| dbpprop:abstract
|
- Romanesque Revival (or Neo-Romanesque) is a style of building employed in the late 19th century inspired by the 11th and 12th century Romanesque style of architecture. Popular features of these revival buildings are round arches, semi-circular arches on windows, and belt courses. Unlike the historic Romanesque style, however, Romanesque Revival buildings tended to feature more simplified arches and windows than their historic counterparts. The style was quite popular for courthouses and university campuses in the late nineteenth and early twentieth century, especially in the United States; a well known example is the University of California, Los Angeles. The style was widely used for churches, and occasionally for synagogues such as the Congregation Emanu-El of New York on Fifth Avenue built in 1929. By far the most prominent and influential American architect working in a free "Romanesque" manner was Henry Hobson Richardson. In the United States the style derived from examples set by him are termed Richardsonian Romanesque. An early variety of Romanesque revival style known as Rundbogenstil (Round-arched style) was popular in German lands and in the German diaspora beginning in the 1830s. During the 19th Century the architecture selected for Anglican churches depended on the churchmanship of particular congregations. Whereas high churches and Anglo-Catholic, which were influenced by the Oxford Movement, were built in Gothic Revival architecture, low churches and broad churches of the period were often built in the Romanesque Revival style.
- Die Neuromanik, auch Neoromanik genannt, ist ein europäischer Kunststil des 19. Jahrhunderts. Künstler, vor allem Architekten, griffen damals auf Vorbilder der vergangenen zwei Jahrtausende zurück – in diesem Falle auf die Romanik. Daneben gab es jedoch auch Neugotik, Neorenaissance, Neubarock, Neurokoko und die Vereinigung mehrerer dieser Stilrichtungen in einem Werk, die gemeinsam in der Stilgeschichte als Historismus bezeichnet werden.
- El Neoromànic és un estil arquitectònic emmarcat en l'historicisme del segle XIX, basat en la reinterpretació de l'art romànic. Alguns exemples del neoromànic són la Catedral de la Major a Marsella o la Catedral de Reggio di Calabria; a Espanya, la cripta de la Catedral de l'Almudena de Madrid o la Basílica de Santa María la Real de Covadonga.
- El neorrománico es un estilo arquitectónico, enmarcado en el historicismo del siglo XIX, basado en la reinterpretación del estilo románico. Algunos ejemplos del neorrománico son la Catedral de Marsella, en Francia; la Basílica de Santa María la Real de Covadonga, en España, y Catedral de Medellín, en Colombia.
- Le style néoroman était un style en vogue à la fin du XIX siècle inspiré par le style architectural roman du XI siècle et XII siècle. Les caractéristiques distinctives les plus couramment employées dans les bâtiments néo-romans étaient les voûtes en berceau, et les fenêtres en arc semi-circulaire et les bandeaux. À la différence du style roman classique, cet « éclectisme » roman avait tendance à aller vers des arches et des fenêtres simplifiées par rapport à leur modèles historiques. Ce style fut couramment employé aux États-Unis à la fin du XIX siècle et du début du XX siècle pour l'architecture des palais de justice et des campus universitaires. Dans ce dernier cas, l'exemple le plus connu étant est sans doute l'Université de Californie. Le style néoroman fut aussi largement employé pour construire des églises mais aussi parfois pour des synagogues, dont l'exemple le plus remarquable est sans doute le bâtiment de la congrégation Emanu-El de New York sur la cinquième Avenue, datant de 1929. De loin Henry Hobson Richardson est l'architecte américain le plus important et le plus influent ayant développé un style propre inspiré librement de l'architecture romane. Aux États-Unis on appelle même « roman richardsonien » le style dérivé d'exemples établis par lui. Au Royaume-Uni, le style néoroman rentra dans le cadre de ce que nous appelons aujourd'hui l'Architecture victorienne. Le bâtiment du Musée d'histoire naturelle de Londres dut à Alfred Waterhouse, construit de 1873 à 1880, sera un des exemple les plus significatif.
- Fájl:FisherBastion. JPG A budapesti Halászbástya neoromán kilátóterasza A neoromán építészet a romantika egyik ágaként indult a 19. század második évtiezédében. Ez az időszak volt a romanika névadásának ideje is, addig „kora középkori”, „bizánci” építőművészetről beszéltek. Gunn 1819-ben a „romaneszk”, de Gerville 1823-ban a „római művészet” kifejezést javasolta. Ezzel összefüggésben alakult ki a neoromán építészet, mely kezdetben csak felidézte a kor hangulatát, ezért is a romanika egy ága. A második periódus már a romanikából kinőtt historizmushoz tartozik. Ekkor tanulmányozták tudományos részletességgel a román templomokat, s a neoromán építészet céljává a tökéletes másolatok létrehozása vált. Főleg azokban az országokban virágzott, ahol az első építészeti emlékek a kora középkorból, vagy a 9-12. századból származtak, így hazánkban, Lengyelországban. Magyarországon jellegzetes példája a Halászbástya, a Gellért-hegy duna-parti szakaszán épített erődítés. Az Egyesült Államokban és Kanadában alkalmasnak találták a romanika stílusát saját nemzeti építészetük megteremtésére, és sajátos ideális neoromanika jött létre. A hazai neoromanika gyakran nem tisztán román stílusú, ennek példája a szegedi dóm. Az épületen gótikus támívek is helyet kaptak. A szegedi Fogadalmi templom
- L'architettura neoromanica è stata una tendenza artistica, (all'interno di un più vasto ecclettismo storicista) in voga tra il 1840 ed i primi anni del Novecento, ispirata allo stile romanico dei secoli XI e XII.
- De term neoromaans wordt gebruikt voor een aantal door de romaanse stijl geïnspireerde bouwstijlen die vooral bij de bouw van kerken zijn toegepast. Een variant van het neoromaans is de neoromanogotiek. Begin 19e eeuw ontstond opnieuw belangstelling voor bouwstijlen uit de middeleeuwen, met name de gotiek maar in mindere mate ook het romaans. De invloed van het romaans uitte zich allereerst in het verwerken van romaanse stijlkenmerken bij verder neoclassicistische gebouwen. Met name het gebruik van romaans aandoende voorgevels kwam veel voor. Omdat er geen sprake was van nabootsing van de romaanse bouwwijze, wordt deze stijl meestal tot het eclecticisme gerekend. In deze stijl verrezen ook veel niet-kerkelijke gebouwen. Pas nadat de neogotiek tot volle bloei was gekomen, ontwikkelde zich ook een echte neoromaanse stijl waarin werd teruggegrepen op de romaanse bouwstijl, en dan vooral de rijkelijk versierde late varianten daarvan, die vooral werd gebruikt voor kerken. Vooral in Duitsland, en met name in Pruisen, was deze neoromaanse stijl van groot belang. Hier werd de romaanse stijl, overigens ten onrechte, als echt Duits beschouwd, in tegenstelling tot de van oorsprong Franse gotiek. Het neoromaans kreeg hierdoor mede een nationalistisch karakter, dat zich vooral uitte in de bouw van protestantse kerken als de Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche in Berlijn. Hierbij werd sterk gerefereerd aan de laat-romaanse kerken van het Rijnland. Ook in Nederland was het neoromaans vooral gebaseerd op de late varianten van de romaanse stijl. Al in de tweede helft van de 19e eeuw kwamen enkele katholieke neoromaanse kerken tot stand, waaronder enkele werken van Adrianus Bleijs en de indrukwekkende, vaak als neoromanogotisch aangeduide, koepelkerken van Carl Weber. Dergelijke neoromaanse kerken vormden echter uitzonderingen te midden van de dominante neogotiek. De stijl kwam pas tot een echte bloei na de eeuwwisseling, toen architecten als Jos Cuypers en Jan Stuyt zich steeds meer van de neogotiek afkeerden en romaanse invloeden in hun ontwerpen gingen verwerken, een voorbeeld dat ook onder enkele architecten van de neogotiek, als Caspar Franssen, enige navolging vond. Met name in de provincie Limburg was het neoromaans als overgangsstijl van groot belang. In tegenstelling tot in Nederland was in België de neogotiek nooit zo dominant dat gebruik van andere stijlen bij de kerkenbouw vrijwel was uitgesloten. Vanaf ongeveer 1870 werden enkele belangrijke neoromaanse kerken gebouwd, o.a. te Spa en Rochefort, in een laat-romaans aandoende stijl.
- Neoromanizm - nurt w architekturze i sztuce XIX- wiecznego historyzmu, nawiązujący do architektury romańskiej. Neoromanizm rozwinął się w architekturze później niż neogotyk, odwrotnie niż historyczne epoki na których się wzorowały. Największy rozkwit neoromanizmu nastąpił w Niemczech po ich zjednoczeniu, gdzie stanowił on przywołanie nacjonalistycznej romantycznej legendy I Rzeszy Niemieckiej. Faworyzowanie neoromanizmu miało też związek z rosnącą świadomością, że gotyk ma pochodzenie francuskie. Po I wojnie światowej dużo przykładów tej architektury zanikło w Polsce. W stylu neoromańskim, tak jak i w neogotyku wznoszono głównie kościoły, ponadto - rzadziej - inne budynki użyteczności publicznej, np. teatry. Z europejskimi formami romańskimi nierzadko łączono ozdobne elementy architektury bizantyjskiej. Rzuty kościołów neoromańskich były najczęściej wzorowane na bardziej odpowiadających potrzebom liturgicznym układach kościołów gotyckich lub w przypadku świątyń protestanckich przyjmowały rzut centralny.
- O Neo-românico ou revivalismo românico é um estilo arquitectónico revivalista que surgiu no século XIX e existiu até as primeiras décadas do século XX. Baseia-se na reinterpretação do estilo românico, vigente entre os séculos XI e XIII durante a Idade Média europeia. O estilo neo-românico espalhou-se por toda a Europa, de onde passou às Américas. Foi particularmente utilizado em edifícios religiosos, mas seu uso em edifícios civis também foi comum. Na Alemanha chegou a ter o status de estilo nacionalista por excelência, sendo muito empregado ao longo da segunda metade do século XIX. Nos Estados Unidos foi um dos estilos preferidos para edifícios públicos como prefeituras e campi universitários. Como em outros revivalismos arquitectónicos, o neo-românico muitas vezes se resumiu à decoração geral dos edifícios, sem influenciar as plantas arquitectónicas. Também foi frequente a mistura entre o neo-românico e o neogótico - os dois estilos medievais por excelência - em um mesmo edifício. Devido a semelhanças estilísticas, também foi comum a mistura com o estilo bizantino, como na Basílica de Sacré Cœur em Paris, França. O neo-românico foi também o estilo empregado no restauro de edifícios medievais por toda a Europa. Um exemplo é a fachada da Catedral de Speyer, na Alemanha, reconstruída em estilo neo-românico em meados do século XIX. Em Portugal, foram "re-romanizados" muitos castelos e igrejas na primeira metade do século XX.
- Nyromansk stil, nyromanik, är inom arkitekturen en benämning på en av 1800-talets historiserande nystilar. Nyromanikens formspråk går tillbaka på den romanska arkitekturen och präglas bland annat av rundbågen. Till skillnad från nygotiken används inte ribbvalv.
|
| rdfs:comment
|
- Romanesque Revival (or Neo-Romanesque) is a style of building employed in the late 19th century inspired by the 11th and 12th century Romanesque style of architecture. Popular features of these revival buildings are round arches, semi-circular arches on windows, and belt courses. Unlike the historic Romanesque style, however, Romanesque Revival buildings tended to feature more simplified arches and windows than their historic counterparts.
- Die Neuromanik, auch Neoromanik genannt, ist ein europäischer Kunststil des 19. Jahrhunderts. Künstler, vor allem Architekten, griffen damals auf Vorbilder der vergangenen zwei Jahrtausende zurück – in diesem Falle auf die Romanik. Daneben gab es jedoch auch Neugotik, Neorenaissance, Neubarock, Neurokoko und die Vereinigung mehrerer dieser Stilrichtungen in einem Werk, die gemeinsam in der Stilgeschichte als Historismus bezeichnet werden.
- El Neoromànic és un estil arquitectònic emmarcat en l'historicisme del segle XIX, basat en la reinterpretació de l'art romànic. Alguns exemples del neoromànic són la Catedral de la Major a Marsella o la Catedral de Reggio di Calabria; a Espanya, la cripta de la Catedral de l'Almudena de Madrid o la Basílica de Santa María la Real de Covadonga.
- El neorrománico es un estilo arquitectónico, enmarcado en el historicismo del siglo XIX, basado en la reinterpretación del estilo románico. Algunos ejemplos del neorrománico son la Catedral de Marsella, en Francia; la Basílica de Santa María la Real de Covadonga, en España, y Catedral de Medellín, en Colombia.
- Le style néoroman était un style en vogue à la fin du XIX siècle inspiré par le style architectural roman du XI siècle et XII siècle. Les caractéristiques distinctives les plus couramment employées dans les bâtiments néo-romans étaient les voûtes en berceau, et les fenêtres en arc semi-circulaire et les bandeaux.
- Fájl:FisherBastion. JPG A budapesti Halászbástya neoromán kilátóterasza A neoromán építészet a romantika egyik ágaként indult a 19. század második évtiezédében. Ez az időszak volt a romanika névadásának ideje is, addig „kora középkori”, „bizánci” építőművészetről beszéltek. Gunn 1819-ben a „romaneszk”, de Gerville 1823-ban a „római művészet” kifejezést javasolta.
- L'architettura neoromanica è stata una tendenza artistica, (all'interno di un più vasto ecclettismo storicista) in voga tra il 1840 ed i primi anni del Novecento, ispirata allo stile romanico dei secoli XI e XII.
- De term neoromaans wordt gebruikt voor een aantal door de romaanse stijl geïnspireerde bouwstijlen die vooral bij de bouw van kerken zijn toegepast. Een variant van het neoromaans is de neoromanogotiek. Begin 19e eeuw ontstond opnieuw belangstelling voor bouwstijlen uit de middeleeuwen, met name de gotiek maar in mindere mate ook het romaans. De invloed van het romaans uitte zich allereerst in het verwerken van romaanse stijlkenmerken bij verder neoclassicistische gebouwen.
- Neoromanizm - nurt w architekturze i sztuce XIX- wiecznego historyzmu, nawiązujący do architektury romańskiej. Neoromanizm rozwinął się w architekturze później niż neogotyk, odwrotnie niż historyczne epoki na których się wzorowały. Największy rozkwit neoromanizmu nastąpił w Niemczech po ich zjednoczeniu, gdzie stanowił on przywołanie nacjonalistycznej romantycznej legendy I Rzeszy Niemieckiej.
- O Neo-românico ou revivalismo românico é um estilo arquitectónico revivalista que surgiu no século XIX e existiu até as primeiras décadas do século XX. Baseia-se na reinterpretação do estilo românico, vigente entre os séculos XI e XIII durante a Idade Média europeia. O estilo neo-românico espalhou-se por toda a Europa, de onde passou às Américas. Foi particularmente utilizado em edifícios religiosos, mas seu uso em edifícios civis também foi comum.
- Nyromansk stil, nyromanik, är inom arkitekturen en benämning på en av 1800-talets historiserande nystilar. Nyromanikens formspråk går tillbaka på den romanska arkitekturen och präglas bland annat av rundbågen. Till skillnad från nygotiken används inte ribbvalv.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
