The Russo-Swedish War of 1656–1658 was fought by Russia and Sweden against the background of the simultaneous Northern Wars and the War for Ukraine. Despite initial successes, Tsar Alexis of Russia failed to secure his principal objective—to revise the Treaty of Stolbovo, which had stripped Russia of the Baltic coast at the close of the Ingrian War.

PropertyValue
dbpedia-owl:Event/date
  • 1661-06-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:MilitaryConflict/causalties
  • 13,000 Swedish soldiers dead
dbpedia-owl:MilitaryConflict/combatant
  • 22 px Swedish Empire
  • Russia
dbpedia-owl:MilitaryConflict/commander
dbpedia-owl:MilitaryConflict/partOf
dbpedia-owl:MilitaryConflict/place
dbpedia-owl:MilitaryConflict/result
  • Status quo ante bellum
dbpedia-owl:MilitaryConflict/strength
  • Finland: 2,230 in 1656
    In the end, 25,000 Swedish soldiers participated in the war.
  • Overall about 90,000 in the tsar's army, unknown number of direct participants
dbpedia-owl:causalties
  • 13,000 Swedish soldiers dead
dbpedia-owl:combatant
  • 22 px Swedish Empire
  • Russia
dbpedia-owl:commander
dbpedia-owl:date
  • 1661-06-21 (xsd:date)
dbpedia-owl:partOf
dbpedia-owl:place
dbpedia-owl:result
  • Status quo ante bellum
dbpedia-owl:strength
  • Finland: 2,230 in 1656
    In the end, 25,000 Swedish soldiers participated in the war.
  • Overall about 90,000 in the tsar's army, unknown number of direct participants
dbpedia-owl:thumbnail
dbpprop:abstract
  • The Russo-Swedish War of 1656–1658 was fought by Russia and Sweden against the background of the simultaneous Northern Wars and the War for Ukraine. Despite initial successes, Tsar Alexis of Russia failed to secure his principal objective—to revise the Treaty of Stolbovo, which had stripped Russia of the Baltic coast at the close of the Ingrian War. When Charles X of Sweden invaded Poland, captured Warsaw and announced his claims on the Russian conquests in the orbit of the Grand Duchy of Lithuania, Afanasy Ordin-Nashchokin (who led Russian diplomacy at the time) decided it was an opportune time to suspend hostilities against the weakened Polish-Lithuanian Commonwealth and to attack the rear of the Swedish Empire instead. To that end he opened negotiations and concluded a truce with Poland in summer 1656, a move which enraged a major ally of Russia, Ukrainian hetman Bogdan Khmelnytsky who maintained good relations with Sweden and was fighting against Poland. In July, a reserve force of the Russian army struck across Swedish Ingria and overran two key Baltic fortresses—Nöteborg and Nyen. A separate detachment advanced on Dorpat (Tartu), which fell in October. The main forces marched along the bank of the Western Dvina towards Riga, taking Daugavpils and Koknese on their way. By the end of August, the capital of Livonia was besieged and bombarded. As Russia had no full-fledged navy to intercept reinforcements coming to the Swedish garrison across the Baltic, Riga managed to hold out until October, when foreign officers commanding a small Russian flotilla defected to the other side and the Russians had to lift the siege. In the aftermath of this reverse, the Swedes recaptured much of Ingria, took the Pskov Monastery of the Caves and inflicted a heavy defeat on the Russian general Matvey Sheremetev at Walk (Valga) in 1657. By the end of 1658, Denmark was knocked out of the Northern Wars and the Ukrainian Cossacks under Khmelnytskyi's successor, Ivan Vyhovsky, allied themselves with Poland, changing the international situation drastically and inducing the tsar to resume the war against Poland as soon as possible. Under such circumstances, it was necessary to bring the Swedish adventure to a speedy end. On 20 December Ordin-Nashchokin negotiated with Sweden the Treaty of Valiesar (Vallisaare), whereby Russia was allowed to keep the conquered territories in present-day Latvia and Estonia — Koknese, Aluksne, Dorpat, Nyslott — for three years. When the term expired, Russia's military position in the Polish war had deteriorated to such a point that the tsar could not allow himself to be involved into a new conflict against powerful Sweden. His boyars had no other choice but to sign in 1661 the Treaty of Kardis (Kärde), which obliged Russia to yield its Livonian and Ingrian conquests to Sweden, confirming the provisions of the Treaty of Stolbovo. This settlement was observed until the Great Northern War broke out in 1700.
  • Ruptuurisota oli Venäjän ja Ruotsin välillä vuosina 1656–1658 käydyn Pohjan sodan sivunäyttämö Karjalassa ja Inkerissä. Ruptuurisotaa nimitetään myös Kaarle X Kustaan Venäjän-sodaksi, joskin erityisesti ruotsalaisessa asiayhteydessä siihen tuolloin liitetään myös tilanteeseen liittyneet taistelut Liivinmaalla. Sodan tärkeimpiä syitä oli Venäjän tarve vapaaseen kauppareittiin Itämerelle. Toinen seikka sodan taustalla oli Käkisalmen läänin ortodoksiväestön asema, joka nähtiin poliittisena sekä Ruotsissa että Venäjällä. Sodan vaikutukset alueella olivat merkittävät, sillä sodan aikana ortodoksien muuttoliike Venäjälle kasvoi maastapaoksi. Väestön siirtymisen seurauksena Käkisalmen läänin väestöpohja muuttui lyhyessä ajassa karjalan kieltä puhuvista ortodokseista pääosin Savosta muuttaneisiin luterilaisiin talonpoikiin, läänin eteläosassa pääosa uudisasukkaista tuli Viipurin Karjalasta. Sana ruptuuri tarkoittaa repeämää. Ruptuurisodalla viitataan yhteiskunnalliseen repeämään, välirikkoon ortodoksisen ja luterilaisen väestön välillä.
  • De Russisch-Zweedse Oorlog van 1656 tot 1658 was een militair conflict tussen Zweden en het Tsaardom Rusland waarbij de Russen probeerden om de toegang tot de Oostzee terug te krijgen, die ze na de Ingrische Oorlog hadden verloren. Het conflict was onderdeel van de Noordse Oorlogen tussen Zweden en een aantal andere Europese landen. Zweden groeide in de 17e eeuw uit tot een Europese grootmacht die het grootste deel van de gebieden langs de Oostzee in bezit had. Na de Russische nederlaag tegen Zweden in de Ingrische Oorlog moesten de Russen Ingermanland (het gebied rond het huidige Sint-Petersburg) afstaan aan de Zweden. In 1654 viel Rusland het Pools-Litouwse Gemenebest binnen. De Zweedse koning Karel X maakte gebruik van de situatie en viel zelf een jaar later Polen-Litouwen binnen. De Zweden veroverden Warschau en eisten de door de Russen veroverde gebieden op. De Russen sloten hierop een wapenstilstand met Polen-Litouwen en verklaarden de oorlog aan Zweden. In juli 1656 vielen Russische troepen Ingermanland binnen en veroverden de forten Nöteborg en Nyen. Een tweede Russische eenheid nam in oktober Tartu in. De Russische hoofdmacht marcheerde naar Riga en begon in augustus een belegering en bombardement van de stad. De Russen hadden echter geen noemenswaardige marine, zodat de Zweden de stad konden blijven bevoorraden. In oktober moesten de Russen het beleg van Riga beëindigen, waarna de Zweden weer het grootste deel van Ingermanland heroverden en de Russische generaal Sheremetev in 1657 een zware nederlaag toebrachten. In september 1658 veranderde de Poolse situatie drastisch toen de Kozakken in Oekraïne, die eerst aan Russische kant hadden gevochten, zich bij het Pools-Litouwse Gemenebest aansloten. Ook hadden de Denen in februari 1658 vrede met Zweden gesloten. Hierop besloot de Russische tsaar Aleksej I om de onsuccesvolle oorlog met Zweden te beëindigen en zijn aandacht weer volledig op Polen-Litouwen te richten. Op 28 december tekenden de Zweden en Russen het Verdrag van Valiesar, een wapenstilstand waarbij de Russen voor een periode van drie jaar de bezette gebieden in Ingermanland en Lijfland mochten behouden. In 1661, na afloop van de termijn van drie jaar, zag het er slecht uit voor de Russen in de oorlog met Polen-Litouwen. De Russen besloten daarom om een permanente vrede met Zweden te sluiten. Op 21 juni werd de Vrede van Kardis ondertekend, waarbij Rusland alle veroverde Zweedse gebieden weer opgaf. De vrede bleef bewaard tot het uitbreken van de Grote Noordse Oorlog in 1700.
  • Wojna rosyjsko-szwedzka miała miejsce w latach 1656-1658. Część II wojny północnej. Rosjanie rozpoczęli konflikt w 1656 r. Po zawarciu z Rzeczpospolitą rozejmu w Niemieży nasilili działania. W krótkim czasie oddziały rosyjskie zajęły szwedzkie twierdze w ujściu Newy. Oblężenie Rygi (sierpień-wrzesień 1656) zakończyło się jednak niepowodzeniem. W 1658 r. car Aleksy I Michałowicz widząc, że dalsze prowadzenie wojny nie przyniesie mu zwycięstwa, zdecydował się na rozejm. W wyniku układu Szwedzi utrzymali swoje zdobycze nad Bałtykiem. Wojna miała związek z II wojną północną i wpłynęła na jej przebieg angażując część sił szwedzkich. Jednak wobec nieudolności działań wojsk rosyjskich i odnowienia walk Rosji z Rzecząpospolitą Rosjanie i Szwedzi podpisali pokój w Kardis.
  • Русско-шведская война 1656-1658 годов велась Россией за возвращение русских земель на побережье Финского залива, захваченных шведами в XVI-XVII веках и выход к Балтийскому морю.
  • Karl X Gustavs ryska krig kallas kriget mellan Ryssland och Sverige 1656 - 1661. Kriget inleddes av Ryssland, när Sverige var djupt involverat i Karl X Gustavs polska krig, och slutade utan territoriella förändringar. Stridigheterna upphörde 1658 men kriget slutade formellt med Freden i Kardis 1661, då Karl XI regerade i Sverige.
dbpprop:casualties
  • 13,000 Swedish soldiers dead
  • more than 16,500 in the major battles, total number of losses unknown
dbpprop:casusbelli
  • Russian expansionism.
dbpprop:combatant
dbpprop:commander
dbpprop:conflict
  • Russo–Swedish War 1656-1661
dbpprop:date
  • July 1656 - June 21 1661
dbpprop:partof
dbpprop:place
dbpprop:result
dbpprop:strength
  • Finland: 2,230 in 1656
    In the end, 25,000 Swedish soldiers participated in the war.
  • Overall about 90,000 in the tsar's army, unknown number of direct participants
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
dbpprop:wordnet_type
rdf:type
rdfs:comment
  • The Russo-Swedish War of 1656–1658 was fought by Russia and Sweden against the background of the simultaneous Northern Wars and the War for Ukraine. Despite initial successes, Tsar Alexis of Russia failed to secure his principal objective—to revise the Treaty of Stolbovo, which had stripped Russia of the Baltic coast at the close of the Ingrian War.
  • Ruptuurisota oli Venäjän ja Ruotsin välillä vuosina 1656–1658 käydyn Pohjan sodan sivunäyttämö Karjalassa ja Inkerissä. Ruptuurisotaa nimitetään myös Kaarle X Kustaan Venäjän-sodaksi, joskin erityisesti ruotsalaisessa asiayhteydessä siihen tuolloin liitetään myös tilanteeseen liittyneet taistelut Liivinmaalla. Sodan tärkeimpiä syitä oli Venäjän tarve vapaaseen kauppareittiin Itämerelle.
  • De Russisch-Zweedse Oorlog van 1656 tot 1658 was een militair conflict tussen Zweden en het Tsaardom Rusland waarbij de Russen probeerden om de toegang tot de Oostzee terug te krijgen, die ze na de Ingrische Oorlog hadden verloren. Het conflict was onderdeel van de Noordse Oorlogen tussen Zweden en een aantal andere Europese landen. Zweden groeide in de 17e eeuw uit tot een Europese grootmacht die het grootste deel van de gebieden langs de Oostzee in bezit had.
  • Wojna rosyjsko-szwedzka miała miejsce w latach 1656-1658. Część II wojny północnej. Rosjanie rozpoczęli konflikt w 1656 r. Po zawarciu z Rzeczpospolitą rozejmu w Niemieży nasilili działania. W krótkim czasie oddziały rosyjskie zajęły szwedzkie twierdze w ujściu Newy. Oblężenie Rygi (sierpień-wrzesień 1656) zakończyło się jednak niepowodzeniem. W 1658 r.
  • Русско-шведская война 1656-1658 годов велась Россией за возвращение русских земель на побережье Финского залива, захваченных шведами в XVI-XVII веках и выход к Балтийскому морю.
  • Karl X Gustavs ryska krig kallas kriget mellan Ryssland och Sverige 1656 - 1661. Kriget inleddes av Ryssland, när Sverige var djupt involverat i Karl X Gustavs polska krig, och slutade utan territoriella förändringar. Stridigheterna upphörde 1658 men kriget slutade formellt med Freden i Kardis 1661, då Karl XI regerade i Sverige.
rdfs:label
  • Russo-Swedish War (1656–1658)
  • Ruptuurisota
  • Russisch-Zweedse Oorlog (1656-1658)
  • Wojna rosyjsko-szwedzka (1656-1658)
  • Русско-шведская война 1656—1658
  • Karl X Gustavs ryska krig
owl:sameAs
skos:subject
foaf:depiction
foaf:name
  • Russo–Swedish War 1656-1661
foaf:page
is dbpprop:redirect of