| dbpprop:abstract
|
- Richard Swann Lull (November 6, 1867 - 1957) was an American paleontologist from the early 20th century, active at Yale University, who is largely remembered now for championing a Pre-Neo-Darwinian Synthesis view of evolution, whereby mutation(s) could unlock mysterious genetic drives that, over time, would lead populations to increasingly extreme phenotypes (and perhaps, ultimately, to extinction). Lull was born in Annapolis, Maryland, the son of naval officer Edward Phelps Lull and Elizabeth Burton, daughter of General Henry Burton. He majored in zoology at Rutgers College where he received both his undergraduate and masters degrees (M.S. 1896). He worked for the Division of Entomology of the United States Department of Agriculture, but in 1894 became an assistant professor of zoology at the State Agricultural College in Amherst, Massachusetts. Lull's interest in fossil footprints began at Amherst College, renowned for its collection of fossil footprints, and eventually led him to switch from entomology to paleontology. In 1899 Lull worked as a member of the American Museum of Natural History's expedition to Bone Cabin Quarry, Wyoming, helping to collect that museum's brontosaur skeleton. In 1902 he again joined an American Museum team in Montana, then studied under Columbia University Prof. Henry Fairfield Osborn. In 1903 he received his Ph.D. from Columbia University, and in 1906, after a brief time at Amherst, was named Assistant Professor of Vertebrate Paleontology in Yale College and Associate Curator of Vertebrate Paleontology at the Peabody Museum of Natural History. He stayed at Yale for the next 50 years. One famous example he used to support his Pre-Neo-Darwinian Synthesis theory concerned the enormous antlers of the Irish Elk: he argued that these could not possibly be the result of natural selection, and instead reflected one of his "unlocked genetic drives" towards ever increasing antler size. The poor elk, coping in each generation with ever bigger antlers were eventually driven extinct. This forms an example of orthogenesis that clearly distinguishes the concept of mysterious, non-Darwinian evolutionary driving forces from the concept of teleology (purpose of goal oriented evolution). Both ideas are rejected by modern science, but each contionues to resurface in one form or another as the years go by.
- Richard Swann Lull (6 de novembre de 1867 - 1957) fou un paleontòleg de principis del segle XX, actiu a la Universitat de Yale, que avui en dia és recordat per defensar una visió de l'evolució predecessora de la síntesi evolutiva moderna, per la qual les mutacions podrien mostrar els misteris genètics que, al llarg del temps, porten a les poblacions a fenotips cada vegada més extrems.
- リチャード・スワン・ルル(Richard Swann Lull、1867年11月6日 - 1957年)は、20世紀に活動したアメリカ合衆国の古生物学者。 ルルはイェール大学で活動していた。トリケラトプスなどに代表されるケラトプス類の恐竜を専門とし、世界ではじめてケラトプス科をフリルの特徴から2つの亜科に分け、セントロサウルス亜科とケラトプス亜科(カスモサウルス亜科)を提唱した。ただし、彼の分類法は現在では一部否定されている。 ルルは、メリラーンド(アナポリス)で、海軍士官エドワード・フェルプス・ルルとエリザベス・バートン(ヘンリー・バートン将軍の娘)の間に生まれた。彼はラトガーズ大学で動物学を専攻し、アメリカ農務省で昆虫の分類をしたいがために勉強していた。 1894年にアマースト(現在のマサチューセッツ)で州立農業大学(現在のマサチューセッツ大学)で動物学の助教授になった。ルルの足跡化石への関心は、アマースト大学(足跡化石の研究で有名)で始まり、彼の進路は昆虫学から古生物学に変わった。 1899年には、アメリカ自然史博物館のブロントサウルスの骨格収集を支援し、同博物館のボーン・キャビン・クオリー(ワイオミング)への遠征のメンバーとして働いた。 1902年には、再びモンタナでアメリカ自然史博物館チームに加わり、その後、コロンビア大学教授ヘンリー・フェアフィールド・オズボーンの下で研究した。 1903年には、アマーストでイェール大学の古脊椎動物学の助教授の学位を取得し、同時にピーボディ博物館で古脊椎動物学の学芸員に就職した。彼はそれから50年の間、イェールにとどまった。 彼は前ネオ・ダーウィニズムの合成理論を立証しようとしたことでも有名だが、そのために彼が唱えた、有名な仮説の1つは、オオツノシカの巨大な枝角が関係した。彼は、この角がどうしても自然淘汰の結果ではありえないと主張し、その代り、常に枝角のサイズを増加させることに向けた「鍵をかけていない遺伝駆動」の一部を支援した。実際に、枝角の貧弱なシカと、より発達した枝角を備えたシカが共存している。これは、非ダーウィン学派のもつ進化原動力の概念との明らかな相違を示す定向進化の例となる。ただし、両者の考えは現代科学によって否定されている。
- Richard Swann Lull – amerykański paleontolog z początku XX wieku, który promował wczesną formę syntetycznej teorii ewolucji zbliżoną do ortogenezy. Według Lulla mutacje mogą w tajemniczy sposób uruchomić genetyczny pęd ku zmianom w organizmach, które po dość długim czasie powodują do ekstremalne przemiany prowadzące do ich wymarcia. Jeden z przykładów, który Lull wykorzystywał do wsparcia swojej teorii odnosił się do ogromnych wymarłych jeleniowatych z gatunku Megaloceros giganteus. Jego zdaniem wzrost rozmiarów tych zwierząt nie mógł być wynikiem doboru naturalnego, lecz zachodził na skutek uruchomienia genetycznego pędu ku wzrostowi poroża. Zdaniem Lulla taki trend doprowadził do wymarcia tych zwierząt. Krytycy zwrócili uwagę, że równie dobrze wymarcie ogromnych jeleni można wytłumaczyć ich smacznym mięsem. Pierwotnym łowcom łatwo było upolować wielkiego roślinożercę, a koniec epoki lodowcowej, spowodował pokrycie wielu lądów Północnej Półkuli lasami, w których tak wielkie zwierzę nie potrafiło się sprawnie uciekać. Ortogeneza głoszona przez Lulla różniła się znacznie od wcześniejszych koncepcji tego typu, bo nie zakładała istnienia magicznej siły pchającej rozwój form życia do pewnego celu. W tym sensie Lull odrzucał teleologię. Współczesna biologia odrzuca zarówno jego koncepcje jak i wcześniejsze hipotezy dotyczące ortogenezy. We współczesnej krytyce ewolucji ze strony zwolenników inteligentnego projektu można się doszukiwać nawiązań do idei Lulla.
|
| rdfs:comment
|
- Richard Swann Lull (November 6, 1867 - 1957) was an American paleontologist from the early 20th century, active at Yale University, who is largely remembered now for championing a Pre-Neo-Darwinian Synthesis view of evolution, whereby mutation(s) could unlock mysterious genetic drives that, over time, would lead populations to increasingly extreme phenotypes (and perhaps, ultimately, to extinction).
- Richard Swann Lull (6 de novembre de 1867 - 1957) fou un paleontòleg de principis del segle XX, actiu a la Universitat de Yale, que avui en dia és recordat per defensar una visió de l'evolució predecessora de la síntesi evolutiva moderna, per la qual les mutacions podrien mostrar els misteris genètics que, al llarg del temps, porten a les poblacions a fenotips cada vegada més extrems.
- Richard Swann Lull – amerykański paleontolog z początku XX wieku, który promował wczesną formę syntetycznej teorii ewolucji zbliżoną do ortogenezy. Według Lulla mutacje mogą w tajemniczy sposób uruchomić genetyczny pęd ku zmianom w organizmach, które po dość długim czasie powodują do ekstremalne przemiany prowadzące do ich wymarcia.
|