| dbpedia-owl:abstract
|
- Ein Rabbiner (hebr. Sg. רב Rav, Pl. רבנים Rabbanim; deutscher Pl. Rabbiner oder Rabbinen) ist ein Funktionsträger in der jüdischen Religion. Dieser religiöse Titel des Judentums wird von hebräisch Rav oder aramäisch Rabbuni (Meister, Lehrer) abgeleitet. Beides geht auf die gemeinsemitische Wurzel raba, „groß sein“ zurück (vgl. Magister / magnus, frz. sieur, engl. sir, von lat. senior usw.). Andere Bezeichnungen sind auch Rebbe und Lehrmeister. Rabbi („mein Herr“, „mein Lehrer“) war um die Zeitenwende bis hinein ins Mittelalter ein Ehrentitel für besondere Tora-Gelehrsamkeit. Auch Jesus von Nazaret wird im Neuen Testament oftmals als Rabbi angesprochen. Die Pluralform Rabbinen bezeichnet jüdische Gelehrte des Altertums als für die normative Auslegung der religiösen jüdischen Literatur maßgebliche Personengruppe: im engeren Sinne diejenigen seit Esra, vor allem Tannaiten und Amoräer, aber auch Saboräer, Geonim und noch spätere. Bei sephardischen Rabbinern ist die Bezeichnung Chacham üblich.
- In, meaning "My Master", which is the way a student would address a master of Torah. This word "master" רב rav literally means "great one" or one who is "abundant/much/many". The basic form of the rabbi developed in the Pharisaic and Talmudic era, when learned teachers assembled to codify Judaism's written and oral laws. In more recent centuries, the duties of the rabbi became increasingly influenced by the duties of the Protestant Christian minister, hence the title "pulpit rabbis", and in 19th century Germany and the United States rabbinic activities including sermons, pastoral counseling, and representing the community to the outside, all increased in importance. Within the various Jewish denominations there are different requirements for rabbinic ordination, and differences in opinion regarding who is to be recognized as a rabbi. All types of Judaism except for Orthodox Judaism ordain women as rabbis and cantors http://www. forward. com/articles/106320/ http://www. myjewishlearning. com/practices/Ritual/Prayer/Synagogue_and_Religious_Leaders/What_is_a_Cantor. shtml.
- Als Rabbi, von hebräisch Raw (רַב), „Grosser“, plus Possessivsuffix -i (י-), deutsch wörtlich „mein Lehrer“ oder „mein Meister“, Plural: Rabbinen oder Rabbis, werden seit dem Altertum jüdische Gelehrte bezeichnet, die die Vorschriften der Torah auslegen. Daneben wird Rabbi auch als Ehrentitel für besonders schriftkundige Gelehrte und Rabbiner sowie als Anrede verwendet.
- En el judaísmo, rabino (en hebreo רַבִּי rabī es un tratamiento que denota respeto, equivalente a maestro o "su excelencia". La palabra rabino deriva de la raíz hebrea רַב rav, la cual significa, en hebreo bíblico, "abundante" o, en arameo, "distinguido". Es una figura netamente farisaica que en sus orígenes, hacia el siglo III a. C. , perseguía desplazar a los falsos sumos sacerdotes del partido saduceo, a través del culto sinagogal, pero es desde el año 70 d. C. , tras la desaparición del segundo templo a manos del ejército del "imperio impío", que logró instaurarse como la nueva autoridad y escuela espiritual de los judíos.
- Tiedosto:Rabbi aharon kohn. jpg Rabbi Aharon Kohn Rabbi tai rabbiini on juutalaisuudessa opettaja, viisas henkilö, kirjaimellisesti "suuri (henkilö)". Rabbien rooli juutalaisessa yhteisössä on ollut ja on edelleen hyvin moninainen. Muinaisina aikoina nimityksellä tarkoitettiin niitä henkilöitä, jotka olivat erottautuneet juutalaisuuden pyhien kirjoitusten tutkimiseen, joilla oli auktoriteetti juutalaisen lain tulkitsemiseen, ja joilla oli yhteisössään uskonnollisen johtajan asema. Nykyään rabbit ovat edelleen vastuussa juutalaisen uskon ja lain opettamisesta ja lain soveltamisesta. Rabbit toimivat usein uskonnollisina johtajina. Synagogien rabbit puhuvat tyypillisesti yhteisönsä edustajina useista asioista, ja käyttävät näin yhteisönsä henkisen johtajan asemaa. Rabbeilla ei kuitenkaan ole juurikaan mitään keskeistä osaa juutalaisessa liturgiassa ja rituaaleissa, ja juutalaiset seurakunnat voivat hyvin toimia ilman rabbia.
- Il rabbino è uno studioso che ha ricevuto l'ordinazione ed è autorizzato, secondo la tradizione ebraica, a decidere su necessità comunitarie ed Halakhiche, particolari come quelle legate alle regole alimentari o rituali e generali come nel confronto religioso, interreligioso, etico e morale. I rabbini sono noti anche, appunto, come maestri (rav) o come saggi (khakham). Poiché è proibito ricevere denaro per insegnare o per decidere su problemi di Halakhah, i rabbini nel passato non erano pagati per le loro attività e dovevano mantenersi autonomamente. Oggi sono dei funzionari stipendiati dalla sinagoga, con ampi doveri pastorali e di predicazione. Le donne vengono ordinate rabbini dai seminari riformati, ricostruzionisti e conservativi, ma l'ebraismo ortodosso si oppone con decisione all'ordinazione di donne e comunque non considera valide le ordinazioni rabbiniche al di fuori dell'ortodossia. Spesso alcune città hanno il proprio Rabbino Capo, in Italia le città con una Comunità Ebraica hanno un Rabbino Capo; l'ebraismo italiano ha una organizzazione anche di tipo comunitario-territoriale.
- ラビ（ rabbi, Rabbi, rhabbi, rabbin, rabbi / chakham, rebbe）とは、ユダヤ教に於いて宗教的指導者であり学者でもあるような存在。 複数形はラッビーイーム。 ヘブライ語ラッビー rabbi とはラブ rabh「師」の派生語であり、「わが師」という形である。イツハク・ラビンやラビノヴィチ Rabinowicz というような姓にある「ラッビーン」はアラム語の複数形である。 また、アラム語ラッバーン rabban「チーフ・ラビ」は、サンヘドリン長に与えられた、ラビよりも上の称号である。 ヘブライ語 ／ラブ私の我々の ／rabhrabbīrabbēnū 複数形rabbānīmrabbī’īm アラム語 ／ラブ私の我々の ／rabhrabbān 複数形rabbīn ラビを呼ぶときは「ラビ・○○」というように姓の前にラビを付けて敬意を表す。 「ラッベーヌー」となると「我々のラブ（師）」で、特にラッベーヌーという場合はモーセなどをさす。 アラム語の対応形が「ラッバーン、ラバン」で、古代のサンヘドリン長のことである。 ラディノ語のハハム chakham はアラビア語のハキームに対応し、イスラム圏での学者や医者もやはり「賢者」と呼ばれた。なお、アラビア語でハーキムとなると知事を意味する。
- Een rabbijn of rabbi is een Joodse geleerde die een expert is op het gebied van de halacha, de joodse wet. Letterlijk betekent rabbijn leraar. De term rabbijn wordt tegenwoordig algemeen gebruikt om de spirituele leider van een synagoge aan te duiden. Zijn voornaamste rol is die van spiritueel raadgever, leraar, kenner van de joodse wet en vandaaruit de persoon die geschillen aangaande de joodse wet beslist. Een rabbijn die zitting neem in een Beet Dien (een joodse rechtbank) is vergelijkbaar met een rechter. Een rabbijn functioneert soms ook als chazan (voorzanger) in de synagoge en/of als ba'al koree. Veel joden die de studie tot rabbijn hebben afgerond, zijn niet als religieus leider werkzaam. De titel rabbijn is een academische en eretitel, vergelijkbaar met een doctorale graad. In formele zin duidt de titel alleen het bereiken van een niveau van studie aan, niet een beroep.
- En rabbiner er en skriftlærd person innen jødedommen, og ofte religiøst overhode i en jødisk menighet. Rabbinere tituleres oftest enten rabbi rebbi, rav eller ḥakhám. En rabbiners rolle ligner delvis presters rolle i kristendommen. Den viktigste forskjellen er at sentrale religiøse handlinger som vielser, navngivning og ledelse av gudstjenester ikke er forbeholdt rabbineren. Den formelle prestestatusen ligger i jødedommen på kohenene, altså de som kan spore sin familie tilbake til Aron på ren farsside. Kohenene har ansvaret for visse religøse handlinger, slik som nesiat kappajim (resitasjon av den aronittiske velsignelse over menigheten). Navnet deres finnes i mange ulike former som etternavn: Cohen, Kohn, Kahin, osv. Utenfor jødedommen brukes tittelen også om prester eller forstandere i noen unitariske kirkesamfunn, særlig de som er inspirert av sabbatarianismen og forholder seg til en judaisert kristendom.
- Rabin: podstawowa funkcja religijna w judaizmie. Rabbi to hebrajskie słowo oznaczające mistrza. We współczesnym judaizmie tradycyjnym rabin jest jednocześnie administratorem gminy wyznaniowej, odpowiedzialnym za prowadzenie nabożeństw, szkoły zwanej cheder i opiekę nad domem modlitwy, czyli synagogi, oraz pełni funkcję duchowego ojca, doradcy, sędziego i interpretatora prawa religijnego w gminie. Nie jest on jednak namaszczonym przez Boga duchownym i jego autorytet opiera się wyłącznie na wiedzy i "bogobojności". w Wojsku Polskim II RP tytuł duchownego wojskowego wyznania mojżeszowego odpowiadający randze: rabin – kapitana starszy rabin II klasy – majora starszy rabin I klasy – podpułkownika naczelny rabin – pułkownika W latach 1920-1927 tytuł naczelnego rabina przysługiwał duchownemu, który pełnił funkcję szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego wyznania mojżeszowego (w latach 1927-1929 – szefa Wydziału Wyznania Mojżeszowego Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych, w latach 1929-1935 – szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego, w latach 1935-1939 – szefa Głównego Wojskowego Urzędu Duszpasterskiego Mojżeszowego). Rabini w judaizmie tradycyjnym tworzą rodzaj duchowej wspólnoty. Istnieje wśród nich rodzaj hierarchii, jest ona jednak oparta tylko na osobistym autorytecie i wiedzy, gdyż wszyscy rabini są formalnie biorąc równi sobie. Niektórzy, szczególnie "biegli w piśmie" rabini, są rodzajem ostatecznych autorytetów w interpretacji prawa religijnego, do których zapytania ślą zwykli rabini, gdy mają wątpliwości. Każdy Rabin ma jednak prawo nie zgadzać się ze zdaniem innego rabina w danej, jednostkowej sprawie. Aby zostać rabinem w tradycyjnej gminie żydowskiej trzeba: ukończyć kilkunastoletnie studia rabinackie, prowadzone w specjalnych szkołach dla przyszłych rabinów odbyć kilku-kilkunastoletni "staż" przy aktywnie działającym rabinie wreszcie znaleźć sobie "wakat" na "stanowisku" rabina w jakiejś gminie i zostać zaakceptowanym przez radę tej gminy. W wielu gminach "stanowisko" rabina jest dziedziczne, tzn. obejmuje je zwykle po śmierci ojca jego syn. Musi on jednak spełniać wszystkie wcześniej wspomniane wymogi i zdarza się często, że syn jednak nie obejmuje stanowiska po ojcu, a gmina wyszukuje sobie na to miejsce dobrego kandydata z zewnątrz. Zwykle w krajach zamieszkanych przez wyznawców judaizmu, oprócz stanowisk rabinów związanych z poszczególnymi gminami wyznaniowymi, istnieją także urzędy naczelnych rabinów.
- Rabino, dentro do judaísmo, significa " professor, mestre " ou literalmente "grande". A palavra "Rabbi" ("Meu Mestre") deriva da raiz hebraica Rav, que no hebraico bíblico significa "grande" ou "distinto" (em conhecimento). No judaísmo Rabino é um título usado para distinguir aquele que ensina, aquele que tem a autoridade dos doutores da Torá ou aquele apontado pelos líderes religiosos da comunidade. Hoje os rabinos são os responsáveis pelo ensino e aplicação dos ensinamentos do judaísmo. Ao contrário de outras religiões, o rabino não é um sacerdote, não sendo estritamente necessário para a realização da maioria dos atos do ciclo de vida judaico, como o casamento, bar-mitzvá, sepultamentos, etc. Os únicos atos que exigem a participação de um rabino são o get (divórcio) e litígios que exijam a decisão de um tribunal rabínico. No entanto, em nossos dias, em grande parte pela laicização da comunidade judaica, os rabinos assumiram o papel de condutores da maior parte das cerimonias religiosas. Ainda assim, no judaísmo não há a figura do "representante de D-us" ou de uma pessoa com um contato especial com a divindade, pois cada indivíduo é considerado como dotado de uma ligação direta com D-us. Sobre o exercício do sacerdócio no judaísmo pré-rabínico, veja Cohanim.
- Rabbin, titel på judisk förkunnare och rättslärd. Ordet betyder mästare på hebreiska och "rabbi" min mästare, och var ursprungligen en hederstitel på ens överordnade eller lärare. Varje sabbat läses bestämda avsnitt ur Torah. Under ett år hinner man läsa igenom hela Torahrullen, dvs. de Fem Moseböckerna. Gudstjänsten under sabbaten leds inte av rabbinen, utan av en chazzan, som sjunger texterna på hebreiska. Rabbinens roll skiljer sig alltså från prästen (kohen) i att han eller hon inte har någon utpräglad liturgisk uppgift, utan har istället på sin lott att undervisa i tros- och ritfrågor, samt att hålla själavårdande samtal. Rabbinen anses inte heller förmedla mellan troende och Gud, och kan inte utföra några ytterligare riter än en vanlig, myndig jude. Traditionellt ordineras en rabbin genom "semicha", dvs. genom handpåläggning jämförbar med en prästvigning. Detta är dock inte ett krav, och det finns idag ultraortodoxa rabbiner som inte har en formell semicha. Även om den första kvinnliga rabbinen, Regina Jonas, fick sin semicha (rabbinordination) redan 1935, började kvinnor i allmänhet inte få tillträde till yrket förrän på 1970-talet. "Rebbe" är en beteckning på jiddish inom chassidism för motsvarigheten till "rabbi". En rebbe åtnjuter dock en stor respekt bland sina anhängare, och oftast uppstår en kult kring honom som undergörare och helig man. Beteckningen användes även som motsvarigheten till "herr". Jesus betraktades som en rabbi av sina samtida enligt flera citat i Bibeln. Matteusevangeliet, 23 Kapitlet: Jesu verop över de skriftlärde och fariséerna och hans klagan över Jerusalems obotfärdighet: Mall:Citat
- Равви́н (от арам. רבין раби́н, возможно через греч. ραββίνος; от ивр. רַב, рав; идиш רבֿ, рoв/рув — перед собственным именем haРа́в; букв. «великий», «значительный», «учитель») — в иудаизме учёное звание, обозначающее квалификацию в толковании Торы и Талмуда. Присваивается по получении иудейского религиозного образования; даёт право возглавлять конгрегацию или общину, преподавать в иешиве и быть членом религиозного суда.
- 拉比，有時也寫為辣彼（Template:Lang）是猶太人中的一個特別階層，主要為有学问的学者，是老師，也是智者的象徵。猶太人的拉比社會功能廣泛，尤其在宗教中扮演重要角色，為許多猶太教儀式中的主持。因此，拉比的社會地位十分尊崇，連君王也經常邀請拉比進宮教導。在猶太人的經典塔木德中，就經常提及拉比的事蹟。 拉比是老师的意思，是智者的象征，是可以去请教的人，他们经常与常人接触，解答他们的疑惑。他们是一群观察生活，思考生活从而获得智慧的人。
- Мешуллам — заместитель нагида, главы еврейской общины в средние века. В Египте в средние века, мешуллам помогал нагиду, наделенному достаточно широкими полномочиями, принимать решения по гражданским и уголовным делам общины, помогал в назначении раввинов, сбора податей, наказании и заключении в тюрьму провинившихся.
- Fichier:Reb Moshe Feinstein. jpg Le rabbin Moshe Feinstein. Le rabbin est une personne dont l’érudition dans l’étude de la Torah lui permet de prendre des décisions ou rendre des jugements en matière de Loi juive. Au vu de l’importance de celle-ci dans la vie juive traditionnelle, le rabbin a longtemps été la figure communautaire dominante du judaïsme. À la suite de la Haskala et surtout de la réforme du judaïsme, son rôle a été fortement redéfini dans les franges non-orthodoxes.
|
| rdfs:comment
|
- Als Rabbi, von hebräisch Raw (רַב), „Grosser“, plus Possessivsuffix -i (י-), deutsch wörtlich „mein Lehrer“ oder „mein Meister“, Plural: Rabbinen oder Rabbis, werden seit dem Altertum jüdische Gelehrte bezeichnet, die die Vorschriften der Torah auslegen. Daneben wird Rabbi auch als Ehrentitel für besonders schriftkundige Gelehrte und Rabbiner sowie als Anrede verwendet.
- ラビ（ rabbi, Rabbi, rhabbi, rabbin, rabbi / chakham, rebbe）とは、ユダヤ教に於いて宗教的指導者であり学者でもあるような存在。 複数形はラッビーイーム。 ヘブライ語ラッビー rabbi とはラブ rabh「師」の派生語であり、「わが師」という形である。イツハク・ラビンやラビノヴィチ Rabinowicz というような姓にある「ラッビーン」はアラム語の複数形である。 また、アラム語ラッバーン rabban「チーフ・ラビ」は、サンヘドリン長に与えられた、ラビよりも上の称号である。 ヘブライ語 ／ラブ私の我々の ／rabhrabbīrabbēnū 複数形rabbānīmrabbī’īm アラム語 ／ラブ私の我々の ／rabhrabbān 複数形rabbīn ラビを呼ぶときは「ラビ・○○」というように姓の前にラビを付けて敬意を表す。 「ラッベーヌー」となると「我々のラブ（師）」で、特にラッベーヌーという場合はモーセなどをさす。 アラム語の対応形が「ラッバーン、ラバン」で、古代のサンヘドリン長のことである。 ラディノ語のハハム chakham はアラビア語のハキームに対応し、イスラム圏での学者や医者もやはり「賢者」と呼ばれた。なお、アラビア語でハーキムとなると知事を意味する。
- Равви́н (от арам. רבין раби́н, возможно через греч. ραββίνος; от ивр. רַב, рав; идиш רבֿ, рoв/рув — перед собственным именем haРа́в; букв. «великий», «значительный», «учитель») — в иудаизме учёное звание, обозначающее квалификацию в толковании Торы и Талмуда. Присваивается по получении иудейского религиозного образования; даёт право возглавлять конгрегацию или общину, преподавать в иешиве и быть членом религиозного суда.
- 拉比，有時也寫為辣彼（Template:Lang）是猶太人中的一個特別階層，主要為有学问的学者，是老師，也是智者的象徵。猶太人的拉比社會功能廣泛，尤其在宗教中扮演重要角色，為許多猶太教儀式中的主持。因此，拉比的社會地位十分尊崇，連君王也經常邀請拉比進宮教導。在猶太人的經典塔木德中，就經常提及拉比的事蹟。 拉比是老师的意思，是智者的象征，是可以去请教的人，他们经常与常人接触，解答他们的疑惑。他们是一群观察生活，思考生活从而获得智慧的人。
- Мешуллам — заместитель нагида, главы еврейской общины в средние века. В Египте в средние века, мешуллам помогал нагиду, наделенному достаточно широкими полномочиями, принимать решения по гражданским и уголовным делам общины, помогал в назначении раввинов, сбора податей, наказании и заключении в тюрьму провинившихся.
- Ein Rabbiner (hebr. Sg. רב Rav, Pl. רבנים Rabbanim; deutscher Pl. Rabbiner oder Rabbinen) ist ein Funktionsträger in der jüdischen Religion. Dieser religiöse Titel des Judentums wird von hebräisch Rav oder aramäisch Rabbuni (Meister, Lehrer) abgeleitet. Beides geht auf die gemeinsemitische Wurzel raba, „groß sein“ zurück (vgl. Magister / magnus, frz. sieur, engl. sir, von lat. senior usw.). Andere Bezeichnungen sind auch Rebbe und Lehrmeister.
- In, meaning "My Master", which is the way a student would address a master of Torah. This word "master" רב rav literally means "great one" or one who is "abundant/much/many". The basic form of the rabbi developed in the Pharisaic and Talmudic era, when learned teachers assembled to codify Judaism's written and oral laws.
- En el judaísmo, rabino (en hebreo רַבִּי rabī es un tratamiento que denota respeto, equivalente a maestro o "su excelencia". La palabra rabino deriva de la raíz hebrea רַב rav, la cual significa, en hebreo bíblico, "abundante" o, en arameo, "distinguido". Es una figura netamente farisaica que en sus orígenes, hacia el siglo III a. C. , perseguía desplazar a los falsos sumos sacerdotes del partido saduceo, a través del culto sinagogal, pero es desde el año 70 d. C.
- Tiedosto:Rabbi aharon kohn. jpg Rabbi Aharon Kohn Rabbi tai rabbiini on juutalaisuudessa opettaja, viisas henkilö, kirjaimellisesti "suuri (henkilö)". Rabbien rooli juutalaisessa yhteisössä on ollut ja on edelleen hyvin moninainen. Muinaisina aikoina nimityksellä tarkoitettiin niitä henkilöitä, jotka olivat erottautuneet juutalaisuuden pyhien kirjoitusten tutkimiseen, joilla oli auktoriteetti juutalaisen lain tulkitsemiseen, ja joilla oli yhteisössään uskonnollisen johtajan asema.
- Il rabbino è uno studioso che ha ricevuto l'ordinazione ed è autorizzato, secondo la tradizione ebraica, a decidere su necessità comunitarie ed Halakhiche, particolari come quelle legate alle regole alimentari o rituali e generali come nel confronto religioso, interreligioso, etico e morale. I rabbini sono noti anche, appunto, come maestri (rav) o come saggi (khakham).
- Een rabbijn of rabbi is een Joodse geleerde die een expert is op het gebied van de halacha, de joodse wet. Letterlijk betekent rabbijn leraar. De term rabbijn wordt tegenwoordig algemeen gebruikt om de spirituele leider van een synagoge aan te duiden. Zijn voornaamste rol is die van spiritueel raadgever, leraar, kenner van de joodse wet en vandaaruit de persoon die geschillen aangaande de joodse wet beslist.
- En rabbiner er en skriftlærd person innen jødedommen, og ofte religiøst overhode i en jødisk menighet. Rabbinere tituleres oftest enten rabbi rebbi, rav eller ḥakhám. En rabbiners rolle ligner delvis presters rolle i kristendommen. Den viktigste forskjellen er at sentrale religiøse handlinger som vielser, navngivning og ledelse av gudstjenester ikke er forbeholdt rabbineren.
- Rabin: podstawowa funkcja religijna w judaizmie. Rabbi to hebrajskie słowo oznaczające mistrza. We współczesnym judaizmie tradycyjnym rabin jest jednocześnie administratorem gminy wyznaniowej, odpowiedzialnym za prowadzenie nabożeństw, szkoły zwanej cheder i opiekę nad domem modlitwy, czyli synagogi, oraz pełni funkcję duchowego ojca, doradcy, sędziego i interpretatora prawa religijnego w gminie.
- Rabino, dentro do judaísmo, significa " professor, mestre " ou literalmente "grande". A palavra "Rabbi" ("Meu Mestre") deriva da raiz hebraica Rav, que no hebraico bíblico significa "grande" ou "distinto" (em conhecimento). No judaísmo Rabino é um título usado para distinguir aquele que ensina, aquele que tem a autoridade dos doutores da Torá ou aquele apontado pelos líderes religiosos da comunidade. Hoje os rabinos são os responsáveis pelo ensino e aplicação dos ensinamentos do judaísmo.
- Rabbin, titel på judisk förkunnare och rättslärd. Ordet betyder mästare på hebreiska och "rabbi" min mästare, och var ursprungligen en hederstitel på ens överordnade eller lärare. Varje sabbat läses bestämda avsnitt ur Torah. Under ett år hinner man läsa igenom hela Torahrullen, dvs. de Fem Moseböckerna. Gudstjänsten under sabbaten leds inte av rabbinen, utan av en chazzan, som sjunger texterna på hebreiska.
- Fichier:Reb Moshe Feinstein. jpg Le rabbin Moshe Feinstein. Le rabbin est une personne dont l’érudition dans l’étude de la Torah lui permet de prendre des décisions ou rendre des jugements en matière de Loi juive. Au vu de l’importance de celle-ci dans la vie juive traditionnelle, le rabbin a longtemps été la figure communautaire dominante du judaïsme. À la suite de la Haskala et surtout de la réforme du judaïsme, son rôle a été fortement redéfini dans les franges non-orthodoxes.
|
