Renaissance philosophy was the period of the history of philosophy in Europe that falls roughly between the Middle Ages and the Enlightenment. It includes the 15th century; some scholars extend it to as early as the 1350s or as late as the 16th century or early 17th century, overlapping the Reformation and the early modern era.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • Renaissance philosophy was the period of the history of philosophy in Europe that falls roughly between the Middle Ages and the Enlightenment. It includes the 15th century; some scholars extend it to as early as the 1350s or as late as the 16th century or early 17th century, overlapping the Reformation and the early modern era. Among the distinctive elements of Renaissance philosophy are the revival (renaissance means "rebirth") of classical civilization and learning; a partial return to the authority of Plato over Aristotle, who had come to dominate later medieval philosophy; and, among some philosophers, enthusiasm for the occult and Hermeticism. As with all periods, there is a wide drift of dates, reasons for categorization and boundaries. In particular, the Renaissance, more than later periods, is thought to begin in Italy with the Italian Renaissance and roll through Europe. The English Renaissance is often thought to include Shakespeare, at a time when Italy had passed through Mannerism and to the Baroque. As importantly the 16th century is split differently. Some historians see the Reformation and Counter-Reformation as being separated from the Renaissance and more important for philosophy, while others see the entire era as one sweeping period.
  • Die Philosophie der Renaissance und des Humanismus (ca. 1400 bis ca. 1600) ist ein Abschnitt der Philosophiegeschichte, der als Übergang von der ganz unter dem Primat der Theologie stehenden Philosophie des Mittelalters zur Philosophie der Neuzeit angesehen werden kann. Renaissance bedeutet Wiedergeburt. Die Periode wird so bezeichnet, weil die Texte der antiken griechischen und römischen Philosophen neu rezipiert wurden und zugleich eine Loslösung von den mittelalterlichen Schulen der Scholastik erfolgte. Die Philosophie der Renaissance und des Humanismus und damit die studia humanitatis war in ihrer Arbeitsweise noch ganz mittelalterlichen Traditionen verbunden, arbeitete also spekulativ und textbezogen, sie öffnete sich aber mehr und mehr auch bereits vorhandenen naturwissenschaftlichen Fragestellungen und Methoden, die dann das beherrschende Thema der Philosophie der Neuzeit bilden werden. Für diese Epoche spricht man auch vom Renaissance-Humanismus.
  • Als segles XV i XVI la cultura i la societat europees van experimentar una gran transformació amb la invenció de la impremta, la caiguda de l'Imperi Romà d'Orient i el descobriment d'Amèrica. També, amb el desplegament de l'humanisme, que modifica radicalment les condicions de la cultura. Un altre fet important és la Reforma de la teologia i la religió cristianes que, de la mà d'Erasme i Luter, va desembarcar en la fragmentació de la cristiandat occidental. L'aparició dels Estats Nacionals, amb una gran extensió territorial i la concentració del poder en un sobirà portarà Maquiaviel, Moro i Montaigne a fer un "balanç crític" de la dramàtica experiència de l'època, obrint noves vies al pensament polític i social. Podem afirmar que la filosofia moderna comença amb Descartes i el seu Discurs del mètode (1637), trencant amb la filosofia medieval de Sant Tomàs D'Aquino, el qual es basava en Aristòtil. Descartes va criticar aquesta filosofia, també coneguda per Escolàstica. L'Escolàstica es basava en el sil·logisme d'Aristòtil (un mètode senzill per obtenir una conclusió a partir de dues premisses). Descartes creia que basant-se en el sil·logisme només s'obtenien veritats que ja es coneixien, i no se'n podien obtenir de noves. Una de les tasques de Descartes va ser redirigir la filosofia per poder aconseguir noves veritats.
  • Renesanční filosofie se rozvíjela v období od poloviny 15. století do konce 16. století. Vyznačuje se těmito znaky: oživení zájmu o antickou filosofii, zejména Platónovu; filosofie se vymanila z područí teologie; obrat ke zkoumání člověka a tajemství přírody; individualismus a humanismus – vysoké hodnocení svobodné osobnosti; počátky racionální i empirické vědy.
  • Se conoce como Filosofía renacentista a la filosofía que se dio en Europa desde el siglo XIV hasta el siglo XVI y que marcó el paso de la filosofía medieval a la filosofía moderna. Primero que todo fue caracterizada por un giro humanista en contraste con la filosofía medieval. Ésta estaba caracterizada por haber tenido siempre a Dios en el centro, pues su principal objetivo era justificar la existencia de Dios. En el renacimiento Dios y el cristianismo dejaron de ser el punto central del pensamiento para dar paso al hombre como punto central. Un ejemplo puede ser el dibujo de Leonardo da Vinci, en el cual muestra la precisión del hombre como "Medida de todas las cosas". Estuvo influenciada en gran parte por la Guerra de los Treinta Años.
  • Renessanssifilosofialla tarkoitetaan lähinnä Länsi-Euroopassa renessanssin aikana noin vuosina 1350–1600 harjoitettua filosofiaa. Renessanssi merkitsi suurta muutosta ihmisten ajattelutavoissa. Se kuvataan usein keskiaikaisen Euroopan paluuna klassisen kulttuurin lähteille. Filosofiassa sitä kuvaa humanismin taistelu skolastiikkaa ja aristotelismia vastaan sekä platonismin uusi nousu.
  • La filosofia rinascimentale, che segna la fine del Medioevo e l'inizio dell'età moderna, si estende lungo tutto il Quattrocento e il Cinquecento.
  • De filosofie van de renaissance was een periode uit de Europese geschiedenis van de filosofie die ruwweg te situeren valt tussen de middeleeuwen en de periode van de verlichting. Vaak wordt ook de 15e eeuw ertoe gerekend en sommige wetenschappers gaan zelfs zo ver om de hele periode vanaf 1350 tot de vroege 17e eeuw er in onder te brengen - met inbegrip dus van reformatie en vroegmoderne tijd. Kenmerkend voor de renaissancefilosofie is de aandacht voor en de opleving van de antieke filosofie, met Plato en Aristoteles als toonaangevende figuren, en het enthousiasme voor alles wat met occultisme en hermetisme te maken heeft. De renaissancefilosofie wendt zich van de middeleeuwse scholastieke studie van Aristoteles af. Marsilio Ficino (1433-1499) vertaalde het werk van Plato en schreef daar commentaren bij die sterk bijdroegen aan de verspreiding van Plato's leer. Veel denkers van de renaissance zijn dan ook aanhangers van het neoplatonisme, dat behalve door Ficino ook door het werk van Georgios Gemistos Plethon en Giovanni Pico della Mirandola bekend geraakte in intellectuele kringen rond Florence. Een filosofisch bastion in het denken van Aristoteles bleef de universiteit van Padua. Daar bestudeerde Pietro Pomponazzi (1462–1524) de teksten van Aristoteles zonder bemiddeling van het Thomisme en Averroes. In het algemeen kan gezegd worden dat het theocentrisme van de Middeleeuwen plaats maakte voor een antropocentrische wereldbeschouwing. Een wijdverbreide houding onder de geleerden van de renaissance werd het humanisme.
  • Философия Возрождения — направление в европейской философии XV—XVI веков. Характеризуется неприятием официальной католической религиозности и интересом к человеческой личности. Внутри течения гуманистов этот интерес выразился в идеях классического гуманизма и способствовал утверждению практического критерия истины, который лёг в основу методологии современных естественных наук.
  • Renässansens filosofi är en epok i filosofins historia som börjar med medeltidens slut och slutar med upplysningstiden; eftersom uppbrottet till upplysningen är svårbestämd, räknas vanligen 1600-talets filosofi som en separat period. Renässansen präglas av humanism, naturrättens och naturlagens separation från Guds lag, att medeltidens auktoritetstro utbyts i förnuftstro, och av att en tydligare skiljelinje mellan teologi och filosofi upprättas. Förhållningssättet till religion tar sig allt mera mystiska och individuella uttryck, i kontrast till skolastikens kollektiva religionsuppfattning. Inom den politiska filosofin upprättas sekulära teorier, och ”statsnyttan” ersätter ”Guds vilja” och predestination som legitimering av staten. Samtidigt sker ett nationellt uppvaknande. Frågan om människans fria vilja å ena sidan, och kravet på människans tankefrihet å andra, upptar den filosofiska diskursen.
  • Rönesans felsefesi, 14. yüzyıl sonlarından başlayıp 16. yüzyıl ortalarına kadar geçen dönemde, özellikle de 15. yüzyılda ortaya çıkan çok yönlü felsefi gelişmeleri adlandırır. Rönesans felsefesi, genel olarak felsefe tarihinde bir geçiş dönemi felsefesi olarak kabul edilir. Bilimde ve düşünce alanında yeni gelişmeler meydana gelmeye başlamış, ortaya çıkan yeni perspektifler ve bilgiler rönesans felsefesini, ortaçağ düşüncesiyle yeni çağ düşüncesi arasında köprü rolünü oynamaya yöneltmiştir.
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
rdfs:comment
  • Renaissance philosophy was the period of the history of philosophy in Europe that falls roughly between the Middle Ages and the Enlightenment. It includes the 15th century; some scholars extend it to as early as the 1350s or as late as the 16th century or early 17th century, overlapping the Reformation and the early modern era.
  • Die Philosophie der Renaissance und des Humanismus (ca. 1400 bis ca. 1600) ist ein Abschnitt der Philosophiegeschichte, der als Übergang von der ganz unter dem Primat der Theologie stehenden Philosophie des Mittelalters zur Philosophie der Neuzeit angesehen werden kann. Renaissance bedeutet Wiedergeburt.
  • Als segles XV i XVI la cultura i la societat europees van experimentar una gran transformació amb la invenció de la impremta, la caiguda de l'Imperi Romà d'Orient i el descobriment d'Amèrica. També, amb el desplegament de l'humanisme, que modifica radicalment les condicions de la cultura. Un altre fet important és la Reforma de la teologia i la religió cristianes que, de la mà d'Erasme i Luter, va desembarcar en la fragmentació de la cristiandat occidental.
  • Renesanční filosofie se rozvíjela v období od poloviny 15. století do konce 16. století. Vyznačuje se těmito znaky: oživení zájmu o antickou filosofii, zejména Platónovu; filosofie se vymanila z područí teologie; obrat ke zkoumání člověka a tajemství přírody; individualismus a humanismus – vysoké hodnocení svobodné osobnosti; počátky racionální i empirické vědy.
  • Se conoce como Filosofía renacentista a la filosofía que se dio en Europa desde el siglo XIV hasta el siglo XVI y que marcó el paso de la filosofía medieval a la filosofía moderna. Primero que todo fue caracterizada por un giro humanista en contraste con la filosofía medieval. Ésta estaba caracterizada por haber tenido siempre a Dios en el centro, pues su principal objetivo era justificar la existencia de Dios.
  • Renessanssifilosofialla tarkoitetaan lähinnä Länsi-Euroopassa renessanssin aikana noin vuosina 1350–1600 harjoitettua filosofiaa. Renessanssi merkitsi suurta muutosta ihmisten ajattelutavoissa. Se kuvataan usein keskiaikaisen Euroopan paluuna klassisen kulttuurin lähteille. Filosofiassa sitä kuvaa humanismin taistelu skolastiikkaa ja aristotelismia vastaan sekä platonismin uusi nousu.
  • La filosofia rinascimentale, che segna la fine del Medioevo e l'inizio dell'età moderna, si estende lungo tutto il Quattrocento e il Cinquecento.
  • De filosofie van de renaissance was een periode uit de Europese geschiedenis van de filosofie die ruwweg te situeren valt tussen de middeleeuwen en de periode van de verlichting. Vaak wordt ook de 15e eeuw ertoe gerekend en sommige wetenschappers gaan zelfs zo ver om de hele periode vanaf 1350 tot de vroege 17e eeuw er in onder te brengen - met inbegrip dus van reformatie en vroegmoderne tijd.
  • Философия Возрождения — направление в европейской философии XV—XVI веков. Характеризуется неприятием официальной католической религиозности и интересом к человеческой личности.
  • Renässansens filosofi är en epok i filosofins historia som börjar med medeltidens slut och slutar med upplysningstiden; eftersom uppbrottet till upplysningen är svårbestämd, räknas vanligen 1600-talets filosofi som en separat period. Renässansen präglas av humanism, naturrättens och naturlagens separation från Guds lag, att medeltidens auktoritetstro utbyts i förnuftstro, och av att en tydligare skiljelinje mellan teologi och filosofi upprättas.
  • Rönesans felsefesi, 14. yüzyıl sonlarından başlayıp 16. yüzyıl ortalarına kadar geçen dönemde, özellikle de 15. yüzyılda ortaya çıkan çok yönlü felsefi gelişmeleri adlandırır. Rönesans felsefesi, genel olarak felsefe tarihinde bir geçiş dönemi felsefesi olarak kabul edilir.
rdfs:label
  • Renaissance philosophy
  • Philosophie der Renaissance und des Humanismus
  • Filosofia renaixentista
  • Renesanční filosofie
  • Filosofía renacentista
  • Renessanssifilosofia
  • Filosofia rinascimentale
  • Renaissancefilosofie
  • Философия Возрождения
  • Renässansens filosofi
  • Rönesans felsefesi
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:era of
is dbpprop:mainInterests of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:schoolTradition of