The term quantitative easing describes an extreme form of monetary policy used to stimulate an economy where interest rates are either at, or close to, zero. Normally, a central bank stimulates the economy indirectly by lowering interest rates but when it cannot lower them any further it can attempt to seed the financial system with new money through quantitative easing.

PropertyValue
dbpprop:abstract
  • The term quantitative easing describes an extreme form of monetary policy used to stimulate an economy where interest rates are either at, or close to, zero. Normally, a central bank stimulates the economy indirectly by lowering interest rates but when it cannot lower them any further it can attempt to seed the financial system with new money through quantitative easing. In practical terms, the central bank purchases financial assets (mostly short-term), including government paper and corporate bonds, from financial institutions using money it has created ex nihilo (out of nothing). This process is called open market operations. The creation of this new money is supposed to seed the increase in the overall money supply through deposit multiplication by encouraging lending by these institutions and reducing the cost of borrowing, thereby stimulating the economy. However, there is a risk that banks will still refuse to lend despite the increase in their deposits, and in a worst case scenario, possibly lead to hyperinflation. Quantitative easing is sometimes described as 'printing money', although the central bank actually creates it electronically 'out of nothing' by increasing the credit in its own bank account. Examples of economies where this policy has been used include Japan during the early 2000s, and the US and UK during the global financial crisis of 2008–2009.
  • Quantitative Lockerung, englisch quantitative easing, ist eine Geldpolitik der Zentralbank, die zum Einsatz kommt, wenn der Zinssatz der Zentralbank bereits auf null oder fast auf null gesetzt wurde und weiterhin eine Expansive Geldpolitik angesagt ist. In diesem Fall kann die Zentralbank versuchen, durch Aufkauf von Wertpapieren, etwa von Staatspapieren usw. weiterhin die Wirtschaft mit mehr Geld zu versorgen. Ziel der Quantitativen Lockerung ist es, die Reserven in der Bankbilanz zu erhöhen. Umgangssprachlich wird darunter auch Geld zu drucken verstanden. Allerdings wird bei der quantitativen Lockerung Bargeld nicht physisch gedruckt, sondern statt dessen wird die Geldmenge M3 wesentlich vergrößert. Die damit verbundene Gefahr ist eine mögliche Hyperinflation . Angewandt wurde Quantitative Lockerung erstmalig von der Japanischen Zentralbank im März 2001. Im Zuge der Finanzkrise ab 2007 hat inzwischen auch die US-Zentralbank den Leitzins-Satz auf null bis ein Viertel Prozent abgesenkt, so dass jetzt quantitative Lockerung eingesetzt werden müsste, sollte die Geldpolitik weiter gelockert werden. In einer Rede vom 13. Januar 2009 verneint allerdings der Vorsitzende der US-Zentralbank Ben Bernanke, eine quantitative Lockerung zu betreiben, die Zentralbankpolitik sei vielmehr „Credit easing“. Entgegen diesen Äußerungen beschloss die US-Zentralbank am 18. März 2009, Staatsanleihen und Wertpapiere im Gesamtwert von mehr als einer Billion Dollar zu erwerben. Der Internationale Währungsfonds unterscheidet neben Maßnahmen herkömmlicher Geldpolitik „Liquidity easing“, „Credit easing“ und „Quantitative Easing“. Die Zentralbanken der USA, Großbritanniens, Japans und einiger Schwellenländer würden quantitative Lockerung betreiben, was der IWF als den unmittelbaren Ankauf von Staatspapieren oder von staatlich garantierten Wertpapieren definiert. Die Europäische Zentralbank würde im Rahmen bestehender Geldmarktinstrumente zu einem festen Leitzinssatz unbegrenzt Liquidität zur Verfügung stellen und hat außerdem die Notenbankfähigkeit auf einen größeren Kreis von Wertpapieren ausgedehnt. Im Rahmen der Liquiditätslockerung würde die EZB mit der Federal Reserve über Währungsswaps US-Dollar bereitstellen. Andere Zentralbanken stellen unmittelbar Fremdwährungen zur Verfügung. Im Rahmen des Credit Easing würden unmittelbar von Privaten Wertpapiere aufgekauft oder diesen unmittelbar Kredit gewährt. Hier nennt der IWF die Federal Reserve, die Bank von England und die Bank von Japan. Seit 6. März 2009 betreibt die britische Zentralbank quantitative Lockerung. In einem ersten Schritt sollen 75 Mrd. Pfund in den Markt gepumpt werden, ebenfalls über den Kauf mittel- und langfristiger Staatsanleihen. Auch die Schweizer Nationalbank hat am 12. März angekündigt Fremd-Währungen als auch Anleihen aufzukaufen. Dabei wurde nicht bekannt gegeben, in welchem Umfang die Intervention statt findet. Am 8. Mai 2009 erklärte EZB-Präsident Jean-Claude Trichet, dass die Europäische Zentralbank keine quantitative Lockerung betriebe, sondern etwas, was man als „credit easing“ bezeichnen könne.
  • Il termine anglosassone quantitative easing si traduce in italiano con alleggerimento quantitativo ed indica la creazione di moneta da parte della banca centrale e la sua iniezione, con operazioni di mercato aperto, nel sistema finanziario ed economico. È essenzialmente il processo attraverso il quale un istituto monetario aumenta la base monetaria attraverso la stampa (termine non esatto, dato che oggi l'immissione avviene in forma elettronica) di nuova moneta. È una politica monetaria non convenzionale. In genere le banche centrali promuovono (o scoraggiano) la creazione di offerta di moneta tramite tassi di interesse più bassi (più alti). Tali politiche sono considerate convenzionali. La Banca Centrale può ricorrere al quantitative easing per il salvataggio di un istituto di credito, per eliminare dal mercato e dai bilanci delle banche "titoli tossici" privi di remunerazione, per fornire liquidità al sistema quando le banche non si prestano denaro e famiglie e imprese subiscono una stretta creditizia. Questa politica monetaria estremamente aggressiva, e caratterizzata da possibili effetti collaterali, è stata utilizzata dalla Bank of Japan (la banca centrale giapponese) per contrastare la deflazione che colpì il paese nipponico a cavallo tra gli anni '90 e gli anni 2000, ed ultimamente, a causa della crisi finanziaria, Federal Reserve e Bank of England hanno ipotizzato l'utilizzato di tale politica. In particolare la banca centrale britannica ha già iniziato, a inizio marzo 2009, le sue manovre di quantitative easing.
  • 量的金融緩和政策(りょうてききんゆうかんわせいさく)とは、日本銀行が2001年3月19日から2006年3月9日まで実施していた金融政策。金利の上げ下げではなく日本銀行の当座預金残高量の調節によって金融緩和を行うもので、量的緩和政策、量的緩和策とも呼ばれる。
  • Kwantitatieve Versoepeling (in het Engelse financiële jargon aangeduid als quantitative easing) is vergroting van de geldvoorraad door een centrale bank door middel van de aankoop van effecten zoals staatsobligaties. Bij een (dreigende) recessie probeert de centrale bank de economie te stimuleren door renteverlaging. Leningen worden hierdoor goedkoper waardoor burgers en bedrijven meestal meer besteden. In geval van sterk oplopende werkloosheid en dalende prijzen werkt dit echter aanmerkelijk minder. (Dit is ook het geval naarmate de officiële rentetarieven lager worden, of zelfs tot nagenoeg nul dalen. ) Ongeacht de rentestand zullen dan geen (grote) leningen worden afgesloten en zullen dure aankopen worden uitgesteld. Verdere renteverlagingen of zelfs een rentestand van nul leiden dan niet tot toename van economische activiteiten en een afnemende vraag leidt tot verdere prijsdalingen. De centrale bank kan in dat geval besluiten om de geldhoeveelheid te vergroten. Een grotere geldhoeveelheid leidt immers tot prijsverhogingen en doorbreking van de deflatoire spiraal. Vroeger zou hiertoe de geldpers worden aangezet maar nu koopt de centrale bank staatsobligaties, hypotheekobligaties of andere obligaties en financiert deze transacties door de eigen balans te verhogen. Het mechanisme werkt aldus dat centrale banken in de markt, of rechtstreeks van banken, obligaties kopen, hetgeen via banken wordt afgewikkeld. Banken voorden voor het aankoopbedrag gecrediteerd in de rekeningen die zij bij de centrale bank aanhouden. Op deze wijze verkrijgen banken liquiditeiten. Tegenover deze liquiditeiten kunnen banken dan nieuwe leningen verstrekken. In theorie dient sprake te zijn van een gelijke mate van liquiditeit en risico: de door de centrale bank gekochte obligaties zouden even liquide en ricsicovol moeten zijn als kasgeld. Dit is (meestal) slechts het geval bij staatsobligaties: alleen dergelijke beleggingen kunnen steeds, op korte termijn en zonder prijsconcessies, verkocht worden. In de praktijk zal een dergelijke "onderlinge uitwisselbaarheid" niet altijd aanwezig zijn. Dit klemt temeer naarmate centrale banken ook andere typen obligaties zoals hypothecaire obligaties kopen: hiermede loopt de centrale bank een (in gradaties toenemend) liquiditeits- en kredietrisico. In dit verband heeft de Britse econoom Willem Buiter, met een zekere mate van ironie, voorgesteld om, naast de term "quantitative easing", de term "qualitative easing" te hanteren voor die situaties waarbij centrale banken, uiteindelijk voor risico van de samenleving als geheel, een toenemend liquiditeits- en kredietrisico accepteren. In het kader van de Kredietcrisis is de Federal Reserve in januari 2009 begonnen met een aankoopprogramma van leningen ten laste van de (de facto door de Amerikaanse overheid overgenomen) hypotheekbanken Freddie Mac, Fannie Mae en Ginnie Mae, tot een bedrag van $ 500 miljard. De Bank of England kondigde in maart 2009 aan, voornemend te zijn voor GBP 75 miljard aan Britse staatsobligaties te zullen kopen. ; in mei 2009 werd dit uitgebreid tot GBP 125 miljard. Ook de Bank of Japan ging in maart 2009 over tot de aankoop van staatsleningen. De Amerikaanse Federal Reserve kondigde op 18 maart 2009 aan $ 300 miljard aan staatsleningen te zullen kopen, en reeds bestaande aankoopprogramma's van andere typen vorderingen met $ 850 miljard uit te breiden tot $ 1250 miljard. Reeds de daarop volgende week werd een begin gemaakt met het kopen van staatsleningen. In augustus 2009 besloot de Bank of England tot verhoging van het programma tot GBP 125 miljard. Kwantitatieve versoepeling kan leiden tot inflatie die uiteindelijk zal moeten worden beteugeld door bijvoorbeeld de rente te verhogen. Een andere mogelijke maatregel is dat de gekochte leningen te zijner tijd weer worden verkocht.
  • 量化寬鬆是一貨幣政策,由中央銀行通過公開市場操作以提高貨幣供應,可視之為「無中生有」創造出指定金額的貨幣,也被簡化地形容為間接增印鈔票。其操作是中央銀行通過公開市場操作購入證券等,使銀行在央行開設的結算戶口內的資金增加,為銀行體系注入新的貨幣供應。 「量化寬鬆」中的「量化」指將會創造指定金額的貨幣,而「寬鬆」則指減低銀行的資金壓力。中央銀行利用憑空創造出來的錢在公開市場購買政府債券、借錢給接受存款機構、從銀行購買資產等。這些都有助降低政府債券的收益率和降低銀行同業隔夜利率,銀行從而坐擁大量只能賺取極低利息的資產,央行期望銀行會因此較願意提供貸款以賺取回報,以紓緩市場的資金壓力。 當銀根已經鬆動,或購買的資產將隨着通脹而貶值(如國庫債券)時,量化寬鬆會使貨幣傾向貶值。由於量化寬鬆有可能增加貨幣貶值的風險,政府通常在經歷通縮時推出量化寬鬆的措施。而持續的量化寬鬆則會增加通脹的風險。
dbpprop:date
  • September 2009
dbpprop:hasPhotoCollection
dbpprop:reference
dbpprop:wikiPageUsesTemplate
rdfs:comment
  • The term quantitative easing describes an extreme form of monetary policy used to stimulate an economy where interest rates are either at, or close to, zero. Normally, a central bank stimulates the economy indirectly by lowering interest rates but when it cannot lower them any further it can attempt to seed the financial system with new money through quantitative easing.
  • Quantitative Lockerung, englisch quantitative easing, ist eine Geldpolitik der Zentralbank, die zum Einsatz kommt, wenn der Zinssatz der Zentralbank bereits auf null oder fast auf null gesetzt wurde und weiterhin eine Expansive Geldpolitik angesagt ist. In diesem Fall kann die Zentralbank versuchen, durch Aufkauf von Wertpapieren, etwa von Staatspapieren usw. weiterhin die Wirtschaft mit mehr Geld zu versorgen. Ziel der Quantitativen Lockerung ist es, die Reserven in der Bankbilanz zu erhöhen.
  • Il termine anglosassone quantitative easing si traduce in italiano con alleggerimento quantitativo ed indica la creazione di moneta da parte della banca centrale e la sua iniezione, con operazioni di mercato aperto, nel sistema finanziario ed economico. È essenzialmente il processo attraverso il quale un istituto monetario aumenta la base monetaria attraverso la stampa (termine non esatto, dato che oggi l'immissione avviene in forma elettronica) di nuova moneta.
  • 量的金融緩和政策(りょうてききんゆうかんわせいさく)とは、日本銀行が2001年3月19日から2006年3月9日まで実施していた金融政策。金利の上げ下げではなく日本銀行の当座預金残高量の調節によって金融緩和を行うもので、量的緩和政策、量的緩和策とも呼ばれる。
  • Kwantitatieve Versoepeling (in het Engelse financiële jargon aangeduid als quantitative easing) is vergroting van de geldvoorraad door een centrale bank door middel van de aankoop van effecten zoals staatsobligaties. Bij een (dreigende) recessie probeert de centrale bank de economie te stimuleren door renteverlaging. Leningen worden hierdoor goedkoper waardoor burgers en bedrijven meestal meer besteden.
rdfs:label
  • Quantitative easing
  • Quantitative Lockerung
  • Alleggerimento quantitativo
  • 量的金融緩和政策
  • Kwantitatieve versoepeling
  • 量化寬鬆
owl:sameAs
skos:subject
foaf:page
is dbpprop:redirect of