| dbpprop:abstract
|
- Rabanus Maurus Magnentius, also known as Hrabanus or Rhabanus, was a Frankish Benedictine monk, the archbishop of Mainz in Germany and a theologian. He was the author of the encyclopaedia De rerum naturis (On the Nature of Things). He also wrote treatises on education and grammar and commentaries on the Bible. He was one of the most prominent teachers and writers of the Carolingian age, and was called "Praeceptor Germaniae," or "the teacher of Germany. " On the Roman calendar (Martyrologium Romanum, 2001, pp. 126f. ), he is celebrated on 4 February and listed as 'sanctus,' though the online version of the Catholic Encyclopedia of nearly a century earlier lists him as 'beatus. ' Rabanus was born of noble parents in Mainz. The date of his birth is uncertain, but in 801 he received a deacon's order at Fulda in Hesse, where he had been sent to school. In the following year, at the insistence of Ratgar, his abbot, he went together with Haimon (later of Halberstadt) to complete his studies at Tours. He studied there under Alcuin, who in recognition of his diligence and purity gave him the surname of Maurus, after the favourite disciple of Benedict, Saint Maurus. Returning to Fulda two years later, he was entrusted with the principal charge of the school, which under his direction became one of the most preeminent centers of scholarship and book production in Europe, and sent forth such pupils as Walafrid Strabo, Servatus Lupus of Ferrières, and Otfrid of Weissenburg. At this period he probably compiled his excerpt from the grammar of Priscian, a popular text book during the Middle Ages. In 814 Rabanus was ordained a priest. Shortly afterwards, apparently on account of disagreement with Ratgar, he was compelled to withdraw for a time from Fulda. This banishment is understood to have occasioned the pilgrimage to Palestine to which he alludes in his commentary on Joshua. He returned to Fulda on the election of a new abbot in 817, upon whose death in 822 he himself became abbot. He was efficient and successful in this role until 842, when, in order to secure greater leisure for literature and for devotion, he resigned and retired to the neighbouring cloister of St Petersberg. In 847, Rabanus was again constrained to enter public life by his election to succeed Otgar in the archbishopric of Mainz. He died at Winkel on the Rhine in 856.
- Rabanus Maurus war Abt des Klosters Fulda und Mainzer Erzbischof. Er gehört zu den großen Gestalten der Umbruchzeit des 9. Jahrhunderts und war mit Kaiser Lothar I. und dessen Gattin Irmingard von Tours befreundet.
- Rabanus Maurus byl opatem klášteru ve Fuldě a později arcibiskupem v Mohuči. Patří k největším postavám 9. století. Přátelil se s císařem Lotharem I. a jeho ženou Irmingardou z Tours.
- Rabano Mauro fue un escritor, filósofo y teólogo alemán. Llamado primus praeceptor Germaniae, primer maestro de Alemania, por haber dado notable impulso al centro cultural de Fulda, que irradió en aquel tiempo la cultura por toda la nación; por sus numerosos libros de ciencia religiosa y profana; por haber contribuido con activo celo a la conversión de los pueblos limítrofes aún paganos. Rabano, más que un teólogo especulativo, al estilo de Escoto Erígena o de Radberto, fue un maestro práctico que miraba directamente al apostolado, un enamorado de la Cruz, un servidor de la Iglesia. Monje benedictino alemán, en el prefacio de su libro De Laudibus sanctae Crucis, Rabano se denomina a sí mismo Magnentius Hrabanus Maurus: Magnentius por haber nacido en Maguncia o en sus cercanías, Hrabanus que era su nombre propio, y Maurus por haberle así apellidado su maestro Alcuino.
- Rabanus Maurus oli saksalainen teologi, benediktiinimunkki ja Mainzin arkkipiispa. Hän kirjoitti 22-osaisen ensyklopedian De rerum naturis eli Asioiden luonteesta (tunnetaan myös nimellä De universo), kommentteja Raamattuun ja esseitä koulutuksesta ja kieliopista. Hän oli yksi karolingien ajan merkittävimmistä opettajista ja kirjoittajista. Hän ystävystyi Lothar I:n kanssa. Rabanus Maurus syntyi aatelisperheeseen Mainzissa, ja opiskeli Toursissa Alkuinin ohjauksessa.
- Raban Maur ou Rabanus Maurus Magnentius (on trouve aussi les orthographes “Hrabanus” et “Rhabanus”), né vers 780 et mort le 4 février 856, est un moine bénédictin, archevêque de Mayence (Allemagne) et un théologien réputé. Il est l'auteur de l'encyclopédie De la Nature des choses. Il a également rédigé des traités d'éducation et de grammaire et des commentaires de la Bible. Il est l'un des plus importants professeurs et auteurs de la Renaissance carolingienne. Il est considéré comme saint en Allemagne et fêté le 4 février .
- Fájl:Gregory-IV Raban-Maur. jpg Hrabanus Maurus középkori kódexillusztráción Hrabanus Maurus, Rabanus Magnentius Maurus német hittudós, érsek Nemesi család sarja volt. Fiatalon lépett a bencés rendbe. Először a fuldai apátságban tanult, majd Tours-ban Alcuin tanítványa lett, aki Maurusnak nevezte el Szent Benedek legkedvesebb tanítványa, Mór után. Ezután szentföldi zarándoklatra indult, s visszatérte után, 822-ban a fuldai apátság vezetője lett. 847-ben kinevezték Mainz püspökének, később érsek lett. A Karoling-reneszánsz egyik legkiemelkedőbb képviselője. Filozófiai iskolája megalapításával, illetve munkásságával utódai a „praeceptor Germaniae” néven emlegették. Munkái közül a De clericorum institutione (A papok tanításáról) című értekezés századokon át hatott. A mű első két könyve az egyházi szolgálathoz szükséges tudnivalókat tartalmazza, a harmadik könyv tárgya viszont már világi: bevezetés a hét szabad művészet tanulmányáozásába. De universo (A világegyetemről) című enciklopédikus munkája az előzőhöz kapcsolódott. Eredeti címe, De rerum naturis et verbum proprietatibus et de mystica rerum significatione (A dolgok természetéről és a szavak tulajdonságáról és a dolgok titkos jelentéséről) jól fejezi ki a középkori tudományosság misztikummal keveredő lényegét. A mű sokat köszönhet Isidorus Hispalensis Etymologiae című munkájának. Nevéhez fűződik egy latin - német szótár összeállítása Glossaria Latino-Theodisca címen, bibliai kommentárok, egy Grammatica (Nyelvtan), De anima (A lélekről) című értekezés, valamint számos egyéb mű. Költeményeket is írt, ezek közül a leghíresebb a Veni, Creator Spiritus című pünkösdi himnusz. A tanításról azt laz elvet vallotta, hogy a tanár inkább saját példájával, mintsem szavaival hat. Oktatási módszerként a kérdezve kifejtést tartotta a legcélszerűbbnek.
- Hrabanus (of Rhabanus of Rabanus) Maurus was één van de grootste geleerden van de Vroege Middeleeuwen. Hij stamde uit een Frankisch adellijk geslacht en werd op circa tienjarige leeftijd in het klooster Fulda ondergebracht. Daar kreeg hij als Benedictijner monnik onderwijs in de Angelsaksische traditie van Bonifatius. Nadat Hrabanus in 801 diaken was geworden werd hij door de abt Ratgar naar Tours gestuurd om daar een opleiding te volgen onder Alcuin. Na een jaar studie keerde hij terug naar Fulda waar hij het geven van onderwijs op zich nam. Later werd hij hoofd van de kloosterschool. Hij verzamelde een enorme hoeveelheid aan manuscripten en Hrabanus' roem als leraar verspreidde zich snel door Europa - hij leidde mensen op als Otfried van Weißenburg, Walahfrid Strabo en Lupus van Ferrières - en in 814 werd hij tot priester gewijd. Toen abt Eigil in 822 overleed, werd Hrabanus tot nieuwe abt gekozen. Onder invloed van Hrabanus ontwikkelde Fulda zich tot tot het culturele en geestelijke centrum van het Oost-Frankenrijk. Ook wijdde hij zich aan het bouwen van kerken in de omgeving en verstevigde hij het eigendom van de abdij van Fulda. Daarnaast spande hij zich in om de artistieke talenten van de monniken te ontwikkelen. Ongelukkigerwijze kwam Hrabanus terecht in een politiek conflict toen hij keizer Lotharius steunde tegen diens broers. Toen Lotharius werd verslagen door Lodewijk de Duitser, vluchtte Hrabanus naar de Petersberg nabij Fulda, totdat hij in 847 -- na een verzoenend gesprek met Lodewijk, als opvolger van Otgar van Mainz -- aartsbisschop van Mainz werd. In die periode verkreeg hij faam wegens zijn liefdadigheid: in Winkel in 850 voorzag hij enkele weken lang meer dan 300 mensen per dag van voedsel tijdens een hongersnood in de Rheingau. Hrabanus was een zeer veelzijdig schrijver. Hij schreef gedichten, hymnen, preken, en hagiografische geschriften. Ook schreef hij commentaren op bijna alle bijbelboeken. Wellicht zijn meest bekende werk is De laudibus sanctae crucis, een collectie van figuurgedichten ter ere van het heilige kruis. Zijn werk werd zo gewaardeerd dat Hrabanus de titel Praeceptor Germaniae kreeg: “Leermeester van Germania”.
- Bł. Maurus Magnentius Rabanus, Hraban Maur, Rabanus, Raban Maur lub Hrabanus Maurus - kronikarz i uczony czasów karolińskich, mnich benedyktyński, teolog, autor encyklopedii De rerum naturis. Zasłużył się także w wielu innych dziedzinach, m. in. pisał traktaty o Biblii, wychowaniu i gramatyce. Obok Alkuina był najbardziej wpływowym pisarzem i nauczycielem czasów karolińskich.
- Rabanus Maurus, também grafado Hrabanus ou Rhabanus, foi um abade nos mosteiros beneditinos de Fulda e Mainz durante o período da renascença carolíngia do século IX, apoiante do imperador carolíngeo Lotário I e de Imengarda de Tours. É o autor do famoso hino Veni Creator Spiritus que é entoadao durante as coroações do culto das Irmandades do Divino Espírito Santo nos Açores. EN Ott, Michael. "Blessed Maurus Magnentius Rabanus. " The Catholic Encyclopedia. Vol. 12. New York: Robert Appleton Company, 1911. 16 Sept. 2009 <http://www. newadvent. org/cathen/12617a. htm>.
- Файл:Raban-Maur Alcuin Otgar. jpg Рабан (слева) и Алкуин (в центре) изображены подносящими свои сочинения епископу Отгару Раба́н Мавр (Храбан Мавр, лат. Rabanus Maurus) — немецкий богослов IX в. , ученик Алкуина, аббат Фульды, архиепископ майнцский, учёный, латинский писатель, педагог, поэт, деятель «Каролингского возрождения». Автор одной из первых средневековых энциклопедий. Упоминается Данте Алигьери в кантике Рай «Божественной комедии». Беатифицирован Католической церковью. Отец Храбана, Нитхард, представитель древнего и знатного рода Магненциев, богатый, могущественный человек, большую часть жизни провёл на государственной военной службе. Мать Храбана стремилась привить сыну жажду знаний и любовь к Богу. В девять лет Храбан стал по настоянию матери монахом ордена бенедиктинцев в Фульде. В монастыре он проявил большой интерес и способности к наукам. В 801 г. стал дьяконом, а в 802 (или в 806 г. ) его послали в г. Тур к Алкуину, где он учился шесть лет. После возвращения в Фульдский монастырь ему поручили возглавить монастырскую школу. Храбан вёл занятия с учениками, руководил школой и стремился на практике применять приёмы преподавания, которые перенял у Алкуина, — постепенность и многовариантность обучения. Начиная с преподавания грамматики, Храбан переходил к риторике и другим дисциплинам. Он учитывал разный возраст учеников, неодинаковые способности и наклонности, уделял внимание изучению языков, был первым, кто ввёл во Франкском королевстве обучение греческому языку. Слава о школе Фульдского монастыря разнеслась по всей Германии, число учеников росло. Среди них были аббаты, монахи, дети знатных людей того времени. Многие из тех, кто учился в школе Храбана, стали впоследствии известными учёными-богословами. В 818 г. (по другим источникам — в 815 г. ) Храбан впервые обратился к литературному творчеству и впоследствии уже не прерывал литературных занятий. Среди его трудов — множество комментариев к Библии, жизнеописания святых, описания церковной и монастырской жизни, проповеди, морализаторские сочинения. Наряду с теологическими сочинениями, он оставил также труды по различным отраслям знаний и учебники для церковных школ: «О воспитании клириков» — ценный источник по истории школьной образованности Раннего Средневековья, «Книгу о грамматике», «Сочинение о Вселенной», «Об изобретении языков», «О стихосложении» и др. сочинения. Файл:Justinuskirche Höchst. jpg Церковь Св. Юстина во Франкфурте-Хёхст, освящённая Храбаном Мавром С 825 по 847 г. Храбан был аббатом Фульдского монастыря и советником Людовика Благочестивого и его сыновей. В 847 г. он стал архиепископом г. Майнца. Помимо занятий преподавательской и литературной деятельностью Храбан много сил и времени отдавал устройству церковной жизни. По его инициативе было восстановлено много старых церквей и построено новых, основано несколько монастырей.
|
| rdfs:comment
|
- Rabanus Maurus Magnentius, also known as Hrabanus or Rhabanus, was a Frankish Benedictine monk, the archbishop of Mainz in Germany and a theologian. He was the author of the encyclopaedia De rerum naturis (On the Nature of Things). He also wrote treatises on education and grammar and commentaries on the Bible. He was one of the most prominent teachers and writers of the Carolingian age, and was called "Praeceptor Germaniae," or "the teacher of Germany.
- Rabanus Maurus war Abt des Klosters Fulda und Mainzer Erzbischof. Er gehört zu den großen Gestalten der Umbruchzeit des 9. Jahrhunderts und war mit Kaiser Lothar I. und dessen Gattin Irmingard von Tours befreundet.
- Rabanus Maurus byl opatem klášteru ve Fuldě a později arcibiskupem v Mohuči. Patří k největším postavám 9. století. Přátelil se s císařem Lotharem I. a jeho ženou Irmingardou z Tours.
- Rabano Mauro fue un escritor, filósofo y teólogo alemán. Llamado primus praeceptor Germaniae, primer maestro de Alemania, por haber dado notable impulso al centro cultural de Fulda, que irradió en aquel tiempo la cultura por toda la nación; por sus numerosos libros de ciencia religiosa y profana; por haber contribuido con activo celo a la conversión de los pueblos limítrofes aún paganos.
- Rabanus Maurus oli saksalainen teologi, benediktiinimunkki ja Mainzin arkkipiispa. Hän kirjoitti 22-osaisen ensyklopedian De rerum naturis eli Asioiden luonteesta (tunnetaan myös nimellä De universo), kommentteja Raamattuun ja esseitä koulutuksesta ja kieliopista. Hän oli yksi karolingien ajan merkittävimmistä opettajista ja kirjoittajista. Hän ystävystyi Lothar I:n kanssa. Rabanus Maurus syntyi aatelisperheeseen Mainzissa, ja opiskeli Toursissa Alkuinin ohjauksessa.
- Raban Maur ou Rabanus Maurus Magnentius (on trouve aussi les orthographes “Hrabanus” et “Rhabanus”), né vers 780 et mort le 4 février 856, est un moine bénédictin, archevêque de Mayence (Allemagne) et un théologien réputé. Il est l'auteur de l'encyclopédie De la Nature des choses. Il a également rédigé des traités d'éducation et de grammaire et des commentaires de la Bible. Il est l'un des plus importants professeurs et auteurs de la Renaissance carolingienne.
- Fájl:Gregory-IV Raban-Maur. jpg Hrabanus Maurus középkori kódexillusztráción Hrabanus Maurus, Rabanus Magnentius Maurus német hittudós, érsek Nemesi család sarja volt. Fiatalon lépett a bencés rendbe. Először a fuldai apátságban tanult, majd Tours-ban Alcuin tanítványa lett, aki Maurusnak nevezte el Szent Benedek legkedvesebb tanítványa, Mór után. Ezután szentföldi zarándoklatra indult, s visszatérte után, 822-ban a fuldai apátság vezetője lett.
- Hrabanus (of Rhabanus of Rabanus) Maurus was één van de grootste geleerden van de Vroege Middeleeuwen. Hij stamde uit een Frankisch adellijk geslacht en werd op circa tienjarige leeftijd in het klooster Fulda ondergebracht. Daar kreeg hij als Benedictijner monnik onderwijs in de Angelsaksische traditie van Bonifatius. Nadat Hrabanus in 801 diaken was geworden werd hij door de abt Ratgar naar Tours gestuurd om daar een opleiding te volgen onder Alcuin.
- Bł. Maurus Magnentius Rabanus, Hraban Maur, Rabanus, Raban Maur lub Hrabanus Maurus - kronikarz i uczony czasów karolińskich, mnich benedyktyński, teolog, autor encyklopedii De rerum naturis. Zasłużył się także w wielu innych dziedzinach, m. in. pisał traktaty o Biblii, wychowaniu i gramatyce. Obok Alkuina był najbardziej wpływowym pisarzem i nauczycielem czasów karolińskich.
- Rabanus Maurus, também grafado Hrabanus ou Rhabanus, foi um abade nos mosteiros beneditinos de Fulda e Mainz durante o período da renascença carolíngia do século IX, apoiante do imperador carolíngeo Lotário I e de Imengarda de Tours. É o autor do famoso hino Veni Creator Spiritus que é entoadao durante as coroações do culto das Irmandades do Divino Espírito Santo nos Açores. EN Ott, Michael. "Blessed Maurus Magnentius Rabanus. " The Catholic Encyclopedia. Vol. 12.
- Файл:Raban-Maur Alcuin Otgar. jpg Рабан (слева) и Алкуин (в центре) изображены подносящими свои сочинения епископу Отгару Раба́н Мавр (Храбан Мавр, лат. Rabanus Maurus) — немецкий богослов IX в.
|