| dbpprop:abstract
|
- Roger Deslaur or Desllor, an almogàver from Roussillon in the service of Walter V of Brienne, Duke of Athens, was one of the few knights to survive the bloody Battle of Halmyros on 15 March 1311. Captured by the Catalan Company, he accepted the post of rector and marshal of the Company (rector et marescalcus universitatis) after Boniface of Verona declined it. Deslaur was the agent through which Walter had first hired the Catalan Company for six months in 1310. Deslaur remained with Walter even after he tried to expel the Catalans. Following the defeat on the Cephissus, the Catalans granted Deslaur the fief of Salona (called "La Sola" by Ramon Muntaner) and the hand in marriage of the widow of the lord of Salona, Thomas III of Autremencourt. Deslaur, however, proved ineffective as a defender of the Catalan conquests. Menaced by the Venetian Negroponte and the Frankish Morea, he negotiated the handover of suzerainty to Frederick II of Sicily, who appointed his young son Manfred duke (1312). Frederick sent Berenguer Estañol de Ampurias to act as Manfred's vicar general and Deslaur stepped down from his post as leader of the Company and duke of Athens, retiring to his castle at Salona, which either escheated, or he was forced to relinquish, to Alfonso Fadrique around 1320.
- Roger Deslaur war ein katalanischer Söldner und kurzzeitig Herzog von Athen. Deslaur stammte aus dem Roussillon und kam 1302 als Söldner der katalanischen Kompanie (das glückliche Heer der Franken) nach Griechenland. Nachdem der Herzog von Athen, Walter von Brienne, 1310 die Feindschaft der Kompanie auf sich gezogen hatte, entschied sich Deslaur, im Solde des Herzogs gegen seine einstigen Kampfgenossen zu kämpfen. In der Schlacht am Kephissos errang die Kompanie einen vernichtenden Sieg über den Herzog, der dabei getötet wurde. Deslaur war einer der wenigen Überlebenden auf der Seite des Herzogs. Die katalanischen Söldner wurden dadurch zu den neuen Herren des Herzogtums Athen. Aufgrund ihrer eigenen republikanischen Verfassung besaßen sie aber keine herausragende Führerperson, die nun die Herrschaft über das Land hätte ausüben können. Deshalb suchten sie unter ihren Gefangenen nach einem neuen Anführer. Nachdem der Ritter Bonifazio da Verona abgelehnt hatte, trugen die Söldner ihrem ehemaligen Kameraden Deslaur die Führung an, der sie schließlich annahm. Somit wurde er vom Verlierer des Kephissos zum neuen Kapitän der Kompanie und Herzog von Athen. Bei der anschließenden Verteilung des eroberten Landes wurde die reiche Witwe des beim Kephissos gefallenen Thomas III. de Stromoncourt mit Deslaur verheiratet, der damit die Herrschaft über Salona als eigenes Lehen erhielt. Die neue katalanische Herrschaft in Athen war umgeben von Feinden, im Westen und Norden von den griechischen Despotien Thessalien und Epiros, im Osten von Venedig auf Euböa und im Süden vom Fürstentum Achaia, das von den Anjou aus Neapel dominiert wurde. Die alte Herzogsfamilie der Brienne konnte sich außerdem in Argos und Nauplia halten, wo sie ihr eigenes Herzogtum aufrecht erhielt. Die Katalanen kamen daher zu der Entscheidung, dass sie nur unter dem Schutz eines mächtigen Herrschers überleben konnten. So wandten sie sich an König Friedrich II. von Sizilien aus dem Hause Aragon, der einst die Kompanie im Kampf gegen den Erzfeind Anjou gegründet hatte. Die Kompanie entwickelte eigens eine neue Verfassung für das Herzogtum, die eine Gewaltenteilung zwischen der autonom bleibenden Kompanie und der herzoglichen Gewalt vorsah. So sollten alle militärischen und zivilen Ämter (Marschall und Kanzler) in der Befugnis der Kompanie verbleiben, dem Herzog wurde lediglich das Ernennungsrecht zugestanden. Dafür verblieben beim Herzog alle hoheitlichen Rechte, wie die Gerichtsbarkeit, Verwaltung, der Fiskus und die Entscheidung über Krieg und Frieden. Die auf fränkischem Feudalrecht basierenden Assisen von Romanien (Assises de Jerusalem) wurden durch die Zivilkonstitution Kataloniens ersetzt. Im Jahr 1312 wurde diese Verfassung durch Boten der Kompanie und den König von Sizilien beschworen und damit rechtsgültig. Der König wurde neuer Oberlehnsherr des Herzogtums und ernannte seinen unmündigen Sohn, Prinz Manfred, zum neuen Herzog. Berenguer Estanyol wurde als Vikar nach Athen entsandt und übernahm dort im Namen des Herzogs die Regierung. Deslaur legte daraufhin seine Ämter nieder und zog sich nach Salona zurück. Er starb vermutlich um das Jahr 1320, da in diesem Jahr erstmals der Vikar Alfonso Fadrique de Aragón im Besitz von Salona genannt wurde.
- Roger Desllor fou un cavaller del Rosselló que estava al servei de Gautier V de Brienne, el duc d'Atenes, pel que va contractar el 1310 al almogàvers. L'incompliment del duc provocà la batalla del riu Cefís en la que els almogàvers van derrotar a les forces del duc i es van apoderar del ducat. Es va oferir el govern del ducat a Bonifaci de Verona, senyor d'Egina i Carist, que el va refusar, i llavors es va oferir a Roger Desllor, tot i que aquest havia restat fidel a Gautier. Roger va acceptar i es va casar amb la vídua de Tomàs Autremoncourt, un dels feudataris del duc que havia mort en la batalla, i esdevingué senyor de Salona. El 1312 els almogàvers van donar el ducat a Manfred de Sicília i Roger es va retirar a la seva senyoria, que mes tard (en data desconeguda, propera al 1320) va haver de cedir a Alfons Frederic d'Aragó que en fou nomenat comte. La data de la seva mort no es coneix exactament.
- Roger Desllor ou Deslaur, était un Almogavre originaire du Roussillon et au service de Gautier V de Brienne, duc d'Athènes. Il fut l'un des rares chevaliers à survivre à la bataille de Halmyros le 15 mars 1311. Capturé par la compagnie catalane< confus>, il accepte le poste de recteur et de maréchal de la compagnie après le refus de Boniface de Vérone. Desllor intervint auprès de Gautier V pour que ce dernier accepte les services de la compagnie pour une durée de 6 mois en 1310. Malgré la décision de Gautier de renvoyer les catalans, Desllor lui resta fidèle. Les catalans, décidés à rester réussissent à vaincre les forces de Gautier sur le Céphise. Gautier V y est tué et Desllor lui succède. Les catalans lui accordent aussi le fief de Salona et la main de la veuve du seigneur de Salona. Cependant, Roger Desllor ne put s'acquitter de sa tâche de défenseur des conquêtes catalanes. Menacé par Nègrepont alors sous contrôle vénitien et par le prince d'Achaïe, il négocie le transfert de la suzeraineté à Frédéric II de Sicile qui nomme son fils Manfred duc en 1312. Frédéric envoie Berenguer Estañol comme vicaire général de Manfred. Desllor démissionne alors de son poste de chef de la compagnie catalane et cède le trône du duché d'Athènes. Il prend sa retraite dans son château de Salona qu'il cède finalement à Alphonse Fadrique en 1320.
- Roger Deslaur– pierwszy władca Księstwa Aten po jego podboju przez Kompanię Katalońską. Władał w latach 1311 - 1312 Jeden z dowódców Kompanii Katalońskiej po śmierci Rogera z Flor w 1305 roku. Po zdobyciu Księstwa Aten przez Katalończyków w wyniku zwycięskiej bitwy nad rzeką Kefisos w 1311 roku zakończonej śmiercią księcia Waltera z Brienne i po wyparciu z Aten księżnej Joanny z Châtillon, został obrany władcą państwa. Zmarł w 1312 roku.
- Roger Deslaur foi Duque de Atenas. Esteve à frente dos destinos do ducado de 1311 até 1312. Foi antecedido por Joana de Chatillon e Seguiu-se-lhe Manfredo de Aragão. Ducado de Atenas
|
| rdfs:comment
|
- Roger Deslaur or Desllor, an almogàver from Roussillon in the service of Walter V of Brienne, Duke of Athens, was one of the few knights to survive the bloody Battle of Halmyros on 15 March 1311. Captured by the Catalan Company, he accepted the post of rector and marshal of the Company (rector et marescalcus universitatis) after Boniface of Verona declined it. Deslaur was the agent through which Walter had first hired the Catalan Company for six months in 1310.
- Roger Deslaur war ein katalanischer Söldner und kurzzeitig Herzog von Athen. Deslaur stammte aus dem Roussillon und kam 1302 als Söldner der katalanischen Kompanie (das glückliche Heer der Franken) nach Griechenland. Nachdem der Herzog von Athen, Walter von Brienne, 1310 die Feindschaft der Kompanie auf sich gezogen hatte, entschied sich Deslaur, im Solde des Herzogs gegen seine einstigen Kampfgenossen zu kämpfen.
- Roger Desllor fou un cavaller del Rosselló que estava al servei de Gautier V de Brienne, el duc d'Atenes, pel que va contractar el 1310 al almogàvers. L'incompliment del duc provocà la batalla del riu Cefís en la que els almogàvers van derrotar a les forces del duc i es van apoderar del ducat. Es va oferir el govern del ducat a Bonifaci de Verona, senyor d'Egina i Carist, que el va refusar, i llavors es va oferir a Roger Desllor, tot i que aquest havia restat fidel a Gautier.
- Roger Desllor ou Deslaur, était un Almogavre originaire du Roussillon et au service de Gautier V de Brienne, duc d'Athènes. Il fut l'un des rares chevaliers à survivre à la bataille de Halmyros le 15 mars 1311. Capturé par la compagnie catalane< confus>, il accepte le poste de recteur et de maréchal de la compagnie après le refus de Boniface de Vérone. Desllor intervint auprès de Gautier V pour que ce dernier accepte les services de la compagnie pour une durée de 6 mois en 1310.
- Roger Deslaur– pierwszy władca Księstwa Aten po jego podboju przez Kompanię Katalońską. Władał w latach 1311 - 1312 Jeden z dowódców Kompanii Katalońskiej po śmierci Rogera z Flor w 1305 roku. Po zdobyciu Księstwa Aten przez Katalończyków w wyniku zwycięskiej bitwy nad rzeką Kefisos w 1311 roku zakończonej śmiercią księcia Waltera z Brienne i po wyparciu z Aten księżnej Joanny z Châtillon, został obrany władcą państwa. Zmarł w 1312 roku.
- Roger Deslaur foi Duque de Atenas. Esteve à frente dos destinos do ducado de 1311 até 1312. Foi antecedido por Joana de Chatillon e Seguiu-se-lhe Manfredo de Aragão. Ducado de Atenas
|