Regular script (traditional Chinese: 楷書; simplified Chinese: 楷书; pinyin: kǎishū; Hepburn: kaisho), also called 正楷 (pinyin: zhèngkǎi), 真書 (zhēnshū), 楷體 (kǎitǐ) and 正書 (zhèngshū), is the newest of the Chinese script styles (appearing by the Cao Wei dynasty ca. 200 CE and maturing stylistically around the 7th century), hence most common in modern writings and publications (after the Ming and gothic styles, used exclusively in print).

Property Value
dbo:abstract
  • Regular script (traditional Chinese: 楷書; simplified Chinese: 楷书; pinyin: kǎishū; Hepburn: kaisho), also called 正楷 (pinyin: zhèngkǎi), 真書 (zhēnshū), 楷體 (kǎitǐ) and 正書 (zhèngshū), is the newest of the Chinese script styles (appearing by the Cao Wei dynasty ca. 200 CE and maturing stylistically around the 7th century), hence most common in modern writings and publications (after the Ming and gothic styles, used exclusively in print). (en)
  • Die Regelschrift (chinesisch 楷書 / 楷书, Pinyin Kǎishū, Jyutping kaai2syu1, jap. 楷書, Kaisho) ist eine der fünf Hauptkategorien der chinesischen Kalligrafie. Die Kaishu wurde anhand der Normalschrift der Han-Dynastie von Zhong Yao entwickelt. Heute nennt man sie „Standard-Schreibschrift“ (正楷, zhengkai). Am bekanntesten aber ist die Regelschrift des berühmten Kalligrafen Wang Xizhi aus der Jin-Dynastie. Die Schreibschrift hatte in der Tang-Dynastie ihre Blütezeit. Berühmte Kalligrafen gründeten ihre eigenen Schulen der Kalligrafie, die einen lang anhaltenden Einfluss auf die Geschichte der chinesischen Kalligrafie nahmen. Siehe auch: Orakelknochen, Bronzeschrift (de)
  • Le style régulier (chinois traditionnel : 楷書, pinyin : kǎishū) est un style ancien de calligraphie chinoise. Vers 200 av. J.C., l'écriture des clercs (lìshū) est jugée encore trop élaborée. Ses traits courbes sont particulièrement délicats à tracer. Liue Xie, le dernier empereur de la dynastie des Han de l'Ouest[Informations douteuses] [?] fera donc élaborer une nouvelle écriture qui a perduré jusqu'à nos jours. Son nom Kǎishū, nous dit Shi Bo, vient de Kai : modèle à imiter, et signifie donc modèle d'écriture à imiter.[style à revoir] (fr)
  • 楷書体(かいしょたい)とは、漢字の書体の一つ。『手書き書体』と『印刷書体』の二種類に分かれ、前者を楷書、後者を楷書体という。 (ja)
  • Pismo wzorcowe (jap. kaisho) - to licząca ok. 1700 lat, nadal używana kaligraficzna odmiana pisma chińskiego. Pod względem popularności w publikacjach drukowanych kaishu ustępuje obecnie jedynie Songti, wywodzącej się z niego czcionce drukarskiej. Pismo wzorcowe wyparło kancelaryjne, bo jest łatwiejsze do kreślenia, a jego znaki są bardziej czytelne i dostosowane do kreślenia przy użyciu pędzla i papieru. Charakterystyczną cechą tego stylu są szerokie wykończenia kresek, które styl ten zawdzięcza użyciu papieru i tuszu; odróżniają one kaishu do lishu. Pismo wzorcowe jest używane także w Korei Południowej (jako Hancha) oraz Japonii (Kanji), gdzie jest znane pod nazwą kaisho. Jego inne chińskie nazwy to prawidłowe [pismo] wzorcowe (正楷), pismo prawdziwe (真書) lub pismo prawidłowe (正書). Używane na Tajwanie znaki alfabetu Zhuyin również są pisane w stylu wzorcowym. Znaki pisma wzorcowego większe niż 5 cm nazywane są dużym pismem wzorcowym (大楷), podczas gdy te mniejsze do 2 cm pismem małym (小楷). Znaki o rozmiarach 2-5 cm to pismo średnie (中楷). Przez wieki do nauki reguł ortografii i kaligrafii pisma wzorcowego wykorzystywano Osiem Zasad Znaku Yong. (pl)
  • 楷书,亦称真書、正楷、楷體或正書,是汉字书法中常见的一种手写字体风格。相傳由東漢章帝時王次仲以漢隸作楷法,為隸書的變體,其字形較為平直正方,去除隸書筆劃尾部的挑法及蠶頭燕尾的筆法,不写成扁形,結構不合「六書」原則。在現代,楷書仍是漢字手寫體的參考標準。 (zh)
  • Кайшу (кит. трад. 楷書, упр. 楷书, пиньинь: kǎishū), уста́вное письмо — исторический стиль китайской каллиграфии. Возник в эпоху династии Хань (206 г. до н. э. — 220 г. н. э.) в результате эволюции лишу в направлении более стандартного написания иероглифов. Будучи еще более удобным в сравнении с лишу, кайшу получило широкое распространение, поскольку отвечало потребностям повседневной жизни людей. Уставное письмо достигло расцвета в эпоху династии Тан (618—907). Творчество мастеров этой эпохи, подобных Янь Чжэньцину (705—785), создавших оригинальные школы, оказало огромное влияние на дальнейшее развитие каллиграфии. Современный извод кайшу называют чжэнкай — «стандартным уставом». От кайшу происходит возрождаемая сегодня[[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]]КайшуКайшуКайшу вышивка хунаньских женщин «нюй-шу». [[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]][[К:Википедия:Статьи без источников (страна: )]]КайшуКайшуКайшу (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 300188 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 742814569 (xsd:integer)
dbp:c
  • 仿宋體
  • 正楷
dbp:children
dbp:fam
dbp:first
  • t
dbp:gd
  • jing³ kai²
  • jing³ xu¹
  • kai² tei²
  • kai² xu¹
  • zen¹ xu¹
dbp:imagesize
  • 200 (xsd:integer)
dbp:j
  • kaai² syu¹
  • kaai² tai²
  • zan¹ syu¹
  • zing³ kaai²
  • zing³ syu¹
dbp:l
  • correct model
  • correct script
  • model form
  • model script
  • real script
dbp:languages
dbp:name
  • Regular script
dbp:p
  • fǎng Sòngtǐ
  • kǎishū
  • kǎitǐ
  • zhèngkǎi
  • zhèngshū
  • zhēnshū
dbp:pic
  • Kaishu.png
dbp:piccap
  • Chinese characters of "Regular Script" in traditional characters and in the simplified form .
dbp:picsize
  • 100 (xsd:integer)
dbp:s
  • 楷书
  • 楷体
  • 正书
  • 真书
dbp:sample
  • KaishuOuyangxun.jpg
dbp:t
  • 楷書
  • 楷體
  • 正書
  • 真書
dbp:time
  • Bronze Age China, Iron Age China, Present day
dbp:type
dbp:unicode
  • 4 (xsd:integer)
dbp:w
  • chên1-shu1
  • chêng4-k'ai3
  • chêng4-shu1
  • k'ai3-shu1
  • k'ai3-t'i3
dbp:y
  • jing kaái
  • jing syū
  • jān syū
  • kaái syū
  • kaái tái
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • Regular script (traditional Chinese: 楷書; simplified Chinese: 楷书; pinyin: kǎishū; Hepburn: kaisho), also called 正楷 (pinyin: zhèngkǎi), 真書 (zhēnshū), 楷體 (kǎitǐ) and 正書 (zhèngshū), is the newest of the Chinese script styles (appearing by the Cao Wei dynasty ca. 200 CE and maturing stylistically around the 7th century), hence most common in modern writings and publications (after the Ming and gothic styles, used exclusively in print). (en)
  • Le style régulier (chinois traditionnel : 楷書, pinyin : kǎishū) est un style ancien de calligraphie chinoise. Vers 200 av. J.C., l'écriture des clercs (lìshū) est jugée encore trop élaborée. Ses traits courbes sont particulièrement délicats à tracer. Liue Xie, le dernier empereur de la dynastie des Han de l'Ouest[Informations douteuses] [?] fera donc élaborer une nouvelle écriture qui a perduré jusqu'à nos jours. Son nom Kǎishū, nous dit Shi Bo, vient de Kai : modèle à imiter, et signifie donc modèle d'écriture à imiter.[style à revoir] (fr)
  • 楷書体(かいしょたい)とは、漢字の書体の一つ。『手書き書体』と『印刷書体』の二種類に分かれ、前者を楷書、後者を楷書体という。 (ja)
  • 楷书,亦称真書、正楷、楷體或正書,是汉字书法中常见的一种手写字体风格。相傳由東漢章帝時王次仲以漢隸作楷法,為隸書的變體,其字形較為平直正方,去除隸書筆劃尾部的挑法及蠶頭燕尾的筆法,不写成扁形,結構不合「六書」原則。在現代,楷書仍是漢字手寫體的參考標準。 (zh)
  • Die Regelschrift (chinesisch 楷書 / 楷书, Pinyin Kǎishū, Jyutping kaai2syu1, jap. 楷書, Kaisho) ist eine der fünf Hauptkategorien der chinesischen Kalligrafie. Die Kaishu wurde anhand der Normalschrift der Han-Dynastie von Zhong Yao entwickelt. Heute nennt man sie „Standard-Schreibschrift“ (正楷, zhengkai). Am bekanntesten aber ist die Regelschrift des berühmten Kalligrafen Wang Xizhi aus der Jin-Dynastie. Die Schreibschrift hatte in der Tang-Dynastie ihre Blütezeit. Berühmte Kalligrafen gründeten ihre eigenen Schulen der Kalligrafie, die einen lang anhaltenden Einfluss auf die Geschichte der chinesischen Kalligrafie nahmen. (de)
  • Pismo wzorcowe (jap. kaisho) - to licząca ok. 1700 lat, nadal używana kaligraficzna odmiana pisma chińskiego. Pod względem popularności w publikacjach drukowanych kaishu ustępuje obecnie jedynie Songti, wywodzącej się z niego czcionce drukarskiej. Pismo wzorcowe wyparło kancelaryjne, bo jest łatwiejsze do kreślenia, a jego znaki są bardziej czytelne i dostosowane do kreślenia przy użyciu pędzla i papieru. Charakterystyczną cechą tego stylu są szerokie wykończenia kresek, które styl ten zawdzięcza użyciu papieru i tuszu; odróżniają one kaishu do lishu. (pl)
  • Кайшу (кит. трад. 楷書, упр. 楷书, пиньинь: kǎishū), уста́вное письмо — исторический стиль китайской каллиграфии. Возник в эпоху династии Хань (206 г. до н. э. — 220 г. н. э.) в результате эволюции лишу в направлении более стандартного написания иероглифов. Будучи еще более удобным в сравнении с лишу, кайшу получило широкое распространение, поскольку отвечало потребностям повседневной жизни людей. Современный извод кайшу называют чжэнкай — «стандартным уставом». (ru)
rdfs:label
  • Regular script (en)
  • Regelschrift (de)
  • Style régulier (fr)
  • 楷書体 (ja)
  • Pismo wzorcowe (pl)
  • Кайшу (ru)
  • 楷书 (zh)
rdfs:seeAlso
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:caption of
is dbp:children of
is dbp:fam of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of