A rifle is a firearm designed to be fired from the shoulder, with a barrel that has a helical groove or pattern of grooves ("rifling") cut into the barrel walls. The raised areas of the rifling are called "lands," which make contact with the projectile (for small arms usage, called a bullet), imparting spin around an axis corresponding to the orientation of the weapon. When the projectile leaves the barrel, this spin lends gyroscopic stability to the projectile and prevents tumbling, in the same way that a properly thrown American football or rugby ball behaves. This allows the use of aerodynamically-efficient pointed bullets (as opposed to the spherical balls used in muskets) and thus improves range and accuracy. The word "rifle" originally referred to the grooving, and a rifle was called

Property Value
dbo:abstract
  • A rifle is a firearm designed to be fired from the shoulder, with a barrel that has a helical groove or pattern of grooves ("rifling") cut into the barrel walls. The raised areas of the rifling are called "lands," which make contact with the projectile (for small arms usage, called a bullet), imparting spin around an axis corresponding to the orientation of the weapon. When the projectile leaves the barrel, this spin lends gyroscopic stability to the projectile and prevents tumbling, in the same way that a properly thrown American football or rugby ball behaves. This allows the use of aerodynamically-efficient pointed bullets (as opposed to the spherical balls used in muskets) and thus improves range and accuracy. The word "rifle" originally referred to the grooving, and a rifle was called a "rifled gun." Rifles are used in warfare, hunting and shooting sports. Typically, a bullet is propelled by the contained deflagration of an explosive compound (originally black powder, later cordite, and now nitrocellulose), although other means such as compressed air are used in air rifles, which are popular for vermin control, hunting small game, formal target shooting and casual shooting ("plinking"). (en)
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) هذه المقالة عن البندقية، وهي سلاح ناري. لتصفح عناوين مشابهة، انظر بندقية (توضيح). البندقية هو سلاح ناري يسند إلى الكتف أثناء إطلاقه. ويستخدم الجنود البنادق في القتال، كما يستخدمها الناس في صيد الطرائد وفي المنافسات في مباريات الرماية. (ar)
  • Das Gewehr ist nach heutigem Sprachgebrauch mit Ausnahme des Luftgewehrs eine zu den Handfeuerwaffen zählende Schusswaffe, die als Schulterwaffe (von der Schulter geschossen) mit zwei Händen zu bedienen ist. Das deutsche Waffenrecht definiert Gewehre als Langwaffen. In der Hauptsache werden Gewehre technisch nach Art und Beschaffenheit ihrer Läufe, vornehmlich in Büchse mit gezogenem Lauf (Ausnahmen bilden Läufe mit polygonalem Laufprofil) und Flinte mit glattem Lauf (Ausnahmen bilden Läufe für spezielle Flintenlaufgeschosse) unterteilt. Weitere technische Unterscheidungen werden nach der Art der Ladeeinrichtung oder auch der Bauweise getroffen. Darüber hinaus sind Unterscheidungen nach Verwendung und sprachgebräuchliche Unterscheidungen zu finden. (de)
  • Un fusil (del francés fusil) es un arma de fuego portátil de cañón largo, que dispara balas de largo alcance. Creada con propósitos ofensivos, es el arma personal más utilizada en los ejércitos desde el final del siglo XVII. Se acostumbraba fijarle una bayoneta para la lucha cuerpo a cuerpo, pero ya es obsoleta. El nombre de "fusil" se origina en la evolución del mosquete al empleo del pedernal, abandonando la mecha. A medida que se disminuye la longitud de los fusiles varían en su denominación, estando en segundo lugar la carabina. En España también se emplea la palabra mosquetón para las armas de cerrojo más cortas que el fusil, como mosquetón modelo Coruña. Esta acepción se ha vuelto correcta por el uso, aunque un mosquetón es en realidad un arma de un solo tiro y de cañón liso, como los empleados, por ejemplo, en las guerras napoleónicas. (es)
  • Le fusil est un type d'arme à feu pourvu d'un canon long et d'une crosse d'épaule. Leurs déclinaisons utilisées dans le monde civil s'apparentent aux fusils de chasse et aux carabines de chasse. À l'origine, le terme « fusil » (du latin populaire : "focilis [petra]" = pierre qui produit du feu) désignait une petite pièce de métal destinée à produire des étincelles en frappant une pierre de silex, utilisée pour déclencher le tir en mettant le feu à la poudre à canon des arquebuses. Par synecdoque, le terme finit par désigner l'arme tout entière. On peut distinguer plusieurs types de fusils militaires en fonction du type d'âme de leurs canons, de leur architecture et de leur emploi. (fr)
  • Il fucile è un'arma da fuoco lunga di tipo convenzionale, progettata per sparare venendo appoggiata alla spalla. Si distingue dalle armi corte (come la pistola) per la presenza di un calcio e di una canna decisamente più lunga. In origine erano definite come "fucili" solo le armi dotate di "focile", ovvero con un meccanismo di sparo ad acciarino a pietra focaia, il termine però in italiano ha assunto una semantizzazione amplissima, divenendo un sinonimo di tutte le armi lunghe da fuoco, sia a canna rigata (in cui invece è confinato nell'inglese "rifle"), sia a canna liscia, ed ivi incluse quelle a miccia e a ruota. (it)
  • 小銃(しょうじゅう)は、兵士が個人用に使うための軍用銃で、軍隊では最も一般的な小火器である。 小銃一般を指し、ライフル(英:Rifle)あるいはライフル銃と呼ぶこともある。この表現はライフリングに由来するが、ライフリングを有する銃の全てがここで言うライフルに当てはまるわけではない。また、日本語で「小銃」といった場合、本来はライフリングの有無を考慮しない(を参照)。 (ja)
  • Geweer is de algemene benaming voor een draagbaar projectielwapen dat met twee handen wordt bediend en een relatief lange loop heeft. De meeste geweren zijn handvuurwapens, maar er komen ook lucht-, gas- of veerdrukgeweren voor. In de krijgsmacht is het geweer sinds de 18e eeuw het "standaardvuurwapen" van de soldaat. Het wapen wordt eveneens voor de jacht, de schietsport en voor persoonlijke bescherming gebruikt. Dit laatste is in Nederland verboden. Een soortgelijk vuurwapen met korte loop wordt karabijn genoemd. (nl)
  • Karabin – rodzaj indywidualnej, długiej broni strzeleckiej. Karabin (od francuskiego carabine "żołnierz wyposażony w muszkiet") był początkowo skróconą wersją muszkietu stosowaną przez jazdę – jego rozmiary miały zapewnić łatwość ładowania i strzelania z końskiego grzbietu. Z powodu krótszej lufy posiadał mniejszą celność i donośność niż muszkiety. W języku polskim od XVII wieku przyjęło się używanie terminu "karabin" na określenie długiej, gładkolufowej, a następnie gwintowanej broni piechoty (często wyposażonej w bagnet), która w języku angielskim nosi nazwę "muszkietu". Równocześnie używano także określenia "flinta" (od ang. flint "krzesiwo") i "fuzja" (fr. fusée "rusznica"). Do połowy XIX w. karabin był bronią jednostrzałową, odprzodową (ładowaną od wylotu lufy). Wyposażoną początkowo w zamek lontowy, następnie kołowy i skałkowy, a w końcu (od ok. 1820 r.) kapiszonowy.W ogromnej większości, karabiny posiadały lufy gładkoprzewodowe. Ich kaliber wynosił 13–25 mm, zaś długość 80–160 cm. Zasięg skutecznego ognia karabinowego wynosił 50–60 m. Pociski odlewane były z ołowiu w specjalnych formach. Miały kształt kulisty i masę 15–40 g. Używano także karabinów i karabinków z lufami bruzdowanymi, występowały one jednak bardzo rzadko, głównie jako broń strzelców wyborowych. Rzadkość ich występowania wynikała z wysokiej ceny i trudności produkcji. Poza tym broń z gładkim przewodem lufy, była znacznie prostsza w użyciu. W przypadku odprzodowej broni gwintowanej, pocisk ładowano przebijając go przez cały przewód lufy przy użyciu specjalnego stempla i drewnianego młotka. W broni gładkolufowej, między pociskiem i ścianą lufy, występował luz 2,0–0,5 mm. Ładowanie polegało więc tylko na wsypaniu do lufy prochu, uszczelnieniu go papierową przybitką i wrzuceniu pocisku. W połowie XIX wieku, ponieważ technika była już wystarczająco rozwinięta, zastąpiono dotychczasowe karabiny nowymi, jednostrzałowymi, ładowanymi odtylcowo. Umożliwiały one strzelanie również z pozycji leżącej. Miały większą szybkostrzelność i skuteczny zasięg strzału. Tak jak obecnie, karabiny były wyposażone w pasy do noszenia po przerzuceniu przez ramię. Większość karabinów jest bronią palną, ale w tym samym okresie zdarzały się także karabiny na sprężone powietrze. Broń tego typu przetrwała do czasów obecnych jako popularna wiatrówka, używana raczej do strzelania sportowego niż jako broń bojowa. Niektóre późniejsze karabiny posiadały lufy poligonalne z gwintem w postaci skręconego wielokąta. Specjalne pociski do tych karabinów również miały taki kształt, dopasowany do lufy, dzięki czemu podczas strzału uzyskiwały stabilizujący moment obrotowy. Była to broń raczej dużego kalibru, a amunicja wciąż nie była ściśle dopasowana do przewodu lufy. Przeprowadzono wiele eksperymentów z lufami o różnych kształtach gwintu, jak i kąta obrotu pocisku w lufie. Chociaż poligonalny zarys gwintu jest dość niezwykły, przetrwał jednak do czasów dzisiejszych i jest stosowany także w obecnie produkowanym pistolecie Glock. Rozwiązania te zostały jednak stopniowo zastąpione przez cylindryczne lufy z gwintem w postaci wyciętych spiralnych rowków. Innowacja ta wyprzedziła nieznacznie wprowadzenie do produkcji masowej broni ładowanej odtylcowo, ponieważ wpychanie ładunku wraz z pociskiem od przodu gwintowanej lufy było niepraktyczne i uciążliwe. W niektórych systemach próbowano rozwiązać ten problem przez wprowadzenie pocisków podkalibrowych, których średnica zwiększała się podczas strzału. Jednym z najsłynniejszych tego typu rozwiązań był system Minié, polegający na zastosowaniu stożkowego pocisku z wydrążeniem wewnątrz, które powodowało rozszerzenie się pocisku i wpasowanie go w bruzdy gwintu lufy podczas strzału. Najsławniejsze karabiny systemu Minié to U. S. Springfield i brytyjski Enfield, które odegrały znaczącą rolę w amerykańskiej wojnie secesyjnej. Pocisk wchodząc do lufy i pokonując opory związane z wcięciem się w gwint lufy oraz opory tarcia, powoduje zużywanie się lufy oraz jej szybkie nagrzewanie się. Z tego powodu karabiny maszynowe, a także wystrzeliwujące po kilkaset pocisków na minutę armaty przeciwlotnicze, wyposażone są w wymienne lufy, które mogą być szybko zmienione w celu ich ochłodzenia po wystrzeleniu kilkuset pocisków. Ponieważ utwardzone pociski przeciwpancerne zużywają lufę jeszcze szybciej, pokrywa się je miększym metalem lub teflonem. Obecnie produkowane pociski są najczęściej pokrywane miedzią, co zapewnia ten sam efekt. Przez cały XIX wiek pocisk ewoluował, stając się stopniowo coraz mniejszy i lżejszy. W 1910 standardowe pociski tępołukowe zostały zastąpione przez spiczaste (ostrołukowe) pociski, charakteryzujące się zwiększonym zasięgiem i siłą przebicia. Budowa naboju również uległa ewolucji, od papierowej tuby zawierającej proch czarny i kulisty pocisk do łuski mosiężnej z integralną spłonką i zaciśniętym w szyjce łuski pociskiem. Czarny proch również został zastąpiony kordytem i innymi bezdymnymi mieszaninami ładunków miotających, które umożliwiają uzyskanie większych prędkości pocisku niż z wykorzystaniem prochu czarnego. Karabiny były początkowo bronią jednostrzałową, odprzodową. W XVIII wieku skonstruowano broń ładowaną odtylcowo, która umożliwiała strzelcowi przeładowanie jej bez narażania się na ogień wroga, jednak niedokładne wykonanie, wady fabryczne i trudności w produkcji szczelnej amunicji uniemożliwiły jej szerokie rozpowszechnienie. W XIX wieku karabiny powtarzalne z zamkiem dźwigniowym, typu pump-action lub ślizgowo-obrotowym stały się standardem, a ich szybkostrzelność stale wzrastała przy jednoczesnym zwiększeniu niezawodności broni i zmniejszeniu liczby zacięć przy ładowaniu. Problem szczelności zamka został rozwiązany przez zastosowanie mosiężnych łusek nabojów, które rozszerzając się podczas strzału skutecznie uszczelniały komorę nabojową. Opracowany przez Paula Mausera w końcu XIX stulecia karabin z zamkiem iglicowym z pięcionabojowym magazynkiem, ze względu na swą niezawodność stał się światowym standardem karabinu i pozostał nim przez czas trwania obu wojen światowych i później. Karabin Mausera był zbliżony konstrukcyjnie do brytyjskiego 10-strzałowego Lee-Enfielda i amerykańskiego Springfielda M1903. Pojawienie się karabinu maszynowego, broni o bardzo dużej sile ognia oraz artylerii z gwintowanymi lufami spowodowało zmianę sposobu walki na pozycyjną, polegającą na tym, że żołnierze wyposażeni w karabiny i karabiny maszynowe bronili swoich pozycji w okopach. Koszmar Wielkiej Wojny był najlepszym sprawdzianem i potwierdzeniem wartości karabinu jako broni. Przed drugą wojną światową bronią konkurującą z karabinem stał się pistolet maszynowy, strzelający nabojem pistoletowym. Jego zaletą było duże natężenie ognia, lecz ograniczeniem był niewielki zasięg skuteczny, kilkakrotnie mniejszy od karabinu i słaba celność. W celu zwiększenia zwartości i poręczności karabinów, w okresie międzywojennym niektóre armie wyposażyły piechotę w całości w krótsze karabinki, a inne zmniejszyły długość karabinów. Dla zwiększenia szybkostrzelności karabinu, wprowadzono w niektórych krajach karabiny samopowtarzalne, lecz jedynie w USA stały się one standardową bronią piechoty (M1 Garand). Przez połączenie najlepszych cech karabinu (donośność i celność) oraz pistoletu maszynowego (szybkostrzelność i większa poręczność), podczas II wojny światowej narodził się karabinek szturmowy (karabinek automatyczny), strzelający nabojem pośrednim, najbardziej znaczące osiągnięcie techniczne w dziedzinie broni w XX wieku. Pierwszym karabinkiem automatycznym był niemiecki StG44, następnie po wojnie pojawiły się inne konstrukcje tego typu, najbardziej znana: karabinek AK. Pomimo to, aż do początkowych lat XXI wieku nie odnotowano znaczącego postępu w konstrukcji karabinów na rynek cywilny. Nowoczesne karabiny myśliwskie posiadają łoża i kolby wykonane z materiałów kompozytowych oraz bardziej zaawansowane układy tłumienia odrzutu, ale w zasadzie jest to taka sama broń jak ta z 1910 roku. Wiele nowoczesnych karabinów wyborowych sięga swoim rodowodem ponad sto lat wstecz, np. rosyjski nabój kalibru 7,62 mm, używany m.in. do karabinu wyborowego Dragunowa (SWD) wywodzi się z roku 1891. Podczas drugiej wojny światowej po raz pierwszy użyto na tak dużą skalę karabinów samopowtarzalnych i samoczynnych. Wraz z opracowywaniem coraz lżejszych, prostszych i bardziej niezawodnych mechanizmów karabinów maszynowych, karabiny automatyczne i karabinki szturmowe stały się normą. (pl)
  • Fuzil é a designação usada para armas de fogo portáteis, de cano longo (maior que 48 cm). Podem ser de repetição, semi-automáticos ou totalmente automáticos. Também podem ser usados os termos "rifle" ou "refle", palavras tomadas da língua inglesa. A denominação "fuzil" tem origem no nome da peça metálica das antigas espingardas de pederneira que, percutida pelo silex (pederneira), produzia a faísca que originava a deflagração, produzindo o disparo do projétil. A palavra "fuzil" acabou por ser utilizada para designar, não apenas a peça metálica, mas toda a arma em si. O termo nunca foi muito utilizado na língua portuguesa se não no meio militar, sendo no meio civil usada preferencialmente a designação "espingarda", o que é errado. Contudo, no final do século XIX, no Brasil, em virtude da influência militar francesa neste país, o termo começou a ser usado para designar as armas longas de cano de alma raiada. Já em Portugal, o termo "fuzil" continuou a ser raramente utilizado. A diferença entre "fuzil" e "carabina" é apenas o tamanho do cano, tendo a "carabina" cano menor que 48cm. Tanto o "fuzil" quanto a "carabina" tem o cano com alma raiada, sendo por definição "espingarda" a arma de fogo de cano longo com alma lisa. O rifle Brasileiro tem como arma padrão FN FAL, o qual está a ser gradativamente substituído pelo IMBEL IA-2 (semelhante ao FN SCAR) no Exército Brasileiro e na Marinha do Brasil (e também o Heckler & Koch HK33 na Força Aérea Brasileira e o Colt M-16A2 no Corpo de Fuzileiros Navais). O fuzil americano M16 foi usado como padrão pelo exercito estadunidense durante Guerra Fria e na guerra do Vietname, e ele competia com o AK-47 russo, desenvolvido por Mikhail Kalashnikov. O AK-47 e seus derivados estão presentes pelo mundo em quantidades abundantes dadas as suas qualidades: rusticidade, confiabilidade e baixo custo; outro fator contribui decisivamente para a facilidade de obtenção desse fuzil foi sua distribuição pela extinta União Soviética, de onde é originário, para os mais diversos movimentos de matiz socialista durante a Guerra Fria e, ainda, as variantes produzidas em variados graus de qualidade por diversos outros países, como China, Romênia, Sérvia e mesmo, mais recentemente, Estados Unidos. É interessante notar que tais derivados não são necessariamente cópias produzidas sob licença, o que contribui ainda mais para disponibilidade praticamente universal desse fuzil, usado desde exércitos regulares, forças rebeldes das mais variadas, terroristas a organizações criminosas. (pt)
  • Винтовка (первоначально — «винтовальное ружьё»; см. также родственное слово винт, предположительно от нем. Gewinde — «нарезка», «резьба») — нарезное стрелковое оружие, конструктивно предназначенное для удержания и управления при стрельбе двумя руками с упором приклада в плечо. Официально термин «винтовка» был впервые введён в 1856 году для принятого в тот год на вооружение винтовального ружья системы Баранова как название, «понятное для всякого солдата и объясняющее ему главное начало, на котором основано успешное действие нарезного оружия». До этого нарезное оружие в русской армии официально называлось штуцером или винтовальным ружьём, а до XVIII века — винтовальной пищалью. Само же слово «винтовка» известно, по крайней мере, с XVIII века. Так, в документах 1773 г. о Пугачевском бунте упоминается «ружьё винтовка». В ироикомической поэме «Вергилиева Энеида, вывороченная наизнанку» 1791 года Николая Осипова есть строка «Как пули из винтовки мчались». Слово «винтовка» употребляют Пушкин («История Пугачева», «Капитанская дочка», стихотворение «Воевода»), Лермонтов (стихотворения «Беглец», «Свиданье», «Винтовка пулю верную послала…», очерк «Кавказец», роман «Герой нашего времени», поэма «Измаил-Бей» и др.), Д. В. Давыдов. Иногда считается, что оно происходит из терминологии, применявшейся по отношению к нарезному оружию казаками. В современной русскоязычной терминологии слово «ружьё» практически однозначно закреплено за гладкоствольным оружием и к оружию нарезному обычно уже не применяется. Однако во многих иностранных языках (например, во французском) термины «винтовка» и «ружьё» по-прежнему не разделены и эти виды оружия обозначаются общим словом, которое переводится в зависимости от ситуации. Винтовку с уменьшенной длиной ствола принято называть карабином. (ru)
  • 步槍(英语:Infantry Firearm),或作步鎗、步銃、步兵銃,被用來表示步兵使用的長管槍械。現在步槍多指來福槍(Rifle),是有膛線、单兵肩射,主要用于发射枪弹,攻擊特定目标,有效射程为500米前後(依種類和性能分別會有所不同),可用刺刀格斗,有的还可以发射枪榴弹,具有点面杀伤能力和反装甲的能力。 而歷代的步槍有: * 滑膛槍(Musket):十八世紀時歐洲士兵的標準武裝。 * 加膛線滑膛槍(Rifled musket):十九世紀時的主流步槍,製造時是滑膛銃再改裝上膛線的銃器,後來也指線膛銃。 * 來福槍、來復槍、線膛槍(Rifle):至十九世紀出現了米尼子弹,有膛線的槍械才成為主流。 (zh)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 25456 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 740024092 (xsd:integer)
dbp:align
  • right
dbp:caption
  • Evolution of the modern rifle:
  • Second: M1903 Springfield, an early 20th-century bolt-action rifle
  • Top: Baker rifle, an early 19th-century flintlock rifle
  • Third: АК-47, a mid-20th-century gas-operated, magazine-fed automatic rifle
  • Fourth: AR-15, a mid 20th-century magazine-fed, semi-automatic rifle
dbp:content
  • 350 (xsd:integer)
dbp:direction
  • horizontal
dbp:footer
  • "Premier Consul" model flintlock carbine made by Jean Lepage and named for the First Consul Napoléon Bonaparte, circa 1800; rifling of the Lepage carbine.
dbp:footerAlign
  • left
dbp:headerAlign
  • left/right/center
dbp:image
  • Lepage silex gun dite du Premier Consul circa 1800.jpg
  • Rifling of Lepage carbine circa 1800.jpg
dbp:width
  • 69 (xsd:integer)
  • 350 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • 25بك المحتوى هنا ينقصه الاستشهاد بمصادر. يرجى إيراد مصادر موثوق بها. أي معلومات غير موثقة يمكن التشكيك بها وإزالتها. (فبراير 2016) هذه المقالة عن البندقية، وهي سلاح ناري. لتصفح عناوين مشابهة، انظر بندقية (توضيح). البندقية هو سلاح ناري يسند إلى الكتف أثناء إطلاقه. ويستخدم الجنود البنادق في القتال، كما يستخدمها الناس في صيد الطرائد وفي المنافسات في مباريات الرماية. (ar)
  • Il fucile è un'arma da fuoco lunga di tipo convenzionale, progettata per sparare venendo appoggiata alla spalla. Si distingue dalle armi corte (come la pistola) per la presenza di un calcio e di una canna decisamente più lunga. In origine erano definite come "fucili" solo le armi dotate di "focile", ovvero con un meccanismo di sparo ad acciarino a pietra focaia, il termine però in italiano ha assunto una semantizzazione amplissima, divenendo un sinonimo di tutte le armi lunghe da fuoco, sia a canna rigata (in cui invece è confinato nell'inglese "rifle"), sia a canna liscia, ed ivi incluse quelle a miccia e a ruota. (it)
  • 小銃(しょうじゅう)は、兵士が個人用に使うための軍用銃で、軍隊では最も一般的な小火器である。 小銃一般を指し、ライフル(英:Rifle)あるいはライフル銃と呼ぶこともある。この表現はライフリングに由来するが、ライフリングを有する銃の全てがここで言うライフルに当てはまるわけではない。また、日本語で「小銃」といった場合、本来はライフリングの有無を考慮しない(を参照)。 (ja)
  • Geweer is de algemene benaming voor een draagbaar projectielwapen dat met twee handen wordt bediend en een relatief lange loop heeft. De meeste geweren zijn handvuurwapens, maar er komen ook lucht-, gas- of veerdrukgeweren voor. In de krijgsmacht is het geweer sinds de 18e eeuw het "standaardvuurwapen" van de soldaat. Het wapen wordt eveneens voor de jacht, de schietsport en voor persoonlijke bescherming gebruikt. Dit laatste is in Nederland verboden. Een soortgelijk vuurwapen met korte loop wordt karabijn genoemd. (nl)
  • 步槍(英语:Infantry Firearm),或作步鎗、步銃、步兵銃,被用來表示步兵使用的長管槍械。現在步槍多指來福槍(Rifle),是有膛線、单兵肩射,主要用于发射枪弹,攻擊特定目标,有效射程为500米前後(依種類和性能分別會有所不同),可用刺刀格斗,有的还可以发射枪榴弹,具有点面杀伤能力和反装甲的能力。 而歷代的步槍有: * 滑膛槍(Musket):十八世紀時歐洲士兵的標準武裝。 * 加膛線滑膛槍(Rifled musket):十九世紀時的主流步槍,製造時是滑膛銃再改裝上膛線的銃器,後來也指線膛銃。 * 來福槍、來復槍、線膛槍(Rifle):至十九世紀出現了米尼子弹,有膛線的槍械才成為主流。 (zh)
  • A rifle is a firearm designed to be fired from the shoulder, with a barrel that has a helical groove or pattern of grooves ("rifling") cut into the barrel walls. The raised areas of the rifling are called "lands," which make contact with the projectile (for small arms usage, called a bullet), imparting spin around an axis corresponding to the orientation of the weapon. When the projectile leaves the barrel, this spin lends gyroscopic stability to the projectile and prevents tumbling, in the same way that a properly thrown American football or rugby ball behaves. This allows the use of aerodynamically-efficient pointed bullets (as opposed to the spherical balls used in muskets) and thus improves range and accuracy. The word "rifle" originally referred to the grooving, and a rifle was called (en)
  • Das Gewehr ist nach heutigem Sprachgebrauch mit Ausnahme des Luftgewehrs eine zu den Handfeuerwaffen zählende Schusswaffe, die als Schulterwaffe (von der Schulter geschossen) mit zwei Händen zu bedienen ist. Das deutsche Waffenrecht definiert Gewehre als Langwaffen. (de)
  • Un fusil (del francés fusil) es un arma de fuego portátil de cañón largo, que dispara balas de largo alcance. Creada con propósitos ofensivos, es el arma personal más utilizada en los ejércitos desde el final del siglo XVII. Se acostumbraba fijarle una bayoneta para la lucha cuerpo a cuerpo, pero ya es obsoleta. El nombre de "fusil" se origina en la evolución del mosquete al empleo del pedernal, abandonando la mecha. A medida que se disminuye la longitud de los fusiles varían en su denominación, estando en segundo lugar la carabina. En España también se emplea la palabra mosquetón para las armas de cerrojo más cortas que el fusil, como mosquetón modelo Coruña. Esta acepción se ha vuelto correcta por el uso, aunque un mosquetón es en realidad un arma de un solo tiro y de cañón liso, como lo (es)
  • Le fusil est un type d'arme à feu pourvu d'un canon long et d'une crosse d'épaule. Leurs déclinaisons utilisées dans le monde civil s'apparentent aux fusils de chasse et aux carabines de chasse. À l'origine, le terme « fusil » (du latin populaire : "focilis [petra]" = pierre qui produit du feu) désignait une petite pièce de métal destinée à produire des étincelles en frappant une pierre de silex, utilisée pour déclencher le tir en mettant le feu à la poudre à canon des arquebuses. Par synecdoque, le terme finit par désigner l'arme tout entière. (fr)
  • Karabin – rodzaj indywidualnej, długiej broni strzeleckiej. Karabin (od francuskiego carabine "żołnierz wyposażony w muszkiet") był początkowo skróconą wersją muszkietu stosowaną przez jazdę – jego rozmiary miały zapewnić łatwość ładowania i strzelania z końskiego grzbietu. Z powodu krótszej lufy posiadał mniejszą celność i donośność niż muszkiety. W języku polskim od XVII wieku przyjęło się używanie terminu "karabin" na określenie długiej, gładkolufowej, a następnie gwintowanej broni piechoty (często wyposażonej w bagnet), która w języku angielskim nosi nazwę "muszkietu". Równocześnie używano także określenia "flinta" (od ang. flint "krzesiwo") i "fuzja" (fr. fusée "rusznica"). (pl)
  • Fuzil é a designação usada para armas de fogo portáteis, de cano longo (maior que 48 cm). Podem ser de repetição, semi-automáticos ou totalmente automáticos. Também podem ser usados os termos "rifle" ou "refle", palavras tomadas da língua inglesa. A denominação "fuzil" tem origem no nome da peça metálica das antigas espingardas de pederneira que, percutida pelo silex (pederneira), produzia a faísca que originava a deflagração, produzindo o disparo do projétil. A palavra "fuzil" acabou por ser utilizada para designar, não apenas a peça metálica, mas toda a arma em si. (pt)
  • Винтовка (первоначально — «винтовальное ружьё»; см. также родственное слово винт, предположительно от нем. Gewinde — «нарезка», «резьба») — нарезное стрелковое оружие, конструктивно предназначенное для удержания и управления при стрельбе двумя руками с упором приклада в плечо. Винтовку с уменьшенной длиной ствола принято называть карабином. (ru)
rdfs:label
  • Rifle (en)
  • بندقية (سلاح) (ar)
  • Gewehr (de)
  • Fusil (es)
  • Fusil (arme) (fr)
  • Fucile (it)
  • 小銃 (ja)
  • Geweer (nl)
  • Karabin (pl)
  • Fuzil (pt)
  • Винтовка (ru)
  • 步枪 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:equipment of
is dbo:product of
is dbo:service of
is dbo:type of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:action of
is dbp:specType of
is dbp:type of
is dbp:weapons of
is http://purl.org/linguistics/gold/hypernym of
is foaf:primaryTopic of