The term Reconstruction Era, in the context of the history of the United States, has two senses: the first covers the complete history of the entire country from 1865 to 1877 following the Civil War; the second sense focuses on the transformation of the Southern United States from 1863 to 1877, as directed by Congress, with the reconstruction of state and society.From 1863 to 1865, Presidents Abraham Lincoln and Andrew Johnson both took moderate positions designed to bring the South back to normal as quickly as possible, while the Radical Republicans used Congress to block any moderate approaches, impose harsh terms, and upgrade the rights of the freedmen.

Property Value
dbo:abstract
  • Als Reconstruction bezeichnet man in den Vereinigten Staaten die vom Sezessionskrieg (1861–1865) bis 1877 währende Phase, in der die 1860/61 aus den USA ausgetretenen Südstaaten wieder in die Union eingegliedert wurden. Der Begriff Reconstruction besagt, dass es dabei nicht um eine bloße Wiederherstellung des ursprünglichen Zustandes ging, sondern auch um den Wiederaufbau nach den Zerstörungen des Krieges und um die staatliche Neuordnung der ehemaligen Staaten der Konföderation, in denen die Sklaverei nunmehr abgeschafft war. (de)
  • The term Reconstruction Era, in the context of the history of the United States, has two senses: the first covers the complete history of the entire country from 1865 to 1877 following the Civil War; the second sense focuses on the transformation of the Southern United States from 1863 to 1877, as directed by Congress, with the reconstruction of state and society.From 1863 to 1865, Presidents Abraham Lincoln and Andrew Johnson both took moderate positions designed to bring the South back to normal as quickly as possible, while the Radical Republicans used Congress to block any moderate approaches, impose harsh terms, and upgrade the rights of the freedmen. Johnson followed a lenient policy toward ex-Confederates much like Lincoln's. Lincoln's last speeches show that he was leaning toward supporting the enfranchisement of some freedmen, whereas Johnson was opposed to this.Johnson's interpretations of Lincoln's policies prevailed until the Congressional elections of 1866 in the North, which enabled the Radicals to take control of policy, remove former Confederates from power, and enfranchise the freedmen. A Republican coalition came to power in nearly all the southern states and set out to transform the society by setting up a free labor economy, using the U.S. Army and the Freedmen's Bureau. The Bureau protected the legal rights of freedmen, negotiated labor contracts, and set up schools and even churches for them. Thousands of Northerners came South, as missionaries, teachers, businessmen and politicians; hostile elements called them "Carpetbaggers". Rebuilding the rundown railroad system was a major strategy, but it collapsed when a nationwide depression (called the Panic of 1873) struck the economy. The Radicals, frustrated by Johnson's opposition to Congressional Reconstruction, filed impeachment charges but the action failed by one vote in the Senate.President Ulysses S. Grant supported Radical Reconstruction and enforced the protection of African Americans in the South through the use of the Force Acts passed by Congress. Grant suppressed the Ku Klux Klan, but was unable to resolve the escalating tensions inside the Republican party between the Carpetbaggers and the Scalawags (native whites in the South). Meanwhile, self-styled Conservatives (in close cooperation with Democratic Party) strongly opposed Republican rule. They alleged widespread corruption by the Carpetbaggers, excessive state spending and ruinous taxes. The opposition violently counterattacked and regained power in each "redeemed" Southern state by 1877. Meanwhile, public support for Reconstruction policies faded in the North, as voters decided the Civil War was over and slavery was dead. The Democrats, who strongly opposed Reconstruction, regained control of the House of Representatives in 1874; the presidential electoral vote in 1876 was very close and confused, forcing Congress to make the final decision. The deployment of the U.S. Army was central to the survival of Republican state governments; they collapsed when the Army was removed in 1877 as part of a Congressional bargain to elect Republican Rutherford B. Hayes as president.Reconstruction was a significant chapter in the history of civil rights in the United States, but most historians consider it a failure because the South became a poverty-stricken backwater attached to agriculture, while white Southerners attempted to re-establish dominance through violence, intimidation and discrimination, forcing freedmen into second class citizenship with limited rights, and excluding them from the political process. Historian Eric Foner argues, "What remains certain is that Reconstruction failed, and that for blacks its failure was a disaster whose magnitude cannot be obscured by the genuine accomplishments that did endure." (en)
  • في تاريخ الولايات المتحدة الأمريكية فإن مصطلح عصر إعادة الإعمار يحمل معنيين: الأول يشمل التاريخ الكامل للبلد من 1865 وحتى 1877، وهي الأعوام التي تلت الحرب الأهلية. الثاني يركز على التحول الذي حصل في جنوب الولايات المتحدة بين عامي 1863 - 1877. في 1863 وحتى 1865 اتخذ الرئيس ابراهام لينكولن وأندرو جونسون موقفاً لجعل جنوب البلد في وضعه الطبيعي بأقرب وقت ممكن، في حين أن الجمهوريين الراديكاليين يستخدمون الكونجرس لمنع هذا النهج المعتدل الذي سلكه الرئيس، ويطالبون بفرض شروط قاسية على الجنوب. وقد اتفق القادة الشماليون على أن الانتصار يتطلب أكثر من انتهاء القتال. فلا بد من تحقيق هدفي الحرب: كان لا بد من الانفصال تماما، والقضاء على جميع أشكال الرق. لكنهم اختلفوا كثيرا على معايير تحقيق هذه الأهداف. كما اختلفوا على درجة السيطرة الفدرالية التي يجب أن تفرض على الجنوب، وكذلك إعادة دمج الولايات الجنوبية في الاتحاد. وقد سادت وجهة نظر لينكولن وجونسون حتى إنتخابات الكونجرس في عام 1866 في الشمال، الأمر الذي مكن المتطرفين السيطرة على السياسة، وإزالة الحلفاء السابقين من موضع القوة.كانت إعادة الإعمار عصر في غاية الأهمية في تاريخ الحقوق المدنية في الولايات المتحدة الأمريكية، ولكن معظم المؤرخين يعتبرون ذلك فضلاً ذريعاً، لأن الجنوب أصبح راكداً ويعاني بشكل كبير من الفقر وتوقف المحاصيل الزراعية، وهيمنة الديمقراطيين ذوو البشرة البيضاء، وإعادة إستخدام العنف والترهيب والتمييز العنصري.إعادة الإعمار، والتي بدأت في وقت مبكر من الحرب وانتهت في عام 1877، كانت تنطوي على سلسلة معقدة وسريعة من التغيرات في سياسات الولاية والاتحاد. ظهرت النتائج على المدى الطويل في ثلاثة تعديلات لإعادة الإعمار في الدستور: التعديل الثالث عشر، والذي ألغى الرق والعبودية؛ والتعديل الرابع عشر، الذي مدد الحماية الفدرالية القانونية للمواطنين على قدم المساواة بغض النظر عن العرق، والتعديل الخامس عشر، والذي ألغى القيود العنصرية على التصويت. انتهى إعادة الإعمار في مختلف الدول في أوقات مختلفة، والثلاثة الأخيرة بتسوية عام 1877. (ar)
  • Fue un periodo de la historia estadounidense que duró de 1865 a 1877, durante el cual los Estados Unidos se dedicaron fundamentalmente a resolver las cuestiones que habían quedado pendientes tras el final de la Guerra Civil. La necesidad de solucionar las dificultades que habían dado lugar a la Guerra de Secesión se hizo patente nada más terminar la confrontación, esto es, justo después de que los Estados Confederados de América fueron derrotados en abril de 1865 y la esclavitud terminase a través de la aprobación de la Decimotercera Enmienda a la Constitución de 1787. Este periodo de la Historia de los EE.UU. es denominado «Reconstrucción» porque fue dedicado a abordar la reintegración de los estados sureños secesionistas, que tras la contienda civil iban a regresar a la Unión Estadounidense, al estado civil de los dirigentes de la Confederación, y a la condición jurídica de los libertos negros, reconstruyendo además la economía de los Estados del Sur, basada en la agricultura y devastada tras la guerra de Secesión y ahora debía complementarse (y no enfrentarse) a la economía de los Estados del Norte, basada principalmente en la industria y el comercio. La controversia sobre la manera de abordar esas cuestiones se dificultó a causa de los diferentes intereses sostenidos entre los líderes blancos del Sur, que pretendían conservar su influencia política y económica pese a la derrota militar de 1865, y los reclamos de los esclavos libertos que ansiaban plena igualdad legal y política ante sus antiguos amos; a ellos se unía el interés del gobierno de los Estados del Norte, donde la población negra era muy minoritaria, para mantener el control administrativo sobre los Estados del Sur con la menor cantidad posible de conflictos políticos y sociales. A fines del decenio de 1870 la Reconstrucción no había conseguido integrar más que parcialmente a los libertos de raza negra en el complejo jurídico, político, económico y social estadounidense, y los líderes blancos del Norte decidieron abandonar sus esfuerzos de integrar a la población negra del Sur. La Reconstrucción se desarrolló en tres fases: Reconstrucción Presidencial: (1863–1866) diseñada con antelación incluso al fin de la guerra, estaba controlada por los presidentes Abraham Lincoln y Andrew Johnson, cuyo principal objetivo era la rápida reunificación del país. Sus programas se oponían a la versión más radical del Partido Republicano, una facción política abolicionista que obtuvo el poder tras las elecciones de 1860, y que en elecciones sucesivas celebradas durante la Guerra de Secesión había ido acrecentando su poderío legislativo, al aumentar constantemente el número de sus bancas en el Congreso. Esta facción radical proponía otorgar plena ciudadanía a la población negra en el Sur, pero suspender los derechos ciudadanos de la población blanca hasta que se pudiera acreditar su lealtad a la Unión, pero en vez de ello se prefirió un gobierno militar directo sobre el Sur. Reconstrucción del Congreso: (1866–1873) en este periodo se puso particular énfasis en la cuestión de los derechos civiles (abordada por la Decimocuarta Enmienda a la Constitución de 1787) y del derecho al voto de los negros (solventada a través de la aprobación de la Decimoquinta Enmmienda). Comenzó con la aprobación de la Decimocuarta Enmienda a la Constitución de 1787, que declaraba ciudadanos de los EE.UU. a todos los nacidos dentro de las fronteras del país sin distinción de raza. El apoyo de los republicanos radicales a esta enmienda y a la Ley de Personal de la Reconstrucción de 1867, produjo que en 1868 nuevos gobiernos ascendieran al poder en los Estados que habían integrado la antigua Confederación. Dichos gobiernos se basaban en una coalición de republicanos radicales, libertos negros (que por entonces inundaron las legislaturas estatales e incluso el Congreso federal, para el que muchos de ellos fueron elegidos), los carpetbaggers (blancos pobres emigrados desde el Norte para enriquecerse aprovechando la situación), y los scalawags (los muy escasos blancos sureños dispuestos a colaborar con el Partido Republicano en la cuestión de la eliminación de las barreras raciales). Los historiadores, se refieren a este período como la Reconstrucción Radical, en tanto los gobiernos estatales del Sur quedaron prácticamente a merced del gobierno federal y se lanzaron a la ejecución de vastos planes mediante los que aspiraban a cambiar la sociedad del Sur Profundo en poco tiempo. Redención: (1873–1877) este periodo es el que tiene lugar en el momento en el que los blancos sureños (que se llamaban a sí mismos Redeemers, o «redimidos») derrotaron electoralmente a los republicanos radicales y, a cambio de reconocer la cuestionada victoria del republicano Rutherford Hayes sobre su rival del Partido Demócrata, Samuel Jones Tilden, en las elecciones presidenciales de 1876, reclamaron apoyo para restablecerse en el pleno control de la política de los Estados anteriormente esclavistas, lo que marca el final de la Reconstrucción. Mediante el Compromiso de 1877, el Presidente Rutherford Hayes retiró las tropas federales de los estados sureños aún ocupados, provocando el colapso de los tres gobiernos estatales republicanos que aún quedaban en el Sur. Los nuevos gobernantes demócratas se entregaron de lleno a la tarea de suprimir los derechos obtenidos por los ciudadanos negros durante la década anterior, estableciendo para ello un complejo sistema de segregación racial, cuya primera expresión legal fue la ley Jim Crow de Tennessee, aprobada en 1881. Mayormente en la pobreza y sin apoyo político del gobierno federal, los ex-esclavos negros resultaron prontamente marginados de la política en el Sur y vieron en la práctica recortados sus derechos ciudadanos por la mayoría blanca.El republicano Charles Summer sostuvo que la estadidad había impedido la secesión, extendiendo la Constitución todavía durante la guerra su autoridad y su protección en las personas como en los territorios de la Unión. Thaddeus Stevens y sus seguidores eran de la idea de que la secesión de los estados suponía automáticamente que después de haber abandonado la Unión Federal los Estados secesionistas habían quedado desprovistos de sus derechos como Estados, luego deberían de haber sido tratados como cualquier territorio conquistado por la fuerza de las armas. (es)
  • La reconstruction après la guerre de Sécession, appelée aux États-Unis la Reconstruction, est la période succédant à la guerre de Sécession, de 1863 à 1877, et qui vit la fin du régime esclavagiste de la Confédération, le retour des États du Sud dans l'Union et l’échec de l’intégration des affranchis afro-américains tant au niveau juridique, politique, économique ou social dans les anciens États du Sud. (fr)
  • L'era della ricostruzione fu il periodo successivo alla guerra di secessione americana in cui gli Stati meridionali, che avevano aderito alla sconfitta Confederazione, vennero reintegrati nell'Unione. Durante la Ricostruzione, i repubblicani presero ai ribelli democratici il controllo del governo degli stati meridionali, e pattuirono sui requisiti di reammissione. (it)
  • De Reconstructie (Reconstruction, wederopbouw 1865-1877) staat voor de periode na de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865), toen de vraag zich voordeed of de Geconfedereerde Staten van Amerika bij haar afscheiding definitief uit de Unie waren gestapt. Het noorden had het zuiden in de oorlog immers overwonnen en in dat geval kon het zuiden als vreemde mogendheid behandeld worden.Abraham Lincoln was een groot voorstander van de reconstructie van de unie, maar kreeg hiervoor geen kans. Hij werd vijf dagen na de capitulatie van het zuiden doodgeschoten. Zijn opvolger, Andrew Johnson, was eveneens voor een gematigde koers ten aanzien van het zuiden, maar dit leidde tot spanning met het Congres, dat een veel radicaler beleid wilde. Vanaf 2 maart 1867 werden vier Acts of Reconstruction (Reconstructiewetten) aangenomen. Hierin werd bepaald dat de zuidelijke staten verdeeld zouden worden in vijf bezettingszones, tot de gelijkheid van de zwarte bevolking aanvaard was. President Johnson sprak telkens zijn veto uit, maar het Congres, dat sinds de midterm-verkiezingen door de republikeinen gedomineerd werd, vond steeds een tweederdemeerderheid om dit veto te verwerpen. Het Congres beperkte de president in zijn machtsmiddelen. Het ontslag van ambtenaren en de benoeming van rechters in het Hooggerechtshof werden tegengewerkt. Een afzettingsprocedure was uiteindelijk het gevolg. De stemming hierover kwam één stem tekort, maar Johnson ging met pensioen aan het einde van zijn ambtstermijn in 1869. Na de verkiezingen werd Johnson, een democraat die bij de vorige verkiezingen door de republikeinen gesteund was, vervangen door president Ulysses S. Grant (de generaal en held uit de burgeroorlog), die volledig naar de zinnen van het Congres handelde.In 1877 sloot presidentskandidaat Rutherford B. Hayes een overeenkomst met Zuidelijke Democratische kiesmannen. Als zij hem steunden, zodat hij president werd, zou hij de Federale troepen uit het zuiden terugtrekken, en de Reconstructie beëindigen. Dit gebeurde en binnen een aantal jaren waren alle maatregelen van de Reconstructie ongedaan gemaakt. De gelijkheid tussen blank en zwart werd opgeheven, hoewel dit in strijd was met de statelijke en federale grondwetten, en een segregatiesysteem werd ingevoerd (Jim Crow-wetten). Pas in de jaren 50, '60 en 70 van de 20e eeuw zouden blank en zwart in het zuiden daadwerkelijk gelijke burgerrechten krijgen. (nl)
  • レコンストラクション(Reconstruction,「再建」の意味)とは、アメリカ南北戦争によりアメリカ連合国と奴隷制システムが崩壊した後の問題を解決しようとする、1863年(または1865年) から1877年までの過程を意味するアメリカ合衆国史の用語である。レコンストラクションの間、連邦政府は南部諸州の合衆国への復帰と、元連合国の指導者たちの地位の回復に取り組んだが、解放されたアフリカ系アメリカ人(自由黒人) の法的、政治的、経済的、社会的なシステムでの、恒久的な平等の実現には失敗した。合衆国のレコンストラクションのためにこれらの課題をどのように達成するかのについての議論はすでに1861年には始まっていたものの、歴史家は通常その時代の始まりを、1863年1月1日の奴隷解放宣言からとしている。 (ja)
  • Rekonstrukcja (ang. Reconstruction) – to historyczna dla Stanów Zjednoczonych nazwa okresu odbudowy państwa w latach 1865–1877. Po zakończonej wojnie secesyjnej należało ustabilizować trudną sytuację polityczną w kraju dotychczas stanowczo podzielonym. Jeszcze przed zakończeniem działań zbrojnych zaczęły narastać spory co do przyszłych losów pokonanych Skonfederowanych Stanów Ameryki. Radykalni Republikanie opowiadali się za modelem zbliżonym do okupacji wojskowej, bardziej pojednawcze stanowisko zajmował Abraham Lincoln, ogłaszając 8 grudnia 1863 r. wraz z dorocznym orędziem do Kongresu Proklamację Amnestii i Odbudowy. Amnestią objęci mieli być wszyscy mieszkańcy stanów ogarniętych secesją pod warunkiem złożenia przysięgi o przestrzeganiu Konstytucji Stanów Zjednoczonych oraz wszystkich aktów prawnych wydanych w czasie wojny, a dotyczących likwidacji niewolnictwa. Z amnestii mieli być wyłączeni członkowie Kongresu Konfederacji i wyżsi jej funkcjonariusze cywilni i wojskowi oraz ci zawodowi oficerowie, którzy w latach 1860 i 1861 ze służby w US Army przeszli do CS Army (bądź odpowiednio floty). Ponadto plan przewidywał, że jeśli 10% uprawnionych do głosowania mieszkańców danego stanu złoży wspomnianą przysięgę, stan ten będzie miał prawo wybrać swoje władze. Po potwierdzeniu ich legalności przez Kongres stan miał wrócić do Unii na zasadzie pełnoprawnego członkostwa. Na powyższych zasadach nowe konstytucje Arkansas i Luizjany zostały opracowane jeszcze w okresie wojny.Republikańska większość Kongresu uznała te warunki za zbyt łagodne. Z kontrprojektem wystąpili poseł Henry Winter Davis i senator Benjamin Wade. Projekt zakładał podwyższenie liczby zobowiązanych do złożenia przysięgi z 10 do 50%. Tylko oni mogliby następnie wziąć udział w wyborze nowych władz stanowych. Te zaś po uformowaniu się miały nadać wolność wszystkim niewolnikom, nie przyznając im wszak praw politycznych. Wade-Davis Bill został przyjęty 2 lipca 1864 r. przez obie izby i od razu przedstawiony do podpisu prezydentowi. Lincoln skorzystał z tzw. kieszonkowego veta i zwrócił się z proklamacją do społeczeństwa, wyjaśniając, że w sprawie odbudowy nie może być związany planem kongresowym, który anulowałby uchwalone już na podstawie jego planu nowe konstytucje Arkansas i Luizjany oraz ich zarządy.Po zamachu na Lincolna w kwietniu 1865 roku jego politykę w tym zakresie próbował kontynuować kolejny prezydent Andrew Johnson. Często nie był jednak w stanie przeciwstawić się większości działań Republikanów. W lutym 1866 r. odrzucając weto Johnsona Kongres uchwalił Ustawę dotyczącą Biura ds. Wyzwoleńców (Freedmens Bureau Bill) przedłużającą okres funkcjonowania powstałej 3 marca 1865 r. agendy, zwanej Biurem ds. Uchodźców, Wyzwoleńców i Ziem Opuszczonych (Bureau of Refugees, Freedmen and Abandoned Lands). Wchodziła w skład Departamentu Wojny, zajmowała się pomocą medyczną i aprowizacyjną oraz zakładaniem szkół. W marcu tego samego roku uchwalono Ustawę o prawach obywatelskich (Civil Rights Act') nakazującą równe w sensie prawnym traktowanie białych i czarnych. W marcu 1867 r. Ustawa o uprawnieniach wojskowych (Army Appropriation Act) ograniczała uprawnienia prezydenta jako naczelnego wodza, wzmacniając jednocześnie pozycję generała armii (sprawowaną wówczas przez późniejszego prezydenta gen. Granta). Kongres pragnął wyłączyć wprowadzony system rządów wojskowych na Południu (p. niżej) spod gestii prezydenta. Również w marcu 1867 roku Kongres przegłosował odrzucenie prezydenckiego weto w sprawie ustawy o piastowaniu urzędów (Tenure of Office Act). Ustawa ta zabraniała prezydentowi dymisjonować urzędników cywilnych, w tym także członków rządu, bez zgody Senatu. Chodziło o ochronę sekretarza wojny, Edwina M. Stantona, który reprezentował poglądy partii republikańskiej. Gdy Johnson zdymisjonował sekretarza wojny, w przekonaniu o niekonstytucyjności tego posunięcia wszczęto procedurę impeachmentu. 13 marca 1868 roku rozpoczęło się przesłuchiwanie prezydenta przez Senat, lecz do usunięcia go z urzędu zabrakło jednego głosu (za usunięciem Johnsona opowiedziało się 35 senatorów, przeciwko 19). Po tym wydarzeniu nastąpiło swego rodzaju zawieszenie broni - Johnson przez ostatni rok swej kadencji nie próbował już blokować kongresowej rekonstrukcji, Kongres zaś nie występował przeciwko niemu z nowymi ostrymi atakami.Na podstawie uchwalonej 4 marca 1867 r. Ustawy o odbudowie wojskowej (Military Reconstruction Act) obszar Południa podzielono na 5 okręgów wojskowych, obejmujących 10 tamtejszych stanów. Wyjątkiem było Tennessee, które bez oporów ratyfikowało 14. poprawkę. Dowódcami okręgów zostali: gen. John McAllister Schofield (Wirginia), gen. Daniel E. Sickles (obie Karoliny), gen. John Pope (Georgia, Floryda i Alabama), gen. Edward O.C. Ord (Missisipi i Arkansas) i gen. Philip H. Sheridan (Luizjana i Teksas). Przyznano im na podstawie osobnej ustawy z 23 marca 1867 r. uprawnienia gubernatorów, a zatem sprawowali władzę wykonawczą nie tylko w sensie wojskowym, ale i cywilnym.Byli to najczęściej weterani poprzednich zmagań wojennych przybyli z Północy. Przybywali na Południe wraz z rzeszami popleczników którzy działając na pograniczu prawa zbijali ogromne majątki, głownie na sprzedaży urzędów i skonfiskowanych ziem. Miejscowa ludność nazywała ich carpetbaggerami (ang. człowiek z dużą torbą podróżną), ponieważ zjawiali się na Południu tylko ze swoimi torbami podróżnymi – napełniając je podczas urzędowania. Białych Południowców współdziałających z nimi zwano scalawags (ang. nicponie). Gdy w 1869 roku na czele państwa stanął bohater północy z czasów wojny secesyjnej, republikanin, Ulysses Grant, doszło dalszego nasilenia represji wobec mieszkańców Południa, gdyż nowy prezydent, w przeciwieństwie do poprzednika, nie próbował nawet powściągać republikańskiego radykalizmu. Sama mocna pozycja partii republikańskiej w tym okresie była wynikiem nie tylko wygranej wojny, ale poparcia Afroamerykanów, o których prawa wyborcze konsekwentnie walczyli republikanie. Jeszcze w 1865 roku ogłoszono amnestię dla uczestników walk po stronie Konfederacji, pod warunkiem złożenia przysięgi na wierność Unii. Powołano do życia Zjednoczony Komitet ds. Rekonstrukcji Kongresu Stanów Zjednoczonych, w którym obradowały oba "Domy" Republikanów i byłych Konfederatów. Komitet pod przewodnictwem senatora z Maine Williama Pitta Fessendena zajął się m.in. opracowywaniem nowych konstytucji stanowych. Wprowadzenie do nich postanowień wynikających z Ustawy o prawach obywatelskich oraz XIV poprawki było warunkiem wstępnym uznania owych konstytucji za podstawę prawną działania przyszłych stałych legislatur stanowych. Dopiero po zaakceptowaniu przez Kongres nowych konstytucji stany mogły powrócić do Unii. Najwcześniej, gdyż jeszcze 1867 roku, została przyjęta Alabama, najpóźniej zaś w 1870 r. Wirginia, Missisipi i Teksas. Zwycięzcy Republikanie całkowicie znieśli prawa wprowadzone na szczeblu centralnym przez Konfederatów. Dla sytuacji społecznej czarnej ludności USA (żyjącej nie tylko na terenie stanów wchodzących wcześniej w skład Konfederacji) największe znaczenie miała znosząca niewolnictwo 13. poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, która weszła w życie 18 grudnia 1865 roku. Tym niemniej rzeczywista sytuacja czarnoskórej ludności nie uległa większym zmianom; w tym samym czasie powstał bowiem Ku Klux Klan, a odpowiedzią legislatur stanowych południa na nowe porządki było uchwalanie tzw. Czarnych Kodeksów (Prawa Jima Crowa), które dyskryminacyjnie regulowały sytuacje ludności murzyńskiej po odzyskaniu przez nią wolności. W zakresie praw wyborczych kres dyskryminacji rasowej położyła 15. poprawka do konstytucji, która weszła w życie w 1870 roku; w innych dziedzinach życia dyskryminacja w większym lub mniejszym stopniu utrzymała się aż do lat 60. XX wieku, a niekiedy nawet dłużej.Rekonstrukcja nie była okresem szczególnej pomyślności. Prezydentura Johnsona upłynęła pod znakiem sporów między prezydentem demokratą a republikańską większością w kongresie, dotyczących oprócz spraw czysto personalnych polityki wobec pokonanych stanów południa. Czas rządów Ulyssesa Granta kojarzony jest głównie z nieudolnością polityczną byłego wodza naczelnego i aferami, które szczególnie zaważyły na obrazie jego drugiej kadencji. Odbudowa gospodarcza po wojnie totalnej, jaką była wojna secesyjna była procesem długotrwałym, mimo początków dynamicznej industrializacji, dopiero w 1871 zbiory bawełny powróciły do poziomu z przed 10 lat. Era rekonstrukcji była okresem również ważnych wydarzeń w USA takich jak ukończenie budowy kolei transkontynentalnej, ostatnie zwycięstwo Indian nad armią USA, które miało miejsce 25 czerwca 1876 roku nad Little Bighorn czy zakup Alaski. Okres rekonstrukcji kończy przyjęcie w 1877 kompromisu, nazwanego później od tej daty kompromisem 1877 roku. Było to porozumienie zawarte przed ostatecznym ustaleniem wyników wyborów prezydenckich przez specjalną Komisję Kongresu między przywódcami Partii Demokratycznej i Partii Republikańskiej. Republikanie zobowiązali się do zakończenia okupacji stanów Południa w razie zwycięstwa ich kandydata, Rutherforda Hayesa nad demokratą Samuelem J. Tildenem, który w 1876 roku zdobył przewagę w głosowaniu powszechnym, a mimo to komitet elektorów wybrał na prezydenta Hayesa, który dotrzymał umowy i wycofał wojska okupujące Południe. (pl)
  • A Reconstrução dos Estados Unidos foi o período da história dos Estados Unidos, que se iniciou após o término da Guerra Civil Americana, em 1865, e se estendeu até o ano de 1877. O período é marcado pelo retorno gradual dos Estados que haviam se separado do país e formado os Estados Confederados da América, do status dos líderes da antiga Confederação, e pelo início do processo de integração dos ex-escravos afro-americanos.O governo dos Estados Unidos da América à época era dominado pelo Partido Republicano. Líderes republicanos concordavam que remanescentes do poder político dos antigos senhores de escravos, bem como o nacionalismo confederado, teriam que ser suprimidos. Republicanos moderados, liderados pelos Presidentes Abraham Lincoln e Andrew Johnson, sugeriram a unificação do país o mais rapidamente possível. Porém, republicanos extremistas queriam ações severas contra os Estados que compunham a antiga Confederação.Em 1866, Johnson rompeu com os republicanos, e aliou-se com o Partido Democrata, que opunham-se à igualdade entre brancos e afro-americanos e à abolição do trabalho escravo. Nas eleições de 1866 da Câmara dos Representantes, os republicanos radicais obtiveram posições suficientes para anular vetos do Presidente Jonhson, e até mesmo para iniciar um processo de impeachment. O processo foi aprovado na Câmara dos Representantes mediante votação, mas Johnson permaneceu no cargo após votação no Senado, por apenas um único voto, embora possuísse pouco poder político em assuntos ligados à Reconstrução.Durante a Reconstrução, os Estados que haviam formado os Estados Confederados da América foram ocupadas por tropas militares dos Estados Unidos da América. Enquanto isto, os republicanos radicais instituiram diversas medidas que desagradaram a população de tais Estados, como permitindo que afro-americano votassem em eleições, colocando afro-americanos em posições de poder, e removendo o poder de voto de cerca de 15 mil brancos, antigos soldados ou oficiais confederados. Gradualmente, os radicais foram substituídos por republicanos mais moderados, que se esforçaram para modernizar os Estados ocupados. Em 1876, o republicano Rutherford B. Hayes venceu as eleições presidenciais americanas, em uma eleição controversa. Enquanto isto, os democratas haviam assumido o poder de todos os Estados que formavam a antiga Confederação. Tais democratas concordaram em aceitar os resultados da eleição, caso as tropas americanas que ocupavam tais Estados, fossem removidas da região. Como muitos já consideravam o nacionalismo confederado e o trabalho escravo como destruídos no país, Hayes concordou, e removeu as tropas em 1877, dando fim à Reconstrução.A Reconstrução deixou profundas feridas nas relações entre o antigo Sul e Norte americano, que durariam aproximadamente um século. No cenário político do país, os democratas teriam amplo domínio político do Sul, enquanto o Norte seria dominado pelos republicanos. Este cenário permaneceu praticamente intacto até à Grande Depressão da década de 1930, e mudaria profundamente somente a partir da década de 1960.== Referências == (pt)
  • Реконструкция Юга — период в истории США после окончания Гражданской войны, с 1865 по 1877 годы, в который происходила реинтеграция проигравших в войне южных штатов Конфедерации в состав США и отменой рабовладельческой системы на всей территории страны.В истории США под термином реконструкция подразумевают, во-первых, исторический период после Гражданской войны между Севером и Югом, а во-вторых, преобразование Юга в период примерно с 1865—1866 по 1877 годы с изменением структуры власти и общества в бывшей Конфедерации. Три принятые к Конституции поправки повлияли на всю страну. В разных южных штатах реконструкция началась и закончилась в разное время; в конце концов, завершением этого процесса в целом считают компромисс 1877 года.Реконструкция обсуждалась ещё во время войны, а всерьез она началась после издания Прокламации об освобождении рабов 1 января 1863 года. Политика Реконструкции была осуществлена после того, как рабовладельческий Юг оказался во власти федеральной армии. Президент Авраам Линкольн во время войны создал реконструкционное правительство в нескольких южных штатах — Теннесси, Арканзасе и Луизиане, и предоставил земли для бывших рабов в Южной Каролине.После убийства Линкольна, президент Эндрю Джонсон пытался следовать политике своего предшественника и назначил новых губернаторов летом 1865 года. Вскоре он заявил, что цели войны — национальное единство и ликвидация рабства — были достигнуты, и, следовательно, реконструкция завершена. Однако республиканцы в Конгрессе отказались признать «мягкую» политику Джонсона (объявившего себя независимым политиком и президентом) и принять в свой состав новых членов Конгресса от Юга. Победа радикального крыла республиканцев в 1866 году на выборах в Конгресс дала им достаточно мест в палате представителей, чтобы преодолеть вето Джонсона и в 1867 году начать «радикальную реконструкцию». Ввиду желания радикалов партии республиканцев принимать экстремальные методы для Юга США были осуществлены попытки голосования за Импичмент Эндрю Джонсона, провалившуюся ввиду отсутствия лишь одного голоса в Сенате. За мягкую политику Джонсона обвиняли в предательстве.. Конгресс отстранил от власти все гражданские органы местного самоуправления в южных штатах и передал все их полномочия военным. Новые выборы были проведены под контролем армии, а лицам, ранее участвовавшим в органах власти Конфедерации, было запрещено выставлять свои кандидатуры.В большинстве южных штатов после этого в органах местного самоуправления оказались и представители негров. Однако в ответ на Юге появились многочисленные тайные расистские организации, в том числе Ку-клукс-клан, осуществляющие политику террора и насилия.Неудачи республиканских властей усугубил экономический кризис 1873 г. В конце концов республиканские правительства потеряли поддержку избирателей южных штатов, и к власти на Юге вернулись демократы.В 1877 г. участие армии в государственном управлении на Юге было прекращено. Демократические правительства южных штатов не восстановили рабовладение, но приняли дискриминационные законы, называемые законами Джима Кроу. В результате негры стали гражданами второго сорта, и расистские принципы превосходства белых по-прежнему господствовали в общественном мнении. Монополия демократической партии на власть на территории Монолитного Юга продолжалась после этого до 1960х годов. (ru)
dbo:thumbnail
dbo:wikiPageExternalLink
dbo:wikiPageID
  • 55040 (xsd:integer)
dbo:wikiPageRevisionID
  • 683796171 (xsd:integer)
dbp:aka
  • Reconstruction; Radical Reconstruction (en)
dbp:date
  • 1863-01-01 (xsd:date)
dbp:eventName
  • Reconstruction Era 1865–1877 (en)
dbp:imageCaption
  • The ruins of Richmond, Virginia after the American Civil War, newly freed African Americans voting for the first time in 1867, Office of the Freedmen's Bureau in Memphis, Tennessee, Memphis Riots of 1866 (en)
dbp:imageName
  • ReconstructionEraColl.png (en)
dbp:imagesize
  • 270 (xsd:integer)
dbp:location
dct:subject
rdf:type
rdfs:comment
  • La reconstruction après la guerre de Sécession, appelée aux États-Unis la Reconstruction, est la période succédant à la guerre de Sécession, de 1863 à 1877, et qui vit la fin du régime esclavagiste de la Confédération, le retour des États du Sud dans l'Union et l’échec de l’intégration des affranchis afro-américains tant au niveau juridique, politique, économique ou social dans les anciens États du Sud. (fr)
  • L'era della ricostruzione fu il periodo successivo alla guerra di secessione americana in cui gli Stati meridionali, che avevano aderito alla sconfitta Confederazione, vennero reintegrati nell'Unione. Durante la Ricostruzione, i repubblicani presero ai ribelli democratici il controllo del governo degli stati meridionali, e pattuirono sui requisiti di reammissione. (it)
  • レコンストラクション(Reconstruction,「再建」の意味)とは、アメリカ南北戦争によりアメリカ連合国と奴隷制システムが崩壊した後の問題を解決しようとする、1863年(または1865年) から1877年までの過程を意味するアメリカ合衆国史の用語である。レコンストラクションの間、連邦政府は南部諸州の合衆国への復帰と、元連合国の指導者たちの地位の回復に取り組んだが、解放されたアフリカ系アメリカ人(自由黒人) の法的、政治的、経済的、社会的なシステムでの、恒久的な平等の実現には失敗した。合衆国のレコンストラクションのためにこれらの課題をどのように達成するかのについての議論はすでに1861年には始まっていたものの、歴史家は通常その時代の始まりを、1863年1月1日の奴隷解放宣言からとしている。 (ja)
  • The term Reconstruction Era, in the context of the history of the United States, has two senses: the first covers the complete history of the entire country from 1865 to 1877 following the Civil War; the second sense focuses on the transformation of the Southern United States from 1863 to 1877, as directed by Congress, with the reconstruction of state and society.From 1863 to 1865, Presidents Abraham Lincoln and Andrew Johnson both took moderate positions designed to bring the South back to normal as quickly as possible, while the Radical Republicans used Congress to block any moderate approaches, impose harsh terms, and upgrade the rights of the freedmen. (en)
  • في تاريخ الولايات المتحدة الأمريكية فإن مصطلح عصر إعادة الإعمار يحمل معنيين: الأول يشمل التاريخ الكامل للبلد من 1865 وحتى 1877، وهي الأعوام التي تلت الحرب الأهلية. الثاني يركز على التحول الذي حصل في جنوب الولايات المتحدة بين عامي 1863 - 1877. في 1863 وحتى 1865 اتخذ الرئيس ابراهام لينكولن وأندرو جونسون موقفاً لجعل جنوب البلد في وضعه الطبيعي بأقرب وقت ممكن، في حين أن الجمهوريين الراديكاليين يستخدمون الكونجرس لمنع هذا النهج المعتدل الذي سلكه الرئيس، ويطالبون بفرض شروط قاسية على الجنوب. (ar)
  • Als Reconstruction bezeichnet man in den Vereinigten Staaten die vom Sezessionskrieg (1861–1865) bis 1877 währende Phase, in der die 1860/61 aus den USA ausgetretenen Südstaaten wieder in die Union eingegliedert wurden. (de)
  • Fue un periodo de la historia estadounidense que duró de 1865 a 1877, durante el cual los Estados Unidos se dedicaron fundamentalmente a resolver las cuestiones que habían quedado pendientes tras el final de la Guerra Civil. (es)
  • De Reconstructie (Reconstruction, wederopbouw 1865-1877) staat voor de periode na de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865), toen de vraag zich voordeed of de Geconfedereerde Staten van Amerika bij haar afscheiding definitief uit de Unie waren gestapt. Het noorden had het zuiden in de oorlog immers overwonnen en in dat geval kon het zuiden als vreemde mogendheid behandeld worden.Abraham Lincoln was een groot voorstander van de reconstructie van de unie, maar kreeg hiervoor geen kans. (nl)
  • Rekonstrukcja (ang. Reconstruction) – to historyczna dla Stanów Zjednoczonych nazwa okresu odbudowy państwa w latach 1865–1877. Po zakończonej wojnie secesyjnej należało ustabilizować trudną sytuację polityczną w kraju dotychczas stanowczo podzielonym. Jeszcze przed zakończeniem działań zbrojnych zaczęły narastać spory co do przyszłych losów pokonanych Skonfederowanych Stanów Ameryki. (pl)
  • A Reconstrução dos Estados Unidos foi o período da história dos Estados Unidos, que se iniciou após o término da Guerra Civil Americana, em 1865, e se estendeu até o ano de 1877. (pt)
  • Реконструкция Юга — период в истории США после окончания Гражданской войны, с 1865 по 1877 годы, в который происходила реинтеграция проигравших в войне южных штатов Конфедерации в состав США и отменой рабовладельческой системы на всей территории страны.В истории США под термином реконструкция подразумевают, во-первых, исторический период после Гражданской войны между Севером и Югом, а во-вторых, преобразование Юга в период примерно с 1865—1866 по 1877 годы с изменением структуры власти и общества в бывшей Конфедерации. (ru)
rdfs:label
  • Reconstruction Era (en)
  • عصر إعادة الإعمار (ar)
  • Reconstruction (de)
  • Reconstrucción (Estados Unidos) (es)
  • Reconstruction après la guerre de Sécession (fr)
  • Era della Ricostruzione (it)
  • レコンストラクション (ja)
  • Reconstructie (Verenigde Staten) (nl)
  • Rekonstrukcja USA (pl)
  • Reconstrução dos Estados Unidos (pt)
  • 美國重建時期 (zh)
  • Реконструкция Юга (ru)
owl:sameAs
prov:wasDerivedFrom
foaf:depiction
foaf:isPrimaryTopicOf
is dbo:battle of
is dbo:ideology of
is dbo:knownFor of
is dbo:occupation of
is dbo:wikiPageDisambiguates of
is dbo:wikiPageRedirects of
is dbp:battles of
is dbp:ideology of
is dbp:knownFor of
is dbp:preceded of
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of