Relational art or relational aesthetics is a mode or tendency in fine art practice originally observed and highlighted by French art critic Nicolas Bourriaud. Bourriaud defined the approach as "a set of artistic practices which take as their theoretical and practical point of departure the whole of human relations and their social context, rather than an independent and private space." The artist can be more accurately viewed as the "catalyst" in relational art, rather than being at the centre.

Property Value
dbo:abstract
  • El arte relacional es una corriente artística que se empieza a analizar en los años 1990 y que se caracteriza por dar una mayor importancia a las relaciones que se establecen entre y con los sujetos a quienes se dirige la dinámica artística que a objeto artístico alguno. Así mismo los trabajos que se identifican con esta corriente artística tienden a suceder dentro de actividades y contextos cotidianos. La primera utilización de la denominación “arte relacional” se le atribuye a Nicolas Bourriaud, antiguo co-director del Palais de Tokyo de París, quien utilizó este nombre como título de su libro Esthétique relationnelle (Estética Relacional) (Les presses du Réelle, 1998) y ya anteriormente, en 1996, en el catálogo de la exhibición “Traffic” comisariada por él mismo. Artistas exponentes de este tipo de arte se les considera a nombres como Rirkrit Tiravanija, Maurizio Cattelan, Jeremy Deller o Vanessa Beecroft. (es)
  • L‘esthétique relationnelle ou art relationnel est un mouvement ou une théorie de l'art contemporain, originellement défini par le critique français Nicolas Bourriaud en 1995. Ce dernier a défini cette approche comme « théorie esthétique consistant à juger les œuvres d'art en fonction des relations interhumaines qu'elles figurent, produisent ou suscitent. » (fr)
  • L'Arte di relazione, più nota come Arte relazionale, è una forma d'arte contemporanea che si sviluppa attorno alla metà degli anni novanta e prevede la partecipazione del pubblico fruitore alla costruzione o alla definizione dell'opera di cui fruisce. Si tratta di un'arte delle spiccate caratteristiche politiche e sociali al cui centro gravita la visione dell'uomo come animale anzitutto creativo.L'artista relazionale, abbandonando la produzione di oggetti tipicamente estetici, si adopera per creare dispositivi in grado di attivare la creatività del fruitore trasformando l'oggetto d'arte in un luogo di dialogo, confronto e, appunto, di relazione in cui perde importanza l'opera finale e assume centralità il processo, la scoperta dell'altro, l'incontro. Il primo esempio italiano di rilievo si incontra alla fine degli anni ottanta con le ricerche e le azioni di Cesare Pietroiusti. Con la mostra Forme di relazione a cura del critico Roberto Pinto, il concetto di relazione entra a far parte di innumerevoli ricerche successive e si addensano e si sperimentano intorno al Progetto Oreste e che oggi sono ormai patrimonio di tutta l'arte contemporanea. Nell'ottobre 1993, a Orzinuovi, in provincia di Brescia, Roberto Pinto invitò: Piero Almeoni, Maurizio Donzelli, Emilio Fantin, Eva Marisaldi, Premiata Ditta (Vincenzo Chiarandà e Anna Stuart Tovini), Luca Quartana e Tommaso Tozzi. Per l'occasione fu pubblicato un piccolo catalogo con il titolo Forme di relazione edito a Milano dalle Edizioni Millelire. Sul finire degli anni novanta, altri due artisti, Massimo Silvano Galli e Michele Stasi, inaugurano, con l'agenzia Oficina - Making Reality, un'intensa stagione di riflessioni, progetti e opere d'arte relazionale direttamente immersi nel tessuto dell'intervento socio-culturale, come, tra le tante: "Cento Anni di Adolescenza", un'articolata opera-progetto finanziata dal Comune di Milano che, dal 2001 al 2005, in collaborazione con l'Università degli studi di Milano-Bicocca, coinvolgerà oltre 2500 adolescenti nella creazione del proprio autoritratto. (it)
  • Relational art or relational aesthetics is a mode or tendency in fine art practice originally observed and highlighted by French art critic Nicolas Bourriaud. Bourriaud defined the approach as "a set of artistic practices which take as their theoretical and practical point of departure the whole of human relations and their social context, rather than an independent and private space." The artist can be more accurately viewed as the "catalyst" in relational art, rather than being at the centre. (en)
  • Иску́сство взаимоотноше́ний или эсте́тика взаимоотношений (англ. Relational Art или Relational Aesthetics) — определение, данное художественным критиком Николя Буррио в книге «Эстетика взаимоотношений» (англ. Relational Aesthetics). С точки зрения Николя Буррио, «искусство взаимоотношений» — «набор художественных практик, отправной точкой которых является сфера человеческих взаимоотношений». Художники, творчество которых можно отнести к этому направлению, так или иначе работают с такими понятиями, как «социальные связи», «сообщества», «частные взаимоотношения» или «урбанизм», который является статической формой сосуществования. Это открытые художественные практики, приглашающие зрителя к соучастию. Смысл произведения искусства является результатом сотрудничества со зрителем, а не навязывается ему. По словам Буррио: «Художник больше не является демиургом,… он становится „семионавтом“, прокладывающим маршруты между всеми существующими знаками. Сфера его деятельности сместилась от production к postproduction». (ru)
  • Estetyka relacyjna - teoria estetyczna zakładająca ocenę dzieła sztuki pod względem relacji międzyludzkich, które ono obrazuje, wytwarza lub podtrzymuje. Takie dzieła sztuki wytwarzane są przez sztukę relacyjną, czyli zespół praktyk estetycznych, które za teoretyczny i praktyczny punkt wyjścia przyjmują raczej stosunki międzyludzkie i ich społeczny kontekst niż autonomiczną i prywatną przestrzeń. Autorem tej koncepcji jest Nicolas Bourriaud, który w latach 90. opublikowawszy zbiór esejów szukających cech wspólnych dla pokolenia artystów wyłaniających się w owej dekadzie, następnie zebrał je w książce pt. Estetyka relacyjna. Książka ukazała się we Francji w 1998 roku. Na początku 2012 roku Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie wydało polskie tłumaczenie Estetyki relacyjnej. (pl)
  • 關係美學(英语:relational aesthetics)又被稱作關係藝術(英语:relational art),是美術實踐上所呈現的一種模式或者趨勢,最早發現並提出者為法國藝術評論家尼可拉·布西歐。布希歐認為關係美學並非獨立的私人空間,而在理論或者實踐上從整體人類關係和社會背景發展的藝術實踐模式。這時藝術家應當被視為呈現關係美學的「催化劑」,而非整個藝術概念的中心。 (zh)
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 10034332 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 732004011 (xsd:integer)
dct:subject
http://purl.org/linguistics/gold/hypernym
rdf:type
rdfs:comment
  • L‘esthétique relationnelle ou art relationnel est un mouvement ou une théorie de l'art contemporain, originellement défini par le critique français Nicolas Bourriaud en 1995. Ce dernier a défini cette approche comme « théorie esthétique consistant à juger les œuvres d'art en fonction des relations interhumaines qu'elles figurent, produisent ou suscitent. » (fr)
  • Relational art or relational aesthetics is a mode or tendency in fine art practice originally observed and highlighted by French art critic Nicolas Bourriaud. Bourriaud defined the approach as "a set of artistic practices which take as their theoretical and practical point of departure the whole of human relations and their social context, rather than an independent and private space." The artist can be more accurately viewed as the "catalyst" in relational art, rather than being at the centre. (en)
  • 關係美學(英语:relational aesthetics)又被稱作關係藝術(英语:relational art),是美術實踐上所呈現的一種模式或者趨勢,最早發現並提出者為法國藝術評論家尼可拉·布西歐。布希歐認為關係美學並非獨立的私人空間,而在理論或者實踐上從整體人類關係和社會背景發展的藝術實踐模式。這時藝術家應當被視為呈現關係美學的「催化劑」,而非整個藝術概念的中心。 (zh)
  • El arte relacional es una corriente artística que se empieza a analizar en los años 1990 y que se caracteriza por dar una mayor importancia a las relaciones que se establecen entre y con los sujetos a quienes se dirige la dinámica artística que a objeto artístico alguno. Así mismo los trabajos que se identifican con esta corriente artística tienden a suceder dentro de actividades y contextos cotidianos. Artistas exponentes de este tipo de arte se les considera a nombres como Rirkrit Tiravanija, Maurizio Cattelan, Jeremy Deller o Vanessa Beecroft. (es)
  • L'Arte di relazione, più nota come Arte relazionale, è una forma d'arte contemporanea che si sviluppa attorno alla metà degli anni novanta e prevede la partecipazione del pubblico fruitore alla costruzione o alla definizione dell'opera di cui fruisce. (it)
  • Estetyka relacyjna - teoria estetyczna zakładająca ocenę dzieła sztuki pod względem relacji międzyludzkich, które ono obrazuje, wytwarza lub podtrzymuje. Takie dzieła sztuki wytwarzane są przez sztukę relacyjną, czyli zespół praktyk estetycznych, które za teoretyczny i praktyczny punkt wyjścia przyjmują raczej stosunki międzyludzkie i ich społeczny kontekst niż autonomiczną i prywatną przestrzeń. Autorem tej koncepcji jest Nicolas Bourriaud, który w latach 90. opublikowawszy zbiór esejów szukających cech wspólnych dla pokolenia artystów wyłaniających się w owej dekadzie, następnie zebrał je w książce pt. Estetyka relacyjna. Książka ukazała się we Francji w 1998 roku. (pl)
  • Иску́сство взаимоотноше́ний или эсте́тика взаимоотношений (англ. Relational Art или Relational Aesthetics) — определение, данное художественным критиком Николя Буррио в книге «Эстетика взаимоотношений» (англ. Relational Aesthetics). С точки зрения Николя Буррио, «искусство взаимоотношений» — «набор художественных практик, отправной точкой которых является сфера человеческих взаимоотношений». (ru)
rdfs:label
  • Arte relacional (es)
  • Esthétique relationnelle (fr)
  • Arte relazionale (it)
  • Relational art (en)
  • Estetyka relacyjna (pl)
  • Искусство взаимоотношений (ru)
  • 關係美學 (zh)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:field of
is dbo:movement of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is foaf:primaryTopic of