| dbpprop:abstract
|
- Raffaele Sansoni Galeoti Riario (May 3, 1461 – July 9, 1521) was an Italian Cardinal of the Renaissance, mainly known as the constructor of the Palazzo della Cancelleria and the one who invited Michelangelo to Rome. He is regarded as one of the most tasteful prelates of his age and a generous patron of the arts. He was also the first adolescent to be elevated in the College of Cardinals in the history of the Holy See.
- Raffaele (Sansoni) Riario war der berühmte Kunstmäzen „Kardinal Riario“, der Sohn von Violante Riario della Rovere und Antonio Sansoni, der es vorzog, wegen der Verbindung zu seinem Großonkel Francesco della Rovere, der als Sixtus IV. Papst geworden war (1471–1484), den Namen seiner Mutter anzunehmen.
- Rafael Sansoni Riario, en italiano Rafaelle Sansoni Riario, Cardenal de la Iglesia Católica, obispo de Salamanca, Cuenca y Málaga, sobrino del Papa Sixto IV. También fue arzobispo de Tarento y Salerno en Italia, Camarlengo de la Santa Iglesia Romana, Decano del sacro Colegio Cardenalicio, Abad de Montecasino, Virrey de Bari y fue nombrado Cardenal. Fue administrador del obispado de Osma y después fue nombrado Obispo de Salamanca, por nepotismo del Papa, pues nunca residió en las sedes y solamente cobraba sus rentas. Este problema enfrentó a los Reyes Católicos con el Papa y después de tensas negociaciones, se consigue en 1483, que se tengan en cuenta las necesidades de los fieles al hacer los nombramientos episcopales. Al fallecer el Papa Inocencio VIII en 149], Riario, como Camarlengo presidió el gobierno de la Iglesia, y en agosto, abre el cónclave, en el que es elegido Papa, el español Alejandro VI. Diez años después de dejar Salamanca, Riario consigue el obispado de Cuenca, una diócesis rica y atrayente. Entonces, en 1518, el obispo de Málaga, Diego Ramírez de Fuenleal (o de Villaescusa de Haro), que ansiaba su traslado a Cuenca, pues era conquense de nación, inició negociaciones para conseguir el intercambio. Por fin, el papa León X, en ese año de 1518, confía al Cardenal Riario la Administración perpetua del Obispado de Málaga, tomando posesión por poderes, el día 3 de septiembre de 1518, sin llegar a estar él nunca presente. Poco tiempo después, el 22 de marzo de 1519, toma posesión como Obispo Principal, su sobrino César Riario. Fue sepultado en Nápoles, sus restos fueron trasladados después a Roma y enterrados en la Iglesia de los santos Apóstoles.
- Era figlio di Violante Riario e Antonio Sansoni e prese il cognome della madre. Fu creato cardinale giovanissimo dal Papa Sisto IV nel concistoro del 10 dicembre 1477. Fu coinvolto indirettamente nella Congiura dei Pazzi e, più tardi, in vari altri intrighi politici. Fu un amante delle arti e un mecenate, e si deve principalmente a lui l'inizio del lavoro di Michelangelo a Roma. A quell'epoca era invalso l'uso di cumulare varie cariche ecclesiastiche per ricevere le relative prebende. Questa pratica fu fortemente limitata in seguito al Concilio di Trento. Le principali cariche del Cardinal Riario furono: Cardinale del titolo di San Giorgio al Velabro dal 12 dicembre 1477 Cardinale del titolo di San Lorenzo in Damaso dal 5 maggio 1480 Cardinale Vescovo di Sabina dal 10 settembre 1507 Cardinale Vescovo di Porto-Santa Rufina dal 22 settembre 1508. Protonotario Apostolico Camerlengo del Sacro Collegio dei Cardinali Nunzio apostolico in Ungheria Legato nelle Marche dal 1478 al 1480 Legato a Perugia dal 1480 al 1481 Amministratore apostolico dell'arcidiocesi di Pisa dal 1479 Amministratore apostolico della diocesi di Cuenca dal 1479 al 1482 Vescovo di Tréguir nel 1480 Vescovo di Osma e di Savona nel 1482 Vescovo di Salamanca dal 1482 Vescovo di Viterbo dal 1498 Amministratore apostolico della diocesi di Cuenca per la seconda volta dal 1493 Vescovo di Albano dal 29 novembre 1503 Vescovo di Arezzo dal 1508 al 1511 Vescovo di Ostia dal 20 gennaio 1511 Amministratore apostolico della diocesi di Lucca dall'8 marzo 1517 al 13 novembre 1517 Vescovo di Málaga dal 1518 L'investitura a cardinale gli fu revocata il 22 giugno 1517 come sanzione per aver partecipato ad un intrigo contro il papa, ma gli fu ripristinata il 24 agosto 1517. Fu il principale committente del Palazzo della Cancelleria di Roma, sull'antica via Papalis, oggi Corso Vittorio Emanuele II.
- Raffaelo Riario-Sansoni var en av Den katolske kirkes kardinaler. Han var sønn av kongen av Napoli. Han ble allerede som 17-åring kreert til kardinal 10. desember 1477 av sin onkel pave Sixtus IV.
- Raffaele Sansoni Riario – włoski kardynał. Studiował na uniwersytecie w Pizie. W wieku 16 lat został kreowany kardynałem przez swego wuja Sykstusa IV. W 1478 z powodu epidemii wyjechał z Pizy do Florencji, gdzie bezwiednie został wplątany w spisek rodziny Pazzi, która go gościła, przeciw Medyceuszom. Nastoletni kardynał kilka tygodni spędził w więzieniu i został uwolniony dopiero na wyraźne żądanie papieża. Sykstus IV powierzył swemu młodemu krewniakowi szereg funkcji i beneficjów m. in. legacje w Perugii (1478) i Ankonie (1480-81), administrację diecezji Cuenca (1479-82), Piza (1479-99), Treguier (1480-83), Salamanka (1482-84), Osma (1483-93), urząd kamerlinga Św. Kościoła Rzymskiego i protektora zakonu augustianów, a ponadto wysłał go w 1480 z misją dyplomatyczną na Węgry. W 1483 Riario bezskutecznie wstawiał się za swoim skazanym na śmierć przyjacielem Lorenzo Oddone, co bardzo dotknęło jego wuja. Podczas konklawe 1492 energicznie zarządzał Rzymem jako kamerling. Popierał kandydaturę Rodrigo Borgii, za co ten odwdzięczył mu się nadaniem nowych beneficjów m. in. diecezji Cuenca (1493-1521) i Viterbo (1498-1506). 1497 należał do komisji kardynalskiej ds. reformy Kościoła. 1498-99 kierował przygotowaniami do obchodów roku jubileuszowego. Jako kardynał-protodiakon (od września do listopada 1503) koronował papieża Piusa III. W listopadzie 1503 objął diecezję podmiejską Albano, w związku z czym w kwietniu następnego roku przyjął sakrę biskupią z rąk Juliusza II. W 1507 przeszedł do diecezji Sabina, a rok później Porto e Santa Rufina. Subdziekan kolegium kardynalskiego 1508-11. Administrator diecezji Arezzo (1508-11) i swojej rodzinnej miejscowości Savona (1508-16). Po śmierci Oliviero Carafa w styczniu 1511 został nowym biskupem Ostia e Velletri i dziekanem kolegium kardynalskiego. W tej roli przewodniczył otwarciu Soboru Laterańskiego V w 1512 oraz konklawe 1513, na którym był zresztą poważnym kandydatem do tiary. Konsekrował nowego papieża Leona X. W 1517 przez kilka miesięcy był administratorem diecezji Lukka. 29 maja 1517 został aresztowany w związku z podejrzeniem o współudział w spisku kardynałów Alfonso Petrucci i Bandinello Sauli przeciwko Leonowi X. Po kilkutygodniowym procesie kolegium kardynalskie uznało go za winnego i skazało na pozbawienie godności kardynalskiej i biskupiej oraz odebranie wszystkich posiadanych funkcji i beneficjów. Riario odwołał się od tego wyroku do papieża, prosząc go o łaskę. Leon X przychylił się do jego prośby, i w zamian za grzywnę w wysokości 300 tys. dukatów stopniowo przywrócił do większości uprzednio posiadanych godności, a nawet powierzył mu nowe (np. 1518 został wieczystym administratorem Malagi). Załamany i upokorzony kardynał stopniowo jednak wycofywał się z czynnego życia kościelnego i politycznego. Zmarł w Neapolu w wieku 60 lat. Kardynał Riario był jednym z najbogatszych kardynałów swoich czasów. Podobnie jak wielu innych kardynałów i biskupów w tamtym okresie sposobem życia przypominał raczej świeckiego księcia niż duchownego. Był także miłośnikiem teatru, znawcą sztuki i protektorem artystów.
|
| rdfs:comment
|
- Raffaele Sansoni Galeoti Riario (May 3, 1461 – July 9, 1521) was an Italian Cardinal of the Renaissance, mainly known as the constructor of the Palazzo della Cancelleria and the one who invited Michelangelo to Rome. He is regarded as one of the most tasteful prelates of his age and a generous patron of the arts. He was also the first adolescent to be elevated in the College of Cardinals in the history of the Holy See.
- Raffaele (Sansoni) Riario war der berühmte Kunstmäzen „Kardinal Riario“, der Sohn von Violante Riario della Rovere und Antonio Sansoni, der es vorzog, wegen der Verbindung zu seinem Großonkel Francesco della Rovere, der als Sixtus IV. Papst geworden war (1471–1484), den Namen seiner Mutter anzunehmen.
- Rafael Sansoni Riario, en italiano Rafaelle Sansoni Riario, Cardenal de la Iglesia Católica, obispo de Salamanca, Cuenca y Málaga, sobrino del Papa Sixto IV. También fue arzobispo de Tarento y Salerno en Italia, Camarlengo de la Santa Iglesia Romana, Decano del sacro Colegio Cardenalicio, Abad de Montecasino, Virrey de Bari y fue nombrado Cardenal.
- Era figlio di Violante Riario e Antonio Sansoni e prese il cognome della madre. Fu creato cardinale giovanissimo dal Papa Sisto IV nel concistoro del 10 dicembre 1477. Fu coinvolto indirettamente nella Congiura dei Pazzi e, più tardi, in vari altri intrighi politici. Fu un amante delle arti e un mecenate, e si deve principalmente a lui l'inizio del lavoro di Michelangelo a Roma. A quell'epoca era invalso l'uso di cumulare varie cariche ecclesiastiche per ricevere le relative prebende.
- Raffaelo Riario-Sansoni var en av Den katolske kirkes kardinaler. Han var sønn av kongen av Napoli. Han ble allerede som 17-åring kreert til kardinal 10. desember 1477 av sin onkel pave Sixtus IV.
- Raffaele Sansoni Riario – włoski kardynał. Studiował na uniwersytecie w Pizie. W wieku 16 lat został kreowany kardynałem przez swego wuja Sykstusa IV. W 1478 z powodu epidemii wyjechał z Pizy do Florencji, gdzie bezwiednie został wplątany w spisek rodziny Pazzi, która go gościła, przeciw Medyceuszom. Nastoletni kardynał kilka tygodni spędził w więzieniu i został uwolniony dopiero na wyraźne żądanie papieża.
|
![[RDF Data]](/statics/sw-cube.png)
