| dbpprop:abstract
|
- Rache ist eine Handlung, die den Ausgleich erlittenen Unrechts bewirken soll. Sie wird als „die erste und roheste Offenbarung des Rechtsgefühls“ bezeichnet. Sie ist immer eine physische oder psychische Gewalttat. Vom Verbrechen wird sie im archaischen Recht nur durch die Rechtmäßigkeit unterschieden.
- Revenge (synonym vengeance) is a harmful action against a person or group as a response to a (real or perceived) grievance. Although many aspects of revenge resemble the concept of justice, revenge connotes a more injurious and punitive focus as opposed to a harmonious and restorative one. Whereas justice generally implies actions undertaken and supported by a legitimate judicial system, by a system of ethics, or on behalf of an ethical majority, revenge generally implies actions undertaken by an individual or narrowly defined group outside the boundaries of judicial or ethical conduct. The goal of revenge usually consists of forcing the perceived wrongdoer to suffer the same or greater pain than that which was originally inflicted.
- Este artículo trata sobre la reprimenda; para el álbum musical, véase «¡Venganza!». La venganza consiste primordialmente en la reprimenda contra una persona o grupo en respuesta a una mala acción percibida. Aunque muchos aspectos de la venganza se asemejan al concepto de justicia, la venganza en general persigue un objetivo más injurioso que reparador. El deseo de venganza consiste en forzar a quien haya hecho algo malo en sufrir el mismo dolor que él infligió, o asegurarse de que esta persona o grupo no volverá a cometer dichos daños otra vez. La venganza es un acto, que en la mayoria de los casos, causa placer a quien la efectua, debido al sentimiento de rencor que ocasiona el antecedente factor.
- Kosto on teko, jonka tekijä pyrkii vahingoittamaan joko suoraan tai epäsuoraan henkilöä, jonka hän joko katsoo aiheuttaneen hänelle vääryyttä tai kohdelleen häntä epäoikeudenmukaisesti. Suomen laki ei oikeuta kostoa, vaan asiankäsittely voidaan riitauttaa oikeusistuimissa tietyin perustein. Mikäli rikos on tapahtunut kostamistarkoituksessa, se saattaa johtaa raskauttavien asianhaarojen vallitessa annettavaan sanktioon. Kosto on yksi kolmesta tavallisimmasta henkirikosten motiivista; muut kaksi ovat kateus ja mustasukkaisuus.
- La vengeance est un acte d’attaque d'un premier acteur contre un second, motivée par une action antérieure du second, perçue comme négative (concurrence ou agression) par le premier. Il peut s'agir de personnes, de personnes morales, de groupes familiaux ou ethniques, d'institutions, notamment pour le second acteur. Ce comportement n'est pas exclusivement humain, mais c’est chez eux que la vengeance est la plus fréquente. On connaît notamment ces éléphants de cirque qui attaquent leur dresseur qui les maltraite. En décembre 2000, le journal saoudien Al Riyadh a rapporté qu'un groupe de babouins hamadryas s'étaient embusqués sur le bord de la route pendant trois jours afin de lapider un automobiliste, qui avait précédemment écrasé un des membres du groupe de singes.
- La vendetta è un'emozione (e in alcuni soggetti un bisogno) che segue al rancore o risentimento. Nella mente del soggetto che intende vendicarsi esso ha subito un torto (sia esso reale o presunto) e vuole (o ha bisogno) di "pareggiare i conti" con colui che è stato causa della sua sofferenza o fastidio.
- 報復（ほうふく）とは、ひどい仕打ちを行った、相手に対するやり返しの総称で、復讐と称する場合もある。
- Hevn er en form for neagtiv resiprositet, hvilket vil si at vondt gjengjeldes med vondt. I det moderne samfunn er alvorlige former for hevn, som blodhevn, langt på vei forsvunnet. Her er det samfunnsinstitusjonene som skal ta seg av konfliktene som oppstår mellom samfunnets medlemmer. På et mer hverdagslig plan kan mindre og mer uskyldige former for hevn forekomme. Innenfor religionen regner en med at hevnen er opphevet med kristendommen, som sier at en skal vende det andre kinn til. I praksis er nok dette langt fra gjennomført, når en tenker på hvor mange kriger som ennå føres.
- Wraak is vergelding van onrecht of leed. Wraak wordt door sommigen als een ongepaste emotie gezien, omdat het niet rationeel zou zijn. Anderen beschouwen wraak als een oeroude menselijke reactie op aangedaan onrecht. Wraak is, evenals strafrecht, geen sanctie die onrecht of leed weer goed maakt. Integendeel: voor het veroorzaken van het onrecht of leed wordt extra leed bij de dader veroorzaakt. Dit kan verbaal (een belediging pareren met een andere belediging), fysiek (een muilpeer, een pak slaag), via de overheid (aangifte bij de politie, strafzaak, civiele zaak), of op tal van andere geoorloofde of ongeoorloofde manieren. De strafmaat bij een bepaald misdrijf komt van oorsprong voort uit gevoelens van wraak: het gevoel dat bij een bepaalde misdaad een bepaalde straf hoort. Niet het slachtoffer maar de overheid zal in dit geval vergelden. Wel kan het slachtoffer of zijn familie in beroep gaan, als de overheid het misdrijf niet wil vervolgen. Oorspronkelijk werd het "oog om oog, tand om tand"-beginsel letterlijk toegepast: wie onrecht was aangedaan mocht dit zelf vergelden, en wel met precies hetzelfde onrecht. Ook bloedwraak kwam in oudere samenlevingen voor, en vinden we nog steeds in sommige delen van de wereld. Bloedwraak vormde meestal de vergelding van een moord of soms ook wel van een ongeluk. Vergelding van extreem gezichtsverlies of familieschande wordt eerwraak genoemd. Soms mochten ook andere leden van de stam of familie van de dader worden gedood: groepswraak. Men sprak ook wel van Sippenhaftung. In de meeste "beschaafdere" samenlevingen heeft de overheid echter het geweldsmonopolie, en mag alleen de overheid strafmaatregelen of dwang toepassen. Dit was meestal om een eindeloze spiraal van wraak en wederwraak te voorkomen. Zie ook vete. Wraak wordt wel zoet genoemd, als iemand kan bewijzen dat hij tegen de heersende opvattingen gelijk krijgt. Over het algemeen zal wraakneming in de Nederlandse maatschappij niet gewaardeerd worden en bij wet is het zelfs strafbaar gesteld.
- Zemsta - odwet na osobie lub grupie za doznane wcześniej zło. Zemsta może przypominać sprawiedliwą karę za winy, ale jej motywem nie jest dobro społeczeństwa, lecz osobista żądza odegrania się na przeciwniku. Mściciel chce, aby jego ofiara cierpiała tak samo albo bardziej niż on i nigdy więcej nie mogła uczynić tego samego zła jemu bądź bliskim mu osobom. Etyczność zemsty była rozważana przez filozofów. Niektórzy myśliciele sądzili, że pełni ona pozytywną rolę, bo strach przed odpłatą za winy powstrzymuje złe osoby przed dokonywaniem nieetycznych czynów utrzymując w społeczeństwie sprawiedliwość. W pewnych kulturach przeważa przekonanie, że zemsta powinna być znacznie bardziej dotkliwa dla jej ofiary niż wyrządzone wcześniej zło, aby odstraszać potencjalnych złoczyńców. Jej przeciwnicy uważają, że do niczego nie prowadzi, gdyż osoba nią dotknięta (lub jej przyjaciele) może chcieć odpłacić się tym samym. W Kodeksie Hammurabiego zemsta została ograniczana do równej odpłaty za doznane krzywdy zgodnie z zasadą "oko za oko, ząb za ząb". Taka norma etyczna miała na celu ograniczenie wendety, prowadzącej do narastającej spirali przemocy między mszczącymi się na sobie członkami wrogich klanów. W niektórych religiach dążenie do zemsty stało się sprzeczne z normami nakazującymi wybaczanie wrogom doznanych od nich krzywd. Chrześcijanie w modlitwie Ojcze nasz zwracają się do Boga słowami:
- Vingança consiste na retaliação contra uma pessoa ou grupo em resposta a algo que foi percebido ou sentido como prejudicial. Embora muitos aspectos da vingança possam lembrar o conceito de igualar as coisas, na verdade a vingança em geral tem um objetivo mais destrutivo do que construtivo. Quem busca vingança deseja forçar o outro lado a passar pelo que passou e/ou garantir que não seja capaz de repetir a ação nunca mais. A ética da vingança é acaloradamente debatida na filosofia. Alguns acreditam que ela é necessária para se manter uma sociedade justa. Em algumas sociedades se acredita que o mal inflingido deve ser maior do que o mal que originou a vingança, como forma de punição. A filosofia de "olho por olho" citada no Velho Testamento da Bíblia tentou limitar o dano causado, igualando ao original, para evitar uma série de ações violentas que escalassem rapidamente e saíssem do controlo. Outros argumentam contra a vingança alegando que se assemelha à falácia de que "Dois erros fazem um acerto". Alguns cristãos interpretam a passagem de Paulo "A mim a vingança; a mim exercer a justiça, diz o Senhor" como significando que apenas Deus tem o direito de praticar a vingança. Sobre as bases morais, psicológicas e culturais da vingança a filósofa Martha Nussbaum escreveu: "O senso primitivo do justo — notadamente constante de diversas culturas antigas a instituições modernas . . . — começa com a noção de que a vida humana . . . é uma coisa vulnerável, uma coisa que pode ser invadida, ferida, violada de diversas maneiras pelas açoes de outros. Para esta penetração, a única cura que parece apropriada é a contrainvasão, igualmente deliberada, igualmente grave. E para equilibrar a balança verdadeiramente, a retribuição deve ser exatamente, estritamente proporcional à violação original. Ela difere da ação original apenas na sequência temporal e no fato de que é a sua resposta em vez da ação original — um fato freqüentemente obscurecido se há uma longa sequência de ações e contra-ações". Vendeta é uma sequência de ações e contra-ações motivadas por vingança que são levadas a cabo ao longo de um extenso período de tempo por grupos que buscam justiça; ela foi uma parte importante de muitas sociedades pré-industriais, especialmente na região mediterrânea, e ainda hoje persistem em algumas áreas. Durante a Idade Média não se considerava um insulto ou injúria resolvidos até que vingados. No passado feudal do Japão a classe samurais mantinha a honra de sua família, clã, ou senhor através do katakiuchi (敵討ち), ou assassinato vingativo. Esses assassinatos também envolviam os parentes daquele que ofendeu. Hoje em dia o katakiuchi é perseguido principalmente através de meios pacíficos, porém a vingança permanece uma parte importante da cultura japonesa. Os sistemas legais modernos ocidentais geralmente afirmam que sua intenção é a reabilitação ou a reinserção na sociedade. Porém, mesmo nestes sistemas a noção de justiça como vingança persiste em setores da sociedade. A vingança é um prato que se serve frio, diz o ditado popular.
- Месть — вредящие действия, произведённые из побуждения ответить на реальную или мнимую несправедливость, причинённую ранее. В некоторых культурах месть является нормой и необходимым и благородным делом. В некоторых религиях,, напротив рекомендуется отвечать добром на зло, перепоручая месть Богу: «Не мсти и не имей злобы на сынов народа твоего, но люби ближнего твоего, как самого себя» Левит 19.18 К Римлянам 12.19. Не мстите за себя, возлюбленные, но дайте место гневу [Божию]. Ибо написано: Мне отмщение, Я воздам, говорит Господь. 20. Итак, если враг твой голоден, накорми его; если жаждет, напои его: ибо, делая сие, ты соберёшь ему на голову горящие уголья.
- En hämnd är en missgärning motiverad av en tidigare, liknande, missgärning mot den som utför hämnden eller en anhörig till denne. Syftet kan vara rationellt, men också känslomässigt; många människor har någon form av nedärvda hämndinstinkter, dock har västerländska samhällen sedan 1800-talet gått från fokus på hämnd och straff, till vård och rehabilitering av brottslingar. Hämnd är mest utbrett i de kulturer och subkulturer som står utanför det nationella rättsväsendet, och utförs ofta av en medlem av samma familj, släkt eller folkgrupp. Hämnd kan vara nödvändig för att upprätthålla gruppens heder. I ett samhälle utan formellt straffsystem är självhämnden enda sättet att straffa missgärningar. Den som inte vill eller kan straffa någon själv, eller får hjälp med det blir rättslös i ett sådant samhälle. Därför är hedern inom sin släkt så viktig inom sådana samhällen. I vissa fall kan hämnd utvecklas till destruktiva kedjereaktioner som blodshämnd och vendetta. Lösningen på det är att hela samhället gemensamt hämnas, då kan den enskilde eller dennes släkt inte hämnas tillbaka. I princip alltså en lagstiftning och domare. Många system för straffrätt har haft karaktär av hämnd, ofta för att tillgodose pöbelns känslor. Inom säkerhetspolitiken finns vedergällning, som är en formaliserad variant av hämnd.
- 报复，亦作復仇、報仇，指的是用某种手段，语言，手势，表情等像一个对象来发泄自己不满的行为，報仇說恨是一種道德或倫理方面的核心價值。一般来说，与报仇，复仇等同义。在报复的过程中，报复者会产生一种罪恶的快感。有句话说道：有仇必报，是报复者的心态。而被报复人会遭到一定的伤害，有可能产生仇恨并反报复。这就是冤冤相报何时了的感叹。 《聖經》也有關於復仇的經文，舊約《出埃及記》第21章曾提及「以眼還眼、以牙還牙」，代表如被另一人冒犯時，最多只能用相同尺度還手。但到了新約時代，耶穌教訓人們要以憐憫代替報復（《馬太福音》第5章）。 在現代文明法紀，報仇不是合法殺人的自辯理由。不過，在某些電影、小說、故事，報仇是英雄行為，尤其是「報父仇」、國仇家恨。
|
| rdfs:comment
|
- Rache ist eine Handlung, die den Ausgleich erlittenen Unrechts bewirken soll. Sie wird als „die erste und roheste Offenbarung des Rechtsgefühls“ bezeichnet. Sie ist immer eine physische oder psychische Gewalttat. Vom Verbrechen wird sie im archaischen Recht nur durch die Rechtmäßigkeit unterschieden.
- Este artículo trata sobre la reprimenda; para el álbum musical, véase «¡Venganza!». La venganza consiste primordialmente en la reprimenda contra una persona o grupo en respuesta a una mala acción percibida. Aunque muchos aspectos de la venganza se asemejan al concepto de justicia, la venganza en general persigue un objetivo más injurioso que reparador.
- Revenge (synonym vengeance) is a harmful action against a person or group as a response to a (real or perceived) grievance. Although many aspects of revenge resemble the concept of justice, revenge connotes a more injurious and punitive focus as opposed to a harmonious and restorative one.
- Kosto on teko, jonka tekijä pyrkii vahingoittamaan joko suoraan tai epäsuoraan henkilöä, jonka hän joko katsoo aiheuttaneen hänelle vääryyttä tai kohdelleen häntä epäoikeudenmukaisesti. Suomen laki ei oikeuta kostoa, vaan asiankäsittely voidaan riitauttaa oikeusistuimissa tietyin perustein. Mikäli rikos on tapahtunut kostamistarkoituksessa, se saattaa johtaa raskauttavien asianhaarojen vallitessa annettavaan sanktioon.
- La vengeance est un acte d’attaque d'un premier acteur contre un second, motivée par une action antérieure du second, perçue comme négative (concurrence ou agression) par le premier. Il peut s'agir de personnes, de personnes morales, de groupes familiaux ou ethniques, d'institutions, notamment pour le second acteur. Ce comportement n'est pas exclusivement humain, mais c’est chez eux que la vengeance est la plus fréquente.
- La vendetta è un'emozione (e in alcuni soggetti un bisogno) che segue al rancore o risentimento. Nella mente del soggetto che intende vendicarsi esso ha subito un torto (sia esso reale o presunto) e vuole (o ha bisogno) di "pareggiare i conti" con colui che è stato causa della sua sofferenza o fastidio.
- 報復（ほうふく）とは、ひどい仕打ちを行った、相手に対するやり返しの総称で、復讐と称する場合もある。
- Wraak is vergelding van onrecht of leed. Wraak wordt door sommigen als een ongepaste emotie gezien, omdat het niet rationeel zou zijn. Anderen beschouwen wraak als een oeroude menselijke reactie op aangedaan onrecht. Wraak is, evenals strafrecht, geen sanctie die onrecht of leed weer goed maakt. Integendeel: voor het veroorzaken van het onrecht of leed wordt extra leed bij de dader veroorzaakt.
- Hevn er en form for neagtiv resiprositet, hvilket vil si at vondt gjengjeldes med vondt. I det moderne samfunn er alvorlige former for hevn, som blodhevn, langt på vei forsvunnet. Her er det samfunnsinstitusjonene som skal ta seg av konfliktene som oppstår mellom samfunnets medlemmer. På et mer hverdagslig plan kan mindre og mer uskyldige former for hevn forekomme. Innenfor religionen regner en med at hevnen er opphevet med kristendommen, som sier at en skal vende det andre kinn til.
- Zemsta - odwet na osobie lub grupie za doznane wcześniej zło. Zemsta może przypominać sprawiedliwą karę za winy, ale jej motywem nie jest dobro społeczeństwa, lecz osobista żądza odegrania się na przeciwniku. Mściciel chce, aby jego ofiara cierpiała tak samo albo bardziej niż on i nigdy więcej nie mogła uczynić tego samego zła jemu bądź bliskim mu osobom. Etyczność zemsty była rozważana przez filozofów.
- Vingança consiste na retaliação contra uma pessoa ou grupo em resposta a algo que foi percebido ou sentido como prejudicial. Embora muitos aspectos da vingança possam lembrar o conceito de igualar as coisas, na verdade a vingança em geral tem um objetivo mais destrutivo do que construtivo. Quem busca vingança deseja forçar o outro lado a passar pelo que passou e/ou garantir que não seja capaz de repetir a ação nunca mais. A ética da vingança é acaloradamente debatida na filosofia.
- Месть — вредящие действия, произведённые из побуждения ответить на реальную или мнимую несправедливость, причинённую ранее. В некоторых культурах месть является нормой и необходимым и благородным делом.
- En hämnd är en missgärning motiverad av en tidigare, liknande, missgärning mot den som utför hämnden eller en anhörig till denne. Syftet kan vara rationellt, men också känslomässigt; många människor har någon form av nedärvda hämndinstinkter, dock har västerländska samhällen sedan 1800-talet gått från fokus på hämnd och straff, till vård och rehabilitering av brottslingar.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
