については、露土戦争を参照。） ルーマニアではルーマニア独立戦争、トルコではヒジュラ暦の暦年にちなんで93年戦役とも呼ばれている。
  • De tiende Russisch-Turkse Oorlog of Russisch-Ottomaanse Oorlog woedde van 1877 tot 1878. In 1877 nam Rusland grote delen van Turkije in haar bezit en deelde deze uit onder de Slavische landen in de Balkan. Rusland droomde van de Bosporus en de Slaven maakten zich klaar om de Turkse leiders aan te vallen.
  • X Wojna rosyjsko-turecka – konflikt między Rosją a Wielką Portą w latach 1877-1878. Na frontach działania wojenne toczyły się od 24 kwietnia 1877 do 31 stycznia 1878.
  • Det rysk-turkiska kriget 1877-1878 utkämpades mellan Tsarryssland och Osmanska riket. Det grundades i den ryska avsikten att få tillträde till Medelhavet via Bosporen och Dardanellerna samt att bryta den osmanska överhögheten över de ortodoxt kristna slaviska folken på Balkan. Under kriget gick västmakterna in på den osmanska sidan eftersom de inte ville att Ryssland skulle få större makt.
  • 93 Harbi ya da 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı Osmanlı padişahı II. Abdülhamit döneminde yapılan bir Osmanlı-Rus savaşıdır. Rumi takvime göre 1293 yılına denk geldiğinden Osmanlı tarihinde 93 Harbi olarak bilinir.
rdfs:label
  • Russo-Turkish War (1877–1878)
  • Russisch-Osmanischer Krieg (1877–1878)
  • Guerra russoturca (1877–1878)
  • Guerra Ruso-Turca (1877-1878)
  • Turkin sota
  • Guerre russo-turque de 1877-1878
  • Orosz–török háború (1877–78)
  • Guerra turco-russa (1877-1878)
  • 露土戦争 (1877年)
  • Russisch-Turkse Oorlog (1877-1878)
  • X wojna rosyjsko-turecka
  • Rysk-turkiska kriget 1877-1878
  • 93 Harbi
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Russo-Romanian-Turkish War (1877–1878)
foaf:page
is dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf of
is dbpedia-owl:MilitaryPerson/battles of
is dbpedia-owl:battles of
is dbpedia-owl:partOf of
is dbpprop:battles of
is dbpprop:partof of
is dbpprop:redirect of