| dbpprop:abstract
|
- Sir Robert Peel, 2nd Baronet (5 February 1788 – 2 July 1850) was the Conservative Prime Minister of the United Kingdom from 10 December 1834 to 8 April 1835, and again from 30 August 1841 to 29 June 1846. He helped create the modern concept of the police force while Home Secretary (leading to officers being known as "bobbies", in England, or Peelers, in Ireland, to this day), oversaw the formation of the Conservative Party out of the shattered Tory Party, and repealed the Corn Laws.
- Sir Robert Peel, 2. Baronet Peel of Clanfield, war ein britischer Staatsmann und Politiker und gilt als Begründer der Konservativen Partei in Großbritannien. Er war Premierminister vom 10. Dezember 1834 bis 18. April 1835 und vom 30. August 1841 bis 30. Juni 1846 und vertrat als Abgeordneter im britischen Unterhaus Interessen des Landadels, der Geistlichkeit und der britischen Oberschicht in Irland.
- Sir Robert Peel fue un estadista y político británico del Partido Conservador. Peel fue Primer Ministro del Reino Unido entre el 10 de diciembre de 1834 y el 8 de abril de 1835 y del 30 de agosto de 1841 al 29 de junio de 1846. Periodista y estadista británico, su padre fue uno de los empresarios textiles más ricos durante la Revolución industrial, por lo que se considera que pertenecía a la burguesía. El joven Peel entró en la política a los 21 años, por el distrito irlandés de Cashel City, Tipperary. Durante su primera década como político tuvo cargos menores, entre ellos el de ministro de Irlanda. Peel fue considerado una de las estrellas emergentes del partido Tory, entrando por primera vez en el gobierno en 1822 como Ministro de Interior, cargo que hasta 1830 desempeñó en diversos gobiernos. Como tal, introdujo una serie de importantes reformas en la legislación penal británica: la más destacada es la creación de la London Metropolitan Police (Policía Metropolitana de Londres), posiblemente el primer cuerpo de policía moderno y futuro Scotland Yard. También promovió cambios en el Código penal reduciendo el número de delitos sancionados con la pena capital. Fue nombrado primer ministro en 1834. Pasó después a la oposición, evoluciono hacia el liberalismo, y volvió a ser primer ministro entre 1841 y 1846, actuó en colaboración con el partido whig. Reformo el sistema fiscal, otorgó derechos civiles a los judíos. La ley más destacable de su segundo mandato como primer ministro fue la que llevó a su destitución. Esta vez Peel se erigió en defensor del librecambismo económico, se movió en contra de los terratenientes, aboliendo las Corn Laws en 1846, que apoyaban a los agricultores restringiendo la importación de cereales. Esta ruptura radical con el proteccionismo conservador, le enfrentó abiertamente con una facción de su partido, encabezada por Disraeli, y tenía como finalidad paliar la gran hambruna irlandesa.
- Sir Robert Peel, 2. Peel Baronet of Clanfield oli Yhdistyneen kuningaskunnan pääministeri joulukuusta 1834 huhtikuuhun 1835 ja uudelleen 30. heinäkuuta 1841 – 29. kesäkuuta 1846.
- Sir Robert Peel (1788-1850) était un homme politique britannique, Premier ministre du Royaume-Uni de 1834 à 1835 et de 1841 à 1846, qui favorisa le passage de son pays au système du libre-échange. Né près de Bury, et fils de Robert Peel, industriel et parlementaire il fait ses études au college de Christ Church de l'université d'Oxford. Le jeune Peel fait son entrée en politique à 21 ans, candidat conservateur, à la chambre des communes pour le « rotten borough » (petite circonscription dont on peut contrôler l'électorat) irlandais de Cashel, dans le comté de Tipperary. Avec seulement 24 électeurs inscrits dans cette ville de poche (voir bourgs pourris, il est élu sans opposition. Son soutien à l'élection, outre son père, est Arthur Wellesley, futur duc de Wellington. Son premier discours aux Communes fait sensation, et est décrit par le speaker de la Chambre des Communes comme « le meilleur premier discours depuis celui de William Pitt, le jeune ». Il entre au gouvernement en 1811 en qualité de sous-secrétaire d'État à la Guerre et aux Colonies. Secrétaire pour l'Irlande de 1812 à 1818, il réprime l'agitation provoquée par les catholiques irlandais. Ensuite, il préside le comité chargé de stabiliser les finances britanniques après les guerres napoléoniennes. Il est peu à peu considéré comme l'étoile montante du parti Tory, et est nommé en 1822, ministre de l'Intérieur. Il met en œuvre une série de réformes importantes du droit pénal britannique. Il démissionne du gouvernement lorsque Lord Liverpool, frappé d'incapacité en 1827, cède sa place à George Canning. Canning, favorable à l'émancipation catholique qui accorde aux catholiques romains l'égalité politique, trouve en Peel un farouche adversaire. Canning meurt moins de quatre mois plus tard, et après un bref cabinet Goderich, Peel retourne au ministère de l'intérieur dans le gouvernement de son allié de toujours, le duc de Wellington. Il devient, à ce moment-là, le numéro 2 du parti Tory, derrière Wellington lui-même. Les pressions exercées sur le nouveau gouvernement par les avocats de l'émancipation catholique sont grandes et Peel prend progressivement conscience du caractère explosif de la situation irlandaise. Il fait voter en 1829, l'acte d'émancipation. Robert Peel, était fermement opposé depuis 1815 à l'idée d'émancipation, ce qui lui a permis, en 1817, d'obtenir facilement un siège aux Communes dans le « rotten borough » de l'université d'Oxford. Seulement, son revirement, l'oblige en 1830, à changer de fief, un autre rotten borough, Westbury. Sous son ministère, en 1829, il procède à la réorganisation des forces de police métropolitaines de Londres, dont les membres seront ensuite appelés « bobbies », de son prénom. Cependant, Wellington, opposé à toute réforme parlementaire, mène une politique réactionnaire qui le fait surnommer « duc de fer ». Son refus de toute réforme ayant déclenché des troubles sociaux, il est contraint de démissionner, en 1830, en faveur des libéraux. Les années suivantes sont extrêmement agitées, la proximité des élections et le sentiment que suffisamment de réformes ont abouti, amène le roi George IV à inviter le parti Tory dans la formation d'un nouveau gouvernement, en 1834. Wellington décline l'offre du roi et Peel est choisi naturellement comme Premier ministre. Alors qu'il est en Italie, Wellington assure l'intérim pendant trois semaines. Ce nouveau ministère Tory est un gouvernement minoritaire dont l'existence dépend de la bonne volonté libérale. Les Tory sont battus aux élections générales de janvier 1835. Peel s'attache pendant les six années suivantes à réorganiser le parti Tory y attirant notamment Disraeli et Gladstone. Le manifeste de Tamworth publié par Peel pendant la campagne pour les élections générale de 1835 est considéré comme le point à partir duquel le parti Tory est devenu parti conservateur. En mai 1839, le nouveau monarque, la Reine Victoria propose à Peel de former un nouveau gouvernement. Cependant, face à la majorité libérale, Peel juge nécessaire un autre signe de confiance de la reine. Lord Melbourne est un confident de Victoria depuis plusieurs années, et plusieurs des postes les plus élevés dans l'entourage royal sont tenus par des épouses et des parents de leaders libéraux. Peel a le sentiment que Victoria est très étroitement liée au parti libéral. Il propose alors qu'une partie de cet entourage soit remplacée par des proches du parti conservateur, provoquant la « Crise de la chambre à coucher » . Victoria refuse la proposition malgré les plaidoiries du duc de Wellington, et compte sur les appuis des libéraux. Peel refuse de former un gouvernement, et les libéraux gardent le pouvoir. Aux élections de juillet 1841, les conservateurs remportent la majorité et Peel est nommé Premier ministre d'un gouvernement exclusivement conservateur. Il fait voter l'impôt sur le revenu et la révision des lois bancaires britanniques. En 1844, la loi sur le travail limite le temps de travail des enfants et des femmes en usine, et fixe des normes de sûreté pour les machines. D'abord opposé à la liberté du commerce et favorable au protectionnisme, il modifie sa position sous l'influence de Cobden et obtient l'abolition des Corn Laws, ouvrant ainsi la voie au libre-échange. Cette coupure radicale avec le protectionnisme des conservateurs est déclenchée par l'épouvantable famine irlandaise. Cette mesure soutenue par les libéraux, peu efficace face au désastre humanitaire en Irlande est violemment combattue par les partisans de Derby et Disraeli, provoque une scission au sein du parti conservateur et entraîne la démission de Peel. Par la suite, Peel continue à animer un noyau dur des défenseurs du libre-échange, groupe connu sous le nom de Peelites, jusqu'à être courtisé en 1849, par la coalition Whig/Radical. Il continue à tenir ses engagements conservateurs et refuse la proposition. Néanmoins, il reste influent sur plusieurs questions importantes, notamment la promotion du libre échange britannique avec l'abrogation des Lois de navigation. Le 29 juin 1850, Peel fait une grave chute de cheval en montant au sommet de la colline de la constitution à Londres, il décède trois jours plus tard à l'âge de 62 ans. Ses partisans conduits par Lord Aberdeen et William Gladstone, après une première coalition en 1852, finiront par rejoindre le camp libéral.
- Ha fatto parte del Partito Conservatore. È stato Segretario di Stato per l'Interno (Home Secretary) durante il regno di Giorgio IV. In seguito, è stato primo ministro del Regno Unito due volte: dal 10 dicembre 1834 al 8 aprile 1835 e dal 30 agosto 1841 al 29 giugno 1846. Nel 1829 creò la Civilian Metropolitan Force, i cui compontenti sono meglio noti come Bobbies (dal nome Robert). Si tratta di forze dell'ordine non armate che agiscono in città. Attuò una riforma della Giustizia, che prevedeva una drastica riduzione delle pene, tempi rapidi dei procedimenti e limitava la pena capitale al solo reato di omicidio. Peel fondò la repressione del crimine sul principio della certezza della pena (da lui enunciato) piuttosto che sull'asprezza della detenzione. La legislazione del tempo imponeva la pena di morte per impiccagione per un elevato numero di reati, alcuni dei quali oggi sono puniti con una sanzione amministrativa.
- ファイル:Robert Richard Scanlan02. jpg サー・ロバート・ピール ロバート・ピール（Sir Robert Peel, 2nd Baronet, 1788年2月5日 - 1850年7月2日）は、英国・トーリー党の政治家、首相（第1次内閣1834年～1835年、第2次内閣1841年～1846年） オックスフォード大学卒。 ウェリントン公アーサー・ウェルズリー（ウェリントン）政権下で、審査律廃止（1828年）、カトリック解放令（1829年）の成立に努力する。また、世界で初めてパトロール警官の制度を考案実施。イギリスの警察官は彼に因み“ボビー” “ピーラー”の愛称で呼ばれる。 その後、グレイ内閣(1830-34)のホイッグ政権下では、トーリーを率いて選挙法改正に反対した。 1834年にウェリントン公とともに組閣し政権を担当する。32年の第一次選挙法改正法案の成立を経て、産業資本家（ブルジョワジー）が議会に進出すると、保守党が生き残るためにはこの選挙権拡大を含めて政治改革を認めることが必要だと考え、1834年の総選挙では、自分の選挙区タムワースの公約として有権者に向けた書簡「タムワース・マニフェスト」（”The Tamworth Manifesto”）を発表した。「タムワース・マニフェスト」は、翌年の選挙で保守党の方針として正式に採択され、リベラル・トーリー、ひいてはその後の保守党の方針の拠り所となったと考えられている。 1835年に辞任するが、1841年に第二次ピール保守内閣を組閣すると財政改革を行い、3年の期限付きで所得税を再導入し、その増収で関税引き下げを行った。この頃からトーリー党は保守党となる。 第一次選挙法改正で、産業資本家が議会に進出、1839年にコブデン（Richard Cobden, 1804-65）やブライト(John Bright, 1811-89)が反穀物法同盟を結成し、穀物法廃止運動は激化していった。この激化を踏まえて、1845年のアイルランド飢饉をきっかけとして、ピールは穀物法の撤廃を提唱し、所属する保守党の保護貿易論と衝突するが、46年にそのまま穀物法廃止に踏み切った。 その後、この穀物法廃止を批判するベンジャミン・ディズレーリと対立し、保護貿易論を支持する保守党のほとんどがディズレーリを支持したため、1846年に退陣を余儀なくされた。 だが退陣後もホイッグのラッセル内閣の自由貿易を支持しつづけ、ディズレーリにとっては邪魔な存在でありつづけた。 1850年6月29日、ロンドンのハイド・パークで落馬事故に遭い、それが原因で、3日後に死去。
- Sir Robert Peel was de premier van het Verenigd Koninkrijk van december 1834 tot april 1835, en daarna opnieuw van juni 1841 tot 29 juni 1846. Zijn vader was Robert Peel sr. , een industrieel en ook lid van het parlement. Peel jr. werd geboren in Bury, Engeland, en ging al op de leeftijd van 21 de politiek in als MP voor het Ierse gewest Cashel City in Tipperary. Met maar 24 stemgerechtigden in het gebied werd hij zonder tegenstand gekozen. Zijn sponsor voor de verkiezingen was (naast zijn vader) Arthur Wellesley die later Hertog van Wellington werd. Peels politieke carrière liep de 25 jaar erop sterk samen met die van Wellesley. Hij had een serie posities in de verschillende kabinetten van die tijd, en kreeg ook twee keer een ander gewest, eerst Chippenham, en daarna werd hij MP voor de Oxford University in 1817. Men voorzag een grote politieke carrière voor hem, en hij werd Minister van Binnenlandse Zaken in 1822. Hij voerde een aantal belangrijke veranderingen door in het Britse rechtssysteem. Hij werd de tweede man in de Tory partij toen de Hertog van Wellington, een levenslange medestander, premier werd. Het streven naar meer rechten voor de katholieken in Engeland kreeg in deze tijd onder de bevolking steeds grotere aanhang, resulterend in de zogenaamde Catholic Relief Act (1829). Als parlementslid voor Oxford, een kiesdistrict met veel anglicaanse geestelijken onder de stemgerechtigden, voelde Peel zich geroepen zijn functie als MP neer te leggen. Hij werd echter direct hierna gekozen tot vertegenwoordiger voor het district Westbury, en behield hierdoor zijn ministerspost in het kabinet. Het was in deze tijd dat hij de organisatie van de stedelijke politie van Londen, Metropolitan Police (met als thuisbasis Scotland Yard), onder handen nam. Hierdoor is hij nog steeds bekend, de onofficiële term voor een politieagent in Groot-Brittannië (vooral in Londen) is een bobbie, het koosnaampje voor Robert. De oudere term hiervoor, peelers, is ook van zijn naam afgeleid. En hoewel zijn reorganisatie niet populair was, bleek hij erg succesvol in het terugbrengen van delicten in Londen, en in 1835 kregen alle steden in het Verenigd Koninkrijk richtlijnen voor het opzetten van hun eigen politiekorps. De lagere klassen in Engeland in die tijd wilden hervorming, en katholieke emancipatie was een van de manieren. In 1830 kwam de oppositiepartij aan de macht, en de jaren erop brachten veel veranderingen. Toen het uiteindelijk weer wat kalm was nodigde de koning van Engeland, George IV, de Tories weer uit om een kabinet samen te stellen ter opvolging van het kabinet van Earl Grey en Viscount Melbourne in 1834. Peel werd uitgekozen als premier. Dit nieuwe kabinet was een minderheidsregering, en had de steun nodig van de Whigs voor hun bestaansrecht. Als zijn intentieverklaring gaf Peel in 1835 het Tamworth manifesto uit, en dit wordt gezien als het document waarop de Tories de Conservatieve Partij werden. In het document wordt aangegeven dat de conservatieven enige hervorming zouden ondersteunen, maar de Whigs vormden een alliantie die het kabinet op verschillende manieren tegenwerkte. Uiteindelijk trad het kabinet-Peel af uit pure frustratie, en de Whigs kwamen opnieuw aan de macht met Lord Melbourne aan het stuur. Peel kreeg in mei 1839 opnieuw de kans om een kabinet samen te stellen, dit keer van de nieuwe monarch, koningin Victoria. Maar ook dit zou een minderheidsregering worden, en Victoria had veel contact met de Whigs, en had hen op hoge plaatsen in haar huishouden benoemd. Zij weigerde, ook na aandringen van de Hertog van Wellington, sommigen van hen te vervangen door hun conservatieve collegas zoals Peel had gevraagd. Dit mondde uit in de zg. Bedchamber Crisis. De Whigs kwamen opnieuw aan de macht. Peel kreeg uiteindelijk de kans om een meerderheidskabinet samen te stellen na de verkiezingen van juli 1841. Zijn belofte voor "enige" hervormingen hield hij, en bracht zijn tweede belangrijke document uit, de Factory Acts. Hierin zet hij een limiet op het aantal uren dat kinderen en vrouwen in een fabriek konden werken, en zette een soort basis veiligheidsstandaard voor machines. Dit was een voortzetting van zijn vaders werk als MP, Peel sr. was bekend door zijn hervormingen van de werk omgeving gedurende de eerste helft van 19e eeuw. Tijdens de Ierse hongersnood had Peel in eerste instantie niet door hoe groot het probleem was. Maar toen de omvang duidelijk werd trok hij de Graanwetten in, en ging tegen de landeigenaren in. Deze wet ondersteunde landbouwinkomsten door graanimport te limiteren. Door deze wet in te trekken ging hij radicaal in tegen het Tory protectionisme. Hij hoopte meer eten vrij te maken voor de Ierse bevolking. Hoewel hij wist dat dit het einde kon betekenen van zijn kabinet besloot hij uit humanitaire redenen dit te doen. Zijn eigen partij ondersteunde deze beslissing niet, maar de motie werd goedgekeurd door steun van de Whig partij. De daaropvolgende motie werd direct afgewezen, en Peel trad af als premier. De intrekking van de wet heeft weinig gedaan voor het Ierse volk. Peel behield een harde kern supporters die bekend stonden als Peelites, en hij werd benaderd voor een positie door de Whig/Radikalen coalitie. Maar hij stond op zijn conservatieve principes en weigerde. Toch bleef hij invloedrijk op verschillende belangrijke punten, waaronder de vooruitgang van de Britse vrije handel met de intrekking van de Navigation Acts. Peel werd van zijn paard gegooid terwijl hij Constitution Hill in Londen opreed op 29 juni 1850, het paard viel bovenop hem. Peel stierf drie dagen later op 62-jarige leeftijd aan zijn verwondingen. Zijn Peelite opvolgers, onder leiding van Earl of Aberdeen en William Gladstone, richtten daarna samen met de Whigs de Britse Liberale Partij op.
- Sir Robert Peel, 2. baronet var Storbritannias premierminister i to perioder, fra desember 1834 til april 1835 og fra september 1841 til juli 1846. Han ble født i Bury i Lancashire, og var sønn av industriherren og parlamentsmedlemmet Sir Robert Peel, 1. baronet, som i den tidlige fasen av den industrielle revolusjon var en av landets rikeste tekstilprodusenter. Han ble utdannet ved Hipperholme Grammar School, Harrow School og Christ Church, Oxford. Peel er særlig kjent for å ha innført politistyrker i sin moderne form. Politiet i England har to kallenavn som kommer fra hans navn, bobbies (etter 'Robert'='Bobby') og peelers.
- Sir Robert Peel, 2. baronet, premier Wielkiej Brytanii w latach 1834-1835 oraz 1841-1846. Rząd Peela, który dziś określany jest jako konserwatywny (współczesna brytyjska Partia Konserwatywna uważana jest za polityczną spadkobierczynię stronnictwa Torysów), wprowadził ustawy promujące wolny handel. Żeby złagodzić skutki wielkiej klęski nieurodzaju, która nawiedziła Anglię i Irlandię w roku 1841-1847 zniósł cła na zboże, co wywołało rozłam w partii.
- Robert Peel foi um político britânico, primeiro-ministro de seu país de 10 de Dezembro de 1834 a 8 de Abril de 1835 e de 30 de Agosto de 1841 a 29 de Junho de 1846. Ajudou a criar o conceito moderno da força policial do Reino Unido. Seu pai era um fabricante de têxtil na Revolução Industrial. Peel foi educado na Escola primária Hipperholme, depois em Harrow School e finalmente na Christ Church, em Oxford, onde ele ficou bom em matemática.
- Robert Peel a fost un politician britanic, prim ministru al Regatului Unit în perioadele 1834-1835 şi 1841-1846.
- Роберт Пиль (англ. Robert Peel; — британский государственный деятель.
- Sir Robert Peel, son till Robert Peel, född 5 februari 1788 i Bury, Lancashire, död 2 juli 1850 i London, var en brittisk politiker, premiärminister från december 1834 till april 1835 och från september 1841 till juli 1846.
- 罗伯特·皮尔（1788年2月5日出生于布莱克本附近，1850年7月2日逝世于伦敦）是英国政治家，他被看作是英国保守党的创建人。 他曾经从1834年12月10日至1835年4月18日和从1841年8月30日至1846年6月30日出任英国首相，在英国下议院中他代表地方贵族、神职人员和爱尔兰高层阶层的利益。
|
| rdfs:comment
|
- Sir Robert Peel, 2nd Baronet (5 February 1788 – 2 July 1850) was the Conservative Prime Minister of the United Kingdom from 10 December 1834 to 8 April 1835, and again from 30 August 1841 to 29 June 1846. He helped create the modern concept of the police force while Home Secretary (leading to officers being known as "bobbies", in England, or Peelers, in Ireland, to this day), oversaw the formation of the Conservative Party out of the shattered Tory Party, and repealed the Corn Laws.
- Sir Robert Peel, 2. Baronet Peel of Clanfield, war ein britischer Staatsmann und Politiker und gilt als Begründer der Konservativen Partei in Großbritannien. Er war Premierminister vom 10. Dezember 1834 bis 18. April 1835 und vom 30. August 1841 bis 30. Juni 1846 und vertrat als Abgeordneter im britischen Unterhaus Interessen des Landadels, der Geistlichkeit und der britischen Oberschicht in Irland.
- Sir Robert Peel fue un estadista y político británico del Partido Conservador. Peel fue Primer Ministro del Reino Unido entre el 10 de diciembre de 1834 y el 8 de abril de 1835 y del 30 de agosto de 1841 al 29 de junio de 1846. Periodista y estadista británico, su padre fue uno de los empresarios textiles más ricos durante la Revolución industrial, por lo que se considera que pertenecía a la burguesía.
- Sir Robert Peel, 2. Peel Baronet of Clanfield oli Yhdistyneen kuningaskunnan pääministeri joulukuusta 1834 huhtikuuhun 1835 ja uudelleen 30. heinäkuuta 1841 – 29. kesäkuuta 1846.
- Sir Robert Peel (1788-1850) était un homme politique britannique, Premier ministre du Royaume-Uni de 1834 à 1835 et de 1841 à 1846, qui favorisa le passage de son pays au système du libre-échange. Né près de Bury, et fils de Robert Peel, industriel et parlementaire il fait ses études au college de Christ Church de l'université d'Oxford.
- Ha fatto parte del Partito Conservatore. È stato Segretario di Stato per l'Interno (Home Secretary) durante il regno di Giorgio IV. In seguito, è stato primo ministro del Regno Unito due volte: dal 10 dicembre 1834 al 8 aprile 1835 e dal 30 agosto 1841 al 29 giugno 1846. Nel 1829 creò la Civilian Metropolitan Force, i cui compontenti sono meglio noti come Bobbies (dal nome Robert). Si tratta di forze dell'ordine non armate che agiscono in città.
- ファイル:Robert Richard Scanlan02.
- Sir Robert Peel was de premier van het Verenigd Koninkrijk van december 1834 tot april 1835, en daarna opnieuw van juni 1841 tot 29 juni 1846. Zijn vader was Robert Peel sr. , een industrieel en ook lid van het parlement. Peel jr. werd geboren in Bury, Engeland, en ging al op de leeftijd van 21 de politiek in als MP voor het Ierse gewest Cashel City in Tipperary. Met maar 24 stemgerechtigden in het gebied werd hij zonder tegenstand gekozen.
- Sir Robert Peel, 2. baronet var Storbritannias premierminister i to perioder, fra desember 1834 til april 1835 og fra september 1841 til juli 1846. Han ble født i Bury i Lancashire, og var sønn av industriherren og parlamentsmedlemmet Sir Robert Peel, 1. baronet, som i den tidlige fasen av den industrielle revolusjon var en av landets rikeste tekstilprodusenter. Han ble utdannet ved Hipperholme Grammar School, Harrow School og Christ Church, Oxford.
- Sir Robert Peel, 2. baronet, premier Wielkiej Brytanii w latach 1834-1835 oraz 1841-1846. Rząd Peela, który dziś określany jest jako konserwatywny (współczesna brytyjska Partia Konserwatywna uważana jest za polityczną spadkobierczynię stronnictwa Torysów), wprowadził ustawy promujące wolny handel. Żeby złagodzić skutki wielkiej klęski nieurodzaju, która nawiedziła Anglię i Irlandię w roku 1841-1847 zniósł cła na zboże, co wywołało rozłam w partii.
- Robert Peel foi um político britânico, primeiro-ministro de seu país de 10 de Dezembro de 1834 a 8 de Abril de 1835 e de 30 de Agosto de 1841 a 29 de Junho de 1846. Ajudou a criar o conceito moderno da força policial do Reino Unido. Seu pai era um fabricante de têxtil na Revolução Industrial. Peel foi educado na Escola primária Hipperholme, depois em Harrow School e finalmente na Christ Church, em Oxford, onde ele ficou bom em matemática.
- Robert Peel a fost un politician britanic, prim ministru al Regatului Unit în perioadele 1834-1835 şi 1841-1846.
- Роберт Пиль (англ. Robert Peel; — британский государственный деятель.
- Sir Robert Peel, son till Robert Peel, född 5 februari 1788 i Bury, Lancashire, död 2 juli 1850 i London, var en brittisk politiker, premiärminister från december 1834 till april 1835 och från september 1841 till juli 1846.
- 罗伯特·皮尔（1788年2月5日出生于布莱克本附近，1850年7月2日逝世于伦敦）是英国政治家，他被看作是英国保守党的创建人。 他曾经从1834年12月10日至1835年4月18日和从1841年8月30日至1846年6月30日出任英国首相，在英国下议院中他代表地方贵族、神职人员和爱尔兰高层阶层的利益。
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
