| dbpedia-owl:abstract
|
- Die Quena, auch Andenflöte genannt, ist ein südamerikanisches Holz- oder Bambusblasinstrument, das besonders in Peru und Bolivien verbreitet ist.
- The quena is the traditional flute of the Andes. Usually made of bamboo or wood, it has 6 finger holes and one thumb hole and is open on both ends. To produce sound, the player closes the top end of the pipe with the flesh between his chin and lower lip, and blows a stream of air downward, along the axis of the pipe, over an elliptical notch cut into the end. It is normally in the key of G, with G being the lowest note (all holes covered). It produces a very breathy or airy tone. The quenacho (also "kenacho" in English) is a greater, lower-toned version of the quena and made the same way. It is in the key of D, a fourth lower than the quena. In most of Andes' towns "vamos a ir a la quena" (we will go to the quena) was a popular sentence to threaten little children, because the quena was made of bamboo, a hard material. Quena is mostly used in traditional Andean music. In the 1960s and 1970s the quena was used by several Nueva Canción musicians, this use was in most cases for particular songs and not as an standard instrument but some groups such as Illapu have used it regularly. In the 1980s and 1990s some post-Nueva Canción rock groups have also incorporated the quena in some of their songs; notably Soda Stereo in Cuando Pase el Temblor and Los Enanitos Verdes in Lamento Boliviano. The quena is also relatively common in World music.
- La quena es un instrumento de viento de bisel, usado de modo tradicional por los habitantes de los Andes centrales. Es de origen preincaico. Las evidencias más antiguas están en la cerámica mochica (costa norte del Perú) y Nazca (Costa central del Perú), pues hay también evidencias de origen nazca, de sicus hechos de cerámica y huesos de animales y humanos. En la actualidad es uno de los instrumentos típicos de los conjuntos folclóricos de música andina, encontrándose su uso también en la música de fusión, etno, música nueva era etc. Originario del Tawantinsuyu, su dispersión alcanza a Perú, Argentina, Ecuador, Colombia, Bolivia y Norte Grande de Chile. La popularidad de su uso "moderno" en conjuntos folclóricos ha opacado su uso tradicional en las comunidades originarias de los Andes, donde se toca para festividades específicas y acompañando danzas (por ejemplo la danza también llamada "Quena-Quena"). Sin embargo, este instrumento aún es muy utilizado en las áreas rurales de Bolivia y Perú. El museo de instrumentos musicales de La Paz presenta al menos 21 tipos diferentes de quenas tradicionales. Cabe también mencionar su uso muy antiguo en los conjuntos de música criolla del Cuzco, bastante anterior al folclore moderno.
- La quena o kena ("canna") è una sorta di flauto diritto di fattura molto semplice. È costituito da una canna di bambù con l'imboccatura a tacca (a forma di U), ha sei fori anteriori ed uno posteriore. Possiede un'estensione di tre ottave ed è uno strumento cromatico. Ha un timbro dolce e sensibile, quasi umano, caldo nei suoni più gravi ed espressivo nei suoni acuti. È forse lo strumento più tipico della musica andina. Nelle andina era ricavato da canne di bambù e da ossa animali. Le più antiche ossa risalgono al 900 a.C. e furono trovate in Perù. Flauti simili al quena sono anche quelli dei Pellerossa dell'America del nord, costruiti in legno di cedro e pertanto chiamati flauti di cedro.
- ファイル:Quena. JPG ケーナ(左から3本)およびケナーチョ(右端) ケーナ(quena)は、南米ペルー、ボリビアなどが発祥の縦笛(気鳴管楽器)である。
- Quena (kena) – dęty, drewniany instrument muzyczny, pochodzący z Peru. Prawdopodobnie najstarszy istniejący na świecie rodzaj fletu. Używany przez Inków. Pierwotnie o skali pentatonicznej, obecnie zgodny ze skalą międzynarodową, o zakresie trzech oktaw. Nazwa instrumentu wywodzi się z języka Aymara, w którym quena-quena oznacza dosł. "coś bardzo podziurawionego". Instrument zbudowany jest z grubego, dorosłego pędu bambusa o średnicy ok. 2 cm i długości od 25 cm do 1 m (bez kolanek łączących) z wydrążonymi otworami średnicy ok. 1 cm (zazwyczaj 7 otworów) i nacięciem w formie małego dzióbka na ustnik. Najstarsze instrumenty konstruowano też z kości ludzi lub zwierząt, z gliny, wydrążonych cukinii lub nawet złota lub srebra, a dziś popularnymi materiałami są też różne gatunki drewna, kości ptaków, metal, plastik, włókno szklane. Instrumenty pochodne: Quenacho - basowa Quena, Quenilla - sopranowa Quena.
- A quena (também chamada de qina ou kena) é um instrumento musical de sopro, da família das flautas. É feita de bambu, madeira ou até mesmo acrílico e executada através do sopro em uma reentrância em sua extremidade superior. É originária da América Latina e representa um papel central na música do Peru e demais países andinos. Possui 6 furos por onde são obtidas as digitações para as notas. É um instrumento transpositor com afinação na tonalidade sol maior (G). Embora tenha se originado como um instrumento pentatônico, desenvolveu-se para permitir a execução cromática. ou seja, permite a execução de todas as notas. Sua escala estende-se por 3 oitavas. Existe a versão grave da quena, chamada quenacho. O quenacho é um instrumento transpositor com afinação na tonalidade de ré maior (D). Veja também Pífaro.
- Ке́на — продольная флейта, используемая в музыке Андского региона Латинской Америки. Обычно изготавливается из тростника. Имеет шесть верхних и одно нижнее отверстие для пальцев. Обычно изготавливается в строе G. Флейта кеначо представляет собой вариант кены с более низким звуком, в строе D. По конструкции и звукоизвлечению аналогична японской флейте сякухати: она не имеет свистка, только овальную выемку клиновидного сечения у верхнего конца. Для извлечения звука музыкант приставляет верхний конец флейты к губам и направляет поток воздуха на клин. Благодаря такой конструкции, по сравнению с блок-флейтой, увеличивается диапазон возможностей управления воздушным потоком, что придаёт инструменту живое, выразительное звучание.
- La quena, kena, kena kena, khena, quena quena, quena mala, quena mediana, pusiphia quena, taikapusiphia, malta, liku, quenilla, quenacho, lichiwayu, paqi, taipi, qolta, paceño (mala et ch'ili) ou chokela, est une flûte droite utilisée dans les pays andins depuis l'époque Chavin au Pérou, il y a plus de deux mille ans. La quena moderne est apparue au Modèle:XVIe siècle; elle dérive à la fois de la quena préhispanique, qui avait 5 trous au maximum, et de la flûte à bec européenne. On la trouve aujourd'hui au Pérou, en Bolivie, en Argentine, en Équateur, au Chili, en Colombie, au Vénézuéla et en Guyane. Les multiples sortes de flûtes andines dérivent de trois modèles : la flûte à encoche (qui peut être médiane, inférieure ou supérieure, par rapport à l'épaisseur du tube), la flûte à bec (tarkas ou pinquillos, courante à l'époque des Chimus, ce dont témoignent abondamment les vases siffleurs précolombiens), et le siku, technologiquement sans doute la plus ancienne. L'ingéniosité des habitants des Andes a fait varier ces modèles au point qu'on en recense (d'après le musicologue Alejandro Vivanco) près de 115 déclinaisons différentes.
|
| rdfs:comment
|
- Die Quena, auch Andenflöte genannt, ist ein südamerikanisches Holz- oder Bambusblasinstrument, das besonders in Peru und Bolivien verbreitet ist.
- ファイル:Quena. JPG ケーナ(左から3本)およびケナーチョ(右端) ケーナ(quena)は、南米ペルー、ボリビアなどが発祥の縦笛(気鳴管楽器)である。
- The quena is the traditional flute of the Andes. Usually made of bamboo or wood, it has 6 finger holes and one thumb hole and is open on both ends. To produce sound, the player closes the top end of the pipe with the flesh between his chin and lower lip, and blows a stream of air downward, along the axis of the pipe, over an elliptical notch cut into the end. It is normally in the key of G, with G being the lowest note (all holes covered). It produces a very breathy or airy tone.
- La quena es un instrumento de viento de bisel, usado de modo tradicional por los habitantes de los Andes centrales. Es de origen preincaico. Las evidencias más antiguas están en la cerámica mochica (costa norte del Perú) y Nazca (Costa central del Perú), pues hay también evidencias de origen nazca, de sicus hechos de cerámica y huesos de animales y humanos.
- La quena o kena ("canna") è una sorta di flauto diritto di fattura molto semplice. È costituito da una canna di bambù con l'imboccatura a tacca (a forma di U), ha sei fori anteriori ed uno posteriore. Possiede un'estensione di tre ottave ed è uno strumento cromatico. Ha un timbro dolce e sensibile, quasi umano, caldo nei suoni più gravi ed espressivo nei suoni acuti. È forse lo strumento più tipico della musica andina. Nelle andina era ricavato da canne di bambù e da ossa animali.
- Quena (kena) – dęty, drewniany instrument muzyczny, pochodzący z Peru. Prawdopodobnie najstarszy istniejący na świecie rodzaj fletu. Używany przez Inków. Pierwotnie o skali pentatonicznej, obecnie zgodny ze skalą międzynarodową, o zakresie trzech oktaw. Nazwa instrumentu wywodzi się z języka Aymara, w którym quena-quena oznacza dosł. "coś bardzo podziurawionego". Instrument zbudowany jest z grubego, dorosłego pędu bambusa o średnicy ok.
- A quena (também chamada de qina ou kena) é um instrumento musical de sopro, da família das flautas. É feita de bambu, madeira ou até mesmo acrílico e executada através do sopro em uma reentrância em sua extremidade superior. É originária da América Latina e representa um papel central na música do Peru e demais países andinos. Possui 6 furos por onde são obtidas as digitações para as notas. É um instrumento transpositor com afinação na tonalidade sol maior (G).
- Ке́на — продольная флейта, используемая в музыке Андского региона Латинской Америки. Обычно изготавливается из тростника. Имеет шесть верхних и одно нижнее отверстие для пальцев. Обычно изготавливается в строе G. Флейта кеначо представляет собой вариант кены с более низким звуком, в строе D. По конструкции и звукоизвлечению аналогична японской флейте сякухати: она не имеет свистка, только овальную выемку клиновидного сечения у верхнего конца.
- La quena, kena, kena kena, khena, quena quena, quena mala, quena mediana, pusiphia quena, taikapusiphia, malta, liku, quenilla, quenacho, lichiwayu, paqi, taipi, qolta, paceño (mala et ch'ili) ou chokela, est une flûte droite utilisée dans les pays andins depuis l'époque Chavin au Pérou, il y a plus de deux mille ans. La quena moderne est apparue au Modèle:XVIe siècle; elle dérive à la fois de la quena préhispanique, qui avait 5 trous au maximum, et de la flûte à bec européenne.
|