| dbpprop:abstract
|
- Rebellion is a refusal of obedience. It may, therefore, be seen as encompassing a range of behaviors from civil disobedience and mass nonviolent resistance, to violent and organized attempts to destroy an established authority such as the government. Those who participate in rebellions are known as "rebels". A Rebel is distinguished from an outsider. An outsider is one who is excluded from a group whereas a rebel goes against it. Also, rebel's potential to overthrow the leadership is recognized and substantial, unless the rebellion is crushed, whereas an outsider has been marginalized and is considered to be degenerate. Throughout history, many different groups that opposed their governments have been called rebels. Over 450 peasant revolts erupted in southwestern France between 1590 and 1715. In the United States, the term was used for the Continentals by the British in the Revolutionary War, and the Confederacy by the Union in the American Civil War. It also includes members of paramilitary forces who take up arms against an established government. Most armed rebellions have not been against authority in general, but rather have sought to establish a new government in their place. For example, the Boxer Rebellion sought to implement a stronger government in China in place of the weak and divided government of the time. The Jacobite Risings (called "Jacobite Rebellions" by the government) attempted to restore the deposed Stuart kings to the thrones of England and Scotland, rather than abolish the monarchy completely.
- Ein Aufstand, teils auch Rebellion genannt, ist ein offener, gewaltsamer Widerstand mehrerer Personen gegen die Staatsgewalt. Er bedeutet meist eine Widerstandsaktion gegen eine bestehende Regierung, auch bewaffnet; siehe auch Straßenschlacht. Aufständische nennt man Rebellen, veraltet auch Insurgenten. In der Geschichte waren Aufstände und Revolutionen meist Aktionen politischer Minderheiten mit moralischer Überlegenheit, die ein bestimmtes Ziel erstrebten. Ein Volks- oder Arbeiteraufstand bezeichnet eine Auflehnung der Volksmehrheit gegen eine ihrer Meinung nach ungerechte oder nicht legitime Regierung, so am 17. Juni 1953 in der DDR. Ein Aufstand kann auch in Form von friedlichen Demonstrationen stattfinden, siehe etwa 2004 in der Ukraine. Hannah Arendt unterscheidet zwischen einer Rebellion und einer Revolution strikt: „Das Ziel einer Rebellion [ist] nur die Befreiung [.. ], während das Ziel der Revolution die Gründung der Freiheit ist“. Der Boxeraufstand war eine Erhebung gegen die Übermacht der westlichen Wirtschaft und Politik im Kaiserreich China am Ende des 19. Jahrhunderts. Der mit Abstand blutigste Aufstand der Geschichte war die Taiping-Rebellion mit etwa 30 Millionen Opfern im Süden Chinas, Mitte des 19. Jahrhunderts.
- Rebel·lió és el rebuig de l'obediència. Pot així ser vista com incloent una gamma de comportaments que van de la desobediència civil i resistència no violenta massiva, a temptatives violents i organitzats de destruir una autoritat establerta com el govern. Els que participen en rebel·lions es coneixen com «rebels».
- Rebelie (latinsky rebellio) je vzpoura nebo povstání. Je projev nespokojenosti nebo odporu, ale mírnější forma než revoluce. Revoluci nebo válku předznamenává někdy vlna rebelií.
- Una rebelión es, en la mayoría de los casos, una manifestación de rechazo a la autoridad. Esto puede variar desde la desobediencia civil hasta un intento organizado y armado para intentar destruir a la autoridad establecida. Es con frecuencia usado para hacer referencia a la resistencia armada de un grupo en contra de un gobierno establecido. Aquellos quienes participan en una rebelión, son denominados rebeldes. Un término similar es el de sedición, que se entiende como un grado menor de rebelión. El motín puede entenderse, en términos militares y marinos, como una rebelión localizada o una unidad o barco, pero también como otro un término más genérico. Los conceptos o términos que tienen un contenido semántico más amplio son los de revuelta o levantamiento. Véase la comparación de estos términos en Revuelta#Revuelta, levantamiento, sedición y rebelión.
- Kapina on epäonnistunut aseellinen nousu esivaltaa vastaan.. Maalla kapinointi pyrkii yleensä hallituksen kaatamiseen ja vallankaappaukseen tai yhteiskuntajärjestyksen kumoamiseen vallankumouksella. Historiallisesti kapina-sanaa käytettiin epäonnistuneesta vallankaappauksesta tai -kumouksesta. Suomen rikoslain 16 luvun 4 § sisälsi vuoden 1999 alkuun asti rikosnimikkeen kapina, jolla tarkoitettiin "väkijoukon yksin toimin harjoittamaa väkivaltaa virkamiestä vastaan. " Rikoslain uudistamisen myötä (24.7.1998/563) siitä luovuttiin. Merenkulkuyhteyksissä kapinalla tarkoitetaan laivan miehistön jäsenten toimia, joilla he pyrkivät saamaan aluksen komentoonsa. Merillä kapinoinnista tuomiona oli perinteisesti kuolemantuomio. Ison-Britannian laivaston sotalait ovat muuttuneet niiden vuosisataisten olemassaolon aikana hieman. Nykyiset sotalait ovat peräisin 1700-luvun puolivälistä sillä erotuksella, ettei kuolemantuomiota enää käytetä. Yhdysvaltain sotaoikeuden säännöstön artikla 94 määrittelee mahdolliseksi rangaistukseksi kuolemantuomion.
- La révolte est un sentiment d’indignation et de réprobation face à une situation. Une révolte est aussi, dans un sens plus précis, le refus actif d'obéir à une autorité. Elle correspond donc à une large gamme de comportements : non respect des normes sociales, désobéissance, tentatives d’insurrection, mutineries, rébellions…
- La rivolta o ribellione è un atto di sollevamento del popolo contro un ordine costituito, che il più delle volte è lo stato. Più specificamente, la ribellione può anche riferirsi al rifiuto di una legge, di un principio o anche di una moda. I ribelli possono manifestare il loro dissenso attraverso la disobbedienza civile o anche atti di violenza.
- Een opstand of rebellie is het in verzet komen tegen een autoriteit. Een opstand kan zich uiten in diverse vormen van gedrag, variërend van burgerlijke ongehoorzaamheid tot gewapend verzet. Een succesvolle opstand kan leiden tot een revolutie of een bevrijding. Iemand die in opstand komt heet opstandeling of rebel. Een lokale opstand wordt wel oproer genoemd. Een deelnemer aan een oproer is een oproerling, een aanstichter ervan een oproerkraaier.
- Opprør eller opptøyer er voldelig reisning mot myndigheter eller andre makthavere. Et mindre opprør kalles gjerne oppstand eller opptøyer, mens et større opprør kan utvikle seg til borgerkrig eller væpnet revolusjon. I Norge straffes opprør med inntil 21 års fengsel. Etter den militære straffelov anses det også som opprør når flere krigsmenn i fellesskap søker a) å øve vold mot en overordnet, eller b) å tvinge en sådan til å foreta eller å unnlate en tjenestehandling, eller c) å nekte lydighet mot en foresatts befaling i tjenesteanliggende.
- Nota: Rebelde aponta para este artigo. Se procura a telenovela consulte: Rebelde (telenovela). Uma rebelião é um processo político-militar em que um grupo de indivíduos decide não mais acatar ordens ou a autoridade de um poder constituído. Para haver uma rebelião, é preciso que antes haja necessariamente um poder contra o qual se rebelar. Em Política, as rebeliões são geralmente tratadas como contestações subversivas da ordem vigente, a princípio ilegítimas, e não ganham legitimidade até conseguirem derrotar o poder constituído. Alguns conceitos análogos a rebelião, embora não sinônimos, são: Revolução Revolta Insurreição Sublevação Motim Intentona (pejorativo) Quartelada (pejorativo) Inconfidência (pejorativo) Conjuração Conspiração Conluio Subversão
- Восста́ние — открытая акция сопротивления группы людей против государственной власти. Наиболее важным видом восстания является вооружённое восстание. Участники восстания называются повстанцами. Восстание, в котором принимает участие большинство населения, называется народным восстанием. Наиболее кровопролитным восстанием в истории стало восстание тайпинов на юге Китая в XIX веке, унёсшее жизни 30 миллионов человек. Не будем создавать себе на этот счёт иллюзий: действительная победа восстания над войсками в уличной борьбе, то есть такая победа, какая бывает в битве между двумя армиями, составляет величайшую редкость. Но инсургенты столь же редко и рассчитывали на такую победу. Для них всё дело было в том, чтобы поколебать дух войск моральным воздействием, которое в борьбе между армиями двух воюющих стран не играет никакой роли или во всяком случае играет гораздо меньшую роль. Если это удаётся, то войска отказываются стрелять, или же командиры теряют голову, и восстание побеждает. Если же это не удаётся, то на стороне войск, даже при меньшей их численности, сказываются преимущества лучшего вооружения и обучения, единого командования, планомерного применения боевых сил и соблюдение дисциплины. Мы считаем, что из опыта кубинской революции следует извлечь три основных урока для революционного движения на латиноамериканском континенте: 1. Народные силы могут победить в войне против регулярной армии; 2. Не всегда нужно ждать, пока созреют все условия для революции: повстанческий центр может сам их создать; 3. В слаборазвитых странах американского континента вооруженную борьбу нужно вести главным образом в сельской местности. Третий урок кубинской революции имеет главным образом стратегическое значение и должен привлечь внимание тех, кто намерен, руководствуясь догматической точкой зрения, сконцентрировать борьбу масс в городах, совершенно забывая об огромной роли сельского населения в жизни всех слаборазвитых стран Америки. Это не значит, что нами не принимается во внимание борьба организованных масс пролетариата. Мы просто анализируем реальные возможности ведения вооруженной борьбы в тех трудных условиях, когда гарантии, которые наши конституции склонны преувеличивать, на деле отменены или не признаются. При таком положении рабочим приходится действовать подпольно, без применения оружия, подвергаясь огромной опасности. Менее сложна обстановка в сельской местности, где жители имеют поддержку вооруженного партизанского отряда, и в местах, недоступных для карательных сил... ... Говоря о партизанской войне, надо различать два ее типа. Один является формой борьбы, дополняющей операции огромных регулярных армий. Таковы, например, были действия украинских партизанских отрядов в Советском Союзе; но это не входит в наш анализ. Нас интересует другой тип вооруженных отрядов — те, которые успешно борются против существующей колониальной или не колониальной власти и создаются как единственная основа борьбы, ведущейся в сельских районах. В этих случаях, какова бы ни была идея, вдохновляющая борьбу, экономической основой является стремление к получению земли. В Китае Мао Цзэдун начал борьбу с создания рабочих групп на юге страны, которые были разгромлены и почти полностью уничтожены. Положение стабилизировалось, и успехи начались только после Великого Северного похода, когда борьба переместилась в сельские районы, а в качестве основного лозунга было выдвинуто требование аграрной реформы. Борьба, которую вел в Индокитае Хо Ши Мин, опиралась на крестьян-производителей риса, страдавших под французским колониальным игом. С их помощью Хо Ши Мин успешно боролся в течение всего времени вплоть до изгнания колонизаторов. В обоих приведенных случаях патриотическая война велась одновременно и против японских интервентов, но при этом сохранялась экономическая основа — борьба за землю... ... Несмотря на особые условия всех этих выступлений, придающие им характер военных действий, и принимая во внимание возможности развития партизанской войны, которая с усилением мощи основной действующей группы превращается в позиционную войну, необходимо рассматривать этот вид борьбы как зародыш, как начало войны.
- Uppror, brott enligt svensk rätt, 18 kap. 1 § brottsbalken. Den döms för uppror, som företar en handling med uppsåt att statsskicket med vapenmakt eller i övrigt med våldsamma medel skall omstörtas eller att åtgärd eller beslut av statschefen, regeringen, riksdagen eller högsta domarmakten skall framtvingas eller hindras med motsvarade medel, om handlingen innebär fara för uppsåtets förverkligande. För uppror döms till fängelse i tio år eller på livstid eller, om faran för förverkligande var ringa, i lägst fyra och högst tio år. Om handlingen kan rubriceras som högförräderi, döms för det brottet i stället. Ordet uppror kan även ha en allmänspråklig innebörd, som är vidare än den som lagstiftaren har definierat i brottsbalken. Ordet "uppror" är känt i svenskan sedan 1524. I politiska sammanhang innebär uppror ett på något sätt organiserat, och inte bara tillfälligt och slumpmässigt, angrepp mot statsmakten med användande av lagstridigt våld, med ett mer eller mindre klart uttalat syfte att störta regeringen eller hastigt förändra statsskicket i övrigt. Ordet uppror kan även användas för att beteckna försök av befolkningsminoriteter att bryta loss delar av en stat efter historiska eller etniska gränser för att bilda en ny stat. Det är snarare historien än juridiken som på längre sikt avgör om upproret var berättigat eller ej.
- Başkaldırma, otoriteye itaate karşı gelmek. Sivil itaatsizlik ve şiddete dayanmayan direnişten bir hükümet gibi kurulu otoriteyi yıkmaya yönelik şiddet içeren eylemlere kadar geniş bir yelpazedeki eylemleri tanımlar. Başkaldırış, insanlık tarihinin her diliminde, her yönetim biçimine karşı büyük ya da küçük çaplı, tek kişilik veya topluca yapılan eylemlerle, yönetildikleri sistemin tamamından veya bir bölümünden rahatsız olan ve kendi fikrini ifade etmeye çalışan toplum bireylerinin, içinde bulundukları sistemin işleyişinden memnuniyetsizliklerini, genellikle yasadışı yollardan yönetime ve diğer toplum bireylerine ilan etme çabalarıdır. Başkaldırış çok genel bir ifade olup aile içinde yaşanabilecek kadar küçük, uluslararası eylemlere kalkışılacak kadar büyük olabilir. Başkaldırış yasal yönetim sistemine, dini inançlara veya toplum içi baskılara karşı olabilir. Bir lideri olan hayvan sürülerinde de liderin düşmanlara karşı zayıf kaldığı durumlarda hayvanlarda da rastlandığı olur. Büyük Başkaldırılar, başarılı olduğu taktirde içine bulunulan toplumun yönetimi üzerinde neredeyse devrim niteliği taşır. Veya Başkaldırının bir sonraki adımı devrimdir.
- 武装起事（或称“武装起义”、“武装叛乱”、“武装暴乱”、“武装暴动”、“武装反抗”等，多带有褒贬色彩），是指在某统治力量管辖下的团体以武力的形式反抗统治，试图从中达到一定目的的事件。 根據《國語辭典》，「起義」的意思是「為正義而起兵」，「暴動」則是「群眾共同實施不法的暴力行為」，「起事」的意思則是「舉兵發事」。一次事件正義與否，是否應以「起義」稱之，見仁見智；而以「暴動」稱之，亦未必中立；相較之下，「起事」、「反抗」應較為中性，不帶政治色彩。 如果军队是主要参与者，该事件也可以被称为兵暴；如果是一般民众为主，也称民变。具有相近意义的词还有造反，但造反的含义更广泛，不一定是一个使用武力夺取政权的事件。中华人民共和国官方将中国历史上大范围的农民武装反抗称为“农民起义”、“农民运动”、“农民战争”等。
|
| rdfs:comment
|
- Rebellion is a refusal of obedience. It may, therefore, be seen as encompassing a range of behaviors from civil disobedience and mass nonviolent resistance, to violent and organized attempts to destroy an established authority such as the government. Those who participate in rebellions are known as "rebels". A Rebel is distinguished from an outsider. An outsider is one who is excluded from a group whereas a rebel goes against it.
- Ein Aufstand, teils auch Rebellion genannt, ist ein offener, gewaltsamer Widerstand mehrerer Personen gegen die Staatsgewalt. Er bedeutet meist eine Widerstandsaktion gegen eine bestehende Regierung, auch bewaffnet; siehe auch Straßenschlacht. Aufständische nennt man Rebellen, veraltet auch Insurgenten. In der Geschichte waren Aufstände und Revolutionen meist Aktionen politischer Minderheiten mit moralischer Überlegenheit, die ein bestimmtes Ziel erstrebten.
- Rebel·lió és el rebuig de l'obediència. Pot així ser vista com incloent una gamma de comportaments que van de la desobediència civil i resistència no violenta massiva, a temptatives violents i organitzats de destruir una autoritat establerta com el govern. Els que participen en rebel·lions es coneixen com «rebels».
- Rebelie (latinsky rebellio) je vzpoura nebo povstání. Je projev nespokojenosti nebo odporu, ale mírnější forma než revoluce. Revoluci nebo válku předznamenává někdy vlna rebelií.
- Una rebelión es, en la mayoría de los casos, una manifestación de rechazo a la autoridad. Esto puede variar desde la desobediencia civil hasta un intento organizado y armado para intentar destruir a la autoridad establecida. Es con frecuencia usado para hacer referencia a la resistencia armada de un grupo en contra de un gobierno establecido. Aquellos quienes participan en una rebelión, son denominados rebeldes.
- Kapina on epäonnistunut aseellinen nousu esivaltaa vastaan.. Maalla kapinointi pyrkii yleensä hallituksen kaatamiseen ja vallankaappaukseen tai yhteiskuntajärjestyksen kumoamiseen vallankumouksella. Historiallisesti kapina-sanaa käytettiin epäonnistuneesta vallankaappauksesta tai -kumouksesta. Suomen rikoslain 16 luvun 4 § sisälsi vuoden 1999 alkuun asti rikosnimikkeen kapina, jolla tarkoitettiin "väkijoukon yksin toimin harjoittamaa väkivaltaa virkamiestä vastaan.
- La révolte est un sentiment d’indignation et de réprobation face à une situation. Une révolte est aussi, dans un sens plus précis, le refus actif d'obéir à une autorité. Elle correspond donc à une large gamme de comportements : non respect des normes sociales, désobéissance, tentatives d’insurrection, mutineries, rébellions…
- La rivolta o ribellione è un atto di sollevamento del popolo contro un ordine costituito, che il più delle volte è lo stato. Più specificamente, la ribellione può anche riferirsi al rifiuto di una legge, di un principio o anche di una moda. I ribelli possono manifestare il loro dissenso attraverso la disobbedienza civile o anche atti di violenza.
- Een opstand of rebellie is het in verzet komen tegen een autoriteit. Een opstand kan zich uiten in diverse vormen van gedrag, variërend van burgerlijke ongehoorzaamheid tot gewapend verzet. Een succesvolle opstand kan leiden tot een revolutie of een bevrijding. Iemand die in opstand komt heet opstandeling of rebel. Een lokale opstand wordt wel oproer genoemd. Een deelnemer aan een oproer is een oproerling, een aanstichter ervan een oproerkraaier.
- Opprør eller opptøyer er voldelig reisning mot myndigheter eller andre makthavere. Et mindre opprør kalles gjerne oppstand eller opptøyer, mens et større opprør kan utvikle seg til borgerkrig eller væpnet revolusjon. I Norge straffes opprør med inntil 21 års fengsel.
- Nota: Rebelde aponta para este artigo. Se procura a telenovela consulte: Rebelde (telenovela). Uma rebelião é um processo político-militar em que um grupo de indivíduos decide não mais acatar ordens ou a autoridade de um poder constituído. Para haver uma rebelião, é preciso que antes haja necessariamente um poder contra o qual se rebelar.
- Восста́ние — открытая акция сопротивления группы людей против государственной власти. Наиболее важным видом восстания является вооружённое восстание. Участники восстания называются повстанцами.
- Uppror, brott enligt svensk rätt, 18 kap. 1 § brottsbalken. Den döms för uppror, som företar en handling med uppsåt att statsskicket med vapenmakt eller i övrigt med våldsamma medel skall omstörtas eller att åtgärd eller beslut av statschefen, regeringen, riksdagen eller högsta domarmakten skall framtvingas eller hindras med motsvarade medel, om handlingen innebär fara för uppsåtets förverkligande.
- Başkaldırma, otoriteye itaate karşı gelmek. Sivil itaatsizlik ve şiddete dayanmayan direnişten bir hükümet gibi kurulu otoriteyi yıkmaya yönelik şiddet içeren eylemlere kadar geniş bir yelpazedeki eylemleri tanımlar.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
