In the history of the United States, the term Reconstruction Era has two senses: the first covers the complete history of the entire U.S. from 1865 to 1877 following the Civil War; the second sense focuses on the transformation of the Southern United States from 1863 to 1877, as directed by Washington, with the reconstruction of state and society.

PropertyValue
dbpedia-owl:abstract
  • La reconstruction après la guerre de Sécession, appelée aux États-Unis la Reconstruction, est la période suivant la guerre de Sécession, de 1863 à 1877, et qui vit la destruction du système esclavagiste de la Confédération, le retour des États du Sud dans l'Union et l’échec de l’intégration des affranchis afro-américains dans le système juridique, politique, économique et social dans les anciens États du Sud.
  • Als Reconstruction bezeichnet man in den USA die Wiedereingliederungsphase der 1860/61 aus den Vereinigten Staaten ausgetretenen Staaten in die USA nach dem Bürgerkrieg (1861–1865). Sie zog sich bis 1877 hin. Den Begriff „reconstruction“ mit „Wiederherstellung des ursprünglichen Zustandes“ zu übersetzen, ist nicht ausreichend. Er umfasst sowohl die Inhalte Wiederaufbau und Umformung als auch den technischen Begriff „Neukonstruktion“.
  • レコンストラクション(Reconstruction,「再建」の意味)とは、アメリカ南北戦争によりアメリカ連合国と奴隷制システムが崩壊した後の問題を解決しようとする、1863年(または1865年) から1877年までの過程を意味するアメリカ合衆国史の用語である。レコンストラクションの間、連邦政府は南部諸州の合衆国への復帰と、元連合国の指導者たちの地位の回復に取り組んだが、解放されたアフリカ系アメリカ人(自由黒人) の法的、政治的、経済的、社会的なシステムでの、恒久的な平等の実現には失敗した。合衆国のレコンストラクションのためにこれらの課題をどのように達成するかのについての議論はすでに1861年には始まっていたものの、歴史家は通常その時代の始まりを、1863年1月1日の奴隷解放宣言からとしている。
  • De Reconstructie (Reconstruction, wederopbouw 1865-1877) staat voor de periode na de Amerikaanse Burgeroorlog, toen de vraag zich voordeed of de Geconfedereerde Staten van Amerika bij haar afscheiding definitief uit de Unie waren gestapt. Het noorden had het zuiden in de oorlog immers overwonnen en in dat geval kon het zuiden als vreemde mogendheid behandeld worden. Abraham Lincoln was een groot voorstander van de reconstructie van de unie, maar kreeg hiervoor geen kans. Hij werd vijf dagen na de capitulatie van het zuiden doodgeschoten. Zijn opvolger, Andrew Johnson, was eveneens voor een gematigde koers ten aanzien van het zuiden, maar dit leidde tot spanning met het Congres, dat een veel radicaler beleid wilde. Vanaf 2 maart 1867 werden vier Acts of Reconstruction (Reconstructiewetten) aangenomen. Hierin werd bepaald dat de zuidelijke staten verdeeld zouden worden in vijf bezettingszones, tot de gelijkheid van de zwarte bevolking aanvaard was. President Johnson sprak telkens zijn veto uit, maar het Congres, dat sinds de midterm-verkiezingen door de republikeinen gedomineerd werd, vond steeds een tweederdemeerderheid om dit veto te verwerpen. Het Congres beperkte de president in zijn machtsmiddelen. Het ontslag van ambtenaren en de benoeming van rechters in het Hooggerechtshof werden tegengewerkt. Een afzettingsprocedure was uiteindelijk het gevolg. De stemming hierover kwam één stem tekort, maar Johnson ging met pensioen aan het einde van zijn ambtstermijn in 1869. Na de verkiezingen werd Johnson, een democraat die bij de vorige verkiezingen door de republikeinen gesteund was, vervangen door president Ulysses S. Grant (de generaal en held uit de burgeroorlog), die volledig naar de zinnen van het Congres handelde. In 1877 sloot presidentskandidaat Rutherford B. Hayes een overeenkomst met Zuidelijke Democratische kiesmannen. Als zij hem steunden, zodat hij president werd, zou hij de Federale troepen uit het zuiden terugtrekken, en de Reconstructie beëindigen. Dit gebeurde en binnen een aantal jaren waren alle maatregelen van de Reconstructie ongedaan gemaakt. De gelijkheid tussen blank en zwart werd opgeheven, hoewel dit in strijd was met de statelijke en federale grondwetten, en een segregatiesysteem werd ingevoerd. Pas in de jaren '50, '60 en '70 van de 20e eeuw zouden blank en zwart in het zuiden daadwerkelijk gelijke burgerrechten krijgen.
  • A Reconstrução dos Estados Unidos foi o período da história dos Estados Unidos, que se iniciou após o término da Guerra Civil Americana, em 1865, e se estendeu até o ano de 1877. O período é marcado pelo retorno gradual dos Estados que haviam se separado do país e formado os Estados Confederados da América, do status dos líderes da antiga Confederação, e pelo início do processo de integração dos ex-escravos afro-americanos. O governo dos Estados Unidos da América à época era dominado pelo Partido Republicano. Líderes republicanos concordavam que remanescentes do poder político dos antigos senhores de escravos, bem como o nacionalismo confederado, teriam que ser suprimidos. Republicanos moderados, liderados pelos Presidentes Abraham Lincoln e Andrew Johnson, sugeriram a unificação do país o mais rapidamente possível. Porém, republicanos extremistas queriam ações severas contra os Estados que compunham a antiga Confederação. Em 1866, Johnson rompeu com os republicanos, e aliou-se com o Partido Democrata, que opunham-se à igualdade entre brancos e afro-americanos e à abolição do trabalho escravo. Nas eleições de 1866 da Câmara dos Representantes, os republicanos radicais obtiveram posições suficientes para anular vetos do Presidente Jonhson, e até mesmo para iniciar um processo de impeachment. O processo foi aprovado na Câmara dos Representantes mediante votação, mas Johnson permaneceu no cargo após votação no Senado, por apenas um único voto, embora possuísse pouco poder político em assuntos ligados à Reconstrução. Durante a Reconstrução, os Estados que haviam formado os Estados Confederados da América foram ocupadas por tropas militares dos Estados Unidos da América. Enquanto isto, os republicanos radicais instituiram diversas medidas que desagradaram a população de tais Estados, como permitindo que afro-americano votassem em eleições, colocando afro-americanos em posições de poder, e removendo o poder de voto de cerca de 15 mil brancos, antigos soldados ou oficiais confederados. Gradualmente, os radicais foram substituídos por republicanos mais moderados, que se esforçaram para modernizar os Estados ocupados. Em 1876, o republicano Rutherford B. Hayes venceu as eleições presidenciais americanas, em uma eleição controversa. Enquanto isto, os democratas haviam assumido o poder de todos os Estados que formavam a antiga Confederação. Tais democratas concordaram em aceitar os resultados da eleição, caso as tropas americanas que ocupavam tais Estados, fossem removidas da região. Como muitos já consideravam o nacionalismo confederado e o trabalho escravo como destruídos no país, Hayes concordou, e removeu as tropas em 1877, dando fim à Reconstrução. A Reconstrução deixou profundas feridas nas relações entre o antigo Sul e Norte americano, que durariam aproximadamente um século. No cenário político do país, os democratas teriam amplo domínio político do Sul, enquanto o Norte seria dominado pelos republicanos. Este cenário permaneceu praticamente intacto até à Grande Depressão da década de 1930, e mudaria profundamente somente a partir da década de 1960.
  • La Ricostruzione fu il periodo successivo alla Guerra di secessione americana in cui gli Stati meridionali, che avevano aderito alla sconfitta Confederazione, vennero reintegrati nell'Unione. La devastante invasione unionista del sud, gli attacchi a bersagli civili, la distruzione di infrastrutture, seguiti dalla politica economica attuata sul territorio degli sconfitti dopo la guerra, causarono il sorgere di un aspro rancore di molti sudisti contro il governo federale. Abraham Lincoln presentò un piano di ricostruzione, ma gli immensi costi umani della guerra e i cambiamenti sociali apportati da essa portarono il Congresso degli Stati Uniti a riammettere nuovamente gli stati secessionisti senza imporre precondizioni, come le garanzie delle libertà dei neri liberati. Vennero comunque emanate leggi per reintegrare gli Stati del sud: Civil Rights Act (1866), Reconstruction Acts e Constitutional Amendments. Durante la Ricostruzione, i repubblicani presero ai ribelli democratici il controllo del governo degli stati meridionali, e pattuirono sui requisiti di reammissione. Tutti gli Stati sudisti furono riammessi nel 1870, ma la Ricostruzione continuò fino al 1877, quando le elezioni presidenziali del 1876 videro Rutherford B. Hayes, supportato dagli Stati nordisti, avere ragione del suo avversario Samuel J. Tilden. Alcuni storici affermano che le elezioni furono vinte da Hayes in cambio della fine della Ricostruzione; questa teoria caratterizza il risultato elettorale come il Compromesso del 1877. Non tutti gli storici concordano con questa visione; in ogni caso, si considera questa data come conclusiva della Ricostruzione, visto che i nordisti bianchi avevano ormai perso interesse nel cercare di proteggere i sudisti neri dai sudisti bianchi. La fine della Ricostruzione segnò la fine del breve periodo di diritti e libertà civili per gli afroamericani nel sud, dove viveva la maggior parte di loro. Il sud creò una società segregazionista, attraverso le "leggi Jim Crow", di cui i membri dell'élite sudista bianca presero nettamente il controllo, mediante un sistema quasi monopartitico, incentrato sull'influenza dominante esercitata dal Partito Democratico sulla politica locale, un sistema che verrà chiamato "The Solid South". Inoltre, le folle e talvolta anche le autorità bianche del sud iniziarono a praticare il linciaggio come meccanismo di terrore, in modo da tenere la popolazione nera sotto controllo e lontana dal voto o, comunque, dall'esercizio dei propri diritti.
  • In the history of the United States, the term Reconstruction Era has two senses: the first covers the complete history of the entire U.S. from 1865 to 1877 following the Civil War; the second sense focuses on the transformation of the Southern United States from 1863 to 1877, as directed by Washington, with the reconstruction of state and society. From 1863 to 1869, Presidents Abraham Lincoln, and Andrew Johnson (who became president on April 15, 1865) took a moderate position designed to bring the South back to normal as soon as possible, while the Radical Republicans (as they called themselves) used Congress to block the moderate approach, impose harsh terms, and upgrade the rights of the Freedmen (former slaves). The views of Lincoln and Johnson prevailed until the election of 1866, which enabled the Radicals to take control of policy, remove former Confederates from power, and enfranchise the Freedmen. A Republican coalition came to power in nearly all the southern states and set out to transform the society by setting up a free labor economy, with support from the Army and the Freedmen's Bureau. The Radicals, upset at President Johnson's opposition to Congressional Reconstruction, filed impeachment charges but the action failed by one vote in the Senate. President Ulysses S. Grant supported Radical Reconstruction and enforced the protection of African Americans in the South through the use of the Force Acts passed by Congress. President Grant used both the U.S. Justice Department and the U.S. military to suppress white insurgency and support Republican reconstructed states. Southern Democrats, who strongly opposed African American equality to whites, alleged widespread corruption, counterattacked and regained power in each state by 1877. President Rutherford B. Hayes blocked efforts to overturn Reconstruction legislation. The deployment of the U.S. military was central to the establishment of Southern Reconstructed state governments and the suppression of violence against black and white voters. Reconstruction was a significant chapter in the history of civil rights in the United States, but most historians consider it a failure because the region became a poverty-stricken backwater and whites re-established their supremacy, making the Freedmen second-class citizens by the start of the 20th century. Historian Eric Foner argues, "What remains certain is that Reconstruction failed, and that for blacks its failure was a disaster whose magnitude cannot be obscured by the genuine accomplishments that did endure."
  • Fue un periodo de la historia estadounidense que duró de 1865 a 1877, durante el cual los Estados Unidos se dedicaron fundamentalmente a resolver las cuestiones que habían quedado pendientes tras el final de la Guerra Civil. La necesidad de solucionar las dificultades que habían dado lugar a la Guerra de Secesión se hizo patente nada más terminar la confrontación, esto es, justo después de que los Estados Confederados de América fueron derrotados en abril de 1865 y la esclavitud terminase a través de la aprobación de la Decimotercera Enmienda a la Constitución de 1787. Este periodo de la Historia de los EE. UU. es denominado «Reconstrucción» porque fue dedicado a abordar la reintegración de los estados sureños secesionistas, que tras la contienda civil iban a regresar a la Unión Estadounidense, al estado civil de los dirigentes de la Confederación, y a la condición jurídica de los libertos negros, reconstruyendo además la economía de los Estados del Sur, basada en la agricultura y devastada tras la guerra de Secesión y ahora debía complementarse (y no enfrentarse) a la economía de los Estados del Norte, basada principalmente en la industria y el comercio. La controversia sobre la manera de abordar esas cuestiones se dificultó a causa de los diferentes intereses sostenidos entre los líderes blancos del Sur, que pretendían conservar su influencia política y económica pese a la derrota militar de 1865, y los reclamos de los esclavos libertos que ansiaban plena igualdad legal y política ante sus antiguos amos; a ellos se unía el interés del gobierno de los Estados del Norte, donde la población negra era muy minoritaria, para mantener el control administrativo sobre los Estados del Sur con la menor cantidad posible de conflictos políticos y sociales. A fines del decenio de 1870 la Reconstrucción no había conseguido integrar más que parcialmente a los libertos de raza negra en el complejo jurídico, político, económico y social estadounidense, y los líderes blancos del Norte decidieron abandonar sus esfuerzos de integrar a la población negra del Sur. La Reconstrucción se desarrolló en tres fases: Reconstrucción Presidencial: diseñada con antelación incluso al fin de la guerra, estaba controlada por los presidentes Abraham Lincoln y Andrew Johnson, cuyo principal objetivo era la rápida reunificación del país. Sus programas se oponían a la versión más radical del Partido Republicano, una facción política abolicionista que obtuvo el poder tras las elecciones de 1860, y que en elecciones sucesivas celebradas durante la Guerra de Secesión había ido acrecentando su poderío legislativo, al aumentar constantemente el número de sus bancas en el Congreso. Esta facción radical proponía otorgar plena ciudadanía a la población negra en el Sur, pero suspender los derechos ciudadanos de la población blanca hasta que se pudiera acreditar su lealtad a la Unión, pero en vez de ello se prefirió un gobierno militar directo sobre el Sur. Reconstrucción del Congreso: en este periodo se puso particular énfasis en la cuestión de los derechos civiles (abordada por la Decimocuarta Enmienda a la Constitución de 1787) y del derecho al voto de los negros (solventada a través de la aprobación de la Decimoquinta Enmmienda). Comenzó con la aprobación de la Decimocuarta Enmienda a la Constitución de 1787, que declaraba ciudadanos de los EE. UU. a todos los nacidos dentro de las fronteras del país sin distinción de raza. El apoyo de los republicanos radicales a esta enmienda y a la Ley de Personal de la Reconstrucción de 1867, produjo que en 1868 nuevos gobiernos ascendieran al poder en los Estados que habían integrado la antigua Confederación. Dichos gobiernos se basaban en una coalición de republicanos radicales, libertos negros (que por entonces inundaron las legislaturas estatales e incluso el Congreso federal, para el que muchos de ellos fueron elegidos), los carpetbaggers (blancos pobres emigrados desde el Norte para enriquecerse aprovechando la situación), y los scalawags (los muy escasos blancos sureños dispuestos a colaborar con el Partido Republicano en la cuestión de la eliminación de las barreras raciales). Los historiadores, se refieren a este período como la Reconstrucción Radical, en tanto los gobiernos estatales del Sur quedaron prácticamente a merced del gobierno federal y se lanzaron a la ejecución de vastos planes mediante los que aspiraban a cambiar la sociedad del Sur Profundo en poco tiempo. Redención: (1873–1877) este periodo es el que tiene lugar en el momento en el que los blancos sureños (que se llamaban a sí mismos Redeemers, o «redimidos») derrotaron electoralmente a los republicanos radicales y, a cambio de reconocer la cuestionada victoria del republicano Rutherford Hayes sobre su rival del Partido Demócrata, Samuel Jones Tilden, en las elecciones presidenciales de 1876, reclamaron apoyo para restablecerse en el pleno control de la política de de los Estados anteriormente esclavistas, lo que marca el final de la Reconstrucción. Mediante el Compromiso de 1877, el Presidente Rutherford Hayes retiró las tropas federales de los estados sureños aún ocupados, provocando el colapso de los tres gobiernos estatales republicanos que aún quedaban en el Sur. Los nuevos gobernantes demócratas se entregaron de lleno a la tarea de suprimir los derechos obtenidos por los ciudadanos negros durante la década anterior, estableciendo para ello un complejo sistema de segregación racial, cuya primera expresión legal fue la ley Jim Crow de Tennessee, aprobada en 1881. Mayormente en la pobreza y sin apoyo político del gobierno federal, los ex-esclavos negros resultaron prontamente marginados de la política en el Sur y vieron en la práctica recortados sus derechos ciudadanos por la mayoría blanca. El republicano Charles Summer sostuvo que la estadidad había impedido la secesión, extendiendo la Constitución todavía durante la guerra su autoridad y su protección en las personas como en los territorios de la Unión. Thaddeus Stevens y sus seguidores eran de la idea de que la secesión de los estados suponía automáticamente que después de haber abandonado la Unión Federal los Estados secesionistas habían quedado desprovistos de sus derechos como Estados, luego deberían de haber sido tratados como cualquier territorio conquistado por la fuerza de las armas.
  • Rekonstrukcja – to historyczna dla Stanów Zjednoczonych nazwa okresu odbudowy państwa w latach 1865-1877. Po zakończonej wojnie secesyjnej należało ustabilizować trudną sytuację polityczną w kraju dotychczas stanowczo podzielonym. Już od samego zakończenia działań militarnych zaczęły narastać spory co do przyszłych losów pokonanych stanów południa. Radykalni republikanie optowali za modelem zbliżonym do okupacji wojskowej, bardziej koncyliacyjne stanowisko zajmował Abraham Lincoln, który został zastrzelony w kwietniu 1865 a jego politykę w tym zakresie próbował kontynuować kolejny prezydent Andrew Johnson. Często nie był jednak w stanie przeciwstawić się większości działań Republikanów. W 1867 Kongres przegłosował prezydenckie weto w sprawie ustaw o rekonstrukcji w tym ustawy o piastowaniu urzędów (Tenure Office Act). Ustawa ta zabraniała prezydentowi dymisjonować urzędników cywilnych, w tym także członków rządu, bez zgody Senatu. Chodziło o ochronę sekretarza wojny, Edwina Stantona, który reprezentował poglądy partii republikańskiej. Gdy Johnson zdymisjonował sekretarza wojny, w przekonaniu o niekonstytucyjności, wszczęto przeciwko niemu procedurę impeachmentu. Wiosną 1868 roku prezydent był przesłuchiwany przez Senat, lecz do wydania wyroku skazującego zabrakło jednego głosu. Obszar południa podzielono na 5 okręgów wojskowych,obejmujących 10 stanów południa. Wyjątkiem było Tennesee, które bez oporów ratyfikowało 14 poprawkę. Dowódcy okręgów sprawowali władzę cywilną i wojskową. Byli to najczęściej weterani poprzednich zmagań wojennych przybyli z północy. Przybywali na południe wraz z rzeszami popleczników i działając na pograniczu prawa zbijali oni ogromne majątki, głownie na sprzedaży urzędów i skonfiskowanych ziem. Miejscowa ludność nazywała ich capetbaggerami, ponieważ zjawiali się na południu tylko ze swoimi torbami podróżnymi - napełniając je podczas urzędowania. Gdy w 1869 na czele państwa stanął bohater północy z czasów wojny secesyjnej,republikanin, Ulysses Grant doszło dalszego nasilenia represji wobec mieszkańców południa, gdyż nowy prezydent, w przeciwieństwie do poprzednika, nie próbował nawet powściągać republikańskiego radykalizmu. Sama mocna pozycja partii republikańskiej w tym okresie była wynikiem nie tylko wygranej wojny, ale poparcia Murzynów o których prawa wyborcze konsekwentnie walczyli republikanie. Jeszcze w 1865 ogłoszono amnestię dla uczestników Konfederacji, pod warunkiem złożenia przysięgi na wierność Unii. Powołano do życia komórkę Zjednoczonego Komitetu Kongresu Stanów Zjednoczonych, w którym obradowały oba "Domy" Republikanów jak i Konfederatów. Komitet zajął się m. in. opracowywaniem rezolucji nowych konstytucji stanowych. Poszczególne stany były przyjmowane do Unii dopiero po ich zaakceptowaniu. Zwycięzcy Republikanie całkowicie znieśli prawa wprowadzone i utrzymywane przez Konfederatów. Kluczowa w tej sprawie stała się ratyfikowana 18 grudnia 1865 roku 13. poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych znosząca niewolnictwo. Jej uchwalenie nie zakończyło całkowicie niedoli czarnej ludności, w tym samym czasie powstał bowiem Ku Klux Klan. Odpowiedzią legislatur stanowych południa na nowe porządki było uchwalanie tzw. Czarnych Kodeksów, które dyskryminacyjnie regulowały sytuacje ludności murzyńskiej po odzyskaniu przez nią wolności. W zakresie praw wyborczych kres temu położyła uchwalona w 1868 14 poprawka do konstytucji, lecz do całkowitego równouprawnienia droga była jeszcze daleka. Rekonstrukcja nie była okresem szczególnej pomyślności. Prezydentura Andrew Johnsona upłynęła pod znakiem sporów między prezydentem demokratą a republikańską większością w kongresie, dotyczących oprócz spraw czysto personalnych polityki wobec pokonanych stanów południa. Czas rządów Ulyssesa Granta kojarzony jest głównie z nieudolnością polityczną byłego wodza naczelnego i aferami, które szczególnie zaważyły na obrazie jego drugiej kadencji. Odbudowa gospodarcza po pierwszej wojnie totalnej, jaką była wojna secesyjna była procesem długotrwałym, mimo początków dynamicznej industrializacji, dopiero w 1871 zbiory bawełny powróciły do poziomu z przed 10 lat. Era rekonstrukcji była okresem również ważnych wydarzeń w USA takich jak ukończenie budowy kolei transkontynentalnej, ostatnie zwycięstwo Indian nad armią USA, które miało miejsce 25 czerwca 1876 nad Little Bighorn czy zakup Alaski. Okres rekonstrukcji kończy przyjęcie w 1877 kompromisu, nazwanego później od tej daty kompromisem 1877 roku. Było to porozumienie zawarte przed ostatecznym ustaleniem wyników wyborów prezydenckich przez specjalną Komisję Kongresu między przywódcami Partii Demokratycznej i Partii Republikańskiej. Republikanie zobowiązali się do zakończenia okupacji stanów Południa w razie zwycięstwa ich kandydata, Rutherforda Hayesa nad demokratą Samuelem Tildem, który w 1876 zdobył przewagę w głosowaniu powszechnym, a mimo to komitet elektorów wybrał na prezydenta Hayesa, który dotrzymał umowy i wycofał wojska okupujące południe. Przypisy
  • Реконструкция Юга — период в истории США после окончания Гражданской войны, с 1865 по 1877 годы, в который происходила реинтеграция проигравших в войне южных штатов Конфедерации в состав США и отменой рабовладельческой системы на всей территории страны. В истории США под термином реконструкция подразумевают, во-первых, исторический период после Гражданской войны между Севером и Югом, а во-вторых, преобразование Юга в период примерно с 1865—1866 по 1877 годы с изменением структуры власти и общества в бывшей Конфедерации. Три принятые к Конституции поправки повлияли на всю страну. В разных южных штатах реконструкция началась и закончилась в разное время; в конце концов, завершением этого процесса в целом считают компромисс 1877 года. Реконструкция обсуждалась ещё во время войны, а всерьез она началась после издания Прокламации об освобождении рабов 1 января 1863 года. Политика Реконструкции была осуществлена после того, как рабовладельческий Юг оказался во власти федеральной армии. Президент Авраам Линкольн во время войны создал реконструкционное правительство в нескольких южных штатах — Теннесси, Арканзасе и Луизиане, и предоставил земли для бывших рабов в Южной Каролине. После убийства Линкольна, президент Эндрю Джонсон пытался следовать политике своего предшественника и назначил новых губернаторов летом 1865 года. Вскоре он заявил, что цели войны — национальное единство и ликвидация рабства — были достигнуты, и, следовательно, реконструкция завершена. Однако республиканцы в Конгрессе отказались признать «мягкую» политику Джонсона (объявившего себя независимым политиком и президентом) и принять в свой состав новых членов Конгресса от Юга. Победа радикального крыла республиканцев в 1866 году на выборах в Конгресс дала им достаточно мест в палате представителей, чтобы преодолеть вето Джонсона и в 1867 году начать «радикальную реконструкцию». Ввиду желания радикалов партии республиканцев принимать экстремальные методы для Юга США были осуществлены попытки голосования за отставку Эндрю Джонсона, провалившуюся ввиду отсутствия лишь одного голоса в Сенате. За мягкую политику Джонсона обвиняли в предательстве.. Конгресс отстранил от власти все гражданские органы местного самоуправления в южных штатах и передал все их полномочия военным. Новые выборы были проведены под контролем армии, а лицам, ранее участвовавшим в органах власти Конфедерации, было запрещено выставлять свои кандидатуры. В большинстве южных штатов после этого в органах местного самоуправления оказались и представители афроамериканцев. Однако в ответ на Юге появились многочисленные тайные расистские организации, в том числе Ку-клукс-клан, осуществляющие политику террора и насилия. Неудачи республиканских властей усугубил экономический кризис 1873 г. В конце концов республиканские правительства потеряли поддержку избирателей южных штатов, и к власти на Юге вернулись демократы. В 1877 г. участие армии в государственном управлении на Юге было прекращено. Демократические правительства южных штатов не восстановили рабовладение, но приняли дискриминационные законы, называемые законами Джима Кроу. В результате афроамериканцы стали гражданами второго сорта, и расистские принципы превосходства белых по-прежнему господствовали в общественном мнении. Монополия демократической партии на власть на территории Монолитного Юга продолжалась после этого до 1960х годов.
  • Rekonstruktionstiden, den period efter amerikanska inbördeskriget när de besegrade sydstaterna styrdes av den federala regeringen genom ombud. Denna tid av ockupation varade 1865-1877 och innebar att man stod under nordstatsarmén som förvaltade områdena. Förlorarna behandlades hårdhänt under denna tid och många i före detta ledande positioner, såväl politiskt som militärt, förlorade både hem och jobb. Andra förhindrades att rösta, vilket tillsammans med en radikal rösträttskampanj för svarta amerikaner ledde till att republikanska partiet fick en viktig ställning också i södern. När trupperna dragits bort fanns bitterheten kvar i syd och man ville inte acceptera att svarta skulle ha samma rättigheter (trots att slaveriet var förbjudet). Detta ledde till en systematisk förföljelse av svarta, republikaner och s.k. carpetbaggers vars arv skulle kvarstå länge. Bland annat bildades Ku Klux Klan.
  • 美國重建時期在美國歷史上指1863到1877年,當南方邦聯與奴隸制度一併被摧毀時,試圖解決南北戰爭遺留問題的嘗試。「重建」提出了南方分離各州如何重返聯邦,南方邦聯領導人的公民地位,以及黑人自由民的法律地位等課題的解決方式。這些問題應如何處理引起了暴烈的爭論。到了1870年代晚期,重建未能將黑人平等整合於法律、政治、經濟、社會體系之中。「重建時期」也是1865到1877年間整個美國歷史的通稱。 重建可分為三個階段。總統重建期——1863到66年,是由亞伯拉罕·林肯和安德魯·強森兩位總統主導,以迅速團結國家為目標。可說開始於解放宣言。他們的溫和方案受到的激進共和黨人抵制,此共和黨派系在1866年大選後贏得權力並開啟國會重建期——1866到73年,他們以自由黑人的公民權利和投票權為重點進行改革,一個由自由黑人、提包客和南方共和黨白人組成的共和黨同盟掌握了南方大部分的州。在救贖期——1873到77年,南方民主黨白人擊敗了共和黨並控制了南方的每一個州,标志着重建時期的結束。 激進共和黨人查爾斯·桑諾主張,南方分離雖摧毀了州地位,但憲法對於個人及疆域的權威和保護仍然有效。泰迪爾斯·史蒂文斯和他的追隨者則認為,分離讓州的地位如同新佔領的領土。 國會否決強森總統的論點,認為戰爭既已結束,他就不能再以戰時權力主導國家施政方針。國會認為最終決定權操之於自己,因為憲法明令國會必須確保為各州實行共和政體。這一問題隨後發展成如何在南方各州實行共和主義。
dbpedia-owl:thumbnail
dbpedia-owl:wikiPageExternalLink
dbpedia-owl:wikiPageID
  • 55040 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageInLinkCount
  • 2435 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageOutLinkCount
  • 365 (xsd:integer)
dbpedia-owl:wikiPageRevisionID
  • 547624067 (xsd:integer)
dbpprop:aka
  • Reconstruction; Radical Reconstruction
dbpprop:date
  • 1863-01-01 (xsd:date)
dbpprop:deaths
dbpprop:eventName
  • Reconstruction period
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:imageAlt
  • African Americans in line voting for the first time in 1867
dbpprop:imageCaption
  • Reconstruction freed and enfranchised African Americans, giving them the right to vote for the first time in 1867.
dbpprop:imageName
  • The First Vote.jpg
dbpprop:imagesize
  • 220 (xsd:integer)
dbpprop:location
  • United States
dbpprop:nongregorian
  • Set if date is not in Gregorian calendar; may be any text value, but suggestions are: "yes", a calendar name , or "prehistoric".
dbpprop:participants
  • President Abraham Lincoln
  • President Andrew Johnson
  • President Rutherford B. Hayes
  • President Ulysses S. Grant
  • Reconstructed States
dbpprop:result
dcterms:subject
rdfs:comment
  • De Reconstructie (Reconstruction, wederopbouw 1865-1877) staat voor de periode na de Amerikaanse Burgeroorlog, toen de vraag zich voordeed of de Geconfedereerde Staten van Amerika bij haar afscheiding definitief uit de Unie waren gestapt. Het noorden had het zuiden in de oorlog immers overwonnen en in dat geval kon het zuiden als vreemde mogendheid behandeld worden. Abraham Lincoln was een groot voorstander van de reconstructie van de unie, maar kreeg hiervoor geen kans.
  • La reconstruction après la guerre de Sécession, appelée aux États-Unis la Reconstruction, est la période suivant la guerre de Sécession, de 1863 à 1877, et qui vit la destruction du système esclavagiste de la Confédération, le retour des États du Sud dans l'Union et l’échec de l’intégration des affranchis afro-américains dans le système juridique, politique, économique et social dans les anciens États du Sud.
  • Als Reconstruction bezeichnet man in den USA die Wiedereingliederungsphase der 1860/61 aus den Vereinigten Staaten ausgetretenen Staaten in die USA nach dem Bürgerkrieg (1861–1865). Sie zog sich bis 1877 hin. Den Begriff „reconstruction“ mit „Wiederherstellung des ursprünglichen Zustandes“ zu übersetzen, ist nicht ausreichend. Er umfasst sowohl die Inhalte Wiederaufbau und Umformung als auch den technischen Begriff „Neukonstruktion“.
  • Rekonstrukcja – to historyczna dla Stanów Zjednoczonych nazwa okresu odbudowy państwa w latach 1865-1877. Po zakończonej wojnie secesyjnej należało ustabilizować trudną sytuację polityczną w kraju dotychczas stanowczo podzielonym. Już od samego zakończenia działań militarnych zaczęły narastać spory co do przyszłych losów pokonanych stanów południa.
  • La Ricostruzione fu il periodo successivo alla Guerra di secessione americana in cui gli Stati meridionali, che avevano aderito alla sconfitta Confederazione, vennero reintegrati nell'Unione. La devastante invasione unionista del sud, gli attacchi a bersagli civili, la distruzione di infrastrutture, seguiti dalla politica economica attuata sul territorio degli sconfitti dopo la guerra, causarono il sorgere di un aspro rancore di molti sudisti contro il governo federale.
  • A Reconstrução dos Estados Unidos foi o período da história dos Estados Unidos, que se iniciou após o término da Guerra Civil Americana, em 1865, e se estendeu até o ano de 1877. O período é marcado pelo retorno gradual dos Estados que haviam se separado do país e formado os Estados Confederados da América, do status dos líderes da antiga Confederação, e pelo início do processo de integração dos ex-escravos afro-americanos.
  • レコンストラクション(Reconstruction,「再建」の意味)とは、アメリカ南北戦争によりアメリカ連合国と奴隷制システムが崩壊した後の問題を解決しようとする、1863年(または1865年) から1877年までの過程を意味するアメリカ合衆国史の用語である。レコンストラクションの間、連邦政府は南部諸州の合衆国への復帰と、元連合国の指導者たちの地位の回復に取り組んだが、解放されたアフリカ系アメリカ人(自由黒人) の法的、政治的、経済的、社会的なシステムでの、恒久的な平等の実現には失敗した。合衆国のレコンストラクションのためにこれらの課題をどのように達成するかのについての議論はすでに1861年には始まっていたものの、歴史家は通常その時代の始まりを、1863年1月1日の奴隷解放宣言からとしている。
  • In the history of the United States, the term Reconstruction Era has two senses: the first covers the complete history of the entire U.S. from 1865 to 1877 following the Civil War; the second sense focuses on the transformation of the Southern United States from 1863 to 1877, as directed by Washington, with the reconstruction of state and society.
  • Fue un periodo de la historia estadounidense que duró de 1865 a 1877, durante el cual los Estados Unidos se dedicaron fundamentalmente a resolver las cuestiones que habían quedado pendientes tras el final de la Guerra Civil.
  • Реконструкция Юга — период в истории США после окончания Гражданской войны, с 1865 по 1877 годы, в который происходила реинтеграция проигравших в войне южных штатов Конфедерации в состав США и отменой рабовладельческой системы на всей территории страны.
  • Rekonstruktionstiden, den period efter amerikanska inbördeskriget när de besegrade sydstaterna styrdes av den federala regeringen genom ombud. Denna tid av ockupation varade 1865-1877 och innebar att man stod under nordstatsarmén som förvaltade områdena. Förlorarna behandlades hårdhänt under denna tid och många i före detta ledande positioner, såväl politiskt som militärt, förlorade både hem och jobb.
  • 美國重建時期在美國歷史上指1863到1877年,當南方邦聯與奴隸制度一併被摧毀時,試圖解決南北戰爭遺留問題的嘗試。「重建」提出了南方分離各州如何重返聯邦,南方邦聯領導人的公民地位,以及黑人自由民的法律地位等課題的解決方式。這些問題應如何處理引起了暴烈的爭論。到了1870年代晚期,重建未能將黑人平等整合於法律、政治、經濟、社會體系之中。「重建時期」也是1865到1877年間整個美國歷史的通稱。 重建可分為三個階段。總統重建期——1863到66年,是由亞伯拉罕·林肯和安德魯·強森兩位總統主導,以迅速團結國家為目標。可說開始於解放宣言。他們的溫和方案受到的激進共和黨人抵制,此共和黨派系在1866年大選後贏得權力並開啟國會重建期——1866到73年,他們以自由黑人的公民權利和投票權為重點進行改革,一個由自由黑人、提包客和南方共和黨白人組成的共和黨同盟掌握了南方大部分的州。在救贖期——1873到77年,南方民主黨白人擊敗了共和黨並控制了南方的每一個州,标志着重建時期的結束。 激進共和黨人查爾斯·桑諾主張,南方分離雖摧毀了州地位,但憲法對於個人及疆域的權威和保護仍然有效。泰迪爾斯·史蒂文斯和他的追隨者則認為,分離讓州的地位如同新佔領的領土。 國會否決強森總統的論點,認為戰爭既已結束,他就不能再以戰時權力主導國家施政方針。國會認為最終決定權操之於自己,因為憲法明令國會必須確保為各州實行共和政體。這一問題隨後發展成如何在南方各州實行共和主義。
rdfs:label
  • 美國重建時期
  • Reconstruction
  • Reconstruction Era
  • Reconstrucción (Estados Unidos)
  • Reconstruction après la guerre de Sécession
  • Era della Ricostruzione
  • レコンストラクション
  • Reconstructie (Verenigde Staten)
  • Rekonstrukcja USA
  • Reconstrução dos Estados Unidos
  • Реконструкция Юга
  • Rekonstruktionstiden
owl:sameAs
http://www.w3.org/ns/prov#wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbpedia-owl:battle of
is dbpedia-owl:occupation of
is dbpedia-owl:wikiPageDisambiguates of
is dbpedia-owl:wikiPageRedirects of
is dbpprop:battles of
is dbpprop:label of
is owl:sameAs of
is foaf:primaryTopic of