In epistemology and in its modern sense, rationalism is "any view appealing to reason as a source of knowledge or justification" (Lacey 286). In more technical terms it is a method or a theory "in which the criterion of the truth is not sensory but intellectual and deductive" (Bourke 263).

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • In epistemology and in its modern sense, rationalism is "any view appealing to reason as a source of knowledge or justification" (Lacey 286). In more technical terms it is a method or a theory "in which the criterion of the truth is not sensory but intellectual and deductive" (Bourke 263). Different degrees of emphasis on this method or theory lead to a range of rationalist standpoints, from the moderate position "that reason has precedence over other ways of acquiring knowledge" to the radical position that reason is "the unique path to knowledge" (Audi 771). Given a pre-modern understanding of reason, "rationalism" is identical to philosophy, the Socratic life of inquiry, or the zetetic interpretation of authority (open to the underlying or essential cause of things as they appear to our sense of certainty). In recent decades, Leo Strauss sought to revive Classical Political Rationalism as a discipline that understands the task of reasoning, not as foundational, but as maieutic.
  • Der Rationalismus ist eine philosophische Annahme, derzufolge der Verstand vermag, die objektive Struktur der Wirklichkeit zu erkennen, und zwar sowohl auf physikalischem, metaphysischem wie moralischem Gebiet. Ein Gegenbegriff ist "Empirismus", womit die Auffassung gemeint ist, dass alle Erkenntnis allein auf sinnlicher Wahrnehmung beruhe. Den klassischen Rationalismus lässt man üblicherweise mit René Descartes beginnen und kennzeichnet Gottfried Wilhelm Leibniz und dessen Rezipienten (Meier, Baumgarten, Wolff u.a. ) als Hauptvertreter.
  • Racionalisme és un corrent de pensament, una actitud filosòfica la qual considera que l'única manera de conèixer la veritat és per mitjà de la raó, ja que els sentits són insuficients i fins i tot poden ser enganyosos. L'ideal d'aquesta doctrina era convertir la filosofia en una ciència exacta com les matemàtiques. Defensa l'innatisme i el coneixement a priori i l'evidència com a criteri únic del coneixement veritable. S'oposa a l'empirisme i a la creença cega en l'autoritat. En alguns epígons de l'escolàstica va ser un terme pejoratiu per referir-se a aquells pensadors que pretenien -inútilment- arribar a la veritat només amb la raó. Va ser Descartes qui el proposà.
  • Racionalismus (z lat. ratio, rozum) znamená: v běžné řeči postoj, který k problémům přistupuje především rozumem, racionálně; ve filosofii je to směr, který zdůrazňuje rozumovou stránku poznání. Pravé poznání je možné jen díky rozumovým soudům.
  • El racionalismo (del latín, ratio, razón) es una corriente filosófica que apareció en Francia en el siglo XVII, formulada por René Descartes, que se opone al empirismo y que es el sistema de pensamiento que acentúa el papel de la razón en la adquisición del conocimiento, en contraste con el empirismo, que resalta el papel de la experiencia sobre todo el sentido de la percepción. El racionalismo ha aparecido de distintas formas desde las primeras etapas de la filosofía occidental, pero se identifica ante todo con la tradición que proviene del filósofo y científico francés del siglo XVII René Descartes, quien creía que la geometría representaba el ideal de todas las ciencias y también de la filosofía. Mantenía que sólo por medio de la razón se podían descubrir ciertas verdades universales, evidentes en sí, de las que es posible deducir el resto de contenidos de la filosofía y de las ciencias. Manifestaba que estas verdades evidentes en sí eran innatas, no derivadas de la experiencia. Este tipo de racionalismo fue desarrollado por otros filósofos europeos, como el holandés Baruch Spinoza y el pensador y matemático alemán Gottfried Wilhelm Leibniz. Se opusieron a ella los empiristas británicos, como John Locke y David Hume, que creían que todas las ideas procedían de los sentidos. El racionalismo epistemológico ha sido aplicado a otros campos de la investigación filosófica. El racionalismo en ética es la afirmación de que ciertas ideas morales primarias son innatas en la especie humana y que tales principios morales son evidentes en sí a la facultad racional. El racionalismo en la filosofía de la religión afirma que los principios fundamentales de la religión son innatos o evidentes en sí y que la revelación no es necesaria, como en el deísmo. Desde finales del año 1800, el racionalismo ha jugado sobre todo un papel antirreligioso en la teología.
  • Rationalismi (lat. ratio, laskeminen, järki, harkinta) eli järkeisajattelu tai järkeistieto on tietoteoreettinen näkemys, jonka mukaan tiedon lähteenä on ensi sijassa järki eikä kokemus, dogmi tai usko. Tunnetuimmilla filosofisen rationalismin edustajilla järjen antamasta tiedosta voidaan loogisen deduktion avulla johtaa kokonainen filosofinen järjestelmä. Rationalismin vastakkaisena kantana filosofiassa on perinteisesti ollut empirismi. Monet tietoteoriat ovat jonkinlaisia yhdistelmiä empirismistä ja rationalismista. Nykyään rationalismi liittyy lähinnä logiikan ja matematiikan filosofiaan. Logiikkaa ja matematiikkaa ei voi tutkia luontoa havainnoimalla vaan pelkästään järkeä käyttämällä.
  • Le rationalisme est la doctrine qui pose la raison discursive comme seule source possible de toute connaissance réelle. Précisions terminologiques : On trouve couramment et identiquement les expressions de « rationalisme moderne » ou de « rationalisme classique » pour désigner le rationalisme tel qu’il se formule de Descartes à Leibniz, correspondant à peu près à ce que l’on peut appeler depuis Kant le « rationalisme dogmatique » : Le rationalisme est dogmatique, lorsque la raison, considérée comme seule source déterminante de la connaissance, et par ses seuls principes a priori, prétend atteindre la vérité, particulièrement dans le domaine métaphysique. L'expression « rationalisme moderne » vise à le situer dans l’histoire de la pensée conformément à la terminologie d’usage (la période moderne commençant au XVI siècle, après la période médiévale) et le distinguant du statut de la raison dans la philosophie antique, tel qu’on le trouve chez Platon et Aristote par exemple. L'expression « rationalisme classique » vise à le distinguer d’un rationalisme élargi et renouvelé, « modernisé », par la critique kantienne et l’apport des sciences expérimentales : « rationalisme critique » pour Kant et Karl Popper, « rationalisme appliqué » chez Gaston Bachelard... On trouve également l’expression « rationalisme continental » pour le distinguer et l’opposer à l’empirisme anglo-saxon. Nous suivrons ici une terminologie distinguant un rationalisme moderne, d’un rationalisme critique pour désigner généralement le rationalisme kantien et post-kantien, indépendamment des nuances, parfois sensibles, dont il se compose. Le mot de rationalisme fut également utilisé avant la Renaissance, et pendant le Moyen Âge : il s'agissait alors de rationalisme en théologie.
  • A racionalizmus (a latin ratio szóból, jelentése ésszerű) teljes egészében a 17-18. században kialakult filozófiai irányzat, amely szerint az emberi megismerés forrása az ész és a fogalmaink a tapasztalat előtt és attól függetlenül is léteznek. Tágabb értelemben véve a racionalizmus a vallással, teológiával, és az irracionalizmussal szemben álló filozófiai irányzat, mely az emberi ész erejét és korlátlan megismerőképességét hirdeti.
  • Il razionalismo (dal termine latino ratio, "ragione") è una corrente filosofica basata sulla tesi che la ragione umana può in principio essere la fonte di ogni conoscenza. In generale i filosofi razionalisti sostengono che, partendo da principi fondamentali, individuabili intuitivamente o sperimentalmente, come gli assiomi della geometria, i principi della meccanica e della fisica, si possa arrivare tramite un processo deduttivo a tutto il resto della conoscenza. Il razionalismo è formato da diversi orientamenti filosofici, avutisi nell’antica Grecia, nel medioevo, nel rinascimento e nell’età moderna. In generale si definiscono “razionalisti” quei sistemi filosofici in cui la realtà si considera governata da una serie di leggi e principi che sono perfettamente comprensibili con la ragione umana e che coincidono con il pensiero stesso. La filosofia razionalista si contrappone all’ irrazionalismo il quale rispetto alla ragione privilegia altre facoltà umane legate all’istinto, alla volontà cieca, allo scetticismo, ecc… Il razionalismo è anche un orientamento pedagogico che riconosce l'incremento delle conoscenze umane nell'individuo e nella società, in quanto mediate dal sapere.
  • 合理主義哲学（ごうりしゅぎてつがく）は、大陸合理主義とも呼ばれる哲学の一派。 大陸合理主義の思想的内容は、通常、当時のイギリスにおいてロック、ヒュームらによって担われていたいわゆるイギリス経験論との対比で理解される。イギリス経験論において人間は経験を通じて様々な観念・概念を獲得すると考えるのに対し、大陸合理主義においては、人間は生得的に理性を与えられ、基本的な観念・概念の一部をもつ、もしくはそれを獲得する能力をもつと考える。また、理性の能力を用いた内省・反省を通じて原理を捉え、そこからあらゆる法則を演繹しようとする演繹法が真理の探求の方法とされた。 17世紀、フランスのデカルトに始まり、オランダのスピノザ、ドイツのライプニッツやヴォルフ、フランスのマールブランシュなどによって継承・展開された。 今日広く普及している西欧哲学史観では、18世紀にカントによって合理主義と経験論の総合が行われたという見方がなされている。
  • Het rationalisme is een filosofisch denksysteem dat zich baseert op de rede en/of dat de rede verantwoordelijk stelt voor de oorsprong van de ideeën, dit in tegenstelling tot stelsels die voornamelijk op openbaring of overgeleverde kennis gebaseerd zijn of tot stelsels die empiristisch van aard zijn. Het rationalisme werd in de klassieke oudheid voornamelijk vormgegeven door filosofen die sceptisch tegenover de ervaring als kenbron stonden. Hiervan was Plato de bekendste. Hij illustreerde zijn ideeënleer met zijn Allegorie van de grot. Ook in de tijd van de (middeleeuwse) scholastiek was het rationalisme van belang omdat men toen de nieuwe waarheden op de een of andere manier in overeenstemming wilde brengen met de oude, overgeleverde geloofswaarheden. Het rationalisme won aan betekenis in de dagen van Descartes, Spinoza en Leibniz. Omdat men binnen het rationalisme gaandeweg in feite aan is gaan nemen dat ook de wereld buiten de menselijke begrippen op basis van de logica is opgebouwd, werd in feite een zeker metafysisch element ingebouwd en dit element was er dan ook oorzaak van dat het rationalisme als kentheorie als minder voor de hand liggend wordt beschouwd dan voorheen. Naast het filosofisch rationalisme bestaat er ook zoiets als een religieus of godsdienstig rationalisme dat de geloofswaarheden wil (laten) verantwoorden via het persoonlijk denken. Ook de middeleeuwse leer van het fides quaerens intellectum (het geloof dat naar de rede zoekt) wordt binnen het religieuze domein wel als rationalisme beschouwd.
  • Rasjonalisme er en filosofisk strømning som anser fornuften (latin ratio) og tenkningen som grunnlaget og hovedforutsetning for all erkjennelse. Den står dermed i motsetning til empirismen (og dens ekstremform, sensualismen), som anser erfaring og sansing for å være den viktigste forutsetningen for erkjennelse. Av antikkens filosofer regnes både Platon og til en viss grad Aristoteles og Sokrates som forløpere av rasjonalismen. Platons idélære antar f. eks. at det ligger uforanderlige essenser bak alle fenomener, og at disse bare er tilgjengelige gjennom tenkning, mens sansingen bare forteller noe om enkelttingene. Rasjonalismen hadde sin blomstringstid i opplysningstiden. De viktigste representantene var René Descartes, Baruch Spinoza og Gottfried Wilhelm Leibniz. Descartes' kjente utsagn cogito ergo sum («jeg tenker, altså er jeg») tydeliggjør viktigheten han tilla tenkningen: Det er bare tenkningen som er sikker. Virkeligheten av alt annet kan skyldes sansebedrag og kan betviles. Naturvitenskapene og spesielt matematikken ble på grunn av deres logiske og deduktive natur sett på som idealvitenskapene. Også Georg Wilhelm Friedrich Hegel forfektet en form for rasjonalisme, mens Immanuel Kant gjorde forsøk for å «forsone» rasjonalismen med empirismen. Kants forestilling om at noen erkjennelser er uavhengig av erfaringen har f. eks. klart rasjonalistiske trekk. På 1700- og 1800-tallet ble rasjonalismen koblet med den rådende teknologi- og fremtidsoptimismen: Ikke bare ble menneskets erkjennelse ansett for å være prinsipielt ubegrenset, også verden ble ansett for å kunne beherskes av menneskets forstand. Kritikken mot denne optimismen gjorde seg gjeldende i løpet av 1800-tallet og resulterte bl.a. på 1930-tallet i den kritiske rasjonalismen.
  • Racjonalizm (łac. ratio – rozum; rationalis – rozumny, rozsądny) – filozoficzne podejście w epistemologii zakładające możliwość dotarcia do prawdy z użyciem samego rozumu z pominięciem doświadczenia, poprzez stworzenie systemu opartego na aksjomatach, z których poprzez dedukcję można wywieść całość wiedzy. Racjonalizm w nowożytnej filozofii wywodzi się od Kartezjusza. W anglosaskiej tradycji filozoficznej bywa nazywany racjonalizmem kontynentalnym. Nie należy go mylić z pojęciem racjonalizmu światopoglądowego.
  • O racionalismo é a corrente filosófica que iniciou com a definição do raciocínio que é a operação mental, discursiva e lógica. Este usa uma ou mais proposições para extrair conclusões se uma ou outra proposição é verdadeira, falsa ou provável. Essa era a idéia central comum ao conjunto de doutrinas conhecidas tradicionalmente como racionalismo. Racionalismo é a corrente central no pensamento liberal que se ocupa em procurar, estabelecer e propor caminhos para alcançar determinados fins. Tais fins são postulados em nome do interesse coletivo (commonwealth), base do próprio liberalismo e que se torna assim, a base também do racionalismo. O racionalismo, por sua vez, fica à base do planejamento da organização econômica e espacial da reprodução social. O postulado do interesse coletivo elimina os conflitos de interesses (de classe, entre uma classe e seus membros e até de simples grupos de interesse) existentes em uma sociedade, seja em nome do princípio de funcionamento do mercado, seja como princípio orientador da ação do Estado. Abre espaço para soluções racionais a ‘problemas’ econômicos (de alocação de recursos) ou urbanos (de infraestrutura, da habitação, ou do meio ambiente) com base em soluções técnicas e eficazes.
  • Raţionalismul sau mişcarea raţionalistă este o doctrină filozofică care afirmă că adevărul trebuie să fie determinat în virtutea forţei raţiunii şi nu pe baza credinţei sau a dogmelor religioase. Cuvântul raţionalism provine din latină, ratio însemnând „raţiune”. Raţionaliştii susţin că raţiunea este sursa întregii cunoaşteri umane. Există şi o altă formă de raţionalism, mai puţin extrem, care susţine că raţiunea este principala sursă a cunoaşterii sau că raţiunea este sursa celui mai important tip de cunoaştere. Raţionalismul are câteva asemănări în ideologie cu umanismul şi ateismul, prin faptul că îşi propune să furnizeze un schelet de referinţă pentru probleme de ordin social şi filozofic fără implicaţii religioase sau de ordin supranatural. Totuşi, raţionalismul se deosebeşte de aceste ideologii, deoarece: umanismul, cum o sugerează şi numele, este concentrat asupra superiorităţii societăţii umane şi a omului în comparaţie cu natura şi cu ceea ce conţine aceasta ateismul neagă existenţa lui Dumnezeu: raţionalismul nu face referiri la acesta.
  • Рационализм — метод, согласно которому основой познания и действия людей является разум. Среди представителей можно назвать Бенедикта Спинозу, Готфрида Лейбница, Рене Декарта, Георга Гегеля и др. Противоположность как иррационализму, так и сенсуализму. Научное (то есть объективное, всеобщее, необходимое) знание, согласно рационализму, достижимо только посредством разума — одновременно источника знания и критерия его истинности. Рационализм — один из философских источников идеологии Просвещения.
  • Rationalism, beteckning för alla filosofiska riktningar, som är centrerade kring förnuftet, tänkandet och tingens logiska ordning. Den troligen tidigaste rationalisten var Parmenides. Rationalismen utvecklades under 1600- och 1700-talen då filosoferna René Descartes, Baruch Spinoza och Gottfried Wilhelm Leibniz byggde upp metafysiska system. Rationalismen kom att prägla upplysningens tänkande, och därigenom den moderna vetenskapsuppfattningen. Enbart förnuftet är alla tings mått, och med dess hjälp kan alla problem lösas.
  • Usculuk, Akılcılık veya rasyonalizm olarak da adlandırılan, bilginin doğruluğunun duyum ve deneyimde değil düşüncede ve zihinde temellendirilebileceğini öne süren felsefi görüş.
  • Раціоналі́зм (від лат. ratio — розум) — філософська точка зору, яка наголошує першість і компететність розуму в пошуку правди. Раціоналізм вважається ознаковою характеристикою сучасного духу. Проте було б невірним твердити, що раціоналізм був чимось зовсім чужим для середньовічної думки. Педантичності схоластики свідчать про поважну позицію, яку людське міркування займало серед знатоків католицької церкви. Без сумніву раціоналізм середніх віків був інтенсифікований з-за перевідкриття Арістотелівських доктрин. Але ентузіастичне сприйняття Арістотеля Святим Альбертом Великим і його учнями означає попередню здібність до логічної думки. Раціоналізм не прийшов в Європу так-би мовити раптом з нікуди. До цього можна додати, що навіть примітивна людина має здібність до раціонального мислення, і на те вона є цілком спосібною спостерігаючи світ навколо себе манерою, яка нагадує будь-якого сучасного емпіриста аби зрозуміти закони природи. Примітивна людина не покладається на манну з неба коли вона охоплена голодом; ані вона не будує помешкання в повітрі Як Пітер Л. Берґер нам нагадує: щоденне життя примітивної людини, як наше, домінується емпіричними, прагматичними, утилітарними імперативами стосованими до «цього світу»; вона б не справилася з найменшими основними проблемами виживання, якщо б це не було так Раціоналізм не є приватним майном сучасників. Якби там не було, необхідно зазначити одну важливу різницю: тоді як середньовічні схоласти покірно допускали що деякі правди були поза розумінням людського логічного мислення, сучасна людина не відчувала жодного трепету стикаючись з такими таємницями. За Томою Аквінським, хоча людське міркування не в стані збагнути повністю правди, що є понад ним, проте, якщо воно якось тримає ці правди принаймні вірою, для себе воно набуває великої досконалості. Сучасна людина однак або заперечувала існування всього, що лежить поза світом відчутного прояву, або займала позицію вже знаного агностика. Рене Ґюно пояснив цю сучасну тенденцію, як «солідифікація (затверділість) світу» . Світ, за словами Ґюно, став «закритою системою» . В переносній термінології можна сказати, що здається була збудована непроходима стіна аби заслонити світ від всіх небесних впливів. Ґюно зазначив, що ця солідифікація не триватиме до невизначенності і робить ясним, що тріщини обов'язують з'явитися у «великій стіні» .
  • 理性主义、欧洲理性主义是建立在承认人的推理可以作为知识来源的理论基础上的一种哲学方法。一般认为随着笛卡儿的理论而产生，17-18世纪间主要在欧洲大陆上得以传播。同时代相对的另一种哲学方法被称为不列颠经验主义（經驗主義中的的一派），它认为人类的想法来源于经验，所以知识可能除了数学以外主要来源于经验。这里主要关注的是人类的知识来源以及证实我们所知的一种手段。 理性指能够识别、判断、评估实际理由以及使人的行为符合特定目的等方面的智能。理性通过论点与具有说服力的论据发现真理，通过符合逻辑的推理而非依靠表象而获得结论，意见和行动的理由。 理性主义及经验主义并非由当时的哲学家，而是后人作出了区分。事实上，有时两者之间的区分并不像人们所说的那么显著。三位主要的理性主义者都认同经验科学的重要性，并且他们在研究方法及形而上学的理论上更接近笛卡儿而不是斯宾诺莎（Baruch Spinoza）和莱布尼兹（Gottfried Leibnitz）。尽管这种区分在著书立作时很有必要，他们在哲学本身来说不是非常有用。 典型的理性主义者认为，人类首先本能地掌握一些基本原则，如几何法则，随后可以依据这些推理出其余知识。最典型的持这种观点的是斯宾诺莎及莱布尼兹，在他们试图解决由笛卡儿提出的认知及形而上学问题的过程中，他们使理性主义的基本方法得以发展。斯宾诺莎及莱布尼兹都认为原则上所有知识（包括科学知识）可以通过单纯的推理得到，另一方面他们也承认现实中除了数学之外人类不能做到单纯用推理得到别的知识。 笛卡儿的理论相对来说更接近柏拉图，他认为只有一些永恒真理（包括数学以及科学的认知及形而上学基础）可以单纯靠推理得到，其余的知识需要借助生活经验以及必要的科学手段。更准确地说笛卡儿是一位重视形而上学的理性主义者，是一位重视科学的经验主义者。 康德开始时是一位理性主义者，但是经过休谟（David Hume）的“将他从沉睡中唤醒”的著作（人类理解研究）的熏陶，他成了理性主义者以及经验主义者的综合体。 现在“理性主义者”表达一种人类行为应该由理性所支配的观点（这种观点被欧洲理性主义者以及类似的经验主义者所认同）。
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:otheruses4Property
  • Rationalism (disambiguation)
  • other uses
  • the philosophical method, position, theory, or view
dbpprop:reference
dbpprop:sepEntryProperty
  • Continental Rationalism
  • Thomas M. Lennon and Shannon Dea
  • continental-rationalism
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • In epistemology and in its modern sense, rationalism is "any view appealing to reason as a source of knowledge or justification" (Lacey 286). In more technical terms it is a method or a theory "in which the criterion of the truth is not sensory but intellectual and deductive" (Bourke 263).
  • Der Rationalismus ist eine philosophische Annahme, derzufolge der Verstand vermag, die objektive Struktur der Wirklichkeit zu erkennen, und zwar sowohl auf physikalischem, metaphysischem wie moralischem Gebiet. Ein Gegenbegriff ist "Empirismus", womit die Auffassung gemeint ist, dass alle Erkenntnis allein auf sinnlicher Wahrnehmung beruhe.
  • Racionalisme és un corrent de pensament, una actitud filosòfica la qual considera que l'única manera de conèixer la veritat és per mitjà de la raó, ja que els sentits són insuficients i fins i tot poden ser enganyosos. L'ideal d'aquesta doctrina era convertir la filosofia en una ciència exacta com les matemàtiques. Defensa l'innatisme i el coneixement a priori i l'evidència com a criteri únic del coneixement veritable. S'oposa a l'empirisme i a la creença cega en l'autoritat.
  • Racionalismus (z lat. ratio, rozum) znamená: v běžné řeči postoj, který k problémům přistupuje především rozumem, racionálně; ve filosofii je to směr, který zdůrazňuje rozumovou stránku poznání. Pravé poznání je možné jen díky rozumovým soudům.
  • El racionalismo (del latín, ratio, razón) es una corriente filosófica que apareció en Francia en el siglo XVII, formulada por René Descartes, que se opone al empirismo y que es el sistema de pensamiento que acentúa el papel de la razón en la adquisición del conocimiento, en contraste con el empirismo, que resalta el papel de la experiencia sobre todo el sentido de la percepción.
  • Rationalismi (lat. ratio, laskeminen, järki, harkinta) eli järkeisajattelu tai järkeistieto on tietoteoreettinen näkemys, jonka mukaan tiedon lähteenä on ensi sijassa järki eikä kokemus, dogmi tai usko. Tunnetuimmilla filosofisen rationalismin edustajilla järjen antamasta tiedosta voidaan loogisen deduktion avulla johtaa kokonainen filosofinen järjestelmä. Rationalismin vastakkaisena kantana filosofiassa on perinteisesti ollut empirismi.
  • Le rationalisme est la doctrine qui pose la raison discursive comme seule source possible de toute connaissance réelle.
  • A racionalizmus (a latin ratio szóból, jelentése ésszerű) teljes egészében a 17-18. században kialakult filozófiai irányzat, amely szerint az emberi megismerés forrása az ész és a fogalmaink a tapasztalat előtt és attól függetlenül is léteznek. Tágabb értelemben véve a racionalizmus a vallással, teológiával, és az irracionalizmussal szemben álló filozófiai irányzat, mely az emberi ész erejét és korlátlan megismerőképességét hirdeti.
  • Il razionalismo (dal termine latino ratio, "ragione") è una corrente filosofica basata sulla tesi che la ragione umana può in principio essere la fonte di ogni conoscenza. In generale i filosofi razionalisti sostengono che, partendo da principi fondamentali, individuabili intuitivamente o sperimentalmente, come gli assiomi della geometria, i principi della meccanica e della fisica, si possa arrivare tramite un processo deduttivo a tutto il resto della conoscenza.
  • Het rationalisme is een filosofisch denksysteem dat zich baseert op de rede en/of dat de rede verantwoordelijk stelt voor de oorsprong van de ideeën, dit in tegenstelling tot stelsels die voornamelijk op openbaring of overgeleverde kennis gebaseerd zijn of tot stelsels die empiristisch van aard zijn. Het rationalisme werd in de klassieke oudheid voornamelijk vormgegeven door filosofen die sceptisch tegenover de ervaring als kenbron stonden. Hiervan was Plato de bekendste.
  • Rasjonalisme er en filosofisk strømning som anser fornuften (latin ratio) og tenkningen som grunnlaget og hovedforutsetning for all erkjennelse. Den står dermed i motsetning til empirismen (og dens ekstremform, sensualismen), som anser erfaring og sansing for å være den viktigste forutsetningen for erkjennelse. Av antikkens filosofer regnes både Platon og til en viss grad Aristoteles og Sokrates som forløpere av rasjonalismen. Platons idélære antar f. eks.
  • Racjonalizm (łac. ratio – rozum; rationalis – rozumny, rozsądny) – filozoficzne podejście w epistemologii zakładające możliwość dotarcia do prawdy z użyciem samego rozumu z pominięciem doświadczenia, poprzez stworzenie systemu opartego na aksjomatach, z których poprzez dedukcję można wywieść całość wiedzy. Racjonalizm w nowożytnej filozofii wywodzi się od Kartezjusza. W anglosaskiej tradycji filozoficznej bywa nazywany racjonalizmem kontynentalnym.
  • O racionalismo é a corrente filosófica que iniciou com a definição do raciocínio que é a operação mental, discursiva e lógica. Este usa uma ou mais proposições para extrair conclusões se uma ou outra proposição é verdadeira, falsa ou provável. Essa era a idéia central comum ao conjunto de doutrinas conhecidas tradicionalmente como racionalismo.
  • Raţionalismul sau mişcarea raţionalistă este o doctrină filozofică care afirmă că adevărul trebuie să fie determinat în virtutea forţei raţiunii şi nu pe baza credinţei sau a dogmelor religioase. Cuvântul raţionalism provine din latină, ratio însemnând „raţiune”. Raţionaliştii susţin că raţiunea este sursa întregii cunoaşteri umane.
  • Рационализм — метод, согласно которому основой познания и действия людей является разум. Среди представителей можно назвать Бенедикта Спинозу, Готфрида Лейбница, Рене Декарта, Георга Гегеля и др. Противоположность как иррационализму, так и сенсуализму.
  • Rationalism, beteckning för alla filosofiska riktningar, som är centrerade kring förnuftet, tänkandet och tingens logiska ordning. Den troligen tidigaste rationalisten var Parmenides. Rationalismen utvecklades under 1600- och 1700-talen då filosoferna René Descartes, Baruch Spinoza och Gottfried Wilhelm Leibniz byggde upp metafysiska system. Rationalismen kom att prägla upplysningens tänkande, och därigenom den moderna vetenskapsuppfattningen.
  • Usculuk, Akılcılık veya rasyonalizm olarak da adlandırılan, bilginin doğruluğunun duyum ve deneyimde değil düşüncede ve zihinde temellendirilebileceğini öne süren felsefi görüş.
  • Раціоналі́зм (від лат. ratio — розум) — філософська точка зору, яка наголошує першість і компететність розуму в пошуку правди. Раціоналізм вважається ознаковою характеристикою сучасного духу.
rdfs:label
  • Rationalism
  • Rationalismus
  • Racionalisme
  • Racionalismus
  • Racionalismo
  • Rationalismi (tietoteoria)
  • Rationalisme
  • Racionalizmus
  • Razionalismo
  • 合理主義哲学
  • Rationalisme
  • Rasjonalisme
  • Racjonalizm filozoficzny
  • Racionalismo
  • Raţionalism
  • Рационализм (философия)
  • Rationalism
  • Akılcılık
  • Раціоналізм
  • 理性主义
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpedia-owl:Building/architecturalStyle of
is dbpedia-owl:Person/knownFor of
is dbpedia-owl:Person/religion of
is dbpedia-owl:Work/genre of
is dbpedia-owl:architecturalStyle of
is dbpedia-owl:genre of
is dbpedia-owl:knownFor of
is dbpedia-owl:religion of
is dbpprop:architecturalStyle of
is dbpprop:category of
is dbpprop:columnsListProperty of
is dbpprop:disambiguates of
is dbpprop:knownFor of
is dbpprop:mainInterests of
is dbpprop:notableIdeas of
is dbpprop:redirect of
is dbpprop:schoolTradition of
is dbpprop:topics of